Ge 1:1 in principio creavit Deus caelum et terram
Ge 1:2 terra autem erat inanis et vacua et tenebrae super faciem abyssi et
spiritus Dei ferebatur super aquas
Ge 1:3 dixitque Deus fiat lux et facta est lux
Ge 1:4 et vidit Deus lucem quod esset bona et divisit lucem ac tenebras
Ge 1:5 appellavitque lucem diem et tenebras noctem factumque est vespere et
mane dies unus
Ge 1:6 dixit quoque Deus fiat firmamentum in medio aquarum et dividat aquas
ab aquis
Ge 1:7 et fecit Deus firmamentum divisitque aquas quae erant sub firmamento
ab his quae erant super firmamentum et factum est ita
Ge 1:8 vocavitque Deus firmamentum caelum et factum est vespere et mane
dies secundus
Ge 1:9 dixit vero Deus congregentur aquae quae sub caelo sunt in locum unum
et appareat arida factumque est ita
Ge 1:10 et vocavit Deus aridam terram congregationesque aquarum appellavit
maria et vidit Deus quod esset bonum
Ge 1:11 et ait germinet terra herbam virentem et facientem semen et lignum
pomiferum faciens fructum iuxta genus suum cuius semen in semet ipso
sit super terram et factum est ita
Ge 1:12 et protulit terra herbam virentem et adferentem semen iuxta genus suum
lignumque faciens fructum et habens unumquodque sementem secundum
speciem suam et vidit Deus quod esset bonum
Ge 1:13 factumque est vespere et mane dies tertius
Ge 1:14 dixit autem Deus fiant luminaria in firmamento caeli ut dividant diem ac
noctem et sint in signa et tempora et dies et annos
Ge 1:15 ut luceant in firmamento caeli et inluminent terram et factum est ita
Ge 1:16 fecitque Deus duo magna luminaria luminare maius ut praeesset diei et
luminare minus ut praeesset nocti et stellas
Ge 1:17 et posuit eas in firmamento caeli ut lucerent super terram
Ge 1:18 et praeessent diei ac nocti et dividerent lucem ac tenebras et vidit Deus
quod esset bonum
Ge 1:19 et factum est vespere et mane dies quartus
Ge 1:20 dixit etiam Deus producant aquae reptile animae viventis et volatile
super terram sub firmamento caeli
Ge 1:21 creavitque Deus cete grandia et omnem animam viventem atque
motabilem quam produxerant aquae in species suas et omne volatile
secundum genus suum et vidit Deus quod esset bonum
Ge 1:22 benedixitque eis dicens crescite et multiplicamini et replete aquas maris
avesque multiplicentur super terram
Ge 1:23 et factum est vespere et mane dies quintus
Ge 1:24 dixit quoque Deus producat terra animam viventem in genere suo
iumenta et reptilia et bestias terrae secundum species suas factumque est
ita
Ge 1:25 et fecit Deus bestias terrae iuxta species suas et iumenta et omne reptile
terrae in genere suo et vidit Deus quod esset bonum
Ge 1:26 et ait faciamus hominem ad imaginem et similitudinem nostram et
praesit piscibus maris et volatilibus caeli et bestiis universaeque terrae
omnique reptili quod movetur in terra
Ge 1:27 et creavit Deus hominem ad imaginem suam ad imaginem Dei creavit
illum masculum et feminam creavit eos
Ge 1:28 benedixitque illis Deus et ait crescite et multiplicamini et replete terram
et subicite eam et dominamini piscibus maris et volatilibus caeli et
universis animantibus quae moventur super terram
Ge 1:29 dixitque Deus ecce dedi vobis omnem herbam adferentem semen super
terram et universa ligna quae habent in semet ipsis sementem generis sui
ut sint vobis in escam
Ge 1:30 et cunctis animantibus terrae omnique volucri caeli et universis quae
moventur in terra et in quibus est anima vivens ut habeant ad vescendum
et factum est ita
Ge 1:31 viditque Deus cuncta quae fecit et erant valde bona et factum est vespere
et mane dies sextus
Ge 2:1 igitur perfecti sunt caeli et terra et omnis ornatus eorum
Ge 2:2 conplevitque Deus die septimo opus suum quod fecerat et requievit die
septimo ab universo opere quod patrarat
Ge 2:3 et benedixit diei septimo et sanctificavit illum quia in ipso cessaverat ab
omni opere suo quod creavit Deus ut faceret
Ge 2:4 istae generationes caeli et terrae quando creatae sunt in die quo fecit
Dominus Deus caelum et terram
Ge 2:5 et omne virgultum agri antequam oreretur in terra omnemque herbam
regionis priusquam germinaret non enim pluerat Dominus Deus super
terram et homo non erat qui operaretur terram
Ge 2:6 sed fons ascendebat e terra inrigans universam superficiem terrae
Ge 2:7 formavit igitur Dominus Deus hominem de limo terrae et inspiravit in
faciem eius spiraculum vitae et factus est homo in animam viventem
Ge 2:8 plantaverat autem Dominus Deus paradisum voluptatis a principio in quo
posuit hominem quem formaverat
Ge 2:9 produxitque Dominus Deus de humo omne lignum pulchrum visu et ad
vescendum suave lignum etiam vitae in medio paradisi lignumque
scientiae boni et mali
Ge 2:10 et fluvius egrediebatur de loco voluptatis ad inrigandum paradisum qui
inde dividitur in quattuor capita
Ge 2:11 nomen uni Phison ipse est qui circuit omnem terram Evilat ubi nascitur
aurum
Ge 2:12 et aurum terrae illius optimum est ibique invenitur bdellium et lapis
onychinus
Ge 2:13 et nomen fluvio secundo Geon ipse est qui circuit omnem terram
Aethiopiae
Ge 2:14 nomen vero fluminis tertii Tigris ipse vadit contra Assyrios fluvius
autem quartus ipse est Eufrates
Ge 2:15 tulit ergo Dominus Deus hominem et posuit eum in paradiso voluptatis
ut operaretur et custodiret illum
Ge 2:16 praecepitque ei dicens ex omni ligno paradisi comede
Ge 2:17 de ligno autem scientiae boni et mali ne comedas in quocumque enim die
comederis ex eo morte morieris
Ge 2:18 dixit quoque Dominus Deus non est bonum esse hominem solum
faciamus ei adiutorium similem sui
Ge 2:19 formatis igitur Dominus Deus de humo cunctis animantibus terrae et
universis volatilibus caeli adduxit ea ad Adam ut videret quid vocaret ea
omne enim quod vocavit Adam animae viventis ipsum est nomen eius
Ge 2:20 appellavitque Adam nominibus suis cuncta animantia et universa
volatilia caeli et omnes bestias terrae Adam vero non inveniebatur
adiutor similis eius
Ge 2:21 inmisit ergo Dominus Deus soporem in Adam cumque obdormisset tulit
unam de costis eius et replevit carnem pro ea
Ge 2:22 et aedificavit Dominus Deus costam quam tulerat de Adam in mulierem
et adduxit eam ad Adam
Ge 2:23 dixitque Adam hoc nunc os ex ossibus meis et caro de carne mea haec
vocabitur virago quoniam de viro sumpta est
Ge 2:24 quam ob rem relinquet homo patrem suum et matrem et adherebit uxori
suae et erunt duo in carne una
Ge 2:25 erant autem uterque nudi Adam scilicet et uxor eius et non erubescebant
Ge 3:1 sed et serpens erat callidior cunctis animantibus terrae quae fecerat
Dominus Deus qui dixit ad mulierem cur praecepit vobis Deus ut non
comederetis de omni ligno paradisi
Ge 3:2 cui respondit mulier de fructu lignorum quae sunt in paradiso vescemur
Ge 3:3 de fructu vero ligni quod est in medio paradisi praecepit nobis Deus ne
comederemus et ne tangeremus illud ne forte moriamur
Ge 3:4 dixit autem serpens ad mulierem nequaquam morte moriemini
Ge 3:5 scit enim Deus quod in quocumque die comederitis ex eo aperientur
oculi vestri et eritis sicut dii scientes bonum et malum
Ge 3:6 vidit igitur mulier quod bonum esset lignum ad vescendum et pulchrum
oculis aspectuque delectabile et tulit de fructu illius et comedit deditque
viro suo qui comedit
Ge 3:7 et aperti sunt oculi amborum cumque cognovissent esse se nudos
consuerunt folia ficus et fecerunt sibi perizomata
Ge 3:8 et cum audissent vocem Domini Dei deambulantis in paradiso ad auram
post meridiem abscondit se Adam et uxor eius a facie Domini Dei in
medio ligni paradisi
Ge 3:9 vocavitque Dominus Deus Adam et dixit ei ubi es
Ge 3:10 qui ait vocem tuam audivi in paradiso et timui eo quod nudus essem et
abscondi me
Ge 3:11 cui dixit quis enim indicavit tibi quod nudus esses nisi quod ex ligno de
quo tibi praeceperam ne comederes comedisti
Ge 3:12 dixitque Adam mulier quam dedisti sociam mihi dedit mihi de ligno et
comedi
Ge 3:13 et dixit Dominus Deus ad mulierem quare hoc fecisti quae respondit
serpens decepit me et comedi
Ge 3:14 et ait Dominus Deus ad serpentem quia fecisti hoc maledictus es inter
omnia animantia et bestias terrae super pectus tuum gradieris et terram
comedes cunctis diebus vitae tuae
Ge 3:15 inimicitias ponam inter te et mulierem et semen tuum et semen illius ipsa
conteret caput tuum et tu insidiaberis calcaneo eius
Ge 3:16 mulieri quoque dixit multiplicabo aerumnas tuas et conceptus tuos in
dolore paries filios et sub viri potestate eris et ipse dominabitur tui
Ge 3:17 ad Adam vero dixit quia audisti vocem uxoris tuae et comedisti de ligno
ex quo praeceperam tibi ne comederes maledicta terra in opere tuo in
laboribus comedes eam cunctis diebus vitae tuae
Ge 3:18 spinas et tribulos germinabit tibi et comedes herbas terrae
Ge 3:19 in sudore vultus tui vesceris pane donec revertaris in terram de qua
sumptus es quia pulvis es et in pulverem reverteris
Ge 3:20 et vocavit Adam nomen uxoris suae Hava eo quod mater esset
cunctorum viventium
Ge 3:21 fecit quoque Dominus Deus Adam et uxori eius tunicas pellicias et induit
eos
Ge 3:22 et ait ecce Adam factus est quasi unus ex nobis sciens bonum et malum
nunc ergo ne forte mittat manum suam et sumat etiam de ligno vitae et
comedat et vivat in aeternum
Ge 3:23 emisit eum Dominus Deus de paradiso voluptatis ut operaretur terram de
qua sumptus est
Ge 3:24 eiecitque Adam et conlocavit ante paradisum voluptatis cherubin et
flammeum gladium atque versatilem ad custodiendam viam ligni vitae
Ge 4:1 Adam vero cognovit Havam uxorem suam quae concepit et peperit Cain
dicens possedi hominem per Dominum
Ge 4:2 rursusque peperit fratrem eius Abel fuit autem Abel pastor ovium et Cain
agricola
Ge 4:3 factum est autem post multos dies ut offerret Cain de fructibus terrae
munera Domino
Ge 4:4 Abel quoque obtulit de primogenitis gregis sui et de adipibus eorum et
respexit Dominus ad Abel et ad munera eius
Ge 4:5 ad Cain vero et ad munera illius non respexit iratusque est Cain
vehementer et concidit vultus eius
Ge 4:6 dixitque Dominus ad eum quare maestus es et cur concidit facies tua
Ge 4:7 nonne si bene egeris recipies sin autem male statim in foribus peccatum
aderit sed sub te erit appetitus eius et tu dominaberis illius
Ge 4:8 dixitque Cain ad Abel fratrem suum egrediamur foras cumque essent in
agro consurrexit Cain adversus Abel fratrem suum et interfecit eum
Ge 4:9 et ait Dominus ad Cain ubi est Abel frater tuus qui respondit nescio num
custos fratris mei sum
Ge 4:10 dixitque ad eum quid fecisti vox sanguinis fratris tui clamat ad me de
terra
Ge 4:11 nunc igitur maledictus eris super terram quae aperuit os suum et suscepit
sanguinem fratris tui de manu tua
Ge 4:12 cum operatus fueris eam non dabit tibi fructus suos vagus et profugus
eris super terram
Ge 4:13 dixitque Cain ad Dominum maior est iniquitas mea quam ut veniam
merear
Ge 4:14 ecce eicis me hodie a facie terrae et a facie tua abscondar et ero vagus et
profugus in terra omnis igitur qui invenerit me occidet me
Ge 4:15 dixitque ei Dominus nequaquam ita fiet sed omnis qui occiderit Cain
septuplum punietur posuitque Dominus Cain signum ut non eum
interficeret omnis qui invenisset eum
Ge 4:16 egressusque Cain a facie Domini habitavit in terra profugus ad
orientalem plagam Eden
Ge 4:17 cognovit autem Cain uxorem suam quae concepit et peperit Enoch et
aedificavit civitatem vocavitque nomen eius ex nomine filii sui Enoch
Ge 4:18 porro Enoch genuit Irad et Irad genuit Maviahel et Maviahel genuit
Matusahel et Matusahel genuit Lamech
Ge 4:19 qui accepit uxores duas nomen uni Ada et nomen alteri Sella
Ge 4:20 genuitque Ada Iabel qui fuit pater habitantium in tentoriis atque
pastorum
Ge 4:21 et nomen fratris eius Iubal ipse fuit pater canentium cithara et organo
Ge 4:22 Sella quoque genuit Thubalcain qui fuit malleator et faber in cuncta
opera aeris et ferri soror vero Thubalcain Noemma
Ge 4:23 dixitque Lamech uxoribus suis Adae et Sellae audite vocem meam
uxores Lamech auscultate sermonem meum quoniam occidi virum in
vulnus meum et adulescentulum in livorem meum
Ge 4:24 septuplum ultio dabitur de Cain de Lamech vero septuagies septies
Ge 4:25 cognovit quoque adhuc Adam uxorem suam et peperit filium vocavitque
nomen eius Seth dicens posuit mihi Deus semen aliud pro Abel quem
occidit Cain
Ge 4:26 sed et Seth natus est filius quem vocavit Enos iste coepit invocare nomen
Domini
Ge 5:1 hic est liber generationis Adam in die qua creavit Deus hominem ad
similitudinem Dei fecit illum
Ge 5:2 masculum et feminam creavit eos et benedixit illis et vocavit nomen
eorum Adam in die qua creati sunt
Ge 5:3 vixit autem Adam centum triginta annis et genuit ad similitudinem et
imaginem suam vocavitque nomen eius Seth
Ge 5:4 et facti sunt dies Adam postquam genuit Seth octingenti anni genuitque
filios et filias
Ge 5:5 et factum est omne tempus quod vixit Adam anni nongenti triginta et
mortuus est
Ge 5:6 vixit quoque Seth centum quinque annos et genuit Enos
Ge 5:7 vixitque Seth postquam genuit Enos octingentis septem annis genuitque
filios et filias
Ge 5:8 et facti sunt omnes dies Seth nongentorum duodecim annorum et
mortuus est
Ge 5:9 vixit vero Enos nonaginta annis et genuit Cainan
Ge 5:10 post cuius ortum vixit octingentis quindecim annis et genuit filios et
filias
Ge 5:11 factique sunt omnes dies Enos nongentorum quinque annorum et
mortuus est
Ge 5:12 vixit quoque Cainan septuaginta annis et genuit Malalehel
Ge 5:13 et vixit Cainan postquam genuit Malalehel octingentos quadraginta
annos genuitque filios et filias
Ge 5:14 et facti sunt omnes dies Cainan nongenti decem anni et mortuus est
Ge 5:15 vixit autem Malalehel sexaginta quinque annos et genuit Iared
Ge 5:16 et vixit Malalehel postquam genuit Iared octingentis triginta annis et
genuit filios et filias
Ge 5:17 et facti sunt omnes dies Malalehel octingenti nonaginta quinque anni et
mortuus est
Ge 5:18 vixitque Iared centum sexaginta duobus annis et genuit Enoch
Ge 5:19 et vixit Iared postquam genuit Enoch octingentos annos et genuit filios et
filias
Ge 5:20 et facti sunt omnes dies Iared nongenti sexaginta duo anni et mortuus est
Ge 5:21 porro Enoch vixit sexaginta quinque annis et genuit Mathusalam
Ge 5:22 et ambulavit Enoch cum Deo postquam genuit Mathusalam trecentis
annis et genuit filios et filias
Ge 5:23 et facti sunt omnes dies Enoch trecenti sexaginta quinque anni
Ge 5:24 ambulavitque cum Deo et non apparuit quia tulit eum Deus
Ge 5:25 vixit quoque Mathusalam centum octoginta septem annos et genuit
Lamech
Ge 5:26 et vixit Mathusalam postquam genuit Lamech septingentos octoginta
duos annos et genuit filios et filias
Ge 5:27 et facti sunt omnes dies Mathusalae nongenti sexaginta novem anni et
mortuus est
Ge 5:28 vixit autem Lamech centum octoginta duobus annis et genuit filium
Ge 5:29 vocavitque nomen eius Noe dicens iste consolabitur nos ab operibus et
laboribus manuum nostrarum in terra cui maledixit Dominus
Ge 5:30 vixitque Lamech postquam genuit Noe quingentos nonaginta quinque
annos et genuit filios et filias
Ge 5:31 et facti sunt omnes dies Lamech septingenti septuaginta septem anni et
mortuus est
Ge 5:32 Noe vero cum quingentorum esset annorum genuit Sem et Ham et Iafeth
Ge 6:1 cumque coepissent homines multiplicari super terram et filias
procreassent
Ge 6:2 videntes filii Dei filias eorum quod essent pulchrae acceperunt uxores
sibi ex omnibus quas elegerant
Ge 6:3 dixitque Deus non permanebit spiritus meus in homine in aeternum quia
caro est eruntque dies illius centum viginti annorum
Ge 6:4 gigantes autem erant super terram in diebus illis postquam enim ingressi
sunt filii Dei ad filias hominum illaeque genuerunt isti sunt potentes a
saeculo viri famosi
Ge 6:5 videns autem Deus quod multa malitia hominum esset in terra et cuncta
cogitatio cordis intenta esset ad malum omni tempore
Ge 6:6 paenituit eum quod hominem fecisset in terra et tactus dolore cordis
intrinsecus
Ge 6:7 delebo inquit hominem quem creavi a facie terrae ab homine usque ad
animantia a reptili usque ad volucres caeli paenitet enim me fecisse eos
Ge 6:8 Noe vero invenit gratiam coram Domino
Ge 6:9 hae generationes Noe Noe vir iustus atque perfectus fuit in
generationibus suis cum Deo ambulavit
Ge 6:10 et genuit tres filios Sem Ham et Iafeth
Ge 6:11 corrupta est autem terra coram Deo et repleta est iniquitate
Ge 6:12 cumque vidisset Deus terram esse corruptam omnis quippe caro
corruperat viam suam super terram
Ge 6:13 dixit ad Noe finis universae carnis venit coram me repleta est terra
iniquitate a facie eorum et ego disperdam eos cum terra
Ge 6:14 fac tibi arcam de lignis levigatis mansiunculas in arca facies et bitumine
linies intrinsecus et extrinsecus
Ge 6:15 et sic facies eam trecentorum cubitorum erit longitudo arcae
quinquaginta cubitorum latitudo et triginta cubitorum altitudo illius
Ge 6:16 fenestram in arca facies et in cubito consummabis summitatem ostium
autem arcae pones ex latere deorsum cenacula et tristega facies in ea
Ge 6:17 ecce ego adducam diluvii aquas super terram ut interficiam omnem
carnem in qua spiritus vitae est subter caelum universa quae in terra sunt
consumentur
Ge 6:18 ponamque foedus meum tecum et ingredieris arcam tu et filii tui uxor tua
et uxores filiorum tuorum tecum
Ge 6:19 et ex cunctis animantibus universae carnis bina induces in arcam ut
vivant tecum masculini sexus et feminini
Ge 6:20 de volucribus iuxta genus suum et de iumentis in genere suo et ex omni
reptili terrae secundum genus suum bina de omnibus ingredientur tecum
ut possint vivere
Ge 6:21 tolles igitur tecum ex omnibus escis quae mandi possunt et conportabis
apud te et erunt tam tibi quam illis in cibum
Ge 6:22 fecit ergo Noe omnia quae praeceperat illi Deus
Ge 7:1 dixitque Dominus ad eum ingredere tu et omnis domus tua arcam te
enim vidi iustum coram me in generatione hac
Ge 7:2 ex omnibus animantibus mundis tolle septena septena masculum et
feminam de animantibus vero non mundis duo duo masculum et
feminam
Ge 7:3 sed et de volatilibus caeli septena septena masculum et feminam ut
salvetur semen super faciem universae terrae
Ge 7:4 adhuc enim et post dies septem ego pluam super terram quadraginta
diebus et quadraginta noctibus et delebo omnem substantiam quam feci
de superficie terrae
Ge 7:5 fecit ergo Noe omnia quae mandaverat ei Dominus
Ge 7:6 eratque sescentorum annorum quando diluvii aquae inundaverunt super
terram
Ge 7:7 et ingressus est Noe et filii eius uxor eius et uxores filiorum eius cum eo
in arcam propter aquas diluvii
Ge 7:8 de animantibus quoque mundis et inmundis et de volucribus et ex omni
quod movetur super terram
Ge 7:9 duo et duo ingressa sunt ad Noe in arcam masculus et femina sicut
praeceperat Deus Noe
Ge 7:10 cumque transissent septem dies aquae diluvii inundaverunt super terram
Ge 7:11 anno sescentesimo vitae Noe mense secundo septimodecimo die mensis
rupti sunt omnes fontes abyssi magnae et cataractae caeli apertae sunt
Ge 7:12 et facta est pluvia super terram quadraginta diebus et quadraginta
noctibus
Ge 7:13 in articulo diei illius ingressus est Noe et Sem et Ham et Iafeth filii eius
uxor illius et tres uxores filiorum eius cum eis in arcam
Ge 7:14 ipsi et omne animal secundum genus suum universaque iumenta in genus
suum et omne quod movetur super terram in genere suo cunctumque
volatile secundum genus suum universae aves omnesque volucres
Ge 7:15 ingressae sunt ad Noe in arcam bina et bina ex omni carne in qua erat
spiritus vitae
Ge 7:16 et quae ingressa sunt masculus et femina ex omni carne introierunt sicut
praeceperat ei Deus et inclusit eum Dominus de foris
Ge 7:17 factumque est diluvium quadraginta diebus super terram et multiplicatae
sunt aquae et elevaverunt arcam in sublime a terra
Ge 7:18 vehementer inundaverunt et omnia repleverunt in superficie terrae porro
arca ferebatur super aquas
Ge 7:19 et aquae praevaluerunt nimis super terram opertique sunt omnes montes
excelsi sub universo caelo
Ge 7:20 quindecim cubitis altior fuit aqua super montes quos operuerat
Ge 7:21 consumptaque est omnis caro quae movebatur super terram volucrum
animantium bestiarum omniumque reptilium quae reptant super terram
universi homines
Ge 7:22 et cuncta in quibus spiraculum vitae est in terra mortua sunt
Ge 7:23 et delevit omnem substantiam quae erat super terram ab homine usque ad
pecus tam reptile quam volucres caeli et deleta sunt de terra remansit
autem solus Noe et qui cum eo erant in arca
Ge 7:24 obtinueruntque aquae terras centum quinquaginta diebus
Ge 8:1 recordatus autem Deus Noe cunctarumque animantium et omnium
iumentorum quae erant cum eo in arca adduxit spiritum super terram et
inminutae sunt aquae
Ge 8:2 et clausi sunt fontes abyssi et cataractae caeli et prohibitae sunt pluviae
de caelo
Ge 8:3 reversaeque aquae de terra euntes et redeuntes et coeperunt minui post
centum quinquaginta dies
Ge 8:4 requievitque arca mense septimo vicesima septima die mensis super
montes Armeniae
Ge 8:5 at vero aquae ibant et decrescebant usque ad decimum mensem decimo
enim mense prima die mensis apparuerunt cacumina montium
Ge 8:6 cumque transissent quadraginta dies aperiens Noe fenestram arcae quam
fecerat dimisit corvum
Ge 8:7 qui egrediebatur et revertebatur donec siccarentur aquae super terram
Ge 8:8 emisit quoque columbam post eum ut videret si iam cessassent aquae
super faciem terrae
Ge 8:9 quae cum non invenisset ubi requiesceret pes eius reversa est ad eum in
arcam aquae enim erant super universam terram extenditque manum et
adprehensam intulit in arcam
Ge 8:10 expectatis autem ultra septem diebus aliis rursum dimisit columbam ex
arca
Ge 8:11 at illa venit ad eum ad vesperam portans ramum olivae virentibus foliis
in ore suo intellexit ergo Noe quod cessassent aquae super terram
Ge 8:12 expectavitque nihilominus septem alios dies et emisit columbam quae
non est reversa ultra ad eum
Ge 8:13 igitur sescentesimo primo anno primo mense prima die mensis inminutae
sunt aquae super terram et aperiens Noe tectum arcae aspexit viditque
quod exsiccata esset superficies terrae
Ge 8:14 mense secundo septima et vicesima die mensis arefacta est terra
Ge 8:15 locutus est autem Deus ad Noe dicens
Ge 8:16 egredere de arca tu et uxor tua filii tui et uxores filiorum tuorum tecum
Ge 8:17 cuncta animantia quae sunt apud te ex omni carne tam in volatilibus
quam in bestiis et in universis reptilibus quae reptant super terram educ
tecum et ingredimini super terram crescite et multiplicamini super eam
Ge 8:18 egressus est ergo Noe et filii eius uxor illius et uxores filiorum eius cum
eo
Ge 8:19 sed et omnia animantia iumenta et reptilia quae repunt super terram
secundum genus suum arcam egressa sunt
Ge 8:20 aedificavit autem Noe altare Domino et tollens de cunctis pecoribus et
volucribus mundis obtulit holocausta super altare
Ge 8:21 odoratusque est Dominus odorem suavitatis et ait ad eum nequaquam
ultra maledicam terrae propter homines sensus enim et cogitatio humani
cordis in malum prona sunt ab adulescentia sua non igitur ultra
percutiam omnem animantem sicut feci
Ge 8:22 cunctis diebus terrae sementis et messis frigus et aestus aestas et hiemps
nox et dies non requiescent
Ge 9:1 benedixitque Deus Noe et filiis eius et dixit ad eos crescite et
multiplicamini et implete terram
Ge 9:2 et terror vester ac tremor sit super cuncta animalia terrae et super omnes
volucres caeli cum universis quae moventur in terra omnes pisces maris
manui vestrae traditi sunt
Ge 9:3 et omne quod movetur et vivit erit vobis in cibum quasi holera virentia
tradidi vobis omnia
Ge 9:4 excepto quod carnem cum sanguine non comedetis
Ge 9:5 sanguinem enim animarum vestrarum requiram de manu cunctarum
bestiarum et de manu hominis de manu viri et fratris eius requiram
animam hominis
Ge 9:6 quicumque effuderit humanum sanguinem fundetur sanguis illius ad
imaginem quippe Dei factus est homo
Ge 9:7 vos autem crescite et multiplicamini et ingredimini super terram et
implete eam
Ge 9:8 haec quoque dixit Deus ad Noe et ad filios eius cum eo
Ge 9:9 ecce ego statuam pactum meum vobiscum et cum semine vestro post vos
Ge 9:10 et ad omnem animam viventem quae est vobiscum tam in volucribus
quam in iumentis et pecudibus terrae cunctis quae egressa sunt de arca et
universis bestiis terrae
Ge 9:11 statuam pactum meum vobiscum et nequaquam ultra interficietur omnis
caro aquis diluvii neque erit deinceps diluvium dissipans terram
Ge 9:12 dixitque Deus hoc signum foederis quod do inter me et vos et ad omnem
animam viventem quae est vobiscum in generationes sempiternas
Ge 9:13 arcum meum ponam in nubibus et erit signum foederis inter me et inter
terram
Ge 9:14 cumque obduxero nubibus caelum apparebit arcus meus in nubibus
Ge 9:15 et recordabor foederis mei vobiscum et cum omni anima vivente quae
carnem vegetat et non erunt ultra aquae diluvii ad delendam universam
carnem
Ge 9:16 eritque arcus in nubibus et videbo illum et recordabor foederis
sempiterni quod pactum est inter Deum et inter omnem animam
viventem universae carnis quae est super terram
Ge 9:17 dixitque Deus Noe hoc erit signum foederis quod constitui inter me et
inter omnem carnem super terram
Ge 9:18 erant igitur filii Noe qui egressi sunt de arca Sem Ham et Iafeth porro
Ham ipse est pater Chanaan
Ge 9:19 tres isti sunt filii Noe et ab his disseminatum est omne hominum genus
super universam terram
Ge 9:20 coepitque Noe vir agricola exercere terram et plantavit vineam
Ge 9:21 bibensque vinum inebriatus est et nudatus in tabernaculo suo
Ge 9:22 quod cum vidisset Ham pater Chanaan verenda scilicet patris sui esse
nuda nuntiavit duobus fratribus suis foras
Ge 9:23 at vero Sem et Iafeth pallium inposuerunt umeris suis et incedentes
retrorsum operuerunt verecunda patris sui faciesque eorum aversae erant
et patris virilia non viderunt
Ge 9:24 evigilans autem Noe ex vino cum didicisset quae fecerat ei filius suus
minor
Ge 9:25 ait maledictus Chanaan servus servorum erit fratribus suis
Ge 9:26 dixitque benedictus Dominus Deus Sem sit Chanaan servus eius
Ge 9:27 dilatet Deus Iafeth et habitet in tabernaculis Sem sitque Chanaan servus
eius
Ge 9:28 vixit autem Noe post diluvium trecentis quinquaginta annis
Ge 9:29 et impleti sunt omnes dies eius nongentorum quinquaginta annorum et
mortuus est
Ge 10:1 hae generationes filiorum Noe Sem Ham Iafeth natique sunt eis filii post
diluvium
Ge 10:2 filii Iafeth Gomer Magog et Madai Iavan et Thubal et Mosoch et Thiras
Ge 10:3 porro filii Gomer Aschenez et Rifath et Thogorma
Ge 10:4 filii autem Iavan Elisa et Tharsis Cetthim et Dodanim
Ge 10:5 ab his divisae sunt insulae gentium in regionibus suis unusquisque
secundum linguam et familias in nationibus suis
Ge 10:6 filii autem Ham Chus et Mesraim et Fut et Chanaan
Ge 10:7 filii Chus Saba et Hevila et Sabatha et Regma et Sabathaca filii Regma
Saba et Dadan
Ge 10:8 porro Chus genuit Nemrod ipse coepit esse potens in terra
Ge 10:9 et erat robustus venator coram Domino ab hoc exivit proverbium quasi
Nemrod robustus venator coram Domino
Ge 10:10 fuit autem principium regni eius Babylon et Arach et Archad et Chalanne
in terra Sennaar
Ge 10:11 de terra illa egressus est Assur et aedificavit Nineven et plateas civitatis
et Chale
Ge 10:12 Resen quoque inter Nineven et Chale haec est civitas magna
Ge 10:13 at vero Mesraim genuit Ludim et Anamim et Laabim Nepthuim
Ge 10:14 et Phetrusim et Cesluim de quibus egressi sunt Philisthim et Capthurim
Ge 10:15 Chanaan autem genuit Sidonem primogenitum suum Ettheum
Ge 10:16 et Iebuseum et Amorreum Gergeseum
Ge 10:17 Eveum et Araceum Sineum
Ge 10:18 et Aradium Samariten et Amatheum et post haec disseminati sunt populi
Chananeorum
Ge 10:19 factique sunt termini Chanaan venientibus a Sidone Geraram usque
Gazam donec ingrediaris Sodomam et Gomorram et Adama et Seboim
usque Lesa
Ge 10:20 hii filii Ham in cognationibus et linguis et generationibus terrisque et
gentibus suis
Ge 10:21 de Sem quoque nati sunt patre omnium filiorum Eber fratre Iafeth maiore
Ge 10:22 filii Sem Aelam et Assur et Arfaxad et Lud et Aram
Ge 10:23 filii Aram Us et Hul et Gether et Mes
Ge 10:24 at vero Arfaxad genuit Sala de quo ortus est Eber
Ge 10:25 natique sunt Eber filii duo nomen uni Faleg eo quod in diebus eius divisa
sit terra et nomen fratris eius Iectan
Ge 10:26 qui Iectan genuit Helmodad et Saleph et Asarmoth Iare
Ge 10:27 et Aduram et Uzal Decla
Ge 10:28 et Ebal et Abimahel Saba
Ge 10:29 et Ophir et Evila et Iobab omnes isti filii Iectan
Ge 10:30 et facta est habitatio eorum de Messa pergentibus usque Sephar montem
orientalem
Ge 10:31 isti filii Sem secundum cognationes et linguas et regiones in gentibus
suis
Ge 10:32 hae familiae Noe iuxta populos et nationes suas ab his divisae sunt
gentes in terra post diluvium
Ge 11:1 erat autem terra labii unius et sermonum eorundem
Ge 11:2 cumque proficiscerentur de oriente invenerunt campum in terra Sennaar
et habitaverunt in eo
Ge 11:3 dixitque alter ad proximum suum venite faciamus lateres et coquamus
eos igni habueruntque lateres pro saxis et bitumen pro cemento
Ge 11:4 et dixerunt venite faciamus nobis civitatem et turrem cuius culmen
pertingat ad caelum et celebremus nomen nostrum antequam dividamur
in universas terras
Ge 11:5 descendit autem Dominus ut videret civitatem et turrem quam
aedificabant filii Adam
Ge 11:6 et dixit ecce unus est populus et unum labium omnibus coeperuntque hoc
facere nec desistent a cogitationibus suis donec eas opere conpleant
Ge 11:7 venite igitur descendamus et confundamus ibi linguam eorum ut non
audiat unusquisque vocem proximi sui
Ge 11:8 atque ita divisit eos Dominus ex illo loco in universas terras et
cessaverunt aedificare civitatem
Ge 11:9 et idcirco vocatum est nomen eius Babel quia ibi confusum est labium
universae terrae et inde dispersit eos Dominus super faciem cunctarum
regionum
Ge 11:10 hae generationes Sem Sem centum erat annorum quando genuit Arfaxad
biennio post diluvium
Ge 11:11 vixitque Sem postquam genuit Arfaxad quingentos annos et genuit filios
et filias
Ge 11:12 porro Arfaxad vixit triginta quinque annos et genuit Sale
Ge 11:13 vixitque Arfaxad postquam genuit Sale trecentis tribus annis et genuit
filios et filias
Ge 11:14 Sale quoque vixit triginta annis et genuit Eber
Ge 11:15 vixitque Sale postquam genuit Eber quadringentis tribus annis et genuit
filios et filias
Ge 11:16 vixit autem Eber triginta quattuor annis et genuit Faleg
Ge 11:17 et vixit Eber postquam genuit Faleg quadringentis triginta annis et genuit
filios et filias
Ge 11:18 vixit quoque Faleg triginta annis et genuit Reu
Ge 11:19 vixitque Faleg postquam genuit Reu ducentis novem annis et genuit
filios et filias
Ge 11:20 vixit autem Reu triginta duobus annis et genuit Sarug
Ge 11:21 vixitque Reu postquam genuit Sarug ducentis septem annis et genuit
filios et filias
Ge 11:22 vixit vero Sarug triginta annis et genuit Nahor
Ge 11:23 vixitque Sarug postquam genuit Nahor ducentos annos et genuit filios et
filias
Ge 11:24 vixit autem Nahor viginti novem annis et genuit Thare
Ge 11:25 vixitque Nahor postquam genuit Thare centum decem et novem annos et
genuit filios et filias
Ge 11:26 vixitque Thare septuaginta annis et genuit Abram et Nahor et Aran
Ge 11:27 hae sunt autem generationes Thare Thare genuit Abram et Nahor et Aran
porro Aran genuit Loth
Ge 11:28 mortuusque est Aran ante Thare patrem suum in terra nativitatis suae in
Ur Chaldeorum
Ge 11:29 duxerunt autem Abram et Nahor uxores nomen autem uxoris Abram
Sarai et nomen uxoris Nahor Melcha filia Aran patris Melchae et patris
Ieschae
Ge 11:30 erat autem Sarai sterilis nec habebat liberos
Ge 11:31 tulit itaque Thare Abram filium suum et Loth filium Aran filium filii sui
et Sarai nurum suam uxorem Abram filii sui et eduxit eos de Ur
Chaldeorum ut irent in terram Chanaan veneruntque usque Haran et
habitaverunt ibi
Ge 11:32 et facti sunt dies Thare ducentorum quinque annorum et mortuus est in
Haran
Ge 12:1 dixit autem Dominus ad Abram egredere de terra tua et de cognatione
tua et de domo patris tui in terram quam monstrabo tibi
Ge 12:2 faciamque te in gentem magnam et benedicam tibi et magnificabo
nomen tuum erisque benedictus
Ge 12:3 benedicam benedicentibus tibi et maledicam maledicentibus tibi atque in
te benedicentur universae cognationes terrae
Ge 12:4 egressus est itaque Abram sicut praeceperat ei Dominus et ivit cum eo
Loth septuaginta quinque annorum erat Abram cum egrederetur de
Haran
Ge 12:5 tulitque Sarai uxorem suam et Loth filium fratris sui universamque
substantiam quam possederant et animas quas fecerant in Haran et
egressi sunt ut irent in terram Chanaan cumque venissent in eam
Ge 12:6 pertransivit Abram terram usque ad locum Sychem usque ad convallem
Inlustrem Chananeus autem tunc erat in terra
Ge 12:7 apparuitque Dominus Abram et dixit ei semini tuo dabo terram hanc qui
aedificavit ibi altare Domino qui apparuerat ei
Ge 12:8 et inde transgrediens ad montem qui erat contra orientem Bethel tetendit
ibi tabernaculum suum ab occidente habens Bethel et ab oriente Ai
aedificavit quoque ibi altare Domino et invocavit nomen eius
Ge 12:9 perrexitque Abram vadens et ultra progrediens ad meridiem
Ge 12:10 facta est autem fames in terra descenditque Abram in Aegyptum ut
peregrinaretur ibi praevaluerat enim fames in terra
Ge 12:11 cumque prope esset ut ingrederetur Aegyptum dixit Sarai uxori suae novi
quod pulchra sis mulier
Ge 12:12 et quod cum viderint te Aegyptii dicturi sunt uxor ipsius est et
interficient me et te reservabunt
Ge 12:13 dic ergo obsecro te quod soror mea sis ut bene sit mihi propter te et vivat
anima mea ob gratiam tui
Ge 12:14 cum itaque ingressus esset Abram Aegyptum viderunt Aegyptii
mulierem quod esset pulchra nimis
Ge 12:15 et nuntiaverunt principes Pharaoni et laudaverunt eam apud illum et
sublata est mulier in domum Pharaonis
Ge 12:16 Abram vero bene usi sunt propter illam fueruntque ei oves et boves et
asini et servi et famulae et asinae et cameli
Ge 12:17 flagellavit autem Dominus Pharaonem plagis maximis et domum eius
propter Sarai uxorem Abram
Ge 12:18 vocavitque Pharao Abram et dixit ei quidnam est quod fecisti mihi quare
non indicasti quod uxor tua esset
Ge 12:19 quam ob causam dixisti esse sororem tuam ut tollerem eam mihi in
uxorem nunc igitur ecce coniux tua accipe eam et vade
Ge 12:20 praecepitque Pharao super Abram viris et deduxerunt eum et uxorem
illius et omnia quae habebat
Ge 13:1 ascendit ergo Abram de Aegypto ipse et uxor eius et omnia quae habebat
et Loth cum eo ad australem plagam
Ge 13:2 erat autem dives valde in possessione argenti et auri
Ge 13:3 reversusque est per iter quo venerat a meridie in Bethel usque ad locum
ubi prius fixerat tabernaculum inter Bethel et Ai
Ge 13:4 in loco altaris quod fecerat prius et invocavit ibi nomen Domini
Ge 13:5 sed et Loth qui erat cum Abram fuerunt greges ovium et armenta et
tabernacula
Ge 13:6 nec poterat eos capere terra ut habitarent simul erat quippe substantia
eorum multa et non quibant habitare communiter
Ge 13:7 unde et facta est rixa inter pastores gregum Abram et Loth eo autem
tempore Chananeus et Ferezeus habitabant in illa terra
Ge 13:8 dixit ergo Abram ad Loth ne quaeso sit iurgium inter me et te et inter
pastores meos et pastores tuos fratres enim sumus
Ge 13:9 ecce universa terra coram te est recede a me obsecro si ad sinistram ieris
ego ad dexteram tenebo si tu dexteram elegeris ego ad sinistram pergam
Ge 13:10 elevatis itaque Loth oculis vidit omnem circa regionem Iordanis quae
universa inrigabatur antequam subverteret Dominus Sodomam et
Gomorram sicut paradisus Domini et sicut Aegyptus venientibus in
Segor
Ge 13:11 elegitque sibi Loth regionem circa Iordanem et recessit ab oriente
divisique sunt alterutrum a fratre suo
Ge 13:12 Abram habitavit in terra Chanaan Loth moratus est in oppidis quae erant
circa Iordanem et habitavit in Sodomis
Ge 13:13 homines autem Sodomitae pessimi erant et peccatores coram Domino
nimis
Ge 13:14 dixitque Dominus ad Abram postquam divisus est Loth ab eo leva oculos
tuos et vide a loco in quo nunc es ad aquilonem et ad meridiem ad
orientem et ad occidentem
Ge 13:15 omnem terram quam conspicis tibi dabo et semini tuo usque in
sempiternum
Ge 13:16 faciamque semen tuum sicut pulverem terrae si quis potest hominum
numerare pulverem semen quoque tuum numerare poterit
Ge 13:17 surge et perambula terram in longitudine et in latitudine sua quia tibi
daturus sum eam
Ge 13:18 movens igitur Abram tabernaculum suum venit et habitavit iuxta
convallem Mambre quod est in Hebron aedificavitque ibi altare Domino
Ge 14:1 factum est autem in illo tempore ut Amrafel rex Sennaar et Arioch rex
Ponti et Chodorlahomor rex Aelamitarum et Thadal rex Gentium
Ge 14:2 inirent bellum contra Bara regem Sodomorum et contra Bersa regem
Gomorrae et contra Sennaab regem Adamae et contra Semeber regem
Seboim contraque regem Balae ipsa est Segor
Ge 14:3 omnes hii convenerunt in vallem Silvestrem quae nunc est mare Salis
Ge 14:4 duodecim enim annis servierant Chodorlahomor et tertiodecimo anno
recesserunt ab eo
Ge 14:5 igitur anno quartodecimo venit Chodorlahomor et reges qui erant cum eo
percusseruntque Rafaim in Astharothcarnaim et Zuzim cum eis et Emim
in Savecariathaim
Ge 14:6 et Chorreos in montibus Seir usque ad campestria Pharan quae est in
solitudine
Ge 14:7 reversique sunt et venerunt ad fontem Mesfat ipsa est Cades et
percusserunt omnem regionem Amalechitarum et Amorreum qui
habitabat in Asasonthamar
Ge 14:8 et egressi sunt rex Sodomorum et rex Gomorrae rexque Adamae et rex
Seboim necnon et rex Balae quae est Segor et direxerunt contra eos
aciem in valle Silvestri
Ge 14:9 scilicet adversum Chodorlahomor regem Aelamitarum et Thadal regem
Gentium et Amrafel regem Sennaar et Arioch regem Ponti quattuor reges
adversus quinque
Ge 14:10 vallis autem Silvestris habebat puteos multos bituminis itaque rex
Sodomorum et Gomorrae terga verterunt cecideruntque ibi et qui
remanserant fugerunt ad montem
Ge 14:11 tulerunt autem omnem substantiam Sodomorum et Gomorrae et universa
quae ad cibum pertinent et abierunt
Ge 14:12 necnon et Loth et substantiam eius filium fratris Abram qui habitabat in
Sodomis
Ge 14:13 et ecce unus qui evaserat nuntiavit Abram Hebraeo qui habitabat in
convalle Mambre Amorrei fratris Eschol et fratris Aner hii enim
pepigerant foedus cum Abram
Ge 14:14 quod cum audisset Abram captum videlicet Loth fratrem suum
numeravit expeditos vernaculos suos trecentos decem et octo et
persecutus est eos usque Dan
Ge 14:15 et divisis sociis inruit super eos nocte percussitque eos et persecutus est
usque Hoba quae est ad levam Damasci
Ge 14:16 reduxitque omnem substantiam et Loth fratrem suum cum substantia
illius mulieres quoque et populum
Ge 14:17 egressus est autem rex Sodomorum in occursum eius postquam reversus
est a caede Chodorlahomor et regum qui cum eo erant in valle Save quae
est vallis Regis
Ge 14:18 at vero Melchisedech rex Salem proferens panem et vinum erat enim
sacerdos Dei altissimi
Ge 14:19 benedixit ei et ait benedictus Abram Deo excelso qui creavit caelum et
terram
Ge 14:20 et benedictus Deus excelsus quo protegente hostes in manibus tuis sunt
et dedit ei decimas ex omnibus
Ge 14:21 dixit autem rex Sodomorum ad Abram da mihi animas cetera tolle tibi
Ge 14:22 qui respondit ei levo manum meam ad Dominum Deum excelsum
possessorem caeli et terrae
Ge 14:23 quod a filo subteminis usque ad corrigiam caligae non accipiam ex
omnibus quae tua sunt ne dicas ego ditavi Abram
Ge 14:24 exceptis his quae comederunt iuvenes et partibus virorum qui venerunt
mecum Aner Eschol et Mambre isti accipient partes suas
Ge 15:1 his itaque transactis factus est sermo Domini ad Abram per visionem
dicens noli timere Abram ego protector tuus sum et merces tua magna
nimis
Ge 15:2 dixitque Abram Domine Deus quid dabis mihi ego vadam absque liberis
et filius procuratoris domus meae iste Damascus Eliezer
Ge 15:3 addiditque Abram mihi autem non dedisti semen et ecce vernaculus
meus heres meus erit
Ge 15:4 statimque sermo Domini factus est ad eum dicens non erit hic heres tuus
sed qui egredietur de utero tuo ipsum habebis heredem
Ge 15:5 eduxitque eum foras et ait illi suspice caelum et numera stellas si potes et
dixit ei sic erit semen tuum
Ge 15:6 credidit Domino et reputatum est ei ad iustitiam
Ge 15:7 dixitque ad eum ego Dominus qui eduxi te de Ur Chaldeorum ut darem
tibi terram istam et possideres eam
Ge 15:8 at ille ait Domine Deus unde scire possum quod possessurus sim eam
Ge 15:9 respondens Dominus sume inquit mihi vaccam triennem et capram
trimam et arietem annorum trium turturem quoque et columbam
Ge 15:10 qui tollens universa haec divisit per medium et utrasque partes contra se
altrinsecus posuit aves autem non divisit
Ge 15:11 descenderuntque volucres super cadavera et abigebat eas Abram
Ge 15:12 cumque sol occumberet sopor inruit super Abram et horror magnus et
tenebrosus invasit eum
Ge 15:13 dictumque est ad eum scito praenoscens quod peregrinum futurum sit
semen tuum in terra non sua et subicient eos servituti et adfligent
quadringentis annis
Ge 15:14 verumtamen gentem cui servituri sunt ego iudicabo et post haec
egredientur cum magna substantia
Ge 15:15 tu autem ibis ad patres tuos in pace sepultus in senectute bona
Ge 15:16 generatione autem quarta revertentur huc necdum enim conpletae sunt
iniquitates Amorreorum usque ad praesens tempus
Ge 15:17 cum ergo occubuisset sol facta est caligo tenebrosa et apparuit clibanus
fumans et lampas ignis transiens inter divisiones illas
Ge 15:18 in die illo pepigit Dominus cum Abram foedus dicens semini tuo dabo
terram hanc a fluvio Aegypti usque ad fluvium magnum flumen Eufraten
Ge 15:19 Cineos et Cenezeos et Cedmoneos
Ge 15:20 et Hettheos et Ferezeos Rafaim quoque
Ge 15:21 et Amorreos et Chananeos et Gergeseos et Iebuseos
Ge 16:1 igitur Sarai uxor Abram non genuerat liberos sed habens ancillam
aegyptiam nomine Agar
Ge 16:2 dixit marito suo ecce conclusit me Dominus ne parerem ingredere ad
ancillam meam si forte saltem ex illa suscipiam filios cumque ille
adquiesceret deprecanti
Ge 16:3 tulit Agar Aegyptiam ancillam suam post annos decem quam habitare
coeperant in terra Chanaan et dedit eam viro suo uxorem
Ge 16:4 qui ingressus est ad eam at illa concepisse se videns despexit dominam
suam
Ge 16:5 dixitque Sarai ad Abram inique agis contra me ego dedi ancillam meam
in sinum tuum quae videns quod conceperit despectui me habet iudicet
Dominus inter me et te
Ge 16:6 cui respondens Abram ecce ait ancilla tua in manu tua est utere ea ut
libet adfligente igitur eam Sarai fugam iniit
Ge 16:7 cumque invenisset illam angelus Domini iuxta fontem aquae in
solitudine qui est in via Sur
Ge 16:8 dixit ad eam Agar ancilla Sarai unde venis et quo vadis quae respondit a
facie Sarai dominae meae ego fugio
Ge 16:9 dixitque ei angelus Domini revertere ad dominam tuam et humiliare sub
manibus ipsius
Ge 16:10 et rursum multiplicans inquit multiplicabo semen tuum et non
numerabitur prae multitudine
Ge 16:11 ac deinceps ecce ait concepisti et paries filium vocabisque nomen eius
Ismahel eo quod audierit Dominus adflictionem tuam
Ge 16:12 hic erit ferus homo manus eius contra omnes et manus omnium contra
eum et e regione universorum fratrum suorum figet tabernacula
Ge 16:13 vocavit autem nomen Domini qui loquebatur ad eam Tu Deus qui vidisti
me dixit enim profecto hic vidi posteriora videntis me
Ge 16:14 propterea appellavit puteum illum puteum Viventis et videntis me ipse
est inter Cades et Barad
Ge 16:15 peperitque Abrae filium qui vocavit nomen eius Ismahel
Ge 16:16 octoginta et sex annorum erat quando peperit ei Agar Ismahelem
Ge 17:1 postquam vero nonaginta et novem annorum esse coeperat apparuit ei
Dominus dixitque ad eum ego Deus omnipotens ambula coram me et
esto perfectus
Ge 17:2 ponamque foedus meum inter me et te et multiplicabo te vehementer
nimis
Ge 17:3 cecidit Abram pronus in faciem
Ge 17:4 dixitque ei Deus ego sum et pactum meum tecum erisque pater multarum
gentium
Ge 17:5 nec ultra vocabitur nomen tuum Abram sed appellaberis Abraham quia
patrem multarum gentium constitui te
Ge 17:6 faciamque te crescere vehementissime et ponam in gentibus regesque ex
te egredientur
Ge 17:7 et statuam pactum meum inter me et te et inter semen tuum post te in
generationibus suis foedere sempiterno ut sim Deus tuus et seminis tui
post te
Ge 17:8 daboque tibi et semini tuo terram peregrinationis tuae omnem terram
Chanaan in possessionem aeternam eroque Deus eorum
Ge 17:9 dixit iterum Deus ad Abraham et tu ergo custodies pactum meum et
semen tuum post te in generationibus suis
Ge 17:10 hoc est pactum quod observabitis inter me et vos et semen tuum post te
circumcidetur ex vobis omne masculinum
Ge 17:11 et circumcidetis carnem praeputii vestri ut sit in signum foederis inter me
et vos
Ge 17:12 infans octo dierum circumcidetur in vobis omne masculinum in
generationibus vestris tam vernaculus quam empticius circumcidetur et
quicumque non fuerit de stirpe vestra
Ge 17:13 eritque pactum meum in carne vestra in foedus aeternum
Ge 17:14 masculus cuius praeputii caro circumcisa non fuerit delebitur anima illa
de populo suo quia pactum meum irritum fecit
Ge 17:15 dixit quoque Deus ad Abraham Sarai uxorem tuam non vocabis Sarai sed
Sarram
Ge 17:16 et benedicam ei et ex illa dabo tibi filium cui benedicturus sum eritque in
nationes et reges populorum orientur ex eo
Ge 17:17 cecidit Abraham in faciem et risit dicens in corde suo putasne centenario
nascetur filius et Sarra nonagenaria pariet
Ge 17:18 dixitque ad Deum utinam Ismahel vivat coram te
Ge 17:19 et ait Deus ad Abraham Sarra uxor tua pariet tibi filium vocabisque
nomen eius Isaac et constituam pactum meum illi in foedus sempiternum
et semini eius post eum
Ge 17:20 super Ismahel quoque exaudivi te ecce benedicam ei et augebo et
multiplicabo eum valde duodecim duces generabit et faciam illum in
gentem magnam
Ge 17:21 pactum vero meum statuam ad Isaac quem pariet tibi Sarra tempore isto
in anno altero
Ge 17:22 cumque finitus esset sermo loquentis cum eo ascendit Deus ab Abraham
Ge 17:23 tulit autem Abraham Ismahelem filium suum et omnes vernaculos
domus suae universosque quos emerat cunctos mares ex omnibus viris
domus suae et circumcidit carnem praeputii eorum statim in ipsa die
sicut praeceperat ei Deus
Ge 17:24 nonaginta novem erat annorum quando circumcidit carnem praeputii sui
Ge 17:25 et Ismahel filius eius tredecim annos impleverat tempore circumcisionis
suae
Ge 17:26 eadem die circumcisus est Abraham et Ismahel filius eius
Ge 17:27 et omnes viri domus illius tam vernaculi quam empticii et alienigenae
pariter circumcisi sunt
Ge 18:1 apparuit autem ei Dominus in convalle Mambre sedenti in ostio
tabernaculi sui in ipso fervore diei
Ge 18:2 cumque elevasset oculos apparuerunt ei tres viri stantes propter eum
quos cum vidisset cucurrit in occursum eorum de ostio tabernaculi et
adoravit in terra
Ge 18:3 et dixit Domine si inveni gratiam in oculis tuis ne transeas servum tuum
Ge 18:4 sed adferam pauxillum aquae et lavate pedes vestros et requiescite sub
arbore
Ge 18:5 ponam buccellam panis et confortate cor vestrum postea transibitis
idcirco enim declinastis ad servum vestrum qui dixerunt fac ut locutus es
Ge 18:6 festinavit Abraham in tabernaculum ad Sarram dixitque ei adcelera tria
sata similae commisce et fac subcinericios panes
Ge 18:7 ipse vero ad armentum cucurrit et tulit inde vitulum tenerrimum et
optimum deditque puero qui festinavit et coxit illum
Ge 18:8 tulit quoque butyrum et lac et vitulum quem coxerat et posuit coram eis
ipse vero stabat iuxta eos sub arbore
Ge 18:9 cumque comedissent dixerunt ad eum ubi est Sarra uxor tua ille
respondit ecce in tabernaculo est
Ge 18:10 cui dixit revertens veniam ad te tempore isto vita comite et habebit
filium Sarra uxor tua quo audito Sarra risit post ostium tabernaculi
Ge 18:11 erant autem ambo senes provectaeque aetatis et desierant Sarrae fieri
muliebria
Ge 18:12 quae risit occulte dicens postquam consenui et dominus meus vetulus est
voluptati operam dabo
Ge 18:13 dixit autem Dominus ad Abraham quare risit Sarra dicens num vere
paritura sum anus
Ge 18:14 numquid Deo est quicquam difficile iuxta condictum revertar ad te hoc
eodem tempore vita comite et habebit Sarra filium
Ge 18:15 negavit Sarra dicens non risi timore perterrita Dominus autem non est
inquit ita sed risisti
Ge 18:16 cum ergo surrexissent inde viri direxerunt oculos suos contra Sodomam
et Abraham simul gradiebatur deducens eos
Ge 18:17 dixitque Dominus num celare potero Abraham quae gesturus sum
Ge 18:18 cum futurus sit in gentem magnam ac robustissimam et benedicendae
sint in illo omnes nationes terrae
Ge 18:19 scio enim quod praecepturus sit filiis suis et domui suae post se ut
custodiant viam Domini et faciant iustitiam et iudicium ut adducat
Dominus propter Abraham omnia quae locutus est ad eum
Ge 18:20 dixit itaque Dominus clamor Sodomorum et Gomorrae multiplicatus est
et peccatum earum adgravatum est nimis
Ge 18:21 descendam et videbo utrum clamorem qui venit ad me opere
conpleverint an non est ita ut sciam
Ge 18:22 converteruntque se inde et abierunt Sodomam Abraham vero adhuc
stabat coram Domino
Ge 18:23 et adpropinquans ait numquid perdes iustum cum impio
Ge 18:24 si fuerint quinquaginta iusti in civitate peribunt simul et non parces loco
illi propter quinquaginta iustos si fuerint in eo
Ge 18:25 absit a te ut rem hanc facias et occidas iustum cum impio fiatque iustus
sicut impius non est hoc tuum qui iudicas omnem terram nequaquam
facies iudicium
Ge 18:26 dixitque Dominus ad eum si invenero Sodomis quinquaginta iustos in
medio civitatis dimittam omni loco propter eos
Ge 18:27 respondens Abraham ait quia semel coepi loquar ad Dominum meum
cum sim pulvis et cinis
Ge 18:28 quid si minus quinquaginta iustis quinque fuerint delebis propter quinque
universam urbem et ait non delebo si invenero ibi quadraginta quinque
Ge 18:29 rursumque locutus est ad eum sin autem quadraginta inventi fuerint quid
facies ait non percutiam propter quadraginta
Ge 18:30 ne quaeso inquit indigneris Domine si loquar quid si inventi fuerint ibi
triginta respondit non faciam si invenero ibi triginta
Ge 18:31 quia semel ait coepi loquar ad Dominum meum quid si inventi fuerint ibi
viginti dixit non interficiam propter viginti
Ge 18:32 obsecro inquit ne irascaris Domine si loquar adhuc semel quid si inventi
fuerint ibi decem dixit non delebo propter decem
Ge 18:33 abiit Dominus postquam cessavit loqui ad Abraham et ille reversus est in
locum suum
Ge 19:1 veneruntque duo angeli Sodomam vespere sedente Loth in foribus
civitatis qui cum vidisset surrexit et ivit obviam eis adoravitque pronus
in terra
Ge 19:2 et dixit obsecro domini declinate in domum pueri vestri et manete ibi
lavate pedes vestros et mane proficiscimini in viam vestram qui dixerunt
minime sed in platea manebimus
Ge 19:3 conpulit illos oppido ut deverterent ad eum ingressisque domum illius
fecit convivium coxit azyma et comederunt
Ge 19:4 prius autem quam irent cubitum viri civitatis vallaverunt domum a puero
usque ad senem omnis populus simul
Ge 19:5 vocaveruntque Loth et dixerunt ei ubi sunt viri qui introierunt ad te nocte
educ illos huc ut cognoscamus eos
Ge 19:6 egressus ad eos Loth post tergum adcludens ostium ait
Ge 19:7 nolite quaeso fratres mei nolite malum hoc facere
Ge 19:8 habeo duas filias quae necdum cognoverunt virum educam eas ad vos et
abutimini eis sicut placuerit vobis dummodo viris istis nihil faciatis mali
quia ingressi sunt sub umbraculum tegminis mei
Ge 19:9 at illi dixerunt recede illuc et rursus ingressus es inquiunt ut advena
numquid ut iudices te ergo ipsum magis quam hos adfligemus vimque
faciebant Loth vehementissime iam prope erat ut refringerent fores
Ge 19:10 et ecce miserunt manum viri et introduxerunt ad se Loth cluseruntque
ostium
Ge 19:11 et eos qui erant foris percusserunt caecitate a minimo usque ad maximum
ita ut ostium invenire non possent
Ge 19:12 dixerunt autem ad Loth habes hic tuorum quempiam generum aut filios
aut filias omnes qui tui sunt educ de urbe hac
Ge 19:13 delebimus enim locum istum eo quod increverit clamor eorum coram
Domino qui misit nos ut perdamus illos
Ge 19:14 egressus itaque Loth locutus est ad generos suos qui accepturi erant filias
eius et dixit surgite egredimini de loco isto quia delebit Dominus
civitatem hanc et visus est eis quasi ludens loqui
Ge 19:15 cumque esset mane cogebant eum angeli dicentes surge et tolle uxorem
tuam et duas filias quas habes ne et tu pariter pereas in scelere civitatis
Ge 19:16 dissimulante illo adprehenderunt manum eius et manum uxoris ac
duarum filiarum eius eo quod parceret Dominus illi
Ge 19:17 et eduxerunt eum posueruntque extra civitatem ibi locutus est ad eum
salva animam tuam noli respicere post tergum nec stes in omni circa
regione sed in monte salvum te fac ne et tu simul pereas
Ge 19:18 dixitque Loth ad eos quaeso Domine mi
Ge 19:19 quia invenit servus tuus gratiam coram te et magnificasti misericordiam
tuam quam fecisti mecum ut salvares animam meam nec possum in
monte salvari ne forte adprehendat me malum et moriar
Ge 19:20 est civitas haec iuxta ad quam possum fugere parva et salvabor in ea
numquid non modica est et vivet anima mea
Ge 19:21 dixitque ad eum ecce etiam in hoc suscepi preces tuas ut non subvertam
urbem pro qua locutus es
Ge 19:22 festina et salvare ibi quia non potero facere quicquam donec ingrediaris
illuc idcirco vocatum est nomen urbis illius Segor
Ge 19:23 sol egressus est super terram et Loth ingressus est in Segor
Ge 19:24 igitur Dominus pluit super Sodomam et Gomorram sulphur et ignem a
Domino de caelo
Ge 19:25 et subvertit civitates has et omnem circa regionem universos habitatores
urbium et cuncta terrae virentia
Ge 19:26 respiciensque uxor eius post se versa est in statuam salis
Ge 19:27 Abraham autem consurgens mane ubi steterat prius cum Domino
Ge 19:28 intuitus est Sodomam et Gomorram et universam terram regionis illius
viditque ascendentem favillam de terra quasi fornacis fumum
Ge 19:29 cum enim subverteret Deus civitates regionis illius recordatus est
Abrahae et liberavit Loth de subversione urbium in quibus habitaverat
Ge 19:30 ascenditque Loth de Segor et mansit in monte duae quoque filiae eius
cum eo timuerat enim manere in Segor et mansit in spelunca ipse et duae
filiae eius
Ge 19:31 dixitque maior ad minorem pater noster senex est et nullus virorum
remansit in terra qui possit ingredi ad nos iuxta morem universae terrae
Ge 19:32 veni inebriemus eum vino dormiamusque cum eo ut servare possimus ex
patre nostro semen
Ge 19:33 dederunt itaque patri suo bibere vinum nocte illa et ingressa est maior
dormivitque cum patre at ille non sensit nec quando accubuit filia nec
quando surrexit
Ge 19:34 altera quoque die dixit maior ad minorem ecce dormivi heri cum patre
meo demus ei bibere vinum etiam hac nocte et dormies cum eo ut
salvemus semen de patre nostro
Ge 19:35 dederunt et illa nocte patri vinum ingressaque minor filia dormivit cum
eo et nec tunc quidem sensit quando concubuerit vel quando illa
surrexerit
Ge 19:36 conceperunt ergo duae filiae Loth de patre suo
Ge 19:37 peperitque maior filium et vocavit nomen eius Moab ipse est pater
Moabitarum usque in praesentem diem
Ge 19:38 minor quoque peperit filium et vocavit nomen eius Ammon id est filius
populi mei ipse est pater Ammanitarum usque hodie
Ge 20:1 profectus inde Abraham in terram australem habitavit inter Cades et Sur
et peregrinatus est in Geraris
Ge 20:2 dixitque de Sarra uxore sua soror mea est misit ergo Abimelech rex
Gerarae et tulit eam
Ge 20:3 venit autem Deus ad Abimelech per somnium noctis et ait ei en morieris
propter mulierem quam tulisti habet enim virum
Ge 20:4 Abimelech vero non tetigerat eam et ait Domine num gentem ignorantem
et iustam interficies
Ge 20:5 nonne ipse dixit mihi soror mea est et ipsa ait frater meus est in
simplicitate cordis mei et munditia manuum mearum feci hoc
Ge 20:6 dixitque ad eum Deus et ego scio quod simplici corde feceris et ideo
custodivi te ne peccares in me et non dimisi ut tangeres eam
Ge 20:7 nunc igitur redde uxorem viro suo quia propheta est et orabit pro te et
vives si autem nolueris reddere scito quod morte morieris tu et omnia
quae tua sunt
Ge 20:8 statimque de nocte consurgens Abimelech vocavit omnes servos suos et
locutus est universa verba haec in auribus eorum timueruntque omnes
viri valde
Ge 20:9 vocavit autem Abimelech etiam Abraham et dixit ei quid fecisti nobis
quid peccavimus in te quia induxisti super me et super regnum meum
peccatum grande quae non debuisti facere fecisti nobis
Ge 20:10 rursusque expostulans ait quid vidisti ut hoc faceres
Ge 20:11 respondit Abraham cogitavi mecum dicens forsitan non est timor Dei in
loco isto et interficient me propter uxorem meam
Ge 20:12 alias autem et vere soror mea est filia patris mei et non filia matris meae
et duxi eam uxorem
Ge 20:13 postquam autem eduxit me Deus de domo patris mei dixi ad eam hanc
misericordiam facies mecum in omni loco ad quem ingrediemur dices
quod frater tuus sim
Ge 20:14 tulit igitur Abimelech oves et boves et servos et ancillas et dedit
Abraham reddiditque illi Sarram uxorem suam
Ge 20:15 et ait terra coram vobis est ubicumque tibi placuerit habita
Ge 20:16 Sarrae autem dixit ecce mille argenteos dedi fratri tuo hoc erit tibi in
velamen oculorum ad omnes qui tecum sunt et quocumque perrexeris
mementoque te deprehensam
Ge 20:17 orante autem Abraham sanavit Deus Abimelech et uxorem ancillasque
eius et pepererunt
Ge 20:18 concluserat enim Deus omnem vulvam domus Abimelech propter
Sarram uxorem Abraham
Ge 21:1 visitavit autem Dominus Sarram sicut promiserat et implevit quae
locutus est
Ge 21:2 concepitque et peperit filium in senectute sua tempore quo praedixerat ei
Deus
Ge 21:3 vocavitque Abraham nomen filii sui quem genuit ei Sarra Isaac
Ge 21:4 et circumcidit eum octavo die sicut praeceperat ei Deus
Ge 21:5 cum centum esset annorum hac quippe aetate patris natus est Isaac
Ge 21:6 dixitque Sarra risum fecit mihi Deus quicumque audierit conridebit mihi
Ge 21:7 rursumque ait quis auditurum crederet Abraham quod Sarra lactaret
filium quem peperit ei iam seni
Ge 21:8 crevit igitur puer et ablactatus est fecitque Abraham grande convivium in
die ablactationis eius
Ge 21:9 cumque vidisset Sarra filium Agar Aegyptiae ludentem dixit ad Abraham
Ge 21:10 eice ancillam hanc et filium eius non enim erit heres filius ancillae cum
filio meo Isaac
Ge 21:11 dure accepit hoc Abraham pro filio suo
Ge 21:12 cui dixit Deus non tibi videatur asperum super puero et super ancilla tua
omnia quae dixerit tibi Sarra audi vocem eius quia in Isaac vocabitur tibi
semen
Ge 21:13 sed et filium ancillae faciam in gentem magnam quia semen tuum est
Ge 21:14 surrexit itaque Abraham mane et tollens panem et utrem aquae inposuit
scapulae eius tradiditque puerum et dimisit eam quae cum abisset errabat
in solitudine Bersabee
Ge 21:15 cumque consumpta esset aqua in utre abiecit puerum subter unam
arborum quae ibi erant
Ge 21:16 et abiit seditque e regione procul quantum potest arcus iacere dixit enim
non videbo morientem puerum et sedens contra levavit vocem suam et
flevit
Ge 21:17 exaudivit autem Deus vocem pueri vocavitque angelus Domini Agar de
caelo dicens quid agis Agar noli timere exaudivit enim Deus vocem
pueri de loco in quo est
Ge 21:18 surge tolle puerum et tene manum illius quia in gentem magnam faciam
eum
Ge 21:19 aperuitque oculos eius Deus quae videns puteum aquae abiit et implevit
utrem deditque puero bibere
Ge 21:20 et fuit cum eo qui crevit et moratus est in solitudine et factus est iuvenis
sagittarius
Ge 21:21 habitavitque in deserto Pharan et accepit illi mater sua uxorem de terra
Aegypti
Ge 21:22 eodem tempore dixit Abimelech et Fichol princeps exercitus eius ad
Abraham Deus tecum est in universis quae agis
Ge 21:23 iura ergo per Dominum ne noceas mihi et posteris meis stirpique meae
sed iuxta misericordiam quam feci tibi facies mihi et terrae in qua
versatus es advena
Ge 21:24 dixitque Abraham ego iurabo
Ge 21:25 et increpavit Abimelech propter puteum aquae quem vi abstulerant servi
illius
Ge 21:26 respondit Abimelech nescivi quis fecerit hanc rem sed et tu non indicasti
mihi et ego non audivi praeter hodie
Ge 21:27 tulit itaque Abraham oves et boves et dedit Abimelech percusseruntque
ambo foedus
Ge 21:28 et statuit Abraham septem agnas gregis seorsum
Ge 21:29 cui dixit Abimelech quid sibi volunt septem agnae istae quas stare fecisti
seorsum
Ge 21:30 at ille septem inquit agnas accipies de manu mea ut sint in testimonium
mihi quoniam ego fodi puteum istum
Ge 21:31 idcirco vocatus est locus ille Bersabee quia ibi uterque iuraverunt
Ge 21:32 et inierunt foedus pro puteo Iuramenti
Ge 21:33 surrexit autem Abimelech et Fichol princeps militiae eius reversique sunt
in terram Palestinorum Abraham vero plantavit nemus in Bersabee et
invocavit ibi nomen Domini Dei aeterni
Ge 21:34 et fuit colonus terrae Philisthinorum diebus multis
Ge 22:1 quae postquam gesta sunt temptavit Deus Abraham et dixit ad eum
Abraham ille respondit adsum
Ge 22:2 ait ei tolle filium tuum unigenitum quem diligis Isaac et vade in terram
Visionis atque offer eum ibi holocaustum super unum montium quem
monstravero tibi
Ge 22:3 igitur Abraham de nocte consurgens stravit asinum suum ducens secum
duos iuvenes et Isaac filium suum cumque concidisset ligna in
holocaustum abiit ad locum quem praeceperat ei Deus
Ge 22:4 die autem tertio elevatis oculis vidit locum procul
Ge 22:5 dixitque ad pueros suos expectate hic cum asino ego et puer illuc usque
properantes postquam adoraverimus revertemur ad vos
Ge 22:6 tulit quoque ligna holocausti et inposuit super Isaac filium suum ipse
vero portabat in manibus ignem et gladium cumque duo pergerent simul
Ge 22:7 dixit Isaac patri suo pater mi at ille respondit quid vis fili ecce inquit
ignis et ligna ubi est victima holocausti
Ge 22:8 dixit Abraham Deus providebit sibi victimam holocausti fili mi
pergebant ergo pariter
Ge 22:9 veneruntque ad locum quem ostenderat ei Deus in quo aedificavit altare
et desuper ligna conposuit cumque conligasset Isaac filium suum posuit
eum in altari super struem lignorum
Ge 22:10 extenditque manum et arripuit gladium ut immolaret filium
Ge 22:11 et ecce angelus Domini de caelo clamavit dicens Abraham Abraham qui
respondit adsum
Ge 22:12 dixitque ei non extendas manum tuam super puerum neque facias illi
quicquam nunc cognovi quod timeas Dominum et non peperceris filio
tuo unigenito propter me
Ge 22:13 levavit Abraham oculos viditque post tergum arietem inter vepres
herentem cornibus quem adsumens obtulit holocaustum pro filio
Ge 22:14 appellavitque nomen loci illius Dominus videt unde usque hodie dicitur
in monte Dominus videbit
Ge 22:15 vocavit autem angelus Domini Abraham secundo de caelo dicens
Ge 22:16 per memet ipsum iuravi dicit Dominus quia fecisti rem hanc et non
pepercisti filio tuo unigenito
Ge 22:17 benedicam tibi et multiplicabo semen tuum sicut stellas caeli et velut
harenam quae est in litore maris possidebit semen tuum portas
inimicorum suorum
Ge 22:18 et benedicentur in semine tuo omnes gentes terrae quia oboedisti voci
meae
Ge 22:19 reversus est Abraham ad pueros suos abieruntque Bersabee simul et
habitavit ibi
Ge 22:20 his itaque gestis nuntiatum est Abraham quod Melcha quoque genuisset
filios Nahor fratri suo
Ge 22:21 Hus primogenitum et Buz fratrem eius Camuhel patrem Syrorum
Ge 22:22 et Chased et Azau Pheldas quoque et Iedlaph
Ge 22:23 ac Bathuel de quo nata est Rebecca octo istos genuit Melcha Nahor fratri
Abraham
Ge 22:24 concubina vero illius nomine Roma peperit Tabee et Gaom et Thaas et
Maacha
Ge 23:1 vixit autem Sarra centum viginti septem annis
Ge 23:2 et mortua est in civitate Arbee quae est Hebron in terra Chanaan
venitque Abraham ut plangeret et fleret eam
Ge 23:3 cumque surrexisset ab officio funeris locutus est ad filios Heth dicens
Ge 23:4 advena sum et peregrinus apud vos date mihi ius sepulchri vobiscum ut
sepeliam mortuum meum
Ge 23:5 responderuntque filii Heth
Ge 23:6 audi nos domine princeps Dei es apud nos in electis sepulchris nostris
sepeli mortuum tuum nullusque prohibere te poterit quin in monumento
eius sepelias mortuum tuum
Ge 23:7 surrexit Abraham et adoravit populum terrae filios videlicet Heth
Ge 23:8 dixitque ad eos si placet animae vestrae ut sepeliam mortuum meum
audite me et intercedite apud Ephron filium Soor
Ge 23:9 ut det mihi speluncam duplicem quam habet in extrema parte agri sui
pecunia digna tradat mihi eam coram vobis in possessionem sepulchri
Ge 23:10 habitabat autem Ephron in medio filiorum Heth responditque ad
Abraham cunctis audientibus qui ingrediebantur portam civitatis illius
dicens
Ge 23:11 nequaquam ita fiat domine mi sed magis ausculta quod loquor agrum
trado tibi et speluncam quae in eo est praesentibus filiis populi mei sepeli
mortuum tuum
Ge 23:12 adoravit Abraham coram populo terrae
Ge 23:13 et locutus est ad Ephron circumstante plebe quaeso ut audias me dabo
pecuniam pro agro suscipe eam et sic sepeliam mortuum meum in eo
Ge 23:14 respondit Ephron
Ge 23:15 domine mi audi terram quam postulas quadringentis argenti siclis valet
istud est pretium inter me et te sed quantum est hoc sepeli mortuum
tuum
Ge 23:16 quod cum audisset Abraham adpendit pecuniam quam Ephron
postulaverat audientibus filiis Heth quadringentos siclos argenti et
probati monetae publicae
Ge 23:17 confirmatusque est ager quondam Ephronis in quo erat spelunca duplex
respiciens Mambre tam ipse quam spelunca et omnes arbores eius in
cunctis terminis per circuitum
Ge 23:18 Abrahae in possessionem videntibus filiis Heth et cunctis qui intrabant
portam civitatis illius
Ge 23:19 atque ita sepelivit Abraham Sarram uxorem suam in spelunca agri
duplici qui respiciebat Mambre haec est Hebron in terra Chanaan
Ge 23:20 et confirmatus est ager et antrum quod erat in eo Abrahae in
possessionem monumenti a filiis Heth
Ge 24:1 erat autem Abraham senex dierumque multorum et Dominus in cunctis
benedixerat ei
Ge 24:2 dixitque ad servum seniorem domus suae qui praeerat omnibus quae
habebat pone manum tuam subter femur meum
Ge 24:3 ut adiurem te per Dominum Deum caeli et terrae ut non accipias uxorem
filio meo de filiabus Chananeorum inter quos habito
Ge 24:4 sed ad terram et ad cognationem meam proficiscaris et inde accipias
uxorem filio meo Isaac
Ge 24:5 respondit servus si noluerit mulier venire mecum in terram hanc num
reducere debeo filium tuum ad locum de quo egressus es
Ge 24:6 dixit Abraham cave nequando reducas illuc filium meum
Ge 24:7 Dominus Deus caeli qui tulit me de domo patris mei et de terra nativitatis
meae qui locutus est mihi et iuravit dicens semini tuo dabo terram hanc
ipse mittet angelum suum coram te et accipies inde uxorem filio meo
Ge 24:8 sin autem noluerit mulier sequi te non teneberis iuramento filium tantum
meum ne reducas illuc
Ge 24:9 posuit ergo servus manum sub femore Abraham domini sui et iuravit illi
super sermone hoc
Ge 24:10 tulitque decem camelos de grege domini sui et abiit ex omnibus bonis
eius portans secum profectusque perrexit Mesopotamiam ad urbem
Nahor
Ge 24:11 cumque camelos fecisset accumbere extra oppidum iuxta puteum aquae
vespere eo tempore quo solent mulieres egredi ad hauriendam aquam
dixit
Ge 24:12 Domine Deus domini mei Abraham occurre obsecro hodie mihi et fac
misericordiam cum domino meo Abraham
Ge 24:13 ecce ego sto propter fontem aquae et filiae habitatorum huius civitatis
egredientur ad hauriendam aquam
Ge 24:14 igitur puella cui ego dixero inclina hydriam tuam ut bibam et illa
responderit bibe quin et camelis tuis dabo potum ipsa est quam
praeparasti servo tuo Isaac et per hoc intellegam quod feceris
misericordiam cum domino meo
Ge 24:15 necdum intra se verba conpleverat et ecce Rebecca egrediebatur filia
Bathuel filii Melchae uxoris Nahor fratris Abraham habens hydriam in
scapula
Ge 24:16 puella decora nimis virgoque pulcherrima et incognita viro descenderat
autem ad fontem et impleverat hydriam ac revertebatur
Ge 24:17 occurritque ei servus et ait pauxillum mihi ad sorbendum praebe aquae
de hydria tua
Ge 24:18 quae respondit bibe domine mi celeriterque deposuit hydriam super
ulnam suam et dedit ei potum
Ge 24:19 cumque ille bibisset adiecit quin et camelis tuis hauriam aquam donec
cuncti bibant
Ge 24:20 effundensque hydriam in canalibus recurrit ad puteum ut hauriret aquam
et haustam omnibus camelis dedit
Ge 24:21 ille autem contemplabatur eam tacitus scire volens utrum prosperum
fecisset iter suum Dominus an non
Ge 24:22 postquam ergo biberunt cameli protulit vir inaures aureas adpendentes
siclos duos et armillas totidem pondo siclorum decem
Ge 24:23 dixitque ad eam cuius es filia indica mihi est in domo patris tui locus ad
manendum
Ge 24:24 quae respondit filia Bathuelis sum filii Melchae quem peperit Nahor
Ge 24:25 et addidit dicens palearum quoque et faeni plurimum est apud nos et
locus spatiosus ad manendum
Ge 24:26 inclinavit se homo et adoravit Dominum
Ge 24:27 dicens benedictus Dominus Deus domini mei Abraham qui non abstulit
misericordiam et veritatem suam a domino meo et recto me itinere
perduxit in domum fratris domini mei
Ge 24:28 cucurrit itaque puella et nuntiavit in domum matris suae omnia quae
audierat
Ge 24:29 habebat autem Rebecca fratrem nomine Laban qui festinus egressus est
ad hominem ubi erat fons
Ge 24:30 cumque vidisset inaures et armillas in manibus sororis suae et audisset
cuncta verba referentis haec locutus est mihi homo venit ad virum qui
stabat iuxta camelos et propter fontem aquae
Ge 24:31 dixitque ad eum ingredere benedicte Domini cur foris stas praeparavi
domum et locum camelis
Ge 24:32 et introduxit eum hospitium ac destravit camelos deditque paleas et
faenum et aquam ad lavandos pedes camelorum et virorum qui venerant
cum eo
Ge 24:33 et adpositus est in conspectu eius panis qui ait non comedam donec
loquar sermones meos respondit ei loquere
Ge 24:34 at ille servus inquit Abraham sum
Ge 24:35 et Dominus benedixit domino meo valde magnificatusque est et dedit ei
oves et boves argentum et aurum servos et ancillas camelos et asinos
Ge 24:36 et peperit Sarra uxor domini mei filium domino meo in senectute sua
deditque illi omnia quae habuerat
Ge 24:37 et adiuravit me dominus meus dicens non accipies uxorem filio meo de
filiabus Chananeorum in quorum terra habito
Ge 24:38 sed ad domum patris mei perges et de cognatione mea accipies uxorem
filio meo
Ge 24:39 ego vero respondi domino meo quid si noluerit venire mecum mulier
Ge 24:40 Dominus ait in cuius conspectu ambulo mittet angelum suum tecum et
diriget viam tuam accipiesque uxorem filio meo de cognatione mea et de
domo patris mei
Ge 24:41 innocens eris a maledictione mea cum veneris ad propinquos meos et
non dederint tibi
Ge 24:42 veni ergo hodie ad fontem et dixi Domine Deus domini mei Abraham si
direxisti viam meam in qua nunc ambulo
Ge 24:43 ecce sto iuxta fontem aquae et virgo quae egredietur ad hauriendam
aquam audierit a me da mihi pauxillum aquae ad bibendum ex hydria tua
Ge 24:44 et dixerit mihi et tu bibe et camelis tuis hauriam ipsa est mulier quam
praeparavit Dominus filio domini mei
Ge 24:45 dum haec mecum tacitus volverem apparuit Rebecca veniens cum hydria
quam portabat in scapula descenditque ad fontem et hausit aquam et aio
ad eam da mihi paululum bibere
Ge 24:46 quae festina deposuit hydriam de umero et dixit mihi et tu bibe et
camelis tuis potum tribuam bibi et adaquavit camelos
Ge 24:47 interrogavique eam et dixi cuius es filia quae respondit filia Bathuelis
sum filii Nahor quem peperit illi Melcha suspendi itaque inaures ad
ornandam faciem eius et armillas posui in manibus
Ge 24:48 pronusque adoravi Dominum benedicens Domino Deo domini mei
Abraham qui perduxisset me recto itinere ut sumerem filiam fratris
domini mei filio eius
Ge 24:49 quam ob rem si facitis misericordiam et veritatem cum domino meo
indicate mihi sin autem aliud placet et hoc dicite ut vadam ad dextram
sive ad sinistram
Ge 24:50 responderunt Laban et Bathuel a Domino egressus est sermo non
possumus extra placitum eius quicquam aliud tecum loqui
Ge 24:51 en Rebecca coram te est tolle eam et proficiscere et sit uxor filii domini
tui sicut locutus est Dominus
Ge 24:52 quod cum audisset puer Abraham adoravit in terra Dominum
Ge 24:53 prolatisque vasis argenteis et aureis ac vestibus dedit ea Rebeccae pro
munere fratribus quoque eius et matri dona obtulit
Ge 24:54 initoque convivio vescentes pariter et bibentes manserunt ibi surgens
autem mane locutus est puer dimittite me ut vadam ad dominum meum
Ge 24:55 responderunt fratres eius et mater maneat puella saltem decem dies apud
nos et postea proficiscetur
Ge 24:56 nolite ait me retinere quia Dominus direxit viam meam dimittite me ut
pergam ad dominum meum
Ge 24:57 dixerunt vocemus puellam et quaeramus ipsius voluntatem
Ge 24:58 cumque vocata venisset sciscitati sunt vis ire cum homine isto quae ait
vadam
Ge 24:59 dimiserunt ergo eam et nutricem illius servumque Abraham et comites
eius
Ge 24:60 inprecantes prospera sorori suae atque dicentes soror nostra es crescas in
mille milia et possideat semen tuum portas inimicorum suorum
Ge 24:61 igitur Rebecca et puellae illius ascensis camelis secutae sunt virum qui
festinus revertebatur ad dominum suum
Ge 24:62 eo tempore Isaac deambulabat per viam quae ducit ad puteum cuius
nomen est Viventis et videntis habitabat enim in terra australi
Ge 24:63 et egressus fuerat ad meditandum in agro inclinata iam die cumque
levasset oculos vidit camelos venientes procul
Ge 24:64 Rebecca quoque conspecto Isaac descendit de camelo
Ge 24:65 et ait ad puerum quis est ille homo qui venit per agrum in occursum
nobis dixit ei ipse est dominus meus at illa tollens cito pallium operuit se
Ge 24:66 servus autem cuncta quae gesserat narravit Isaac
Ge 24:67 qui introduxit eam in tabernaculum Sarrae matris suae et accepit uxorem
et in tantum dilexit ut dolorem qui ex morte matris acciderat temperaret
Ge 25:1 Abraham vero aliam duxit uxorem nomine Cetthuram
Ge 25:2 quae peperit ei Zamram et Iexan et Madan et Madian et Iesboch et Sue
Ge 25:3 Iexan quoque genuit Saba et Dadan filii Dadan fuerunt Assurim et
Lathusim et Loommim
Ge 25:4 at vero ex Madian ortus est Epha et Opher et Enoch et Abida et Eldaa
omnes hii filii Cetthurae
Ge 25:5 deditque Abraham cuncta quae possederat Isaac
Ge 25:6 filiis autem concubinarum largitus est munera et separavit eos ab Isaac
filio suo dum adhuc ipse viveret ad plagam orientalem
Ge 25:7 fuerunt autem dies vitae eius centum septuaginta quinque anni
Ge 25:8 et deficiens mortuus est in senectute bona provectaeque aetatis et plenus
dierum congregatusque est ad populum suum
Ge 25:9 et sepelierunt eum Isaac et Ismahel filii sui in spelunca duplici quae sita
est in agro Ephron filii Soor Hetthei e regione Mambre
Ge 25:10 quem emerat a filiis Heth ibi sepultus est ipse et Sarra uxor eius
Ge 25:11 et post obitum illius benedixit Deus Isaac filio eius qui habitabat iuxta
puteum nomine Viventis et videntis
Ge 25:12 hae sunt generationes Ismahel filii Abraham quem peperit ei Agar
Aegyptia famula Sarrae
Ge 25:13 et haec nomina filiorum eius in vocabulis et generationibus suis
primogenitus Ismahelis Nabaioth dein Cedar et Abdeel et Mabsam
Ge 25:14 Masma quoque et Duma et Massa
Ge 25:15 Adad et Thema Itur et Naphis et Cedma
Ge 25:16 isti sunt filii Ismahel et haec nomina per castella et oppida eorum
duodecim principes tribuum suarum
Ge 25:17 anni vitae Ismahel centum triginta septem deficiens mortuus est et
adpositus ad populum suum
Ge 25:18 habitavit autem ab Evila usque Sur quae respicit Aegyptum introeuntibus
Assyrios coram cunctis fratribus suis obiit
Ge 25:19 hae quoque sunt generationes Isaac filii Abraham Abraham genuit Isaac
Ge 25:20 qui cum quadraginta esset annorum duxit uxorem Rebeccam filiam
Bathuel Syri de Mesopotamiam sororem Laban
Ge 25:21 deprecatusque est Dominum pro uxore sua eo quod esset sterilis qui
exaudivit eum et dedit conceptum Rebeccae
Ge 25:22 sed conlidebantur in utero eius parvuli quae ait si sic mihi futurum erat
quid necesse fuit concipere perrexitque ut consuleret Dominum
Ge 25:23 qui respondens ait duae gentes in utero tuo sunt et duo populi ex ventre
tuo dividentur populusque populum superabit et maior minori serviet
Ge 25:24 iam tempus pariendi venerat et ecce gemini in utero repperti sunt
Ge 25:25 qui primus egressus est rufus erat et totus in morem pellis hispidus
vocatumque est nomen eius Esau protinus alter egrediens plantam fratris
tenebat manu et idcirco appellavit eum Iacob
Ge 25:26 sexagenarius erat Isaac quando nati sunt parvuli
Ge 25:27 quibus adultis factus est Esau vir gnarus venandi et homo agricola Iacob
autem vir simplex habitabat in tabernaculis
Ge 25:28 Isaac amabat Esau eo quod de venationibus illius vesceretur et Rebecca
diligebat Iacob
Ge 25:29 coxit autem Iacob pulmentum ad quem cum venisset Esau de agro lassus
Ge 25:30 ait da mihi de coctione hac rufa quia oppido lassus sum quam ob causam
vocatum est nomen eius Edom
Ge 25:31 cui dixit Iacob vende mihi primogenita tua
Ge 25:32 ille respondit en morior quid mihi proderunt primogenita
Ge 25:33 ait Iacob iura ergo mihi iuravit Esau et vendidit primogenita
Ge 25:34 et sic accepto pane et lentis edulio comedit et bibit et abiit parvipendens
quod primogenita vendidisset
Ge 26:1 orta autem fame super terram post eam sterilitatem quae acciderat in
diebus Abraham abiit Isaac ad Abimelech regem Palestinorum in Gerara
Ge 26:2 apparuitque ei Dominus et ait ne descendas in Aegyptum sed quiesce in
terra quam dixero tibi
Ge 26:3 et peregrinare in ea eroque tecum et benedicam tibi tibi enim et semini
tuo dabo universas regiones has conplens iuramentum quod spopondi
Abraham patri tuo
Ge 26:4 et multiplicabo semen tuum sicut stellas caeli daboque posteris tuis
universas regiones has et benedicentur in semine tuo omnes gentes terrae
Ge 26:5 eo quod oboedierit Abraham voci meae et custodierit praecepta et
mandata mea et caerimonias legesque servaverit
Ge 26:6 mansit itaque Isaac in Geraris
Ge 26:7 qui cum interrogaretur a viris loci illius super uxore sua respondit soror
mea est timuerat enim confiteri quod sibi esset sociata coniugio reputans
ne forte interficerent eum propter illius pulchritudinem
Ge 26:8 cumque pertransissent dies plurimi et ibi demoraretur prospiciens
Abimelech Palestinorum rex per fenestram vidit eum iocantem cum
Rebecca uxore sua
Ge 26:9 et accersito ait perspicuum est quod uxor tua sit cur mentitus es sororem
tuam esse respondit timui ne morerer propter eam
Ge 26:10 dixitque Abimelech quare inposuisti nobis potuit coire quispiam de
populo cum uxore tua et induxeras super nos grande peccatum
praecepitque omni populo dicens
Ge 26:11 qui tetigerit hominis huius uxorem morte morietur
Ge 26:12 seruit autem Isaac in terra illa et invenit in ipso anno centuplum
benedixitque ei Dominus
Ge 26:13 et locupletatus est homo et ibat proficiens atque succrescens donec
magnus vehementer effectus est
Ge 26:14 habuit quoque possessionem ovium et armentorum et familiae plurimum
ob haec invidentes ei Palestini
Ge 26:15 omnes puteos quos foderant servi patris illius Abraham illo tempore
obstruxerunt implentes humo
Ge 26:16 in tantum ut ipse Abimelech diceret ad Isaac recede a nobis quoniam
potentior nostri factus es valde
Ge 26:17 et ille discedens veniret ad torrentem Gerarae habitaretque ibi
Ge 26:18 rursum fodit alios puteos quos foderant servi patris sui Abraham et quos
illo mortuo olim obstruxerant Philisthim appellavitque eos hisdem
nominibus quibus ante pater vocaverat
Ge 26:19 foderunt in torrente et reppererunt aquam vivam
Ge 26:20 sed et ibi iurgium fuit pastorum Gerarae adversum pastores Isaac
dicentium nostra est aqua quam ob rem nomen putei ex eo quod
acciderat vocavit Calumniam
Ge 26:21 foderunt et alium et pro illo quoque rixati sunt appellavitque eum
Inimicitias
Ge 26:22 profectus inde fodit alium puteum pro quo non contenderunt itaque
vocavit nomen illius Latitudo dicens nunc dilatavit nos Dominus et fecit
crescere super terram
Ge 26:23 ascendit autem ex illo loco in Bersabee
Ge 26:24 ubi apparuit ei Dominus in ipsa nocte dicens ego sum Deus Abraham
patris tui noli metuere quia tecum sum benedicam tibi et multiplicabo
semen tuum propter servum meum Abraham
Ge 26:25 itaque aedificavit ibi altare et invocato nomine Domini extendit
tabernaculum praecepitque servis suis ut foderent puteum
Ge 26:26 ad quem locum cum venissent de Geraris Abimelech et Ochozath amicus
illius et Fichol dux militum
Ge 26:27 locutus est eis Isaac quid venistis ad me hominem quem odistis et
expulistis a vobis
Ge 26:28 qui responderunt vidimus tecum esse Dominum et idcirco nunc diximus
sit iuramentum inter nos et ineamus foedus
Ge 26:29 ut non facias nobis quicquam mali sicut et nos nihil tuorum adtigimus
nec fecimus quod te laederet sed cum pace dimisimus auctum
benedictione Domini
Ge 26:30 fecit ergo eis convivium et post cibum et potum
Ge 26:31 surgentes mane iuraverunt sibi mutuo dimisitque eos Isaac pacifice in
locum suum
Ge 26:32 ecce autem venerunt in ipso die servi Isaac adnuntiantes ei de puteo
quem foderant atque dicentes invenimus aquam
Ge 26:33 unde appellavit eum Abundantiam et nomen urbi inpositum est Bersabee
usque in praesentem diem
Ge 26:34 Esau vero quadragenarius duxit uxores Iudith filiam Beeri Hetthei et
Basemath filiam Helon eiusdem loci
Ge 26:35 quae ambae offenderant animum Isaac et Rebeccae
Ge 27:1 senuit autem Isaac et caligaverunt oculi eius et videre non poterat
vocavitque Esau filium suum maiorem et dixit ei fili mi qui respondit
adsum
Ge 27:2 cui pater vides inquit quod senuerim et ignorem diem mortis meae
Ge 27:3 sume arma tua faretram et arcum et egredere foras cumque venatu
aliquid adprehenderis
Ge 27:4 fac mihi inde pulmentum sicut velle me nosti et adfer ut comedam et
benedicat tibi anima mea antequam moriar
Ge 27:5 quod cum audisset Rebecca et ille abisset in agrum ut iussionem patris
expleret
Ge 27:6 dixit filio suo Iacob audivi patrem tuum loquentem cum Esau fratre tuo
et dicentem ei
Ge 27:7 adfer mihi venationem tuam et fac cibos ut comedam et benedicam tibi
coram Domino antequam moriar
Ge 27:8 nunc ergo fili mi adquiesce consiliis meis
Ge 27:9 et pergens ad gregem adfer mihi duos hedos optimos ut faciam ex eis
escas patri tuo quibus libenter vescitur
Ge 27:10 quas cum intuleris et comederit benedicat tibi priusquam moriatur
Ge 27:11 cui ille respondit nosti quod Esau frater meus homo pilosus sit et ego
lenis
Ge 27:12 si adtractaverit me pater meus et senserit timeo ne putet sibi voluisse
inludere et inducat super me maledictionem pro benedictione
Ge 27:13 ad quem mater in me sit ait ista maledictio fili mi tantum audi vocem
meam et perge adferque quae dixi
Ge 27:14 abiit et adtulit deditque matri paravit illa cibos sicut noverat velle patrem
illius
Ge 27:15 et vestibus Esau valde bonis quas apud se habebat domi induit eum
Ge 27:16 pelliculasque hedorum circumdedit manibus et colli nuda protexit
Ge 27:17 dedit pulmentum et panes quos coxerat tradidit
Ge 27:18 quibus inlatis dixit pater mi et ille respondit audio quis tu es fili mi
Ge 27:19 dixitque Iacob ego sum Esau primogenitus tuus feci sicut praecepisti
mihi surge sede et comede de venatione mea ut benedicat mihi anima tua
Ge 27:20 rursum Isaac ad filium suum quomodo inquit tam cito invenire potuisti
fili mi qui respondit voluntatis Dei fuit ut cito mihi occurreret quod
volebam
Ge 27:21 dixitque Isaac accede huc ut tangam te fili mi et probem utrum tu sis
filius meus Esau an non
Ge 27:22 accessit ille ad patrem et palpato eo dixit Isaac vox quidem vox Iacob est
sed manus manus sunt Esau
Ge 27:23 et non cognovit eum quia pilosae manus similitudinem maioris
expresserant benedicens ergo illi
Ge 27:24 ait tu es filius meus Esau respondit ego sum
Ge 27:25 at ille offer inquit mihi cibos de venatione tua fili mi ut benedicat tibi
anima mea quos cum oblatos comedisset obtulit ei etiam vinum quo
hausto
Ge 27:26 dixit ad eum accede ad me et da mihi osculum fili mi
Ge 27:27 accessit et osculatus est eum statimque ut sensit vestimentorum illius
flagrantiam benedicens ait ecce odor filii mei sicut odor agri cui
benedixit Dominus
Ge 27:28 det tibi Deus de rore caeli et de pinguedine terrae abundantiam frumenti
et vini
Ge 27:29 et serviant tibi populi et adorent te tribus esto dominus fratrum tuorum et
incurventur ante te filii matris tuae qui maledixerit tibi sit maledictus et
qui benedixerit benedictionibus repleatur
Ge 27:30 vix Isaac sermonem impleverat et egresso Iacob foras venit Esau
Ge 27:31 coctosque de venatione cibos intulit patri dicens surge pater mi et
comede de venatione filii tui ut benedicat mihi anima tua
Ge 27:32 dixitque illi Isaac quis enim es tu qui respondit ego sum primogenitus
filius tuus Esau
Ge 27:33 expavit Isaac stupore vehementi et ultra quam credi potest admirans ait
quis igitur ille est qui dudum captam venationem adtulit mihi et comedi
ex omnibus priusquam tu venires benedixique ei et erit benedictus
Ge 27:34 auditis Esau sermonibus patris inrugiit clamore magno et consternatus ait
benedic etiam mihi pater mi
Ge 27:35 qui ait venit germanus tuus fraudulenter et accepit benedictionem tuam
Ge 27:36 at ille subiunxit iuste vocatum est nomen eius Iacob subplantavit enim
me en altera vice primogenita mea ante tulit et nunc secundo subripuit
benedictionem meam rursumque ad patrem numquid non reservasti ait et
mihi benedictionem
Ge 27:37 respondit Isaac dominum tuum illum constitui et omnes fratres eius
servituti illius subiugavi frumento et vino stabilivi eum tibi post haec fili
mi ultra quid faciam
Ge 27:38 cui Esau num unam inquit tantum benedictionem habes pater mihi
quoque obsecro ut benedicas cumque heiulatu magno fleret
Ge 27:39 motus Isaac dixit ad eum in pinguedine terrae et in rore caeli desuper
Ge 27:40 erit benedictio tua vives gladio et fratri tuo servies tempusque veniet cum
excutias et solvas iugum eius de cervicibus tuis
Ge 27:41 oderat ergo semper Esau Iacob pro benedictione qua benedixerat ei pater
dixitque in corde suo veniant dies luctus patris mei ut occidam Iacob
fratrem meum
Ge 27:42 nuntiata sunt haec Rebeccae quae mittens et vocans Iacob filium suum
dixit ad eum ecce Esau frater tuus minatur ut occidat te
Ge 27:43 nunc ergo fili audi vocem meam et consurgens fuge ad Laban fratrem
meum in Haran
Ge 27:44 habitabisque cum eo dies paucos donec requiescat furor fratris tui
Ge 27:45 et cesset indignatio eius obliviscaturque eorum quae fecisti in eum
postea mittam et adducam te inde huc cur utroque orbabor filio in una
die
Ge 27:46 dixit quoque Rebecca ad Isaac taedet me vitae meae propter filias Heth si
acceperit Iacob uxorem de stirpe huius terrae nolo vivere
Ge 28:1 vocavit itaque Isaac Iacob et benedixit praecepitque ei dicens noli
accipere coniugem de genere Chanaan
Ge 28:2 sed vade et proficiscere in Mesopotamiam Syriae ad domum Bathuel
patrem matris tuae et accipe tibi inde uxorem de filiabus Laban avunculi
tui
Ge 28:3 Deus autem omnipotens benedicat tibi et crescere te faciat atque
multiplicet ut sis in turbas populorum
Ge 28:4 et det tibi benedictiones Abraham et semini tuo post te ut possideas
terram peregrinationis tuae quam pollicitus est avo tuo
Ge 28:5 cumque dimisisset eum Isaac profectus venit in Mesopotamiam Syriae
ad Laban filium Bathuel Syri fratrem Rebeccae matris suae
Ge 28:6 videns autem Esau quod benedixisset pater suus Iacob et misisset eum in
Mesopotamiam Syriae ut inde uxorem duceret et quod post
benedictionem praecepisset ei dicens non accipies coniugem de filiabus
Chanaan
Ge 28:7 quodque oboediens Iacob parentibus isset in Syriam
Ge 28:8 probans quoque quod non libenter aspiceret filias Chanaan pater suus
Ge 28:9 ivit ad Ismahelem et duxit uxorem absque his quas prius habebat
Maeleth filiam Ismahel filii Abraham sororem Nabaioth
Ge 28:10 igitur egressus Iacob de Bersabee pergebat Haran
Ge 28:11 cumque venisset ad quendam locum et vellet in eo requiescere post solis
occubitum tulit de lapidibus qui iacebant et subponens capiti suo
dormivit in eodem loco
Ge 28:12 viditque in somnis scalam stantem super terram et cacumen illius
tangens caelum angelos quoque Dei ascendentes et descendentes per eam
Ge 28:13 et Dominum innixum scalae dicentem sibi ego sum Dominus Deus
Abraham patris tui et Deus Isaac terram in qua dormis tibi dabo et semini
tuo
Ge 28:14 eritque germen tuum quasi pulvis terrae dilataberis ad occidentem et
orientem septentrionem et meridiem et benedicentur in te et in semine
tuo cunctae tribus terrae
Ge 28:15 et ero custos tuus quocumque perrexeris et reducam te in terram hanc
nec dimittam nisi conplevero universa quae dixi
Ge 28:16 cumque evigilasset Iacob de somno ait vere Dominus est in loco isto et
ego nesciebam
Ge 28:17 pavensque quam terribilis inquit est locus iste non est hic aliud nisi
domus Dei et porta caeli
Ge 28:18 surgens ergo mane tulit lapidem quem subposuerat capiti suo et erexit in
titulum fundens oleum desuper
Ge 28:19 appellavitque nomen urbis Bethel quae prius Luza vocabatur
Ge 28:20 vovit etiam votum dicens si fuerit Deus mecum et custodierit me in via
per quam ambulo et dederit mihi panem ad vescendum et vestem ad
induendum
Ge 28:21 reversusque fuero prospere ad domum patris mei erit mihi Dominus in
Deum
Ge 28:22 et lapis iste quem erexi in titulum vocabitur Domus Dei cunctorumque
quae dederis mihi decimas offeram tibi
Ge 29:1 profectus ergo Iacob venit ad terram orientalem
Ge 29:2 et vidit puteum in agro tresque greges ovium accubantes iuxta eum nam
ex illo adaquabantur pecora et os eius grandi lapide claudebatur
Ge 29:3 morisque erat ut cunctis ovibus congregatis devolverent lapidem et
refectis gregibus rursum super os putei ponerent
Ge 29:4 dixitque ad pastores fratres unde estis qui responderunt de Haran
Ge 29:5 quos interrogans numquid ait nostis Laban filium Nahor dixerunt
novimus
Ge 29:6 sanusne est inquit valet inquiunt et ecce Rahel filia eius venit cum grege
suo
Ge 29:7 dixitque Iacob adhuc multum diei superest nec est tempus ut reducantur
ad caulas greges date ante potum ovibus et sic ad pastum eas reducite
Ge 29:8 qui responderunt non possumus donec omnia pecora congregentur et
amoveamus lapidem de ore putei ut adaquemus greges
Ge 29:9 adhuc loquebantur et ecce Rahel veniebat cum ovibus patris sui nam
gregem ipsa pascebat
Ge 29:10 quam cum vidisset Iacob et sciret consobrinam suam ovesque Laban
avunculi sui amovit lapidem quo puteus claudebatur
Ge 29:11 et adaquato grege osculatus est eam elevataque voce flevit
Ge 29:12 et indicavit ei quod frater esset patris eius et filius Rebeccae at illa
festinans nuntiavit patri suo
Ge 29:13 qui cum audisset venisse Iacob filium sororis suae cucurrit obviam
conplexusque eum et in oscula ruens duxit in domum suam auditis autem
causis itineris
Ge 29:14 respondit os meum es et caro mea et postquam expleti sunt dies mensis
unius
Ge 29:15 dixit ei num quia frater meus es gratis servies mihi dic quid mercedis
accipias
Ge 29:16 habebat vero filias duas nomen maioris Lia minor appellabatur Rahel
Ge 29:17 sed Lia lippis erat oculis Rahel decora facie et venusto aspectu
Ge 29:18 quam diligens Iacob ait serviam tibi pro Rahel filia tua minore septem
annis
Ge 29:19 respondit Laban melius est ut tibi eam dem quam viro alteri mane apud
me
Ge 29:20 servivit igitur Iacob pro Rahel septem annis et videbantur illi pauci dies
prae amoris magnitudine
Ge 29:21 dixitque ad Laban da mihi uxorem meam quia iam tempus expletum est
ut ingrediar ad eam
Ge 29:22 qui vocatis multis amicorum turbis ad convivium fecit nuptias
Ge 29:23 et vespere filiam suam Liam introduxit ad eum
Ge 29:24 dans ancillam filiae Zelpham nomine ad quam cum ex more Iacob fuisset
ingressus facto mane vidit Liam
Ge 29:25 et dixit ad socerum quid est quod facere voluisti nonne pro Rahel servivi
tibi quare inposuisti mihi
Ge 29:26 respondit Laban non est in loco nostro consuetudinis ut minores ante
tradamus ad nuptias
Ge 29:27 imple ebdomadem dierum huius copulae et hanc quoque dabo tibi pro
opere quo serviturus es mihi septem annis aliis
Ge 29:28 adquievit placito et ebdomade transacta Rahel duxit uxorem
Ge 29:29 cui pater servam Balam dederat
Ge 29:30 tandemque potitus optatis nuptiis amorem sequentis priori praetulit
serviens apud eum septem annis aliis
Ge 29:31 videns autem Dominus quod despiceret Liam aperuit vulvam eius sorore
sterili permanente
Ge 29:32 quae conceptum genuit filium vocavitque nomen eius Ruben dicens vidit
Dominus humilitatem meam nunc amabit me vir meus
Ge 29:33 rursumque concepit et peperit filium et ait quoniam audivit Dominus
haberi me contemptui dedit etiam istum mihi vocavitque nomen illius
Symeon
Ge 29:34 concepit tertio et genuit alium dixitque nunc quoque copulabitur mihi
maritus meus eo quod pepererim illi tres filios et idcirco appellavit
nomen eius Levi
Ge 29:35 quarto concepit et peperit filium et ait modo confitebor Domino et ob
hoc vocavit eum Iudam cessavitque parere
Ge 30:1 cernens autem Rahel quod infecunda esset invidit sorori et ait marito suo
da mihi liberos alioquin moriar
Ge 30:2 cui iratus respondit Iacob num pro Deo ego sum qui privavit te fructu
ventris tui
Ge 30:3 at illa habeo inquit famulam Balam ingredere ad eam ut pariat super
genua mea et habeam ex ea filios
Ge 30:4 deditque illi Balam in coniugium quae
Ge 30:5 ingresso ad se viro concepit et peperit filium
Ge 30:6 dixitque Rahel iudicavit mihi Dominus et exaudivit vocem meam dans
mihi filium et idcirco appellavit nomen illius Dan
Ge 30:7 rursumque Bala concipiens peperit alterum
Ge 30:8 pro quo ait Rahel conparavit me Deus cum sorore mea et invalui
vocavitque eum Nepthalim
Ge 30:9 sentiens Lia quod parere desisset Zelpham ancillam suam marito tradidit
Ge 30:10 qua post conceptum edente filium
Ge 30:11 dixit feliciter et idcirco vocavit nomen eius Gad
Ge 30:12 peperit quoque Zelpha alterum
Ge 30:13 dixitque Lia hoc pro beatitudine mea beatam quippe me dicent mulieres
propterea appellavit eum Aser
Ge 30:14 egressus autem Ruben tempore messis triticeae in agro repperit
mandragoras quos matri Liae detulit dixitque Rahel da mihi partem de
mandragoris filii tui
Ge 30:15 illa respondit parumne tibi videtur quod praeripueris maritum mihi nisi
etiam mandragoras filii mei tuleris ait Rahel dormiat tecum hac nocte pro
mandragoris filii tui
Ge 30:16 redeuntique ad vesperam de agro Iacob egressa est in occursum Lia et ad
me inquit intrabis quia mercede conduxi te pro mandragoris filii mei
dormivit cum ea nocte illa
Ge 30:17 et exaudivit Deus preces eius concepitque et peperit filium quintum
Ge 30:18 et ait dedit Deus mercedem mihi quia dedi ancillam meam viro meo
appellavitque nomen illius Isachar
Ge 30:19 rursum Lia concipiens peperit sextum filium
Ge 30:20 et ait ditavit me Deus dote bona etiam hac vice mecum erit maritus meus
eo quod genuerim ei sex filios et idcirco appellavit nomen eius Zabulon
Ge 30:21 post quem peperit filiam nomine Dinam
Ge 30:22 recordatus quoque Dominus Rahelis exaudivit eam et aperuit vulvam
illius
Ge 30:23 quae concepit et peperit filium dicens abstulit Deus obprobrium meum
Ge 30:24 et vocavit nomen illius Ioseph dicens addat mihi Dominus filium alterum
Ge 30:25 nato autem Ioseph dixit Iacob socero suo dimitte me ut revertar in
patriam et ad terram meam
Ge 30:26 da mihi uxores et liberos meos pro quibus servivi tibi ut abeam tu nosti
servitutem qua servivi tibi
Ge 30:27 ait ei Laban inveniam gratiam in conspectu tuo experimento didici quod
benedixerit mihi Deus propter te
Ge 30:28 constitue mercedem tuam quam dem tibi
Ge 30:29 at ille respondit tu nosti quomodo servierim tibi et quanta in manibus
meis fuerit possessio tua
Ge 30:30 modicum habuisti antequam venirem et nunc dives effectus es
benedixitque tibi Dominus ad introitum meum iustum est igitur ut
aliquando provideam etiam domui meae
Ge 30:31 dixitque Laban quid dabo tibi at ille ait nihil volo sed si feceris quod
postulo iterum pascam et custodiam pecora tua
Ge 30:32 gyra omnes greges tuos et separa cunctas oves varias et sparso vellere et
quodcumque furvum et maculosum variumque fuerit tam in ovibus quam
in capris erit merces mea
Ge 30:33 respondebitque mihi cras iustitia mea quando placiti tempus advenerit
coram te et omnia quae non fuerint varia et maculosa et furva tam in
ovibus quam in capris furti me arguent
Ge 30:34 dixit Laban gratum habeo quod petis
Ge 30:35 et separavit in die illo capras et oves hircos et arietes varios atque
maculosos cunctum autem gregem unicolorem id est albi et nigri velleris
tradidit in manu filiorum suorum
Ge 30:36 et posuit spatium itineris inter se et generum dierum trium qui pascebat
reliquos greges eius
Ge 30:37 tollens ergo Iacob virgas populeas virides et amigdalinas et ex platanis
ex parte decorticavit eas detractisque corticibus in his quae spoliata
fuerant candor apparuit illa vero quae integra erant viridia permanserunt
atque in hunc modum color effectus est varius
Ge 30:38 posuitque eas in canalibus ubi effundebatur aqua ut cum venissent greges
ad bibendum ante oculos haberent virgas et in aspectu earum conciperent
Ge 30:39 factumque est ut in ipso calore coitus oves intuerentur virgas et parerent
maculosa et varia et diverso colore respersa
Ge 30:40 divisitque gregem Iacob et posuit virgas ante oculos arietum erant autem
alba quaeque et nigra Laban cetera vero Iacob separatis inter se gregibus
Ge 30:41 igitur quando primo tempore ascendebantur oves ponebat Iacob virgas in
canalibus aquarum ante oculos arietum et ovium ut in earum
contemplatione conciperent
Ge 30:42 quando vero serotina admissura erat et conceptus extremus non ponebat
eas factaque sunt ea quae erant serotina Laban et quae primi temporis
Iacob
Ge 30:43 ditatusque est homo ultra modum et habuit greges multos ancillas et
servos camelos et asinos
Ge 31:1 postquam autem audivit verba filiorum Laban dicentium tulit Iacob
omnia quae fuerunt patris nostri et de illius facultate ditatus factus est
inclitus
Ge 31:2 animadvertit quoque faciem Laban quod non esset erga se sicut heri et
nudius tertius
Ge 31:3 maxime dicente sibi Domino revertere in terram patrum tuorum et ad
generationem tuam eroque tecum
Ge 31:4 misit et vocavit Rahel et Liam in agrum ubi pascebat greges
Ge 31:5 dixitque eis video faciem patris vestri quod non sit erga me sicut heri et
nudius tertius Deus autem patris mei fuit mecum
Ge 31:6 et ipsae nostis quod totis viribus meis servierim patri vestro
Ge 31:7 sed pater vester circumvenit me et mutavit mercedem meam decem
vicibus et tamen non dimisit eum Deus ut noceret mihi
Ge 31:8 si quando dixit variae erunt mercedes tuae pariebant omnes oves varios
fetus quando vero e contrario ait alba quaeque accipies pro mercede
omnes greges alba pepererunt
Ge 31:9 tulitque Deus substantiam patris vestri et dedit mihi
Ge 31:10 postquam enim conceptus ovium tempus advenerat levavi oculos meos et
vidi in somnis ascendentes mares super feminas varios et maculosos et
diversorum colorum
Ge 31:11 dixitque angelus Dei ad me in somnis Iacob et ego respondi adsum
Ge 31:12 qui ait leva oculos tuos et vide universos masculos ascendentes super
feminas varios respersos atque maculosos vidi enim omnia quae fecit tibi
Laban
Ge 31:13 ego sum Deus Bethel ubi unxisti lapidem et votum vovisti mihi nunc
ergo surge et egredere de terra hac revertens in terram nativitatis tuae
Ge 31:14 responderunt Rahel et Lia numquid habemus residui quicquam in
facultatibus et hereditate domus patris nostri
Ge 31:15 nonne quasi alienas reputavit nos et vendidit comeditque pretium
nostrum
Ge 31:16 sed Deus tulit opes patris nostri et nobis eas tradidit ac filiis nostris unde
omnia quae praecepit fac
Ge 31:17 surrexit itaque Iacob et inpositis liberis et coniugibus suis super camelos
abiit
Ge 31:18 tulitque omnem substantiam et greges et quicquid in Mesopotamiam
quaesierat pergens ad Isaac patrem suum in terram Chanaan
Ge 31:19 eo tempore Laban ierat ad tondendas oves et Rahel furata est idola patris
sui
Ge 31:20 noluitque Iacob confiteri socero quod fugeret
Ge 31:21 cumque abisset tam ipse quam omnia quae iuris eius erant et amne
transmisso pergeret contra montem Galaad
Ge 31:22 nuntiatum est Laban die tertio quod fugeret Iacob
Ge 31:23 qui adsumptis fratribus suis persecutus est eum diebus septem et
conprehendit in monte Galaad
Ge 31:24 viditque in somnis dicentem sibi Dominum cave ne quicquam aspere
loquaris contra Iacob
Ge 31:25 iamque Iacob extenderat in monte tabernaculum cum ille consecutus
eum cum fratribus suis in eodem monte Galaad fixit tentorium
Ge 31:26 et dixit ad Iacob quare ita egisti ut clam me abigeres filias meas quasi
captivas gladio
Ge 31:27 cur ignorante me fugere voluisti nec indicare mihi ut prosequerer te cum
gaudio et canticis et tympanis et cithara
Ge 31:28 non es passus ut oscularer filios meos ac filias stulte operatus es et nunc
Ge 31:29 valet quidem manus mea reddere tibi malum sed Deus patris vestri heri
dixit mihi cave ne loquaris cum Iacob quicquam durius
Ge 31:30 esto ad tuos ire cupiebas et desiderio tibi erat domus patris tui cur furatus
es deos meos
Ge 31:31 respondit Iacob quod inscio te profectus sum timui ne violenter auferres
filias tuas
Ge 31:32 quod autem furti arguis apud quemcumque inveneris deos tuos necetur
coram fratribus nostris scrutare quicquid tuorum apud me inveneris et
aufer haec dicens ignorabat quod Rahel furata esset idola
Ge 31:33 ingressus itaque Laban tabernaculum Iacob et Liae et utriusque famulae
non invenit cumque intrasset tentorium Rahelis
Ge 31:34 illa festinans abscondit idola subter stramen cameli et sedit desuper
scrutantique omne tentorium et nihil invenienti
Ge 31:35 ait ne irascatur dominus meus quod coram te adsurgere nequeo quia
iuxta consuetudinem feminarum nunc accidit mihi sic delusa sollicitudo
quaerentis est
Ge 31:36 tumensque Iacob cum iurgio ait quam ob culpam meam et ob quod
peccatum sic exarsisti post me
Ge 31:37 et scrutatus es omnem supellectilem meam quid invenisti de cuncta
substantia domus tuae pone hic coram fratribus meis et fratribus tuis et
iudicent inter me et te
Ge 31:38 idcirco viginti annis fui tecum oves tuae et caprae steriles non fuerunt
arietes gregis tui non comedi
Ge 31:39 nec captum a bestia ostendi tibi ego damnum omne reddebam quicquid
furto perierat a me exigebas
Ge 31:40 die noctuque aestu urebar et gelu fugiebat somnus ab oculis meis
Ge 31:41 sic per viginti annos in domo tua servivi tibi quattuordecim pro filiabus
et sex pro gregibus tuis inmutasti quoque mercedem meam decem
vicibus
Ge 31:42 nisi Deus patris mei Abraham et Timor Isaac adfuisset mihi forsitan
modo nudum me dimisisses adflictionem meam et laborem manuum
mearum respexit Deus et arguit te heri
Ge 31:43 respondit ei Laban filiae et filii et greges tui et omnia quae cernis mea
sunt quid possum facere filiis et nepotibus meis
Ge 31:44 veni ergo et ineamus foedus ut sit testimonium inter me et te
Ge 31:45 tulit itaque Iacob lapidem et erexit illum in titulum
Ge 31:46 dixitque fratribus suis adferte lapides qui congregantes fecerunt tumulum
comederuntque super eum
Ge 31:47 quem vocavit Laban tumulus Testis et Iacob acervum Testimonii uterque
iuxta proprietatem linguae suae
Ge 31:48 dixitque Laban tumulus iste testis erit inter me et te hodie et idcirco
appellatum est nomen eius Galaad id est tumulus Testis
Ge 31:49 intueatur Dominus et iudicet inter nos quando recesserimus a nobis
Ge 31:50 si adflixeris filias meas et si introduxeris uxores alias super eas nullus
sermonis nostri testis est absque Deo qui praesens respicit
Ge 31:51 dixitque rursus ad Iacob en tumulus hic et lapis quem erexi inter me et te
Ge 31:52 testis erit tumulus inquam iste et lapis sint in testimonio si aut ego
transiero illum pergens ad te aut tu praeterieris malum mihi cogitans
Ge 31:53 Deus Abraham et Deus Nahor iudicet inter nos Deus patris eorum iuravit
Iacob per Timorem patris sui Isaac
Ge 31:54 immolatisque victimis in monte vocavit fratres suos ut ederent panem
qui cum comedissent manserunt ibi
Ge 31:55 Laban vero de nocte consurgens osculatus est filios et filias suas et
benedixit illis reversus in locum suum
Ge 32:1 Iacob quoque abiit itinere quo coeperat fueruntque ei obviam angeli Dei
Ge 32:2 quos cum vidisset ait castra Dei sunt haec et appellavit nomen loci illius
Manaim id est Castra
Ge 32:3 misit autem et nuntios ante se ad Esau fratrem suum in terram Seir
regionis Edom
Ge 32:4 praecepitque eis dicens sic loquimini domino meo Esau haec dicit frater
tuus Iacob apud Laban peregrinatus sum et fui usque in praesentem diem
Ge 32:5 habeo boves et asinos oves et servos atque ancillas mittoque nunc
legationem ad dominum meum ut inveniam gratiam in conspectu tuo
Ge 32:6 reversi sunt nuntii ad Iacob dicentes venimus ad Esau fratrem tuum et
ecce properat in occursum tibi cum quadringentis viris
Ge 32:7 timuit Iacob valde et perterritus divisit populum qui secum erat greges
quoque et oves et boves et camelos in duas turmas
Ge 32:8 dicens si venerit Esau ad unam turmam et percusserit eam alia turma
quae reliqua est salvabitur
Ge 32:9 dixitque Iacob Deus patris mei Abraham et Deus patris mei Isaac
Domine qui dixisti mihi revertere in terram tuam et in locum nativitatis
tuae et benefaciam tibi
Ge 32:10 minor sum cunctis miserationibus et veritate quam explesti servo tuo in
baculo meo transivi Iordanem istum et nunc cum duabus turmis
regredior
Ge 32:11 erue me de manu fratris mei de manu Esau quia valde eum timeo ne forte
veniens percutiat matrem cum filiis
Ge 32:12 tu locutus es quod bene mihi faceres et dilatares semen meum sicut
harenam maris quae prae multitudine numerari non potest
Ge 32:13 cumque dormisset ibi nocte illa separavit de his quae habebat munera
Esau fratri suo
Ge 32:14 capras ducentas hircos viginti oves ducentas arietes viginti
Ge 32:15 camelos fetas cum pullis suis triginta vaccas quadraginta et tauros viginti
asinas viginti et pullos earum decem
Ge 32:16 et misit per manus servorum suorum singulos seorsum greges dixitque
pueris suis antecedite me et sit spatium inter gregem et gregem
Ge 32:17 et praecepit priori dicens si obvium habueris Esau fratrem meum et
interrogaverit te cuius es et quo vadis et cuius sunt ista quae sequeris
Ge 32:18 respondebis servi tui Iacob munera misit domino meo Esau ipse quoque
post nos venit
Ge 32:19 similiter mandata dedit secundo ac tertio et cunctis qui sequebantur
greges dicens hisdem verbis loquimini ad Esau cum inveneritis eum
Ge 32:20 et addetis ipse quoque servus tuus Iacob iter nostrum insequitur dixit
enim placabo illum muneribus quae praecedunt et postea videbo forsitan
propitiabitur mihi
Ge 32:21 praecesserunt itaque munera ante eum ipse vero mansit nocte illa in
Castris
Ge 32:22 cumque mature surrexisset tulit duas uxores suas et totidem famulas cum
undecim filiis et transivit vadum Iaboc
Ge 32:23 transductisque omnibus quae ad se pertinebant
Ge 32:24 remansit solus et ecce vir luctabatur cum eo usque mane
Ge 32:25 qui cum videret quod eum superare non posset tetigit nervum femoris
eius et statim emarcuit
Ge 32:26 dixitque ad eum dimitte me iam enim ascendit aurora respondit non
dimittam te nisi benedixeris mihi
Ge 32:27 ait ergo quod nomen est tibi respondit Iacob
Ge 32:28 at ille nequaquam inquit Iacob appellabitur nomen tuum sed Israhel
quoniam si contra Deum fortis fuisti quanto magis contra homines
praevalebis
Ge 32:29 interrogavit eum Iacob dic mihi quo appellaris nomine respondit cur
quaeris nomen meum et benedixit ei in eodem loco
Ge 32:30 vocavitque Iacob nomen loci illius Phanuhel dicens vidi Deum facie ad
faciem et salva facta est anima mea
Ge 32:31 ortusque est ei statim sol postquam transgressus est Phanuhel ipse vero
claudicabat pede
Ge 32:32 quam ob causam non comedunt filii Israhel nervum qui emarcuit in
femore Iacob usque in praesentem diem eo quod tetigerit nervum
femoris eius et obstipuerit
Ge 33:1 levans autem Iacob oculos suos vidit venientem Esau et cum eo
quadringentos viros divisitque filios Liae et Rahel ambarumque
famularum
Ge 33:2 et posuit utramque ancillam et liberos earum in principio Liam vero et
filios eius in secundo loco Rahel autem et Ioseph novissimos
Ge 33:3 et ipse praegrediens adoravit pronus in terram septies donec
adpropinquaret frater eius
Ge 33:4 currens itaque Esau obviam fratri suo amplexatus est eum stringensque
collum et osculans flevit
Ge 33:5 levatisque oculis vidit mulieres et parvulos earum et ait quid sibi volunt
isti et si ad te pertinent respondit parvuli sunt quos donavit mihi Deus
servo tuo
Ge 33:6 et adpropinquantes ancillae et filii earum incurvati sunt
Ge 33:7 accessitque Lia cum liberis suis et cum similiter adorassent extremi
Ioseph et Rahel adoraverunt
Ge 33:8 quaenam sunt inquit istae turmae quas obvias habui respondit ut
invenirem gratiam coram domino meo
Ge 33:9 et ille habeo ait plurima frater mi sint tua tibi
Ge 33:10 dixit Iacob noli ita obsecro sed si inveni gratiam in oculis tuis accipe
munusculum de manibus meis sic enim vidi faciem tuam quasi viderim
vultum Dei esto mihi propitius
Ge 33:11 et suscipe benedictionem quam adtuli tibi et quam donavit mihi Deus
tribuens omnia vix fratre conpellente suscipiens
Ge 33:12 ait gradiamur simul eroque socius itineris tui
Ge 33:13 dixit Iacob nosti domine mi quod parvulos habeam teneros et oves ac
boves fetas mecum quas si plus in ambulando fecero laborare morientur
una die cuncti greges
Ge 33:14 praecedat dominus meus ante servum suum et ego sequar paulatim
vestigia eius sicut videro posse parvulos meos donec veniam ad
dominum meum in Seir
Ge 33:15 respondit Esau oro te ut de populo qui mecum est saltem socii remaneant
viae tuae non est inquit necesse hoc uno indigeo ut inveniam gratiam in
conspectu domini mei
Ge 33:16 reversus est itaque illo die Esau itinere quo venerat in Seir
Ge 33:17 et Iacob venit in Soccoth ubi aedificata domo et fixis tentoriis appellavit
nomen loci illius Soccoth id est Tabernacula
Ge 33:18 transivitque in Salem urbem Sycimorum quae est in terra Chanaan
postquam regressus est de Mesopotamiam Syriae et habitavit iuxta
oppidum
Ge 33:19 emitque partem agri in qua fixerat tabernaculum a filiis Emor patris
Sychem centum agnis
Ge 33:20 et erecto ibi altari invocavit super illud Fortissimum Deum Israhel
Ge 34:1 egressa est autem Dina filia Liae ut videret mulieres regionis illius
Ge 34:2 quam cum vidisset Sychem filius Emor Evei princeps terrae illius
adamavit et rapuit et dormivit cum illa vi opprimens virginem
Ge 34:3 et conglutinata est anima eius cum ea tristemque blanditiis delinivit
Ge 34:4 et pergens ad Emor patrem suum accipe mihi inquit puellam hanc
coniugem
Ge 34:5 quod cum audisset Iacob absentibus filiis et in pastu occupatis pecorum
siluit donec redirent
Ge 34:6 egresso autem Emor patre Sychem ut loqueretur ad Iacob
Ge 34:7 ecce filii eius veniebant de agro auditoque quod acciderat irati sunt valde
eo quod foedam rem esset operatus in Israhel et violata filia Iacob rem
inlicitam perpetrasset
Ge 34:8 locutus est itaque Emor ad eos Sychem filii mei adhesit anima filiae
vestrae date eam illi uxorem
Ge 34:9 et iungamus vicissim conubia filias vestras tradite nobis et filias nostras
accipite
Ge 34:10 et habitate nobiscum terra in potestate vestra est exercete negotiamini et
possidete eam
Ge 34:11 sed et Sychem ad patrem et ad fratres eius ait inveniam gratiam coram
vobis et quaecumque statueritis dabo
Ge 34:12 augete dotem munera postulate libens tribuam quod petieritis tantum
date mihi puellam hanc uxorem
Ge 34:13 responderunt filii Iacob Sychem et patri eius in dolo saevientes ob
stuprum sororis
Ge 34:14 non possumus facere quod petitis nec dare sororem nostram homini
incircumciso quod inlicitum et nefarium est apud nos
Ge 34:15 sed in hoc valebimus foederari si esse volueritis nostri similes et
circumcidatur in vobis omne masculini sexus
Ge 34:16 tunc dabimus et accipiemus mutuo filias nostras ac vestras et
habitabimus vobiscum erimusque unus populus
Ge 34:17 sin autem circumcidi nolueritis tollemus filiam nostram et recedemus
Ge 34:18 placuit oblatio eorum Emor et Sychem filio eius
Ge 34:19 nec distulit adulescens quin statim quod petebatur expleret amabat enim
puellam valde et ipse erat inclitus in omni domo patris sui
Ge 34:20 ingressique portam urbis locuti sunt populo
Ge 34:21 viri isti pacifici sunt et volunt habitare nobiscum negotientur in terra et
exerceant eam quae spatiosa et lata cultoribus indiget filias eorum
accipiemus uxores et nostras illis dabimus
Ge 34:22 unum est quod differtur tantum bonum si circumcidamus masculos
nostros ritum gentis imitantes
Ge 34:23 et substantia eorum et pecora et cuncta quae possident nostra erunt
tantum in hoc adquiescam