Genesis

 

Ge 1:1 in principio creavit Deus caelum et terram
Ge 1:2 terra autem erat inanis et vacua et tenebrae super faciem abyssi et
spiritus Dei ferebatur super aquas
Ge 1:3 dixitque Deus fiat lux et facta est lux
Ge 1:4 et vidit Deus lucem quod esset bona et divisit lucem ac tenebras
Ge 1:5 appellavitque lucem diem et tenebras noctem factumque est vespere et
mane dies unus
Ge 1:6 dixit quoque Deus fiat firmamentum in medio aquarum et dividat aquas
ab aquis
Ge 1:7 et fecit Deus firmamentum divisitque aquas quae erant sub firmamento
ab his quae erant super firmamentum et factum est ita
Ge 1:8 vocavitque Deus firmamentum caelum et factum est vespere et mane
dies secundus
Ge 1:9 dixit vero Deus congregentur aquae quae sub caelo sunt in locum unum
et appareat arida factumque est ita
Ge 1:10 et vocavit Deus aridam terram congregationesque aquarum appellavit
maria et vidit Deus quod esset bonum
Ge 1:11 et ait germinet terra herbam virentem et facientem semen et lignum
pomiferum faciens fructum iuxta genus suum cuius semen in semet ipso
sit super terram et factum est ita
Ge 1:12 et protulit terra herbam virentem et adferentem semen iuxta genus suum
lignumque faciens fructum et habens unumquodque sementem secundum
speciem suam et vidit Deus quod esset bonum
Ge 1:13 factumque est vespere et mane dies tertius
Ge 1:14 dixit autem Deus fiant luminaria in firmamento caeli ut dividant diem ac
noctem et sint in signa et tempora et dies et annos
Ge 1:15 ut luceant in firmamento caeli et inluminent terram et factum est ita
Ge 1:16 fecitque Deus duo magna luminaria luminare maius ut praeesset diei et
luminare minus ut praeesset nocti et stellas
Ge 1:17 et posuit eas in firmamento caeli ut lucerent super terram
Ge 1:18 et praeessent diei ac nocti et dividerent lucem ac tenebras et vidit Deus
quod esset bonum
Ge 1:19 et factum est vespere et mane dies quartus
Ge 1:20 dixit etiam Deus producant aquae reptile animae viventis et volatile
super terram sub firmamento caeli
Ge 1:21 creavitque Deus cete grandia et omnem animam viventem atque
motabilem quam produxerant aquae in species suas et omne volatile
secundum genus suum et vidit Deus quod esset bonum
Ge 1:22 benedixitque eis dicens crescite et multiplicamini et replete aquas maris
avesque multiplicentur super terram
Ge 1:23 et factum est vespere et mane dies quintus
Ge 1:24 dixit quoque Deus producat terra animam viventem in genere suo
iumenta et reptilia et bestias terrae secundum species suas factumque est
ita
Ge 1:25 et fecit Deus bestias terrae iuxta species suas et iumenta et omne reptile
terrae in genere suo et vidit Deus quod esset bonum
Ge 1:26 et ait faciamus hominem ad imaginem et similitudinem nostram et
praesit piscibus maris et volatilibus caeli et bestiis universaeque terrae
omnique reptili quod movetur in terra
Ge 1:27 et creavit Deus hominem ad imaginem suam ad imaginem Dei creavit
illum masculum et feminam creavit eos
Ge 1:28 benedixitque illis Deus et ait crescite et multiplicamini et replete terram
et subicite eam et dominamini piscibus maris et volatilibus caeli et
universis animantibus quae moventur super terram
Ge 1:29 dixitque Deus ecce dedi vobis omnem herbam adferentem semen super
terram et universa ligna quae habent in semet ipsis sementem generis sui
ut sint vobis in escam
Ge 1:30 et cunctis animantibus terrae omnique volucri caeli et universis quae
moventur in terra et in quibus est anima vivens ut habeant ad vescendum
et factum est ita
Ge 1:31 viditque Deus cuncta quae fecit et erant valde bona et factum est vespere
et mane dies sextus
Ge 2:1 igitur perfecti sunt caeli et terra et omnis ornatus eorum
Ge 2:2 conplevitque Deus die septimo opus suum quod fecerat et requievit die
septimo ab universo opere quod patrarat
Ge 2:3 et benedixit diei septimo et sanctificavit illum quia in ipso cessaverat ab
omni opere suo quod creavit Deus ut faceret
Ge 2:4 istae generationes caeli et terrae quando creatae sunt in die quo fecit
Dominus Deus caelum et terram
Ge 2:5 et omne virgultum agri antequam oreretur in terra omnemque herbam
regionis priusquam germinaret non enim pluerat Dominus Deus super
terram et homo non erat qui operaretur terram
Ge 2:6 sed fons ascendebat e terra inrigans universam superficiem terrae
Ge 2:7 formavit igitur Dominus Deus hominem de limo terrae et inspiravit in
faciem eius spiraculum vitae et factus est homo in animam viventem
Ge 2:8 plantaverat autem Dominus Deus paradisum voluptatis a principio in quo
posuit hominem quem formaverat
Ge 2:9 produxitque Dominus Deus de humo omne lignum pulchrum visu et ad
vescendum suave lignum etiam vitae in medio paradisi lignumque
scientiae boni et mali
Ge 2:10 et fluvius egrediebatur de loco voluptatis ad inrigandum paradisum qui
inde dividitur in quattuor capita
Ge 2:11 nomen uni Phison ipse est qui circuit omnem terram Evilat ubi nascitur
aurum
Ge 2:12 et aurum terrae illius optimum est ibique invenitur bdellium et lapis
onychinus
Ge 2:13 et nomen fluvio secundo Geon ipse est qui circuit omnem terram
Aethiopiae
Ge 2:14 nomen vero fluminis tertii Tigris ipse vadit contra Assyrios fluvius
autem quartus ipse est Eufrates
Ge 2:15 tulit ergo Dominus Deus hominem et posuit eum in paradiso voluptatis
ut operaretur et custodiret illum
Ge 2:16 praecepitque ei dicens ex omni ligno paradisi comede
Ge 2:17 de ligno autem scientiae boni et mali ne comedas in quocumque enim die
comederis ex eo morte morieris
Ge 2:18 dixit quoque Dominus Deus non est bonum esse hominem solum
faciamus ei adiutorium similem sui
Ge 2:19 formatis igitur Dominus Deus de humo cunctis animantibus terrae et
universis volatilibus caeli adduxit ea ad Adam ut videret quid vocaret ea
omne enim quod vocavit Adam animae viventis ipsum est nomen eius
Ge 2:20 appellavitque Adam nominibus suis cuncta animantia et universa
volatilia caeli et omnes bestias terrae Adam vero non inveniebatur
adiutor similis eius
Ge 2:21 inmisit ergo Dominus Deus soporem in Adam cumque obdormisset tulit
unam de costis eius et replevit carnem pro ea
Ge 2:22 et aedificavit Dominus Deus costam quam tulerat de Adam in mulierem
et adduxit eam ad Adam
Ge 2:23 dixitque Adam hoc nunc os ex ossibus meis et caro de carne mea haec
vocabitur virago quoniam de viro sumpta est
Ge 2:24 quam ob rem relinquet homo patrem suum et matrem et adherebit uxori
suae et erunt duo in carne una
Ge 2:25 erant autem uterque nudi Adam scilicet et uxor eius et non erubescebant
Ge 3:1 sed et serpens erat callidior cunctis animantibus terrae quae fecerat
Dominus Deus qui dixit ad mulierem cur praecepit vobis Deus ut non
comederetis de omni ligno paradisi
Ge 3:2 cui respondit mulier de fructu lignorum quae sunt in paradiso vescemur
Ge 3:3 de fructu vero ligni quod est in medio paradisi praecepit nobis Deus ne
comederemus et ne tangeremus illud ne forte moriamur
Ge 3:4 dixit autem serpens ad mulierem nequaquam morte moriemini
Ge 3:5 scit enim Deus quod in quocumque die comederitis ex eo aperientur
oculi vestri et eritis sicut dii scientes bonum et malum
Ge 3:6 vidit igitur mulier quod bonum esset lignum ad vescendum et pulchrum
oculis aspectuque delectabile et tulit de fructu illius et comedit deditque
viro suo qui comedit
Ge 3:7 et aperti sunt oculi amborum cumque cognovissent esse se nudos
consuerunt folia ficus et fecerunt sibi perizomata
Ge 3:8 et cum audissent vocem Domini Dei deambulantis in paradiso ad auram
post meridiem abscondit se Adam et uxor eius a facie Domini Dei in
medio ligni paradisi
Ge 3:9 vocavitque Dominus Deus Adam et dixit ei ubi es
Ge 3:10 qui ait vocem tuam audivi in paradiso et timui eo quod nudus essem et
abscondi me
Ge 3:11 cui dixit quis enim indicavit tibi quod nudus esses nisi quod ex ligno de
quo tibi praeceperam ne comederes comedisti
Ge 3:12 dixitque Adam mulier quam dedisti sociam mihi dedit mihi de ligno et
comedi
Ge 3:13 et dixit Dominus Deus ad mulierem quare hoc fecisti quae respondit
serpens decepit me et comedi
Ge 3:14 et ait Dominus Deus ad serpentem quia fecisti hoc maledictus es inter
omnia animantia et bestias terrae super pectus tuum gradieris et terram
comedes cunctis diebus vitae tuae
Ge 3:15 inimicitias ponam inter te et mulierem et semen tuum et semen illius ipsa
conteret caput tuum et tu insidiaberis calcaneo eius
Ge 3:16 mulieri quoque dixit multiplicabo aerumnas tuas et conceptus tuos in
dolore paries filios et sub viri potestate eris et ipse dominabitur tui
Ge 3:17 ad Adam vero dixit quia audisti vocem uxoris tuae et comedisti de ligno
ex quo praeceperam tibi ne comederes maledicta terra in opere tuo in
laboribus comedes eam cunctis diebus vitae tuae
Ge 3:18 spinas et tribulos germinabit tibi et comedes herbas terrae
Ge 3:19 in sudore vultus tui vesceris pane donec revertaris in terram de qua
sumptus es quia pulvis es et in pulverem reverteris
Ge 3:20 et vocavit Adam nomen uxoris suae Hava eo quod mater esset
cunctorum viventium
Ge 3:21 fecit quoque Dominus Deus Adam et uxori eius tunicas pellicias et induit
eos
Ge 3:22 et ait ecce Adam factus est quasi unus ex nobis sciens bonum et malum
nunc ergo ne forte mittat manum suam et sumat etiam de ligno vitae et
comedat et vivat in aeternum
Ge 3:23 emisit eum Dominus Deus de paradiso voluptatis ut operaretur terram de
qua sumptus est
Ge 3:24 eiecitque Adam et conlocavit ante paradisum voluptatis cherubin et
flammeum gladium atque versatilem ad custodiendam viam ligni vitae
Ge 4:1 Adam vero cognovit Havam uxorem suam quae concepit et peperit Cain
dicens possedi hominem per Dominum
Ge 4:2 rursusque peperit fratrem eius Abel fuit autem Abel pastor ovium et Cain
agricola
Ge 4:3 factum est autem post multos dies ut offerret Cain de fructibus terrae
munera Domino
Ge 4:4 Abel quoque obtulit de primogenitis gregis sui et de adipibus eorum et
respexit Dominus ad Abel et ad munera eius
Ge 4:5 ad Cain vero et ad munera illius non respexit iratusque est Cain
vehementer et concidit vultus eius
Ge 4:6 dixitque Dominus ad eum quare maestus es et cur concidit facies tua
Ge 4:7 nonne si bene egeris recipies sin autem male statim in foribus peccatum
aderit sed sub te erit appetitus eius et tu dominaberis illius
Ge 4:8 dixitque Cain ad Abel fratrem suum egrediamur foras cumque essent in
agro consurrexit Cain adversus Abel fratrem suum et interfecit eum
Ge 4:9 et ait Dominus ad Cain ubi est Abel frater tuus qui respondit nescio num
custos fratris mei sum
Ge 4:10 dixitque ad eum quid fecisti vox sanguinis fratris tui clamat ad me de
terra
Ge 4:11 nunc igitur maledictus eris super terram quae aperuit os suum et suscepit
sanguinem fratris tui de manu tua
Ge 4:12 cum operatus fueris eam non dabit tibi fructus suos vagus et profugus
eris super terram
Ge 4:13 dixitque Cain ad Dominum maior est iniquitas mea quam ut veniam
merear
Ge 4:14 ecce eicis me hodie a facie terrae et a facie tua abscondar et ero vagus et
profugus in terra omnis igitur qui invenerit me occidet me
Ge 4:15 dixitque ei Dominus nequaquam ita fiet sed omnis qui occiderit Cain
septuplum punietur posuitque Dominus Cain signum ut non eum
interficeret omnis qui invenisset eum
Ge 4:16 egressusque Cain a facie Domini habitavit in terra profugus ad
orientalem plagam Eden
Ge 4:17 cognovit autem Cain uxorem suam quae concepit et peperit Enoch et
aedificavit civitatem vocavitque nomen eius ex nomine filii sui Enoch
Ge 4:18 porro Enoch genuit Irad et Irad genuit Maviahel et Maviahel genuit
Matusahel et Matusahel genuit Lamech
Ge 4:19 qui accepit uxores duas nomen uni Ada et nomen alteri Sella
Ge 4:20 genuitque Ada Iabel qui fuit pater habitantium in tentoriis atque
pastorum
Ge 4:21 et nomen fratris eius Iubal ipse fuit pater canentium cithara et organo
Ge 4:22 Sella quoque genuit Thubalcain qui fuit malleator et faber in cuncta
opera aeris et ferri soror vero Thubalcain Noemma
Ge 4:23 dixitque Lamech uxoribus suis Adae et Sellae audite vocem meam
uxores Lamech auscultate sermonem meum quoniam occidi virum in
vulnus meum et adulescentulum in livorem meum
Ge 4:24 septuplum ultio dabitur de Cain de Lamech vero septuagies septies
Ge 4:25 cognovit quoque adhuc Adam uxorem suam et peperit filium vocavitque
nomen eius Seth dicens posuit mihi Deus semen aliud pro Abel quem
occidit Cain
Ge 4:26 sed et Seth natus est filius quem vocavit Enos iste coepit invocare nomen
Domini
Ge 5:1 hic est liber generationis Adam in die qua creavit Deus hominem ad
similitudinem Dei fecit illum
Ge 5:2 masculum et feminam creavit eos et benedixit illis et vocavit nomen
eorum Adam in die qua creati sunt
Ge 5:3 vixit autem Adam centum triginta annis et genuit ad similitudinem et
imaginem suam vocavitque nomen eius Seth
Ge 5:4 et facti sunt dies Adam postquam genuit Seth octingenti anni genuitque
filios et filias
Ge 5:5 et factum est omne tempus quod vixit Adam anni nongenti triginta et
mortuus est
Ge 5:6 vixit quoque Seth centum quinque annos et genuit Enos
Ge 5:7 vixitque Seth postquam genuit Enos octingentis septem annis genuitque
filios et filias
Ge 5:8 et facti sunt omnes dies Seth nongentorum duodecim annorum et
mortuus est
Ge 5:9 vixit vero Enos nonaginta annis et genuit Cainan
Ge 5:10 post cuius ortum vixit octingentis quindecim annis et genuit filios et
filias
Ge 5:11 factique sunt omnes dies Enos nongentorum quinque annorum et
mortuus est
Ge 5:12 vixit quoque Cainan septuaginta annis et genuit Malalehel
Ge 5:13 et vixit Cainan postquam genuit Malalehel octingentos quadraginta
annos genuitque filios et filias
Ge 5:14 et facti sunt omnes dies Cainan nongenti decem anni et mortuus est
Ge 5:15 vixit autem Malalehel sexaginta quinque annos et genuit Iared
Ge 5:16 et vixit Malalehel postquam genuit Iared octingentis triginta annis et
genuit filios et filias
Ge 5:17 et facti sunt omnes dies Malalehel octingenti nonaginta quinque anni et
mortuus est
Ge 5:18 vixitque Iared centum sexaginta duobus annis et genuit Enoch
Ge 5:19 et vixit Iared postquam genuit Enoch octingentos annos et genuit filios et
filias
Ge 5:20 et facti sunt omnes dies Iared nongenti sexaginta duo anni et mortuus est
Ge 5:21 porro Enoch vixit sexaginta quinque annis et genuit Mathusalam
Ge 5:22 et ambulavit Enoch cum Deo postquam genuit Mathusalam trecentis
annis et genuit filios et filias
Ge 5:23 et facti sunt omnes dies Enoch trecenti sexaginta quinque anni
Ge 5:24 ambulavitque cum Deo et non apparuit quia tulit eum Deus
Ge 5:25 vixit quoque Mathusalam centum octoginta septem annos et genuit
Lamech
Ge 5:26 et vixit Mathusalam postquam genuit Lamech septingentos octoginta
duos annos et genuit filios et filias
Ge 5:27 et facti sunt omnes dies Mathusalae nongenti sexaginta novem anni et
mortuus est
Ge 5:28 vixit autem Lamech centum octoginta duobus annis et genuit filium
Ge 5:29 vocavitque nomen eius Noe dicens iste consolabitur nos ab operibus et
laboribus manuum nostrarum in terra cui maledixit Dominus
Ge 5:30 vixitque Lamech postquam genuit Noe quingentos nonaginta quinque
annos et genuit filios et filias
Ge 5:31 et facti sunt omnes dies Lamech septingenti septuaginta septem anni et
mortuus est
Ge 5:32 Noe vero cum quingentorum esset annorum genuit Sem et Ham et Iafeth
Ge 6:1 cumque coepissent homines multiplicari super terram et filias
procreassent
Ge 6:2 videntes filii Dei filias eorum quod essent pulchrae acceperunt uxores
sibi ex omnibus quas elegerant
Ge 6:3 dixitque Deus non permanebit spiritus meus in homine in aeternum quia
caro est eruntque dies illius centum viginti annorum
Ge 6:4 gigantes autem erant super terram in diebus illis postquam enim ingressi
sunt filii Dei ad filias hominum illaeque genuerunt isti sunt potentes a
saeculo viri famosi
Ge 6:5 videns autem Deus quod multa malitia hominum esset in terra et cuncta
cogitatio cordis intenta esset ad malum omni tempore
Ge 6:6 paenituit eum quod hominem fecisset in terra et tactus dolore cordis
intrinsecus
Ge 6:7 delebo inquit hominem quem creavi a facie terrae ab homine usque ad
animantia a reptili usque ad volucres caeli paenitet enim me fecisse eos
Ge 6:8 Noe vero invenit gratiam coram Domino
Ge 6:9 hae generationes Noe Noe vir iustus atque perfectus fuit in
generationibus suis cum Deo ambulavit
Ge 6:10 et genuit tres filios Sem Ham et Iafeth
Ge 6:11 corrupta est autem terra coram Deo et repleta est iniquitate
Ge 6:12 cumque vidisset Deus terram esse corruptam omnis quippe caro
corruperat viam suam super terram
Ge 6:13 dixit ad Noe finis universae carnis venit coram me repleta est terra
iniquitate a facie eorum et ego disperdam eos cum terra
Ge 6:14 fac tibi arcam de lignis levigatis mansiunculas in arca facies et bitumine
linies intrinsecus et extrinsecus
Ge 6:15 et sic facies eam trecentorum cubitorum erit longitudo arcae
quinquaginta cubitorum latitudo et triginta cubitorum altitudo illius
Ge 6:16 fenestram in arca facies et in cubito consummabis summitatem ostium
autem arcae pones ex latere deorsum cenacula et tristega facies in ea
Ge 6:17 ecce ego adducam diluvii aquas super terram ut interficiam omnem
carnem in qua spiritus vitae est subter caelum universa quae in terra sunt
consumentur
Ge 6:18 ponamque foedus meum tecum et ingredieris arcam tu et filii tui uxor tua
et uxores filiorum tuorum tecum
Ge 6:19 et ex cunctis animantibus universae carnis bina induces in arcam ut
vivant tecum masculini sexus et feminini
Ge 6:20 de volucribus iuxta genus suum et de iumentis in genere suo et ex omni
reptili terrae secundum genus suum bina de omnibus ingredientur tecum
ut possint vivere
Ge 6:21 tolles igitur tecum ex omnibus escis quae mandi possunt et conportabis
apud te et erunt tam tibi quam illis in cibum
Ge 6:22 fecit ergo Noe omnia quae praeceperat illi Deus
Ge 7:1 dixitque Dominus ad eum ingredere tu et omnis domus tua arcam te
enim vidi iustum coram me in generatione hac
Ge 7:2 ex omnibus animantibus mundis tolle septena septena masculum et
feminam de animantibus vero non mundis duo duo masculum et
feminam
Ge 7:3 sed et de volatilibus caeli septena septena masculum et feminam ut
salvetur semen super faciem universae terrae
Ge 7:4 adhuc enim et post dies septem ego pluam super terram quadraginta
diebus et quadraginta noctibus et delebo omnem substantiam quam feci
de superficie terrae
Ge 7:5 fecit ergo Noe omnia quae mandaverat ei Dominus
Ge 7:6 eratque sescentorum annorum quando diluvii aquae inundaverunt super
terram
Ge 7:7 et ingressus est Noe et filii eius uxor eius et uxores filiorum eius cum eo
in arcam propter aquas diluvii
Ge 7:8 de animantibus quoque mundis et inmundis et de volucribus et ex omni
quod movetur super terram
Ge 7:9 duo et duo ingressa sunt ad Noe in arcam masculus et femina sicut
praeceperat Deus Noe
Ge 7:10 cumque transissent septem dies aquae diluvii inundaverunt super terram
Ge 7:11 anno sescentesimo vitae Noe mense secundo septimodecimo die mensis
rupti sunt omnes fontes abyssi magnae et cataractae caeli apertae sunt
Ge 7:12 et facta est pluvia super terram quadraginta diebus et quadraginta
noctibus
Ge 7:13 in articulo diei illius ingressus est Noe et Sem et Ham et Iafeth filii eius
uxor illius et tres uxores filiorum eius cum eis in arcam
Ge 7:14 ipsi et omne animal secundum genus suum universaque iumenta in genus
suum et omne quod movetur super terram in genere suo cunctumque
volatile secundum genus suum universae aves omnesque volucres
Ge 7:15 ingressae sunt ad Noe in arcam bina et bina ex omni carne in qua erat
spiritus vitae
Ge 7:16 et quae ingressa sunt masculus et femina ex omni carne introierunt sicut
praeceperat ei Deus et inclusit eum Dominus de foris
Ge 7:17 factumque est diluvium quadraginta diebus super terram et multiplicatae
sunt aquae et elevaverunt arcam in sublime a terra
Ge 7:18 vehementer inundaverunt et omnia repleverunt in superficie terrae porro
arca ferebatur super aquas
Ge 7:19 et aquae praevaluerunt nimis super terram opertique sunt omnes montes
excelsi sub universo caelo
Ge 7:20 quindecim cubitis altior fuit aqua super montes quos operuerat
Ge 7:21 consumptaque est omnis caro quae movebatur super terram volucrum
animantium bestiarum omniumque reptilium quae reptant super terram
universi homines
Ge 7:22 et cuncta in quibus spiraculum vitae est in terra mortua sunt
Ge 7:23 et delevit omnem substantiam quae erat super terram ab homine usque ad
pecus tam reptile quam volucres caeli et deleta sunt de terra remansit
autem solus Noe et qui cum eo erant in arca
Ge 7:24 obtinueruntque aquae terras centum quinquaginta diebus
Ge 8:1 recordatus autem Deus Noe cunctarumque animantium et omnium
iumentorum quae erant cum eo in arca adduxit spiritum super terram et
inminutae sunt aquae
Ge 8:2 et clausi sunt fontes abyssi et cataractae caeli et prohibitae sunt pluviae
de caelo
Ge 8:3 reversaeque aquae de terra euntes et redeuntes et coeperunt minui post
centum quinquaginta dies
Ge 8:4 requievitque arca mense septimo vicesima septima die mensis super
montes Armeniae
Ge 8:5 at vero aquae ibant et decrescebant usque ad decimum mensem decimo
enim mense prima die mensis apparuerunt cacumina montium
Ge 8:6 cumque transissent quadraginta dies aperiens Noe fenestram arcae quam
fecerat dimisit corvum
Ge 8:7 qui egrediebatur et revertebatur donec siccarentur aquae super terram
Ge 8:8 emisit quoque columbam post eum ut videret si iam cessassent aquae
super faciem terrae
Ge 8:9 quae cum non invenisset ubi requiesceret pes eius reversa est ad eum in
arcam aquae enim erant super universam terram extenditque manum et
adprehensam intulit in arcam
Ge 8:10 expectatis autem ultra septem diebus aliis rursum dimisit columbam ex
arca
Ge 8:11 at illa venit ad eum ad vesperam portans ramum olivae virentibus foliis
in ore suo intellexit ergo Noe quod cessassent aquae super terram
Ge 8:12 expectavitque nihilominus septem alios dies et emisit columbam quae
non est reversa ultra ad eum
Ge 8:13 igitur sescentesimo primo anno primo mense prima die mensis inminutae
sunt aquae super terram et aperiens Noe tectum arcae aspexit viditque
quod exsiccata esset superficies terrae
Ge 8:14 mense secundo septima et vicesima die mensis arefacta est terra
Ge 8:15 locutus est autem Deus ad Noe dicens
Ge 8:16 egredere de arca tu et uxor tua filii tui et uxores filiorum tuorum tecum
Ge 8:17 cuncta animantia quae sunt apud te ex omni carne tam in volatilibus
quam in bestiis et in universis reptilibus quae reptant super terram educ
tecum et ingredimini super terram crescite et multiplicamini super eam
Ge 8:18 egressus est ergo Noe et filii eius uxor illius et uxores filiorum eius cum
eo
Ge 8:19 sed et omnia animantia iumenta et reptilia quae repunt super terram
secundum genus suum arcam egressa sunt
Ge 8:20 aedificavit autem Noe altare Domino et tollens de cunctis pecoribus et
volucribus mundis obtulit holocausta super altare
Ge 8:21 odoratusque est Dominus odorem suavitatis et ait ad eum nequaquam
ultra maledicam terrae propter homines sensus enim et cogitatio humani
cordis in malum prona sunt ab adulescentia sua non igitur ultra
percutiam omnem animantem sicut feci
Ge 8:22 cunctis diebus terrae sementis et messis frigus et aestus aestas et hiemps
nox et dies non requiescent
Ge 9:1 benedixitque Deus Noe et filiis eius et dixit ad eos crescite et
multiplicamini et implete terram
Ge 9:2 et terror vester ac tremor sit super cuncta animalia terrae et super omnes
volucres caeli cum universis quae moventur in terra omnes pisces maris
manui vestrae traditi sunt
Ge 9:3 et omne quod movetur et vivit erit vobis in cibum quasi holera virentia
tradidi vobis omnia
Ge 9:4 excepto quod carnem cum sanguine non comedetis
Ge 9:5 sanguinem enim animarum vestrarum requiram de manu cunctarum
bestiarum et de manu hominis de manu viri et fratris eius requiram
animam hominis
Ge 9:6 quicumque effuderit humanum sanguinem fundetur sanguis illius ad
imaginem quippe Dei factus est homo
Ge 9:7 vos autem crescite et multiplicamini et ingredimini super terram et
implete eam
Ge 9:8 haec quoque dixit Deus ad Noe et ad filios eius cum eo
Ge 9:9 ecce ego statuam pactum meum vobiscum et cum semine vestro post vos
Ge 9:10 et ad omnem animam viventem quae est vobiscum tam in volucribus
quam in iumentis et pecudibus terrae cunctis quae egressa sunt de arca et
universis bestiis terrae
Ge 9:11 statuam pactum meum vobiscum et nequaquam ultra interficietur omnis
caro aquis diluvii neque erit deinceps diluvium dissipans terram
Ge 9:12 dixitque Deus hoc signum foederis quod do inter me et vos et ad omnem
animam viventem quae est vobiscum in generationes sempiternas
Ge 9:13 arcum meum ponam in nubibus et erit signum foederis inter me et inter
terram
Ge 9:14 cumque obduxero nubibus caelum apparebit arcus meus in nubibus
Ge 9:15 et recordabor foederis mei vobiscum et cum omni anima vivente quae
carnem vegetat et non erunt ultra aquae diluvii ad delendam universam
carnem
Ge 9:16 eritque arcus in nubibus et videbo illum et recordabor foederis
sempiterni quod pactum est inter Deum et inter omnem animam
viventem universae carnis quae est super terram
Ge 9:17 dixitque Deus Noe hoc erit signum foederis quod constitui inter me et
inter omnem carnem super terram
Ge 9:18 erant igitur filii Noe qui egressi sunt de arca Sem Ham et Iafeth porro
Ham ipse est pater Chanaan
Ge 9:19 tres isti sunt filii Noe et ab his disseminatum est omne hominum genus
super universam terram
Ge 9:20 coepitque Noe vir agricola exercere terram et plantavit vineam
Ge 9:21 bibensque vinum inebriatus est et nudatus in tabernaculo suo
Ge 9:22 quod cum vidisset Ham pater Chanaan verenda scilicet patris sui esse
nuda nuntiavit duobus fratribus suis foras
Ge 9:23 at vero Sem et Iafeth pallium inposuerunt umeris suis et incedentes
retrorsum operuerunt verecunda patris sui faciesque eorum aversae erant
et patris virilia non viderunt
Ge 9:24 evigilans autem Noe ex vino cum didicisset quae fecerat ei filius suus
minor
Ge 9:25 ait maledictus Chanaan servus servorum erit fratribus suis
Ge 9:26 dixitque benedictus Dominus Deus Sem sit Chanaan servus eius
Ge 9:27 dilatet Deus Iafeth et habitet in tabernaculis Sem sitque Chanaan servus
eius
Ge 9:28 vixit autem Noe post diluvium trecentis quinquaginta annis
Ge 9:29 et impleti sunt omnes dies eius nongentorum quinquaginta annorum et
mortuus est
Ge 10:1 hae generationes filiorum Noe Sem Ham Iafeth natique sunt eis filii post
diluvium
Ge 10:2 filii Iafeth Gomer Magog et Madai Iavan et Thubal et Mosoch et Thiras
Ge 10:3 porro filii Gomer Aschenez et Rifath et Thogorma
Ge 10:4 filii autem Iavan Elisa et Tharsis Cetthim et Dodanim
Ge 10:5 ab his divisae sunt insulae gentium in regionibus suis unusquisque
secundum linguam et familias in nationibus suis
Ge 10:6 filii autem Ham Chus et Mesraim et Fut et Chanaan
Ge 10:7 filii Chus Saba et Hevila et Sabatha et Regma et Sabathaca filii Regma
Saba et Dadan
Ge 10:8 porro Chus genuit Nemrod ipse coepit esse potens in terra
Ge 10:9 et erat robustus venator coram Domino ab hoc exivit proverbium quasi
Nemrod robustus venator coram Domino
Ge 10:10 fuit autem principium regni eius Babylon et Arach et Archad et Chalanne
in terra Sennaar
Ge 10:11 de terra illa egressus est Assur et aedificavit Nineven et plateas civitatis
et Chale
Ge 10:12 Resen quoque inter Nineven et Chale haec est civitas magna
Ge 10:13 at vero Mesraim genuit Ludim et Anamim et Laabim Nepthuim
Ge 10:14 et Phetrusim et Cesluim de quibus egressi sunt Philisthim et Capthurim
Ge 10:15 Chanaan autem genuit Sidonem primogenitum suum Ettheum
Ge 10:16 et Iebuseum et Amorreum Gergeseum
Ge 10:17 Eveum et Araceum Sineum
Ge 10:18 et Aradium Samariten et Amatheum et post haec disseminati sunt populi
Chananeorum
Ge 10:19 factique sunt termini Chanaan venientibus a Sidone Geraram usque
Gazam donec ingrediaris Sodomam et Gomorram et Adama et Seboim
usque Lesa
Ge 10:20 hii filii Ham in cognationibus et linguis et generationibus terrisque et
gentibus suis
Ge 10:21 de Sem quoque nati sunt patre omnium filiorum Eber fratre Iafeth maiore
Ge 10:22 filii Sem Aelam et Assur et Arfaxad et Lud et Aram
Ge 10:23 filii Aram Us et Hul et Gether et Mes
Ge 10:24 at vero Arfaxad genuit Sala de quo ortus est Eber
Ge 10:25 natique sunt Eber filii duo nomen uni Faleg eo quod in diebus eius divisa
sit terra et nomen fratris eius Iectan
Ge 10:26 qui Iectan genuit Helmodad et Saleph et Asarmoth Iare
Ge 10:27 et Aduram et Uzal Decla
Ge 10:28 et Ebal et Abimahel Saba
Ge 10:29 et Ophir et Evila et Iobab omnes isti filii Iectan
Ge 10:30 et facta est habitatio eorum de Messa pergentibus usque Sephar montem
orientalem
Ge 10:31 isti filii Sem secundum cognationes et linguas et regiones in gentibus
suis
Ge 10:32 hae familiae Noe iuxta populos et nationes suas ab his divisae sunt
gentes in terra post diluvium
Ge 11:1 erat autem terra labii unius et sermonum eorundem
Ge 11:2 cumque proficiscerentur de oriente invenerunt campum in terra Sennaar
et habitaverunt in eo
Ge 11:3 dixitque alter ad proximum suum venite faciamus lateres et coquamus
eos igni habueruntque lateres pro saxis et bitumen pro cemento
Ge 11:4 et dixerunt venite faciamus nobis civitatem et turrem cuius culmen
pertingat ad caelum et celebremus nomen nostrum antequam dividamur
in universas terras
Ge 11:5 descendit autem Dominus ut videret civitatem et turrem quam
aedificabant filii Adam
Ge 11:6 et dixit ecce unus est populus et unum labium omnibus coeperuntque hoc
facere nec desistent a cogitationibus suis donec eas opere conpleant
Ge 11:7 venite igitur descendamus et confundamus ibi linguam eorum ut non
audiat unusquisque vocem proximi sui
Ge 11:8 atque ita divisit eos Dominus ex illo loco in universas terras et
cessaverunt aedificare civitatem
Ge 11:9 et idcirco vocatum est nomen eius Babel quia ibi confusum est labium
universae terrae et inde dispersit eos Dominus super faciem cunctarum
regionum
Ge 11:10 hae generationes Sem Sem centum erat annorum quando genuit Arfaxad
biennio post diluvium
Ge 11:11 vixitque Sem postquam genuit Arfaxad quingentos annos et genuit filios
et filias
Ge 11:12 porro Arfaxad vixit triginta quinque annos et genuit Sale
Ge 11:13 vixitque Arfaxad postquam genuit Sale trecentis tribus annis et genuit
filios et filias
Ge 11:14 Sale quoque vixit triginta annis et genuit Eber
Ge 11:15 vixitque Sale postquam genuit Eber quadringentis tribus annis et genuit
filios et filias
Ge 11:16 vixit autem Eber triginta quattuor annis et genuit Faleg
Ge 11:17 et vixit Eber postquam genuit Faleg quadringentis triginta annis et genuit
filios et filias
Ge 11:18 vixit quoque Faleg triginta annis et genuit Reu
Ge 11:19 vixitque Faleg postquam genuit Reu ducentis novem annis et genuit
filios et filias
Ge 11:20 vixit autem Reu triginta duobus annis et genuit Sarug
Ge 11:21 vixitque Reu postquam genuit Sarug ducentis septem annis et genuit
filios et filias
Ge 11:22 vixit vero Sarug triginta annis et genuit Nahor
Ge 11:23 vixitque Sarug postquam genuit Nahor ducentos annos et genuit filios et
filias
Ge 11:24 vixit autem Nahor viginti novem annis et genuit Thare
Ge 11:25 vixitque Nahor postquam genuit Thare centum decem et novem annos et
genuit filios et filias
Ge 11:26 vixitque Thare septuaginta annis et genuit Abram et Nahor et Aran
Ge 11:27 hae sunt autem generationes Thare Thare genuit Abram et Nahor et Aran
porro Aran genuit Loth
Ge 11:28 mortuusque est Aran ante Thare patrem suum in terra nativitatis suae in
Ur Chaldeorum
Ge 11:29 duxerunt autem Abram et Nahor uxores nomen autem uxoris Abram
Sarai et nomen uxoris Nahor Melcha filia Aran patris Melchae et patris
Ieschae
Ge 11:30 erat autem Sarai sterilis nec habebat liberos
Ge 11:31 tulit itaque Thare Abram filium suum et Loth filium Aran filium filii sui
et Sarai nurum suam uxorem Abram filii sui et eduxit eos de Ur
Chaldeorum ut irent in terram Chanaan veneruntque usque Haran et
habitaverunt ibi
Ge 11:32 et facti sunt dies Thare ducentorum quinque annorum et mortuus est in
Haran
Ge 12:1 dixit autem Dominus ad Abram egredere de terra tua et de cognatione
tua et de domo patris tui in terram quam monstrabo tibi
Ge 12:2 faciamque te in gentem magnam et benedicam tibi et magnificabo
nomen tuum erisque benedictus
Ge 12:3 benedicam benedicentibus tibi et maledicam maledicentibus tibi atque in
te benedicentur universae cognationes terrae
Ge 12:4 egressus est itaque Abram sicut praeceperat ei Dominus et ivit cum eo
Loth septuaginta quinque annorum erat Abram cum egrederetur de
Haran
Ge 12:5 tulitque Sarai uxorem suam et Loth filium fratris sui universamque
substantiam quam possederant et animas quas fecerant in Haran et
egressi sunt ut irent in terram Chanaan cumque venissent in eam
Ge 12:6 pertransivit Abram terram usque ad locum Sychem usque ad convallem
Inlustrem Chananeus autem tunc erat in terra
Ge 12:7 apparuitque Dominus Abram et dixit ei semini tuo dabo terram hanc qui
aedificavit ibi altare Domino qui apparuerat ei
Ge 12:8 et inde transgrediens ad montem qui erat contra orientem Bethel tetendit
ibi tabernaculum suum ab occidente habens Bethel et ab oriente Ai
aedificavit quoque ibi altare Domino et invocavit nomen eius
Ge 12:9 perrexitque Abram vadens et ultra progrediens ad meridiem
Ge 12:10 facta est autem fames in terra descenditque Abram in Aegyptum ut
peregrinaretur ibi praevaluerat enim fames in terra
Ge 12:11 cumque prope esset ut ingrederetur Aegyptum dixit Sarai uxori suae novi
quod pulchra sis mulier
Ge 12:12 et quod cum viderint te Aegyptii dicturi sunt uxor ipsius est et
interficient me et te reservabunt
Ge 12:13 dic ergo obsecro te quod soror mea sis ut bene sit mihi propter te et vivat
anima mea ob gratiam tui
Ge 12:14 cum itaque ingressus esset Abram Aegyptum viderunt Aegyptii
mulierem quod esset pulchra nimis
Ge 12:15 et nuntiaverunt principes Pharaoni et laudaverunt eam apud illum et
sublata est mulier in domum Pharaonis
Ge 12:16 Abram vero bene usi sunt propter illam fueruntque ei oves et boves et
asini et servi et famulae et asinae et cameli
Ge 12:17 flagellavit autem Dominus Pharaonem plagis maximis et domum eius
propter Sarai uxorem Abram
Ge 12:18 vocavitque Pharao Abram et dixit ei quidnam est quod fecisti mihi quare
non indicasti quod uxor tua esset
Ge 12:19 quam ob causam dixisti esse sororem tuam ut tollerem eam mihi in
uxorem nunc igitur ecce coniux tua accipe eam et vade
Ge 12:20 praecepitque Pharao super Abram viris et deduxerunt eum et uxorem
illius et omnia quae habebat
Ge 13:1 ascendit ergo Abram de Aegypto ipse et uxor eius et omnia quae habebat
et Loth cum eo ad australem plagam
Ge 13:2 erat autem dives valde in possessione argenti et auri
Ge 13:3 reversusque est per iter quo venerat a meridie in Bethel usque ad locum
ubi prius fixerat tabernaculum inter Bethel et Ai
Ge 13:4 in loco altaris quod fecerat prius et invocavit ibi nomen Domini
Ge 13:5 sed et Loth qui erat cum Abram fuerunt greges ovium et armenta et
tabernacula
Ge 13:6 nec poterat eos capere terra ut habitarent simul erat quippe substantia
eorum multa et non quibant habitare communiter
Ge 13:7 unde et facta est rixa inter pastores gregum Abram et Loth eo autem
tempore Chananeus et Ferezeus habitabant in illa terra
Ge 13:8 dixit ergo Abram ad Loth ne quaeso sit iurgium inter me et te et inter
pastores meos et pastores tuos fratres enim sumus
Ge 13:9 ecce universa terra coram te est recede a me obsecro si ad sinistram ieris
ego ad dexteram tenebo si tu dexteram elegeris ego ad sinistram pergam
Ge 13:10 elevatis itaque Loth oculis vidit omnem circa regionem Iordanis quae
universa inrigabatur antequam subverteret Dominus Sodomam et
Gomorram sicut paradisus Domini et sicut Aegyptus venientibus in
Segor
Ge 13:11 elegitque sibi Loth regionem circa Iordanem et recessit ab oriente
divisique sunt alterutrum a fratre suo
Ge 13:12 Abram habitavit in terra Chanaan Loth moratus est in oppidis quae erant
circa Iordanem et habitavit in Sodomis
Ge 13:13 homines autem Sodomitae pessimi erant et peccatores coram Domino
nimis
Ge 13:14 dixitque Dominus ad Abram postquam divisus est Loth ab eo leva oculos
tuos et vide a loco in quo nunc es ad aquilonem et ad meridiem ad
orientem et ad occidentem
Ge 13:15 omnem terram quam conspicis tibi dabo et semini tuo usque in
sempiternum
Ge 13:16 faciamque semen tuum sicut pulverem terrae si quis potest hominum
numerare pulverem semen quoque tuum numerare poterit
Ge 13:17 surge et perambula terram in longitudine et in latitudine sua quia tibi
daturus sum eam
Ge 13:18 movens igitur Abram tabernaculum suum venit et habitavit iuxta
convallem Mambre quod est in Hebron aedificavitque ibi altare Domino
Ge 14:1 factum est autem in illo tempore ut Amrafel rex Sennaar et Arioch rex
Ponti et Chodorlahomor rex Aelamitarum et Thadal rex Gentium
Ge 14:2 inirent bellum contra Bara regem Sodomorum et contra Bersa regem
Gomorrae et contra Sennaab regem Adamae et contra Semeber regem
Seboim contraque regem Balae ipsa est Segor
Ge 14:3 omnes hii convenerunt in vallem Silvestrem quae nunc est mare Salis
Ge 14:4 duodecim enim annis servierant Chodorlahomor et tertiodecimo anno
recesserunt ab eo
Ge 14:5 igitur anno quartodecimo venit Chodorlahomor et reges qui erant cum eo
percusseruntque Rafaim in Astharothcarnaim et Zuzim cum eis et Emim
in Savecariathaim
Ge 14:6 et Chorreos in montibus Seir usque ad campestria Pharan quae est in
solitudine
Ge 14:7 reversique sunt et venerunt ad fontem Mesfat ipsa est Cades et
percusserunt omnem regionem Amalechitarum et Amorreum qui
habitabat in Asasonthamar
Ge 14:8 et egressi sunt rex Sodomorum et rex Gomorrae rexque Adamae et rex
Seboim necnon et rex Balae quae est Segor et direxerunt contra eos
aciem in valle Silvestri
Ge 14:9 scilicet adversum Chodorlahomor regem Aelamitarum et Thadal regem
Gentium et Amrafel regem Sennaar et Arioch regem Ponti quattuor reges
adversus quinque
Ge 14:10 vallis autem Silvestris habebat puteos multos bituminis itaque rex
Sodomorum et Gomorrae terga verterunt cecideruntque ibi et qui
remanserant fugerunt ad montem
Ge 14:11 tulerunt autem omnem substantiam Sodomorum et Gomorrae et universa
quae ad cibum pertinent et abierunt
Ge 14:12 necnon et Loth et substantiam eius filium fratris Abram qui habitabat in
Sodomis
Ge 14:13 et ecce unus qui evaserat nuntiavit Abram Hebraeo qui habitabat in
convalle Mambre Amorrei fratris Eschol et fratris Aner hii enim
pepigerant foedus cum Abram
Ge 14:14 quod cum audisset Abram captum videlicet Loth fratrem suum
numeravit expeditos vernaculos suos trecentos decem et octo et
persecutus est eos usque Dan
Ge 14:15 et divisis sociis inruit super eos nocte percussitque eos et persecutus est
usque Hoba quae est ad levam Damasci
Ge 14:16 reduxitque omnem substantiam et Loth fratrem suum cum substantia
illius mulieres quoque et populum
Ge 14:17 egressus est autem rex Sodomorum in occursum eius postquam reversus
est a caede Chodorlahomor et regum qui cum eo erant in valle Save quae
est vallis Regis
Ge 14:18 at vero Melchisedech rex Salem proferens panem et vinum erat enim
sacerdos Dei altissimi
Ge 14:19 benedixit ei et ait benedictus Abram Deo excelso qui creavit caelum et
terram
Ge 14:20 et benedictus Deus excelsus quo protegente hostes in manibus tuis sunt
et dedit ei decimas ex omnibus
Ge 14:21 dixit autem rex Sodomorum ad Abram da mihi animas cetera tolle tibi
Ge 14:22 qui respondit ei levo manum meam ad Dominum Deum excelsum
possessorem caeli et terrae
Ge 14:23 quod a filo subteminis usque ad corrigiam caligae non accipiam ex
omnibus quae tua sunt ne dicas ego ditavi Abram
Ge 14:24 exceptis his quae comederunt iuvenes et partibus virorum qui venerunt
mecum Aner Eschol et Mambre isti accipient partes suas
Ge 15:1 his itaque transactis factus est sermo Domini ad Abram per visionem
dicens noli timere Abram ego protector tuus sum et merces tua magna
nimis
Ge 15:2 dixitque Abram Domine Deus quid dabis mihi ego vadam absque liberis
et filius procuratoris domus meae iste Damascus Eliezer
Ge 15:3 addiditque Abram mihi autem non dedisti semen et ecce vernaculus
meus heres meus erit
Ge 15:4 statimque sermo Domini factus est ad eum dicens non erit hic heres tuus
sed qui egredietur de utero tuo ipsum habebis heredem
Ge 15:5 eduxitque eum foras et ait illi suspice caelum et numera stellas si potes et
dixit ei sic erit semen tuum
Ge 15:6 credidit Domino et reputatum est ei ad iustitiam
Ge 15:7 dixitque ad eum ego Dominus qui eduxi te de Ur Chaldeorum ut darem
tibi terram istam et possideres eam
Ge 15:8 at ille ait Domine Deus unde scire possum quod possessurus sim eam
Ge 15:9 respondens Dominus sume inquit mihi vaccam triennem et capram
trimam et arietem annorum trium turturem quoque et columbam
Ge 15:10 qui tollens universa haec divisit per medium et utrasque partes contra se
altrinsecus posuit aves autem non divisit
Ge 15:11 descenderuntque volucres super cadavera et abigebat eas Abram
Ge 15:12 cumque sol occumberet sopor inruit super Abram et horror magnus et
tenebrosus invasit eum
Ge 15:13 dictumque est ad eum scito praenoscens quod peregrinum futurum sit
semen tuum in terra non sua et subicient eos servituti et adfligent
quadringentis annis
Ge 15:14 verumtamen gentem cui servituri sunt ego iudicabo et post haec
egredientur cum magna substantia
Ge 15:15 tu autem ibis ad patres tuos in pace sepultus in senectute bona
Ge 15:16 generatione autem quarta revertentur huc necdum enim conpletae sunt
iniquitates Amorreorum usque ad praesens tempus
Ge 15:17 cum ergo occubuisset sol facta est caligo tenebrosa et apparuit clibanus
fumans et lampas ignis transiens inter divisiones illas
Ge 15:18 in die illo pepigit Dominus cum Abram foedus dicens semini tuo dabo
terram hanc a fluvio Aegypti usque ad fluvium magnum flumen Eufraten
Ge 15:19 Cineos et Cenezeos et Cedmoneos
Ge 15:20 et Hettheos et Ferezeos Rafaim quoque
Ge 15:21 et Amorreos et Chananeos et Gergeseos et Iebuseos
Ge 16:1 igitur Sarai uxor Abram non genuerat liberos sed habens ancillam
aegyptiam nomine Agar
Ge 16:2 dixit marito suo ecce conclusit me Dominus ne parerem ingredere ad
ancillam meam si forte saltem ex illa suscipiam filios cumque ille
adquiesceret deprecanti
Ge 16:3 tulit Agar Aegyptiam ancillam suam post annos decem quam habitare
coeperant in terra Chanaan et dedit eam viro suo uxorem
Ge 16:4 qui ingressus est ad eam at illa concepisse se videns despexit dominam
suam
Ge 16:5 dixitque Sarai ad Abram inique agis contra me ego dedi ancillam meam
in sinum tuum quae videns quod conceperit despectui me habet iudicet
Dominus inter me et te
Ge 16:6 cui respondens Abram ecce ait ancilla tua in manu tua est utere ea ut
libet adfligente igitur eam Sarai fugam iniit
Ge 16:7 cumque invenisset illam angelus Domini iuxta fontem aquae in
solitudine qui est in via Sur
Ge 16:8 dixit ad eam Agar ancilla Sarai unde venis et quo vadis quae respondit a
facie Sarai dominae meae ego fugio
Ge 16:9 dixitque ei angelus Domini revertere ad dominam tuam et humiliare sub
manibus ipsius
Ge 16:10 et rursum multiplicans inquit multiplicabo semen tuum et non
numerabitur prae multitudine
Ge 16:11 ac deinceps ecce ait concepisti et paries filium vocabisque nomen eius
Ismahel eo quod audierit Dominus adflictionem tuam
Ge 16:12 hic erit ferus homo manus eius contra omnes et manus omnium contra
eum et e regione universorum fratrum suorum figet tabernacula
Ge 16:13 vocavit autem nomen Domini qui loquebatur ad eam Tu Deus qui vidisti
me dixit enim profecto hic vidi posteriora videntis me
Ge 16:14 propterea appellavit puteum illum puteum Viventis et videntis me ipse
est inter Cades et Barad
Ge 16:15 peperitque Abrae filium qui vocavit nomen eius Ismahel
Ge 16:16 octoginta et sex annorum erat quando peperit ei Agar Ismahelem
Ge 17:1 postquam vero nonaginta et novem annorum esse coeperat apparuit ei
Dominus dixitque ad eum ego Deus omnipotens ambula coram me et
esto perfectus
Ge 17:2 ponamque foedus meum inter me et te et multiplicabo te vehementer
nimis
Ge 17:3 cecidit Abram pronus in faciem
Ge 17:4 dixitque ei Deus ego sum et pactum meum tecum erisque pater multarum
gentium
Ge 17:5 nec ultra vocabitur nomen tuum Abram sed appellaberis Abraham quia
patrem multarum gentium constitui te
Ge 17:6 faciamque te crescere vehementissime et ponam in gentibus regesque ex
te egredientur
Ge 17:7 et statuam pactum meum inter me et te et inter semen tuum post te in
generationibus suis foedere sempiterno ut sim Deus tuus et seminis tui
post te
Ge 17:8 daboque tibi et semini tuo terram peregrinationis tuae omnem terram
Chanaan in possessionem aeternam eroque Deus eorum
Ge 17:9 dixit iterum Deus ad Abraham et tu ergo custodies pactum meum et
semen tuum post te in generationibus suis
Ge 17:10 hoc est pactum quod observabitis inter me et vos et semen tuum post te
circumcidetur ex vobis omne masculinum
Ge 17:11 et circumcidetis carnem praeputii vestri ut sit in signum foederis inter me
et vos
Ge 17:12 infans octo dierum circumcidetur in vobis omne masculinum in
generationibus vestris tam vernaculus quam empticius circumcidetur et
quicumque non fuerit de stirpe vestra
Ge 17:13 eritque pactum meum in carne vestra in foedus aeternum
Ge 17:14 masculus cuius praeputii caro circumcisa non fuerit delebitur anima illa
de populo suo quia pactum meum irritum fecit
Ge 17:15 dixit quoque Deus ad Abraham Sarai uxorem tuam non vocabis Sarai sed
Sarram
Ge 17:16 et benedicam ei et ex illa dabo tibi filium cui benedicturus sum eritque in
nationes et reges populorum orientur ex eo
Ge 17:17 cecidit Abraham in faciem et risit dicens in corde suo putasne centenario
nascetur filius et Sarra nonagenaria pariet
Ge 17:18 dixitque ad Deum utinam Ismahel vivat coram te
Ge 17:19 et ait Deus ad Abraham Sarra uxor tua pariet tibi filium vocabisque
nomen eius Isaac et constituam pactum meum illi in foedus sempiternum
et semini eius post eum
Ge 17:20 super Ismahel quoque exaudivi te ecce benedicam ei et augebo et
multiplicabo eum valde duodecim duces generabit et faciam illum in
gentem magnam
Ge 17:21 pactum vero meum statuam ad Isaac quem pariet tibi Sarra tempore isto
in anno altero
Ge 17:22 cumque finitus esset sermo loquentis cum eo ascendit Deus ab Abraham
Ge 17:23 tulit autem Abraham Ismahelem filium suum et omnes vernaculos
domus suae universosque quos emerat cunctos mares ex omnibus viris
domus suae et circumcidit carnem praeputii eorum statim in ipsa die
sicut praeceperat ei Deus
Ge 17:24 nonaginta novem erat annorum quando circumcidit carnem praeputii sui
Ge 17:25 et Ismahel filius eius tredecim annos impleverat tempore circumcisionis
suae
Ge 17:26 eadem die circumcisus est Abraham et Ismahel filius eius
Ge 17:27 et omnes viri domus illius tam vernaculi quam empticii et alienigenae
pariter circumcisi sunt
Ge 18:1 apparuit autem ei Dominus in convalle Mambre sedenti in ostio
tabernaculi sui in ipso fervore diei
Ge 18:2 cumque elevasset oculos apparuerunt ei tres viri stantes propter eum
quos cum vidisset cucurrit in occursum eorum de ostio tabernaculi et
adoravit in terra
Ge 18:3 et dixit Domine si inveni gratiam in oculis tuis ne transeas servum tuum
Ge 18:4 sed adferam pauxillum aquae et lavate pedes vestros et requiescite sub
arbore
Ge 18:5 ponam buccellam panis et confortate cor vestrum postea transibitis
idcirco enim declinastis ad servum vestrum qui dixerunt fac ut locutus es
Ge 18:6 festinavit Abraham in tabernaculum ad Sarram dixitque ei adcelera tria
sata similae commisce et fac subcinericios panes
Ge 18:7 ipse vero ad armentum cucurrit et tulit inde vitulum tenerrimum et
optimum deditque puero qui festinavit et coxit illum
Ge 18:8 tulit quoque butyrum et lac et vitulum quem coxerat et posuit coram eis
ipse vero stabat iuxta eos sub arbore
Ge 18:9 cumque comedissent dixerunt ad eum ubi est Sarra uxor tua ille
respondit ecce in tabernaculo est
Ge 18:10 cui dixit revertens veniam ad te tempore isto vita comite et habebit
filium Sarra uxor tua quo audito Sarra risit post ostium tabernaculi
Ge 18:11 erant autem ambo senes provectaeque aetatis et desierant Sarrae fieri
muliebria
Ge 18:12 quae risit occulte dicens postquam consenui et dominus meus vetulus est
voluptati operam dabo
Ge 18:13 dixit autem Dominus ad Abraham quare risit Sarra dicens num vere
paritura sum anus
Ge 18:14 numquid Deo est quicquam difficile iuxta condictum revertar ad te hoc
eodem tempore vita comite et habebit Sarra filium
Ge 18:15 negavit Sarra dicens non risi timore perterrita Dominus autem non est
inquit ita sed risisti
Ge 18:16 cum ergo surrexissent inde viri direxerunt oculos suos contra Sodomam
et Abraham simul gradiebatur deducens eos
Ge 18:17 dixitque Dominus num celare potero Abraham quae gesturus sum
Ge 18:18 cum futurus sit in gentem magnam ac robustissimam et benedicendae
sint in illo omnes nationes terrae
Ge 18:19 scio enim quod praecepturus sit filiis suis et domui suae post se ut
custodiant viam Domini et faciant iustitiam et iudicium ut adducat
Dominus propter Abraham omnia quae locutus est ad eum
Ge 18:20 dixit itaque Dominus clamor Sodomorum et Gomorrae multiplicatus est
et peccatum earum adgravatum est nimis
Ge 18:21 descendam et videbo utrum clamorem qui venit ad me opere
conpleverint an non est ita ut sciam
Ge 18:22 converteruntque se inde et abierunt Sodomam Abraham vero adhuc
stabat coram Domino
Ge 18:23 et adpropinquans ait numquid perdes iustum cum impio
Ge 18:24 si fuerint quinquaginta iusti in civitate peribunt simul et non parces loco
illi propter quinquaginta iustos si fuerint in eo
Ge 18:25 absit a te ut rem hanc facias et occidas iustum cum impio fiatque iustus
sicut impius non est hoc tuum qui iudicas omnem terram nequaquam
facies iudicium
Ge 18:26 dixitque Dominus ad eum si invenero Sodomis quinquaginta iustos in
medio civitatis dimittam omni loco propter eos
Ge 18:27 respondens Abraham ait quia semel coepi loquar ad Dominum meum
cum sim pulvis et cinis
Ge 18:28 quid si minus quinquaginta iustis quinque fuerint delebis propter quinque
universam urbem et ait non delebo si invenero ibi quadraginta quinque
Ge 18:29 rursumque locutus est ad eum sin autem quadraginta inventi fuerint quid
facies ait non percutiam propter quadraginta
Ge 18:30 ne quaeso inquit indigneris Domine si loquar quid si inventi fuerint ibi
triginta respondit non faciam si invenero ibi triginta
Ge 18:31 quia semel ait coepi loquar ad Dominum meum quid si inventi fuerint ibi
viginti dixit non interficiam propter viginti
Ge 18:32 obsecro inquit ne irascaris Domine si loquar adhuc semel quid si inventi
fuerint ibi decem dixit non delebo propter decem
Ge 18:33 abiit Dominus postquam cessavit loqui ad Abraham et ille reversus est in
locum suum
Ge 19:1 veneruntque duo angeli Sodomam vespere sedente Loth in foribus
civitatis qui cum vidisset surrexit et ivit obviam eis adoravitque pronus
in terra
Ge 19:2 et dixit obsecro domini declinate in domum pueri vestri et manete ibi
lavate pedes vestros et mane proficiscimini in viam vestram qui dixerunt
minime sed in platea manebimus
Ge 19:3 conpulit illos oppido ut deverterent ad eum ingressisque domum illius
fecit convivium coxit azyma et comederunt
Ge 19:4 prius autem quam irent cubitum viri civitatis vallaverunt domum a puero
usque ad senem omnis populus simul
Ge 19:5 vocaveruntque Loth et dixerunt ei ubi sunt viri qui introierunt ad te nocte
educ illos huc ut cognoscamus eos
Ge 19:6 egressus ad eos Loth post tergum adcludens ostium ait
Ge 19:7 nolite quaeso fratres mei nolite malum hoc facere
Ge 19:8 habeo duas filias quae necdum cognoverunt virum educam eas ad vos et
abutimini eis sicut placuerit vobis dummodo viris istis nihil faciatis mali
quia ingressi sunt sub umbraculum tegminis mei
Ge 19:9 at illi dixerunt recede illuc et rursus ingressus es inquiunt ut advena
numquid ut iudices te ergo ipsum magis quam hos adfligemus vimque
faciebant Loth vehementissime iam prope erat ut refringerent fores
Ge 19:10 et ecce miserunt manum viri et introduxerunt ad se Loth cluseruntque
ostium
Ge 19:11 et eos qui erant foris percusserunt caecitate a minimo usque ad maximum
ita ut ostium invenire non possent
Ge 19:12 dixerunt autem ad Loth habes hic tuorum quempiam generum aut filios
aut filias omnes qui tui sunt educ de urbe hac
Ge 19:13 delebimus enim locum istum eo quod increverit clamor eorum coram
Domino qui misit nos ut perdamus illos
Ge 19:14 egressus itaque Loth locutus est ad generos suos qui accepturi erant filias
eius et dixit surgite egredimini de loco isto quia delebit Dominus
civitatem hanc et visus est eis quasi ludens loqui
Ge 19:15 cumque esset mane cogebant eum angeli dicentes surge et tolle uxorem
tuam et duas filias quas habes ne et tu pariter pereas in scelere civitatis
Ge 19:16 dissimulante illo adprehenderunt manum eius et manum uxoris ac
duarum filiarum eius eo quod parceret Dominus illi
Ge 19:17 et eduxerunt eum posueruntque extra civitatem ibi locutus est ad eum
salva animam tuam noli respicere post tergum nec stes in omni circa
regione sed in monte salvum te fac ne et tu simul pereas
Ge 19:18 dixitque Loth ad eos quaeso Domine mi
Ge 19:19 quia invenit servus tuus gratiam coram te et magnificasti misericordiam
tuam quam fecisti mecum ut salvares animam meam nec possum in
monte salvari ne forte adprehendat me malum et moriar
Ge 19:20 est civitas haec iuxta ad quam possum fugere parva et salvabor in ea
numquid non modica est et vivet anima mea
Ge 19:21 dixitque ad eum ecce etiam in hoc suscepi preces tuas ut non subvertam
urbem pro qua locutus es
Ge 19:22 festina et salvare ibi quia non potero facere quicquam donec ingrediaris
illuc idcirco vocatum est nomen urbis illius Segor
Ge 19:23 sol egressus est super terram et Loth ingressus est in Segor
Ge 19:24 igitur Dominus pluit super Sodomam et Gomorram sulphur et ignem a
Domino de caelo
Ge 19:25 et subvertit civitates has et omnem circa regionem universos habitatores
urbium et cuncta terrae virentia
Ge 19:26 respiciensque uxor eius post se versa est in statuam salis
Ge 19:27 Abraham autem consurgens mane ubi steterat prius cum Domino
Ge 19:28 intuitus est Sodomam et Gomorram et universam terram regionis illius
viditque ascendentem favillam de terra quasi fornacis fumum
Ge 19:29 cum enim subverteret Deus civitates regionis illius recordatus est
Abrahae et liberavit Loth de subversione urbium in quibus habitaverat
Ge 19:30 ascenditque Loth de Segor et mansit in monte duae quoque filiae eius
cum eo timuerat enim manere in Segor et mansit in spelunca ipse et duae
filiae eius
Ge 19:31 dixitque maior ad minorem pater noster senex est et nullus virorum
remansit in terra qui possit ingredi ad nos iuxta morem universae terrae
Ge 19:32 veni inebriemus eum vino dormiamusque cum eo ut servare possimus ex
patre nostro semen
Ge 19:33 dederunt itaque patri suo bibere vinum nocte illa et ingressa est maior
dormivitque cum patre at ille non sensit nec quando accubuit filia nec
quando surrexit
Ge 19:34 altera quoque die dixit maior ad minorem ecce dormivi heri cum patre
meo demus ei bibere vinum etiam hac nocte et dormies cum eo ut
salvemus semen de patre nostro
Ge 19:35 dederunt et illa nocte patri vinum ingressaque minor filia dormivit cum
eo et nec tunc quidem sensit quando concubuerit vel quando illa
surrexerit
Ge 19:36 conceperunt ergo duae filiae Loth de patre suo
Ge 19:37 peperitque maior filium et vocavit nomen eius Moab ipse est pater
Moabitarum usque in praesentem diem
Ge 19:38 minor quoque peperit filium et vocavit nomen eius Ammon id est filius
populi mei ipse est pater Ammanitarum usque hodie
Ge 20:1 profectus inde Abraham in terram australem habitavit inter Cades et Sur
et peregrinatus est in Geraris
Ge 20:2 dixitque de Sarra uxore sua soror mea est misit ergo Abimelech rex
Gerarae et tulit eam
Ge 20:3 venit autem Deus ad Abimelech per somnium noctis et ait ei en morieris
propter mulierem quam tulisti habet enim virum
Ge 20:4 Abimelech vero non tetigerat eam et ait Domine num gentem ignorantem
et iustam interficies
Ge 20:5 nonne ipse dixit mihi soror mea est et ipsa ait frater meus est in
simplicitate cordis mei et munditia manuum mearum feci hoc
Ge 20:6 dixitque ad eum Deus et ego scio quod simplici corde feceris et ideo
custodivi te ne peccares in me et non dimisi ut tangeres eam
Ge 20:7 nunc igitur redde uxorem viro suo quia propheta est et orabit pro te et
vives si autem nolueris reddere scito quod morte morieris tu et omnia
quae tua sunt
Ge 20:8 statimque de nocte consurgens Abimelech vocavit omnes servos suos et
locutus est universa verba haec in auribus eorum timueruntque omnes
viri valde
Ge 20:9 vocavit autem Abimelech etiam Abraham et dixit ei quid fecisti nobis
quid peccavimus in te quia induxisti super me et super regnum meum
peccatum grande quae non debuisti facere fecisti nobis
Ge 20:10 rursusque expostulans ait quid vidisti ut hoc faceres
Ge 20:11 respondit Abraham cogitavi mecum dicens forsitan non est timor Dei in
loco isto et interficient me propter uxorem meam
Ge 20:12 alias autem et vere soror mea est filia patris mei et non filia matris meae
et duxi eam uxorem
Ge 20:13 postquam autem eduxit me Deus de domo patris mei dixi ad eam hanc
misericordiam facies mecum in omni loco ad quem ingrediemur dices
quod frater tuus sim
Ge 20:14 tulit igitur Abimelech oves et boves et servos et ancillas et dedit
Abraham reddiditque illi Sarram uxorem suam
Ge 20:15 et ait terra coram vobis est ubicumque tibi placuerit habita
Ge 20:16 Sarrae autem dixit ecce mille argenteos dedi fratri tuo hoc erit tibi in
velamen oculorum ad omnes qui tecum sunt et quocumque perrexeris
mementoque te deprehensam
Ge 20:17 orante autem Abraham sanavit Deus Abimelech et uxorem ancillasque
eius et pepererunt
Ge 20:18 concluserat enim Deus omnem vulvam domus Abimelech propter
Sarram uxorem Abraham
Ge 21:1 visitavit autem Dominus Sarram sicut promiserat et implevit quae
locutus est
Ge 21:2 concepitque et peperit filium in senectute sua tempore quo praedixerat ei
Deus
Ge 21:3 vocavitque Abraham nomen filii sui quem genuit ei Sarra Isaac
Ge 21:4 et circumcidit eum octavo die sicut praeceperat ei Deus
Ge 21:5 cum centum esset annorum hac quippe aetate patris natus est Isaac
Ge 21:6 dixitque Sarra risum fecit mihi Deus quicumque audierit conridebit mihi
Ge 21:7 rursumque ait quis auditurum crederet Abraham quod Sarra lactaret
filium quem peperit ei iam seni
Ge 21:8 crevit igitur puer et ablactatus est fecitque Abraham grande convivium in
die ablactationis eius
Ge 21:9 cumque vidisset Sarra filium Agar Aegyptiae ludentem dixit ad Abraham
Ge 21:10 eice ancillam hanc et filium eius non enim erit heres filius ancillae cum
filio meo Isaac
Ge 21:11 dure accepit hoc Abraham pro filio suo
Ge 21:12 cui dixit Deus non tibi videatur asperum super puero et super ancilla tua
omnia quae dixerit tibi Sarra audi vocem eius quia in Isaac vocabitur tibi
semen
Ge 21:13 sed et filium ancillae faciam in gentem magnam quia semen tuum est
Ge 21:14 surrexit itaque Abraham mane et tollens panem et utrem aquae inposuit
scapulae eius tradiditque puerum et dimisit eam quae cum abisset errabat
in solitudine Bersabee
Ge 21:15 cumque consumpta esset aqua in utre abiecit puerum subter unam
arborum quae ibi erant
Ge 21:16 et abiit seditque e regione procul quantum potest arcus iacere dixit enim
non videbo morientem puerum et sedens contra levavit vocem suam et
flevit
Ge 21:17 exaudivit autem Deus vocem pueri vocavitque angelus Domini Agar de
caelo dicens quid agis Agar noli timere exaudivit enim Deus vocem
pueri de loco in quo est
Ge 21:18 surge tolle puerum et tene manum illius quia in gentem magnam faciam
eum
Ge 21:19 aperuitque oculos eius Deus quae videns puteum aquae abiit et implevit
utrem deditque puero bibere
Ge 21:20 et fuit cum eo qui crevit et moratus est in solitudine et factus est iuvenis
sagittarius
Ge 21:21 habitavitque in deserto Pharan et accepit illi mater sua uxorem de terra
Aegypti
Ge 21:22 eodem tempore dixit Abimelech et Fichol princeps exercitus eius ad
Abraham Deus tecum est in universis quae agis
Ge 21:23 iura ergo per Dominum ne noceas mihi et posteris meis stirpique meae
sed iuxta misericordiam quam feci tibi facies mihi et terrae in qua
versatus es advena
Ge 21:24 dixitque Abraham ego iurabo
Ge 21:25 et increpavit Abimelech propter puteum aquae quem vi abstulerant servi
illius
Ge 21:26 respondit Abimelech nescivi quis fecerit hanc rem sed et tu non indicasti
mihi et ego non audivi praeter hodie
Ge 21:27 tulit itaque Abraham oves et boves et dedit Abimelech percusseruntque
ambo foedus
Ge 21:28 et statuit Abraham septem agnas gregis seorsum
Ge 21:29 cui dixit Abimelech quid sibi volunt septem agnae istae quas stare fecisti
seorsum
Ge 21:30 at ille septem inquit agnas accipies de manu mea ut sint in testimonium
mihi quoniam ego fodi puteum istum
Ge 21:31 idcirco vocatus est locus ille Bersabee quia ibi uterque iuraverunt
Ge 21:32 et inierunt foedus pro puteo Iuramenti
Ge 21:33 surrexit autem Abimelech et Fichol princeps militiae eius reversique sunt
in terram Palestinorum Abraham vero plantavit nemus in Bersabee et
invocavit ibi nomen Domini Dei aeterni
Ge 21:34 et fuit colonus terrae Philisthinorum diebus multis
Ge 22:1 quae postquam gesta sunt temptavit Deus Abraham et dixit ad eum
Abraham ille respondit adsum
Ge 22:2 ait ei tolle filium tuum unigenitum quem diligis Isaac et vade in terram
Visionis atque offer eum ibi holocaustum super unum montium quem
monstravero tibi
Ge 22:3 igitur Abraham de nocte consurgens stravit asinum suum ducens secum
duos iuvenes et Isaac filium suum cumque concidisset ligna in
holocaustum abiit ad locum quem praeceperat ei Deus
Ge 22:4 die autem tertio elevatis oculis vidit locum procul
Ge 22:5 dixitque ad pueros suos expectate hic cum asino ego et puer illuc usque
properantes postquam adoraverimus revertemur ad vos
Ge 22:6 tulit quoque ligna holocausti et inposuit super Isaac filium suum ipse
vero portabat in manibus ignem et gladium cumque duo pergerent simul
Ge 22:7 dixit Isaac patri suo pater mi at ille respondit quid vis fili ecce inquit
ignis et ligna ubi est victima holocausti
Ge 22:8 dixit Abraham Deus providebit sibi victimam holocausti fili mi
pergebant ergo pariter
Ge 22:9 veneruntque ad locum quem ostenderat ei Deus in quo aedificavit altare
et desuper ligna conposuit cumque conligasset Isaac filium suum posuit
eum in altari super struem lignorum
Ge 22:10 extenditque manum et arripuit gladium ut immolaret filium
Ge 22:11 et ecce angelus Domini de caelo clamavit dicens Abraham Abraham qui
respondit adsum
Ge 22:12 dixitque ei non extendas manum tuam super puerum neque facias illi
quicquam nunc cognovi quod timeas Dominum et non peperceris filio
tuo unigenito propter me
Ge 22:13 levavit Abraham oculos viditque post tergum arietem inter vepres
herentem cornibus quem adsumens obtulit holocaustum pro filio
Ge 22:14 appellavitque nomen loci illius Dominus videt unde usque hodie dicitur
in monte Dominus videbit
Ge 22:15 vocavit autem angelus Domini Abraham secundo de caelo dicens
Ge 22:16 per memet ipsum iuravi dicit Dominus quia fecisti rem hanc et non
pepercisti filio tuo unigenito
Ge 22:17 benedicam tibi et multiplicabo semen tuum sicut stellas caeli et velut
harenam quae est in litore maris possidebit semen tuum portas
inimicorum suorum
Ge 22:18 et benedicentur in semine tuo omnes gentes terrae quia oboedisti voci
meae
Ge 22:19 reversus est Abraham ad pueros suos abieruntque Bersabee simul et
habitavit ibi
Ge 22:20 his itaque gestis nuntiatum est Abraham quod Melcha quoque genuisset
filios Nahor fratri suo
Ge 22:21 Hus primogenitum et Buz fratrem eius Camuhel patrem Syrorum
Ge 22:22 et Chased et Azau Pheldas quoque et Iedlaph
Ge 22:23 ac Bathuel de quo nata est Rebecca octo istos genuit Melcha Nahor fratri
Abraham
Ge 22:24 concubina vero illius nomine Roma peperit Tabee et Gaom et Thaas et
Maacha
Ge 23:1 vixit autem Sarra centum viginti septem annis
Ge 23:2 et mortua est in civitate Arbee quae est Hebron in terra Chanaan
venitque Abraham ut plangeret et fleret eam
Ge 23:3 cumque surrexisset ab officio funeris locutus est ad filios Heth dicens
Ge 23:4 advena sum et peregrinus apud vos date mihi ius sepulchri vobiscum ut
sepeliam mortuum meum
Ge 23:5 responderuntque filii Heth
Ge 23:6 audi nos domine princeps Dei es apud nos in electis sepulchris nostris
sepeli mortuum tuum nullusque prohibere te poterit quin in monumento
eius sepelias mortuum tuum
Ge 23:7 surrexit Abraham et adoravit populum terrae filios videlicet Heth
Ge 23:8 dixitque ad eos si placet animae vestrae ut sepeliam mortuum meum
audite me et intercedite apud Ephron filium Soor
Ge 23:9 ut det mihi speluncam duplicem quam habet in extrema parte agri sui
pecunia digna tradat mihi eam coram vobis in possessionem sepulchri
Ge 23:10 habitabat autem Ephron in medio filiorum Heth responditque ad
Abraham cunctis audientibus qui ingrediebantur portam civitatis illius
dicens
Ge 23:11 nequaquam ita fiat domine mi sed magis ausculta quod loquor agrum
trado tibi et speluncam quae in eo est praesentibus filiis populi mei sepeli
mortuum tuum
Ge 23:12 adoravit Abraham coram populo terrae
Ge 23:13 et locutus est ad Ephron circumstante plebe quaeso ut audias me dabo
pecuniam pro agro suscipe eam et sic sepeliam mortuum meum in eo
Ge 23:14 respondit Ephron
Ge 23:15 domine mi audi terram quam postulas quadringentis argenti siclis valet
istud est pretium inter me et te sed quantum est hoc sepeli mortuum
tuum
Ge 23:16 quod cum audisset Abraham adpendit pecuniam quam Ephron
postulaverat audientibus filiis Heth quadringentos siclos argenti et
probati monetae publicae
Ge 23:17 confirmatusque est ager quondam Ephronis in quo erat spelunca duplex
respiciens Mambre tam ipse quam spelunca et omnes arbores eius in
cunctis terminis per circuitum
Ge 23:18 Abrahae in possessionem videntibus filiis Heth et cunctis qui intrabant
portam civitatis illius
Ge 23:19 atque ita sepelivit Abraham Sarram uxorem suam in spelunca agri
duplici qui respiciebat Mambre haec est Hebron in terra Chanaan
Ge 23:20 et confirmatus est ager et antrum quod erat in eo Abrahae in
possessionem monumenti a filiis Heth
Ge 24:1 erat autem Abraham senex dierumque multorum et Dominus in cunctis
benedixerat ei
Ge 24:2 dixitque ad servum seniorem domus suae qui praeerat omnibus quae
habebat pone manum tuam subter femur meum
Ge 24:3 ut adiurem te per Dominum Deum caeli et terrae ut non accipias uxorem
filio meo de filiabus Chananeorum inter quos habito
Ge 24:4 sed ad terram et ad cognationem meam proficiscaris et inde accipias
uxorem filio meo Isaac
Ge 24:5 respondit servus si noluerit mulier venire mecum in terram hanc num
reducere debeo filium tuum ad locum de quo egressus es
Ge 24:6 dixit Abraham cave nequando reducas illuc filium meum
Ge 24:7 Dominus Deus caeli qui tulit me de domo patris mei et de terra nativitatis
meae qui locutus est mihi et iuravit dicens semini tuo dabo terram hanc
ipse mittet angelum suum coram te et accipies inde uxorem filio meo
Ge 24:8 sin autem noluerit mulier sequi te non teneberis iuramento filium tantum
meum ne reducas illuc
Ge 24:9 posuit ergo servus manum sub femore Abraham domini sui et iuravit illi
super sermone hoc
Ge 24:10 tulitque decem camelos de grege domini sui et abiit ex omnibus bonis
eius portans secum profectusque perrexit Mesopotamiam ad urbem
Nahor
Ge 24:11 cumque camelos fecisset accumbere extra oppidum iuxta puteum aquae
vespere eo tempore quo solent mulieres egredi ad hauriendam aquam
dixit
Ge 24:12 Domine Deus domini mei Abraham occurre obsecro hodie mihi et fac
misericordiam cum domino meo Abraham
Ge 24:13 ecce ego sto propter fontem aquae et filiae habitatorum huius civitatis
egredientur ad hauriendam aquam
Ge 24:14 igitur puella cui ego dixero inclina hydriam tuam ut bibam et illa
responderit bibe quin et camelis tuis dabo potum ipsa est quam
praeparasti servo tuo Isaac et per hoc intellegam quod feceris
misericordiam cum domino meo
Ge 24:15 necdum intra se verba conpleverat et ecce Rebecca egrediebatur filia
Bathuel filii Melchae uxoris Nahor fratris Abraham habens hydriam in
scapula
Ge 24:16 puella decora nimis virgoque pulcherrima et incognita viro descenderat
autem ad fontem et impleverat hydriam ac revertebatur
Ge 24:17 occurritque ei servus et ait pauxillum mihi ad sorbendum praebe aquae
de hydria tua
Ge 24:18 quae respondit bibe domine mi celeriterque deposuit hydriam super
ulnam suam et dedit ei potum
Ge 24:19 cumque ille bibisset adiecit quin et camelis tuis hauriam aquam donec
cuncti bibant
Ge 24:20 effundensque hydriam in canalibus recurrit ad puteum ut hauriret aquam
et haustam omnibus camelis dedit
Ge 24:21 ille autem contemplabatur eam tacitus scire volens utrum prosperum
fecisset iter suum Dominus an non
Ge 24:22 postquam ergo biberunt cameli protulit vir inaures aureas adpendentes
siclos duos et armillas totidem pondo siclorum decem
Ge 24:23 dixitque ad eam cuius es filia indica mihi est in domo patris tui locus ad
manendum
Ge 24:24 quae respondit filia Bathuelis sum filii Melchae quem peperit Nahor
Ge 24:25 et addidit dicens palearum quoque et faeni plurimum est apud nos et
locus spatiosus ad manendum
Ge 24:26 inclinavit se homo et adoravit Dominum
Ge 24:27 dicens benedictus Dominus Deus domini mei Abraham qui non abstulit
misericordiam et veritatem suam a domino meo et recto me itinere
perduxit in domum fratris domini mei
Ge 24:28 cucurrit itaque puella et nuntiavit in domum matris suae omnia quae
audierat
Ge 24:29 habebat autem Rebecca fratrem nomine Laban qui festinus egressus est
ad hominem ubi erat fons
Ge 24:30 cumque vidisset inaures et armillas in manibus sororis suae et audisset
cuncta verba referentis haec locutus est mihi homo venit ad virum qui
stabat iuxta camelos et propter fontem aquae
Ge 24:31 dixitque ad eum ingredere benedicte Domini cur foris stas praeparavi
domum et locum camelis
Ge 24:32 et introduxit eum hospitium ac destravit camelos deditque paleas et
faenum et aquam ad lavandos pedes camelorum et virorum qui venerant
cum eo
Ge 24:33 et adpositus est in conspectu eius panis qui ait non comedam donec
loquar sermones meos respondit ei loquere
Ge 24:34 at ille servus inquit Abraham sum
Ge 24:35 et Dominus benedixit domino meo valde magnificatusque est et dedit ei
oves et boves argentum et aurum servos et ancillas camelos et asinos
Ge 24:36 et peperit Sarra uxor domini mei filium domino meo in senectute sua
deditque illi omnia quae habuerat
Ge 24:37 et adiuravit me dominus meus dicens non accipies uxorem filio meo de
filiabus Chananeorum in quorum terra habito
Ge 24:38 sed ad domum patris mei perges et de cognatione mea accipies uxorem
filio meo
Ge 24:39 ego vero respondi domino meo quid si noluerit venire mecum mulier
Ge 24:40 Dominus ait in cuius conspectu ambulo mittet angelum suum tecum et
diriget viam tuam accipiesque uxorem filio meo de cognatione mea et de
domo patris mei
Ge 24:41 innocens eris a maledictione mea cum veneris ad propinquos meos et
non dederint tibi
Ge 24:42 veni ergo hodie ad fontem et dixi Domine Deus domini mei Abraham si
direxisti viam meam in qua nunc ambulo
Ge 24:43 ecce sto iuxta fontem aquae et virgo quae egredietur ad hauriendam
aquam audierit a me da mihi pauxillum aquae ad bibendum ex hydria tua
Ge 24:44 et dixerit mihi et tu bibe et camelis tuis hauriam ipsa est mulier quam
praeparavit Dominus filio domini mei
Ge 24:45 dum haec mecum tacitus volverem apparuit Rebecca veniens cum hydria
quam portabat in scapula descenditque ad fontem et hausit aquam et aio
ad eam da mihi paululum bibere
Ge 24:46 quae festina deposuit hydriam de umero et dixit mihi et tu bibe et
camelis tuis potum tribuam bibi et adaquavit camelos
Ge 24:47 interrogavique eam et dixi cuius es filia quae respondit filia Bathuelis
sum filii Nahor quem peperit illi Melcha suspendi itaque inaures ad
ornandam faciem eius et armillas posui in manibus
Ge 24:48 pronusque adoravi Dominum benedicens Domino Deo domini mei
Abraham qui perduxisset me recto itinere ut sumerem filiam fratris
domini mei filio eius
Ge 24:49 quam ob rem si facitis misericordiam et veritatem cum domino meo
indicate mihi sin autem aliud placet et hoc dicite ut vadam ad dextram
sive ad sinistram
Ge 24:50 responderunt Laban et Bathuel a Domino egressus est sermo non
possumus extra placitum eius quicquam aliud tecum loqui
Ge 24:51 en Rebecca coram te est tolle eam et proficiscere et sit uxor filii domini
tui sicut locutus est Dominus
Ge 24:52 quod cum audisset puer Abraham adoravit in terra Dominum
Ge 24:53 prolatisque vasis argenteis et aureis ac vestibus dedit ea Rebeccae pro
munere fratribus quoque eius et matri dona obtulit
Ge 24:54 initoque convivio vescentes pariter et bibentes manserunt ibi surgens
autem mane locutus est puer dimittite me ut vadam ad dominum meum
Ge 24:55 responderunt fratres eius et mater maneat puella saltem decem dies apud
nos et postea proficiscetur
Ge 24:56 nolite ait me retinere quia Dominus direxit viam meam dimittite me ut
pergam ad dominum meum
Ge 24:57 dixerunt vocemus puellam et quaeramus ipsius voluntatem
Ge 24:58 cumque vocata venisset sciscitati sunt vis ire cum homine isto quae ait
vadam
Ge 24:59 dimiserunt ergo eam et nutricem illius servumque Abraham et comites
eius
Ge 24:60 inprecantes prospera sorori suae atque dicentes soror nostra es crescas in
mille milia et possideat semen tuum portas inimicorum suorum
Ge 24:61 igitur Rebecca et puellae illius ascensis camelis secutae sunt virum qui
festinus revertebatur ad dominum suum
Ge 24:62 eo tempore Isaac deambulabat per viam quae ducit ad puteum cuius
nomen est Viventis et videntis habitabat enim in terra australi
Ge 24:63 et egressus fuerat ad meditandum in agro inclinata iam die cumque
levasset oculos vidit camelos venientes procul
Ge 24:64 Rebecca quoque conspecto Isaac descendit de camelo
Ge 24:65 et ait ad puerum quis est ille homo qui venit per agrum in occursum
nobis dixit ei ipse est dominus meus at illa tollens cito pallium operuit se
Ge 24:66 servus autem cuncta quae gesserat narravit Isaac
Ge 24:67 qui introduxit eam in tabernaculum Sarrae matris suae et accepit uxorem
et in tantum dilexit ut dolorem qui ex morte matris acciderat temperaret
Ge 25:1 Abraham vero aliam duxit uxorem nomine Cetthuram
Ge 25:2 quae peperit ei Zamram et Iexan et Madan et Madian et Iesboch et Sue
Ge 25:3 Iexan quoque genuit Saba et Dadan filii Dadan fuerunt Assurim et
Lathusim et Loommim
Ge 25:4 at vero ex Madian ortus est Epha et Opher et Enoch et Abida et Eldaa
omnes hii filii Cetthurae
Ge 25:5 deditque Abraham cuncta quae possederat Isaac
Ge 25:6 filiis autem concubinarum largitus est munera et separavit eos ab Isaac
filio suo dum adhuc ipse viveret ad plagam orientalem
Ge 25:7 fuerunt autem dies vitae eius centum septuaginta quinque anni
Ge 25:8 et deficiens mortuus est in senectute bona provectaeque aetatis et plenus
dierum congregatusque est ad populum suum
Ge 25:9 et sepelierunt eum Isaac et Ismahel filii sui in spelunca duplici quae sita
est in agro Ephron filii Soor Hetthei e regione Mambre
Ge 25:10 quem emerat a filiis Heth ibi sepultus est ipse et Sarra uxor eius
Ge 25:11 et post obitum illius benedixit Deus Isaac filio eius qui habitabat iuxta
puteum nomine Viventis et videntis
Ge 25:12 hae sunt generationes Ismahel filii Abraham quem peperit ei Agar
Aegyptia famula Sarrae
Ge 25:13 et haec nomina filiorum eius in vocabulis et generationibus suis
primogenitus Ismahelis Nabaioth dein Cedar et Abdeel et Mabsam
Ge 25:14 Masma quoque et Duma et Massa
Ge 25:15 Adad et Thema Itur et Naphis et Cedma
Ge 25:16 isti sunt filii Ismahel et haec nomina per castella et oppida eorum
duodecim principes tribuum suarum
Ge 25:17 anni vitae Ismahel centum triginta septem deficiens mortuus est et
adpositus ad populum suum
Ge 25:18 habitavit autem ab Evila usque Sur quae respicit Aegyptum introeuntibus
Assyrios coram cunctis fratribus suis obiit
Ge 25:19 hae quoque sunt generationes Isaac filii Abraham Abraham genuit Isaac
Ge 25:20 qui cum quadraginta esset annorum duxit uxorem Rebeccam filiam
Bathuel Syri de Mesopotamiam sororem Laban
Ge 25:21 deprecatusque est Dominum pro uxore sua eo quod esset sterilis qui
exaudivit eum et dedit conceptum Rebeccae
Ge 25:22 sed conlidebantur in utero eius parvuli quae ait si sic mihi futurum erat
quid necesse fuit concipere perrexitque ut consuleret Dominum
Ge 25:23 qui respondens ait duae gentes in utero tuo sunt et duo populi ex ventre
tuo dividentur populusque populum superabit et maior minori serviet
Ge 25:24 iam tempus pariendi venerat et ecce gemini in utero repperti sunt
Ge 25:25 qui primus egressus est rufus erat et totus in morem pellis hispidus
vocatumque est nomen eius Esau protinus alter egrediens plantam fratris
tenebat manu et idcirco appellavit eum Iacob
Ge 25:26 sexagenarius erat Isaac quando nati sunt parvuli
Ge 25:27 quibus adultis factus est Esau vir gnarus venandi et homo agricola Iacob
autem vir simplex habitabat in tabernaculis
Ge 25:28 Isaac amabat Esau eo quod de venationibus illius vesceretur et Rebecca
diligebat Iacob
Ge 25:29 coxit autem Iacob pulmentum ad quem cum venisset Esau de agro lassus
Ge 25:30 ait da mihi de coctione hac rufa quia oppido lassus sum quam ob causam
vocatum est nomen eius Edom
Ge 25:31 cui dixit Iacob vende mihi primogenita tua
Ge 25:32 ille respondit en morior quid mihi proderunt primogenita
Ge 25:33 ait Iacob iura ergo mihi iuravit Esau et vendidit primogenita
Ge 25:34 et sic accepto pane et lentis edulio comedit et bibit et abiit parvipendens
quod primogenita vendidisset
Ge 26:1 orta autem fame super terram post eam sterilitatem quae acciderat in
diebus Abraham abiit Isaac ad Abimelech regem Palestinorum in Gerara
Ge 26:2 apparuitque ei Dominus et ait ne descendas in Aegyptum sed quiesce in
terra quam dixero tibi
Ge 26:3 et peregrinare in ea eroque tecum et benedicam tibi tibi enim et semini
tuo dabo universas regiones has conplens iuramentum quod spopondi
Abraham patri tuo
Ge 26:4 et multiplicabo semen tuum sicut stellas caeli daboque posteris tuis
universas regiones has et benedicentur in semine tuo omnes gentes terrae
Ge 26:5 eo quod oboedierit Abraham voci meae et custodierit praecepta et
mandata mea et caerimonias legesque servaverit
Ge 26:6 mansit itaque Isaac in Geraris
Ge 26:7 qui cum interrogaretur a viris loci illius super uxore sua respondit soror
mea est timuerat enim confiteri quod sibi esset sociata coniugio reputans
ne forte interficerent eum propter illius pulchritudinem
Ge 26:8 cumque pertransissent dies plurimi et ibi demoraretur prospiciens
Abimelech Palestinorum rex per fenestram vidit eum iocantem cum
Rebecca uxore sua
Ge 26:9 et accersito ait perspicuum est quod uxor tua sit cur mentitus es sororem
tuam esse respondit timui ne morerer propter eam
Ge 26:10 dixitque Abimelech quare inposuisti nobis potuit coire quispiam de
populo cum uxore tua et induxeras super nos grande peccatum
praecepitque omni populo dicens
Ge 26:11 qui tetigerit hominis huius uxorem morte morietur
Ge 26:12 seruit autem Isaac in terra illa et invenit in ipso anno centuplum
benedixitque ei Dominus
Ge 26:13 et locupletatus est homo et ibat proficiens atque succrescens donec
magnus vehementer effectus est
Ge 26:14 habuit quoque possessionem ovium et armentorum et familiae plurimum
ob haec invidentes ei Palestini
Ge 26:15 omnes puteos quos foderant servi patris illius Abraham illo tempore
obstruxerunt implentes humo
Ge 26:16 in tantum ut ipse Abimelech diceret ad Isaac recede a nobis quoniam
potentior nostri factus es valde
Ge 26:17 et ille discedens veniret ad torrentem Gerarae habitaretque ibi
Ge 26:18 rursum fodit alios puteos quos foderant servi patris sui Abraham et quos
illo mortuo olim obstruxerant Philisthim appellavitque eos hisdem
nominibus quibus ante pater vocaverat
Ge 26:19 foderunt in torrente et reppererunt aquam vivam
Ge 26:20 sed et ibi iurgium fuit pastorum Gerarae adversum pastores Isaac
dicentium nostra est aqua quam ob rem nomen putei ex eo quod
acciderat vocavit Calumniam
Ge 26:21 foderunt et alium et pro illo quoque rixati sunt appellavitque eum
Inimicitias
Ge 26:22 profectus inde fodit alium puteum pro quo non contenderunt itaque
vocavit nomen illius Latitudo dicens nunc dilatavit nos Dominus et fecit
crescere super terram
Ge 26:23 ascendit autem ex illo loco in Bersabee
Ge 26:24 ubi apparuit ei Dominus in ipsa nocte dicens ego sum Deus Abraham
patris tui noli metuere quia tecum sum benedicam tibi et multiplicabo
semen tuum propter servum meum Abraham
Ge 26:25 itaque aedificavit ibi altare et invocato nomine Domini extendit
tabernaculum praecepitque servis suis ut foderent puteum
Ge 26:26 ad quem locum cum venissent de Geraris Abimelech et Ochozath amicus
illius et Fichol dux militum
Ge 26:27 locutus est eis Isaac quid venistis ad me hominem quem odistis et
expulistis a vobis
Ge 26:28 qui responderunt vidimus tecum esse Dominum et idcirco nunc diximus
sit iuramentum inter nos et ineamus foedus
Ge 26:29 ut non facias nobis quicquam mali sicut et nos nihil tuorum adtigimus
nec fecimus quod te laederet sed cum pace dimisimus auctum
benedictione Domini
Ge 26:30 fecit ergo eis convivium et post cibum et potum
Ge 26:31 surgentes mane iuraverunt sibi mutuo dimisitque eos Isaac pacifice in
locum suum
Ge 26:32 ecce autem venerunt in ipso die servi Isaac adnuntiantes ei de puteo
quem foderant atque dicentes invenimus aquam
Ge 26:33 unde appellavit eum Abundantiam et nomen urbi inpositum est Bersabee
usque in praesentem diem
Ge 26:34 Esau vero quadragenarius duxit uxores Iudith filiam Beeri Hetthei et
Basemath filiam Helon eiusdem loci
Ge 26:35 quae ambae offenderant animum Isaac et Rebeccae
Ge 27:1 senuit autem Isaac et caligaverunt oculi eius et videre non poterat
vocavitque Esau filium suum maiorem et dixit ei fili mi qui respondit
adsum
Ge 27:2 cui pater vides inquit quod senuerim et ignorem diem mortis meae
Ge 27:3 sume arma tua faretram et arcum et egredere foras cumque venatu
aliquid adprehenderis
Ge 27:4 fac mihi inde pulmentum sicut velle me nosti et adfer ut comedam et
benedicat tibi anima mea antequam moriar
Ge 27:5 quod cum audisset Rebecca et ille abisset in agrum ut iussionem patris
expleret
Ge 27:6 dixit filio suo Iacob audivi patrem tuum loquentem cum Esau fratre tuo
et dicentem ei
Ge 27:7 adfer mihi venationem tuam et fac cibos ut comedam et benedicam tibi
coram Domino antequam moriar
Ge 27:8 nunc ergo fili mi adquiesce consiliis meis
Ge 27:9 et pergens ad gregem adfer mihi duos hedos optimos ut faciam ex eis
escas patri tuo quibus libenter vescitur
Ge 27:10 quas cum intuleris et comederit benedicat tibi priusquam moriatur
Ge 27:11 cui ille respondit nosti quod Esau frater meus homo pilosus sit et ego
lenis
Ge 27:12 si adtractaverit me pater meus et senserit timeo ne putet sibi voluisse
inludere et inducat super me maledictionem pro benedictione
Ge 27:13 ad quem mater in me sit ait ista maledictio fili mi tantum audi vocem
meam et perge adferque quae dixi
Ge 27:14 abiit et adtulit deditque matri paravit illa cibos sicut noverat velle patrem
illius
Ge 27:15 et vestibus Esau valde bonis quas apud se habebat domi induit eum
Ge 27:16 pelliculasque hedorum circumdedit manibus et colli nuda protexit
Ge 27:17 dedit pulmentum et panes quos coxerat tradidit
Ge 27:18 quibus inlatis dixit pater mi et ille respondit audio quis tu es fili mi
Ge 27:19 dixitque Iacob ego sum Esau primogenitus tuus feci sicut praecepisti
mihi surge sede et comede de venatione mea ut benedicat mihi anima tua
Ge 27:20 rursum Isaac ad filium suum quomodo inquit tam cito invenire potuisti
fili mi qui respondit voluntatis Dei fuit ut cito mihi occurreret quod
volebam
Ge 27:21 dixitque Isaac accede huc ut tangam te fili mi et probem utrum tu sis
filius meus Esau an non
Ge 27:22 accessit ille ad patrem et palpato eo dixit Isaac vox quidem vox Iacob est
sed manus manus sunt Esau
Ge 27:23 et non cognovit eum quia pilosae manus similitudinem maioris
expresserant benedicens ergo illi
Ge 27:24 ait tu es filius meus Esau respondit ego sum
Ge 27:25 at ille offer inquit mihi cibos de venatione tua fili mi ut benedicat tibi
anima mea quos cum oblatos comedisset obtulit ei etiam vinum quo
hausto
Ge 27:26 dixit ad eum accede ad me et da mihi osculum fili mi
Ge 27:27 accessit et osculatus est eum statimque ut sensit vestimentorum illius
flagrantiam benedicens ait ecce odor filii mei sicut odor agri cui
benedixit Dominus
Ge 27:28 det tibi Deus de rore caeli et de pinguedine terrae abundantiam frumenti
et vini
Ge 27:29 et serviant tibi populi et adorent te tribus esto dominus fratrum tuorum et
incurventur ante te filii matris tuae qui maledixerit tibi sit maledictus et
qui benedixerit benedictionibus repleatur
Ge 27:30 vix Isaac sermonem impleverat et egresso Iacob foras venit Esau
Ge 27:31 coctosque de venatione cibos intulit patri dicens surge pater mi et
comede de venatione filii tui ut benedicat mihi anima tua
Ge 27:32 dixitque illi Isaac quis enim es tu qui respondit ego sum primogenitus
filius tuus Esau
Ge 27:33 expavit Isaac stupore vehementi et ultra quam credi potest admirans ait
quis igitur ille est qui dudum captam venationem adtulit mihi et comedi
ex omnibus priusquam tu venires benedixique ei et erit benedictus
Ge 27:34 auditis Esau sermonibus patris inrugiit clamore magno et consternatus ait
benedic etiam mihi pater mi
Ge 27:35 qui ait venit germanus tuus fraudulenter et accepit benedictionem tuam
Ge 27:36 at ille subiunxit iuste vocatum est nomen eius Iacob subplantavit enim
me en altera vice primogenita mea ante tulit et nunc secundo subripuit
benedictionem meam rursumque ad patrem numquid non reservasti ait et
mihi benedictionem
Ge 27:37 respondit Isaac dominum tuum illum constitui et omnes fratres eius
servituti illius subiugavi frumento et vino stabilivi eum tibi post haec fili
mi ultra quid faciam
Ge 27:38 cui Esau num unam inquit tantum benedictionem habes pater mihi
quoque obsecro ut benedicas cumque heiulatu magno fleret
Ge 27:39 motus Isaac dixit ad eum in pinguedine terrae et in rore caeli desuper
Ge 27:40 erit benedictio tua vives gladio et fratri tuo servies tempusque veniet cum
excutias et solvas iugum eius de cervicibus tuis
Ge 27:41 oderat ergo semper Esau Iacob pro benedictione qua benedixerat ei pater
dixitque in corde suo veniant dies luctus patris mei ut occidam Iacob
fratrem meum
Ge 27:42 nuntiata sunt haec Rebeccae quae mittens et vocans Iacob filium suum
dixit ad eum ecce Esau frater tuus minatur ut occidat te
Ge 27:43 nunc ergo fili audi vocem meam et consurgens fuge ad Laban fratrem
meum in Haran
Ge 27:44 habitabisque cum eo dies paucos donec requiescat furor fratris tui
Ge 27:45 et cesset indignatio eius obliviscaturque eorum quae fecisti in eum
postea mittam et adducam te inde huc cur utroque orbabor filio in una
die
Ge 27:46 dixit quoque Rebecca ad Isaac taedet me vitae meae propter filias Heth si
acceperit Iacob uxorem de stirpe huius terrae nolo vivere
Ge 28:1 vocavit itaque Isaac Iacob et benedixit praecepitque ei dicens noli
accipere coniugem de genere Chanaan
Ge 28:2 sed vade et proficiscere in Mesopotamiam Syriae ad domum Bathuel
patrem matris tuae et accipe tibi inde uxorem de filiabus Laban avunculi
tui
Ge 28:3 Deus autem omnipotens benedicat tibi et crescere te faciat atque
multiplicet ut sis in turbas populorum
Ge 28:4 et det tibi benedictiones Abraham et semini tuo post te ut possideas
terram peregrinationis tuae quam pollicitus est avo tuo
Ge 28:5 cumque dimisisset eum Isaac profectus venit in Mesopotamiam Syriae
ad Laban filium Bathuel Syri fratrem Rebeccae matris suae
Ge 28:6 videns autem Esau quod benedixisset pater suus Iacob et misisset eum in
Mesopotamiam Syriae ut inde uxorem duceret et quod post
benedictionem praecepisset ei dicens non accipies coniugem de filiabus
Chanaan
Ge 28:7 quodque oboediens Iacob parentibus isset in Syriam
Ge 28:8 probans quoque quod non libenter aspiceret filias Chanaan pater suus
Ge 28:9 ivit ad Ismahelem et duxit uxorem absque his quas prius habebat
Maeleth filiam Ismahel filii Abraham sororem Nabaioth
Ge 28:10 igitur egressus Iacob de Bersabee pergebat Haran
Ge 28:11 cumque venisset ad quendam locum et vellet in eo requiescere post solis
occubitum tulit de lapidibus qui iacebant et subponens capiti suo
dormivit in eodem loco
Ge 28:12 viditque in somnis scalam stantem super terram et cacumen illius
tangens caelum angelos quoque Dei ascendentes et descendentes per eam
Ge 28:13 et Dominum innixum scalae dicentem sibi ego sum Dominus Deus
Abraham patris tui et Deus Isaac terram in qua dormis tibi dabo et semini
tuo
Ge 28:14 eritque germen tuum quasi pulvis terrae dilataberis ad occidentem et
orientem septentrionem et meridiem et benedicentur in te et in semine
tuo cunctae tribus terrae
Ge 28:15 et ero custos tuus quocumque perrexeris et reducam te in terram hanc
nec dimittam nisi conplevero universa quae dixi
Ge 28:16 cumque evigilasset Iacob de somno ait vere Dominus est in loco isto et
ego nesciebam
Ge 28:17 pavensque quam terribilis inquit est locus iste non est hic aliud nisi
domus Dei et porta caeli
Ge 28:18 surgens ergo mane tulit lapidem quem subposuerat capiti suo et erexit in
titulum fundens oleum desuper
Ge 28:19 appellavitque nomen urbis Bethel quae prius Luza vocabatur
Ge 28:20 vovit etiam votum dicens si fuerit Deus mecum et custodierit me in via
per quam ambulo et dederit mihi panem ad vescendum et vestem ad
induendum
Ge 28:21 reversusque fuero prospere ad domum patris mei erit mihi Dominus in
Deum
Ge 28:22 et lapis iste quem erexi in titulum vocabitur Domus Dei cunctorumque
quae dederis mihi decimas offeram tibi
Ge 29:1 profectus ergo Iacob venit ad terram orientalem
Ge 29:2 et vidit puteum in agro tresque greges ovium accubantes iuxta eum nam
ex illo adaquabantur pecora et os eius grandi lapide claudebatur
Ge 29:3 morisque erat ut cunctis ovibus congregatis devolverent lapidem et
refectis gregibus rursum super os putei ponerent
Ge 29:4 dixitque ad pastores fratres unde estis qui responderunt de Haran
Ge 29:5 quos interrogans numquid ait nostis Laban filium Nahor dixerunt
novimus
Ge 29:6 sanusne est inquit valet inquiunt et ecce Rahel filia eius venit cum grege
suo
Ge 29:7 dixitque Iacob adhuc multum diei superest nec est tempus ut reducantur
ad caulas greges date ante potum ovibus et sic ad pastum eas reducite
Ge 29:8 qui responderunt non possumus donec omnia pecora congregentur et
amoveamus lapidem de ore putei ut adaquemus greges
Ge 29:9 adhuc loquebantur et ecce Rahel veniebat cum ovibus patris sui nam
gregem ipsa pascebat
Ge 29:10 quam cum vidisset Iacob et sciret consobrinam suam ovesque Laban
avunculi sui amovit lapidem quo puteus claudebatur
Ge 29:11 et adaquato grege osculatus est eam elevataque voce flevit
Ge 29:12 et indicavit ei quod frater esset patris eius et filius Rebeccae at illa
festinans nuntiavit patri suo
Ge 29:13 qui cum audisset venisse Iacob filium sororis suae cucurrit obviam
conplexusque eum et in oscula ruens duxit in domum suam auditis autem
causis itineris
Ge 29:14 respondit os meum es et caro mea et postquam expleti sunt dies mensis
unius
Ge 29:15 dixit ei num quia frater meus es gratis servies mihi dic quid mercedis
accipias
Ge 29:16 habebat vero filias duas nomen maioris Lia minor appellabatur Rahel
Ge 29:17 sed Lia lippis erat oculis Rahel decora facie et venusto aspectu
Ge 29:18 quam diligens Iacob ait serviam tibi pro Rahel filia tua minore septem
annis
Ge 29:19 respondit Laban melius est ut tibi eam dem quam viro alteri mane apud
me
Ge 29:20 servivit igitur Iacob pro Rahel septem annis et videbantur illi pauci dies
prae amoris magnitudine
Ge 29:21 dixitque ad Laban da mihi uxorem meam quia iam tempus expletum est
ut ingrediar ad eam
Ge 29:22 qui vocatis multis amicorum turbis ad convivium fecit nuptias
Ge 29:23 et vespere filiam suam Liam introduxit ad eum
Ge 29:24 dans ancillam filiae Zelpham nomine ad quam cum ex more Iacob fuisset
ingressus facto mane vidit Liam
Ge 29:25 et dixit ad socerum quid est quod facere voluisti nonne pro Rahel servivi
tibi quare inposuisti mihi
Ge 29:26 respondit Laban non est in loco nostro consuetudinis ut minores ante
tradamus ad nuptias
Ge 29:27 imple ebdomadem dierum huius copulae et hanc quoque dabo tibi pro
opere quo serviturus es mihi septem annis aliis
Ge 29:28 adquievit placito et ebdomade transacta Rahel duxit uxorem
Ge 29:29 cui pater servam Balam dederat
Ge 29:30 tandemque potitus optatis nuptiis amorem sequentis priori praetulit
serviens apud eum septem annis aliis
Ge 29:31 videns autem Dominus quod despiceret Liam aperuit vulvam eius sorore
sterili permanente
Ge 29:32 quae conceptum genuit filium vocavitque nomen eius Ruben dicens vidit
Dominus humilitatem meam nunc amabit me vir meus
Ge 29:33 rursumque concepit et peperit filium et ait quoniam audivit Dominus
haberi me contemptui dedit etiam istum mihi vocavitque nomen illius
Symeon
Ge 29:34 concepit tertio et genuit alium dixitque nunc quoque copulabitur mihi
maritus meus eo quod pepererim illi tres filios et idcirco appellavit
nomen eius Levi
Ge 29:35 quarto concepit et peperit filium et ait modo confitebor Domino et ob
hoc vocavit eum Iudam cessavitque parere
Ge 30:1 cernens autem Rahel quod infecunda esset invidit sorori et ait marito suo
da mihi liberos alioquin moriar
Ge 30:2 cui iratus respondit Iacob num pro Deo ego sum qui privavit te fructu
ventris tui
Ge 30:3 at illa habeo inquit famulam Balam ingredere ad eam ut pariat super
genua mea et habeam ex ea filios
Ge 30:4 deditque illi Balam in coniugium quae
Ge 30:5 ingresso ad se viro concepit et peperit filium
Ge 30:6 dixitque Rahel iudicavit mihi Dominus et exaudivit vocem meam dans
mihi filium et idcirco appellavit nomen illius Dan
Ge 30:7 rursumque Bala concipiens peperit alterum
Ge 30:8 pro quo ait Rahel conparavit me Deus cum sorore mea et invalui
vocavitque eum Nepthalim
Ge 30:9 sentiens Lia quod parere desisset Zelpham ancillam suam marito tradidit
Ge 30:10 qua post conceptum edente filium
Ge 30:11 dixit feliciter et idcirco vocavit nomen eius Gad
Ge 30:12 peperit quoque Zelpha alterum
Ge 30:13 dixitque Lia hoc pro beatitudine mea beatam quippe me dicent mulieres
propterea appellavit eum Aser
Ge 30:14 egressus autem Ruben tempore messis triticeae in agro repperit
mandragoras quos matri Liae detulit dixitque Rahel da mihi partem de
mandragoris filii tui
Ge 30:15 illa respondit parumne tibi videtur quod praeripueris maritum mihi nisi
etiam mandragoras filii mei tuleris ait Rahel dormiat tecum hac nocte pro
mandragoris filii tui
Ge 30:16 redeuntique ad vesperam de agro Iacob egressa est in occursum Lia et ad
me inquit intrabis quia mercede conduxi te pro mandragoris filii mei
dormivit cum ea nocte illa
Ge 30:17 et exaudivit Deus preces eius concepitque et peperit filium quintum
Ge 30:18 et ait dedit Deus mercedem mihi quia dedi ancillam meam viro meo
appellavitque nomen illius Isachar
Ge 30:19 rursum Lia concipiens peperit sextum filium
Ge 30:20 et ait ditavit me Deus dote bona etiam hac vice mecum erit maritus meus
eo quod genuerim ei sex filios et idcirco appellavit nomen eius Zabulon
Ge 30:21 post quem peperit filiam nomine Dinam
Ge 30:22 recordatus quoque Dominus Rahelis exaudivit eam et aperuit vulvam
illius
Ge 30:23 quae concepit et peperit filium dicens abstulit Deus obprobrium meum
Ge 30:24 et vocavit nomen illius Ioseph dicens addat mihi Dominus filium alterum
Ge 30:25 nato autem Ioseph dixit Iacob socero suo dimitte me ut revertar in
patriam et ad terram meam
Ge 30:26 da mihi uxores et liberos meos pro quibus servivi tibi ut abeam tu nosti
servitutem qua servivi tibi
Ge 30:27 ait ei Laban inveniam gratiam in conspectu tuo experimento didici quod
benedixerit mihi Deus propter te
Ge 30:28 constitue mercedem tuam quam dem tibi
Ge 30:29 at ille respondit tu nosti quomodo servierim tibi et quanta in manibus
meis fuerit possessio tua
Ge 30:30 modicum habuisti antequam venirem et nunc dives effectus es
benedixitque tibi Dominus ad introitum meum iustum est igitur ut
aliquando provideam etiam domui meae
Ge 30:31 dixitque Laban quid dabo tibi at ille ait nihil volo sed si feceris quod
postulo iterum pascam et custodiam pecora tua
Ge 30:32 gyra omnes greges tuos et separa cunctas oves varias et sparso vellere et
quodcumque furvum et maculosum variumque fuerit tam in ovibus quam
in capris erit merces mea
Ge 30:33 respondebitque mihi cras iustitia mea quando placiti tempus advenerit
coram te et omnia quae non fuerint varia et maculosa et furva tam in
ovibus quam in capris furti me arguent
Ge 30:34 dixit Laban gratum habeo quod petis
Ge 30:35 et separavit in die illo capras et oves hircos et arietes varios atque
maculosos cunctum autem gregem unicolorem id est albi et nigri velleris
tradidit in manu filiorum suorum
Ge 30:36 et posuit spatium itineris inter se et generum dierum trium qui pascebat
reliquos greges eius
Ge 30:37 tollens ergo Iacob virgas populeas virides et amigdalinas et ex platanis
ex parte decorticavit eas detractisque corticibus in his quae spoliata
fuerant candor apparuit illa vero quae integra erant viridia permanserunt
atque in hunc modum color effectus est varius
Ge 30:38 posuitque eas in canalibus ubi effundebatur aqua ut cum venissent greges
ad bibendum ante oculos haberent virgas et in aspectu earum conciperent
Ge 30:39 factumque est ut in ipso calore coitus oves intuerentur virgas et parerent
maculosa et varia et diverso colore respersa
Ge 30:40 divisitque gregem Iacob et posuit virgas ante oculos arietum erant autem
alba quaeque et nigra Laban cetera vero Iacob separatis inter se gregibus
Ge 30:41 igitur quando primo tempore ascendebantur oves ponebat Iacob virgas in
canalibus aquarum ante oculos arietum et ovium ut in earum
contemplatione conciperent
Ge 30:42 quando vero serotina admissura erat et conceptus extremus non ponebat
eas factaque sunt ea quae erant serotina Laban et quae primi temporis
Iacob
Ge 30:43 ditatusque est homo ultra modum et habuit greges multos ancillas et
servos camelos et asinos
Ge 31:1 postquam autem audivit verba filiorum Laban dicentium tulit Iacob
omnia quae fuerunt patris nostri et de illius facultate ditatus factus est
inclitus
Ge 31:2 animadvertit quoque faciem Laban quod non esset erga se sicut heri et
nudius tertius
Ge 31:3 maxime dicente sibi Domino revertere in terram patrum tuorum et ad
generationem tuam eroque tecum
Ge 31:4 misit et vocavit Rahel et Liam in agrum ubi pascebat greges
Ge 31:5 dixitque eis video faciem patris vestri quod non sit erga me sicut heri et
nudius tertius Deus autem patris mei fuit mecum
Ge 31:6 et ipsae nostis quod totis viribus meis servierim patri vestro
Ge 31:7 sed pater vester circumvenit me et mutavit mercedem meam decem
vicibus et tamen non dimisit eum Deus ut noceret mihi
Ge 31:8 si quando dixit variae erunt mercedes tuae pariebant omnes oves varios
fetus quando vero e contrario ait alba quaeque accipies pro mercede
omnes greges alba pepererunt
Ge 31:9 tulitque Deus substantiam patris vestri et dedit mihi
Ge 31:10 postquam enim conceptus ovium tempus advenerat levavi oculos meos et
vidi in somnis ascendentes mares super feminas varios et maculosos et
diversorum colorum
Ge 31:11 dixitque angelus Dei ad me in somnis Iacob et ego respondi adsum
Ge 31:12 qui ait leva oculos tuos et vide universos masculos ascendentes super
feminas varios respersos atque maculosos vidi enim omnia quae fecit tibi
Laban
Ge 31:13 ego sum Deus Bethel ubi unxisti lapidem et votum vovisti mihi nunc
ergo surge et egredere de terra hac revertens in terram nativitatis tuae
Ge 31:14 responderunt Rahel et Lia numquid habemus residui quicquam in
facultatibus et hereditate domus patris nostri
Ge 31:15 nonne quasi alienas reputavit nos et vendidit comeditque pretium
nostrum
Ge 31:16 sed Deus tulit opes patris nostri et nobis eas tradidit ac filiis nostris unde
omnia quae praecepit fac
Ge 31:17 surrexit itaque Iacob et inpositis liberis et coniugibus suis super camelos
abiit
Ge 31:18 tulitque omnem substantiam et greges et quicquid in Mesopotamiam
quaesierat pergens ad Isaac patrem suum in terram Chanaan
Ge 31:19 eo tempore Laban ierat ad tondendas oves et Rahel furata est idola patris
sui
Ge 31:20 noluitque Iacob confiteri socero quod fugeret
Ge 31:21 cumque abisset tam ipse quam omnia quae iuris eius erant et amne
transmisso pergeret contra montem Galaad
Ge 31:22 nuntiatum est Laban die tertio quod fugeret Iacob
Ge 31:23 qui adsumptis fratribus suis persecutus est eum diebus septem et
conprehendit in monte Galaad
Ge 31:24 viditque in somnis dicentem sibi Dominum cave ne quicquam aspere
loquaris contra Iacob
Ge 31:25 iamque Iacob extenderat in monte tabernaculum cum ille consecutus
eum cum fratribus suis in eodem monte Galaad fixit tentorium
Ge 31:26 et dixit ad Iacob quare ita egisti ut clam me abigeres filias meas quasi
captivas gladio
Ge 31:27 cur ignorante me fugere voluisti nec indicare mihi ut prosequerer te cum
gaudio et canticis et tympanis et cithara
Ge 31:28 non es passus ut oscularer filios meos ac filias stulte operatus es et nunc
Ge 31:29 valet quidem manus mea reddere tibi malum sed Deus patris vestri heri
dixit mihi cave ne loquaris cum Iacob quicquam durius
Ge 31:30 esto ad tuos ire cupiebas et desiderio tibi erat domus patris tui cur furatus
es deos meos
Ge 31:31 respondit Iacob quod inscio te profectus sum timui ne violenter auferres
filias tuas
Ge 31:32 quod autem furti arguis apud quemcumque inveneris deos tuos necetur
coram fratribus nostris scrutare quicquid tuorum apud me inveneris et
aufer haec dicens ignorabat quod Rahel furata esset idola
Ge 31:33 ingressus itaque Laban tabernaculum Iacob et Liae et utriusque famulae
non invenit cumque intrasset tentorium Rahelis
Ge 31:34 illa festinans abscondit idola subter stramen cameli et sedit desuper
scrutantique omne tentorium et nihil invenienti
Ge 31:35 ait ne irascatur dominus meus quod coram te adsurgere nequeo quia
iuxta consuetudinem feminarum nunc accidit mihi sic delusa sollicitudo
quaerentis est
Ge 31:36 tumensque Iacob cum iurgio ait quam ob culpam meam et ob quod
peccatum sic exarsisti post me
Ge 31:37 et scrutatus es omnem supellectilem meam quid invenisti de cuncta
substantia domus tuae pone hic coram fratribus meis et fratribus tuis et
iudicent inter me et te
Ge 31:38 idcirco viginti annis fui tecum oves tuae et caprae steriles non fuerunt
arietes gregis tui non comedi
Ge 31:39 nec captum a bestia ostendi tibi ego damnum omne reddebam quicquid
furto perierat a me exigebas
Ge 31:40 die noctuque aestu urebar et gelu fugiebat somnus ab oculis meis
Ge 31:41 sic per viginti annos in domo tua servivi tibi quattuordecim pro filiabus
et sex pro gregibus tuis inmutasti quoque mercedem meam decem
vicibus
Ge 31:42 nisi Deus patris mei Abraham et Timor Isaac adfuisset mihi forsitan
modo nudum me dimisisses adflictionem meam et laborem manuum
mearum respexit Deus et arguit te heri
Ge 31:43 respondit ei Laban filiae et filii et greges tui et omnia quae cernis mea
sunt quid possum facere filiis et nepotibus meis
Ge 31:44 veni ergo et ineamus foedus ut sit testimonium inter me et te
Ge 31:45 tulit itaque Iacob lapidem et erexit illum in titulum
Ge 31:46 dixitque fratribus suis adferte lapides qui congregantes fecerunt tumulum
comederuntque super eum
Ge 31:47 quem vocavit Laban tumulus Testis et Iacob acervum Testimonii uterque
iuxta proprietatem linguae suae
Ge 31:48 dixitque Laban tumulus iste testis erit inter me et te hodie et idcirco
appellatum est nomen eius Galaad id est tumulus Testis
Ge 31:49 intueatur Dominus et iudicet inter nos quando recesserimus a nobis
Ge 31:50 si adflixeris filias meas et si introduxeris uxores alias super eas nullus
sermonis nostri testis est absque Deo qui praesens respicit
Ge 31:51 dixitque rursus ad Iacob en tumulus hic et lapis quem erexi inter me et te
Ge 31:52 testis erit tumulus inquam iste et lapis sint in testimonio si aut ego
transiero illum pergens ad te aut tu praeterieris malum mihi cogitans
Ge 31:53 Deus Abraham et Deus Nahor iudicet inter nos Deus patris eorum iuravit
Iacob per Timorem patris sui Isaac
Ge 31:54 immolatisque victimis in monte vocavit fratres suos ut ederent panem
qui cum comedissent manserunt ibi
Ge 31:55 Laban vero de nocte consurgens osculatus est filios et filias suas et
benedixit illis reversus in locum suum
Ge 32:1 Iacob quoque abiit itinere quo coeperat fueruntque ei obviam angeli Dei
Ge 32:2 quos cum vidisset ait castra Dei sunt haec et appellavit nomen loci illius
Manaim id est Castra
Ge 32:3 misit autem et nuntios ante se ad Esau fratrem suum in terram Seir
regionis Edom
Ge 32:4 praecepitque eis dicens sic loquimini domino meo Esau haec dicit frater
tuus Iacob apud Laban peregrinatus sum et fui usque in praesentem diem
Ge 32:5 habeo boves et asinos oves et servos atque ancillas mittoque nunc
legationem ad dominum meum ut inveniam gratiam in conspectu tuo
Ge 32:6 reversi sunt nuntii ad Iacob dicentes venimus ad Esau fratrem tuum et
ecce properat in occursum tibi cum quadringentis viris
Ge 32:7 timuit Iacob valde et perterritus divisit populum qui secum erat greges
quoque et oves et boves et camelos in duas turmas
Ge 32:8 dicens si venerit Esau ad unam turmam et percusserit eam alia turma
quae reliqua est salvabitur
Ge 32:9 dixitque Iacob Deus patris mei Abraham et Deus patris mei Isaac
Domine qui dixisti mihi revertere in terram tuam et in locum nativitatis
tuae et benefaciam tibi
Ge 32:10 minor sum cunctis miserationibus et veritate quam explesti servo tuo in
baculo meo transivi Iordanem istum et nunc cum duabus turmis
regredior
Ge 32:11 erue me de manu fratris mei de manu Esau quia valde eum timeo ne forte
veniens percutiat matrem cum filiis
Ge 32:12 tu locutus es quod bene mihi faceres et dilatares semen meum sicut
harenam maris quae prae multitudine numerari non potest
Ge 32:13 cumque dormisset ibi nocte illa separavit de his quae habebat munera
Esau fratri suo
Ge 32:14 capras ducentas hircos viginti oves ducentas arietes viginti
Ge 32:15 camelos fetas cum pullis suis triginta vaccas quadraginta et tauros viginti
asinas viginti et pullos earum decem
Ge 32:16 et misit per manus servorum suorum singulos seorsum greges dixitque
pueris suis antecedite me et sit spatium inter gregem et gregem
Ge 32:17 et praecepit priori dicens si obvium habueris Esau fratrem meum et
interrogaverit te cuius es et quo vadis et cuius sunt ista quae sequeris
Ge 32:18 respondebis servi tui Iacob munera misit domino meo Esau ipse quoque
post nos venit
Ge 32:19 similiter mandata dedit secundo ac tertio et cunctis qui sequebantur
greges dicens hisdem verbis loquimini ad Esau cum inveneritis eum
Ge 32:20 et addetis ipse quoque servus tuus Iacob iter nostrum insequitur dixit
enim placabo illum muneribus quae praecedunt et postea videbo forsitan
propitiabitur mihi
Ge 32:21 praecesserunt itaque munera ante eum ipse vero mansit nocte illa in
Castris
Ge 32:22 cumque mature surrexisset tulit duas uxores suas et totidem famulas cum
undecim filiis et transivit vadum Iaboc
Ge 32:23 transductisque omnibus quae ad se pertinebant
Ge 32:24 remansit solus et ecce vir luctabatur cum eo usque mane
Ge 32:25 qui cum videret quod eum superare non posset tetigit nervum femoris
eius et statim emarcuit
Ge 32:26 dixitque ad eum dimitte me iam enim ascendit aurora respondit non
dimittam te nisi benedixeris mihi
Ge 32:27 ait ergo quod nomen est tibi respondit Iacob
Ge 32:28 at ille nequaquam inquit Iacob appellabitur nomen tuum sed Israhel
quoniam si contra Deum fortis fuisti quanto magis contra homines
praevalebis
Ge 32:29 interrogavit eum Iacob dic mihi quo appellaris nomine respondit cur
quaeris nomen meum et benedixit ei in eodem loco
Ge 32:30 vocavitque Iacob nomen loci illius Phanuhel dicens vidi Deum facie ad
faciem et salva facta est anima mea
Ge 32:31 ortusque est ei statim sol postquam transgressus est Phanuhel ipse vero
claudicabat pede
Ge 32:32 quam ob causam non comedunt filii Israhel nervum qui emarcuit in
femore Iacob usque in praesentem diem eo quod tetigerit nervum
femoris eius et obstipuerit
Ge 33:1 levans autem Iacob oculos suos vidit venientem Esau et cum eo
quadringentos viros divisitque filios Liae et Rahel ambarumque
famularum
Ge 33:2 et posuit utramque ancillam et liberos earum in principio Liam vero et
filios eius in secundo loco Rahel autem et Ioseph novissimos
Ge 33:3 et ipse praegrediens adoravit pronus in terram septies donec
adpropinquaret frater eius
Ge 33:4 currens itaque Esau obviam fratri suo amplexatus est eum stringensque
collum et osculans flevit
Ge 33:5 levatisque oculis vidit mulieres et parvulos earum et ait quid sibi volunt
isti et si ad te pertinent respondit parvuli sunt quos donavit mihi Deus
servo tuo
Ge 33:6 et adpropinquantes ancillae et filii earum incurvati sunt
Ge 33:7 accessitque Lia cum liberis suis et cum similiter adorassent extremi
Ioseph et Rahel adoraverunt
Ge 33:8 quaenam sunt inquit istae turmae quas obvias habui respondit ut
invenirem gratiam coram domino meo
Ge 33:9 et ille habeo ait plurima frater mi sint tua tibi
Ge 33:10 dixit Iacob noli ita obsecro sed si inveni gratiam in oculis tuis accipe
munusculum de manibus meis sic enim vidi faciem tuam quasi viderim
vultum Dei esto mihi propitius
Ge 33:11 et suscipe benedictionem quam adtuli tibi et quam donavit mihi Deus
tribuens omnia vix fratre conpellente suscipiens
Ge 33:12 ait gradiamur simul eroque socius itineris tui
Ge 33:13 dixit Iacob nosti domine mi quod parvulos habeam teneros et oves ac
boves fetas mecum quas si plus in ambulando fecero laborare morientur
una die cuncti greges
Ge 33:14 praecedat dominus meus ante servum suum et ego sequar paulatim
vestigia eius sicut videro posse parvulos meos donec veniam ad
dominum meum in Seir
Ge 33:15 respondit Esau oro te ut de populo qui mecum est saltem socii remaneant
viae tuae non est inquit necesse hoc uno indigeo ut inveniam gratiam in
conspectu domini mei
Ge 33:16 reversus est itaque illo die Esau itinere quo venerat in Seir
Ge 33:17 et Iacob venit in Soccoth ubi aedificata domo et fixis tentoriis appellavit
nomen loci illius Soccoth id est Tabernacula
Ge 33:18 transivitque in Salem urbem Sycimorum quae est in terra Chanaan
postquam regressus est de Mesopotamiam Syriae et habitavit iuxta
oppidum
Ge 33:19 emitque partem agri in qua fixerat tabernaculum a filiis Emor patris
Sychem centum agnis
Ge 33:20 et erecto ibi altari invocavit super illud Fortissimum Deum Israhel
Ge 34:1 egressa est autem Dina filia Liae ut videret mulieres regionis illius
Ge 34:2 quam cum vidisset Sychem filius Emor Evei princeps terrae illius
adamavit et rapuit et dormivit cum illa vi opprimens virginem
Ge 34:3 et conglutinata est anima eius cum ea tristemque blanditiis delinivit
Ge 34:4 et pergens ad Emor patrem suum accipe mihi inquit puellam hanc
coniugem
Ge 34:5 quod cum audisset Iacob absentibus filiis et in pastu occupatis pecorum
siluit donec redirent
Ge 34:6 egresso autem Emor patre Sychem ut loqueretur ad Iacob
Ge 34:7 ecce filii eius veniebant de agro auditoque quod acciderat irati sunt valde
eo quod foedam rem esset operatus in Israhel et violata filia Iacob rem
inlicitam perpetrasset
Ge 34:8 locutus est itaque Emor ad eos Sychem filii mei adhesit anima filiae
vestrae date eam illi uxorem
Ge 34:9 et iungamus vicissim conubia filias vestras tradite nobis et filias nostras
accipite
Ge 34:10 et habitate nobiscum terra in potestate vestra est exercete negotiamini et
possidete eam
Ge 34:11 sed et Sychem ad patrem et ad fratres eius ait inveniam gratiam coram
vobis et quaecumque statueritis dabo
Ge 34:12 augete dotem munera postulate libens tribuam quod petieritis tantum
date mihi puellam hanc uxorem
Ge 34:13 responderunt filii Iacob Sychem et patri eius in dolo saevientes ob
stuprum sororis
Ge 34:14 non possumus facere quod petitis nec dare sororem nostram homini
incircumciso quod inlicitum et nefarium est apud nos
Ge 34:15 sed in hoc valebimus foederari si esse volueritis nostri similes et
circumcidatur in vobis omne masculini sexus
Ge 34:16 tunc dabimus et accipiemus mutuo filias nostras ac vestras et
habitabimus vobiscum erimusque unus populus
Ge 34:17 sin autem circumcidi nolueritis tollemus filiam nostram et recedemus
Ge 34:18 placuit oblatio eorum Emor et Sychem filio eius
Ge 34:19 nec distulit adulescens quin statim quod petebatur expleret amabat enim
puellam valde et ipse erat inclitus in omni domo patris sui
Ge 34:20 ingressique portam urbis locuti sunt populo
Ge 34:21 viri isti pacifici sunt et volunt habitare nobiscum negotientur in terra et
exerceant eam quae spatiosa et lata cultoribus indiget filias eorum
accipiemus uxores et nostras illis dabimus
Ge 34:22 unum est quod differtur tantum bonum si circumcidamus masculos
nostros ritum gentis imitantes
Ge 34:23 et substantia eorum et pecora et cuncta quae possident nostra erunt
tantum in hoc adquiescamus et habitantes simul unum efficiemus
populum
Ge 34:24 adsensi sunt omnes circumcisis cunctis maribus
Ge 34:25 et ecce die tertio quando gravissimus vulnerum dolor est arreptis duo
Iacob filii Symeon et Levi fratres Dinae gladiis ingressi sunt urbem
confidenter interfectisque omnibus masculis
Ge 34:26 Emor et Sychem pariter necaverunt tollentes Dinam de domo Sychem
sororem suam
Ge 34:27 quibus egressis inruerunt super occisos ceteri filii Iacob et depopulati
sunt urbem in ultionem stupri
Ge 34:28 oves eorum et armenta et asinos cunctaque vastantes quae in domibus et
in agris erant
Ge 34:29 parvulos quoque et uxores eorum duxere captivas
Ge 34:30 quibus patratis audacter Iacob dixit ad Symeon et Levi turbastis me et
odiosum fecistis Chananeis et Ferezeis habitatoribus terrae huius nos
pauci sumus illi congregati percutient me et delebor ego et domus mea
Ge 34:31 responderunt numquid ut scorto abuti debuere sorore nostra
Ge 35:1 interea locutus est Deus ad Iacob surge et ascende Bethel et habita ibi
facque altare Deo qui apparuit tibi quando fugiebas Esau fratrem tuum
Ge 35:2 Iacob vero convocata omni domo sua ait abicite deos alienos qui in
medio vestri sunt et mundamini ac mutate vestimenta vestra
Ge 35:3 surgite et ascendamus in Bethel ut faciamus ibi altare Deo qui exaudivit
me in die tribulationis meae et fuit socius itineris mei
Ge 35:4 dederunt ergo ei omnes deos alienos quos habebant et inaures quae erant
in auribus eorum at ille infodit ea subter terebinthum quae est post urbem
Sychem
Ge 35:5 cumque profecti essent terror Dei invasit omnes per circuitum civitates et
non sunt ausi persequi recedentes
Ge 35:6 venit igitur Iacob Luzam quae est in terra Chanaan cognomento Bethel
ipse et omnis populus cum eo
Ge 35:7 aedificavitque ibi altare et appellavit nomen loci Domus Dei ibi enim
apparuit ei Deus cum fugeret fratrem suum
Ge 35:8 eodem tempore mortua est Debbora nutrix Rebeccae et sepulta ad
radices Bethel subter quercum vocatumque est nomen loci quercus
Fletus
Ge 35:9 apparuit autem iterum Deus Iacob postquam reversus est de
Mesopotamiam Syriae benedixitque ei
Ge 35:10 dicens non vocaberis ultra Iacob sed Israhel erit nomen tuum et
appellavit eum Israhel
Ge 35:11 dixitque ei ego Deus omnipotens cresce et multiplicare gentes et populi
nationum erunt ex te reges de lumbis tuis egredientur
Ge 35:12 terramque quam dedi Abraham et Isaac dabo tibi et semini tuo post te
Ge 35:13 et recessit ab eo
Ge 35:14 ille vero erexit titulum lapideum in loco quo locutus ei fuerat Deus libans
super eum libamina et effundens oleum
Ge 35:15 vocansque nomen loci Bethel
Ge 35:16 egressus inde venit verno tempore ad terram quae ducit Efratham in qua
cum parturiret Rahel
Ge 35:17 ob difficultatem partus periclitari coepit dixitque ei obsetrix noli timere
quia et hunc habebis filium
Ge 35:18 egrediente autem anima prae dolore et inminente iam morte vocavit
nomen filii sui Benoni id est filius doloris mei pater vero appellavit eum
Beniamin id est filius dexterae
Ge 35:19 mortua est ergo Rahel et sepulta in via quae ducit Efratham haec est
Bethleem
Ge 35:20 erexitque Iacob titulum super sepulchrum eius hic est titulus monumenti
Rahel usque in praesentem diem
Ge 35:21 egressus inde fixit tabernaculum trans turrem Gregis
Ge 35:22 cumque habitaret in illa regione abiit Ruben et dormivit cum Bala
concubina patris sui quod illum minime latuit erant autem filii Iacob
duodecim
Ge 35:23 filii Liae primogenitus Ruben et Symeon et Levi et Iudas et Isachar et
Zabulon
Ge 35:24 filii Rahel Ioseph et Beniamin
Ge 35:25 filii Balae ancillae Rahelis Dan et Nepthalim
Ge 35:26 filii Zelphae ancillae Liae Gad et Aser hii filii Iacob qui nati sunt ei in
Mesopotamiam Syriae
Ge 35:27 venit etiam ad Isaac patrem suum in Mambre civitatem Arbee haec est
Hebron in qua peregrinatus est Abraham et Isaac
Ge 35:28 et conpleti sunt dies Isaac centum octoginta annorum
Ge 35:29 consumptusque aetate mortuus est et adpositus populo suo senex et
plenus dierum et sepelierunt eum Esau et Iacob filii sui
Ge 36:1 hae sunt autem generationes Esau ipse est Edom
Ge 36:2 Esau accepit uxores de filiabus Chanaan Ada filiam Elom Hetthei et
Oolibama filiam Anae filiae Sebeon Evei
Ge 36:3 Basemath quoque filiam Ismahel sororem Nabaioth
Ge 36:4 peperit autem Ada Eliphaz Basemath genuit Rauhel
Ge 36:5 Oolibama edidit Hieus et Hielom et Core hii filii Esau qui nati sunt ei in
terra Chanaan
Ge 36:6 tulit autem Esau uxores suas et filios et filias et omnem animam domus
suae et substantiam et pecora et cuncta quae habere poterat in terra
Chanaan et abiit in alteram regionem recessitque a fratre suo Iacob
Ge 36:7 divites enim erant valde et simul habitare non poterant nec sustinebat eos
terra peregrinationis eorum prae multitudine gregum
Ge 36:8 habitavitque Esau in monte Seir ipse est Edom
Ge 36:9 hae sunt generationes Esau patris Edom in monte Seir
Ge 36:10 et haec nomina filiorum eius Eliphaz filius Ada uxoris Esau Rauhel
quoque filius Basemath uxoris eius
Ge 36:11 fueruntque filii Eliphaz Theman Omar Sephu et Gatham et Cenez
Ge 36:12 erat autem Thamna concubina Eliphaz filii Esau quae peperit ei Amalech
hii sunt filii Adae uxoris Esau
Ge 36:13 filii autem Rauhel Naath et Zara Semma et Meza hii filii Basemath
uxoris Esau
Ge 36:14 isti quoque erant filii Oolibama filiae Ana filiae Sebeon uxoris Esau quos
genuit ei Hieus et Hielom et Core
Ge 36:15 hii duces filiorum Esau filii Eliphaz primogeniti Esau dux Theman dux
Omar dux Sephu dux Cenez
Ge 36:16 dux Core dux Gatham dux Amalech hii filii Eliphaz in terra Edom et hii
filii Adae
Ge 36:17 hii quoque filii Rauhel filii Esau dux Naath dux Zara dux Semma dux
Meza hii duces Rauhel in terra Edom isti filii Basemath uxoris Esau
Ge 36:18 hii autem filii Oolibama uxoris Esau dux Hieus dux Hielom dux Core hii
duces Oolibama filiae Ana uxoris Esau
Ge 36:19 isti filii Esau et hii duces eorum ipse est Edom
Ge 36:20 isti filii Seir Horrei habitatores terrae Lotham et Sobal et Sebeon et Anan
Ge 36:21 Dison et Eser et Disan hii duces Horrei filii Seir in terra Edom
Ge 36:22 facti sunt autem filii Lotham Horrei et Heman erat autem soror Lotham
Thamna
Ge 36:23 et isti filii Sobal Alvam et Maneeth et Hebal Sephi et Onam
Ge 36:24 et hii filii Sebeon Ahaia et Anam iste est Ana qui invenit aquas calidas in
solitudine cum pasceret asinos Sebeon patris sui
Ge 36:25 habuitque filium Disan et filiam Oolibama
Ge 36:26 et isti filii Disan Amdan et Esban et Iethran et Charan
Ge 36:27 hii quoque filii Eser Balaan et Zevan et Acham
Ge 36:28 habuit autem filios Disan Hus et Aran
Ge 36:29 isti duces Horreorum dux Lothan dux Sobal dux Sebeon dux Ana
Ge 36:30 dux Dison dux Eser dux Disan isti duces Horreorum qui imperaverunt in
terra Seir
Ge 36:31 reges autem qui regnaverunt in terra Edom antequam haberent regem
filii Israhel fuerunt hii
Ge 36:32 Bale filius Beor nomenque urbis eius Denaba
Ge 36:33 mortuus est autem Bale et regnavit pro eo Iobab filius Zare de Bosra
Ge 36:34 cumque mortuus esset Iobab regnavit pro eo Husan de terra
Themanorum
Ge 36:35 hoc quoque mortuo regnavit pro eo Adad filius Badadi qui percussit
Madian in regione Moab et nomen urbis eius Ahuith
Ge 36:36 cumque mortuus esset Adad regnavit pro eo Semla de Maserecha
Ge 36:37 hoc quoque mortuo regnavit pro eo Saul de fluvio Rooboth
Ge 36:38 cumque et hic obisset successit in regnum Baalanam filius Achobor
Ge 36:39 isto quoque mortuo regnavit pro eo Adad nomenque urbis eius Phau et
appellabatur uxor illius Meezabel filia Matred filiae Mizaab
Ge 36:40 haec ergo nomina Esau in cognationibus et locis et vocabulis suis dux
Thamna dux Alva dux Ietheth
Ge 36:41 dux Oolibama dux Ela dux Phinon
Ge 36:42 dux Cenez dux Theman dux Mabsar
Ge 36:43 dux Mabdiel dux Iram hii duces Edom habitantes in terra imperii sui ipse
est Esau pater Idumeorum
Ge 37:1 habitavit autem Iacob in terra Chanaan in qua peregrinatus est pater suus
Ge 37:2 et hae sunt generationes eius Ioseph cum sedecim esset annorum
pascebat gregem cum fratribus suis adhuc puer et erat cum filiis Balae et
Zelphae uxorum patris sui accusavitque fratres suos apud patrem crimine
pessimo
Ge 37:3 Israhel autem diligebat Ioseph super omnes filios suos eo quod in
senectute genuisset eum fecitque ei tunicam polymitam
Ge 37:4 videntes autem fratres eius quod a patre plus cunctis filiis amaretur
oderant eum nec poterant ei quicquam pacificum loqui
Ge 37:5 accidit quoque ut visum somnium referret fratribus quae causa maioris
odii seminarium fuit
Ge 37:6 dixitque ad eos audite somnium meum quod vidi
Ge 37:7 putabam ligare nos manipulos in agro et quasi consurgere manipulum
meum et stare vestrosque manipulos circumstantes adorare manipulum
meum
Ge 37:8 responderunt fratres eius numquid rex noster eris aut subiciemur dicioni
tuae haec ergo causa somniorum atque sermonum invidiae et odii
fomitem ministravit
Ge 37:9 aliud quoque vidit somnium quod narrans fratribus ait vidi per somnium
quasi solem et lunam et stellas undecim adorare me
Ge 37:10 quod cum patri suo et fratribus rettulisset increpavit eum pater et dixit
quid sibi vult hoc somnium quod vidisti num ego et mater tua et fratres
adorabimus te super terram
Ge 37:11 invidebant igitur ei fratres sui pater vero rem tacitus considerabat
Ge 37:12 cumque fratres illius in pascendis gregibus patris morarentur in Sychem
Ge 37:13 dixit ad eum Israhel fratres tui pascunt oves in Sycimis veni mittam te ad
eos quo respondente
Ge 37:14 praesto sum ait vade et vide si cuncta prospera sint erga fratres tuos et
pecora et renuntia mihi quid agatur missus de valle Hebron venit in
Sychem
Ge 37:15 invenitque eum vir errantem in agro et interrogavit quid quaereret
Ge 37:16 at ille respondit fratres meos quaero indica mihi ubi pascant greges
Ge 37:17 dixitque ei vir recesserunt de loco isto audivi autem eos dicentes eamus
in Dothain perrexit ergo Ioseph post fratres suos et invenit eos in
Dothain
Ge 37:18 qui cum vidissent eum procul antequam accederet ad eos cogitaverunt
illum occidere
Ge 37:19 et mutuo loquebantur ecce somniator venit
Ge 37:20 venite occidamus eum et mittamus in cisternam veterem dicemusque fera
pessima devoravit eum et tunc apparebit quid illi prosint somnia sua
Ge 37:21 audiens hoc Ruben nitebatur liberare eum de manibus eorum et dicebat
Ge 37:22 non interficiamus animam eius nec effundatis sanguinem sed proicite
eum in cisternam hanc quae est in solitudine manusque vestras servate
innoxias hoc autem dicebat volens eripere eum de manibus eorum et
reddere patri suo
Ge 37:23 confestim igitur ut pervenit ad fratres nudaverunt eum tunica talari et
polymita
Ge 37:24 miseruntque in cisternam quae non habebat aquam
Ge 37:25 et sedentes ut comederent panem viderunt viatores Ismahelitas venire de
Galaad et camelos eorum portare aromata et resinam et stacten in
Aegyptum
Ge 37:26 dixit ergo Iudas fratribus suis quid nobis prodest si occiderimus fratrem
nostrum et celaverimus sanguinem ipsius
Ge 37:27 melius est ut vendatur Ismahelitis et manus nostrae non polluantur frater
enim et caro nostra est adquieverunt fratres sermonibus eius
Ge 37:28 et praetereuntibus Madianitis negotiatoribus extrahentes eum de cisterna
vendiderunt Ismahelitis viginti argenteis qui duxerunt eum in Aegyptum
Ge 37:29 reversusque Ruben ad cisternam non invenit puerum
Ge 37:30 et scissis vestibus pergens ad fratres ait puer non conparet et ego quo ibo
Ge 37:31 tulerunt autem tunicam eius et in sanguinem hedi quem occiderant
tinxerunt
Ge 37:32 mittentes qui ferrent ad patrem et dicerent hanc invenimus vide utrum
tunica filii tui sit an non
Ge 37:33 quam cum agnovisset pater ait tunica filii mei est fera pessima comedit
eum bestia devoravit Ioseph
Ge 37:34 scissisque vestibus indutus est cilicio lugens filium multo tempore
Ge 37:35 congregatis autem cunctis liberis eius ut lenirent dolorem patris noluit
consolationem recipere et ait descendam ad filium meum lugens in
infernum et illo perseverante in fletu
Ge 37:36 Madianei vendiderunt Ioseph in Aegypto Putiphar eunucho Pharaonis
magistro militiae
Ge 38:1 eo tempore descendens Iudas a fratribus suis divertit ad virum
odollamitem nomine Hiram
Ge 38:2 viditque ibi filiam hominis chananei vocabulo Suae et uxore accepta
ingressus est ad eam
Ge 38:3 quae concepit et peperit filium vocavitque nomen eius Her
Ge 38:4 rursum concepto fetu natum filium nominavit Onam
Ge 38:5 tertium quoque peperit quem appellavit Sela quo nato parere ultra
cessavit
Ge 38:6 dedit autem Iudas uxorem primogenito suo Her nomine Thamar
Ge 38:7 fuitque Her primogenitus Iudae nequam in conspectu Domini et ab eo
occisus est
Ge 38:8 dixit ergo Iudas ad Onam filium suum ingredere ad uxorem fratris tui et
sociare illi ut suscites semen fratri tuo
Ge 38:9 ille sciens non sibi nasci filios introiens ad uxorem fratris sui semen
fundebat in terram ne liberi fratris nomine nascerentur
Ge 38:10 et idcirco percussit eum Dominus quod rem detestabilem faceret
Ge 38:11 quam ob rem dixit Iudas Thamar nurui suae esto vidua in domo patris tui
donec crescat Sela filius meus timebat enim ne et ipse moreretur sicut
fratres eius quae abiit et habitavit in domo patris sui
Ge 38:12 evolutis autem multis diebus mortua est filia Suae uxor Iudae qui post
luctum consolatione suscepta ascendebat ad tonsores ovium suarum ipse
et Hiras opilio gregis Odollamita in Thamnas
Ge 38:13 nuntiatumque est Thamar quod socer illius ascenderet in Thamnas ad
tondendas oves
Ge 38:14 quae depositis viduitatis vestibus adsumpsit theristrum et mutato habitu
sedit in bivio itineris quod ducit Thamnam eo quod crevisset Sela et non
eum accepisset maritum
Ge 38:15 quam cum vidisset Iudas suspicatus est esse meretricem operuerat enim
vultum suum ne cognosceretur
Ge 38:16 ingrediensque ad eam ait dimitte me ut coeam tecum nesciebat enim
quod nurus sua esset qua respondente quid mihi dabis ut fruaris
concubitu meo
Ge 38:17 dixit mittam tibi hedum de gregibus rursum illa dicente patiar quod vis si
dederis mihi arrabonem donec mittas quod polliceris
Ge 38:18 ait Iudas quid vis tibi pro arrabone dari respondit anulum tuum et
armillam et baculum quem manu tenes ad unum igitur coitum concepit
mulier
Ge 38:19 et surgens abiit depositoque habitu quem adsumpserat induta est
viduitatis vestibus
Ge 38:20 misit autem Iudas hedum per pastorem suum Odollamitem ut reciperet
pignus quod dederat mulieri qui cum non invenisset eam
Ge 38:21 interrogavit homines loci illius ubi est mulier quae sedebat in bivio
respondentibus cunctis non fuit in loco isto meretrix
Ge 38:22 reversus est ad Iudam et dixit ei non inveni eam sed et homines loci illius
dixerunt mihi numquam ibi sedisse scortum
Ge 38:23 ait Iudas habeat sibi certe mendacii nos arguere non poterit ego misi
hedum quem promiseram et tu non invenisti eam
Ge 38:24 ecce autem post tres menses nuntiaverunt Iudae dicentes fornicata est
Thamar nurus tua et videtur uterus illius intumescere dixit Iudas
producite eam ut conburatur
Ge 38:25 quae cum educeretur ad poenam misit ad socerum suum dicens de viro
cuius haec sunt concepi cognosce cuius sit anulus et armilla et baculus
Ge 38:26 qui agnitis muneribus ait iustior me est quia non tradidi eam Sela filio
meo attamen ultra non cognovit illam
Ge 38:27 instante autem partu apparuerunt gemini in utero atque in ipsa effusione
infantum unus protulit manum in qua obsetrix ligavit coccinum dicens
Ge 38:28 iste egreditur prior
Ge 38:29 illo vero retrahente manum egressus est alter dixitque mulier quare
divisa est propter te maceria et ob hanc causam vocavit nomen eius
Phares
Ge 38:30 postea egressus est frater in cuius manu erat coccinum quem appellavit
Zara
Ge 39:1 igitur Ioseph ductus est in Aegyptum emitque eum Putiphar eunuchus
Pharaonis princeps exercitus vir aegyptius de manu Ismahelitarum a
quibus perductus erat
Ge 39:2 fuitque Dominus cum eo et erat vir in cunctis prospere agens
habitabatque in domo domini sui
Ge 39:3 qui optime noverat esse Dominum cum eo et omnia quae gereret ab eo
dirigi in manu illius
Ge 39:4 invenitque Ioseph gratiam coram domino suo et ministrabat ei a quo
praepositus omnibus gubernabat creditam sibi domum et universa quae
tradita fuerant
Ge 39:5 benedixitque Dominus domui Aegyptii propter Ioseph et multiplicavit
tam in aedibus quam in agris cunctam eius substantiam
Ge 39:6 nec quicquam aliud noverat nisi panem quo vescebatur erat autem Ioseph
pulchra facie et decorus aspectu
Ge 39:7 post multos itaque dies iecit domina oculos suos in Ioseph et ait dormi
mecum
Ge 39:8 qui nequaquam adquiescens operi nefario dixit ad eam ecce dominus
meus omnibus mihi traditis ignorat quid habeat in domo sua
Ge 39:9 nec quicquam est quod non in mea sit potestate vel non tradiderit mihi
praeter te quae uxor eius es quomodo ergo possum malum hoc facere et
peccare in Deum meum
Ge 39:10 huiuscemodi verbis per singulos dies et mulier molesta erat adulescenti
et ille recusabat stuprum
Ge 39:11 accidit autem ut quadam die intraret Ioseph domum et operis quippiam
absque arbitris faceret
Ge 39:12 et illa adprehensa lacinia vestimenti eius diceret dormi mecum qui relicto
in manu illius pallio fugit et egressus est foras
Ge 39:13 cumque vidisset mulier vestem in manibus suis et se esse contemptam
Ge 39:14 vocavit homines domus suae et ait ad eos en introduxit virum hebraeum
ut inluderet nobis ingressus est ad me ut coiret mecum cumque ego
succlamassem
Ge 39:15 et audisset vocem meam reliquit pallium quod tenebam et fugit foras
Ge 39:16 in argumentum ergo fidei retentum pallium ostendit marito revertenti
domum
Ge 39:17 et ait ingressus est ad me servus hebraeus quem adduxisti ut inluderet
mihi
Ge 39:18 cumque vidisset me clamare reliquit pallium et fugit foras
Ge 39:19 his auditis dominus et nimium credulus verbis coniugis iratus est valde
Ge 39:20 tradiditque Ioseph in carcerem ubi vincti regis custodiebantur et erat ibi
clausus
Ge 39:21 fuit autem Dominus cum Ioseph et misertus illius dedit ei gratiam in
conspectu principis carceris
Ge 39:22 qui tradidit in manu ipsius universos vinctos qui in custodia tenebantur et
quicquid fiebat sub ipso erat
Ge 39:23 nec noverat aliquid cunctis ei creditis Dominus enim erat cum illo et
omnia eius opera dirigebat
Ge 40:1 his ita gestis accidit ut peccarent duo eunuchi pincerna regis Aegypti et
pistor domino suo
Ge 40:2 iratusque Pharao contra eos nam alter pincernis praeerat alter pistoribus
Ge 40:3 misit eos in carcerem principis militum in quo erat vinctus et Ioseph
Ge 40:4 at custos carceris tradidit eos Ioseph qui et ministrabat eis aliquantum
temporis fluxerat et illi in custodia tenebantur
Ge 40:5 videruntque ambo somnium nocte una iuxta interpretationem congruam
sibi
Ge 40:6 ad quos cum introisset Ioseph mane et vidisset eos tristes
Ge 40:7 sciscitatus est dicens cur tristior est hodie solito facies vestra
Ge 40:8 qui responderunt somnium vidimus et non est qui interpretetur nobis
dixitque ad eos Ioseph numquid non Dei est interpretatio referte mihi
quid videritis
Ge 40:9 narravit prior praepositus pincernarum somnium videbam coram me
vitem
Ge 40:10 in qua erant tres propagines crescere paulatim gemmas et post flores
uvas maturescere
Ge 40:11 calicemque Pharaonis in manu mea tuli ergo uvas et expressi in calicem
quem tenebam et tradidi poculum Pharaoni
Ge 40:12 respondit Ioseph haec est interpretatio somnii tres propagines tres adhuc
dies sunt
Ge 40:13 post quos recordabitur Pharao magisterii tui et restituet te in gradum
pristinum dabisque ei calicem iuxta officium tuum sicut facere ante
consueveras
Ge 40:14 tantum memento mei cum tibi bene fuerit et facies mecum
misericordiam ut suggeras Pharaoni et educat me de isto carcere
Ge 40:15 quia furto sublatus sum de terra Hebraeorum et hic innocens in lacum
missus sum
Ge 40:16 videns pistorum magister quod prudenter somnium dissolvisset ait et ego
vidi somnium quod haberem tria canistra farinae super caput meum
Ge 40:17 et in uno canistro quod erat excelsius portare me omnes cibos qui fiunt
arte pistoria avesque comedere ex eo
Ge 40:18 respondit Ioseph haec est interpretatio somnii tria canistra tres adhuc dies
sunt
Ge 40:19 post quos auferet Pharao caput tuum ac suspendet te in cruce et
lacerabunt volucres carnes tuas
Ge 40:20 exin dies tertius natalicius Pharaonis erat qui faciens grande convivium
pueris suis recordatus est inter epulas magistri pincernarum et pistorum
principis
Ge 40:21 restituitque alterum in locum suum ut porrigeret regi poculum
Ge 40:22 alterum suspendit in patibulo ut coniectoris veritas probaretur
Ge 40:23 et tamen succedentibus prosperis praepositus pincernarum oblitus est
interpretis sui
Ge 41:1 post duos annos vidit Pharao somnium putabat se stare super fluvium
Ge 41:2 de quo ascendebant septem boves pulchrae et crassae nimis et
pascebantur in locis palustribus
Ge 41:3 aliae quoque septem emergebant de flumine foedae confectaeque macie
et pascebantur in ipsa amnis ripa in locis virentibus
Ge 41:4 devoraveruntque eas quarum mira species et habitudo corporum erat
expergefactus Pharao
Ge 41:5 rursum dormivit et vidit alterum somnium septem spicae pullulabant in
culmo uno plenae atque formonsae
Ge 41:6 aliae quoque totidem spicae tenues et percussae uredine oriebantur
Ge 41:7 devorantes omnem priorum pulchritudinem evigilans post quietem
Ge 41:8 et facto mane pavore perterritus misit ad coniectores Aegypti cunctosque
sapientes et accersitis narravit somnium nec erat qui interpretaretur
Ge 41:9 tunc demum reminiscens pincernarum magister ait confiteor peccatum
meum
Ge 41:10 iratus rex servis suis me et magistrum pistorum retrudi iussit in carcerem
principis militum
Ge 41:11 ubi una nocte uterque vidimus somnium praesagum futurorum
Ge 41:12 erat ibi puer hebraeus eiusdem ducis militum famulus cui narrantes
somnia
Ge 41:13 audivimus quicquid postea rei probavit eventus ego enim redditus sum
officio meo et ille suspensus est in cruce
Ge 41:14 protinus ad regis imperium eductum de carcere Ioseph totonderunt ac
veste mutata obtulerunt ei
Ge 41:15 cui ille ait vidi somnia nec est qui edisserat quae audivi te prudentissime
conicere
Ge 41:16 respondit Ioseph absque me Deus respondebit prospera Pharaoni
Ge 41:17 narravit ergo ille quod viderat putabam me stare super ripam fluminis
Ge 41:18 et septem boves de amne conscendere pulchras nimis et obesis carnibus
quae in pastu paludis virecta carpebant
Ge 41:19 et ecce has sequebantur aliae septem boves in tantum deformes et
macilentae ut numquam tales in terra Aegypti viderim
Ge 41:20 quae devoratis et consumptis prioribus
Ge 41:21 nullum saturitatis dedere vestigium sed simili macie et squalore
torpebant evigilans rursum sopore depressus
Ge 41:22 vidi somnium septem spicae pullulabant in culmo uno plenae atque
pulcherrimae
Ge 41:23 aliae quoque septem tenues et percussae uredine oriebantur stipula
Ge 41:24 quae priorum pulchritudinem devorarunt narravi coniectoribus somnium
et nemo est qui edisserat
Ge 41:25 respondit Ioseph somnium regis unum est quae facturus est Deus
ostendit Pharaoni
Ge 41:26 septem boves pulchrae et septem spicae plenae septem ubertatis anni
sunt eandemque vim somnii conprehendunt
Ge 41:27 septem quoque boves tenues atque macilentae quae ascenderunt post eas
et septem spicae tenues et vento urente percussae septem anni sunt
venturae famis
Ge 41:28 qui hoc ordine conplebuntur
Ge 41:29 ecce septem anni venient fertilitatis magnae in universa terra Aegypti
Ge 41:30 quos sequentur septem anni alii tantae sterilitatis ut oblivioni tradatur
cuncta retro abundantia consumptura est enim fames omnem terram
Ge 41:31 et ubertatis magnitudinem perditura inopiae magnitudo
Ge 41:32 quod autem vidisti secundo ad eandem rem pertinens somnium firmitatis
indicium est eo quod fiat sermo Dei et velocius impleatur
Ge 41:33 nunc ergo provideat rex virum sapientem et industrium et praeficiat eum
terrae Aegypti
Ge 41:34 qui constituat praepositos per singulas regiones et quintam partem
fructuum per septem annos fertilitatis
Ge 41:35 qui iam nunc futuri sunt congreget in horrea et omne frumentum sub
Pharaonis potestate condatur serveturque in urbibus
Ge 41:36 et paretur futurae septem annorum fami quae pressura est Aegyptum et
non consumetur terra inopia
Ge 41:37 placuit Pharaoni consilium et cunctis ministris eius
Ge 41:38 locutusque est ad eos num invenire poterimus talem virum qui spiritu
Dei plenus sit
Ge 41:39 dixit ergo ad Ioseph quia ostendit Deus tibi omnia quae locutus es
numquid sapientiorem et similem tui invenire potero
Ge 41:40 tu eris super domum meam et ad tui oris imperium cunctus populus
oboediet uno tantum regni solio te praecedam
Ge 41:41 dicens quoque rursum Pharao ad Ioseph ecce constitui te super
universam terram Aegypti
Ge 41:42 tulit anulum de manu sua et dedit in manu eius vestivitque eum stola
byssina et collo torquem auream circumposuit
Ge 41:43 fecitque ascendere super currum suum secundum clamante praecone ut
omnes coram eo genuflecterent et praepositum esse scirent universae
terrae Aegypti
Ge 41:44 dixit quoque rex ad Ioseph ego sum Pharao absque tuo imperio non
movebit quisquam manum aut pedem in omni terra Aegypti
Ge 41:45 vertitque nomen illius et vocavit eum lingua aegyptiaca Salvatorem
mundi dedit quoque illi uxorem Aseneth filiam Putiphare sacerdotis
Heliopoleos egressus itaque Ioseph ad terram Aegypti
Ge 41:46 triginta autem erat annorum quando stetit in conspectu regis Pharaonis
circuivit omnes regiones Aegypti
Ge 41:47 venitque fertilitas septem annorum et in manipulos redactae segetes
congregatae sunt in horrea Aegypti
Ge 41:48 omnis etiam frugum abundantia in singulis urbibus condita est
Ge 41:49 tantaque fuit multitudo tritici ut harenae maris coaequaretur et copia
mensuram excederet
Ge 41:50 nati sunt autem Ioseph filii duo antequam veniret fames quos ei peperit
Aseneth filia Putiphare sacerdotis Heliopoleos
Ge 41:51 vocavitque nomen primogeniti Manasse dicens oblivisci me fecit Deus
omnium laborum meorum et domum patris mei
Ge 41:52 nomen quoque secundi appellavit Ephraim dicens crescere me fecit Deus
in terra paupertatis meae
Ge 41:53 igitur transactis septem annis ubertatis qui fuerant in Aegypto
Ge 41:54 coeperunt venire septem anni inopiae quos praedixerat Ioseph et in
universo orbe fames praevaluit in cuncta autem terra Aegypti erat panis
Ge 41:55 qua esuriente clamavit populus ad Pharaonem alimenta petens quibus ille
respondit ite ad Ioseph et quicquid vobis dixerit facite
Ge 41:56 crescebat autem cotidie fames in omni terra aperuitque Ioseph universa
horrea et vendebat Aegyptiis nam et illos oppresserat fames
Ge 41:57 omnesque provinciae veniebant in Aegyptum ut emerent escas et malum
inopiae temperarent
Ge 42:1 audiens autem Iacob quod alimenta venderentur in Aegypto dixit filiis
suis quare neglegitis
Ge 42:2 audivi quod triticum venundetur in Aegypto descendite et emite nobis
necessaria ut possimus vivere et non consumamur inopia
Ge 42:3 descendentes igitur fratres Ioseph decem ut emerent frumenta in Aegypto
Ge 42:4 Beniamin domi retento ab Iacob qui dixerat fratribus eius ne forte in
itinere quicquam patiatur mali
Ge 42:5 ingressi sunt terram Aegypti cum aliis qui pergebant ad emendum erat
autem fames in terra Chanaan
Ge 42:6 et Ioseph princeps Aegypti atque ad illius nutum frumenta populis
vendebantur cumque adorassent eum fratres sui
Ge 42:7 et agnovisset eos quasi ad alienos durius loquebatur interrogans eos unde
venistis qui responderunt de terra Chanaan ut emamus victui necessaria
Ge 42:8 et tamen fratres ipse cognoscens non est agnitus ab eis
Ge 42:9 recordatusque somniorum quae aliquando viderat ait exploratores estis ut
videatis infirmiora terrae venistis
Ge 42:10 qui dixerunt non est ita domine sed servi tui venerunt ut emerent cibos
Ge 42:11 omnes filii unius viri sumus pacifici venimus nec quicquam famuli tui
machinantur mali
Ge 42:12 quibus ille respondit aliter est inmunita terrae huius considerare venistis
Ge 42:13 et illi duodecim inquiunt servi tui fratres sumus filii viri unius in terra
Chanaan minimus cum patre nostro est alius non est super
Ge 42:14 hoc est ait quod locutus sum exploratores estis
Ge 42:15 iam nunc experimentum vestri capiam per salutem Pharaonis non
egrediemini hinc donec veniat frater vester minimus
Ge 42:16 mittite e vobis unum et adducat eum vos autem eritis in vinculis donec
probentur quae dixistis utrum falsa an vera sint alioquin per salutem
Pharaonis exploratores estis
Ge 42:17 tradidit ergo eos custodiae tribus diebus
Ge 42:18 die autem tertio eductis de carcere ait facite quod dixi et vivetis Deum
enim timeo
Ge 42:19 si pacifici estis frater vester unus ligetur in carcere vos autem abite et
ferte frumenta quae emistis in domos vestras
Ge 42:20 et fratrem vestrum minimum ad me adducite ut possim vestros probare
sermones et non moriamini fecerunt ut dixerat
Ge 42:21 et locuti sunt invicem merito haec patimur quia peccavimus in fratrem
nostrum videntes angustiam animae illius cum deprecaretur nos et non
audivimus idcirco venit super nos ista tribulatio
Ge 42:22 e quibus unus Ruben ait numquid non dixi vobis nolite peccare in
puerum et non audistis me en sanguis eius exquiritur
Ge 42:23 nesciebant autem quod intellegeret Ioseph eo quod per interpretem
loquebatur ad eos
Ge 42:24 avertitque se parumper et flevit et reversus locutus est ad eos
Ge 42:25 tollens Symeon et ligans illis praesentibus iussitque ministris ut
implerent saccos eorum tritico et reponerent pecunias singulorum in
sacculis suis datis supra cibariis in via qui fecerunt ita
Ge 42:26 at illi portantes frumenta in asinis profecti sunt
Ge 42:27 apertoque unus sacco ut daret iumento pabulum in diversorio
contemplatus pecuniam in ore sacculi
Ge 42:28 dixit fratribus suis reddita est mihi pecunia en habetur in sacco et
obstupefacti turbatique dixerunt mutuo quidnam est hoc quod fecit nobis
Deus
Ge 42:29 veneruntque ad Iacob patrem suum in terra Chanaan et narraverunt ei
omnia quae accidissent sibi dicentes
Ge 42:30 locutus est nobis dominus terrae dure et putavit nos exploratores
provinciae
Ge 42:31 cui respondimus pacifici sumus nec ullas molimur insidias
Ge 42:32 duodecim fratres uno patre geniti sumus unus non est super minimus
cum patre versatur in terra Chanaan
Ge 42:33 qui ait nobis sic probabo quod pacifici sitis fratrem vestrum unum
dimittite apud me et cibaria domibus vestris necessaria sumite et abite
Ge 42:34 fratremque vestrum minimum adducite ad me ut sciam quod non sitis
exploratores et istum qui tenetur in vinculis recipere possitis ac deinceps
emendi quae vultis habeatis licentiam
Ge 42:35 his dictis cum frumenta effunderent singuli reppererunt in ore saccorum
ligatas pecunias exterritisque simul omnibus
Ge 42:36 dixit pater Iacob absque liberis me esse fecistis Ioseph non est super
Symeon tenetur in vinculis Beniamin auferetis in me haec mala omnia
reciderunt
Ge 42:37 cui respondit Ruben duos filios meos interfice si non reduxero illum tibi
trade in manu mea et ego eum restituam
Ge 42:38 at ille non descendet inquit filius meus vobiscum frater eius mortuus est
ipse solus remansit si quid ei adversi acciderit in terra ad quam pergitis
deducetis canos meos cum dolore ad inferos
Ge 43:1 interim fames omnem terram vehementer premebat
Ge 43:2 consumptisque cibis quos ex Aegypto detulerant dixit Iacob ad filios
suos revertimini et emite pauxillum escarum
Ge 43:3 respondit Iudas denuntiavit nobis vir ille sub testificatione iurandi dicens
non videbitis faciem meam nisi fratrem vestrum minimum adduxeritis
vobiscum
Ge 43:4 si ergo vis mittere eum nobiscum pergemus pariter et ememus tibi
necessaria
Ge 43:5 si autem non vis non ibimus vir enim ut saepe diximus denuntiavit nobis
dicens non videbitis faciem meam absque fratre vestro minimo
Ge 43:6 dixit eis Israhel in meam hoc fecistis miseriam ut indicaretis ei et alium
habere vos fratrem
Ge 43:7 at illi responderunt interrogavit nos homo per ordinem nostram
progeniem si pater viveret si haberemus fratrem et nos respondimus ei
consequenter iuxta id quod fuerat sciscitatus numquid scire poteramus
quod dicturus esset adducite vobiscum fratrem vestrum
Ge 43:8 Iudas quoque dixit patri suo mitte puerum mecum ut proficiscamur et
possimus vivere ne moriamur nos et parvuli nostri
Ge 43:9 ego suscipio puerum de manu mea require illum nisi reduxero et
tradidero eum tibi ero peccati in te reus omni tempore
Ge 43:10 si non intercessisset dilatio iam vice altera venissemus
Ge 43:11 igitur Israhel pater eorum dixit ad eos si sic necesse est facite quod vultis
sumite de optimis terrae fructibus in vasis vestris et deferte viro munera
modicum resinae et mellis et styracis et stactes et terebinthi et
amigdalarum
Ge 43:12 pecuniamque duplicem ferte vobiscum et illam quam invenistis in
sacculis reportate ne forte errore factum sit
Ge 43:13 sed et fratrem vestrum tollite et ite ad virum
Ge 43:14 Deus autem meus omnipotens faciat vobis eum placabilem et remittat
vobiscum fratrem vestrum quem tenet et hunc Beniamin ego autem quasi
orbatus absque liberis ero
Ge 43:15 tulerunt ergo viri munera et pecuniam duplicem et Beniamin
descenderuntque in Aegyptum et steterunt coram Ioseph
Ge 43:16 quos cum ille vidisset et Beniamin simul praecepit dispensatori domus
suae dicens introduc viros domum et occide victimas et instrue
convivium quoniam mecum sunt comesuri meridie
Ge 43:17 fecit ille sicut fuerat imperatum et introduxit viros domum
Ge 43:18 ibique exterriti dixerunt mutuo propter pecuniam quam rettulimus prius
in saccis nostris introducti sumus ut devolvat in nos calumniam et
violenter subiciat servituti et nos et asinos nostros
Ge 43:19 quam ob rem in ipsis foribus accedentes ad dispensatorem
Ge 43:20 locuti sunt oramus domine ut audias iam ante descendimus ut emeremus
escas
Ge 43:21 quibus emptis cum venissemus ad diversorium aperuimus sacculos
nostros et invenimus pecuniam in ore saccorum quam nunc eodem
pondere reportamus
Ge 43:22 sed et aliud adtulimus argentum ut emamus quae necessaria sunt non est
in nostra conscientia quis eam posuerit in marsuppiis nostris
Ge 43:23 at ille respondit pax vobiscum nolite timere Deus vester et Deus patris
vestri dedit vobis thesauros in sacculis vestris nam pecuniam quam
dedistis mihi probatam ego habeo eduxitque ad eos Symeon
Ge 43:24 et introductis domum adtulit aquam et laverunt pedes suos deditque
pabula asinis eorum
Ge 43:25 illi vero parabant munera donec ingrederetur Ioseph meridie audierant
enim quod ibi comesuri essent panem
Ge 43:26 igitur ingressus est Ioseph domum suam obtuleruntque ei munera
tenentes in manibus et adoraverunt proni in terram
Ge 43:27 at ille clementer resalutatis eis interrogavit dicens salvusne est pater
vester senex de quo dixeratis mihi adhuc vivit
Ge 43:28 qui responderunt sospes est servus tuus pater noster adhuc vivit et
incurvati adoraverunt eum
Ge 43:29 adtollens autem oculos Ioseph vidit Beniamin fratrem suum uterinum et
ait iste est frater vester parvulus de quo dixeratis mihi et rursum Deus
inquit misereatur tui fili mi
Ge 43:30 festinavitque quia commota fuerant viscera eius super fratre suo et
erumpebant lacrimae et introiens cubiculum flevit
Ge 43:31 rursusque lota facie egressus continuit se et ait ponite panes
Ge 43:32 quibus adpositis seorsum Ioseph et seorsum fratribus Aegyptiis quoque
qui vescebantur simul seorsum inlicitum est enim Aegyptiis comedere
cum Hebraeis et profanum putant huiuscemodi convivium
Ge 43:33 sederunt coram eo primogenitus iuxta primogenita sua et minimus iuxta
aetatem suam et mirabantur nimis
Ge 43:34 sumptis partibus quas ab eo acceperant maiorque pars venit Beniamin ita
ut quinque partibus excederet biberuntque et inebriati sunt cum eo
Ge 44:1 praecepit autem Ioseph dispensatori domus suae dicens imple saccos
eorum frumento quantum possunt capere et pone pecuniam singulorum
in summitate sacci
Ge 44:2 scyphum autem meum argenteum et pretium quod dedit tritici pone in
ore sacci iunioris factumque est ita
Ge 44:3 et orto mane dimissi sunt cum asinis suis
Ge 44:4 iamque urbem exierant et processerant paululum tum Ioseph arcessito
dispensatore domus surge inquit persequere viros et adprehensis dicito
quare reddidistis malum pro bono
Ge 44:5 scyphum quem furati estis ipse est in quo bibit dominus meus et in quo
augurari solet pessimam rem fecistis
Ge 44:6 fecit ille ut iusserat et adprehensis per ordinem locutus est
Ge 44:7 qui responderunt quare sic loquitur dominus noster ut servi tui tantum
flagitii commiserint
Ge 44:8 pecuniam quam invenimus in summitate saccorum reportavimus ad te de
terra Chanaan et quomodo consequens est ut furati simus de domo
domini tui aurum vel argentum
Ge 44:9 apud quemcumque fuerit inventum servorum tuorum quod quaeris
moriatur et nos servi erimus domini nostri
Ge 44:10 qui dixit fiat iuxta vestram sententiam apud quem fuerit inventum ipse
sit servus meus vos autem eritis innoxii
Ge 44:11 itaque festinato deponentes in terram saccos aperuerunt singuli
Ge 44:12 quos scrutatus incipiens a maiore usque ad minimum invenit scyphum in
sacco Beniamin
Ge 44:13 at illi scissis vestibus oneratisque rursum asinis reversi sunt in oppidum
Ge 44:14 primusque Iudas cum fratribus ingressus est ad Ioseph necdum enim de
loco abierat omnesque ante eum in terra pariter corruerunt
Ge 44:15 quibus ille ait cur sic agere voluistis an ignoratis quod non sit similis mei
in augurandi scientia
Ge 44:16 cui Iudas quid respondebimus inquit domino meo vel quid loquemur aut
iusti poterimus obtendere Deus invenit iniquitatem servorum tuorum en
omnes servi sumus domini mei et nos et apud quem inventus est scyphus
Ge 44:17 respondit Ioseph absit a me ut sic agam qui furatus est scyphum ipse sit
servus meus vos autem abite liberi ad patrem vestrum
Ge 44:18 accedens propius Iudas confidenter ait oro domine mi loquatur servus
tuus verbum in auribus tuis et ne irascaris famulo tuo tu es enim post
Pharaonem
Ge 44:19 dominus meus interrogasti prius servos tuos habetis patrem aut fratrem
Ge 44:20 et nos respondimus tibi domino meo est nobis pater senex et puer
parvulus qui in senecta illius natus est cuius uterinus frater est mortuus et
ipsum solum habet mater sua pater vero tenere diligit eum
Ge 44:21 dixistique servis tuis adducite eum ad me et ponam oculos meos super
illum
Ge 44:22 suggessimus domino meo non potest puer relinquere patrem suum si
enim illum dimiserit morietur
Ge 44:23 et dixisti servis tuis nisi venerit frater vester minimus vobiscum non
videbitis amplius faciem meam
Ge 44:24 cum ergo ascendissemus ad famulum tuum patrem nostrum narravimus
ei omnia quae locutus est dominus meus
Ge 44:25 et dixit pater noster revertimini et emite nobis parum tritici
Ge 44:26 cui diximus ire non possumus si frater noster minimus descendet
nobiscum proficiscemur simul alioquin illo absente non audemus videre
faciem viri
Ge 44:27 atque ille respondit vos scitis quod duos genuerit mihi uxor mea
Ge 44:28 egressus est unus et dixistis bestia devoravit eum et hucusque non
conparet
Ge 44:29 si tuleritis et istum et aliquid ei in via contigerit deducetis canos meos
cum maerore ad inferos
Ge 44:30 igitur si intravero ad servum tuum patrem nostrum et puer defuerit cum
anima illius ex huius anima pendeat
Ge 44:31 videritque eum non esse nobiscum morietur et deducent famuli tui canos
eius cum dolore ad inferos
Ge 44:32 ego proprie servus tuus qui in meam hunc recepi fidem et spopondi
dicens nisi reduxero eum peccati reus ero in patrem meum omni tempore
Ge 44:33 manebo itaque servus tuus pro puero in ministerium domini mei et puer
ascendat cum fratribus suis
Ge 44:34 non enim possum redire ad patrem absente puero ne calamitatis quae
oppressura est patrem meum testis adsistam
Ge 45:1 non se poterat ultra cohibere Ioseph multis coram adstantibus unde
praecepit ut egrederentur cuncti foras et nullus interesset alienus
agnitioni mutuae
Ge 45:2 elevavitque vocem cum fletu quam audierunt Aegyptii omnisque domus
Pharaonis
Ge 45:3 et dixit fratribus suis ego sum Ioseph adhuc pater meus vivit nec poterant
respondere fratres nimio timore perterriti
Ge 45:4 ad quos ille clementer accedite inquit ad me et cum accessissent prope
ego sum ait Ioseph frater vester quem vendidistis in Aegypto
Ge 45:5 nolite pavere nec vobis durum esse videatur quod vendidistis me in his
regionibus pro salute enim vestra misit me Deus ante vos in Aegyptum
Ge 45:6 biennium est quod fames esse coepit in terra et adhuc quinque anni
restant quibus nec arari poterit nec meti
Ge 45:7 praemisitque me Deus ut reservemini super terram et escas ad vivendum
habere possitis
Ge 45:8 non vestro consilio sed Dei huc voluntate missus sum qui fecit me quasi
patrem Pharaonis et dominum universae domus eius ac principem in
omni terra Aegypti
Ge 45:9 festinate et ascendite ad patrem meum et dicetis ei haec mandat filius
tuus Ioseph Deus me fecit dominum universae terrae Aegypti descende
ad me ne moreris
Ge 45:10 et habita in terra Gessen erisque iuxta me tu et filii tui et filii filiorum
tuorum oves tuae et armenta tua et universa quae possides
Ge 45:11 ibique te pascam adhuc enim quinque anni residui sunt famis ne et tu
pereas et domus tua et omnia quae possides
Ge 45:12 en oculi vestri et oculi fratris mei Beniamin vident quod os meum
loquatur ad vos
Ge 45:13 nuntiate patri meo universam gloriam meam et cuncta quae vidistis in
Aegypto festinate et adducite eum ad me
Ge 45:14 cumque amplexatus recidisset in collum Beniamin fratris sui flevit illo
quoque flente similiter super collum eius
Ge 45:15 osculatusque est Ioseph omnes fratres suos et ploravit super singulos
post quae ausi sunt loqui ad eum
Ge 45:16 auditumque est et celebri sermone vulgatum in aula regis venerunt
fratres Ioseph et gavisus est Pharao atque omnis familia eius
Ge 45:17 dixitque ad Ioseph ut imperaret fratribus suis dicens onerantes iumenta
ite in terram Chanaan
Ge 45:18 et tollite inde patrem vestrum et cognationem et venite ad me et ego dabo
vobis omnia bona Aegypti ut comedatis medullam terrae
Ge 45:19 praecipe etiam ut tollant plaustra de terra Aegypti ad subvectionem
parvulorum suorum et coniugum ac dicito tollite patrem vestrum et
properate quantocius venientes
Ge 45:20 ne dimittatis quicquam de supellectili vestra quia omnes opes Aegypti
vestrae erunt
Ge 45:21 fecerunt filii Israhel ut eis mandatum fuerat quibus dedit Ioseph plaustra
secundum Pharaonis imperium et cibaria in itinere
Ge 45:22 singulisque proferri iussit binas stolas Beniamin vero dedit trecentos
argenteos cum quinque stolis optimis
Ge 45:23 tantundem pecuniae et vestium mittens patri suo addens eis asinos decem
qui subveherent ex omnibus divitiis Aegypti et totidem asinas triticum in
itinere panesque portantes
Ge 45:24 dimisit ergo fratres suos et proficiscentibus ait ne irascamini in via
Ge 45:25 qui ascendentes ex Aegypto venerunt in terram Chanaan ad patrem suum
Iacob
Ge 45:26 et nuntiaverunt ei dicentes Ioseph vivit et ipse dominatur in omni terra
Aegypti quo audito quasi de gravi somno evigilans tamen non credebat
eis
Ge 45:27 illi contra referebant omnem ordinem rei cumque vidisset plaustra et
universa quae miserat revixit spiritus eius
Ge 45:28 et ait sufficit mihi si adhuc Ioseph filius meus vivit vadam et videbo
illum antequam moriar
Ge 46:1 profectusque Israhel cum omnibus quae habebat venit ad puteum
Iuramenti et mactatis ibi victimis Deo patris sui Isaac
Ge 46:2 audivit eum per visionem nocte vocantem se et dicentem sibi Iacob Iacob
cui respondit ecce adsum
Ge 46:3 ait illi Deus ego sum Fortissimus Deus patris tui noli timere et descende
in Aegyptum quia in gentem magnam faciam te ibi
Ge 46:4 ego descendam tecum illuc et ego inde adducam te revertentem Ioseph
quoque ponet manum suam super oculos tuos
Ge 46:5 surrexit Iacob a puteo Iuramenti tuleruntque eum filii cum parvulis et
uxoribus suis in plaustris quae miserat Pharao ad portandum senem
Ge 46:6 et omnia quae possederat in terra Chanaan venitque in Aegyptum cum
omni semine suo
Ge 46:7 filii eius et nepotes filiae et cuncta simul progenies
Ge 46:8 haec sunt autem nomina filiorum Israhel qui ingressi sunt in Aegyptum
ipse cum liberis suis primogenitus Ruben
Ge 46:9 filii Ruben Enoch et Phallu et Esrom et Charmi
Ge 46:10 filii Symeon Iemuhel et Iamin et Ahod et Iachin et Saher et Saul filius
Chananitidis
Ge 46:11 filii Levi Gerson Caath et Merari
Ge 46:12 filii Iuda Her et Onan et Sela et Phares et Zara mortui sunt autem Her et
Onan in terra Chanaan natique sunt filii Phares Esrom et Amul
Ge 46:13 filii Isachar Thola et Phua et Iob et Semron
Ge 46:14 filii Zabulon Sared et Helon et Iahelel
Ge 46:15 hii filii Liae quos genuit in Mesopotamiam Syriae cum Dina filia sua
omnes animae filiorum eius et filiarum triginta tres
Ge 46:16 filii Gad Sephion et Haggi Suni et Esebon Heri et Arodi et Areli
Ge 46:17 filii Aser Iamne et Iesua et Iesui et Beria Sara quoque soror eorum filii
Beria Heber et Melchihel
Ge 46:18 hii filii Zelphae quam dedit Laban Liae filiae suae et hos genuit Iacob
sedecim animas
Ge 46:19 filii Rahel uxoris Iacob Ioseph et Beniamin
Ge 46:20 natique sunt Ioseph filii in terra Aegypti quos genuit ei Aseneth filia
Putiphare sacerdotis Heliopoleos Manasses et Ephraim
Ge 46:21 filii Beniamin Bela et Bechor et Asbel Gera et Naaman et Ehi et Ros
Mophim et Opphim et Ared
Ge 46:22 hii filii Rahel quos genuit Iacob omnes animae quattuordecim
Ge 46:23 filii Dan Usim
Ge 46:24 filii Nepthalim Iasihel et Guni et Hieser et Sallem
Ge 46:25 hii filii Balae quam dedit Laban Raheli filiae suae et hos genuit Iacob
omnes animae septem
Ge 46:26 cunctae animae quae ingressae sunt cum Iacob in Aegyptum et egressae
de femore illius absque uxoribus filiorum sexaginta sex
Ge 46:27 filii autem Ioseph qui nati sunt ei in terra Aegypti animae duae omnis
anima domus Iacob quae ingressa est Aegyptum fuere septuaginta
Ge 46:28 misit autem Iudam ante se ad Ioseph ut nuntiaret ei et ille occurreret in
Gessen
Ge 46:29 quo cum pervenisset iuncto Ioseph curru suo ascendit obviam patri ad
eundem locum vidensque eum inruit super collum eius et inter amplexus
flevit
Ge 46:30 dixitque pater ad Ioseph iam laetus moriar quia vidi faciem tuam et
superstitem te relinquo
Ge 46:31 et ille locutus est ad fratres et ad omnem domum patris sui ascendam et
nuntiabo Pharaoni dicamque ei fratres mei et domus patris mei qui erant
in terra Chanaan venerunt ad me
Ge 46:32 et sunt viri pastores ovium curamque habent alendorum gregum pecora
sua et armenta et omnia quae habere potuerunt adduxerunt secum
Ge 46:33 cumque vocaverit vos et dixerit quod est opus vestrum
Ge 46:34 respondebitis viri pastores sumus servi tui ab infantia nostra usque in
praesens et nos et patres nostri haec autem dicetis ut habitare possitis in
terra Gessen quia detestantur Aegyptii omnes pastores ovium
Ge 47:1 ingressus ergo Ioseph nuntiavit Pharaoni dicens pater meus et fratres
oves eorum et armenta et cuncta quae possident venerunt de terra
Chanaan et ecce consistunt in terra Gessen
Ge 47:2 extremos quoque fratrum suorum quinque viros statuit coram rege
Ge 47:3 quos ille interrogavit quid habetis operis responderunt pastores ovium
sumus servi tui et nos et patres nostri
Ge 47:4 ad peregrinandum in terra tua venimus quoniam non est herba gregibus
servorum tuorum ingravescente fame in regione Chanaan petimusque ut
esse nos iubeas servos tuos in terra Gessen
Ge 47:5 dixit itaque rex ad Ioseph pater tuus et fratres tui venerunt ad te
Ge 47:6 terra Aegypti in conspectu tuo est in optimo loco fac habitare eos et trade
eis terram Gessen quod si nosti esse in eis viros industrios constitue illos
magistros pecorum meorum
Ge 47:7 post haec introduxit Ioseph patrem suum ad regem et statuit eum coram
eo qui benedicens illi
Ge 47:8 et interrogatus ab eo quot sunt dies annorum vitae tuae
Ge 47:9 respondit dies peregrinationis vitae meae centum triginta annorum sunt
parvi et mali et non pervenerunt usque ad dies patrum meorum quibus
peregrinati sunt
Ge 47:10 et benedicto rege egressus est foras
Ge 47:11 Ioseph vero patri et fratribus suis dedit possessionem in Aegypto in
optimo loco terrae solo Ramesses ut praeceperat Pharao
Ge 47:12 et alebat eos omnemque domum patris sui praebens cibaria singulis
Ge 47:13 in toto enim orbe panis deerat et oppresserat fames terram maxime
Aegypti et Chanaan
Ge 47:14 e quibus omnem pecuniam congregavit pro venditione frumenti et intulit
eam in aerarium regis
Ge 47:15 cumque defecisset emptoris pretium venit cuncta Aegyptus ad Ioseph
dicens da nobis panes quare morimur coram te deficiente pecunia
Ge 47:16 quibus ille respondit adducite pecora vestra et dabo vobis pro eis cibos si
pretium non habetis
Ge 47:17 quae cum adduxissent dedit eis alimenta pro equis et ovibus et bubus et
asinis sustentavitque eos illo anno pro commutatione pecorum
Ge 47:18 veneruntque anno secundo et dixerunt ei non celamus dominum nostrum
quod deficiente pecunia pecora simul defecerint nec clam te est quod
absque corporibus et terra nihil habeamus
Ge 47:19 cur ergo morimur te vidente et nos et terra nostra tui erimus eme nos in
servitutem regiam et praebe semina ne pereunte cultore redigatur terra in
solitudinem
Ge 47:20 emit igitur Ioseph omnem terram Aegypti vendentibus singulis
possessiones suas prae magnitudine famis subiecitque eam Pharaoni
Ge 47:21 et cunctos populos eius a novissimis terminis Aegypti usque ad extremos
fines eius
Ge 47:22 praeter terram sacerdotum quae a rege tradita fuerat eis quibus et statuta
cibaria ex horreis publicis praebebantur et idcirco non sunt conpulsi
vendere possessiones suas
Ge 47:23 dixit ergo Ioseph ad populos en ut cernitis et vos et terram vestram
Pharao possidet accipite semina et serite agros
Ge 47:24 ut fruges habere possitis quintam partem regi dabitis quattuor reliquas
permitto vobis in sementem et in cibos famulis et liberis vestris
Ge 47:25 qui responderunt salus nostra in manu tua est respiciat nos tantum
dominus noster et laeti serviemus regi
Ge 47:26 ex eo tempore usque in praesentem diem in universa terra Aegypti
regibus quinta pars solvitur et factum est quasi in legem absque terra
sacerdotali quae libera ab hac condicione fuit
Ge 47:27 habitavit ergo Israhel in Aegypto id est in terra Gessen et possedit eam
auctusque est et multiplicatus nimis
Ge 47:28 et vixit in ea decem et septem annis factique sunt omnes dies vitae illius
centum quadraginta septem annorum
Ge 47:29 cumque adpropinquare cerneret mortis diem vocavit filium suum Ioseph
et dixit ad eum si inveni gratiam in conspectu tuo pone manum sub
femore meo et facies mihi misericordiam et veritatem ut non sepelias me
in Aegypto
Ge 47:30 sed dormiam cum patribus meis et auferas me de hac terra condasque in
sepulchro maiorum cui respondit Ioseph ego faciam quod iussisti
Ge 47:31 et ille iura ergo inquit mihi quo iurante adoravit Israhel Deum conversus
ad lectuli caput
Ge 48:1 his ita transactis nuntiatum est Ioseph quod aegrotaret pater eius qui
adsumptis duobus filiis Manasse et Ephraim ire perrexit
Ge 48:2 dictumque est seni ecce filius tuus Ioseph venit ad te qui confortatus
sedit in lectulo
Ge 48:3 et ingresso ad se ait Deus omnipotens apparuit mihi in Luza quae est in
terra Chanaan benedixitque mihi
Ge 48:4 et ait ego te augebo et multiplicabo et faciam in turbas populorum
daboque tibi terram hanc et semini tuo post te in possessionem
sempiternam
Ge 48:5 duo igitur filii tui qui nati sunt tibi in terra Aegypti antequam huc
venirem ad te mei erunt Ephraim et Manasses sicut Ruben et Symeon
reputabuntur mihi
Ge 48:6 reliquos autem quos genueris post eos tui erunt et nomine fratrum
suorum vocabuntur in possessionibus suis
Ge 48:7 mihi enim quando veniebam de Mesopotamiam mortua est Rahel in terra
Chanaan in ipso itinere eratque vernum tempus et ingrediebar Ephratam
et sepelivi eam iuxta viam Ephratae quae alio nomine appellatur
Bethleem
Ge 48:8 videns autem filios eius dixit ad eum qui sunt isti
Ge 48:9 respondit filii mei sunt quos dedit mihi Deus in hoc loco adduc inquit
eos ad me ut benedicam illis
Ge 48:10 oculi enim Israhel caligabant prae nimia senectute et clare videre non
poterat adplicitosque ad se deosculatus et circumplexus
Ge 48:11 dixit ad filium non sum fraudatus aspectu tuo insuper ostendit mihi Deus
semen tuum
Ge 48:12 cumque tulisset eos Ioseph de gremio patris adoravit pronus in terram
Ge 48:13 et posuit Ephraim ad dexteram suam id est ad sinistram Israhel Manassen
vero in sinistra sua ad dexteram scilicet patris adplicuitque ambos ad
eum
Ge 48:14 qui extendens manum dextram posuit super caput Ephraim iunioris
fratris sinistram autem super caput Manasse qui maior natu erat
commutans manus
Ge 48:15 benedixitque Ioseph filio suo et ait Deus in cuius conspectu
ambulaverunt patres mei Abraham et Isaac Deus qui pascit me ab
adulescentia mea usque in praesentem diem
Ge 48:16 angelus qui eruit me de cunctis malis benedicat pueris et invocetur super
eos nomen meum nomina quoque patrum meorum Abraham et Isaac et
crescant in multitudinem super terram
Ge 48:17 videns autem Ioseph quod posuisset pater suus dexteram manum super
caput Ephraim graviter accepit et adprehensam patris manum levare
conatus est de capite Ephraim et transferre super caput Manasse
Ge 48:18 dixitque ad patrem non ita convenit pater quia hic est primogenitus pone
dexteram tuam super caput eius
Ge 48:19 qui rennuens ait scio fili mi scio et iste quidem erit in populos et
multiplicabitur sed frater eius iunior maior illo erit et semen illius crescet
in gentes
Ge 48:20 benedixitque eis in ipso tempore dicens in te benedicetur Israhel atque
dicetur faciat tibi Deus sicut Ephraim et sicut Manasse constituitque
Ephraim ante Manassen
Ge 48:21 et ait ad Ioseph filium suum en ego morior et erit Deus vobiscum
reducetque vos ad terram patrum vestrorum
Ge 48:22 do tibi partem unam extra fratres tuos quam tuli de manu Amorrei in
gladio et arcu meo
Ge 49:1 vocavit autem Iacob filios suos et ait eis congregamini ut adnuntiem
quae ventura sunt vobis diebus novissimis
Ge 49:2 congregamini et audite filii Iacob audite Israhel patrem vestrum
Ge 49:3 Ruben primogenitus meus tu fortitudo mea et principium doloris mei
prior in donis maior imperio
Ge 49:4 effusus es sicut aqua non crescas quia ascendisti cubile patris tui et
maculasti stratum eius
Ge 49:5 Symeon et Levi fratres vasa iniquitatis bellantia
Ge 49:6 in consilio eorum ne veniat anima mea et in coetu illorum non sit gloria
mea quia in furore suo occiderunt virum et in voluntate sua suffoderunt
murum
Ge 49:7 maledictus furor eorum quia pertinax et indignatio illorum quia dura
dividam eos in Iacob et dispergam illos in Israhel
Ge 49:8 Iuda te laudabunt fratres tui manus tua in cervicibus inimicorum tuorum
adorabunt te filii patris tui
Ge 49:9 catulus leonis Iuda a praeda fili mi ascendisti requiescens accubuisti ut
leo et quasi leaena quis suscitabit eum
Ge 49:10 non auferetur sceptrum de Iuda et dux de femoribus eius donec veniat
qui mittendus est et ipse erit expectatio gentium
Ge 49:11 ligans ad vineam pullum suum et ad vitem o fili mi asinam suam lavabit
vino stolam suam et sanguine uvae pallium suum
Ge 49:12 pulchriores oculi eius vino et dentes lacte candidiores
Ge 49:13 Zabulon in litore maris habitabit et in statione navium pertingens usque
ad Sidonem
Ge 49:14 Isachar asinus fortis accubans inter terminos
Ge 49:15 vidit requiem quod esset bona et terram quod optima et subposuit
umerum suum ad portandum factusque est tributis serviens
Ge 49:16 Dan iudicabit populum suum sicut et alia tribus Israhel
Ge 49:17 fiat Dan coluber in via cerastes in semita mordens ungulas equi ut cadat
ascensor eius retro
Ge 49:18 salutare tuum expectabo Domine
Ge 49:19 Gad accinctus proeliabitur ante eum et ipse accingetur retrorsum
Ge 49:20 Aser pinguis panis eius et praebebit delicias regibus
Ge 49:21 Nepthalim cervus emissus et dans eloquia pulchritudinis
Ge 49:22 filius adcrescens Ioseph filius adcrescens et decorus aspectu filiae
discurrerunt super murum
Ge 49:23 sed exasperaverunt eum et iurgati sunt invideruntque illi habentes iacula
Ge 49:24 sedit in forti arcus eius et dissoluta sunt vincula brachiorum et manuum
illius per manus potentis Iacob inde pastor egressus est lapis Israhel
Ge 49:25 Deus patris tui erit adiutor tuus et Omnipotens benedicet tibi
benedictionibus caeli desuper benedictionibus abyssi iacentis deorsum
benedictionibus uberum et vulvae
Ge 49:26 benedictiones patris tui confortatae sunt benedictionibus patrum eius
donec veniret desiderium collium aeternorum fiant in capite Ioseph et in
vertice nazarei inter fratres suos
Ge 49:27 Beniamin lupus rapax mane comedet praedam et vespere dividet spolia
Ge 49:28 omnes hii in tribubus Israhel duodecim haec locutus est eis pater suus
benedixitque singulis benedictionibus propriis
Ge 49:29 et praecepit eis dicens ego congregor ad populum meum sepelite me cum
patribus meis in spelunca duplici quae est in agro Ephron Hetthei
Ge 49:30 contra Mambre in terra Chanaan quam emit Abraham cum agro ab
Ephron Hettheo in possessionem sepulchri
Ge 49:31 ibi sepelierunt eum et Sarram uxorem eius ibi sepultus est Isaac cum
Rebecca coniuge ibi et Lia condita iacet
Ge 49:32 finitisque mandatis quibus filios instruebat collegit pedes suos super
lectulum et obiit adpositusque est ad populum suum
Ge 50:1 quod cernens Ioseph ruit super faciem patris flens et deosculans eum
Ge 50:2 praecepitque servis suis medicis ut aromatibus condirent patrem
Ge 50:3 quibus iussa explentibus transierunt quadraginta dies iste quippe mos
erat cadaverum conditorum flevitque eum Aegyptus septuaginta diebus
Ge 50:4 et expleto planctus tempore locutus est Ioseph ad familiam Pharaonis si
inveni gratiam in conspectu vestro loquimini in auribus Pharaonis
Ge 50:5 eo quod pater meus adiuraverit me dicens en morior in sepulchro meo
quod fodi mihi in terra Chanaan sepelies me ascendam igitur et sepeliam
patrem meum ac revertar
Ge 50:6 dixitque ei Pharao ascende et sepeli patrem tuum sicut adiuratus es
Ge 50:7 quo ascendente ierunt cum eo omnes senes domus Pharaonis cunctique
maiores natu terrae Aegypti
Ge 50:8 domus Ioseph cum fratribus suis absque parvulis et gregibus atque
armentis quae dereliquerant in terra Gessen
Ge 50:9 habuit quoque in comitatu currus et equites et facta est turba non modica
Ge 50:10 veneruntque ad aream Atad quae sita est trans Iordanem ubi celebrantes
exequias planctu magno atque vehementi impleverunt septem dies
Ge 50:11 quod cum vidissent habitatores terrae Chanaan dixerunt planctus magnus
est iste Aegyptiis et idcirco appellaverunt nomen loci illius Planctus
Aegypti
Ge 50:12 fecerunt ergo filii Iacob sicut praeceperat eis
Ge 50:13 et portantes eum in terram Chanaan sepelierunt in spelunca duplici quam
emerat Abraham cum agro in possessionem sepulchri ab Ephron Hettheo
contra faciem Mambre
Ge 50:14 reversusque est Ioseph in Aegyptum cum fratribus suis et omni comitatu
sepulto patre
Ge 50:15 quo mortuo timentes fratres eius et mutuo conloquentes ne forte memor
sit iniuriae quam passus est et reddat nobis malum omne quod fecimus
Ge 50:16 mandaverunt ei pater tuus praecepit nobis antequam moreretur
Ge 50:17 ut haec tibi verbis illius diceremus obsecro ut obliviscaris sceleris
fratrum tuorum et peccati atque malitiae quam exercuerunt in te nos
quoque oramus ut servis Dei patris tui dimittas iniquitatem hanc quibus
auditis flevit Ioseph
Ge 50:18 veneruntque ad eum fratres sui et proni in terram dixerunt servi tui
sumus
Ge 50:19 quibus ille respondit nolite timere num Dei possumus rennuere
voluntatem
Ge 50:20 vos cogitastis de me malum et Deus vertit illud in bonum ut exaltaret me
sicut inpraesentiarum cernitis et salvos faceret multos populos
Ge 50:21 nolite metuere ego pascam vos et parvulos vestros consolatusque est eos
et blande ac leniter est locutus
Ge 50:22 et habitavit in Aegypto cum omni domo patris sui vixitque centum
decem annis et vidit Ephraim filios usque ad tertiam generationem filii
quoque Machir filii Manasse nati sunt in genibus Ioseph
Ge 50:23 quibus transactis locutus est fratribus suis post mortem meam Deus
visitabit vos et ascendere faciet de terra ista ad terram quam iuravit
Abraham Isaac et Iacob
Ge 50:24 cumque adiurasset eos atque dixisset Deus visitabit vos asportate
vobiscum ossa mea de loco isto
Ge 50:25 mortuus est expletis centum decem vitae suae annis et conditus
aromatibus repositus est in loculo in Aegypto
 

 

Exodus

 

Ex 1:1 haec sunt nomina filiorum Israhel qui ingressi sunt Aegyptum cum Iacob
singuli cum domibus suis introierunt
Ex 1:2 Ruben Symeon Levi Iuda
Ex 1:3 Isachar Zabulon et Beniamin
Ex 1:4 Dan et Nepthalim Gad et Aser
Ex 1:5 erant igitur omnes animae eorum qui egressi sunt de femore Iacob
septuaginta Ioseph autem in Aegypto erat
Ex 1:6 quo mortuo et universis fratribus eius omnique cognatione illa
Ex 1:7 filii Israhel creverunt et quasi germinantes multiplicati sunt ac roborati
nimis impleverunt terram
Ex 1:8 surrexit interea rex novus super Aegyptum qui ignorabat Ioseph
Ex 1:9 et ait ad populum suum ecce populus filiorum Israhel multus et fortior
nobis
Ex 1:10 venite sapienter opprimamus eum ne forte multiplicetur et si ingruerit
contra nos bellum addatur inimicis nostris expugnatisque nobis
egrediatur e terra
Ex 1:11 praeposuit itaque eis magistros operum ut adfligerent eos oneribus
aedificaveruntque urbes tabernaculorum Pharaoni Phiton et Ramesses
Ex 1:12 quantoque opprimebant eos tanto magis multiplicabantur et crescebant
Ex 1:13 oderantque filios Israhel Aegyptii et adfligebant inludentes eis
Ex 1:14 atque ad amaritudinem perducebant vitam eorum operibus duris luti et
lateris omnique famulatu quo in terrae operibus premebantur
Ex 1:15 dixit autem rex Aegypti obsetricibus Hebraeorum quarum una vocabatur
Sephra altera Phua
Ex 1:16 praecipiens eis quando obsetricabitis Hebraeas et partus tempus
advenerit si masculus fuerit interficite illum si femina reservate
Ex 1:17 timuerunt autem obsetrices Deum et non fecerunt iuxta praeceptum regis
Aegypti sed conservabant mares
Ex 1:18 quibus ad se accersitis rex ait quidnam est hoc quod facere voluistis ut
pueros servaretis
Ex 1:19 quae responderunt non sunt hebraeae sicut aegyptiae mulieres ipsae enim
obsetricandi habent scientiam et priusquam veniamus ad eas pariunt
Ex 1:20 bene ergo fecit Deus obsetricibus et crevit populus confortatusque est
nimis
Ex 1:21 et quia timuerant obsetrices Deum aedificavit illis domos
Ex 1:22 praecepit autem Pharao omni populo suo dicens quicquid masculini
sexus natum fuerit in flumen proicite quicquid feminei reservate
Ex 2:1 egressus est post haec vir de domo Levi accepta uxore stirpis suae
Ex 2:2 quae concepit et peperit filium et videns eum elegantem abscondit tribus
mensibus
Ex 2:3 cumque iam celare non posset sumpsit fiscellam scirpeam et linivit eam
bitumine ac pice posuitque intus infantulum et exposuit eum in carecto
ripae fluminis
Ex 2:4 stante procul sorore eius et considerante eventum rei
Ex 2:5 ecce autem descendebat filia Pharaonis ut lavaretur in flumine et puellae
eius gradiebantur per crepidinem alvei quae cum vidisset fiscellam in
papyrione misit unam e famulis suis et adlatam
Ex 2:6 aperiens cernensque in ea parvulum vagientem miserta eius ait de
infantibus Hebraeorum est
Ex 2:7 cui soror pueri vis inquit ut vadam et vocem tibi hebraeam mulierem
quae nutrire possit infantulum
Ex 2:8 respondit vade perrexit puella et vocavit matrem eius
Ex 2:9 ad quam locuta filia Pharaonis accipe ait puerum istum et nutri mihi ego
tibi dabo mercedem tuam suscepit mulier et nutrivit puerum adultumque
tradidit filiae Pharaonis
Ex 2:10 quem illa adoptavit in locum filii vocavitque nomen eius Mosi dicens
quia de aqua tuli eum
Ex 2:11 in diebus illis postquam creverat Moses egressus ad fratres suos vidit
adflictionem eorum et virum aegyptium percutientem quendam de
Hebraeis fratribus suis
Ex 2:12 cumque circumspexisset huc atque illuc et nullum adesse vidisset
percussum Aegyptium abscondit sabulo
Ex 2:13 et egressus die altero conspexit duos Hebraeos rixantes dixitque ei qui
faciebat iniuriam quare percutis proximum tuum
Ex 2:14 qui respondit quis constituit te principem et iudicem super nos num
occidere me tu dicis sicut occidisti Aegyptium timuit Moses et ait
quomodo palam factum est verbum istud
Ex 2:15 audivitque Pharao sermonem hunc et quaerebat occidere Mosen qui
fugiens de conspectu eius moratus est in terra Madian et sedit iuxta
puteum
Ex 2:16 erant sacerdoti Madian septem filiae quae venerunt ad hauriendas aquas
et impletis canalibus adaquare cupiebant greges patris sui
Ex 2:17 supervenere pastores et eiecerunt eas surrexitque Moses et defensis
puellis adaquavit oves earum
Ex 2:18 quae cum revertissent ad Raguhel patrem suum dixit ad eas cur velocius
venistis solito
Ex 2:19 responderunt vir aegyptius liberavit nos de manu pastorum insuper et
hausit aquam nobiscum potumque dedit ovibus
Ex 2:20 at ille ubi est inquit quare dimisistis hominem vocate eum ut comedat
panem
Ex 2:21 iuravit ergo Moses quod habitaret cum eo accepitque Sefforam filiam
eius
Ex 2:22 quae peperit filium quem vocavit Gersam dicens advena fui in terra
aliena
Ex 2:23 post multum temporis mortuus est rex Aegypti et ingemescentes filii
Israhel propter opera vociferati sunt ascenditque clamor eorum ad Deum
ab operibus
Ex 2:24 et audivit gemitum eorum ac recordatus foederis quod pepigerat cum
Abraham et Isaac et Iacob
Ex 2:25 respexit filios Israhel et cognovit eos
Ex 3:1 Moses autem pascebat oves Iethro cognati sui sacerdotis Madian cumque
minasset gregem ad interiora deserti venit ad montem Dei Horeb
Ex 3:2 apparuitque ei Dominus in flamma ignis de medio rubi et videbat quod
rubus arderet et non conbureretur
Ex 3:3 dixit ergo Moses vadam et videbo visionem hanc magnam quare non
conburatur rubus
Ex 3:4 cernens autem Dominus quod pergeret ad videndum vocavit eum de
medio rubi et ait Moses Moses qui respondit adsum
Ex 3:5 at ille ne adpropies inquit huc solve calciamentum de pedibus tuis locus
enim in quo stas terra sancta est
Ex 3:6 et ait ego sum Deus patris tui Deus Abraham Deus Isaac Deus Iacob
abscondit Moses faciem suam non enim audebat aspicere contra Deum
Ex 3:7 cui ait Dominus vidi adflictionem populi mei in Aegypto et clamorem
eius audivi propter duritiam eorum qui praesunt operibus
Ex 3:8 et sciens dolorem eius descendi ut liberarem eum de manibus
Aegyptiorum et educerem de terra illa in terram bonam et spatiosam in
terram quae fluit lacte et melle ad loca Chananei et Hetthei et Amorrei
Ferezei et Evei et Iebusei
Ex 3:9 clamor ergo filiorum Israhel venit ad me vidique adflictionem eorum qua
ab Aegyptiis opprimuntur
Ex 3:10 sed veni mittam te ad Pharaonem ut educas populum meum filios Israhel
de Aegypto
Ex 3:11 dixit Moses ad Deum quis ego sum ut vadam ad Pharaonem et educam
filios Israhel de Aegypto
Ex 3:12 qui dixit ei ero tecum et hoc habebis signum quod miserim te cum
eduxeris populum de Aegypto immolabis Deo super montem istum
Ex 3:13 ait Moses ad Deum ecce ego vadam ad filios Israhel et dicam eis Deus
patrum vestrorum misit me ad vos si dixerint mihi quod est nomen eius
quid dicam eis
Ex 3:14 dixit Deus ad Mosen ego sum qui sum ait sic dices filiis Israhel qui est
misit me ad vos
Ex 3:15 dixitque iterum Deus ad Mosen haec dices filiis Israhel Dominus Deus
patrum vestrorum Deus Abraham Deus Isaac et Deus Iacob misit me ad
vos hoc nomen mihi est in aeternum et hoc memoriale meum in
generationem et generatione
Ex 3:16 vade congrega seniores Israhel et dices ad eos Dominus Deus patrum
vestrorum apparuit mihi Deus Abraham et Deus Isaac et Deus Iacob
dicens visitans visitavi vos et omnia quae acciderunt vobis in Aegypto
Ex 3:17 et dixi ut educam vos de adflictione Aegypti in terram Chananei et
Hetthei et Amorrei Ferezei et Evei et Iebusei ad terram fluentem lacte et
melle
Ex 3:18 et audient vocem tuam ingredierisque tu et seniores Israhel ad regem
Aegypti et dices ad eum Dominus Deus Hebraeorum vocavit nos ibimus
viam trium dierum per solitudinem ut immolemus Domino Deo nostro
Ex 3:19 sed ego scio quod non dimittet vos rex Aegypti ut eatis nisi per manum
validam
Ex 3:20 extendam enim manum meam et percutiam Aegyptum in cunctis
mirabilibus meis quae facturus sum in medio eorum post haec dimittet
vos
Ex 3:21 daboque gratiam populo huic coram Aegyptiis et cum egrediemini non
exibitis vacui
Ex 3:22 sed postulabit mulier a vicina sua et ab hospita vasa argentea et aurea ac
vestes ponetisque eas super filios et filias vestras et spoliabitis Aegyptum
Ex 4:1 respondens Moses ait non credent mihi neque audient vocem meam sed
dicent non apparuit tibi Dominus
Ex 4:2 dixit ergo ad eum quid est hoc quod tenes in manu tua respondit virga
Ex 4:3 ait proice eam in terram proiecit et versa est in colubrum ita ut fugeret
Moses
Ex 4:4 dixitque Dominus extende manum tuam et adprehende caudam eius
extendit et tenuit versaque est in virgam
Ex 4:5 ut credant inquit quod apparuerit tibi Dominus Deus patrum tuorum
Deus Abraham Deus Isaac Deus Iacob
Ex 4:6 dixitque Dominus rursum mitte manum in sinum tuum quam cum
misisset in sinum protulit leprosam instar nivis
Ex 4:7 retrahe ait manum in sinum tuum retraxit et protulit iterum et erat similis
carni reliquae
Ex 4:8 si non crediderint inquit tibi neque audierint sermonem signi prioris
credent verbo signi sequentis
Ex 4:9 quod si nec duobus quidem his signis crediderint neque audierint vocem
tuam sume aquam fluminis et effunde eam super aridam et quicquid
hauseris de fluvio vertetur in sanguinem
Ex 4:10 ait Moses obsecro Domine non sum eloquens ab heri et nudius tertius et
ex quo locutus es ad servum tuum inpeditioris et tardioris linguae sum
Ex 4:11 dixit Dominus ad eum quis fecit os hominis aut quis fabricatus est
mutum et surdum videntem et caecum nonne ego
Ex 4:12 perge igitur et ego ero in ore tuo doceboque te quid loquaris
Ex 4:13 at ille obsecro inquit Domine mitte quem missurus es
Ex 4:14 iratus Dominus in Mosen ait Aaron frater tuus Levites scio quod
eloquens sit ecce ipse egreditur in occursum tuum vidensque te laetabitur
corde
Ex 4:15 loquere ad eum et pone verba mea in ore eius ego ero in ore tuo et in ore
illius et ostendam vobis quid agere debeatis
Ex 4:16 ipse loquetur pro te ad populum et erit os tuum tu autem eris ei in his
quae ad Deum pertinent
Ex 4:17 virgam quoque hanc sume in manu tua in qua facturus es signa
Ex 4:18 abiit Moses et reversus est ad Iethro cognatum suum dixitque ei vadam
et revertar ad fratres meos in Aegyptum ut videam si adhuc vivunt cui ait
Iethro vade in pace
Ex 4:19 dixit ergo Dominus ad Mosen in Madian vade revertere in Aegyptum
mortui sunt omnes qui quaerebant animam tuam
Ex 4:20 tulit Moses uxorem et filios suos et inposuit eos super asinum
reversusque est in Aegyptum portans virgam Dei in manu sua
Ex 4:21 dixitque ei Dominus revertenti in Aegyptum vide ut omnia ostenta quae
posui in manu tua facias coram Pharaone ego indurabo cor eius et non
dimittet populum
Ex 4:22 dicesque ad eum haec dicit Dominus filius meus primogenitus meus
Israhel
Ex 4:23 dixi tibi dimitte filium meum ut serviat mihi et noluisti dimittere eum
ecce ego interficiam filium tuum primogenitum
Ex 4:24 cumque esset in itinere in diversorio occurrit ei Dominus et volebat
occidere eum
Ex 4:25 tulit ilico Seffora acutissimam petram et circumcidit praeputium filii sui
tetigitque pedes eius et ait sponsus sanguinum tu mihi es
Ex 4:26 et dimisit eum postquam dixerat sponsus sanguinum ob circumcisionem
Ex 4:27 dixit autem Dominus ad Aaron vade in occursum Mosi in deserto qui
perrexit ei obviam in montem Dei et osculatus est eum
Ex 4:28 narravitque Moses Aaron omnia verba Domini quibus miserat eum et
signa quae mandaverat
Ex 4:29 veneruntque simul et congregaverunt cunctos seniores filiorum Israhel
Ex 4:30 locutusque est Aaron omnia verba quae dixerat Dominus ad Mosen et
fecit signa coram populo
Ex 4:31 et credidit populus audieruntque quod visitasset Dominus filios Israhel et
quod respexisset adflictionem eorum et proni adoraverunt
Ex 5:1 post haec ingressi sunt Moses et Aaron et dixerunt Pharaoni haec dicit
Dominus Deus Israhel dimitte populum meum ut sacrificet mihi in
deserto
Ex 5:2 at ille respondit quis est Dominus ut audiam vocem eius et dimittam
Israhel nescio Dominum et Israhel non dimittam
Ex 5:3 dixerunt Deus Hebraeorum vocavit nos ut eamus viam trium dierum in
solitudinem et sacrificemus Domino Deo nostro ne forte accidat nobis
pestis aut gladius
Ex 5:4 ait ad eos rex Aegypti quare Moses et Aaron sollicitatis populum ab
operibus suis ite ad onera vestra
Ex 5:5 dixitque Pharao multus est populus terrae videtis quod turba succreverit
quanto magis si dederitis eis requiem ab operibus
Ex 5:6 praecepit ergo in die illo praefectis operum et exactoribus populi dicens
Ex 5:7 nequaquam ultra dabitis paleas populo ad conficiendos lateres sicut prius
sed ipsi vadant et colligant stipulam
Ex 5:8 et mensuram laterum quos prius faciebant inponetis super eos nec
minuetis quicquam vacant enim et idcirco vociferantur dicentes eamus et
sacrificemus Deo nostro
Ex 5:9 opprimantur operibus et expleant ea ut non adquiescant verbis
mendacibus
Ex 5:10 igitur egressi praefecti operum et exactores ad populum dixerunt sic dicit
Pharao non do vobis paleas
Ex 5:11 ite et colligite sicubi invenire potueritis nec minuetur quicquam de opere
vestro
Ex 5:12 dispersusque est populus per omnem terram Aegypti ad colligendas
paleas
Ex 5:13 praefecti quoque operum instabant dicentes conplete opus vestrum
cotidie ut prius facere solebatis quando dabantur vobis paleae
Ex 5:14 flagellatique sunt qui praeerant operibus filiorum Israhel ab exactoribus
Pharaonis dicentibus quare non impletis mensuram laterum sicut prius
nec heri nec hodie
Ex 5:15 veneruntque praepositi filiorum Israhel et vociferati sunt ad Pharaonem
dicentes cur ita agis contra servos tuos
Ex 5:16 paleae non dantur nobis et lateres similiter imperantur en famuli tui
flagellis caedimur et iniuste agitur contra populum tuum
Ex 5:17 qui ait vacatis otio et idcirco dicitis eamus et sacrificemus Domino
Ex 5:18 ite ergo et operamini paleae non dabuntur vobis et reddetis consuetum
numerum laterum
Ex 5:19 videbantque se praepositi filiorum Israhel in malo eo quod diceretur eis
non minuetur quicquam de lateribus per singulos dies
Ex 5:20 occurreruntque Mosi et Aaron qui stabant ex adverso egredientes a
Pharaone
Ex 5:21 et dixerunt ad eos videat Dominus et iudicet quoniam fetere fecistis
odorem nostrum coram Pharao et servis eius et praebuistis ei gladium ut
occideret nos
Ex 5:22 reversusque Moses ad Dominum ait Domine cur adflixisti populum
istum quare misisti me
Ex 5:23 ex eo enim quo ingressus sum ad Pharaonem ut loquerer nomine tuo
adflixit populum tuum et non liberasti eos
Ex 6:1 dixit Dominus ad Mosen nunc videbis quae facturus sum Pharaoni per
manum enim fortem dimittet eos et in manu robusta eiciet illos de terra
sua
Ex 6:2 locutusque est Dominus ad Mosen dicens ego Dominus
Ex 6:3 qui apparui Abraham Isaac et Iacob in Deo omnipotente et nomen meum
Adonai non indicavi eis
Ex 6:4 pepigique cum eis foedus ut darem illis terram Chanaan terram
peregrinationis eorum in qua fuerunt advenae
Ex 6:5 ego audivi gemitum filiorum Israhel quo Aegyptii oppresserunt eos et
recordatus sum pacti mei
Ex 6:6 ideo dic filiis Israhel ego Dominus qui educam vos de ergastulo
Aegyptiorum et eruam de servitute ac redimam in brachio excelso et
iudiciis magnis
Ex 6:7 et adsumam vos mihi in populum et ero vester Deus scietisque quod ego
sim Dominus Deus vester qui eduxerim vos de ergastulo Aegyptiorum
Ex 6:8 et induxerim in terram super quam levavi manum meam ut darem eam
Abraham Isaac et Iacob daboque illam vobis possidendam ego Dominus
Ex 6:9 narravit ergo Moses omnia filiis Israhel qui non adquieverunt ei propter
angustiam spiritus et opus durissimum
Ex 6:10 locutusque est Dominus ad Mosen dicens
Ex 6:11 ingredere et loquere ad Pharao regem Aegypti ut dimittat filios Israhel de
terra sua
Ex 6:12 respondit Moses coram Domino ecce filii Israhel non me audiunt et
quomodo audiet me Pharao praesertim cum sim incircumcisus labiis
Ex 6:13 locutus est Dominus ad Mosen et Aaron et dedit mandatum ad filios
Israhel et ad Pharao regem Aegypti ut educerent filios Israhel de terra
Aegypti
Ex 6:14 isti sunt principes domorum per familias suas filii Ruben primogeniti
Israhelis Enoch et Phallu Aesrom et Charmi
Ex 6:15 hae cognationes Ruben filii Symeon Iamuhel et Iamin et Aod Iachin et
Soer et Saul filius Chananitidis hae progenies Symeon
Ex 6:16 et haec nomina filiorum Levi per cognationes suas Gerson et Caath et
Merari anni autem vitae Levi fuerunt centum triginta septem
Ex 6:17 filii Gerson Lobeni et Semei per cognationes suas
Ex 6:18 filii Caath Amram et Isuar et Hebron et Ozihel annique vitae Caath
centum triginta tres
Ex 6:19 filii Merari Mooli et Musi hae cognationes Levi per familias suas
Ex 6:20 accepit autem Amram uxorem Iocabed patruelem suam quae peperit ei
Aaron et Mosen fueruntque anni vitae Amram centum triginta septem
Ex 6:21 filii quoque Isuar Core et Napheg et Zechri
Ex 6:22 filii quoque Ozihel Misahel et Elsaphan et Sethri
Ex 6:23 accepit autem Aaron uxorem Elisabe filiam Aminadab sororem Naasson
quae peperit ei Nadab et Abiu et Eleazar et Ithamar
Ex 6:24 filii quoque Core Asir et Helcana et Abiasab hae sunt cognationes
Coritarum
Ex 6:25 at vero Eleazar filius Aaron accepit uxorem de filiabus Phutihel quae
peperit ei Finees hii sunt principes familiarum leviticarum per
cognationes suas
Ex 6:26 iste est Aaron et Moses quibus praecepit Dominus ut educerent filios
Israhel de terra Aegypti per turmas suas
Ex 6:27 hii sunt qui loquuntur ad Pharao regem Aegypti ut educant filios Israhel
de Aegypto iste Moses et Aaron
Ex 6:28 in die qua locutus est Dominus ad Mosen in terra Aegypti
Ex 6:29 et locutus est Dominus ad Mosen dicens ego Dominus loquere ad Pharao
regem Aegypti omnia quae ego loquor tibi
Ex 6:30 et ait Moses coram Domino en incircumcisus labiis sum quomodo audiet
me Pharao
Ex 7:1 dixitque Dominus ad Mosen ecce constitui te Deum Pharaonis Aaron
frater tuus erit propheta tuus
Ex 7:2 tu loqueris omnia quae mando tibi ille loquetur ad Pharaonem ut dimittat
filios Israhel de terra sua
Ex 7:3 sed ego indurabo cor eius et multiplicabo signa et ostenta mea in terra
Aegypti
Ex 7:4 et non audiet vos inmittamque manum meam super Aegyptum et educam
exercitum et populum meum filios Israhel de terra Aegypti per iudicia
maxima
Ex 7:5 et scient Aegyptii quod ego sim Dominus qui extenderim manum meam
super Aegyptum et eduxerim filios Israhel de medio eorum
Ex 7:6 fecit itaque Moses et Aaron sicut praeceperat Dominus ita egerunt
Ex 7:7 erat autem Moses octoginta annorum et Aaron octoginta trium quando
locuti sunt ad Pharaonem
Ex 7:8 dixitque Dominus ad Mosen et Aaron
Ex 7:9 cum dixerit vobis Pharao ostendite signa dices ad Aaron tolle virgam
tuam et proice eam coram Pharao ac vertatur in colubrum
Ex 7:10 ingressi itaque Moses et Aaron ad Pharaonem fecerunt sicut praeceperat
Dominus tulitque Aaron virgam coram Pharao et servis eius quae versa
est in colubrum
Ex 7:11 vocavit autem Pharao sapientes et maleficos et fecerunt etiam ipsi per
incantationes aegyptias et arcana quaedam similiter
Ex 7:12 proieceruntque singuli virgas suas quae versae sunt in dracones sed
devoravit virga Aaron virgas eorum
Ex 7:13 induratumque est cor Pharaonis et non audivit eos sicut praeceperat
Dominus
Ex 7:14 dixit autem Dominus ad Mosen ingravatum est cor Pharaonis non vult
dimittere populum
Ex 7:15 vade ad eum mane ecce egredietur ad aquas et stabis in occursum eius
super ripam fluminis et virgam quae conversa est in draconem tolles in
manu tua
Ex 7:16 dicesque ad eum Dominus Deus Hebraeorum misit me ad te dicens
dimitte populum meum ut mihi sacrificet in deserto et usque ad praesens
audire noluisti
Ex 7:17 haec igitur dicit Dominus in hoc scies quod Dominus sim ecce percutiam
virga quae in manu mea est aquam fluminis et vertetur in sanguinem
Ex 7:18 pisces quoque qui sunt in fluvio morientur et conputrescent aquae et
adfligentur Aegyptii bibentes aquam fluminis
Ex 7:19 dixit quoque Dominus ad Mosen dic ad Aaron tolle virgam tuam et
extende manum tuam super aquas Aegypti et super fluvios eorum et
rivos ac paludes et omnes lacus aquarum ut vertantur in sanguinem et sit
cruor in omni terra Aegypti tam in ligneis vasis quam in saxeis
Ex 7:20 feceruntque ita Moses et Aaron sicut praeceperat Dominus et elevans
virgam percussit aquam fluminis coram Pharao et servis eius quae versa
est in sanguinem
Ex 7:21 et pisces qui erant in flumine mortui sunt conputruitque fluvius et non
poterant Aegyptii bibere aquam fluminis et fuit sanguis in tota terra
Aegypti
Ex 7:22 feceruntque similiter malefici Aegyptiorum incantationibus suis et
induratum est cor Pharaonis nec audivit eos sicut praeceperat Dominus
Ex 7:23 avertitque se et ingressus est domum suam nec adposuit cor etiam hac
vice
Ex 7:24 foderunt autem omnes Aegyptii per circuitum fluminis aquam ut biberent
non enim poterant bibere de aqua fluminis
Ex 7:25 impletique sunt septem dies postquam percussit Dominus fluvium
Ex 8:1 dixitque Dominus ad Mosen ingredere ad Pharao et dices ad eum haec
dicit Dominus dimitte populum meum ut sacrificet mihi
Ex 8:2 sin autem nolueris dimittere ecce ego percutiam omnes terminos tuos
ranis
Ex 8:3 et ebulliet fluvius ranas quae ascendent et ingredientur domum tuam et
cubiculum lectuli tui et super stratum tuum et in domos servorum tuorum
et in populum tuum et in furnos tuos et in reliquias ciborum tuorum
Ex 8:4 et ad te et ad populum tuum et ad omnes servos tuos intrabunt ranae
Ex 8:5 dixitque Dominus ad Mosen dic Aaron extende manum tuam super
fluvios et super rivos ac paludes et educ ranas super terram Aegypti
Ex 8:6 extendit Aaron manum super aquas Aegypti et ascenderunt ranae
operueruntque terram Aegypti
Ex 8:7 fecerunt autem et malefici per incantationes suas similiter eduxeruntque
ranas super terram Aegypti
Ex 8:8 vocavit autem Pharao Mosen et Aaron et dixit orate Dominum ut auferat
ranas a me et a populo meo et dimittam populum ut sacrificet Domino
Ex 8:9 dixitque Moses Pharaoni constitue mihi quando deprecer pro te et pro
servis tuis et pro populo tuo ut abigantur ranae a te et a domo tua et
tantum in flumine remaneant
Ex 8:10 qui respondit cras at ille iuxta verbum inquit tuum ut scias quoniam non
est sicut Dominus Deus noster
Ex 8:11 et recedent ranae a te et a domo tua et a servis tuis et a populo tuo tantum
in flumine remanebunt
Ex 8:12 egressique sunt Moses et Aaron a Pharaone et clamavit Moses ad
Dominum pro sponsione ranarum quam condixerat Pharaoni
Ex 8:13 fecitque Dominus iuxta verbum Mosi et mortuae sunt ranae de domibus
et de villis et de agris
Ex 8:14 congregaveruntque eas in inmensos aggeres et conputruit terra
Ex 8:15 videns autem Pharao quod data esset requies ingravavit cor suum et non
audivit eos sicut praeceperat Dominus
Ex 8:16 dixitque Dominus ad Mosen loquere ad Aaron extende virgam tuam et
percute pulverem terrae et sint scinifes in universa terra Aegypti
Ex 8:17 feceruntque ita et extendit Aaron manu virgam tenens percussitque
pulverem terrae et facti sunt scinifes in hominibus et in iumentis omnis
pulvis terrae versus est in scinifes per totam terram Aegypti
Ex 8:18 feceruntque similiter malefici incantationibus suis ut educerent scinifes
et non potuerunt erantque scinifes tam in hominibus quam in iumentis
Ex 8:19 et dixerunt malefici ad Pharao digitus Dei est induratumque est cor
Pharaonis et non audivit eos sicut praeceperat Dominus
Ex 8:20 dixit quoque Dominus ad Mosen consurge diluculo et sta coram
Pharaone egreditur enim ad aquas et dices ad eum haec dicit Dominus
dimitte populum meum ut sacrificet mihi
Ex 8:21 quod si non dimiseris eum ecce ego inmittam in te et in servos tuos et in
populum tuum et in domos tuas omne genus muscarum et implebuntur
domus Aegyptiorum muscis diversi generis et in universa terra in qua
fuerint
Ex 8:22 faciamque mirabilem in die illa terram Gessen in qua populus meus est
ut non sint ibi muscae et scias quoniam ego Dominus in medio terrae
Ex 8:23 ponamque divisionem inter populum meum et populum tuum cras erit
signum istud
Ex 8:24 fecitque Dominus ita et venit musca gravissima in domos Pharaonis et
servorum eius et in omnem terram Aegypti corruptaque est terra ab
huiuscemodi muscis
Ex 8:25 vocavit Pharao Mosen et Aaron et ait eis ite sacrificate Deo vestro in
terra
Ex 8:26 et ait Moses non potest ita fieri abominationes enim Aegyptiorum
immolabimus Domino Deo nostro quod si mactaverimus ea quae colunt
Aegyptii coram eis lapidibus nos obruent
Ex 8:27 via trium dierum pergemus in solitudine et sacrificabimus Domino Deo
nostro sicut praeceperit nobis
Ex 8:28 dixitque Pharao ego dimittam vos ut sacrificetis Domino Deo vestro in
deserto verumtamen longius ne abeatis rogate pro me
Ex 8:29 et ait Moses egressus a te orabo Dominum et recedet musca a Pharaone
et a servis et a populo eius cras verumtamen noli ultra fallere ut non
dimittas populum sacrificare Domino
Ex 8:30 egressusque Moses a Pharao oravit Dominum
Ex 8:31 qui fecit iuxta verbum illius et abstulit muscas a Pharao et a servis et a
populo eius non superfuit ne una quidem
Ex 8:32 et ingravatum est cor Pharaonis ita ut ne hac quidem vice dimitteret
populum
Ex 9:1 dixit autem Dominus ad Mosen ingredere ad Pharaonem et loquere ad
eum haec dicit Dominus Deus Hebraeorum dimitte populum meum ut
sacrificet mihi
Ex 9:2 quod si adhuc rennuis et retines eos
Ex 9:3 ecce manus mea erit super agros tuos et super equos et asinos et camelos
et boves et oves pestis valde gravis
Ex 9:4 et faciet Dominus mirabile inter possessiones Israhel et possessiones
Aegyptiorum ut nihil omnino intereat ex his quae pertinent ad filios
Israhel
Ex 9:5 constituitque Dominus tempus dicens cras faciet Dominus verbum istud
in terra
Ex 9:6 fecit ergo Dominus verbum hoc altero die mortuaque sunt omnia
animantia Aegyptiorum de animalibus vero filiorum Israhel nihil omnino
periit
Ex 9:7 et misit Pharao ad videndum nec erat quicquam mortuum de his quae
possidebat Israhel ingravatumque est cor Pharaonis et non dimisit
populum
Ex 9:8 et dixit Dominus ad Mosen et Aaron tollite plenas manus cineris de
camino et spargat illud Moses in caelum coram Pharao
Ex 9:9 sitque pulvis super omnem terram Aegypti erunt enim in hominibus et in
iumentis vulnera et vesicae turgentes in universa terra Aegypti
Ex 9:10 tuleruntque cinerem de camino et steterunt contra Pharao et sparsit illud
Moses in caelum factaque sunt vulnera vesicarum turgentium in
hominibus et in iumentis
Ex 9:11 nec poterant malefici stare coram Mosen propter vulnera quae in illis
erant et in omni terra Aegypti
Ex 9:12 induravitque Dominus cor Pharaonis et non audivit eos sicut locutus est
Dominus ad Mosen
Ex 9:13 dixit quoque Dominus ad Mosen mane consurge et sta coram Pharao et
dices ad eum haec dicit Dominus Deus Hebraeorum dimitte populum
meum ut sacrificet mihi
Ex 9:14 quia in hac vice mittam omnes plagas meas super cor tuum super servos
tuos et super populum tuum ut scias quod non sit similis mei in omni
terra
Ex 9:15 nunc enim extendens manum percutiam te et populum tuum peste
peribisque de terra
Ex 9:16 idcirco autem posui te ut ostendam in te fortitudinem meam et narretur
nomen meum in omni terra
Ex 9:17 adhuc retines populum meum et non vis eum dimittere
Ex 9:18 en pluam hac ipsa hora cras grandinem multam nimis qualis non fuit in
Aegypto a die qua fundata est usque in praesens tempus
Ex 9:19 mitte ergo iam nunc et congrega iumenta tua et omnia quae habes in agro
homines enim et iumenta et universa quae inventa fuerint foris nec
congregata de agris cecideritque super ea grando morientur
Ex 9:20 qui timuit verbum Domini de servis Pharao fecit confugere servos suos
et iumenta in domos
Ex 9:21 qui autem neglexit sermonem Domini dimisit servos suos et iumenta in
agris
Ex 9:22 et dixit Dominus ad Mosen extende manum tuam in caelum ut fiat
grando in universa terra Aegypti super homines et super iumenta et super
omnem herbam agri in terra Aegypti
Ex 9:23 extenditque Moses virgam in caelum et Dominus dedit tonitrua et
grandinem ac discurrentia fulgura super terram pluitque Dominus
grandinem super terram Aegypti
Ex 9:24 et grando et ignis inmixta pariter ferebantur tantaeque fuit magnitudinis
quanta ante numquam apparuit in universa terra Aegypti ex quo gens illa
condita est
Ex 9:25 et percussit grando in omni terra Aegypti cuncta quae fuerunt in agris ab
homine usque ad iumentum cunctam herbam agri percussit grando et
omne lignum regionis confregit
Ex 9:26 tantum in terra Gessen ubi erant filii Israhel grando non cecidit
Ex 9:27 misitque Pharao et vocavit Mosen et Aaron dicens ad eos peccavi etiam
nunc Dominus iustus ego et populus meus impii
Ex 9:28 orate Dominum et desinant tonitrua Dei et grando ut dimittam vos et
nequaquam hic ultra maneatis
Ex 9:29 ait Moses cum egressus fuero de urbe extendam palmas meas ad
Dominum et cessabunt tonitrua et grando non erit ut scias quia Domini
est terra
Ex 9:30 novi autem quod et tu et servi tui necdum timeatis Dominum Deum
Ex 9:31 linum ergo et hordeum laesum est eo quod hordeum esset virens et linum
iam folliculos germinaret
Ex 9:32 triticum autem et far non sunt laesa quia serotina erant
Ex 9:33 egressusque Moses a Pharaone et ex urbe tetendit manus ad Dominum et
cessaverunt tonitrua et grando nec ultra stillavit pluvia super terram
Ex 9:34 videns autem Pharao quod cessasset pluvia et grando et tonitrua auxit
peccatum
Ex 9:35 et ingravatum est cor eius et servorum illius et induratum nimis nec
dimisit filios Israhel sicut praeceperat Dominus per manum Mosi
Ex 10:1 et dixit Dominus ad Mosen ingredere ad Pharao ego enim induravi cor
eius et servorum illius ut faciam signa mea haec in eo
Ex 10:2 et narres in auribus filii tui et nepotum tuorum quotiens contriverim
Aegyptios et signa mea fecerim in eis et sciatis quia ego Dominus
Ex 10:3 introierunt ergo Moses et Aaron ad Pharaonem et dixerunt ad eum haec
dicit Dominus Deus Hebraeorum usquequo non vis subici mihi dimitte
populum meum ut sacrificet mihi
Ex 10:4 sin autem resistis et non vis dimittere eum ecce ego inducam cras
lucustam in fines tuos
Ex 10:5 quae operiat superficiem terrae nec quicquam eius appareat sed
comedatur quod residuum fuit grandini conrodet enim omnia ligna quae
germinant in agris
Ex 10:6 et implebunt domos tuas et servorum tuorum et omnium Aegyptiorum
quantam non viderunt patres tui et avi ex quo orti sunt super terram
usque in praesentem diem avertitque se et egressus est a Pharaone
Ex 10:7 dixerunt autem servi Pharaonis ad eum usquequo patiemur hoc
scandalum dimitte homines ut sacrificent Domino Deo suo nonne vides
quod perierit Aegyptus
Ex 10:8 revocaveruntque Mosen et Aaron ad Pharaonem qui dixit eis ite
sacrificate Domino Deo vestro quinam sunt qui ituri sunt
Ex 10:9 ait Moses cum parvulis nostris et senibus pergemus cum filiis et filiabus
cum ovibus et armentis est enim sollemnitas Domini nostri
Ex 10:10 et respondit sic Dominus sit vobiscum quomodo ego dimittam vos et
parvulos vestros cui dubium est quod pessime cogitetis
Ex 10:11 non fiet ita sed ite tantum viri et sacrificate Domino hoc enim et ipsi
petistis statimque eiecti sunt de conspectu Pharaonis
Ex 10:12 dixit autem Dominus ad Mosen extende manum tuam super terram
Aegypti ad lucustam ut ascendat super eam et devoret omnem herbam
quae residua fuit grandini
Ex 10:13 extendit Moses virgam super terram Aegypti et Dominus induxit ventum
urentem tota illa die ac nocte et mane facto ventus urens levavit lucustas
Ex 10:14 quae ascenderunt super universam terram Aegypti et sederunt in cunctis
finibus Aegyptiorum innumerabiles quales ante illud tempus non fuerant
nec postea futurae sunt
Ex 10:15 operueruntque universam superficiem terrae vastantes omnia devorata
est igitur herba terrae et quicquid pomorum in arboribus fuit quae grando
dimiserat nihilque omnino virens relictum est in lignis et in herbis terrae
in cuncta Aegypto
Ex 10:16 quam ob rem festinus Pharao vocavit Mosen et Aaron et dixit eis peccavi
in Dominum Deum vestrum et in vos
Ex 10:17 sed nunc dimittite peccatum mihi etiam hac vice et rogate Dominum
Deum vestrum ut auferat a me mortem istam
Ex 10:18 egressusque est de conspectu Pharaonis et oravit Dominum
Ex 10:19 qui flare fecit ventum ab occidente vehementissimum et arreptam
lucustam proiecit in mare Rubrum non remansit ne una quidem in
cunctis finibus Aegypti
Ex 10:20 et induravit Dominus cor Pharaonis nec dimisit filios Israhel
Ex 10:21 dixit autem Dominus ad Mosen extende manum tuam in caelum et sint
tenebrae super terram Aegypti tam densae ut palpari queant
Ex 10:22 extendit Moses manum in caelum et factae sunt tenebrae horribiles in
universa terra Aegypti tribus diebus
Ex 10:23 nemo vidit fratrem suum nec movit se de loco in quo erat ubicumque
autem habitabant filii Israhel lux erat
Ex 10:24 vocavitque Pharao Mosen et Aaron et dixit eis ite sacrificate Domino
oves tantum vestrae et armenta remaneant parvuli vestri eant vobiscum
Ex 10:25 ait Moses hostias quoque et holocausta dabis nobis quae offeramus
Domino Deo nostro
Ex 10:26 cuncti greges pergent nobiscum non remanebit ex eis ungula quae
necessaria sunt in cultum Domini Dei nostri praesertim cum ignoremus
quid debeat immolari donec ad ipsum locum perveniamus
Ex 10:27 induravit autem Dominus cor Pharaonis et noluit dimittere eos
Ex 10:28 dixitque Pharao ad eum recede a me cave ne ultra videas faciem meam
quocumque die apparueris mihi morieris
Ex 10:29 respondit Moses ita fiat ut locutus es non videbo ultra faciem tuam
Ex 11:1 et dixit Dominus ad Mosen adhuc una plaga tangam Pharaonem et
Aegyptum et post haec dimittet vos et exire conpellet
Ex 11:2 dices ergo omni plebi ut postulet vir ab amico suo et mulier a vicina sua
vasa argentea et aurea
Ex 11:3 dabit autem Dominus gratiam populo coram Aegyptiis fuitque Moses vir
magnus valde in terra Aegypti coram servis Pharao et omni populo
Ex 11:4 et ait haec dicit Dominus media nocte egrediar in Aegyptum
Ex 11:5 et morietur omne primogenitum in terra Aegyptiorum a primogenito
Pharaonis qui sedet in solio eius usque ad primogenitum ancillae quae
est ad molam et omnia primogenita iumentorum
Ex 11:6 eritque clamor magnus in universa terra Aegypti qualis nec ante fuit nec
postea futurus est
Ex 11:7 apud omnes autem filios Israhel non muttiet canis ab homine usque ad
pecus ut sciatis quanto miraculo dividat Dominus Aegyptios et Israhel
Ex 11:8 descendentque omnes servi tui isti ad me et adorabunt me dicentes
egredere tu et omnis populus qui subiectus est tibi post haec egrediemur
Ex 11:9 et exivit a Pharaone iratus nimis dixit autem Dominus ad Mosen non
audiet vos Pharao ut multa signa fiant in terra Aegypti
Ex 11:10 Moses autem et Aaron fecerunt omnia ostenta quae scripta sunt coram
Pharaone et induravit Dominus cor Pharaonis nec dimisit filios Israhel de
terra sua
Ex 12:1 dixit quoque Dominus ad Mosen et Aaron in terra Aegypti
Ex 12:2 mensis iste vobis principium mensuum primus erit in mensibus anni
Ex 12:3 loquimini ad universum coetum filiorum Israhel et dicite eis decima die
mensis huius tollat unusquisque agnum per familias et domos suas
Ex 12:4 sin autem minor est numerus ut sufficere possit ad vescendum agnum
adsumet vicinum suum qui iunctus est domui eius iuxta numerum
animarum quae sufficere possunt ad esum agni
Ex 12:5 erit autem agnus absque macula masculus anniculus iuxta quem ritum
tolletis et hedum
Ex 12:6 et servabitis eum usque ad quartamdecimam diem mensis huius
immolabitque eum universa multitudo filiorum Israhel ad vesperam
Ex 12:7 et sument de sanguine ac ponent super utrumque postem et in
superliminaribus domorum in quibus comedent illum
Ex 12:8 et edent carnes nocte illa assas igni et azymos panes cum lactucis
agrestibus
Ex 12:9 non comedetis ex eo crudum quid nec coctum aqua sed assum tantum
igni caput cum pedibus eius et intestinis vorabitis
Ex 12:10 nec remanebit ex eo quicquam usque mane si quid residui fuerit igne
conburetis
Ex 12:11 sic autem comedetis illum renes vestros accingetis calciamenta habebitis
in pedibus tenentes baculos in manibus et comedetis festinantes est enim
phase id est transitus Domini
Ex 12:12 et transibo per terram Aegypti nocte illa percutiamque omne
primogenitum in terra Aegypti ab homine usque ad pecus et in cunctis
diis Aegypti faciam iudicia ego Dominus
Ex 12:13 erit autem sanguis vobis in signum in aedibus in quibus eritis et videbo
sanguinem ac transibo vos nec erit in vobis plaga disperdens quando
percussero terram Aegypti
Ex 12:14 habebitis autem hanc diem in monumentum et celebrabitis eam
sollemnem Domino in generationibus vestris cultu sempiterno
Ex 12:15 septem diebus azyma comedetis in die primo non erit fermentum in
domibus vestris quicumque comederit fermentatum peribit anima illa de
Israhel a primo die usque ad diem septimum
Ex 12:16 dies prima erit sancta atque sollemnis et dies septima eadem festivitate
venerabilis nihil operis facietis in eis exceptis his quae ad vescendum
pertinent
Ex 12:17 et observabitis azyma in eadem enim ipsa die educam exercitum vestrum
de terra Aegypti et custodietis diem istum in generationes vestras ritu
perpetuo
Ex 12:18 primo mense quartadecima die mensis ad vesperam comedetis azyma
usque ad diem vicesimam primam eiusdem mensis ad vesperam
Ex 12:19 septem diebus fermentum non invenietur in domibus vestris qui
comederit fermentatum peribit anima eius de coetu Israhel tam de
advenis quam de indigenis terrae
Ex 12:20 omne fermentatum non comedetis in cunctis habitaculis vestris edetis
azyma
Ex 12:21 vocavit autem Moses omnes seniores filiorum Israhel et dixit ad eos ite
tollentes animal per familias vestras immolate phase
Ex 12:22 fasciculumque hysopi tinguite sanguine qui est in limine et aspergite ex
eo superliminare et utrumque postem nullus vestrum egrediatur ostium
domus suae usque mane
Ex 12:23 transibit enim Dominus percutiens Aegyptios cumque viderit sanguinem
in superliminari et in utroque poste transcendet ostium et non sinet
percussorem ingredi domos vestras et laedere
Ex 12:24 custodi verbum istud legitimum tibi et filiis tuis usque in aeternum
Ex 12:25 cumque introieritis terram quam Dominus daturus est vobis ut pollicitus
est observabitis caerimonias istas
Ex 12:26 et cum dixerint vobis filii vestri quae est ista religio
Ex 12:27 dicetis eis victima transitus Domini est quando transivit super domos
filiorum Israhel in Aegypto percutiens Aegyptios et domos nostras
liberans incurvatusque populus adoravit
Ex 12:28 et egressi filii Israhel fecerunt sicut praeceperat Dominus Mosi et Aaron
Ex 12:29 factum est autem in noctis medio percussit Dominus omne
primogenitum in terra Aegypti a primogenito Pharaonis qui sedebat in
solio eius usque ad primogenitum captivae quae erat in carcere et omne
primogenitum iumentorum
Ex 12:30 surrexitque Pharao nocte et omnes servi eius cunctaque Aegyptus et
ortus est clamor magnus in Aegypto neque enim erat domus in qua non
iaceret mortuus
Ex 12:31 vocatisque Mosen et Aaron nocte ait surgite egredimini a populo meo et
vos et filii Israhel ite immolate Domino sicut dicitis
Ex 12:32 oves vestras et armenta adsumite ut petieratis et abeuntes benedicite mihi
Ex 12:33 urguebantque Aegyptii populum de terra exire velociter dicentes omnes
moriemur
Ex 12:34 tulit igitur populus conspersam farinam antequam fermentaretur et ligans
in palliis posuit super umeros suos
Ex 12:35 feceruntque filii Israhel sicut praeceperat Moses et petierunt ab Aegyptiis
vasa argentea et aurea vestemque plurimam
Ex 12:36 dedit autem Dominus gratiam populo coram Aegyptiis ut commodarent
eis et spoliaverunt Aegyptios
Ex 12:37 profectique sunt filii Israhel de Ramesse in Soccoth sescenta ferme milia
peditum virorum absque parvulis
Ex 12:38 sed et vulgus promiscuum innumerabile ascendit cum eis oves et
armenta et animantia diversi generis multa nimis
Ex 12:39 coxeruntque farinam quam dudum conspersam de Aegypto tulerant et
fecerunt subcinericios panes azymos neque enim poterant fermentari
cogentibus exire Aegyptiis et nullam facere sinentibus moram nec
pulmenti quicquam occurrerant praeparare
Ex 12:40 habitatio autem filiorum Israhel qua manserant in Aegypto fuit
quadringentorum triginta annorum
Ex 12:41 quibus expletis eadem die egressus est omnis exercitus Domini de terra
Aegypti
Ex 12:42 nox est ista observabilis Domini quando eduxit eos de terra Aegypti hanc
observare debent omnes filii Israhel in generationibus suis
Ex 12:43 dixitque Dominus ad Mosen et Aaron haec est religio phase omnis
alienigena non comedet ex eo
Ex 12:44 omnis autem servus empticius circumcidetur et sic comedet
Ex 12:45 advena et mercennarius non edent ex eo
Ex 12:46 in una domo comedetur nec efferetis de carnibus eius foras nec os illius
confringetis
Ex 12:47 omnis coetus filiorum Israhel faciet illud
Ex 12:48 quod si quis peregrinorum in vestram voluerit transire coloniam et facere
phase Domini circumcidetur prius omne masculinum eius et tunc rite
celebrabit eritque sicut indigena terrae si quis autem circumcisus non
fuerit non vescetur ex eo
Ex 12:49 eadem lex erit indigenae et colono qui peregrinatur apud vos
Ex 12:50 fecerunt omnes filii Israhel sicut praeceperat Dominus Mosi et Aaron
Ex 12:51 et in eadem die eduxit Dominus filios Israhel de terra Aegypti per turmas
suas
Ex 13:1 locutusque est Dominus ad Mosen dicens
Ex 13:2 sanctifica mihi omne primogenitum quod aperit vulvam in filiis Israhel
tam de hominibus quam de iumentis mea sunt enim omnia
Ex 13:3 et ait Moses ad populum mementote diei huius in qua egressi estis de
Aegypto et de domo servitutis quoniam in manu forti eduxit vos
Dominus de loco isto ut non comedatis fermentatum panem
Ex 13:4 hodie egredimini mense novarum frugum
Ex 13:5 cumque te introduxerit Dominus in terram Chananei et Hetthei et
Amorrei et Evei et Iebusei quam iuravit patribus tuis ut daret tibi terram
fluentem lacte et melle celebrabis hunc morem sacrorum mense isto
Ex 13:6 septem diebus vesceris azymis et in die septimo erit sollemnitas Domini
Ex 13:7 azyma comedetis septem diebus non apparebit apud te aliquid
fermentatum nec in cunctis finibus tuis
Ex 13:8 narrabisque filio tuo in die illo dicens hoc est quod fecit Dominus mihi
quando egressus sum de Aegypto
Ex 13:9 et erit quasi signum in manu tua et quasi monumentum ante oculos tuos
et ut lex Domini semper in ore tuo in manu enim forti eduxit te Dominus
de Aegypto
Ex 13:10 custodies huiuscemodi cultum statuto tempore a diebus in dies
Ex 13:11 cumque introduxerit te in terram Chananei sicut iuravit tibi et patribus
tuis et dederit eam tibi
Ex 13:12 separabis omne quod aperit vulvam Domino et quod primitivum est in
pecoribus tuis quicquid habueris masculini sexus consecrabis Domino
Ex 13:13 primogenitum asini mutabis ove quod si non redemeris interficies omne
autem primogenitum hominis de filiis tuis pretio redimes
Ex 13:14 cumque interrogaverit te filius tuus cras dicens quid est hoc respondebis
ei in manu forti eduxit nos Dominus de Aegypto de domo servitutis
Ex 13:15 nam cum induratus esset Pharao et nollet nos dimittere occidit Dominus
omne primogenitum in terra Aegypti a primogenito hominis usque ad
primogenitum iumentorum idcirco immolo Domino omne quod aperit
vulvam masculini sexus et omnia primogenita filiorum meorum redimo
Ex 13:16 erit igitur quasi signum in manu tua et quasi adpensum quid ob
recordationem inter oculos tuos eo quod in manu forti eduxerit nos
Dominus de Aegypto
Ex 13:17 igitur cum emisisset Pharao populum non eos duxit Dominus per viam
terrae Philisthim quae vicina est reputans ne forte paeniteret eum si
vidisset adversum se bella consurgere et reverteretur in Aegyptum
Ex 13:18 sed circumduxit per viam deserti quae est iuxta mare Rubrum et armati
ascenderunt filii Israhel de terra Aegypti
Ex 13:19 tulit quoque Moses ossa Ioseph secum eo quod adiurasset filios Israhel
dicens visitabit vos Deus efferte ossa mea hinc vobiscum
Ex 13:20 profectique de Soccoth castrametati sunt in Etham in extremis finibus
solitudinis
Ex 13:21 Dominus autem praecedebat eos ad ostendendam viam per diem in
columna nubis et per noctem in columna ignis ut dux esset itineris
utroque tempore
Ex 13:22 numquam defuit columna nubis per diem nec columna ignis per noctem
coram populo
Ex 14:1 locutus est autem Dominus ad Mosen dicens
Ex 14:2 loquere filiis Israhel reversi castrametentur e regione Phiahiroth quae est
inter Magdolum et mare contra Beelsephon in conspectu eius castra
ponetis super mare
Ex 14:3 dicturusque est Pharao super filiis Israhel coartati sunt in terra conclusit
eos desertum
Ex 14:4 et indurabo cor eius ac persequetur vos et glorificabor in Pharao et in
omni exercitu eius scientque Aegyptii quia ego sum Dominus
feceruntque ita
Ex 14:5 et nuntiatum est regi Aegyptiorum quod fugisset populus inmutatumque
est cor Pharaonis et servorum eius super populo et dixerunt quid
voluimus facere ut dimitteremus Israhel ne serviret nobis
Ex 14:6 iunxit ergo currum et omnem populum suum adsumpsit secum
Ex 14:7 tulitque sescentos currus electos quicquid in Aegypto curruum fuit et
duces totius exercitus
Ex 14:8 induravitque Dominus cor Pharaonis regis Aegypti et persecutus est
filios Israhel at illi egressi erant in manu excelsa
Ex 14:9 cumque persequerentur Aegyptii vestigia praecedentium reppererunt eos
in castris super mare omnis equitatus et currus Pharaonis et universus
exercitus erant in Ahiroth contra Beelsephon
Ex 14:10 cumque adpropinquasset Pharao levantes filii Israhel oculos viderunt
Aegyptios post se et timuerunt valde clamaveruntque ad Dominum
Ex 14:11 et dixerunt ad Mosen forsitan non erant sepulchra in Aegypto ideo tulisti
nos ut moreremur in solitudine quid hoc facere voluisti ut educeres nos
ex Aegypto
Ex 14:12 nonne iste est sermo quem loquebamur ad te in Aegypto dicentes recede
a nobis ut serviamus Aegyptiis multo enim melius est servire eis quam
mori in solitudine
Ex 14:13 et ait Moses ad populum nolite timere state et videte magnalia Domini
quae facturus est hodie Aegyptios enim quos nunc videtis nequaquam
ultra videbitis usque in sempiternum
Ex 14:14 Dominus pugnabit pro vobis et vos tacebitis
Ex 14:15 dixitque Dominus ad Mosen quid clamas ad me loquere filiis Israhel ut
proficiscantur
Ex 14:16 tu autem eleva virgam tuam et extende manum super mare et divide illud
ut gradiantur filii Israhel in medio mari per siccum
Ex 14:17 ego autem indurabo cor Aegyptiorum ut persequantur vos et glorificabor
in Pharaone et in omni exercitu eius in curribus et in equitibus illius
Ex 14:18 et scient Aegyptii quia ego sum Dominus cum glorificatus fuero in
Pharaone et in curribus atque in equitibus eius
Ex 14:19 tollensque se angelus Dei qui praecedebat castra Israhel abiit post eos et
cum eo pariter columna nubis priora dimittens post tergum
Ex 14:20 stetit inter castra Aegyptiorum et castra Israhel et erat nubes tenebrosa et
inluminans noctem ut ad se invicem toto noctis tempore accedere non
valerent
Ex 14:21 cumque extendisset Moses manum super mare abstulit illud Dominus
flante vento vehementi et urente tota nocte et vertit in siccum divisaque
est aqua
Ex 14:22 et ingressi sunt filii Israhel per medium maris sicci erat enim aqua quasi
murus a dextra eorum et leva
Ex 14:23 persequentesque Aegyptii ingressi sunt post eos omnis equitatus
Pharaonis currus eius et equites per medium maris
Ex 14:24 iamque advenerat vigilia matutina et ecce respiciens Dominus super
castra Aegyptiorum per columnam ignis et nubis interfecit exercitum
eorum
Ex 14:25 et subvertit rotas curruum ferebanturque in profundum dixerunt ergo
Aegyptii fugiamus Israhelem Dominus enim pugnat pro eis contra nos
Ex 14:26 et ait Dominus ad Mosen extende manum tuam super mare ut revertantur
aquae ad Aegyptios super currus et equites eorum
Ex 14:27 cumque extendisset Moses manum contra mare reversum est primo
diluculo ad priorem locum fugientibusque Aegyptiis occurrerunt aquae
et involvit eos Dominus in mediis fluctibus
Ex 14:28 reversaeque sunt aquae et operuerunt currus et equites cuncti exercitus
Pharaonis qui sequentes ingressi fuerant mare ne unus quidem superfuit
ex eis
Ex 14:29 filii autem Israhel perrexerunt per medium sicci maris et aquae eis erant
quasi pro muro a dextris et a sinistris
Ex 14:30 liberavitque Dominus in die illo Israhel de manu Aegyptiorum
Ex 14:31 et viderunt Aegyptios mortuos super litus maris et manum magnam
quam exercuerat Dominus contra eos timuitque populus Dominum et
crediderunt Domino et Mosi servo eius
Ex 15:1 tunc cecinit Moses et filii Israhel carmen hoc Domino et dixerunt
cantemus Domino gloriose enim magnificatus est equum et ascensorem
deiecit in mare
Ex 15:2 fortitudo mea et laus mea Dominus et factus est mihi in salutem iste
Deus meus et glorificabo eum Deus patris mei et exaltabo eum
Ex 15:3 Dominus quasi vir pugnator Omnipotens nomen eius
Ex 15:4 currus Pharaonis et exercitum eius proiecit in mare electi principes eius
submersi sunt in mari Rubro
Ex 15:5 abyssi operuerunt eos descenderunt in profundum quasi lapis
Ex 15:6 dextera tua Domine magnifice in fortitudine dextera tua Domine
percussit inimicum
Ex 15:7 et in multitudine gloriae tuae deposuisti adversarios meos misisti iram
tuam quae devoravit eos ut stipulam
Ex 15:8 et in spiritu furoris tui congregatae sunt aquae stetit unda fluens
congregatae sunt abyssi in medio mari
Ex 15:9 dixit inimicus persequar et conprehendam dividam spolia implebitur
anima mea evaginabo gladium meum interficiet eos manus mea
Ex 15:10 flavit spiritus tuus et operuit eos mare submersi sunt quasi plumbum in
aquis vehementibus
Ex 15:11 quis similis tui in fortibus Domine quis similis tui magnificus in
sanctitate terribilis atque laudabilis et faciens mirabilia
Ex 15:12 extendisti manum tuam et devoravit eos terra
Ex 15:13 dux fuisti in misericordia tua populo quem redemisti et portasti eum in
fortitudine tua ad habitaculum sanctum tuum
Ex 15:14 adtenderunt populi et irati sunt dolores obtinuerunt habitatores Philisthim
Ex 15:15 tunc conturbati sunt principes Edom robustos Moab obtinuit tremor
obriguerunt omnes habitatores Chanaan
Ex 15:16 inruat super eos formido et pavor in magnitudine brachii tui fiant
inmobiles quasi lapis donec pertranseat populus tuus Domine donec
pertranseat populus tuus iste quem possedisti
Ex 15:17 introduces eos et plantabis in monte hereditatis tuae firmissimo
habitaculo tuo quod operatus es Domine sanctuarium Domine quod
firmaverunt manus tuae
Ex 15:18 Dominus regnabit in aeternum et ultra
Ex 15:19 ingressus est enim equus Pharao cum curribus et equitibus eius in mare
et reduxit super eos Dominus aquas maris filii autem Israhel
ambulaverunt per siccum in medio eius
Ex 15:20 sumpsit ergo Maria prophetis soror Aaron tympanum in manu
egressaeque sunt omnes mulieres post eam cum tympanis et choris
Ex 15:21 quibus praecinebat dicens cantemus Domino gloriose enim magnificatus
est equum et ascensorem eius deiecit in mare
Ex 15:22 tulit autem Moses Israhel de mari Rubro et egressi sunt in desertum Sur
ambulaveruntque tribus diebus per solitudinem et non inveniebant
aquam
Ex 15:23 et venerunt in Marath nec poterant bibere aquas de Mara eo quod essent
amarae unde et congruum loco nomen inposuit vocans illud Mara id est
amaritudinem
Ex 15:24 et murmuravit populus contra Mosen dicens quid bibemus
Ex 15:25 at ille clamavit ad Dominum qui ostendit ei lignum quod cum misisset in
aquas in dulcedinem versae sunt ibi constituit ei praecepta atque iudicia
et ibi temptavit eum
Ex 15:26 dicens si audieris vocem Domini Dei tui et quod rectum est coram eo
feceris et oboedieris mandatis eius custodierisque omnia praecepta illius
cunctum languorem quem posui in Aegypto non inducam super te ego
enim Dominus sanator tuus
Ex 15:27 venerunt autem in Helim ubi erant duodecim fontes aquarum et
septuaginta palmae et castrametati sunt iuxta aquas
Ex 16:1 profectique sunt de Helim et venit omnis multitudo filiorum Israhel in
desertum Sin quod est inter Helim et Sinai quintodecimo die mensis
secundi postquam egressi sunt de terra Aegypti
Ex 16:2 et murmuravit omnis congregatio filiorum Israhel contra Mosen et contra
Aaron in solitudine
Ex 16:3 dixeruntque ad eos filii Israhel utinam mortui essemus per manum
Domini in terra Aegypti quando sedebamus super ollas carnium et
comedebamus panes in saturitate cur eduxistis nos in desertum istud ut
occideretis omnem multitudinem fame
Ex 16:4 dixit autem Dominus ad Mosen ecce ego pluam vobis panes de caelo
egrediatur populus et colligat quae sufficiunt per singulos dies ut
temptem eum utrum ambulet in lege mea an non
Ex 16:5 die autem sexta parent quod inferant et sit duplum quam colligere
solebant per singulos dies
Ex 16:6 dixeruntque Moses et Aaron ad omnes filios Israhel vespere scietis quod
Dominus eduxerit vos de terra Aegypti
Ex 16:7 et mane videbitis gloriam Domini audivit enim murmur vestrum contra
Dominum nos vero quid sumus quia mussitatis contra nos
Ex 16:8 et ait Moses dabit Dominus vobis vespere carnes edere et mane panes in
saturitate eo quod audierit murmurationes vestras quibus murmurati estis
contra eum nos enim quid sumus nec contra nos est murmur vestrum sed
contra Dominum
Ex 16:9 dixitque Moses ad Aaron dic universae congregationi filiorum Israhel
accedite coram Domino audivit enim murmur vestrum
Ex 16:10 cumque loqueretur Aaron ad omnem coetum filiorum Israhel respexerunt
ad solitudinem et ecce gloria Domini apparuit in nube
Ex 16:11 locutus est autem Dominus ad Mosen dicens
Ex 16:12 audivi murmurationes filiorum Israhel loquere ad eos vespere comedetis
carnes et mane saturabimini panibus scietisque quod sim Dominus Deus
vester
Ex 16:13 factum est ergo vespere et ascendens coturnix operuit castra mane
quoque ros iacuit per circuitum castrorum
Ex 16:14 cumque operuisset superficiem terrae apparuit in solitudine minutum et
quasi pilo tunsum in similitudinem pruinae super terram
Ex 16:15 quod cum vidissent filii Israhel dixerunt ad invicem man hu quod
significat quid est hoc ignorabant enim quid esset quibus ait Moses iste
est panis quem dedit Dominus vobis ad vescendum
Ex 16:16 hic est sermo quem praecepit Dominus colligat ex eo unusquisque
quantum sufficiat ad vescendum gomor per singula capita iuxta
numerum animarum vestrarum quae habitant in tabernaculo sic tolletis
Ex 16:17 feceruntque ita filii Israhel et collegerunt alius plus alius minus
Ex 16:18 et mensi sunt ad mensuram gomor nec qui plus collegerat habuit amplius
nec qui minus paraverat repperit minus sed singuli iuxta id quod edere
poterant congregarunt
Ex 16:19 dixitque Moses ad eos nullus relinquat ex eo in mane
Ex 16:20 qui non audierunt eum sed dimiserunt quidam ex eis usque mane et
scatere coepit vermibus atque conputruit et iratus est contra eos Moses
Ex 16:21 colligebant autem mane singuli quantum sufficere poterat ad vescendum
cumque incaluisset sol liquefiebat
Ex 16:22 in die vero sexta collegerunt cibos duplices id est duo gomor per
singulos homines venerunt autem omnes principes multitudinis et
narraverunt Mosi
Ex 16:23 qui ait eis hoc est quod locutus est Dominus requies sabbati sanctificata
erit Domino cras quodcumque operandum est facite et quae coquenda
sunt coquite quicquid autem reliquum fuerit reponite usque in mane
Ex 16:24 feceruntque ita ut praeceperat Moses et non conputruit neque vermis
inventus est in eo
Ex 16:25 dixitque Moses comedite illud hodie quia sabbatum est Domino non
invenietur hodie in agro
Ex 16:26 sex diebus colligite in die autem septimo sabbatum est Domino idcirco
non invenietur
Ex 16:27 venit septima dies et egressi de populo ut colligerent non invenerunt
Ex 16:28 dixit autem Dominus ad Mosen usquequo non vultis custodire mandata
mea et legem meam
Ex 16:29 videte quod Dominus dederit vobis sabbatum et propter hoc tribuerit
vobis die sexto cibos duplices maneat unusquisque apud semet ipsum
nullus egrediatur de loco suo die septimo
Ex 16:30 et sabbatizavit populus die septimo
Ex 16:31 appellavitque domus Israhel nomen eius man quod erat quasi semen
coriandri album gustusque eius quasi similae cum melle
Ex 16:32 dixit autem Moses iste est sermo quem praecepit Dominus imple gomor
ex eo et custodiatur in futuras retro generationes ut noverint panem quo
alui vos in solitudine quando educti estis de terra Aegypti
Ex 16:33 dixitque Moses ad Aaron sume vas unum et mitte ibi man quantum
potest capere gomor et repone coram Domino ad servandum in
generationes vestras
Ex 16:34 sicut praecepit Dominus Mosi posuitque illud Aaron in tabernaculo
reservandum
Ex 16:35 filii autem Israhel comederunt man quadraginta annis donec venirent in
terram habitabilem hoc cibo aliti sunt usquequo tangerent fines terrae
Chanaan
Ex 16:36 gomor autem decima pars est oephi
Ex 17:1 igitur profecta omnis multitudo filiorum Israhel de deserto Sin per
mansiones suas iuxta sermonem Domini castrametata est in Raphidim
ubi non erat aqua ad bibendum populo
Ex 17:2 qui iurgatus contra Mosen ait da nobis aquam ut bibamus quibus
respondit Moses quid iurgamini contra me cur temptatis Dominum
Ex 17:3 sitivit ergo populus ibi pro aquae penuria et murmuravit contra Mosen
dicens cur nos exire fecisti de Aegypto ut occideres et nos et liberos
nostros ac iumenta siti
Ex 17:4 clamavit autem Moses ad Dominum dicens quid faciam populo huic
adhuc pauxillum et lapidabunt me
Ex 17:5 ait Dominus ad Mosen antecede populum et sume tecum de senibus
Israhel et virgam qua percussisti fluvium tolle in manu tua et vade
Ex 17:6 en ego stabo coram te ibi super petram Horeb percutiesque petram et
exibit ex ea aqua ut bibat populus fecit Moses ita coram senibus Israhel
Ex 17:7 et vocavit nomen loci illius Temptatio propter iurgium filiorum Israhel et
quia temptaverunt Dominum dicentes estne Dominus in nobis an non
Ex 17:8 venit autem Amalech et pugnabat contra Israhel in Raphidim
Ex 17:9 dixitque Moses ad Iosue elige viros et egressus pugna contra Amalech
cras ego stabo in vertice collis habens virgam Dei in manu mea
Ex 17:10 fecit Iosue ut locutus ei erat Moses et pugnavit contra Amalech Moses
autem et Aaron et Hur ascenderunt super verticem collis
Ex 17:11 cumque levaret Moses manus vincebat Israhel sin autem paululum
remisisset superabat Amalech
Ex 17:12 manus autem Mosi erant graves sumentes igitur lapidem posuerunt
subter eum in quo sedit Aaron autem et Hur sustentabant manus eius ex
utraque parte et factum est ut manus ipsius non lassarentur usque ad
occasum solis
Ex 17:13 fugavitque Iosue Amalech et populum eius in ore gladii
Ex 17:14 dixit autem Dominus ad Mosen scribe hoc ob monumentum in libro et
trade auribus Iosue delebo enim memoriam Amalech sub caelo
Ex 17:15 aedificavitque Moses altare et vocavit nomen eius Dominus exaltatio
mea dicens
Ex 17:16 quia manus solii Domini et bellum Dei erit contra Amalech a generatione
in generationem
Ex 18:1 cumque audisset Iethro sacerdos Madian cognatus Mosi omnia quae
fecerat Deus Mosi et Israhel populo suo eo quod eduxisset Dominus
Israhel de Aegypto
Ex 18:2 tulit Sefforam uxorem Mosi quam remiserat
Ex 18:3 et duos filios eius quorum unus vocabatur Gersan dicente patre advena
fui in terra aliena
Ex 18:4 alter vero Eliezer Deus enim ait patris mei adiutor meus et eruit me de
gladio Pharaonis
Ex 18:5 venit ergo Iethro cognatus Mosi et filii eius et uxor ad Mosen in
desertum ubi erat castrametatus iuxta montem Dei
Ex 18:6 et mandavit Mosi dicens ego cognatus tuus Iethro venio ad te et uxor tua
et duo filii tui cum ea
Ex 18:7 qui egressus in occursum cognati sui adoravit et osculatus est eum
salutaveruntque se mutuo verbis pacificis cumque intrasset tabernaculum
Ex 18:8 narravit Moses cognato suo cuncta quae fecerat Deus Pharaoni et
Aegyptiis propter Israhel universum laborem qui accidisset eis in itinere
quo liberarat eos Dominus
Ex 18:9 laetatusque est Iethro super omnibus bonis quae fecerat Dominus Israheli
eo quod eruisset eum de manu Aegyptiorum
Ex 18:10 et ait benedictus Dominus qui liberavit vos de manu Aegyptiorum et de
manu Pharaonis qui eruit populum suum de manu Aegypti
Ex 18:11 nunc cognovi quia magnus Dominus super omnes deos eo quod superbe
egerint contra illos
Ex 18:12 obtulit ergo Iethro cognatus Mosi holocausta et hostias Deo veneruntque
Aaron et omnes senes Israhel ut comederent panem cum eo coram
Domino
Ex 18:13 altero autem die sedit Moses ut iudicaret populum qui adsistebat Mosi de
mane usque ad vesperam
Ex 18:14 quod cum vidisset cognatus eius omnia scilicet quae agebat in populo ait
quid est hoc quod facis in plebe cur solus sedes et omnis populus
praestolatur de mane usque ad vesperam
Ex 18:15 cui respondit Moses venit ad me populus quaerens sententiam Dei
Ex 18:16 cumque acciderit eis aliqua disceptatio veniunt ad me ut iudicem inter
eos et ostendam praecepta Dei et leges eius
Ex 18:17 at ille non bonam inquit rem facis
Ex 18:18 stulto labore consumeris et tu et populus iste qui tecum est ultra vires
tuas est negotium solus illud non poteris sustinere
Ex 18:19 sed audi verba mea atque consilia et erit Deus tecum esto tu populo in
his quae ad Deum pertinent ut referas quae dicuntur ad eum
Ex 18:20 ostendasque populo caerimonias et ritum colendi viamque per quam
ingredi debeant et opus quod facere
Ex 18:21 provide autem de omni plebe viros potentes et timentes Deum in quibus
sit veritas et qui oderint avaritiam et constitue ex eis tribunos et
centuriones et quinquagenarios et decanos
Ex 18:22 qui iudicent populum omni tempore quicquid autem maius fuerit referant
ad te et ipsi minora tantummodo iudicent leviusque tibi sit partito in alios
onere
Ex 18:23 si hoc feceris implebis imperium Dei et praecepta eius poteris sustentare
et omnis hic populus revertetur cum pace ad loca sua
Ex 18:24 quibus auditis Moses fecit omnia quae ille suggesserat
Ex 18:25 et electis viris strenuis de cuncto Israhel constituit eos principes populi
tribunos et centuriones et quinquagenarios et decanos
Ex 18:26 qui iudicabant plebem omni tempore quicquid autem gravius erat
referebant ad eum faciliora tantummodo iudicantes
Ex 18:27 dimisitque cognatum qui reversus abiit in terram suam
Ex 19:1 mense tertio egressionis Israhel de terra Aegypti in die hac venerunt in
solitudinem Sinai
Ex 19:2 nam profecti de Raphidim et pervenientes usque in desertum Sinai
castrametati sunt in eodem loco ibique Israhel fixit tentoria e regione
montis
Ex 19:3 Moses autem ascendit ad Deum vocavitque eum Dominus de monte et
ait haec dices domui Iacob et adnuntiabis filiis Israhel
Ex 19:4 vos ipsi vidistis quae fecerim Aegyptiis quomodo portaverim vos super
alas aquilarum et adsumpserim mihi
Ex 19:5 si ergo audieritis vocem meam et custodieritis pactum meum eritis mihi
in peculium de cunctis populis mea est enim omnis terra
Ex 19:6 et vos eritis mihi regnum sacerdotale et gens sancta haec sunt verba quae
loqueris ad filios Israhel
Ex 19:7 venit Moses et convocatis maioribus natu populi exposuit omnes
sermones quos mandaverat Dominus
Ex 19:8 responditque universus populus simul cuncta quae locutus est Dominus
faciemus cumque rettulisset Moses verba populi ad Dominum
Ex 19:9 ait ei Dominus iam nunc veniam ad te in caligine nubis ut audiat me
populus loquentem ad te et credat tibi in perpetuum nuntiavit ergo Moses
verba populi ad Dominum
Ex 19:10 qui dixit ei vade ad populum et sanctifica illos hodie et cras laventque
vestimenta sua
Ex 19:11 et sint parati in diem tertium die enim tertio descendet Dominus coram
omni plebe super montem Sinai
Ex 19:12 constituesque terminos populo per circuitum et dices cavete ne
ascendatis in montem nec tangatis fines illius omnis qui tetigerit montem
morte morietur
Ex 19:13 manus non tanget eum sed lapidibus opprimetur aut confodietur iaculis
sive iumentum fuerit sive homo non vivet cum coeperit clangere bucina
tunc ascendant in montem
Ex 19:14 descenditque Moses de monte ad populum et sanctificavit eum cumque
lavissent vestimenta sua
Ex 19:15 ait ad eos estote parati in diem tertium ne adpropinquetis uxoribus vestris
Ex 19:16 iam advenerat tertius dies et mane inclaruerat et ecce coeperunt audiri
tonitrua ac micare fulgura et nubes densissima operire montem
clangorque bucinae vehementius perstrepebat timuit populus qui erat in
castris
Ex 19:17 cumque eduxisset eos Moses in occursum Dei de loco castrorum
steterunt ad radices montis
Ex 19:18 totus autem mons Sinai fumabat eo quod descendisset Dominus super
eum in igne et ascenderet fumus ex eo quasi de fornace eratque mons
omnis terribilis
Ex 19:19 et sonitus bucinae paulatim crescebat in maius et prolixius tendebatur
Moses loquebatur et Dominus respondebat ei
Ex 19:20 descenditque Dominus super montem Sinai in ipso montis vertice et
vocavit Mosen in cacumen eius quo cum ascendisset
Ex 19:21 dixit ad eum descende et contestare populum ne forte velint transcendere
terminos ad videndum Dominum et pereat ex eis plurima multitudo
Ex 19:22 sacerdotes quoque qui accedunt ad Dominum sanctificentur ne percutiat
eos
Ex 19:23 dixitque Moses ad Dominum non poterit vulgus ascendere in montem
Sinai tu enim testificatus es et iussisti dicens pone terminos circa
montem et sanctifica illum
Ex 19:24 cui ait Dominus vade descende ascendesque tu et Aaron tecum
sacerdotes autem et populus ne transeant terminos nec ascendant ad
Dominum ne forte interficiat illos
Ex 19:25 descendit Moses ad populum et omnia narravit eis
Ex 20:1 locutus quoque est Dominus cunctos sermones hos
Ex 20:2 ego sum Dominus Deus tuus qui eduxi te de terra Aegypti de domo
servitutis
Ex 20:3 non habebis deos alienos coram me
Ex 20:4 non facies tibi sculptile neque omnem similitudinem quae est in caelo
desuper et quae in terra deorsum nec eorum quae sunt in aquis sub terra
Ex 20:5 non adorabis ea neque coles ego sum Dominus Deus tuus fortis zelotes
visitans iniquitatem patrum in filiis in tertiam et quartam generationem
eorum qui oderunt me
Ex 20:6 et faciens misericordiam in milia his qui diligunt me et custodiunt
praecepta mea
Ex 20:7 non adsumes nomen Domini Dei tui in vanum nec enim habebit
insontem Dominus eum qui adsumpserit nomen Domini Dei sui frustra
Ex 20:8 memento ut diem sabbati sanctifices
Ex 20:9 sex diebus operaberis et facies omnia opera tua
Ex 20:10 septimo autem die sabbati Domini Dei tui non facies omne opus tu et
filius tuus et filia tua servus tuus et ancilla tua iumentum tuum et advena
qui est intra portas tuas
Ex 20:11 sex enim diebus fecit Dominus caelum et terram et mare et omnia quae
in eis sunt et requievit in die septimo idcirco benedixit Dominus diei
sabbati et sanctificavit eum
Ex 20:12 honora patrem tuum et matrem tuam ut sis longevus super terram quam
Dominus Deus tuus dabit tibi
Ex 20:13 non occides
Ex 20:14 non moechaberis
Ex 20:15 non furtum facies
Ex 20:16 non loqueris contra proximum tuum falsum testimonium
Ex 20:17 non concupisces domum proximi tui nec desiderabis uxorem eius non
servum non ancillam non bovem non asinum nec omnia quae illius sunt
Ex 20:18 cunctus autem populus videbat voces et lampadas et sonitum bucinae
montemque fumantem et perterriti ac pavore concussi steterunt procul
Ex 20:19 dicentes Mosi loquere tu nobis et audiemus non loquatur nobis Dominus
ne forte moriamur
Ex 20:20 et ait Moses ad populum nolite timere ut enim probaret vos venit Deus et
ut terror illius esset in vobis et non peccaretis
Ex 20:21 stetitque populus de longe Moses autem accessit ad caliginem in qua erat
Deus
Ex 20:22 dixit praeterea Dominus ad Mosen haec dices filiis Israhel vos vidistis
quod de caelo locutus sum vobis
Ex 20:23 non facietis mecum deos argenteos nec deos aureos facietis vobis
Ex 20:24 altare de terra facietis mihi et offeretis super eo holocausta et pacifica
vestra oves vestras et boves in omni loco in quo memoria fuerit nominis
mei veniam ad te et benedicam tibi
Ex 20:25 quod si altare lapideum feceris mihi non aedificabis illud de sectis
lapidibus si enim levaveris cultrum tuum super eo polluetur
Ex 20:26 non ascendes per gradus ad altare meum ne reveletur turpitudo tua
Ex 21:1 haec sunt iudicia quae propones eis
Ex 21:2 si emeris servum hebraeum sex annis serviet tibi in septimo egredietur
liber gratis
Ex 21:3 cum quali veste intraverit cum tali exeat si habens uxorem et uxor
egredietur simul
Ex 21:4 sin autem dominus dederit illi uxorem et peperit filios et filias mulier et
liberi eius erunt domini sui ipse vero exibit cum vestitu suo
Ex 21:5 quod si dixerit servus diligo dominum meum et uxorem ac liberos non
egrediar liber
Ex 21:6 offeret eum dominus diis et adplicabitur ad ostium et postes
perforabitque aurem eius subula et erit ei servus in saeculum
Ex 21:7 si quis vendiderit filiam suam in famulam non egredietur sicut ancillae
exire consuerunt
Ex 21:8 si displicuerit oculis domini sui cui tradita fuerit dimittet eam populo
autem alieno vendendi non habet potestatem si spreverit eam
Ex 21:9 sin autem filio suo desponderit eam iuxta morem filiarum faciet illi
Ex 21:10 quod si alteram ei acceperit providebit puellae nuptias et vestimenta et
pretium pudicitiae non negabit
Ex 21:11 si tria ista non fecerit egredietur gratis absque pecunia
Ex 21:12 qui percusserit hominem volens occidere morte moriatur
Ex 21:13 qui autem non est insidiatus sed Deus illum tradidit in manu eius
constituam tibi locum quo fugere debeat
Ex 21:14 si quis de industria occiderit proximum suum et per insidias ab altari
meo evelles eum ut moriatur
Ex 21:15 qui percusserit patrem suum et matrem morte moriatur
Ex 21:16 qui furatus fuerit hominem et vendiderit eum convictus noxae morte
moriatur
Ex 21:17 qui maledixerit patri suo et matri morte moriatur
Ex 21:18 si rixati fuerint viri et percusserit alter proximum suum lapide vel pugno
et ille mortuus non fuerit sed iacuerit in lectulo
Ex 21:19 si surrexerit et ambulaverit foris super baculum suum innocens erit qui
percussit ita tamen ut operas eius et inpensas in medicos restituat
Ex 21:20 qui percusserit servum suum vel ancillam virga et mortui fuerint in
manibus eius criminis reus erit
Ex 21:21 sin autem uno die supervixerit vel duobus non subiacebit poenae quia
pecunia illius est
Ex 21:22 si rixati fuerint viri et percusserit quis mulierem praegnantem et
abortivum quidem fecerit sed ipsa vixerit subiacebit damno quantum
expetierit maritus mulieris et arbitri iudicarint
Ex 21:23 sin autem mors eius fuerit subsecuta reddet animam pro anima
Ex 21:24 oculum pro oculo dentem pro dente manum pro manu pedem pro pede
Ex 21:25 adustionem pro adustione vulnus pro vulnere livorem pro livore
Ex 21:26 si percusserit quispiam oculum servi sui aut ancillae et luscos eos fecerit
dimittet liberos pro oculo quem eruit
Ex 21:27 dentem quoque si excusserit servo vel ancillae suae similiter dimittet eos
liberos
Ex 21:28 si bos cornu petierit virum aut mulierem et mortui fuerint lapidibus
obruetur et non comedentur carnes eius dominusque bovis innocens erit
Ex 21:29 quod si bos cornipeta fuerit ab heri et nudius tertius et contestati sunt
dominum eius nec reclusit eum occideritque virum aut mulierem et bos
lapidibus obruetur et dominum illius occident
Ex 21:30 quod si pretium ei fuerit inpositum dabit pro anima sua quicquid fuerit
postulatus
Ex 21:31 filium quoque et filiam si cornu percusserit simili sententiae subiacebit
Ex 21:32 si servum ancillamque invaserit triginta siclos argenti dabit domino bos
vero lapidibus opprimetur
Ex 21:33 si quis aperuerit cisternam et foderit et non operuerit eam cecideritque
bos vel asinus in eam
Ex 21:34 dominus cisternae reddet pretium iumentorum quod autem mortuum est
ipsius erit
Ex 21:35 si bos alienus bovem alterius vulnerarit et ille mortuus fuerit vendent
bovem vivum et divident pretium cadaver autem mortui inter se
dispertient
Ex 21:36 sin autem sciebat quod bos cornipeta esset ab heri et nudius tertius et non
custodivit eum dominus suus reddet bovem pro bove et cadaver integrum
accipiet
Ex 22:1 si quis furatus fuerit bovem aut ovem et occiderit vel vendiderit quinque
boves pro uno bove restituet et quattuor oves pro una ove
Ex 22:2 si effringens fur domum sive suffodiens fuerit inventus et accepto
vulnere mortuus fuerit percussor non erit reus sanguinis
Ex 22:3 quod si orto sole hoc fecerit homicidium perpetravit et ipse morietur si
non habuerit quod pro furto reddat venundabitur
Ex 22:4 si inventum fuerit apud eum quod furatus est vivens sive bos sive asinus
sive ovis duplum restituet
Ex 22:5 si laeserit quispiam agrum vel vineam et dimiserit iumentum suum ut
depascatur aliena quicquid optimum habuerit in agro suo vel in vinea pro
damni aestimatione restituet
Ex 22:6 si egressus ignis invenerit spinas et conprehenderit acervos frugum sive
stantes segetes in agris reddet damnum qui ignem succenderit
Ex 22:7 si quis commendaverit amico pecuniam aut vas in custodiam et ab eo qui
susceperat furto ablata fuerint si invenitur fur duplum reddet
Ex 22:8 si latet dominus domus adplicabitur ad deos et iurabit quod non
extenderit manum in rem proximi sui
Ex 22:9 ad perpetrandam fraudem tam in bove quam in asino et ove ac
vestimento et quicquid damnum inferre potest ad deos utriusque causa
perveniet et si illi iudicaverint duplum restituet proximo suo
Ex 22:10 si quis commendaverit proximo suo asinum bovem ovem et omne
iumentum ad custodiam et mortuum fuerit aut debilitatum vel captum ab
hostibus nullusque hoc viderit
Ex 22:11 iusiurandum erit in medio quod non extenderit manum ad rem proximi
sui suscipietque dominus iuramentum et ille reddere non cogetur
Ex 22:12 quod si furto ablatum fuerit restituet damnum domino
Ex 22:13 si comestum a bestia deferet ad eum quod occisum est et non restituet
Ex 22:14 qui a proximo suo quicquam horum mutuo postularit et debilitatum aut
mortuum fuerit domino non praesente reddere conpelletur
Ex 22:15 quod si inpraesentiarum fuit dominus non restituet maxime si conductum
venerat pro mercede operis sui
Ex 22:16 si seduxerit quis virginem necdum desponsatam et dormierit cum ea
dotabit eam et habebit uxorem
Ex 22:17 si pater virginis dare noluerit reddet pecuniam iuxta modum dotis quam
virgines accipere consuerunt
Ex 22:18 maleficos non patieris vivere
Ex 22:19 qui coierit cum iumento morte moriatur
Ex 22:20 qui immolat diis occidetur praeter Domino soli
Ex 22:21 advenam non contristabis neque adfliges eum advenae enim et ipsi
fuistis in terra Aegypti
Ex 22:22 viduae et pupillo non nocebitis
Ex 22:23 si laeseritis eos vociferabuntur ad me et ego audiam clamorem eorum
Ex 22:24 et indignabitur furor meus percutiamque vos gladio et erunt uxores
vestrae viduae et filii vestri pupilli
Ex 22:25 si pecuniam mutuam dederis populo meo pauperi qui habitat tecum non
urgues eum quasi exactor nec usuris opprimes
Ex 22:26 si pignus a proximo tuo acceperis vestimentum ante solis occasum redde
ei
Ex 22:27 ipsum enim est solum quo operitur indumentum carnis eius nec habet
aliud in quo dormiat si clamaverit ad me exaudiam eum quia misericors
sum
Ex 22:28 diis non detrahes et principi populi tui non maledices
Ex 22:29 decimas tuas et primitias non tardabis offerre primogenitum filiorum
tuorum dabis mihi
Ex 22:30 de bubus quoque et ovibus similiter facies septem diebus sit cum matre
sua die octavo reddes illum mihi
Ex 22:31 viri sancti eritis mihi carnem quae a bestiis fuerit praegustata non
comedetis sed proicietis canibus
Ex 23:1 non suscipies vocem mendacii nec iunges manum tuam ut pro impio
dicas falsum testimonium
Ex 23:2 non sequeris turbam ad faciendum malum nec in iudicio plurimorum
adquiesces sententiae ut a vero devies
Ex 23:3 pauperis quoque non misereberis in negotio
Ex 23:4 si occurreris bovi inimici tui aut asino erranti reduc ad eum
Ex 23:5 si videris asinum odientis te iacere sub onere non pertransibis sed
sublevabis cum eo
Ex 23:6 non declinabis in iudicio pauperis
Ex 23:7 mendacium fugies insontem et iustum non occides quia aversor impium
Ex 23:8 nec accipias munera quae excaecant etiam prudentes et subvertunt verba
iustorum
Ex 23:9 peregrino molestus non eris scitis enim advenarum animas quia et ipsi
peregrini fuistis in terra Aegypti
Ex 23:10 sex annis seminabis terram tuam et congregabis fruges eius
Ex 23:11 anno autem septimo dimittes eam et requiescere facies ut comedant
pauperes populi tui et quicquid reliqui fuerit edant bestiae agri ita facies
in vinea et in oliveto tuo
Ex 23:12 sex diebus operaberis septima die cessabis ut requiescat bos et asinus
tuus et refrigeretur filius ancillae tuae et advena
Ex 23:13 omnia quae dixi vobis custodite et per nomen externorum deorum non
iurabitis neque audietur ex ore vestro
Ex 23:14 tribus vicibus per singulos annos mihi festa celebrabitis
Ex 23:15 sollemnitatem azymorum custodies septem diebus comedes azyma sicut
praecepi tibi tempore mensis novorum quando egressus es de Aegypto
non apparebis in conspectu meo vacuus
Ex 23:16 et sollemnitatem messis primitivorum operis tui quaecumque serueris in
agro sollemnitatem quoque in exitu anni quando congregaveris omnes
fruges tuas de agro
Ex 23:17 ter in anno apparebit omne masculinum tuum coram Domino Deo
Ex 23:18 non immolabis super fermento sanguinem victimae meae nec remanebit
adeps sollemnitatis meae usque mane
Ex 23:19 primitias frugum terrae tuae deferes in domum Domini Dei tui nec
coques hedum in lacte matris suae
Ex 23:20 ecce ego mittam angelum meum qui praecedat te et custodiat in via et
introducat ad locum quem paravi
Ex 23:21 observa eum et audi vocem eius nec contemnendum putes quia non
dimittet cum peccaveritis et est nomen meum in illo
Ex 23:22 quod si audieris vocem eius et feceris omnia quae loquor inimicus ero
inimicis tuis et adfligam adfligentes te
Ex 23:23 praecedetque te angelus meus et introducet te ad Amorreum et Hettheum
et Ferezeum Chananeumque et Eveum et Iebuseum quos ego contribo
Ex 23:24 non adorabis deos eorum nec coles eos non facies opera eorum sed
destrues eos et confringes statuas eorum
Ex 23:25 servietisque Domino Deo vestro ut benedicam panibus tuis et aquis et
auferam infirmitatem de medio tui
Ex 23:26 non erit infecunda nec sterilis in terra tua numerum dierum tuorum
implebo
Ex 23:27 terrorem meum mittam in praecursum tuum et occidam omnem populum
ad quem ingredieris cunctorumque inimicorum tuorum coram te terga
vertam
Ex 23:28 emittens crabrones prius qui fugabunt Eveum et Chananeum et Hettheum
antequam introeas
Ex 23:29 non eiciam eos a facie tua anno uno ne terra in solitudinem redigatur et
crescant contra te bestiae
Ex 23:30 paulatim expellam eos de conspectu tuo donec augearis et possideas
terram
Ex 23:31 ponam autem terminos tuos a mari Rubro usque ad mare Palestinorum et
a deserto usque ad Fluvium tradam manibus vestris habitatores terrae et
eiciam eos de conspectu vestro
Ex 23:32 non inibis cum eis foedus nec cum diis eorum
Ex 23:33 non habitent in terra tua ne forte peccare te faciant in me si servieris diis
eorum quod tibi certo erit in scandalum
Ex 24:1 Mosi quoque dixit ascende ad Dominum tu et Aaron Nadab et Abiu et
septuaginta senes ex Israhel et adorabitis procul
Ex 24:2 solusque Moses ascendet ad Dominum et illi non adpropinquabunt nec
populus ascendet cum eo
Ex 24:3 venit ergo Moses et narravit plebi omnia verba Domini atque iudicia
responditque cunctus populus una voce omnia verba Domini quae
locutus est faciemus
Ex 24:4 scripsit autem Moses universos sermones Domini et mane consurgens
aedificavit altare ad radices montis et duodecim titulos per duodecim
tribus Israhel
Ex 24:5 misitque iuvenes de filiis Israhel et obtulerunt holocausta
immolaveruntque victimas pacificas Domino vitulos
Ex 24:6 tulit itaque Moses dimidiam partem sanguinis et misit in crateras partem
autem residuam fudit super altare
Ex 24:7 adsumensque volumen foederis legit audiente populo qui dixerunt omnia
quae locutus est Dominus faciemus et erimus oboedientes
Ex 24:8 ille vero sumptum sanguinem respersit in populum et ait hic est sanguis
foederis quod pepigit Dominus vobiscum super cunctis sermonibus his
Ex 24:9 ascenderuntque Moses et Aaron Nadab et Abiu et septuaginta de
senioribus Israhel
Ex 24:10 et viderunt Deum Israhel sub pedibus eius quasi opus lapidis sapphirini
et quasi caelum cum serenum est
Ex 24:11 nec super eos qui procul recesserant de filiis Israhel misit manum suam
videruntque Deum et comederunt ac biberunt
Ex 24:12 dixit autem Dominus ad Mosen ascende ad me in montem et esto ibi
daboque tibi tabulas lapideas et legem ac mandata quae scripsi ut doceas
eos
Ex 24:13 surrexerunt Moses et Iosue minister eius ascendensque Moses in
montem Dei
Ex 24:14 senioribus ait expectate hic donec revertamur ad vos habetis Aaron et
Hur vobiscum si quid natum fuerit quaestionis referetis ad eos
Ex 24:15 cumque ascendisset Moses operuit nubes montem
Ex 24:16 et habitavit gloria Domini super Sinai tegens illum nube sex diebus
septimo autem die vocavit eum de medio caliginis
Ex 24:17 erat autem species gloriae Domini quasi ignis ardens super verticem
montis in conspectu filiorum Israhel
Ex 24:18 ingressusque Moses medium nebulae ascendit in montem et fuit ibi
quadraginta diebus et quadraginta noctibus
Ex 25:1 locutusque est Dominus ad Mosen dicens
Ex 25:2 loquere filiis Israhel ut tollant mihi primitias ab omni homine qui offert
ultroneus accipietis eas
Ex 25:3 haec sunt autem quae accipere debetis aurum et argentum et aes
Ex 25:4 hyacinthum et purpuram coccumque bis tinctum et byssum pilos
caprarum
Ex 25:5 et pelles arietum rubricatas pelles ianthinas et ligna setthim
Ex 25:6 oleum ad luminaria concinnanda aromata in unguentum et thymiama
boni odoris
Ex 25:7 lapides onychinos et gemmas ad ornandum ephod ac rationale
Ex 25:8 facientque mihi sanctuarium et habitabo in medio eorum
Ex 25:9 iuxta omnem similitudinem tabernaculi quod ostendam tibi et omnium
vasorum in cultum eius sicque facietis illud
Ex 25:10 arcam de lignis setthim conpingite cuius longitudo habeat duos semis
cubitos latitudo cubitum et dimidium altitudo cubitum similiter ac
semissem
Ex 25:11 et deaurabis eam auro mundissimo intus et foris faciesque supra coronam
auream per circuitum
Ex 25:12 et quattuor circulos aureos quos pones per quattuor arcae angulos duo
circuli sint in latere uno et duo in altero
Ex 25:13 facies quoque vectes de lignis setthim et operies eos auro
Ex 25:14 inducesque per circulos qui sunt in arcae lateribus ut portetur in eis
Ex 25:15 qui semper erunt in circulis nec umquam extrahentur ab eis
Ex 25:16 ponesque in arcam testificationem quam dabo tibi
Ex 25:17 facies et propitiatorium de auro mundissimo duos cubitos et dimidium
tenebit longitudo eius cubitum ac semissem latitudo
Ex 25:18 duos quoque cherubin aureos et productiles facies ex utraque parte
oraculi
Ex 25:19 cherub unus sit in latere uno et alter in altero
Ex 25:20 utrumque latus propitiatorii tegant expandentes alas et operientes
oraculum respiciantque se mutuo versis vultibus in propitiatorium quo
operienda est arca
Ex 25:21 in qua pones testimonium quod dabo tibi
Ex 25:22 inde praecipiam et loquar ad te supra propitiatorio scilicet ac medio
duorum cherubin qui erunt super arcam testimonii cuncta quae mandabo
per te filiis Israhel
Ex 25:23 facies et mensam de lignis setthim habentem duos cubitos longitudinis et
in latitudine cubitum et in altitudine cubitum ac semissem
Ex 25:24 et inaurabis eam auro purissimo faciesque illi labium aureum per
circuitum
Ex 25:25 et ipsi labio coronam interrasilem altam quattuor digitis et super illam
alteram coronam aureolam
Ex 25:26 quattuor quoque circulos aureos praeparabis et pones eos in quattuor
angulis eiusdem mensae per singulos pedes
Ex 25:27 subter coronam erunt circuli aurei ut mittantur vectes per eos et possit
mensa portari
Ex 25:28 ipsosque vectes facies de lignis setthim et circumdabis auro ad
subvehendam mensam
Ex 25:29 parabis et acetabula ac fialas turibula et cyatos in quibus offerenda sunt
libamina ex auro purissimo
Ex 25:30 et pones super mensam panes propositionis in conspectu meo semper
Ex 25:31 facies et candelabrum ductile de auro mundissimo hastile eius et calamos
scyphos et spherulas ac lilia ex ipso procedentia
Ex 25:32 sex calami egredientur de lateribus tres ex uno latere et tres ex altero
Ex 25:33 tres scyphi quasi in nucis modum per calamos singulos spherulaque
simul et lilium et tres similiter scyphi instar nucis in calamo altero
spherulaque et lilium hoc erit opus sex calamorum qui producendi sunt
de hastili
Ex 25:34 in ipso autem candelabro erunt quattuor scyphi in nucis modum
spherulaeque per singulos et lilia
Ex 25:35 spherula sub duobus calamis per tria loca qui simul sex fiunt procedentes
de hastili uno
Ex 25:36 et spherae igitur et calami ex ipso erunt universa ductilia de auro
purissimo
Ex 25:37 facies et lucernas septem et pones eas super candelabrum ut luceant ex
adverso
Ex 25:38 emunctoria quoque et ubi quae emuncta sunt extinguantur fient de auro
purissimo
Ex 25:39 omne pondus candelabri cum universis vasis suis habebit talentum auri
mundissimi
Ex 25:40 inspice et fac secundum exemplar quod tibi in monte monstratum est
Ex 26:1 tabernaculum vero ita fiet decem cortinas de bysso retorta et hyacintho
ac purpura coccoque bis tincto variatas opere plumario facies
Ex 26:2 longitudo cortinae unius habebit viginti octo cubitos latitudo quattuor
cubitorum erit unius mensurae fient universa tentoria
Ex 26:3 quinque cortinae sibi iungentur mutuo et aliae quinque nexu simili
coherebunt
Ex 26:4 ansulas hyacinthinas in lateribus ac summitatibus facies cortinarum ut
possint invicem copulari
Ex 26:5 quinquagenas ansulas cortina habebit in utraque parte ita insertas ut ansa
contra ansam veniat et altera alteri possit aptari
Ex 26:6 facies et quinquaginta circulos aureos quibus cortinarum vela iungenda
sunt ut unum tabernaculum fiat
Ex 26:7 facies et saga cilicina undecim ad operiendum tectum tabernaculi
Ex 26:8 longitudo sagi unius habebit triginta cubitos et latitudo quattuor aequa
erit mensura sagorum omnium
Ex 26:9 e quibus quinque iunges seorsum et sex sibi mutuo copulabis ita ut
sextum sagum in fronte tecti duplices
Ex 26:10 facies et quinquaginta ansas in ora sagi unius ut coniungi cum altero
queat et quinquaginta ansas in ora sagi alterius ut cum altero copuletur
Ex 26:11 quinquaginta fibulas aeneas quibus iungantur ansae et unum ex omnibus
operimentum fiat
Ex 26:12 quod autem superfuerit in sagis quae parantur tecto id est unum sagum
quod amplius est ex medietate eius operies posteriora tabernaculi
Ex 26:13 et cubitus ex una parte pendebit et alter ex altera qui plus est in sagorum
longitudine utrumque latus tabernaculi protegens
Ex 26:14 facies et operimentum aliud tecto de pellibus arietum rubricatis et super
hoc rursum aliud operimentum de ianthinis pellibus
Ex 26:15 facies et tabulas stantes tabernaculi de lignis setthim
Ex 26:16 quae singulae denos cubitos in longitudine habeant et in latitudine
singulos ac semissem
Ex 26:17 in lateribus tabulae duae incastraturae fient quibus tabula alteri tabulae
conectatur atque in hunc modum cunctae tabulae parabuntur
Ex 26:18 quarum viginti erunt in latere meridiano quod vergit ad austrum
Ex 26:19 quibus quadraginta bases argenteas fundes ut binae bases singulis tabulis
per duos angulos subiciantur
Ex 26:20 in latere quoque secundo tabernaculi quod vergit ad aquilonem viginti
tabulae erunt
Ex 26:21 quadraginta habentes bases argenteas binae bases singulis tabulis
subponentur
Ex 26:22 ad occidentalem vero plagam tabernaculi facies sex tabulas
Ex 26:23 et rursum alias duas quae in angulis erigantur post tergum tabernaculi
Ex 26:24 eruntque coniunctae a deorsum usque sursum et una omnes conpago
retinebit duabus quoque tabulis quae in angulis ponendae sunt similis
iunctura servabitur
Ex 26:25 et erunt simul tabulae octo bases earum argenteae sedecim duabus
basibus per unam tabulam supputatis
Ex 26:26 facies et vectes de lignis setthim quinque ad continendas tabulas in uno
latere tabernaculi
Ex 26:27 et quinque alios in altero et eiusdem numeri ad occidentalem plagam
Ex 26:28 qui mittentur per medias tabulas a summo usque ad summum
Ex 26:29 ipsasque tabulas deaurabis et fundes eis anulos aureos per quos vectes
tabulata contineant quos operies lamminis aureis
Ex 26:30 et eriges tabernaculum iuxta exemplum quod tibi in monte monstratum
est
Ex 26:31 facies et velum de hyacintho et purpura coccoque bis tincto et bysso
retorta opere plumario et pulchra varietate contextum
Ex 26:32 quod adpendes ante quattuor columnas de lignis setthim quae ipsae
quidem deauratae erunt et habebunt capita aurea sed bases argenteas
Ex 26:33 inseretur autem velum per circulos intra quod pones arcam testimonii et
quo sanctuarium et sanctuarii sanctuaria dividentur
Ex 26:34 pones et propitiatorium super arcam testimonii in sancta sanctorum
Ex 26:35 mensamque extra velum et contra mensam candelabrum in latere
tabernaculi meridiano mensa enim stabit in parte aquilonis
Ex 26:36 facies et tentorium in introitu tabernaculi de hyacintho et purpura
coccoque bis tincto et bysso retorta opere plumarii
Ex 26:37 et quinque columnas deaurabis lignorum setthim ante quas ducetur
tentorium quarum erunt capita aurea et bases aeneae
Ex 27:1 facies et altare de lignis setthim quod habebit quinque cubitos in
longitudine et totidem in latitudine id est quadrum et tres cubitos in
altitudine
Ex 27:2 cornua autem per quattuor angulos ex ipso erunt et operies illud aere
Ex 27:3 faciesque in usus eius lebetas ad suscipiendos cineres et forcipes atque
fuscinulas et ignium receptacula omnia vasa ex aere fabricabis
Ex 27:4 craticulamque in modum retis aeneam per cuius quattuor angulos erunt
quattuor anuli aenei
Ex 27:5 quos pones subter arulam altaris eritque craticula usque ad altaris
medium
Ex 27:6 facies et vectes altaris de lignis setthim duos quos operies lamminis
aeneis
Ex 27:7 et induces per circulos eruntque ex utroque latere altaris ad portandum
Ex 27:8 non solidum sed inane et cavum intrinsecus facies illud sicut tibi in
monte monstratum est
Ex 27:9 facies et atrium tabernaculi in cuius plaga australi contra meridiem erunt
tentoria de bysso retorta centum cubitos unum latus tenebit in
longitudine
Ex 27:10 et columnas viginti cum basibus totidem aeneis quae capita cum celaturis
suis habebunt argentea
Ex 27:11 similiter in latere aquilonis per longum erunt tentoria centum cubitorum
columnae viginti et bases aeneae eiusdem numeri et capita earum cum
celaturis suis argentea
Ex 27:12 in latitudine vero atrii quod respicit ad occidentem erunt tentoria per
quinquaginta cubitos et columnae decem basesque totidem
Ex 27:13 in ea quoque atrii latitudine quae respicit ad orientem quinquaginta cubiti
erunt
Ex 27:14 in quibus quindecim cubitorum tentoria lateri uno deputabuntur
columnaeque tres et bases totidem
Ex 27:15 et in latere altero erunt tentoria cubitos obtinentia quindecim columnas
tres et bases totidem
Ex 27:16 in introitu vero atrii fiet tentorium cubitorum viginti ex hyacintho et
purpura coccoque bis tincto et bysso retorta opere plumarii columnas
habebit quattuor cum basibus totidem
Ex 27:17 omnes columnae atrii per circuitum vestitae erunt argenti lamminis
capitibus argenteis et basibus aeneis
Ex 27:18 in longitudine occupabit atrium cubitos centum in latitudine
quinquaginta altitudo quinque cubitorum erit fietque de bysso retorta et
habebit bases aeneas
Ex 27:19 cuncta vasa tabernaculi in omnes usus et caerimonias tam paxillos eius
quam atrii ex aere facies
Ex 27:20 praecipe filiis Israhel ut adferant tibi oleum de arboribus olivarum
purissimum piloque contusum ut ardeat lucerna semper
Ex 27:21 in tabernaculo testimonii extra velum quod oppansum est testimonio et
conlocabunt eam Aaron et filii eius ut usque mane luceat coram Domino
perpetuus erit cultus per successiones eorum a filiis Israhel
Ex 28:1 adplica quoque ad te Aaron fratrem tuum cum filiis suis de medio
filiorum Israhel ut sacerdotio fungantur mihi Aaron Nadab et Abiu
Eleazar et Ithamar
Ex 28:2 faciesque vestem sanctam fratri tuo in gloriam et decorem
Ex 28:3 et loqueris cunctis sapientibus corde quos replevi spiritu prudentiae ut
faciant vestes Aaron in quibus sanctificatus ministret mihi
Ex 28:4 haec autem erunt vestimenta quae facient rationale et superumerale
tunicam et lineam strictam cidarim et balteum facient vestimenta sancta
Aaron fratri tuo et filiis eius ut sacerdotio fungantur mihi
Ex 28:5 accipientque aurum et hyacinthum et purpuram coccumque bis tinctum
et byssum
Ex 28:6 facient autem superumerale de auro et hyacintho ac purpura coccoque
bis tincto et bysso retorta opere polymito
Ex 28:7 duas oras iunctas habebit in utroque latere summitatum ut in unum
redeant
Ex 28:8 ipsaque textura et cuncta operis varietas erit ex auro et hyacintho et
purpura coccoque bis tincto et bysso retorta
Ex 28:9 sumesque duos lapides onychinos et sculpes in eis nomina filiorum
Israhel
Ex 28:10 sex nomina in lapide uno et sex reliqua in altero iuxta ordinem nativitatis
eorum
Ex 28:11 opere sculptoris et celatura gemmarii sculpes eos nominibus filiorum
Israhel inclusos auro atque circumdatos
Ex 28:12 et pones in utroque latere superumeralis memoriale filiis Israhel
portabitque Aaron nomina eorum coram Domino super utrumque
umerum ob recordationem
Ex 28:13 facies et uncinos ex auro
Ex 28:14 et duas catenulas auri purissimi sibi invicem coherentes quas inseres
uncinis
Ex 28:15 rationale quoque iudicii facies opere polymito iuxta texturam
superumeralis ex auro hyacintho et purpura coccoque bis tincto et bysso
retorta
Ex 28:16 quadrangulum erit et duplex mensuram palmi habebit tam in longitudine
quam in latitudine
Ex 28:17 ponesque in eo quattuor ordines lapidum in primo versu erit lapis sardius
et topazius et zmaragdus
Ex 28:18 in secundo carbunculus sapphyrus et iaspis
Ex 28:19 in tertio ligyrius achates et amethistus
Ex 28:20 in quarto chrysolitus onychinus et berillus inclusi auro erunt per ordines
suos
Ex 28:21 habebuntque nomina filiorum Israhel duodecim nominibus celabuntur
singuli lapides nominibus singulorum per duodecim tribus
Ex 28:22 facies in rationali catenas sibi invicem coherentes ex auro purissimo
Ex 28:23 et duos anulos aureos quos pones in utraque rationalis summitate
Ex 28:24 catenasque aureas iunges anulis qui sunt in marginibus eius
Ex 28:25 et ipsarum catenarum extrema duobus copulabis uncinis in utroque latere
superumeralis quod rationale respicit
Ex 28:26 facies et duos anulos aureos quos pones in summitatibus rationalis et in
oris quae e regione sunt superumeralis et posteriora eius aspiciunt
Ex 28:27 nec non et alios duos anulos aureos qui ponendi sunt in utroque latere
superumeralis deorsum quod respicit contra faciem iuncturae inferioris
ut aptari possit cum superumerali
Ex 28:28 et stringatur rationale anulis suis cum anulis superumeralis vitta
hyacinthina ut maneat iunctura fabrefacta et a se invicem rationale et
superumerale nequeant separari
Ex 28:29 portabitque Aaron nomina filiorum Israhel in rationali iudicii super
pectus suum quando ingreditur sanctuarium memoriale coram Domino in
aeternum
Ex 28:30 pones autem in rationali iudicii doctrinam et veritatem quae erunt in
pectore Aaron quando ingreditur coram Domino et gestabit iudicium
filiorum Israhel in pectore suo in conspectu Domini semper
Ex 28:31 facies et tunicam superumeralis totam hyacinthinam
Ex 28:32 in cuius medio supra erit capitium et ora per gyrum eius textilis sicut
fieri solet in extremis vestium partibus ne facile rumpatur
Ex 28:33 deorsum vero ad pedes eiusdem tunicae per circuitum quasi mala punica
facies ex hyacintho et purpura et cocco bis tincto mixtis in medio
tintinabulis
Ex 28:34 ita ut tintinabulum sit aureum et malum rursumque tintinabulum aliud
aureum et malum punicum
Ex 28:35 et vestietur ea Aaron in officio ministerii ut audiatur sonitus quando
ingreditur et egreditur sanctuarium in conspectu Domini et non moriatur
Ex 28:36 facies et lamminam de auro purissimo in qua sculpes opere celatoris
Sanctum Domino
Ex 28:37 ligabisque eam vitta hyacinthina et erit super tiaram
Ex 28:38 inminens fronti pontificis portabitque Aaron iniquitates eorum quae
obtulerint et sanctificaverint filii Israhel in cunctis muneribus et donariis
suis erit autem lammina semper in fronte eius ut placatus eis sit Dominus
Ex 28:39 stringesque tunicam bysso et tiaram byssinam facies et balteum opere
plumarii
Ex 28:40 porro filiis Aaron tunicas lineas parabis et balteos ac tiaras in gloriam et
decorem
Ex 28:41 vestiesque his omnibus Aaron fratrem tuum et filios eius cum eo et
cunctorum consecrabis manus sanctificabisque illos ut sacerdotio
fungantur mihi
Ex 28:42 facies et feminalia linea ut operiant carnem turpitudinis suae a renibus
usque ad femina
Ex 28:43 et utentur eis Aaron et filii eius quando ingredientur tabernaculum
testimonii vel quando adpropinquant ad altare ut ministrent in sanctuario
ne iniquitatis rei moriantur legitimum sempiternum erit Aaron et semini
eius post eum
Ex 29:1 sed et hoc facies ut mihi in sacerdotio consecrentur tolle vitulum de
armento et arietes duos inmaculatos
Ex 29:2 panesque azymos et crustula absque fermento quae conspersa sint oleo
lagana quoque azyma oleo lita de simila triticea cuncta facies
Ex 29:3 et posita in canistro offeres vitulum autem et duos arietes
Ex 29:4 et Aaron ac filios eius adplicabis ad ostium tabernaculi testimonii
cumque laveris patrem cum filiis aqua
Ex 29:5 indues Aaron vestimentis suis id est linea et tunica et superumerali et
rationali quod constringes balteo
Ex 29:6 et pones tiaram in capite eius et lamminam sanctam super tiaram
Ex 29:7 et oleum unctionis fundes super caput eius atque hoc ritu consecrabitur
Ex 29:8 filios quoque illius adplicabis et indues tunicis lineis cingesque balteo
Ex 29:9 Aaron scilicet et liberos eius et inpones eis mitras eruntque sacerdotes
mei in religione perpetua postquam initiaveris manus eorum
Ex 29:10 adplicabis et vitulum coram tabernaculo testimonii inponentque Aaron et
filii eius manus super caput illius
Ex 29:11 et mactabis eum in conspectu Domini iuxta ostium tabernaculi testimonii
Ex 29:12 sumptumque de sanguine vituli pones super cornua altaris digito tuo
reliquum autem sanguinem fundes iuxta basim eius
Ex 29:13 sumes et adipem totum qui operit intestina et reticulum iecoris ac duos
renes et adipem qui super eos est et offeres incensum super altare
Ex 29:14 carnes vero vituli et corium et fimum conbures foris extra castra eo quod
pro peccato sit
Ex 29:15 unum quoque arietum sumes super cuius caput ponent Aaron et filii eius
manus
Ex 29:16 quem cum mactaveris tolles de sanguine eius et fundes circa altare
Ex 29:17 ipsum autem arietem secabis in frusta lotaque intestina eius ac pedes
pones super concisas carnes et super caput illius
Ex 29:18 et offeres totum arietem in incensum super altare oblatio est Domini odor
suavissimus victimae Dei
Ex 29:19 tolles quoque arietem alterum super cuius caput Aaron et filii eius ponent
manus
Ex 29:20 quem cum immolaveris sumes de sanguine ipsius et pones super
extremum dextrae auriculae Aaron et filiorum eius et super pollices
manus eorum et pedis dextri fundesque sanguinem super altare per
circuitum
Ex 29:21 cumque tuleris de sanguine qui est super altare et de oleo unctionis
asperges Aaron et vestes eius filios et vestimenta eorum consecratisque
et ipsis et vestibus
Ex 29:22 tolles adipem de ariete et caudam et arvinam quae operit vitalia ac
reticulum iecoris et duos renes atque adipem qui super eos est armumque
dextrum eo quod sit aries consecrationum
Ex 29:23 tortam panis unius crustulum conspersum oleo laganum de canistro
azymorum quod positum est in conspectu Domini
Ex 29:24 ponesque omnia super manus Aaron et filiorum eius et sanctificabis eos
elevans coram Domino
Ex 29:25 suscipiesque universa de manibus eorum et incendes super altare in
holocaustum odorem suavissimum in conspectu Domini quia oblatio eius
est
Ex 29:26 sumes quoque pectusculum de ariete quo initiatus est Aaron
sanctificabisque illud elatum coram Domino et cedet in partem tuam
Ex 29:27 sanctificabis et pectusculum consecratum et armum quem de ariete
separasti
Ex 29:28 quo initiatus est Aaron et filii eius cedentque in partem Aaron et filiorum
eius iure perpetuo a filiis Israhel quia primitiva sunt et initia de victimis
eorum pacificis quae offerunt Domino
Ex 29:29 vestem autem sanctam qua utitur Aaron habebunt filii eius post eum ut
unguantur in ea et consecrentur manus eorum
Ex 29:30 septem diebus utetur illa qui pontifex pro eo fuerit constitutus de filiis
eius et qui ingredietur tabernaculum testimonii ut ministret in sanctuario
Ex 29:31 arietem autem consecrationum tolles et coques carnes eius in loco sancto
Ex 29:32 quibus vescetur Aaron et filii eius panes quoque qui sunt in canistro in
vestibulo tabernaculi testimonii comedent
Ex 29:33 ut sit placabile sacrificium et sanctificentur offerentium manus
alienigena non vescetur ex eis quia sancti sunt
Ex 29:34 quod si remanserit de carnibus consecratis sive de panibus usque mane
conbures reliquias igni non comedentur quia sanctificata sunt
Ex 29:35 omnia quae praecepi tibi facies super Aaron et filiis eius septem diebus
consecrabis manus eorum
Ex 29:36 et vitulum pro peccato offeres per singulos dies ad expiandum
mundabisque altare cum immolaris expiationis hostiam et ungues illud in
sanctificationem
Ex 29:37 septem diebus expiabis altare et sanctificabis et erit sanctum sanctorum
omnis qui tetigerit illud sanctificabitur
Ex 29:38 hoc est quod facies in altari agnos anniculos duos per singulos dies
iugiter
Ex 29:39 unum agnum mane et alterum vespere
Ex 29:40 decimam partem similae conspersae oleo tunso quod habeat mensuram
quartam partem hin et vinum ad libandum eiusdem mensurae in agno
uno
Ex 29:41 alterum vero agnum offeres ad vesperam iuxta ritum matutinae
oblationis et iuxta ea quae diximus in odorem suavitatis
Ex 29:42 sacrificium Domino oblatione perpetua in generationes vestras ad ostium
tabernaculi testimonii coram Domino ubi constituam ut loquar ad te
Ex 29:43 ibique praecipiam filiis Israhel et sanctificabitur altare in gloria mea
Ex 29:44 sanctificabo et tabernaculum testimonii cum altari et Aaron cum filiis
eius ut sacerdotio fungantur mihi
Ex 29:45 et habitabo in medio filiorum Israhel eroque eis Deus
Ex 29:46 et scient quia ego Dominus Deus eorum qui eduxi eos de terra Aegypti ut
manerem inter illos ego Dominus Deus ipsorum
Ex 30:1 facies quoque altare in adolendum thymiama de lignis setthim
Ex 30:2 habens cubitum longitudinis et alterum latitudinis id est quadrangulum et
duos cubitos in altitudine cornua ex ipso procedent
Ex 30:3 vestiesque illud auro purissimo tam craticulam eius quam parietes per
circuitum et cornua faciesque ei coronam aureolam per gyrum
Ex 30:4 et duos anulos aureos sub corona per singula latera ut mittantur in eos
vectes et altare portetur
Ex 30:5 ipsos quoque vectes facies de lignis setthim et inaurabis
Ex 30:6 ponesque altare contra velum quod ante arcam pendet testimonii coram
propitiatorio quo tegitur testimonium ubi loquar tibi
Ex 30:7 et adolebit incensum super eo Aaron suave fraglans mane quando
conponet lucernas incendet illud
Ex 30:8 et quando conlocat eas ad vesperum uret thymiama sempiternum coram
Domino in generationes vestras
Ex 30:9 non offeretis super eo thymiama conpositionis alterius nec oblationem et
victimam nec liba libabitis
Ex 30:10 et deprecabitur Aaron super cornua eius semel per annum in sanguine
quod oblatum est pro peccato et placabit super eo in generationibus
vestris sanctum sanctorum erit Domino
Ex 30:11 locutusque est Dominus ad Mosen dicens
Ex 30:12 quando tuleris summam filiorum Israhel iuxta numerum dabunt singuli
pretium pro animabus suis Domino et non erit plaga in eis cum fuerint
recensiti
Ex 30:13 hoc autem dabit omnis qui transit ad nomen dimidium sicli iuxta
mensuram templi siclus viginti obolos habet media pars sicli offeretur
Domino
Ex 30:14 qui habetur in numero a viginti annis et supra dabit pretium
Ex 30:15 dives non addet ad medium sicli et pauper nihil minuet
Ex 30:16 susceptamque pecuniam quae conlata est a filiis Israhel trades in usus
tabernaculi testimonii ut sit monumentum eorum coram Domino et
propitietur animabus illorum
Ex 30:17 locutusque est Dominus ad Mosen dicens
Ex 30:18 facies et labium aeneum cum basi sua ad lavandum ponesque illud inter
tabernaculum testimonii et altare et missa aqua
Ex 30:19 lavabunt in eo Aaron et filii eius manus suas ac pedes
Ex 30:20 quando ingressuri sunt tabernaculum testimonii et quando accessuri ad
altare ut offerant in eo thymiama Domino
Ex 30:21 ne forte moriantur legitimum sempiternum erit ipsi et semini eius per
successiones
Ex 30:22 locutusque est Dominus ad Mosen
Ex 30:23 dicens sume tibi aromata prima et zmyrnae electae quingentos siclos et
cinnamomi medium id est ducentos quinquaginta calami similiter
ducentos quinquaginta
Ex 30:24 cassiae autem quingentos siclos in pondere sanctuarii olei de olivetis
mensuram hin
Ex 30:25 faciesque unctionis oleum sanctum unguentum conpositum opere
unguentarii
Ex 30:26 et ungues ex eo tabernaculum testimonii et arcam testamenti
Ex 30:27 mensamque cum vasis suis candelabrum et utensilia eius altaria
thymiamatis
Ex 30:28 et holocausti et universam supellectilem quae ad cultum eorum pertinent
Ex 30:29 sanctificabisque omnia et erunt sancta sanctorum qui tetigerit ea
sanctificabitur
Ex 30:30 Aaron et filios eius ungues sanctificabisque eos ut sacerdotio fungantur
mihi
Ex 30:31 filiis quoque Israhel dices hoc oleum unctionis sanctum erit mihi in
generationes vestras
Ex 30:32 caro hominis non unguetur ex eo et iuxta conpositionem eius non facietis
aliud quia sanctificatum est et sanctum erit vobis
Ex 30:33 homo quicumque tale conposuerit et dederit ex eo alieno exterminabitur
de populo suo
Ex 30:34 dixitque Dominus ad Mosen sume tibi aromata stacten et onycha
galbanen boni odoris et tus lucidissimum aequalis ponderis erunt omnia
Ex 30:35 faciesque thymiama conpositum opere unguentarii mixtum diligenter et
purum et sanctificatione dignissimum
Ex 30:36 cumque in tenuissimum pulverem universa contuderis pones ex eo coram
testimonio tabernaculi in quo loco apparebo tibi sanctum sanctorum erit
vobis thymiama
Ex 30:37 talem conpositionem non facietis in usus vestros quia sanctum est
Domino
Ex 30:38 homo quicumque fecerit simile ut odore illius perfruatur peribit de
populis suis
Ex 31:1 locutusque est Dominus ad Mosen dicens
Ex 31:2 ecce vocavi ex nomine Beselehel filium Uri filii Hur de tribu Iuda
Ex 31:3 et implevi eum spiritu Dei sapientia intellegentia et scientia in omni
opere
Ex 31:4 ad excogitandum fabre quicquid fieri potest ex auro et argento et aere
Ex 31:5 marmore et gemmis et diversitate lignorum
Ex 31:6 dedique ei socium Hooliab filium Achisamech de tribu Dan et in corde
omnis eruditi posui sapientiam ut faciant cuncta quae praecepi tibi
Ex 31:7 tabernaculum foederis et arcam testimonii et propitiatorium quod super
eam est et cuncta vasa tabernaculi
Ex 31:8 mensamque et vasa eius candelabrum purissimum cum vasis suis et
altaria thymiamatis
Ex 31:9 et holocausti et omnia vasa eorum labium cum basi sua
Ex 31:10 vestes sanctas in ministerio Aaron sacerdoti et filiis eius ut fungantur
officio suo in sacris
Ex 31:11 oleum unctionis et thymiama aromatum in sanctuario omnia quae
praecepi tibi facient
Ex 31:12 et locutus est Dominus ad Mosen dicens
Ex 31:13 loquere filiis Israhel et dices ad eos videte ut sabbatum meum custodiatis
quia signum est inter me et vos in generationibus vestris ut sciatis quia
ego Dominus qui sanctifico vos
Ex 31:14 custodite sabbatum sanctum est enim vobis qui polluerit illud morte
morietur qui fecerit in eo opus peribit anima illius de medio populi sui
Ex 31:15 sex diebus facietis opus in die septimo sabbatum est requies sancta
Domino omnis qui fecerit opus in hac die morietur
Ex 31:16 custodiant filii Israhel sabbatum et celebrent illud in generationibus suis
pactum est sempiternum
Ex 31:17 inter me et filios Israhel signumque perpetuum sex enim diebus fecit
Dominus caelum et terram et in septimo ab opere cessavit
Ex 31:18 dedit quoque Mosi conpletis huiuscemodi sermonibus in monte Sinai
duas tabulas testimonii lapideas scriptas digito Dei
Ex 32:1 videns autem populus quod moram faceret descendendi de monte Moses
congregatus adversus Aaron ait surge fac nobis deos qui nos praecedant
Mosi enim huic viro qui nos eduxit de terra Aegypti ignoramus quid
acciderit
Ex 32:2 dixitque ad eos Aaron tollite inaures aureas de uxorum filiorumque et
filiarum vestrarum auribus et adferte ad me
Ex 32:3 fecit populus quae iusserat deferens inaures ad Aaron
Ex 32:4 quas cum ille accepisset formavit opere fusorio et fecit ex eis vitulum
conflatilem dixeruntque hii sunt dii tui Israhel qui te eduxerunt de terra
Aegypti
Ex 32:5 quod cum vidisset Aaron aedificavit altare coram eo et praeconis voce
clamavit dicens cras sollemnitas Domini est
Ex 32:6 surgentesque mane obtulerunt holocausta et hostias pacificas et sedit
populus comedere ac bibere et surrexerunt ludere
Ex 32:7 locutus est autem Dominus ad Mosen vade descende peccavit populus
tuus quem eduxisti de terra Aegypti
Ex 32:8 recesserunt cito de via quam ostendisti eis feceruntque sibi vitulum
conflatilem et adoraverunt atque immolantes ei hostias dixerunt isti sunt
dii tui Israhel qui te eduxerunt de terra Aegypti
Ex 32:9 rursumque ait Dominus ad Mosen cerno quod populus iste durae cervicis
sit
Ex 32:10 dimitte me ut irascatur furor meus contra eos et deleam eos faciamque te
in gentem magnam
Ex 32:11 Moses autem orabat Dominum Deum suum dicens cur Domine irascitur
furor tuus contra populum tuum quem eduxisti de terra Aegypti in
fortitudine magna et in manu robusta
Ex 32:12 ne quaeso dicant Aegyptii callide eduxit eos ut interficeret in montibus et
deleret e terra quiescat ira tua et esto placabilis super nequitia populi tui
Ex 32:13 recordare Abraham Isaac et Israhel servorum tuorum quibus iurasti per
temet ipsum dicens multiplicabo semen vestrum sicut stellas caeli et
universam terram hanc de qua locutus sum dabo semini vestro et
possidebitis eam semper
Ex 32:14 placatusque est Dominus ne faceret malum quod locutus fuerat adversus
populum suum
Ex 32:15 et reversus est Moses de monte portans duas tabulas testimonii manu
scriptas ex utraque parte
Ex 32:16 et factas opere Dei scriptura quoque Dei erat sculpta in tabulis
Ex 32:17 audiens autem Iosue tumultum populi vociferantis dixit ad Mosen
ululatus pugnae auditur in castris
Ex 32:18 qui respondit non est clamor adhortantium ad pugnam neque vociferatio
conpellentium ad fugam sed vocem cantantium ego audio
Ex 32:19 cumque adpropinquasset ad castra vidit vitulum et choros iratusque valde
proiecit de manu tabulas et confregit eas ad radices montis
Ex 32:20 arripiensque vitulum quem fecerant conbusit et contrivit usque ad
pulverem quem sparsit in aqua et dedit ex eo potum filiis Israhel
Ex 32:21 dixitque ad Aaron quid tibi fecit hic populus ut induceres super eum
peccatum maximum
Ex 32:22 cui ille respondit ne indignetur dominus meus tu enim nosti populum
istum quod pronus sit ad malum
Ex 32:23 dixerunt mihi fac nobis deos qui praecedant nos huic enim Mosi qui nos
eduxit de terra Aegypti nescimus quid acciderit
Ex 32:24 quibus ego dixi quis vestrum habet aurum tulerunt et dederunt mihi et
proieci illud in ignem egressusque est hic vitulus
Ex 32:25 videns ergo Moses populum quod esset nudatus spoliaverat enim eum
Aaron propter ignominiam sordis et inter hostes nudum constituerat
Ex 32:26 et stans in porta castrorum ait si quis est Domini iungatur mihi
congregatique sunt ad eum omnes filii Levi
Ex 32:27 quibus ait haec dicit Dominus Deus Israhel ponat vir gladium super
femur suum ite et redite de porta usque ad portam per medium castrorum
et occidat unusquisque fratrem et amicum et proximum suum
Ex 32:28 fecerunt filii Levi iuxta sermonem Mosi cecideruntque in die illo quasi
tria milia hominum
Ex 32:29 et ait Moses consecrastis manus vestras hodie Domino unusquisque in
filio et fratre suo ut detur vobis benedictio
Ex 32:30 facto autem die altero locutus est Moses ad populum peccastis peccatum
maximum ascendam ad Dominum si quo modo eum quivero deprecari
pro scelere vestro
Ex 32:31 reversusque ad Dominum ait obsecro peccavit populus iste peccatum
magnum feceruntque sibi deos aureos aut dimitte eis hanc noxam
Ex 32:32 aut si non facis dele me de libro tuo quem scripsisti
Ex 32:33 cui respondit Dominus qui peccaverit mihi delebo eum de libro meo
Ex 32:34 tu autem vade et duc populum istum quo locutus sum tibi angelus meus
praecedet te ego autem in die ultionis visitabo et hoc peccatum eorum
Ex 32:35 percussit ergo Dominus populum pro reatu vituli quem fecit Aaron
Ex 33:1 locutusque est Dominus ad Mosen vade ascende de loco isto tu et
populus tuus quem eduxisti de terra Aegypti in terram quam iuravi
Abraham Isaac et Iacob dicens semini tuo dabo eam
Ex 33:2 et mittam praecursorem tui angelum ut eiciam Chananeum et Amorreum
et Hettheum et Ferezeum et Eveum et Iebuseum
Ex 33:3 et intres in terram fluentem lacte et melle non enim ascendam tecum quia
populus durae cervicis est ne forte disperdam te in via
Ex 33:4 audiens populus sermonem hunc pessimum luxit et nullus ex more
indutus est cultu suo
Ex 33:5 dixitque Dominus ad Mosen loquere filiis Israhel populus durae cervicis
es semel ascendam in medio tui et delebo te iam nunc depone ornatum
tuum ut sciam quid faciam tibi
Ex 33:6 deposuerunt ergo filii Israhel ornatum suum a monte Horeb
Ex 33:7 Moses quoque tollens tabernaculum tetendit extra castra procul
vocavitque nomen eius tabernaculum foederis et omnis populus qui
habebat aliquam quaestionem egrediebatur ad tabernaculum foederis
extra castra
Ex 33:8 cumque egrederetur Moses ad tabernaculum surgebat universa plebs et
stabat unusquisque in ostio papilionis sui aspiciebantque tergum Mosi
donec ingrederetur tentorium
Ex 33:9 ingresso autem illo tabernaculum foederis descendebat columna nubis et
stabat ad ostium loquebaturque cum Mosi
Ex 33:10 cernentibus universis quod columna nubis staret ad ostium tabernaculi
stabantque ipsi et adorabant per fores tabernaculorum suorum
Ex 33:11 loquebatur autem Dominus ad Mosen facie ad faciem sicut loqui solet
homo ad amicum suum cumque ille reverteretur in castra minister eius
Iosue filius Nun puer non recedebat de tabernaculo
Ex 33:12 dixit autem Moses ad Dominum praecipis ut educam populum istum et
non indicas mihi quem missurus es mecum praesertim cum dixeris novi
te ex nomine et invenisti gratiam coram me
Ex 33:13 si ergo inveni gratiam in conspectu tuo ostende mihi viam tuam ut sciam
te et inveniam gratiam ante oculos tuos respice populum tuum gentem
hanc
Ex 33:14 dixitque Dominus facies mea praecedet te et requiem dabo tibi
Ex 33:15 et ait Moses si non tu ipse praecedes ne educas nos de loco isto
Ex 33:16 in quo enim scire poterimus ego et populus tuus invenisse nos gratiam in
conspectu tuo nisi ambulaveris nobiscum ut glorificemur ab omnibus
populis qui habitant super terram
Ex 33:17 dixit autem Dominus ad Mosen et verbum istud quod locutus es faciam
invenisti enim gratiam coram me et te ipsum novi ex nomine
Ex 33:18 qui ait ostende mihi gloriam tuam
Ex 33:19 respondit ego ostendam omne bonum tibi et vocabo in nomine Domini
coram te et miserebor cui voluero et clemens ero in quem mihi placuerit
Ex 33:20 rursumque ait non poteris videre faciem meam non enim videbit me
homo et vivet
Ex 33:21 et iterum ecce inquit est locus apud me stabis super petram
Ex 33:22 cumque transibit gloria mea ponam te in foramine petrae et protegam
dextera mea donec transeam
Ex 33:23 tollamque manum meam et videbis posteriora mea faciem autem meam
videre non poteris
Ex 34:1 ac deinceps praecide ait tibi duas tabulas lapideas instar priorum et
scribam super eas verba quae habuerunt tabulae quas fregisti
Ex 34:2 esto paratus mane ut ascendas statim in montem Sinai stabisque mecum
super verticem montis
Ex 34:3 nullus ascendat tecum nec videatur quispiam per totum montem boves
quoque et oves non pascantur e contra
Ex 34:4 excidit ergo duas tabulas lapideas quales ante fuerant et de nocte
consurgens ascendit in montem Sinai sicut ei praeceperat Dominus
portans secum tabulas
Ex 34:5 cumque descendisset Dominus per nubem stetit Moses cum eo invocans
nomen Domini
Ex 34:6 quo transeunte coram eo ait Dominator Domine Deus misericors et
clemens patiens et multae miserationis ac verus
Ex 34:7 qui custodis misericordiam in milia qui aufers iniquitatem et scelera
atque peccata nullusque apud te per se innocens est qui reddis
iniquitatem patrum in filiis ac nepotibus in tertiam et quartam progeniem
Ex 34:8 festinusque Moses curvatus est pronus in terram et adorans
Ex 34:9 ait si inveni gratiam in conspectu tuo Domine obsecro ut gradiaris
nobiscum populus enim durae cervicis est et auferas iniquitates nostras
atque peccata nosque possideas
Ex 34:10 respondit Dominus ego inibo pactum videntibus cunctis signa faciam
quae numquam sunt visa super terram nec in ullis gentibus ut cernat
populus in cuius es medio opus Domini terribile quod facturus sum
Ex 34:11 observa cuncta quae hodie mando tibi ego ipse eiciam ante faciem tuam
Amorreum et Chananeum et Hettheum Ferezeum quoque et Eveum et
Iebuseum
Ex 34:12 cave ne umquam cum habitatoribus terrae illius iungas amicitias quae
tibi sint in ruinam
Ex 34:13 sed aras eorum destrue confringe statuas lucosque succide
Ex 34:14 noli adorare deum alienum Dominus Zelotes nomen eius Deus est
aemulator
Ex 34:15 ne ineas pactum cum hominibus illarum regionum ne cum fornicati
fuerint cum diis suis et adoraverint simulacra eorum vocet te quispiam ut
comedas de immolatis
Ex 34:16 nec uxorem de filiabus eorum accipies filiis tuis ne postquam ipsae
fuerint fornicatae fornicari faciant et filios tuos in deos suos
Ex 34:17 deos conflatiles non facies tibi
Ex 34:18 sollemnitatem azymorum custodies septem diebus vesceris azymis sicut
praecepi tibi in tempore mensis novorum mense enim verni temporis
egressus es de Aegypto
Ex 34:19 omne quod aperit vulvam generis masculini meum erit de cunctis
animantibus tam de bubus quam de ovibus meum erit
Ex 34:20 primogenitum asini redimes ove sin autem nec pretium pro eo dederis
occidetur primogenitum filiorum tuorum redimes nec apparebis in
conspectu meo vacuus
Ex 34:21 sex diebus operaberis die septimo cessabis arare et metere
Ex 34:22 sollemnitatem ebdomadarum facies tibi in primitiis frugum messis tuae
triticeae et sollemnitatem quando redeunte anni tempore cuncta
conduntur
Ex 34:23 tribus temporibus anni apparebit omne masculinum tuum in conspectu
omnipotentis Domini Dei Israhel
Ex 34:24 cum enim tulero gentes a facie tua et dilatavero terminos tuos nullus
insidiabitur terrae tuae ascendente te et apparente in conspectu Domini
Dei tui ter in anno
Ex 34:25 non immolabis super fermento sanguinem hostiae meae neque residebit
mane de victima sollemnitatis phase
Ex 34:26 primitias frugum terrae tuae offeres in domum Domini Dei tui non
coques hedum in lacte matris suae
Ex 34:27 dixitque Dominus ad Mosen scribe tibi verba haec quibus et tecum et
cum Israhel pepigi foedus
Ex 34:28 fecit ergo ibi cum Domino quadraginta dies et quadraginta noctes panem
non comedit et aquam non bibit et scripsit in tabulis verba foederis
decem
Ex 34:29 cumque descenderet Moses de monte Sinai tenebat duas tabulas
testimonii et ignorabat quod cornuta esset facies sua ex consortio
sermonis Dei
Ex 34:30 videntes autem Aaron et filii Israhel cornutam Mosi faciem timuerunt
prope accedere
Ex 34:31 vocatique ab eo reversi sunt tam Aaron quam principes synagogae et
postquam locutus est
Ex 34:32 venerunt ad eum etiam omnes filii Israhel quibus praecepit cuncta quae
audierat a Domino in monte Sinai
Ex 34:33 impletisque sermonibus posuit velamen super faciem suam
Ex 34:34 quod ingressus ad Dominum et loquens cum eo auferebat donec exiret et
tunc loquebatur ad filios Israhel omnia quae sibi fuerant imperata
Ex 34:35 qui videbant faciem egredientis Mosi esse cornutam sed operiebat rursus
ille faciem suam si quando loquebatur ad eos
Ex 35:1 igitur congregata omni turba filiorum Israhel dixit ad eos haec sunt quae
iussit Dominus fieri
Ex 35:2 sex diebus facietis opus septimus dies erit vobis sanctus sabbatum et
requies Domini qui fecerit opus in eo occidetur
Ex 35:3 non succendetis ignem in omnibus habitaculis vestris per diem sabbati
Ex 35:4 et ait Moses ad omnem catervam filiorum Israhel iste est sermo quem
praecepit Dominus dicens
Ex 35:5 separate apud vos primitias Domino omnis voluntarius et proni animi
offerat eas Domino aurum et argentum et aes
Ex 35:6 hyacinthum purpuram coccumque bis tinctum et byssum pilos caprarum
Ex 35:7 et pelles arietum rubricatas et ianthinas
Ex 35:8 ligna setthim
Ex 35:9 et oleum ad luminaria concinnanda et ut conficiatur unguentum et
thymiama suavissimum
Ex 35:10 lapides onychinos et gemmas ad ornatum superumeralis et rationalis
Ex 35:11 quisquis vestrum est sapiens veniat et faciat quod Dominus imperavit
Ex 35:12 tabernaculum scilicet et tectum eius atque operimentum anulos et
tabulata cum vectibus paxillos et bases
Ex 35:13 arcam et vectes propitiatorium et velum quod ante illud oppanditur
Ex 35:14 mensam cum vectibus et vasis et propositionis panibus
Ex 35:15 candelabrum ad luminaria sustentanda vasa illius et lucernas et oleum ad
nutrimenta ignium
Ex 35:16 altare thymiamatis et vectes oleum unctionis et thymiama ex aromatibus
tentorium ad ostium tabernaculi
Ex 35:17 altare holocausti et craticulam eius aeneam cum vectibus et vasis suis
labrum et basim eius
Ex 35:18 cortinas atrii cum columnis et basibus tentorium in foribus vestibuli
Ex 35:19 paxillos tabernaculi et atrii cum funiculis suis
Ex 35:20 vestimenta quorum usus est in ministerio sanctuarii vestes Aaron
pontificis ac filiorum eius ut sacerdotio fungantur mihi
Ex 35:21 egressaque omnis multitudo filiorum Israhel de conspectu Mosi
Ex 35:22 obtulit mente promptissima atque devota primitias Domino ad faciendum
opus tabernaculi testimonii quicquid in cultum et ad vestes sanctas
necessarium erat
Ex 35:23 viri cum mulieribus praebuerunt armillas et inaures anulos et dextralia
omne vas aureum in donaria Domini separatum est
Ex 35:24 si quis habuit hyacinthum purpuram coccumque bis tinctum byssum et
pilos caprarum pelles arietum rubricatas et ianthinas
Ex 35:25 argenti et aeris metalla obtulerunt Domino lignaque setthim in varios
usus
Ex 35:26 sed et mulieres doctae dederunt quae neverant hyacinthum purpuram et
vermiculum ac byssum
Ex 35:27 et pilos caprarum sponte propria cuncta tribuentes
Ex 35:28 principes vero obtulerunt lapides onychinos et gemmas ad superumerale
et rationale
Ex 35:29 aromataque et oleum ad luminaria concinnanda et ad praeparandum
unguentum ac thymiama odoris suavissimi conponendum
Ex 35:30 omnes viri et mulieres mente devota obtulerunt donaria ut fierent opera
quae iusserat Dominus per manum Mosi cuncti filii Israhel voluntaria
Domino dedicaverunt
Ex 35:31 dixitque Moses ad filios Israhel ecce vocavit Dominus ex nomine
Beselehel filium Uri filii Hur de tribu Iuda
Ex 35:32 implevitque eum spiritu Dei sapientiae et intellegentiae et scientiae omni
doctrina
Ex 35:33 ad excogitandum et faciendum opus in auro et argento et aere
sculpendisque lapidibus et opere carpentario quicquid fabre adinveniri
potest
Ex 35:34 dedit in corde eius Hooliab quoque filium Achisamech de tribu Dan
Ex 35:35 ambos erudivit sapientia ut faciant opera abietarii polymitarii ac plumarii
de hyacintho et purpura coccoque bis tincto et bysso et texant omnia ac
nova quaeque repperiant
Ex 36:1 fecit ergo Beselehel et Hooliab et omnis vir sapiens quibus dedit
Dominus sapientiam et intellectum ut scirent fabre operari quae in usus
sanctuarii necessaria sunt et quae praecepit Dominus
Ex 36:2 cumque vocasset eos Moses et omnem eruditum virum cui dederat Deus
sapientiam et qui sponte sua obtulerant se ad faciendum opus
Ex 36:3 tradidit eis universa donaria filiorum Israhel qui cum instarent operi
cotidie mane vota populus offerebat
Ex 36:4 unde artifices venire conpulsi
Ex 36:5 dixerunt Mosi plus offert populus quam necessarium est
Ex 36:6 iussit ergo Moses praeconis voce cantari nec vir nec mulier quicquam
ultra offerat in opere sanctuarii sicque cessatum est a muneribus
offerendis
Ex 36:7 eo quod oblata sufficerent et superabundarent
Ex 36:8 feceruntque omnes corde sapientes ad explendum opus tabernaculi
cortinas decem de bysso retorta et hyacintho et purpura coccoque bis
tincto opere vario et arte polymita
Ex 36:9 quarum una habebat in longitudine viginti octo cubitos et in latitudine
quattuor una mensura erat omnium cortinarum
Ex 36:10 coniunxitque cortinas quinque alteram alteri et alias quinque sibi invicem
copulavit
Ex 36:11 fecit et ansas hyacinthinas in ora cortinae unius ex utroque latere et in
ora cortinae alterius similiter
Ex 36:12 ut contra se invicem venirent ansae et mutuo iungerentur
Ex 36:13 unde et quinquaginta fudit circulos aureos qui morderent cortinarum
ansas et fieret unum tabernaculum
Ex 36:14 fecit et saga undecim de pilis caprarum ad operiendum tectum
tabernaculi
Ex 36:15 unum sagum habebat in longitudine cubitos triginta et in latitudine
cubitos quattuor unius mensurae erant omnia saga
Ex 36:16 quorum quinque iunxit seorsum et sex alia separatim
Ex 36:17 fecitque ansas quinquaginta in ora sagi unius et quinquaginta in ora sagi
alterius ut sibi invicem iungerentur
Ex 36:18 et fibulas aeneas quinquaginta quibus necteretur tectum et unum pallium
ex omnibus sagis fieret
Ex 36:19 fecit et opertorium tabernaculi de pellibus arietum rubricatis aliudque
desuper velamentum de pellibus ianthinis
Ex 36:20 fecit et tabulas tabernaculi de lignis setthim stantes
Ex 36:21 decem cubitorum erat longitudo tabulae unius et unum ac semis cubitum
latitudo retinebat
Ex 36:22 binae incastraturae erant per singulas tabulas ut altera alteri iungeretur
sic fecit in omnibus tabulis tabernaculi
Ex 36:23 e quibus viginti ad plagam meridianam erant contra austrum
Ex 36:24 cum quadraginta basibus argenteis duae bases sub una tabula ponebantur
ex utraque angulorum parte ubi incastraturae laterum in angulis
terminantur
Ex 36:25 ad plagam quoque tabernaculi quae respicit ad aquilonem fecit viginti
tabulas
Ex 36:26 cum quadraginta argenteis basibus duas bases per singulas tabulas
Ex 36:27 contra occidentem vero id est ad eam partem tabernaculi quae mare
respicit fecit sex tabulas
Ex 36:28 et duas alias per singulos angulos tabernaculi retro
Ex 36:29 quae iunctae erant deorsum usque sursum et in unam conpagem pariter
ferebantur ita fecit ex utraque parte per angulos
Ex 36:30 ut octo essent simul tabulae et haberent bases argenteas sedecim binas
scilicet bases sub singulis tabulis
Ex 36:31 fecit et vectes de lignis setthim quinque ad continendas tabulas unius
lateris tabernaculi
Ex 36:32 et quinque alios ad alterius lateris tabulas coaptandas et extra hos
quinque alios vectes ad occidentalem plagam tabernaculi contra mare
Ex 36:33 fecit quoque vectem alium qui per medias tabulas ab angulo usque ad
angulum perveniret
Ex 36:34 ipsa autem tabulata deauravit et circulos eorum fecit aureos per quos
vectes induci possint quos et ipsos aureis lamminis operuit
Ex 36:35 fecit et velum de hyacintho purpura vermiculo ac bysso retorta opere
polymitario varium atque distinctum
Ex 36:36 et quattuor columnas de lignis setthim quas cum capitibus deauravit fusis
basibus earum argenteis
Ex 36:37 fecit et tentorium in introitu tabernaculi ex hyacintho purpura vermiculo
byssoque retorta opere plumarii
Ex 36:38 et columnas quinque cum capitibus suis quas operuit auro basesque
earum fudit aeneas
Ex 37:1 fecit autem Beselehel et arcam de lignis setthim habentem duos semis
cubitos in longitudinem et cubitum ac semissem in latitudinem altitudo
quoque uno cubito fuit et dimidio vestivitque eam auro purissimo intus
ac foris
Ex 37:2 et fecit illi coronam auream per gyrum
Ex 37:3 conflans quattuor anulos aureos per quattuor angulos eius duos anulos in
latere uno et duos in altero
Ex 37:4 vectes quoque fecit de lignis setthim quos vestivit auro
Ex 37:5 et quos misit in anulos qui erant in lateribus arcae ad portandum eam
Ex 37:6 fecit et propitiatorium id est oraculum de auro mundissimo duorum
cubitorum et dimidio in longitudine et cubito ac semisse in latitudine
Ex 37:7 duos etiam cherubin ex auro ductili quos posuit ex utraque parte
propitiatorii
Ex 37:8 cherub unum in summitate huius partis et cherub alterum in summitate
partis alterius duos cherubin in singulis summitatibus propitiatorii
Ex 37:9 extendentes alas et tegentes propitiatorium seque mutuo et illud
respectantes
Ex 37:10 fecit et mensam de lignis setthim in longitudine duorum cubitorum et in
latitudine unius cubiti quae habebat in altitudine cubitum ac semissem
Ex 37:11 circumdeditque eam auro mundissimo et fecit illi labium aureum per
gyrum
Ex 37:12 ipsique labio coronam interrasilem quattuor digitorum et super eandem
alteram coronam auream
Ex 37:13 fudit et quattuor circulos aureos quos posuit in quattuor angulis per
singulos pedes mensae
Ex 37:14 contra coronam misitque in eos vectes ut possit mensa portari
Ex 37:15 ipsos quoque vectes fecit de lignis setthim et circumdedit eos auro
Ex 37:16 et vasa ad diversos usus mensae acetabula fialas cyatos et turibula ex
auro puro in quibus offerenda sunt liba
Ex 37:17 fecit et candelabrum ductile de auro mundissimo de cuius vecte calami
scyphi spherulae ac lilia procedebant
Ex 37:18 sex in utroque latere tres calami ex parte una et tres ex altera
Ex 37:19 tres scyphi in nucis modum per calamos singulos spherulaeque simul et
lilia et tres scyphi instar nucis in calamo altero spherulaeque simul et
lilia aequum erat opus sex calamorum qui procedebant de stipite
candelabri
Ex 37:20 in ipso autem vecte erant quattuor scyphi in nucis modum spherulaeque
per singulos et lilia
Ex 37:21 et spherae sub duobus calamis per loca tria qui simul sex fiunt calami
procedentes de vecte uno
Ex 37:22 et spherae igitur et calami ex ipso erant universa ductilia de auro
purissimo
Ex 37:23 fecit et lucernas septem cum emunctoriis suis et vasa ubi quae emuncta
sunt extinguuntur de auro mundissimo
Ex 37:24 talentum auri adpendebat candelabrum cum omnibus vasis suis
Ex 37:25 fecit et altare thymiamatis de lignis setthim habens per quadrum singulos
cubitos et in altitudine duos e cuius angulis procedebant cornua
Ex 37:26 vestivitque illud auro purissimo cum craticula ac parietibus et cornibus
Ex 37:27 fecitque ei coronam aureolam per gyrum et duos anulos aureos sub
corona per singula latera ut mittantur in eos vectes et possit altare portari
Ex 37:28 ipsos autem vectes fecit de lignis setthim et operuit lamminis aureis
Ex 37:29 conposuit et oleum ad sanctificationis unguentum et thymiama de
aromatibus mundissimis opere pigmentarii
Ex 38:1 fecit et altare holocausti de lignis setthim quinque cubitorum per
quadrum et trium in altitudine
Ex 38:2 cuius cornua de angulis procedebant operuitque illud aeneis lamminis
Ex 38:3 et in usus eius paravit ex aere vasa diversa lebetas forcipes fuscinulas
uncinos et ignium receptacula
Ex 38:4 craticulamque eius in modum retis fecit aeneam et subter eam in altaris
medio arulam
Ex 38:5 fusis quattuor anulis per totidem retiaculi summitates ad inmittendos
vectes ad portandum
Ex 38:6 quos et ipsos fecit de lignis setthim et operuit lamminis aeneis
Ex 38:7 induxitque in circulos qui in altaris lateribus eminebant ipsum autem
altare non erat solidum sed cavum ex tabulis et intus vacuum
Ex 38:8 fecit et labrum aeneum cum base sua de speculis mulierum quae
excubabant in ostio tabernaculi
Ex 38:9 et atrium in cuius australi plaga erant tentoria de bysso retorta cubitorum
centum
Ex 38:10 columnae aeneae viginti cum basibus suis capita columnarum et tota
operis celatura argentea
Ex 38:11 aeque ad septentrionalis plagam tentoria columnae basesque et capita
columnarum eiusdem et mensurae et operis ac metalli erant
Ex 38:12 in ea vero plaga quae occidentem respicit fuere tentoria cubitorum
quinquaginta columnae decem cum basibus suis aeneae et capita
columnarum celata argentea
Ex 38:13 porro contra orientem quinquaginta cubitorum paravit tentoria
Ex 38:14 e quibus quindecim cubitos columnarum trium cum basibus suis unum
tenebat latus
Ex 38:15 et in parte altera quia utraque introitum tabernaculi facit quindecim
aeque cubitorum erant tentoria columnae tres et bases totidem
Ex 38:16 cuncta atrii tentoria byssus torta texuerat
Ex 38:17 bases columnarum fuere aeneae capita autem earum cum celaturis suis
argentea sed et ipsas columnas atrii vestivit argento
Ex 38:18 et in introitu eius opere plumario fecit tentorium ex hyacintho purpura
vermiculo ac bysso retorta quod habebat viginti cubitos in longitudine
altitudo vero quinque cubitorum erat iuxta mensuram quam cuncta atrii
habebant tentoria
Ex 38:19 columnae autem ingressus fuere quattuor cum basibus aeneis capitaque
earum et celaturae argenteae
Ex 38:20 paxillos quoque tabernaculi et atrii per gyrum fecit aeneos
Ex 38:21 haec sunt instrumenta tabernaculi testimonii quae numerata sunt iuxta
praeceptum Mosi in caerimonias Levitarum per manum Ithamar filii
Aaron sacerdotis
Ex 38:22 quas Beselehel filius Uri filii Hur de tribu Iuda Domino per Mosen
iubente conpleverat
Ex 38:23 iuncto sibi socio Hooliab filio Achisamech de tribu Dan qui et ipse
artifex lignorum egregius fuit et polymitarius atque plumarius ex
hyacintho purpura vermiculo et bysso
Ex 38:24 omne aurum quod expensum est in opere sanctuarii et quod oblatum in
donariis viginti novem talentorum fuit et septingentorum triginta
siclorum ad mensuram sanctuarii
Ex 38:25 oblatum est autem ab his qui transierant ad numerum a viginti annis et
supra de sescentis tribus milibus et quingentis quinquaginta armatorum
Ex 38:26 fuerunt praeterea centum talenta argenti e quibus conflatae sunt bases
sanctuarii et introitus ubi velum pendet
Ex 38:27 centum bases factae sunt de talentis centum singulis talentis per bases
singulas supputatis
Ex 38:28 de mille autem septingentis et septuaginta quinque fecit capita
columnarum quas et ipsas vestivit argento
Ex 38:29 aeris quoque oblata sunt talenta septuaginta duo milia et quadringenti
supra sicli
Ex 38:30 ex quibus fusae sunt bases in introitu tabernaculi testimonii et altare
aeneum cum craticula sua omniaque vasa quae ad usum eius pertinent
Ex 38:31 et bases atrii tam in circuitu quam in ingressu eius et paxilli tabernaculi
atque atrii per gyrum
Ex 39:1 de hyacintho vero et purpura vermiculo ac bysso fecit vestes quibus
indueretur Aaron quando ministrabat in sanctis sicut praecepit Dominus
Mosi
Ex 39:2 fecit igitur superumerale de auro hyacintho et purpura coccoque bis
tincto et bysso retorta
Ex 39:3 opere polymitario inciditque bratteas aureas et extenuavit in fila ut
possint torqueri cum priorum colorum subtemine
Ex 39:4 duasque oras sibi invicem copulatas in utroque latere summitatum
Ex 39:5 et balteum ex hisdem coloribus sicut praeceperat Dominus Mosi
Ex 39:6 paravit et duos lapides onychinos adstrictos et inclusos auro et sculptos
arte gemmaria nominibus filiorum Israhel
Ex 39:7 posuitque eos in lateribus superumeralis in monumentum filiorum
Israhel sicut praeceperat Dominus Mosi
Ex 39:8 fecit et rationale opere polymito iuxta opus superumeralis ex auro
hyacintho purpura coccoque bis tincto et bysso retorta
Ex 39:9 quadrangulum duplex mensurae palmi
Ex 39:10 et posuit in eo gemmarum ordines quattuor in primo versu erat sardius
topazius zmaragdus
Ex 39:11 in secundo carbunculus sapphyrus iaspis
Ex 39:12 in tertio ligyrius achates amethistus
Ex 39:13 in quarto chrysolitus onychinus berillus circumdati et inclusi auro per
ordines suos
Ex 39:14 ipsique lapides duodecim sculpti erant nominibus duodecim tribuum
Israhel singuli per nomina singulorum
Ex 39:15 fecerunt in rationali et catenulas sibi invicem coherentes de auro
purissimo
Ex 39:16 et duos uncinos totidemque anulos aureos porro anulos posuerunt in
utroque latere rationalis
Ex 39:17 e quibus penderent duae catenae aureae quas inseruerunt uncinis qui in
superumeralis angulis eminebant
Ex 39:18 haec et ante et retro ita conveniebant sibi ut superumerale et rationale
mutuo necterentur
Ex 39:19 stricta ad balteum et anulis fortius copulata quos iungebat vitta
hyacinthina ne laxe fluerent et a se invicem moverentur sicut praecepit
Dominus Mosi
Ex 39:20 fecerunt quoque tunicam superumeralis totam hyacinthinam
Ex 39:21 et capitium in superiori parte contra medium oramque per gyrum capitii
textilem
Ex 39:22 deorsum autem ad pedes mala punica ex hyacintho purpura vermiculo ac
bysso retorta
Ex 39:23 et tintinabula de auro mundissimo quae posuerunt inter mala granata in
extrema parte tunicae per gyrum
Ex 39:24 tintinabulum aureum et malum punicum quibus ornatus incedebat
pontifex quando ministerio fungebatur sicut praecepit Dominus Mosi
Ex 39:25 fecerunt et tunicas byssinas opere textili Aaron et filiis eius
Ex 39:26 et mitras cum coronulis suis ex bysso
Ex 39:27 feminalia quoque linea byssina
Ex 39:28 cingulum vero de bysso retorta hyacintho purpura ac vermiculo
distinctum arte plumaria sicut praecepit Dominus Mosi
Ex 39:29 fecerunt et lamminam sacrae venerationis de auro purissimo
scripseruntque in ea opere gemmario Sanctum Domini
Ex 39:30 et strinxerunt eam cum mitra vitta hyacinthina sicut praecepit Dominus
Mosi
Ex 39:31 perfectum est igitur omne opus tabernaculi et tecti testimonii feceruntque
filii Israhel cuncta quae praeceperat Dominus Mosi
Ex 39:32 et obtulerunt tabernaculum et tectum et universam supellectilem anulos
tabulas vectes columnas ac bases
Ex 39:33 opertorium de pellibus arietum rubricatis et aliud operimentum de
ianthinis pellibus
Ex 39:34 velum arcam vectes propitiatorium
Ex 39:35 mensam cum vasis et propositionis panibus
Ex 39:36 candelabrum lucernas et utensilia eorum cum oleo
Ex 39:37 altare aureum et unguentum thymiama ex aromatibus
Ex 39:38 et tentorium in introitu tabernaculi
Ex 39:39 altare aeneum retiaculum vectes et vasa eius omnia labrum cum basi sua
tentoria atrii et columnas cum basibus suis
Ex 39:40 tentorium in introitu atrii funiculosque illius et paxillos nihil ex vasis
defuit quae in ministerium tabernaculi et in tectum foederis iussa sunt
fieri
Ex 39:41 vestes quoque quibus sacerdotes utuntur in sanctuario Aaron scilicet et
filii eius
Ex 39:42 obtulerunt filii Israhel sicut praeceperat Dominus
Ex 39:43 quae postquam Moses cuncta vidit expleta benedixit eis
Ex 40:1 locutusque est Dominus ad Mosen dicens
Ex 40:2 mense primo die prima mensis eriges tabernaculum testimonii
Ex 40:3 et pones in eo arcam dimittesque ante illam velum
Ex 40:4 et inlata mensa pones super eam quae rite praecepta sunt candelabrum
stabit cum lucernis suis
Ex 40:5 et altare aureum in quo adoletur incensum coram arca testimonii
tentorium in introitu tabernaculi pones
Ex 40:6 et ante illud altare holocausti
Ex 40:7 labrum inter altare et tabernaculum quod implebis aqua
Ex 40:8 circumdabisque atrium tentoriis et ingressum eius
Ex 40:9 et adsumpto unctionis oleo ungues tabernaculum cum vasis suis ut
sanctificentur
Ex 40:10 altare holocausti et omnia vasa eius
Ex 40:11 labrum cum basi sua omnia unctionis oleo consecrabis ut sint sancta
sanctorum
Ex 40:12 adplicabisque Aaron et filios eius ad fores tabernaculi testimonii et lotos
aqua
Ex 40:13 indues sanctis vestibus ut ministrent mihi et unctio eorum in sacerdotium
proficiat sempiternum
Ex 40:14 fecitque Moses omnia quae praeceperat Dominus
Ex 40:15 igitur mense primo anni secundi in prima die mensis conlocatum est
tabernaculum
Ex 40:16 erexitque illud Moses et posuit tabulas ac bases et vectes statuitque
columnas
Ex 40:17 et expandit tectum super tabernaculum inposito desuper operimento sicut
Dominus imperarat
Ex 40:18 posuit et testimonium in arca subditis infra vectibus et oraculum desuper
Ex 40:19 cumque intulisset arcam in tabernaculum adpendit ante eam velum ut
expleret Domini iussionem
Ex 40:20 posuit et mensam in tabernaculo testimonii ad plagam septentrionalem
extra velum
Ex 40:21 ordinatis coram propositionis panibus sicut praeceperat Dominus Mosi
Ex 40:22 posuit et candelabrum in tabernaculum testimonii e regione mensae in
parte australi
Ex 40:23 locatis per ordinem lucernis iuxta praeceptum Domini
Ex 40:24 posuit et altare aureum sub tecto testimonii contra velum
Ex 40:25 et adolevit super eo incensum aromatum sicut iusserat Dominus
Ex 40:26 posuit et tentorium in introitu tabernaculi
Ex 40:27 et altare holocausti in vestibulo testimonii offerens in eo holocaustum et
sacrificia ut Dominus imperarat
Ex 40:28 labrum quoque statuit inter tabernaculum testimonii et altare implens
illud aqua
Ex 40:29 laveruntque Moses et Aaron ac filii eius manus suas et pedes
Ex 40:30 cum ingrederentur tectum foederis et accederent ad altare sicut
praeceperat Dominus
Ex 40:31 erexit et atrium per gyrum tabernaculi et altaris ducto in introitu eius
tentorio postquam cuncta perfecta sunt
Ex 40:32 operuit nubes tabernaculum testimonii et gloria Domini implevit illud
Ex 40:33 nec poterat Moses ingredi tectum foederis nube operiente omnia et
maiestate Domini coruscante quia cuncta nubes operuerat
Ex 40:34 si quando nubes tabernaculum deserebat proficiscebantur filii Israhel per
turmas suas
Ex 40:35 si pendebat desuper manebant in eodem loco
Ex 40:36 nubes quippe Domini incubabat per diem tabernaculo et ignis in nocte
videntibus populis Israhel per cunctas mansiones suas
 

 

Leviticus

 

Le 1:1 vocavit autem Mosen et locutus est ei Dominus de tabernaculo testimonii
dicens
Le 1:2 loquere filiis Israhel et dices ad eos homo qui obtulerit ex vobis hostiam
Domino de pecoribus id est de bubus et ovibus offerens victimas
Le 1:3 si holocaustum fuerit eius oblatio ac de armento masculum inmaculatum
offeret ad ostium tabernaculi testimonii ad placandum sibi Dominum
Le 1:4 ponetque manus super caput hostiae et acceptabilis erit atque in
expiationem eius proficiens
Le 1:5 immolabitque vitulum coram Domino et offerent filii Aaron sacerdotes
sanguinem eius fundentes super altaris circuitum quod est ante ostium
tabernaculi
Le 1:6 detractaque pelle hostiae artus in frusta concident
Le 1:7 et subicient in altari ignem strue lignorum ante conposita
Le 1:8 et membra quae caesa sunt desuper ordinantes caput videlicet et cuncta
quae adherent iecori
Le 1:9 intestinis et pedibus lotis aqua adolebitque ea sacerdos super altare in
holocaustum et suavem odorem Domino
Le 1:10 quod si de pecoribus oblatio est de ovibus sive de capris holocaustum
anniculum et absque macula offeret
Le 1:11 immolabitque ad latus altaris quod respicit ad aquilonem coram Domino
sanguinem vero illius fundent super altare filii Aaron per circuitum
Le 1:12 dividentque membra caput et omnia quae adherent iecori et inponent
super ligna quibus subiciendus est ignis
Le 1:13 intestina vero et pedes lavabunt aqua et oblata omnia adolebit sacerdos
super altare in holocaustum et odorem suavissimum Domino
Le 1:14 sin autem de avibus holocausti oblatio fuerit Domino de turturibus et
pullis columbae
Le 1:15 offeret eam sacerdos ad altare et retorto ad collum capite ac rupto
vulneris loco decurrere faciet sanguinem super crepidinem altaris
Le 1:16 vesiculam vero gutturis et plumas proiciet propter altare ad orientalem
plagam in loco in quo cineres effundi solent
Le 1:17 confringetque ascellas eius et non secabit nec ferro dividet eam et
adolebit super altare lignis igne subposito holocaustum est et oblatio
suavissimi odoris Domino
Le 2:1 anima cum obtulerit oblationem sacrificii Domino simila erit eius oblatio
fundetque super eam oleum et ponet tus
Le 2:2 ac deferet ad filios Aaron sacerdotes quorum unus tollet pugillum
plenum similae et olei ac totum tus et ponet memoriale super altare in
odorem suavissimum Domino
Le 2:3 quod autem reliquum fuerit de sacrificio erit Aaron et filiorum eius
sanctum sanctorum de oblationibus Domini
Le 2:4 cum autem obtuleris sacrificium coctum in clibano de simila panes
scilicet absque fermento conspersos oleo et lagana azyma oleo lita
Le 2:5 si oblatio tua fuerit de sartagine similae conspersae oleo et absque
fermento
Le 2:6 divides eam minutatim et fundes supra oleum
Le 2:7 sin autem de craticula sacrificium aeque simila oleo conspergetur
Le 2:8 quam offeres Domino tradens manibus sacerdotis
Le 2:9 qui cum obtulerit eam tollet memoriale de sacrificio et adolebit super
altare in odorem suavitatis Domino
Le 2:10 quicquid autem reliquum est erit Aaron et filiorum eius sanctum
sanctorum de oblationibus Domini
Le 2:11 omnis oblatio quae offertur Domino absque fermento fiet nec quicquam
fermenti ac mellis adolebitur in sacrificio Domini
Le 2:12 primitias tantum eorum offeretis et munera super altare vero non
ponentur in odorem suavitatis
Le 2:13 quicquid obtuleris sacrificii sale condies nec auferes sal foederis Dei tui
de sacrificio tuo in omni oblatione offeres sal
Le 2:14 sin autem obtuleris munus primarum frugum tuarum Domino de spicis
adhuc virentibus torres eas igni et confringes in morem farris et sic
offeres primitias tuas Domino
Le 2:15 fundens supra oleum et tus inponens quia oblatio Domini est
Le 2:16 de qua adolebit sacerdos in memoriam muneris partem farris fracti et olei
ac totum tus
Le 3:1 quod si hostia pacificorum fuerit eius oblatio et de bubus voluerit offerre
marem sive feminam inmaculata offeret coram Domino
Le 3:2 ponetque manum super caput victimae suae quae immolabitur in introitu
tabernaculi fundentque filii Aaron sacerdotes sanguinem per circuitum
altaris
Le 3:3 et offerent de hostia pacificorum in oblationem Domini adipem qui
operit vitalia et quicquid pinguedinis intrinsecus est
Le 3:4 duos renes cum adipe quo teguntur ilia et reticulum iecoris cum
renunculis
Le 3:5 adolebuntque ea super altare in holocaustum lignis igne subposito in
oblationem suavissimi odoris Domino
Le 3:6 si vero de ovibus fuerit eius oblatio et pacificorum hostia sive masculum
sive feminam obtulerit inmaculata erunt
Le 3:7 si agnum obtulerit coram Domino
Le 3:8 ponet manum super caput victimae suae quae immolabitur in vestibulo
tabernaculi testimonii fundentque filii Aaron sanguinem eius per altaris
circuitum
Le 3:9 et offerent de pacificorum hostia sacrificium Domino adipem et caudam
totam
Le 3:10 cum renibus et pinguedinem quae operit ventrem atque universa vitalia
et utrumque renunculum cum adipe qui est iuxta ilia reticulumque iecoris
cum renunculis
Le 3:11 et adolebit ea sacerdos super altare in pabulum ignis et oblationis Domini
Le 3:12 si capra fuerit eius oblatio et obtulerit eam Domino
Le 3:13 ponet manum suam super caput eius immolabitque eam in introitu
tabernaculi testimonii et fundent filii Aaron sanguinem eius per altaris
circuitum
Le 3:14 tollentque ex ea in pastum ignis dominici adipem qui operit ventrem et
qui tegit universa vitalia
Le 3:15 duos renunculos cum reticulo qui est super eos iuxta ilia et arvinam
iecoris cum renunculis
Le 3:16 adolebitque ea sacerdos super altare in alimoniam ignis et suavissimi
odoris omnis adeps Domini erit
Le 3:17 iure perpetuo in generationibus et cunctis habitaculis vestris nec adipes
nec sanguinem omnino comedetis
Le 4:1 locutusque est Dominus ad Mosen dicens
Le 4:2 loquere filiis Israhel anima cum peccaverit per ignorantiam et de
universis mandatis Domini quae praecepit ut non fierent quippiam fecerit
Le 4:3 si sacerdos qui est unctus peccaverit delinquere faciens populum offeret
pro peccato suo vitulum inmaculatum Domino
Le 4:4 et adducet illum ad ostium tabernaculi testimonii coram Domino
ponetque manum super caput eius et immolabit eum Domino
Le 4:5 hauriet quoque de sanguine vituli inferens illud in tabernaculum
testimonii
Le 4:6 cumque intinxerit digitum in sanguinem asperget eo septies coram
Domino contra velum sanctuarii
Le 4:7 ponetque de eodem sanguine super cornua altaris thymiamatis gratissimi
Domino quod est in tabernaculo testimonii omnem autem reliquum
sanguinem fundet in basim altaris holocausti in introitu tabernaculi
Le 4:8 et adipem vituli auferet pro peccato tam eum qui operit vitalia quam
omnia quae intrinsecus sunt
Le 4:9 duos renunculos et reticulum quod est super eos iuxta ilia et adipem
iecoris cum renunculis
Le 4:10 sicut aufertur de vitulo hostiae pacificorum et adolebit ea super altare
holocausti
Le 4:11 pellem vero et omnes carnes cum capite et pedibus et intestinis et fimo
Le 4:12 et reliquo corpore efferet extra castra in locum mundum ubi cineres
effundi solent incendetque ea super lignorum struem quae in loco
effusorum cinerum cremabuntur
Le 4:13 quod si omnis turba Israhel ignoraverit et per inperitiam fecerit quod
contra mandatum Domini est
Le 4:14 et postea intellexerit peccatum suum offeret vitulum pro peccato
adducetque eum ad ostium tabernaculi
Le 4:15 et ponent seniores populi manus super caput eius coram Domino
immolatoque vitulo in conspectu Domini
Le 4:16 inferet sacerdos qui unctus est de sanguine eius in tabernaculum
testimonii
Le 4:17 tincto digito aspergens septies contra velum
Le 4:18 ponetque de eodem sanguine in cornibus altaris quod est coram Domino
in tabernaculo testimonii reliquum autem sanguinem fundet iuxta basim
altaris holocaustorum quod est in ostio tabernaculi testimonii
Le 4:19 omnemque eius adipem tollet et adolebit super altare
Le 4:20 sic faciens et de hoc vitulo quomodo fecit et prius et rogante pro eis
sacerdote propitius erit Dominus
Le 4:21 ipsum autem vitulum efferet extra castra atque conburet sicut et priorem
vitulum quia pro peccato est multitudinis
Le 4:22 si peccaverit princeps et fecerit unum e pluribus per ignorantiam quod
Domini lege prohibetur
Le 4:23 et postea intellexerit peccatum suum offeret hostiam Domino hircum de
capris inmaculatum
Le 4:24 ponetque manum suam super caput eius cumque immolaverit eum in
loco ubi solet mactari holocaustum coram Domino quia pro peccato est
Le 4:25 tinguet sacerdos digitum in sanguine hostiae pro peccato tangens cornua
altaris holocausti et reliquum fundens ad basim eius
Le 4:26 adipem vero adolebit supra sicut in victimis pacificorum fieri solet
rogabitque pro eo et pro peccato eius ac dimittetur ei
Le 4:27 quod si peccaverit anima per ignorantiam de populo terrae ut faciat
quicquam ex his quae Domini lege prohibentur atque delinquat
Le 4:28 et cognoverit peccatum suum offeret capram inmaculatam
Le 4:29 ponetque manum super caput hostiae quae pro peccato est et immolabit
eam in loco holocausti
Le 4:30 tolletque sacerdos de sanguine in digito suo et tangens cornua altaris
holocausti reliquum fundet ad basim eius
Le 4:31 omnem autem auferens adipem sicut auferri solet de victimis
pacificorum adolebit super altare in odorem suavitatis Domino
rogabitque pro eo et dimittetur ei
Le 4:32 sin autem de pecoribus obtulerit victimam pro peccato ovem scilicet
inmaculatam
Le 4:33 ponet manum super caput eius et immolabit eam in loco ubi solent
holocaustorum caedi hostiae
Le 4:34 sumetque sacerdos de sanguine eius digito suo et tangens cornua altaris
holocausti reliquum fundet ad basim eius
Le 4:35 omnem quoque auferens adipem sicut auferri solet adeps arietis qui
immolatur pro pacificis et cremabit super altare in incensum Domini
rogabitque pro eo et pro peccato eius et dimittetur illi
Le 5:1 si peccaverit anima et audierit vocem iurantis testisque fuerit quod aut
ipse vidit aut conscius est nisi indicaverit portabit iniquitatem suam
Le 5:2 anima quae tetigerit aliquid inmundum sive quod occisum a bestia est aut
per se mortuum vel quodlibet aliud reptile et oblita fuerit inmunditiae
suae rea est et deliquit
Le 5:3 et si tetigerit quicquam de inmunditia hominis iuxta omnem inpuritatem
qua pollui solet oblitaque cognoverit postea subiacebit delicto
Le 5:4 anima quae iuraverit et protulerit labiis suis ut vel male quid faceret vel
bene et id ipsum iuramento et sermone firmaverit oblitaque postea
intellexerit delictum suum
Le 5:5 agat paenitentiam pro peccato
Le 5:6 et offerat agnam de gregibus sive capram orabitque pro eo sacerdos et
pro peccato eius
Le 5:7 sin autem non potuerit offerre pecus offerat duos turtures vel duos pullos
columbarum Domino unum pro peccato et alterum in holocaustum
Le 5:8 dabitque eos sacerdoti qui primum offerens pro peccato retorquebit caput
eius ad pinnulas ita ut collo hereat et non penitus abrumpatur
Le 5:9 et asperget de sanguine eius parietem altaris quicquid autem reliquum
fuerit faciet destillare ad fundamentum eius quia pro peccato est
Le 5:10 alterum vero adolebit holocaustum ut fieri solet rogabitque pro eo
sacerdos et pro peccato eius et dimittetur ei
Le 5:11 quod si non quiverit manus eius offerre duos turtures vel duos pullos
columbae offeret pro peccato similam partem oephi decimam non mittet
in eam oleum nec turis aliquid inponet quia pro peccato est
Le 5:12 tradetque eam sacerdoti qui plenum ex toto pugillum hauriens cremabit
super altare in monumentum eius qui obtulit
Le 5:13 rogans pro illo et expians reliquam vero partem ipse habebit in munere
Le 5:14 locutus est Dominus ad Mosen dicens
Le 5:15 anima si praevaricans caerimonias per errorem in his quae Domino sunt
sanctificata peccaverit offeret pro delicto suo arietem inmaculatum de
gregibus qui emi potest duobus siclis iuxta pondus sanctuarii
Le 5:16 ipsumque quod intulit damni restituet et quintam partem ponet supra
tradens sacerdoti qui rogabit pro eo offerens arietem et dimittetur ei
Le 5:17 anima si peccaverit per ignorantiam feceritque unum ex his quae Domini
lege prohibentur et peccati rea intellexerit iniquitatem suam
Le 5:18 offeret arietem inmaculatum de gregibus sacerdoti iuxta mensuram
aestimationemque peccati qui orabit pro eo quod nesciens fecerit et
dimittetur ei
Le 5:19 quia per errorem deliquit in Dominum
Le 6:1 locutus est Dominus ad Mosen dicens
Le 6:2 anima quae peccaverit et contempto Domino negaverit depositum
proximo suo quod fidei eius creditum fuerat vel vi aliquid extorserit aut
calumniam fecerit
Le 6:3 sive rem perditam invenerit et infitians insuper peierarit et quodlibet
aliud ex pluribus fecerit in quibus peccare solent homines
Le 6:4 convicta delicti reddet
Le 6:5 omnia quae per fraudem voluit obtinere integra et quintam insuper
partem domino cui damnum intulerat
Le 6:6 pro peccato autem suo offeret arietem inmaculatum de grege et dabit
eum sacerdoti iuxta aestimationem mensuramque delicti
Le 6:7 qui rogabit pro eo coram Domino et dimittetur illi pro singulis quae
faciendo peccaverit
Le 6:8 locutus est Dominus ad Mosen dicens
Le 6:9 praecipe Aaron et filiis eius haec est lex holocausti cremabitur in altari
tota nocte usque mane ignis ex eodem altari erit
Le 6:10 vestietur sacerdos tunica et feminalibus lineis tolletque cineres quos
vorans ignis exusit et ponens iuxta altare
Le 6:11 spoliabitur prioribus vestimentis indutusque aliis efferet eos extra castra
et in loco mundissimo usque ad favillam consumi faciet
Le 6:12 ignis autem in altari semper ardebit quem nutriet sacerdos subiciens
ligna mane per singulos dies et inposito holocausto desuper adolebit
adipes pacificorum
Le 6:13 ignis est iste perpetuus qui numquam deficiet in altari
Le 6:14 haec est lex sacrificii et libamentorum quae offerent filii Aaron coram
Domino et coram altari
Le 6:15 tollet sacerdos pugillum similae quae conspersa est oleo et totum tus
quod super similam positum est adolebitque illud in altari in
monumentum odoris suavissimi Domino
Le 6:16 reliquam autem partem similae comedet Aaron cum filiis suis absque
fermento et comedet in loco sancto atrii tabernaculi
Le 6:17 ideo autem non fermentabitur quia pars eius in Domini offertur incensum
sanctum sanctorum erit sicut pro peccato atque delicto
Le 6:18 mares tantum stirpis Aaron comedent illud legitimum ac sempiternum
est in generationibus vestris de sacrificiis Domini omnis qui tetigerit illa
sanctificabitur
Le 6:19 et locutus est Dominus ad Mosen dicens
Le 6:20 haec est oblatio Aaron et filiorum eius quam offerre debent Domino in
die unctionis suae decimam partem oephi offerent similae in sacrificio
sempiterno medium eius mane et medium vespere
Le 6:21 quae in sartagine oleo conspersa frigetur offeret autem eam calidam in
odorem suavissimum Domino
Le 6:22 sacerdos qui patri iure successerit et tota cremabitur in altari
Le 6:23 omne enim sacrificium sacerdotum igne consumetur nec quisquam
comedet ex eo
Le 6:24 locutus est Dominus ad Mosen dicens
Le 6:25 loquere Aaron et filiis eius ista est lex hostiae pro peccato in loco ubi
offertur holocaustum immolabitur coram Domino sanctum sanctorum est
Le 6:26 sacerdos qui offert comedet eam in loco sancto in atrio tabernaculi
Le 6:27 quicquid tetigerit carnes eius sanctificabitur si de sanguine illius vestis
fuerit aspersa lavabitur in loco sancto
Le 6:28 vas autem fictile in quo cocta est confringetur quod si vas aeneum fuerit
defricabitur et lavabitur aqua
Le 6:29 omnis masculus de genere sacerdotali vescetur carnibus eius quia
sanctum sanctorum est
Le 6:30 hostia enim quae caeditur pro peccato cuius sanguis infertur in
tabernaculum testimonii ad expiandum in sanctuario non comedetur sed
conburetur igni
Le 7:1 haec quoque est lex hostiae pro delicto sancta sanctorum est
Le 7:2 idcirco ubi immolatur holocaustum mactabitur et victima pro delicto
sanguis eius per gyrum fundetur altaris
Le 7:3 offerent ex ea caudam et adipem qui operit vitalia
Le 7:4 duos renunculos et pinguedinem quae iuxta ilia est reticulumque iecoris
cum renunculis
Le 7:5 et adolebit ea sacerdos super altare incensum est Domini pro delicto
Le 7:6 omnis masculus de sacerdotali genere in loco sancto vescetur his
carnibus quia sanctum sanctorum est
Le 7:7 sicut pro peccato offertur hostia ita et pro delicto utriusque hostiae lex
una erit ad sacerdotem qui eam obtulerit pertinebit
Le 7:8 sacerdos qui offert holocausti victimam habebit pellem eius
Le 7:9 et omne sacrificium similae quod coquitur in clibano et quicquid in
craticula vel in sartagine praeparatur eius erit sacerdotis a quo offertur
Le 7:10 sive oleo conspersa sive arida fuerit cunctis filiis Aaron aequa mensura
per singulos dividetur
Le 7:11 haec est lex hostiae pacificorum quae offertur Domino
Le 7:12 si pro gratiarum actione fuerit oblatio offerent panes absque fermento
conspersos oleo et lagana azyma uncta oleo coctamque similam et
collyridas olei admixtione conspersas
Le 7:13 panes quoque fermentatos cum hostia gratiarum quae immolatur pro
pacificis
Le 7:14 ex quibus unus pro primitiis offeretur Domino et erit sacerdotis qui
fundet hostiae sanguinem
Le 7:15 cuius carnes eadem comedentur die nec remanebit ex eis quicquam
usque mane
Le 7:16 si voto vel sponte quisquam obtulerit hostiam eadem similiter edetur die
sed et si quid in crastinum remanserit vesci licitum est
Le 7:17 quicquid autem tertius invenerit dies ignis absumet
Le 7:18 si quis de carnibus victimae pacificorum die tertio comederit irrita fiet
oblatio nec proderit offerenti quin potius quaecumque anima tali se
edulio contaminarit praevaricationis rea erit
Le 7:19 caro quae aliquid tetigerit inmundum non comedetur sed conburetur igni
qui fuerit mundus vescetur ea
Le 7:20 anima polluta quae ederit de carnibus hostiae pacificorum quae oblata est
Domino peribit de populis suis
Le 7:21 et quae tetigerit inmunditiam hominis vel iumenti sive omnis rei quae
polluere potest et comederit de huiuscemodi carnibus interibit de populis
suis
Le 7:22 locutusque est Dominus ad Mosen dicens
Le 7:23 loquere filiis Israhel adipem bovis et ovis et caprae non comedetis
Le 7:24 adipem cadaveris morticini et eius animalis quod a bestia captum est
habebitis in usus varios
Le 7:25 si quis adipem qui offerri debet in incensum Domini comederit peribit de
populo suo
Le 7:26 sanguinem quoque omnis animalis non sumetis in cibo tam de avibus
quam de pecoribus
Le 7:27 omnis anima quae ederit sanguinem peribit de populis suis
Le 7:28 locutus est Dominus ad Mosen dicens
Le 7:29 loquere filiis Israhel qui offert victimam pacificorum Domino offerat
simul et sacrificium id est libamenta eius
Le 7:30 tenebit manibus adipem hostiae et pectusculum cumque ambo oblata
Domino consecrarit tradet sacerdoti
Le 7:31 qui adolebit adipem super altare pectusculum autem erit Aaron et
filiorum eius
Le 7:32 armus quoque dexter de pacificorum hostiis cedet in primitias sacerdotis
Le 7:33 qui obtulerit sanguinem et adipem filiorum Aaron ipse habebit et armum
dextrum in portione sua
Le 7:34 pectusculum enim elationis et armum separationis tuli a filiis Israhel de
hostiis eorum pacificis et dedi Aaron sacerdoti ac filiis eius lege perpetua
ab omni populo Israhel
Le 7:35 haec est unctio Aaron et filiorum eius in caerimoniis Domini die qua
obtulit eos Moses ut sacerdotio fungerentur
Le 7:36 et quae praecepit dari eis Dominus a filiis Israhel religione perpetua in
generationibus suis
Le 7:37 ista est lex holocausti et sacrificii pro peccato atque delicto et pro
consecratione et pacificorum victimis
Le 7:38 quas constituit Dominus Mosi in monte Sinai quando mandavit filiis
Israhel ut offerrent oblationes suas Domino in deserto Sinai
Le 8:1 locutusque est Dominus ad Mosen dicens
Le 8:2 tolle Aaron cum filiis suis vestes eorum et unctionis oleum vitulum pro
peccato duos arietes canistrum cum azymis
Le 8:3 et congregabis omnem coetum ad ostium tabernaculi
Le 8:4 fecit Moses ut Dominus imperarat congregataque omni turba ante fores
Le 8:5 ait iste est sermo quem iussit Dominus fieri
Le 8:6 statimque obtulit Aaron et filios eius cumque lavisset eos
Le 8:7 vestivit pontificem subucula linea accingens eum balteo et induens
tunica hyacinthina et desuper umerale inposuit
Le 8:8 quod adstringens cingulo aptavit rationali in quo erat doctrina et veritas
Le 8:9 cidarim quoque texit caput et super eam contra frontem posuit
lamminam auream consecratam in sanctificationem sicut praeceperat ei
Dominus
Le 8:10 tulit et unctionis oleum quo levit tabernaculum cum omni supellectili sua
Le 8:11 cumque sanctificans aspersisset altare septem vicibus unxit illud et
omnia vasa eius labrumque cum basi sua sanctificavit oleo
Le 8:12 quod fundens super caput Aaron unxit eum et consecravit
Le 8:13 filios quoque eius oblatos vestivit tunicis lineis et cinxit balteo
inposuitque mitras ut iusserat Dominus
Le 8:14 obtulit et vitulum pro peccato cumque super caput eius posuissent Aaron
et filii eius manus suas
Le 8:15 immolavit eum hauriens sanguinem et tincto digito tetigit cornua altaris
per gyrum quo expiato et sanctificato fudit reliquum sanguinem ad
fundamenta eius
Le 8:16 adipem autem qui erat super vitalia et reticulum iecoris duosque
renunculos cum arvinulis suis adolevit super altare
Le 8:17 vitulum cum pelle carnibus et fimo cremans extra castra sicut
praeceperat Dominus
Le 8:18 obtulit et arietem in holocaustum super cuius caput cum inposuissent
Aaron et filii eius manus suas
Le 8:19 immolavit eum et fudit sanguinem eius per altaris circuitum
Le 8:20 ipsumque arietem in frusta concidens caput eius et artus et adipem
adolevit igni
Le 8:21 lotis prius intestinis et pedibus totumque simul arietem incendit super
altare eo quod esset holocaustum suavissimi odoris Domino sicut
praeceperat ei
Le 8:22 obtulit et arietem secundum in consecrationem sacerdotum posueruntque
super caput illius Aaron et filii eius manus suas
Le 8:23 quem cum immolasset Moses sumens de sanguine tetigit extremum
auriculae dextrae Aaron et pollicem manus eius dextrae similiter et pedis
Le 8:24 obtulit et filios Aaron cumque de sanguine arietis immolati tetigisset
extremum auriculae singulorum dextrae et pollices manus ac pedis dextri
reliquum fudit super altare per circuitum
Le 8:25 adipem vero et caudam omnemque pinguedinem quae operit intestina
reticulumque iecoris et duos renes cum adipibus suis et armo dextro
separavit
Le 8:26 tollens autem de canistro azymorum quod erat coram Domino panem
absque fermento et collyridam conspersam oleo laganumque posuit
super adipes et armum dextrum
Le 8:27 tradens simul omnia Aaron et filiis eius qui postquam levaverunt ea
coram Domino
Le 8:28 rursum suscepta de manibus eorum adolevit super altare holocausti eo
quod consecrationis esset oblatio in odorem suavitatis sacrificii Domini
Le 8:29 tulit et pectusculum elevans illud coram Domino de ariete consecrationis
in partem suam sicut praeceperat ei Dominus
Le 8:30 adsumensque unguentum et sanguinem qui erat in altari aspersit super
Aaron et vestimenta eius et super filios illius ac vestes eorum
Le 8:31 cumque sanctificasset eos in vestitu suo praecepit eis dicens coquite
carnes ante fores tabernaculi et ibi comedite eas panes quoque
consecrationis edite qui positi sunt in canistro sicut praecepit mihi dicens
Aaron et filii eius comedent eos
Le 8:32 quicquid autem reliquum fuerit de carne et panibus ignis absumet
Le 8:33 de ostio quoque tabernaculi non exibitis septem diebus usque ad diem
quo conplebitur tempus consecrationis vestrae septem enim diebus
finitur consecratio
Le 8:34 sicut et inpraesentiarum factum est ut ritus sacrificii conpleretur
Le 8:35 die ac nocte manebitis in tabernaculo observantes custodias Domini ne
moriamini sic enim mihi praeceptum est
Le 8:36 feceruntque Aaron et filii eius cuncta quae locutus est Dominus per
manum Mosi
Le 9:1 facto autem octavo die vocavit Moses Aaron et filios eius ac maiores
natu Israhel dixitque ad Aaron
Le 9:2 tolle de armento vitulum pro peccato et arietem in holocaustum
utrumque inmaculatos et offer illos coram Domino
Le 9:3 et ad filios Israhel loqueris tollite hircum pro peccato et vitulum atque
agnum anniculos et sine macula in holocaustum
Le 9:4 bovem et arietem pro pacificis et immolate eos coram Domino in
sacrificio singulorum similam oleo conspersam offerentes hodie enim
Dominus apparebit vobis
Le 9:5 tulerunt ergo cuncta quae iusserat Moses ad ostium tabernaculi ubi cum
omnis staret multitudo
Le 9:6 ait Moses iste est sermo quem praecepit Dominus facite et apparebit
vobis gloria eius
Le 9:7 dixit et ad Aaron accede ad altare et immola pro peccato tuo offer
holocaustum et deprecare pro te et pro populo cumque mactaveris
hostiam populi ora pro eo sicut praecepit Dominus
Le 9:8 statimque Aaron accedens ad altare immolavit vitulum pro peccato suo
Le 9:9 cuius sanguinem obtulerunt ei filii sui in quo tinguens digitum tetigit
cornua altaris et fudit residuum ad basim eius
Le 9:10 adipemque et renunculos ac reticulum iecoris quae sunt pro peccato
adolevit super altare sicut praeceperat Dominus Mosi
Le 9:11 carnes vero et pellem eius extra castra conbusit igni
Le 9:12 immolavit et holocausti victimam obtuleruntque ei filii sui sanguinem
eius quem fudit per altaris circuitum
Le 9:13 ipsam etiam hostiam in frusta concisam cum capite et membris singulis
obtulerunt quae omnia super altare cremavit igni
Le 9:14 lotis prius aqua intestinis et pedibus
Le 9:15 et pro peccato populi offerens mactavit hircum expiatoque altari
Le 9:16 fecit holocaustum
Le 9:17 addens in sacrificio libamenta quae pariter offeruntur et adolens ea super
altare absque caerimoniis holocausti matutini
Le 9:18 immolavit et bovem atque arietem hostias pacificas populi obtuleruntque
ei filii sui sanguinem quem fudit super altare in circuitu
Le 9:19 adipes autem bovis et caudam arietis renunculosque cum adipibus suis et
reticulum iecoris
Le 9:20 posuerunt super pectora cumque cremati essent adipes in altari
Le 9:21 pectora eorum et armos dextros separavit Aaron elevans coram Domino
sicut praeceperat Moses
Le 9:22 et tendens manum contra populum benedixit eis sicque conpletis hostiis
pro peccato et holocaustis et pacificis descendit
Le 9:23 ingressi autem Moses et Aaron tabernaculum testimonii et deinceps
egressi benedixerunt populo apparuitque gloria Domini omni multitudini
Le 9:24 et ecce egressus ignis a Domino devoravit holocaustum et adipes qui
erant super altare quod cum vidissent turbae laudaverunt Dominum
ruentes in facies suas
Le 10:1 arreptisque Nadab et Abiu filii Aaron turibulis posuerunt ignem et
incensum desuper offerentes coram Domino ignem alienum quod eis
praeceptum non erat
Le 10:2 egressusque ignis a Domino devoravit eos et mortui sunt coram Domino
Le 10:3 dixitque Moses ad Aaron hoc est quod locutus est Dominus sanctificabor
in his qui adpropinquant mihi et in conspectu omnis populi glorificabor
quod audiens tacuit Aaron
Le 10:4 vocatis autem Moses Misahel et Elsaphan filios Ozihel patrui Aaron ait
ad eos ite et colligite fratres vestros de conspectu sanctuarii et asportate
extra castra
Le 10:5 confestimque pergentes tulerunt eos sicut iacebant vestitos lineis tunicis
et eiecerunt foras ut sibi fuerat imperatum
Le 10:6 locutus est Moses ad Aaron et ad Eleazar atque Ithamar filios eius capita
vestra nolite nudare et vestimenta nolite scindere ne forte moriamini et
super omnem coetum oriatur indignatio fratres vestri et omnis domus
Israhel plangant incendium quod Dominus suscitavit
Le 10:7 vos autem non egredimini fores tabernaculi alioquin peribitis oleum
quippe sanctae unctionis est super vos qui fecerunt omnia iuxta
praeceptum Mosi
Le 10:8 dixit quoque Dominus ad Aaron
Le 10:9 vinum et omne quod inebriare potest non bibetis tu et filii tui quando
intratis tabernaculum testimonii ne moriamini quia praeceptum est
sempiternum in generationes vestras
Le 10:10 et ut habeatis scientiam discernendi inter sanctum et profanum inter
pollutum et mundum
Le 10:11 doceatisque filios Israhel omnia legitima mea quae locutus est Dominus
ad eos per manum Mosi
Le 10:12 locutusque est Moses ad Aaron et ad Eleazar atque Ithamar filios eius
qui residui erant tollite sacrificium quod remansit de oblatione Domini et
comedite illud absque fermento iuxta altare quia sanctum sanctorum est
Le 10:13 comedetis autem in loco sancto quod datum est tibi et filiis tuis de
oblationibus Domini sicut praeceptum est mihi
Le 10:14 pectusculum quoque quod oblatum est et armum qui separatus est edetis
in loco mundissimo tu et filii tui ac filiae tuae tecum tibi enim ac liberis
tuis reposita sunt de hostiis salutaribus filiorum Israhel
Le 10:15 eo quod armum et pectus et adipes qui cremantur in altari elevaverint
coram Domino et pertineant ad te et ad filios tuos lege perpetua sicut
praecepit Dominus
Le 10:16 inter haec hircum qui oblatus fuerat pro peccato cum quaereret Moses
exustum repperit iratusque contra Eleazar et Ithamar filios Aaron qui
remanserant ait
Le 10:17 cur non comedistis hostiam pro peccato in loco sancto quae sancta
sanctorum est et data vobis ut portetis iniquitatem multitudinis et rogetis
pro ea in conspectu Domini
Le 10:18 praesertim cum de sanguine illius non sit inlatum intra sancta et
comedere eam debueritis in sanctuario sicut praeceptum est mihi
Le 10:19 respondit Aaron oblata est hodie victima pro peccato et holocaustum
coram Domino mihi autem accidit quod vides quomodo potui comedere
eam aut placere Domino in caerimoniis mente lugubri
Le 10:20 quod cum audisset Moses recepit satisfactionem
Le 11:1 locutus est Dominus ad Mosen et Aaron dicens
Le 11:2 dicite filiis Israhel haec sunt animalia quae comedere debetis de cunctis
animantibus terrae
Le 11:3 omne quod habet divisam ungulam et ruminat in pecoribus comedetis
Le 11:4 quicquid autem ruminat quidem et habet ungulam sed non dividit eam
sicut camelus et cetera non comedetis illud et inter inmunda reputabitis
Le 11:5 chyrogryllius qui ruminat ungulamque non dividit inmundus est
Le 11:6 lepus quoque nam et ipse ruminat sed ungulam non dividit
Le 11:7 et sus qui cum ungulam dividat non ruminat
Le 11:8 horum carnibus non vescemini nec cadavera contingetis quia inmunda
sunt vobis
Le 11:9 haec sunt quae gignuntur in aquis et vesci licitum est omne quod habet
pinnulas et squamas tam in mari quam in fluminibus et stagnis comedetis
Le 11:10 quicquid autem pinnulas et squamas non habet eorum quae in aquis
moventur et vivunt abominabile vobis
Le 11:11 et execrandum erit carnes eorum non comedetis et morticina vitabitis
Le 11:12 cuncta quae non habent pinnulas et squamas in aquis polluta erunt
Le 11:13 haec sunt quae de avibus comedere non debetis et vitanda sunt vobis
aquilam et grypem et alietum
Le 11:14 milvum ac vulturem iuxta genus suum
Le 11:15 et omne corvini generis in similitudinem suam
Le 11:16 strutionem et noctuam et larum et accipitrem iuxta genus suum
Le 11:17 bubonem et mergulum et ibin
Le 11:18 cycnum et onocrotalum et porphirionem
Le 11:19 erodionem et charadrion iuxta genus suum opupam quoque et
vespertilionem
Le 11:20 omne de volucribus quod graditur super quattuor pedes abominabile erit
vobis
Le 11:21 quicquid autem ambulat quidem super quattuor pedes sed habet longiora
retro crura per quae salit super terram
Le 11:22 comedere debetis ut est brucus in genere suo et attacus atque
ophiomachus ac lucusta singula iuxta genus suum
Le 11:23 quicquid autem ex volucribus quattuor tantum habet pedes execrabile erit
vobis
Le 11:24 et quicumque morticina eorum tetigerit polluetur et erit inmundus usque
ad vesperum
Le 11:25 et si necesse fuerit ut portet quippiam horum mortuum lavabit vestimenta
sua et inmundus erit usque ad solis occasum
Le 11:26 omne animal quod habet quidem ungulam sed non dividit eam nec
ruminat inmundum erit et quicquid tetigerit illud contaminabitur
Le 11:27 quod ambulat super manus ex cunctis animantibus quae incedunt
quadrupedia inmundum erit qui tetigerit morticina eorum polluetur usque
ad vesperum
Le 11:28 et qui portaverit huiuscemodi cadavera lavabit vestimenta sua et
inmundus erit usque ad vesperum quia omnia haec inmunda sunt vobis
Le 11:29 hoc quoque inter polluta reputabitur de his quae moventur in terra
mustela et mus et corcodillus singula iuxta genus suum
Le 11:30 migale et cameleon et stelio ac lacerta et talpa
Le 11:31 omnia haec inmunda sunt qui tetigerit morticina eorum inmundus erit
usque ad vesperum
Le 11:32 et super quod ceciderit quicquam de morticinis eorum polluetur tam vas
ligneum et vestimentum quam pelles et cilicia et in quocumque fit opus
tinguentur aqua et polluta erunt usque ad vesperum et sic postea
mundabuntur
Le 11:33 vas autem fictile in quo horum quicquam intro ceciderit polluetur et
idcirco frangendum est
Le 11:34 omnis cibus quem comeditis si fusa fuerit super eum aqua inmundus erit
et omne liquens quod bibitur de universo vase inmundum erit
Le 11:35 et quicquid de morticinis istiusmodi ceciderit super illud inmundum erit
sive clibani sive cytropodes destruentur et inmundi erunt
Le 11:36 fontes vero et cisternae et omnis aquarum congregatio munda erit qui
morticinum eorum tetigerit polluetur
Le 11:37 si ceciderint super sementem non polluent eam
Le 11:38 sin autem quispiam aqua sementem perfuderit et postea morticinis tacta
fuerit ilico polluetur
Le 11:39 si mortuum fuerit animal quod licet vobis comedere qui cadaver eius
tetigerit inmundus erit usque ad vesperum
Le 11:40 et qui comederit ex eo quippiam sive portaverit lavabit vestimenta sua et
inmundus erit usque ad vesperum
Le 11:41 omne quod reptat super terram abominabile erit nec adsumetur in cibum
Le 11:42 quicquid super pectus quadrupes graditur et multos habet pedes sive per
humum trahitur non comedetis quia abominabile est
Le 11:43 nolite contaminare animas vestras nec tangatis quicquam eorum ne
inmundi sitis
Le 11:44 ego enim sum Dominus Deus vester sancti estote quoniam et ego sanctus
sum ne polluatis animas vestras in omni reptili quod movetur super
terram
Le 11:45 ego sum Dominus qui eduxi vos de terra Aegypti ut essem vobis in
Deum sancti eritis quia et ego sanctus sum
Le 11:46 ista est lex animantium et volucrum et omnis animae viventis quae
movetur in aqua et reptat in terra
Le 11:47 ut differentias noveritis mundi et inmundi et sciatis quid comedere et
quid respuere debeatis
Le 12:1 locutus est Dominus ad Mosen dicens
Le 12:2 loquere filiis Israhel et dices ad eos mulier si suscepto semine pepererit
masculum inmunda erit septem diebus iuxta dies separationis menstruae
Le 12:3 et die octavo circumcidetur infantulus
Le 12:4 ipsa vero triginta tribus diebus manebit in sanguine purificationis suae
omne sanctum non tanget nec ingredietur sanctuarium donec impleantur
dies purificationis eius
Le 12:5 sin autem feminam pepererit inmunda erit duabus ebdomadibus iuxta
ritum fluxus menstrui et sexaginta ac sex diebus manebit in sanguine
purificationis suae
Le 12:6 cumque expleti fuerint dies purificationis eius pro filio sive pro filia
deferet agnum anniculum in holocaustum et pullum columbae sive
turturem pro peccato ad ostium tabernaculi testimonii et tradet sacerdoti
Le 12:7 qui offeret illa coram Domino et rogabit pro ea et sic mundabitur a
profluvio sanguinis sui ista est lex parientis masculum ac feminam
Le 12:8 quod si non invenerit manus eius nec potuerit offerre agnum sumet duos
turtures vel duos pullos columbae unum in holocaustum et alterum pro
peccato orabitque pro ea sacerdos et sic mundabitur
Le 13:1 locutus est Dominus ad Mosen et Aaron dicens
Le 13:2 homo in cuius carne et cute ortus fuerit diversus color sive pustula aut
quasi lucens quippiam id est plaga leprae adducetur ad Aaron
sacerdotem vel ad unum quemlibet filiorum eius
Le 13:3 qui cum viderit lepram in cute et pilos in album mutatos colorem
ipsamque speciem leprae humiliorem cute et carne reliqua plaga leprae
est et ad arbitrium eius separabitur
Le 13:4 sin autem lucens candor fuerit in cute nec humilior carne reliqua et pili
coloris pristini recludet eum sacerdos septem diebus
Le 13:5 et considerabit die septimo et siquidem lepra ultra non creverit nec
transierit in cute priores terminos rursum includet eum septem diebus
aliis
Le 13:6 et die septimo contemplabitur si obscurior fuerit lepra et non creverit in
cute mundabit eum quia scabies est lavabitque homo vestimenta sua et
mundus erit
Le 13:7 quod si postquam a sacerdote visus est et redditus munditiae iterum lepra
creverit adducetur ad eum
Le 13:8 et inmunditiae condemnabitur
Le 13:9 plaga leprae si fuerit in homine adducetur ad sacerdotem
Le 13:10 et videbit eum cumque color albus in cute fuerit et capillorum mutarit
aspectum ipsa quoque caro viva apparuerit
Le 13:11 lepra vetustissima iudicabitur atque inolita cuti contaminabit itaque eum
sacerdos et non recludet quia perspicue inmunditia est
Le 13:12 sin autem effloruerit discurrens lepra in cute et operuerit omnem carnem
a capite usque ad pedes quicquid sub aspectu oculorum cadit
Le 13:13 considerabit eum sacerdos et teneri lepra mundissima iudicabit eo quod
omnis in candorem versa sit et idcirco homo mundus erit
Le 13:14 quando vero caro vivens in eo apparuerit
Le 13:15 tunc sacerdotis iudicio polluetur et inter inmundos reputabitur caro enim
viva si lepra aspergatur inmunda est
Le 13:16 quod si rursum versa fuerit in alborem et totum hominem operuerit
Le 13:17 considerabit eum sacerdos et mundum esse decernet
Le 13:18 caro et cutis in qua ulcus natum est et sanatum
Le 13:19 et in loco ulceris cicatrix apparuerit alba sive subrufa adducetur homo ad
sacerdotem
Le 13:20 qui cum viderit locum leprae humiliorem carne reliqua et pilos versos in
candorem contaminabit eum plaga enim leprae orta est in ulcere
Le 13:21 quod si pilus coloris est pristini et cicatrix subobscura et vicina carne non
est humilior recludet eum septem diebus
Le 13:22 et siquidem creverit adiudicabit eum leprae
Le 13:23 sin autem steterit in loco suo ulceris est cicatrix et homo mundus erit
Le 13:24 caro et cutis quam ignis exuserit et sanata albam sive rufam habuerit
cicatricem
Le 13:25 considerabit eam sacerdos et ecce versa est in alborem et locus eius
reliqua cute humilior contaminabit eum quia plaga leprae in cicatrice
orta est
Le 13:26 quod si pilorum color non fuerit inmutatus nec humilior plaga carne
reliqua et ipsa leprae species fuerit subobscura recludet eum septem
diebus
Le 13:27 et die septimo contemplabitur si creverit in cute lepra contaminabit eum
Le 13:28 sin autem in loco suo candor steterit non satis clarus plaga conbustionis
est et idcirco mundabitur quia cicatrix est conbusturae
Le 13:29 vir sive mulier in cuius capite vel barba germinarit lepra videbit eos
sacerdos
Le 13:30 et siquidem humilior fuerit locus carne reliqua et capillus flavus
solitoque subtilior contaminabit eos quia lepra capitis ac barbae est
Le 13:31 sin autem viderit et locum maculae aequalem vicinae carni et capillum
nigrum recludet eos septem diebus
Le 13:32 et die septimo intuebitur si non creverit macula et capillus sui coloris est
et locus plagae carni reliquae aequalis
Le 13:33 radetur homo absque loco maculae et includetur septem diebus aliis
Le 13:34 si die septimo visa fuerit stetisse plaga in loco suo nec humilior carne
reliqua mundabit eum lotisque vestibus mundus erit
Le 13:35 sin autem post emundationem rursus creverit macula in cute
Le 13:36 non quaeret amplius utrum capillus in flavum colorem sit commutatus
quia aperte inmundus est
Le 13:37 porro si steterit macula et capilli nigri fuerint noverit hominem esse
sanatum et confidenter eum pronuntiet mundum
Le 13:38 vir et mulier in cuius cute candor apparuerit
Le 13:39 intuebitur eos sacerdos si deprehenderit subobscurum alborem lucere in
cute sciat non esse lepram sed maculam coloris candidi et hominem
mundum
Le 13:40 vir de cuius capite capilli fluunt calvus ac mundus est
Le 13:41 et si a fronte ceciderint pili recalvaster et mundus est
Le 13:42 sin autem in calvitio sive in recalvatione albus vel rufus color fuerit
exortus
Le 13:43 et hoc sacerdos viderit condemnabit eum haut dubiae leprae quae orta est
in calvitio
Le 13:44 quicumque ergo maculatus fuerit lepra et separatus ad arbitrium
sacerdotis
Le 13:45 habebit vestimenta dissuta caput nudum os veste contectum
contaminatum ac sordidum se clamabit
Le 13:46 omni tempore quo leprosus est et inmundus solus habitabit extra castra
Le 13:47 vestis lanea sive linea quae lepram habuerit
Le 13:48 in stamine atque subtemine aut certe pellis vel quicquid ex pelle
confectum est
Le 13:49 si alba aut rufa macula fuerit infecta lepra reputabitur ostendeturque
sacerdoti
Le 13:50 qui consideratam recludet septem diebus
Le 13:51 et die septimo rursus aspiciens si crevisse deprehenderit lepra
perseverans est pollutum iudicabit vestimentum et omne in quo fuerit
inventa
Le 13:52 et idcirco conburetur flammis
Le 13:53 quod si eam viderit non crevisse
Le 13:54 praecipiet et lavabunt id in quo lepra est recludetque illud septem diebus
aliis
Le 13:55 et cum viderit faciem quidem pristinam non reversam nec tamen crevisse
lepram inmundum iudicabit et igne conburet eo quod infusa sit in
superficie vestimenti vel per totum lepra
Le 13:56 sin autem obscurior fuerit locus leprae postquam vestis est lota abrumpet
eum et a solido dividet
Le 13:57 quod si ultra apparuerit in his locis quae prius inmaculata erant lepra
volatilis et vaga debet igne conburi
Le 13:58 si cessaverit lavabit ea quae pura sunt secundo et munda erunt
Le 13:59 ista est lex leprae vestimenti lanei et linei staminis atque subteminis
omnisque supellectilis pelliciae quomodo mundari debeat vel
contaminari
Le 14:1 locutusque est Dominus ad Mosen dicens
Le 14:2 hic est ritus leprosi quando mundandus est adducetur ad sacerdotem
Le 14:3 qui egressus e castris cum invenerit lepram esse mundatam
Le 14:4 praecipiet ei qui purificatur ut offerat pro se duos passeres vivos quos
vesci licitum est et lignum cedrinum vermiculumque et hysopum
Le 14:5 et unum e passeribus immolari iubebit in vase fictili super aquas viventes
Le 14:6 alium autem vivum cum ligno cedrino et cocco et hysopo tinguet in
sanguine passeris immolati
Le 14:7 quo asperget illum qui mundandus est septies ut iure purgetur et dimittet
passerem vivum ut in agrum avolet
Le 14:8 cumque laverit homo vestimenta sua radet omnes pilos corporis et
lavabitur aqua purificatusque ingredietur castra ita dumtaxat ut maneat
extra tabernaculum suum septem diebus
Le 14:9 et die septimo radat capillos capitis barbamque et supercilia ac totius
corporis pilos et lotis rursum vestibus et corpore
Le 14:10 die octavo adsumet duos agnos inmaculatos et ovem anniculam absque
macula et tres decimas similae in sacrificium quae conspersa sit oleo et
seorsum olei sextarium
Le 14:11 cumque sacerdos purificans hominem statuerit eum et haec omnia coram
Domino in ostio tabernaculi testimonii
Le 14:12 tollet agnum et offeret eum pro delicto oleique sextarium et oblatis ante
Dominum omnibus
Le 14:13 immolabit agnum ubi immolari solet hostia pro peccato et holocaustum
id est in loco sancto sicut enim pro peccato ita et pro delicto ad
sacerdotem pertinet hostia sancta sanctorum est
Le 14:14 adsumensque sacerdos de sanguine hostiae quae immolata est pro delicto
ponet super extremum auriculae dextrae eius qui mundatur et super
pollices manus dextrae et pedis
Le 14:15 et de olei sextario mittet in manum suam sinistram
Le 14:16 tinguetque digitum dextrum in eo et asperget septies contra Dominum
Le 14:17 quod autem reliquum est olei in leva manu fundet super extremum
auriculae dextrae eius qui mundatur et super pollices manus ac pedis
dextri et super sanguinem qui fusus est pro delicto
Le 14:18 et super caput eius
Le 14:19 rogabitque pro eo coram Domino et faciet sacrificium pro peccato tunc
immolabit holocaustum
Le 14:20 et ponet illud in altari cum libamentis suis et homo rite mundabitur
Le 14:21 quod si pauper est et non potest manus eius invenire quae dicta sunt
adsumet agnum pro delicto ad oblationem ut roget pro eo sacerdos
decimamque partem similae conspersae oleo in sacrificium et olei
sextarium
Le 14:22 duosque turtures sive duos pullos columbae quorum sit unus pro peccato
et alter in holocaustum
Le 14:23 offeretque ea die octavo purificationis suae sacerdoti ad ostium
tabernaculi testimonii coram Domino
Le 14:24 qui suscipiens agnum pro delicto et sextarium olei levabit simul
Le 14:25 immolatoque agno de sanguine eius ponet super extremum auriculae
dextrae illius qui mundatur et super pollices manus eius ac pedis dextri
Le 14:26 olei vero partem mittet in manum suam sinistram
Le 14:27 in quo tinguens digitum dextrae manus asperget septies contra Dominum
Le 14:28 tangetque extremum dextrae auriculae illius qui mundatur et pollices
manus ac pedis dextri in loco sanguinis qui effusus est pro delicto
Le 14:29 reliquam autem partem olei quae est in sinistra manu mittet super caput
purificati ut placet pro eo Dominum
Le 14:30 et turturem sive pullum columbae offeret
Le 14:31 unum pro delicto et alterum in holocaustum cum libamentis suis
Le 14:32 hoc est sacrificium leprosi qui habere non potest omnia in emundationem
sui
Le 14:33 locutus est Dominus ad Mosen et Aaron dicens
Le 14:34 cum ingressi fueritis terram Chanaan quam ego dabo vobis in
possessionem si fuerit plaga leprae in aedibus
Le 14:35 ibit cuius est domus nuntians sacerdoti et dicet quasi plaga leprae videtur
mihi esse in domo mea
Le 14:36 at ille praecipiet ut efferant universa de domo priusquam ingrediatur eam
et videat utrum lepra sit ne inmunda fiant omnia quae in domo sunt
intrabitque postea ut consideret domus lepram
Le 14:37 et cum viderit in parietibus illius quasi valliculas pallore sive rubore
deformes et humiliores superficie reliqua
Le 14:38 egredietur ostium domus et statim claudet eam septem diebus
Le 14:39 reversusque die septimo considerabit eam si invenerit crevisse lepram
Le 14:40 iubebit erui lapides in quibus lepra est et proici eos extra civitatem in
loco inmundo
Le 14:41 domum autem ipsam radi intrinsecus per circuitum et spargi pulverem
rasurae extra urbem in loco inmundo
Le 14:42 lapidesque alios reponi pro his qui ablati fuerint et luto alio liniri domum
Le 14:43 sin autem postquam eruti sunt lapides et pulvis elatus et alia terra lita
Le 14:44 ingressus sacerdos viderit reversam lepram et parietes aspersos maculis
lepra est perseverans et inmunda domus
Le 14:45 quam statim destruent et lapides eius ac ligna atque universum pulverem
proicient extra oppidum in loco inmundo
Le 14:46 qui intraverit domum quando clausa est inmundus erit usque ad
vesperum
Le 14:47 et qui dormierit in ea et comederit quippiam lavabit vestimenta sua
Le 14:48 quod si introiens sacerdos viderit lepram non crevisse in domo postquam
denuo lita est purificabit eam reddita sanitate
Le 14:49 et in purificationem eius sumet duos passeres lignumque cedrinum et
vermiculum atque hysopum
Le 14:50 et immolato uno passere in vase fictili super aquas vivas
Le 14:51 tollet lignum cedrinum et hysopum et coccum et passerem vivum et
intinguet omnia in sanguine passeris immolati atque in aquis viventibus
et asperget domum septies
Le 14:52 purificabitque eam tam in sanguine passeris quam in aquis viventibus et
in passere vivo lignoque cedrino et hysopo atque vermiculo
Le 14:53 cumque dimiserit passerem avolare in agrum libere orabit pro domo et
iure mundabitur
Le 14:54 ista est lex omnis leprae et percussurae
Le 14:55 leprae vestium et domorum
Le 14:56 cicatricis et erumpentium papularum lucentis maculae et in varias
species coloribus inmutatis
Le 14:57 ut possit sciri quo tempore mundum quid vel inmundum sit
Le 15:1 locutusque est Dominus ad Mosen et Aaron dicens
Le 15:2 loquimini filiis Israhel et dicite eis vir qui patitur fluxum seminis
inmundus erit
Le 15:3 et tunc iudicabitur huic vitio subiacere cum per momenta singula
adheserit carni illius atque concreverit foedus humor
Le 15:4 omne stratum in quo dormierit inmundum erit et ubicumque sederit
Le 15:5 si quis hominum tetigerit lectum eius lavabit vestimenta sua et ipse lotus
aqua inmundus erit usque ad vesperum
Le 15:6 si sederit ubi ille sederat et ipse lavabit vestimenta sua et lotus aqua
inmundus erit usque ad vesperum
Le 15:7 qui tetigerit carnem eius lavabit vestimenta sua et ipse lotus aqua
inmundus erit usque ad vesperum
Le 15:8 si salivam huiuscemodi homo iecerit super eum qui mundus est lavabit
vestem suam et lotus aqua inmundus erit usque ad vesperum
Le 15:9 sagma super quo sederit inmundum erit
Le 15:10 et quicquid sub eo fuerit qui fluxum seminis patitur pollutum erit usque
ad vesperum qui portaverit horum aliquid lavabit vestem suam et ipse
lotus aqua inmundus erit usque ad vesperum
Le 15:11 omnis quem tetigerit qui talis est non lotis ante manibus lavabit
vestimenta sua et lotus aqua inmundus erit usque ad vesperum
Le 15:12 vas fictile quod tetigerit confringetur vas autem ligneum lavabitur aqua
Le 15:13 si sanatus fuerit qui huiuscemodi sustinet passionem numerabit septem
dies post emundationem sui et lotis vestibus ac toto corpore in aquis
viventibus erit mundus
Le 15:14 die autem octavo sumet duos turtures aut duos pullos columbae et veniet
in conspectu Domini ad ostium tabernaculi testimonii dabitque eos
sacerdoti
Le 15:15 qui faciet unum pro peccato et alterum in holocaustum rogabitque pro eo
coram Domino ut emundetur a fluxu seminis sui
Le 15:16 vir de quo egreditur semen coitus lavabit aqua omne corpus suum et
inmundus erit usque ad vesperum
Le 15:17 vestem et pellem quam habuerit lavabit aqua et inmunda erit usque ad
vesperum
Le 15:18 mulier cum qua coierit lavabitur aqua et inmunda erit usque ad vesperum
Le 15:19 mulier quae redeunte mense patitur fluxum sanguinis septem diebus
separabitur
Le 15:20 omnis qui tetigerit eam inmundus erit usque ad vesperum
Le 15:21 et in quo dormierit vel sederit diebus separationis suae polluetur
Le 15:22 qui tetigerit lectum eius lavabit vestimenta sua et ipse lotus aqua
inmundus erit usque ad vesperum
Le 15:23 omne vas super quo illa sederit quisquis adtigerit lavabit vestimenta sua
et lotus aqua pollutus erit usque ad vesperum
Le 15:24 si coierit cum ea vir tempore sanguinis menstrualis inmundus erit septem
diebus et omne stratum in quo dormierit polluetur
Le 15:25 mulier quae patitur multis diebus fluxum sanguinis non in tempore
menstruali vel quae post menstruum sanguinem fluere non cessat
quamdiu huic subiacet passioni inmunda erit quasi sit in tempore
menstruo
Le 15:26 omne stratum in quo dormierit et vas in quo sederit pollutum erit
Le 15:27 quicumque tetigerit eam lavabit vestimenta sua et ipse lotus aqua
inmundus erit usque ad vesperum
Le 15:28 si steterit sanguis et fluere cessarit numerabit septem dies purificationis
suae
Le 15:29 et octavo die offeret pro se sacerdoti duos turtures vel duos pullos
columbae ad ostium tabernaculi testimonii
Le 15:30 qui unum faciet pro peccato et alterum in holocaustum rogabitque pro ea
coram Domino et pro fluxu inmunditiae eius
Le 15:31 docebitis ergo filios Israhel ut caveant inmunditiam et non moriantur in
sordibus suis cum polluerint tabernaculum meum quod est inter eos
Le 15:32 ista est lex eius qui patitur fluxum seminis et qui polluitur coitu
Le 15:33 et quae menstruis temporibus separatur vel quae iugi fluit sanguine et
hominis qui dormierit cum ea
Le 16:1 locutusque est Dominus ad Mosen post mortem duum filiorum Aaron
quando offerentes ignem alienum interfecti sunt
Le 16:2 et praecepit ei dicens loquere ad Aaron fratrem tuum ne omni tempore
ingrediatur sanctuarium quod est intra velum coram propitiatorio quo
tegitur arca ut non moriatur quia in nube apparebo super oraculum
Le 16:3 nisi haec ante fecerit vitulum offeret pro peccato et arietem in
holocaustum
Le 16:4 tunica linea vestietur feminalibus lineis verecunda celabit accingetur
zona linea cidarim lineam inponet capiti haec enim vestimenta sunt
sancta quibus cunctis cum lotus fuerit induetur
Le 16:5 suscipietque ab universa multitudine filiorum Israhel duos hircos pro
peccato et unum arietem in holocaustum
Le 16:6 cumque obtulerit vitulum et oraverit pro se et pro domo sua
Le 16:7 duos hircos stare faciet coram Domino in ostio tabernaculi testimonii
Le 16:8 mittens super utrumque sortem unam Domino et alteram capro emissario
Le 16:9 cuius sors exierit Domino offeret illum pro peccato
Le 16:10 cuius autem in caprum emissarium statuet eum vivum coram Domino ut
fundat preces super eo et emittat illum in solitudinem
Le 16:11 his rite celebratis offeret vitulum et rogans pro se et pro domo sua
immolabit eum
Le 16:12 adsumptoque turibulo quod de prunis altaris impleverit et hauriens manu
conpositum thymiama in incensum ultra velum intrabit in sancta
Le 16:13 ut positis super ignem aromatibus nebula eorum et vapor operiat
oraculum quod est super testimonium et non moriatur
Le 16:14 tollet quoque de sanguine vituli et asperget digito septies contra
propitiatorium ad orientem
Le 16:15 cumque mactaverit hircum pro peccato populi inferet sanguinem eius
intra velum sicut praeceptum est de sanguine vituli ut aspergat e regione
oraculi
Le 16:16 et expiet sanctuarium ab inmunditiis filiorum Israhel et a
praevaricationibus eorum cunctisque peccatis iuxta hunc ritum faciet
tabernaculo testimonii quod fixum est inter eos in medio sordium
habitationis eorum
Le 16:17 nullus hominum sit in tabernaculo quando pontifex ingreditur
sanctuarium ut roget pro se et pro domo sua et pro universo coetu Israhel
donec egrediatur
Le 16:18 cum autem exierit ad altare quod coram Domino est oret pro se et
sumptum sanguinem vituli atque hirci fundat super cornua eius per
gyrum
Le 16:19 aspergensque digito septies expiet et sanctificet illud ab inmunditiis
filiorum Israhel
Le 16:20 postquam emundarit sanctuarium et tabernaculum et altare tunc offerat
hircum viventem
Le 16:21 et posita utraque manu super caput eius confiteatur omnes iniquitates
filiorum Israhel et universa delicta atque peccata eorum quae inprecans
capiti eius emittet illum per hominem paratum in desertum
Le 16:22 cumque portaverit hircus omnes iniquitates eorum in terram solitariam et
dimissus fuerit in deserto
Le 16:23 revertetur Aaron in tabernaculum testimonii et depositis vestibus quibus
prius indutus erat cum intraret sanctuarium relictisque ibi
Le 16:24 lavabit carnem suam in loco sancto indueturque vestimentis suis et
postquam egressus obtulerit holocaustum suum ac plebis rogabit tam pro
se quam pro populo
Le 16:25 et adipem qui oblatus est pro peccatis adolebit super altare
Le 16:26 ille vero qui dimiserit caprum emissarium lavabit vestimenta sua et
corpus aqua et sic ingredietur in castra
Le 16:27 vitulum autem et hircum qui pro peccato fuerant immolati et quorum
sanguis inlatus est ut in sanctuario expiatio conpleretur asportabunt foras
castra et conburent igni tam pelles quam carnes eorum et fimum
Le 16:28 et quicumque conbuserit ea lavabit vestimenta sua et carnem aqua et sic
ingredietur in castra
Le 16:29 eritque hoc vobis legitimum sempiternum mense septimo decima die
mensis adfligetis animas vestras nullumque facietis opus sive indigena
sive advena qui peregrinatur inter vos
Le 16:30 in hac die expiatio erit vestri atque mundatio ab omnibus peccatis vestris
coram Domino mundabimini
Le 16:31 sabbatum enim requietionis est et adfligetis animas vestras religione
perpetua
Le 16:32 expiabit autem sacerdos qui unctus fuerit et cuius initiatae manus ut
sacerdotio fungatur pro patre suo indueturque stola linea et vestibus
sanctis
Le 16:33 et expiabit sanctuarium et tabernaculum testimonii atque altare
sacerdotes quoque et universum populum
Le 16:34 eritque hoc vobis legitimum sempiternum ut oretis pro filiis Israhel et
pro cunctis peccatis eorum semel in anno fecit igitur sicut praeceperat
Dominus Mosi
Le 17:1 et locutus est Dominus ad Mosen dicens
Le 17:2 loquere Aaron et filiis eius et cunctis filiis Israhel et dices ad eos iste est
sermo quem mandavit Dominus dicens
Le 17:3 homo quilibet de domo Israhel si occiderit bovem aut ovem sive capram
in castris vel extra castra
Le 17:4 et non obtulerit ad ostium tabernaculi oblationem Domino sanguinis reus
erit quasi sanguinem fuderit sic peribit de medio populi sui
Le 17:5 ideo offerre debent sacerdoti filii Israhel hostias suas quas occidunt in
agro ut sanctificentur Domino ante ostium tabernaculi testimonii et
immolent eas hostias pacificas Domino
Le 17:6 fundetque sacerdos sanguinem super altare Domini ad ostium tabernaculi
testimonii et adolebit adipem in odorem suavitatis Domino
Le 17:7 et nequaquam ultra immolabunt hostias suas daemonibus cum quibus
fornicati sunt legitimum sempiternum erit illis et posteris eorum
Le 17:8 et ad ipsos dices homo de domo Israhel et de advenis qui peregrinantur
apud vos qui obtulerit holocaustum sive victimam
Le 17:9 et ad ostium tabernaculi testimonii non adduxerit eam ut offeratur
Domino interibit de populo suo
Le 17:10 homo quilibet de domo Israhel et de advenis qui peregrinantur inter eos
si comederit sanguinem obfirmabo faciem meam contra animam illius et
disperdam eam de populo suo
Le 17:11 quia anima carnis in sanguine est et ego dedi illum vobis ut super altare
in eo expietis pro animabus vestris et sanguis pro animae piaculo sit
Le 17:12 idcirco dixi filiis Israhel omnis anima ex vobis non comedet sanguinem
nec ex advenis qui peregrinantur inter vos
Le 17:13 homo quicumque de filiis Israhel et de advenis qui peregrinantur apud
vos si venatione atque aucupio ceperit feram vel avem quibus vesci
licitum est fundat sanguinem eius et operiat illum terra
Le 17:14 anima enim omnis carnis in sanguine est unde dixi filiis Israhel
sanguinem universae carnis non comedetis quia anima carnis in sanguine
est et quicumque comederit illum interibit
Le 17:15 anima quae comederit morticinum vel captum a bestia tam de indigenis
quam de advenis lavabit vestes suas et semet ipsum aqua et contaminatus
erit usque ad vesperum et hoc ordine mundus fiet
Le 17:16 quod si non laverit vestimenta sua nec corpus portabit iniquitatem suam
Le 18:1 locutusque est Dominus ad Mosen dicens
Le 18:2 loquere filiis Israhel et dices ad eos ego Dominus Deus vester
Le 18:3 iuxta consuetudinem terrae Aegypti in qua habitastis non facietis et iuxta
morem regionis Chanaan ad quam ego introducturus sum vos non agetis
nec in legitimis eorum ambulabitis
Le 18:4 facietis iudicia mea et praecepta servabitis et ambulabitis in eis ego
Dominus Deus vester
Le 18:5 custodite leges meas atque iudicia quae faciens homo vivet in eis ego
Dominus
Le 18:6 omnis homo ad proximam sanguinis sui non accedet ut revelet
turpitudinem eius ego Dominus
Le 18:7 turpitudinem patris et turpitudinem matris tuae non discoperies mater tua
est non revelabis turpitudinem eius
Le 18:8 turpitudinem uxoris patris tui non discoperies turpitudo enim patris tui
est
Le 18:9 turpitudinem sororis tuae ex patre sive ex matre quae domi vel foris
genita est non revelabis
Le 18:10 turpitudinem filiae filii tui vel neptis ex filia non revelabis quia turpitudo
tua est
Le 18:11 turpitudinem filiae uxoris patris tui quam peperit patri tuo et est soror tua
non revelabis
Le 18:12 turpitudinem sororis patris tui non discoperies quia caro est patris tui
Le 18:13 turpitudinem sororis matris tuae non revelabis eo quod caro sit matris
tuae
Le 18:14 turpitudinem patrui tui non revelabis nec accedes ad uxorem eius quae
tibi adfinitate coniungitur
Le 18:15 turpitudinem nurus tuae non revelabis quia uxor filii tui est nec
discoperies ignominiam eius
Le 18:16 turpitudinem uxoris fratris tui non revelabis quia turpitudo fratris tui est
Le 18:17 turpitudinem uxoris tuae et filiae eius non revelabis filiam filii eius et
filiam filiae illius non sumes ut reveles ignominiam eius quia caro illius
sunt et talis coitus incestus est
Le 18:18 sororem uxoris tuae in pelicatum illius non accipies nec revelabis
turpitudinem eius adhuc illa vivente
Le 18:19 ad mulierem quae patitur menstrua non accedes nec revelabis foeditatem
eius
Le 18:20 cum uxore proximi tui non coibis nec seminis commixtione maculaberis
Le 18:21 de semine tuo non dabis ut consecretur idolo Moloch nec pollues nomen
Dei tui ego Dominus
Le 18:22 cum masculo non commisceberis coitu femineo quia abominatio est
Le 18:23 cum omni pecore non coibis nec maculaberis cum eo mulier non
subcumbet iumento nec miscebitur ei quia scelus est
Le 18:24 ne polluamini in omnibus his quibus contaminatae sunt universae gentes
quas ego eiciam ante conspectum vestrum
Le 18:25 et quibus polluta est terra cuius ego scelera visitabo ut evomat
habitatores suos
Le 18:26 custodite legitima mea atque iudicia et non faciat ex omnibus
abominationibus istis tam indigena quam colonus qui peregrinatur apud
vos
Le 18:27 omnes enim execrationes istas fecerunt accolae terrae qui fuerunt ante
vos et polluerunt eam
Le 18:28 cavete ergo ne et vos similiter evomat cum paria feceritis sicut evomuit
gentem quae fuit ante vos
Le 18:29 omnis anima quae fecerit de abominationibus his quippiam peribit de
medio populi sui
Le 18:30 custodite mandata mea nolite facere quae fecerunt hii qui fuerunt ante
vos et ne polluamini in eis ego Dominus Deus vester
Le 19:1 locutus est Dominus ad Mosen dicens
Le 19:2 loquere ad omnem coetum filiorum Israhel et dices ad eos sancti estote
quia ego sanctus sum Dominus Deus vester
Le 19:3 unusquisque matrem et patrem suum timeat sabbata mea custodite ego
Dominus Deus vester
Le 19:4 nolite converti ad idola nec deos conflatiles faciatis vobis ego Dominus
Deus vester
Le 19:5 si immolaveritis hostiam pacificorum Domino ut sit placabilis
Le 19:6 eo die quo fuerit immolata comedetis eam et die altero quicquid autem
residuum fuerit in diem tertium igne conburetis
Le 19:7 si quis post biduum comederit ex ea profanus erit et impietatis reus
Le 19:8 portabit iniquitatem suam quia sanctum Domini polluit et peribit anima
illa de populo suo
Le 19:9 cum messueris segetes terrae tuae non tondebis usque ad solum
superficiem terrae nec remanentes spicas colliges
Le 19:10 neque in vinea tua racemos et grana decidentia congregabis sed
pauperibus et peregrinis carpenda dimittes ego Dominus Deus vester
Le 19:11 non facietis furtum non mentiemini nec decipiet unusquisque proximum
suum
Le 19:12 non peierabis in nomine meo nec pollues nomen Dei tui ego Dominus
Le 19:13 non facies calumniam proximo tuo nec vi opprimes eum non morabitur
opus mercennarii apud te usque mane
Le 19:14 non maledices surdo nec coram caeco pones offendiculum sed timebis
Deum tuum quia ego sum Dominus
Le 19:15 non facies quod iniquum est nec iniuste iudicabis nec consideres
personam pauperis nec honores vultum potentis iuste iudica proximo tuo
Le 19:16 non eris criminator et susurro in populis non stabis contra sanguinem
proximi tui ego Dominus
Le 19:17 ne oderis fratrem tuum in corde tuo sed publice argue eum ne habeas
super illo peccatum
Le 19:18 non quaeres ultionem nec memor eris iniuriae civium tuorum diliges
amicum tuum sicut temet ipsum ego Dominus
Le 19:19 leges meas custodite iumenta tua non facies coire cum alterius generis
animantibus agrum non seres diverso semine veste quae ex duobus texta
est non indueris
Le 19:20 homo si dormierit cum muliere coitu seminis quae sit ancilla etiam
nubilis et tamen pretio non redempta nec libertate donata vapulabunt
ambo et non morientur quia non fuit libera
Le 19:21 pro delicto autem suo offeret Domino ad ostium tabernaculi testimonii
arietem
Le 19:22 orabitque pro eo sacerdos et pro delicto eius coram Domino et
repropitiabitur ei dimitteturque peccatum
Le 19:23 quando ingressi fueritis terram et plantaveritis in ea ligna pomifera
auferetis praeputia eorum poma quae germinant inmunda erunt vobis nec
edetis ex eis
Le 19:24 quarto anno omnis fructus eorum sanctificabitur laudabilis Domino
Le 19:25 quinto autem anno comedetis fructus congregantes poma quae proferunt
ego Dominus Deus vester
Le 19:26 non comedetis cum sanguine non augurabimini nec observabitis somnia
Le 19:27 neque in rotundum adtondebitis comam nec radatis barbam
Le 19:28 et super mortuo non incidetis carnem vestram neque figuras aliquas et
stigmata facietis vobis ego Dominus
Le 19:29 ne prostituas filiam tuam et contaminetur terra et impleatur piaculo
Le 19:30 sabbata mea custodite et sanctuarium meum metuite ego Dominus
Le 19:31 ne declinetis ad magos nec ab ariolis aliquid sciscitemini ut polluamini
per eos ego Dominus Deus vester
Le 19:32 coram cano capite consurge et honora personam senis et time Deum
tuum ego sum Dominus
Le 19:33 si habitaverit advena in terra vestra et moratus fuerit inter vos ne
exprobretis ei
Le 19:34 sed sit inter vos quasi indigena et diligetis eum quasi vosmet ipsos fuistis
enim et vos advenae in terra Aegypti ego Dominus Deus vester
Le 19:35 nolite facere iniquum aliquid in iudicio in regula in pondere in mensura
Le 19:36 statera iusta et aequa sint pondera iustus modius aequusque sextarius ego
Dominus Deus vester qui eduxi vos de terra Aegypti
Le 19:37 custodite omnia praecepta mea et universa iudicia et facite ea ego
Dominus
Le 20:1 locutusque est Dominus ad Mosen dicens
Le 20:2 haec loqueris filiis Israhel homo de filiis Israhel et de advenis qui
habitant in Israhel si quis dederit de semine suo idolo Moloch morte
moriatur populus terrae lapidabit eum
Le 20:3 et ego ponam faciem meam contra illum succidamque eum de medio
populi sui eo quod dederit de semine suo Moloch et contaminaverit
sanctuarium meum ac polluerit nomen sanctum meum
Le 20:4 quod si neglegens populus terrae et quasi parvipendens imperium meum
dimiserit hominem qui dederit de semine suo Moloch nec voluerit eum
occidere
Le 20:5 ponam faciem meam super hominem illum et cognationem eius
succidamque et ipsum et omnes qui consenserunt ei ut fornicarentur cum
Moloch de medio populi sui
Le 20:6 anima quae declinaverit ad magos et ariolos et fornicata fuerit cum eis
ponam faciem meam contra eam et interficiam illam de medio populi sui
Le 20:7 sanctificamini et estote sancti quia ego Dominus Deus vester
Le 20:8 custodite praecepta mea et facite ea ego Dominus qui sanctifico vos
Le 20:9 qui maledixerit patri suo et matri morte moriatur patri matrique maledixit
sanguis eius sit super eum
Le 20:10 si moechatus quis fuerit cum uxore alterius et adulterium perpetrarit cum
coniuge proximi sui morte moriantur et moechus et adultera
Le 20:11 qui dormierit cum noverca sua et revelaverit ignominiam patris sui morte
moriantur ambo sanguis eorum sit super eos
Le 20:12 si quis dormierit cum nuru sua uterque moriantur quia scelus operati sunt
sanguis eorum sit super eos
Le 20:13 qui dormierit cum masculo coitu femineo uterque operati sunt nefas
morte moriantur sit sanguis eorum super eos
Le 20:14 qui supra uxorem filiam duxerit matrem eius scelus operatus est vivus
ardebit cum eis nec permanebit tantum nefas in medio vestri
Le 20:15 qui cum iumento et pecore coierit morte moriatur pecus quoque occidite
Le 20:16 mulier quae subcubuerit cuilibet iumento simul interficietur cum eo
sanguis eorum sit super eos
Le 20:17 qui acceperit sororem suam filiam patris sui vel filiam matris suae et
viderit turpitudinem eius illaque conspexerit fratris ignominiam nefariam
rem operati sunt occidentur in conspectu populi sui eo quod turpitudinem
suam mutuo revelarint et portabunt iniquitatem suam
Le 20:18 qui coierit cum muliere in fluxu menstruo et revelaverit turpitudinem
eius ipsaque aperuerit fontem sanguinis sui interficientur ambo de medio
populi sui
Le 20:19 turpitudinem materterae tuae et amitae tuae non discoperies qui hoc
fecerit ignominiam carnis suae nudavit portabunt ambo iniquitatem suam
Le 20:20 qui coierit cum uxore patrui vel avunculi sui et revelaverit ignominiam
cognationis suae portabunt ambo peccatum suum absque liberis
morientur
Le 20:21 qui duxerit uxorem fratris sui rem facit inlicitam turpitudinem fratris sui
revelavit absque filiis erunt
Le 20:22 custodite leges meas atque iudicia et facite ea ne et vos evomat terra
quam intraturi estis et habitaturi
Le 20:23 nolite ambulare in legitimis nationum quas ego expulsurus sum ante vos
omnia enim haec fecerunt et abominatus sum eos
Le 20:24 vobis autem loquor possidete terram eorum quam dabo vobis in
hereditatem terram fluentem lacte et melle ego Dominus Deus vester qui
separavi vos a ceteris populis
Le 20:25 separate ergo et vos iumentum mundum ab inmundo et avem mundam ab
inmunda ne polluatis animas vestras in pecore et in avibus et cunctis
quae moventur in terra et quae vobis ostendi esse polluta
Le 20:26 eritis sancti mihi quia sanctus ego sum Dominus et separavi vos a ceteris
populis ut essetis mei
Le 20:27 vir sive mulier in quibus pythonicus vel divinationis fuerit spiritus morte
moriantur lapidibus obruent eos sanguis eorum sit super illos
Le 21:1 dixit quoque Dominus ad Mosen loquere ad sacerdotes filios Aaron et
dices eis ne contaminetur sacerdos in mortibus civium suorum
Le 21:2 nisi tantum in consanguineis ac propinquis id est super matre et patre et
filio ac filia fratre quoque
Le 21:3 et sorore virgine quae non est nupta viro
Le 21:4 sed nec in principe populi sui contaminabitur
Le 21:5 non radent caput nec barbam neque in carnibus suis facient incisuras
Le 21:6 sancti erunt Deo suo et non polluent nomen eius incensum enim Domini
et panes Dei sui offerunt et ideo sancti erunt
Le 21:7 scortum et vile prostibulum non ducet uxorem nec eam quae repudiata
est a marito quia consecratus est Deo suo
Le 21:8 et panes propositionis offert sit ergo sanctus quia et ego sanctus sum
Dominus qui sanctifico vos
Le 21:9 sacerdotis filia si deprehensa fuerit in stupro et violaverit nomen patris
sui flammis exuretur
Le 21:10 pontifex id est sacerdos maximus inter fratres suos super cuius caput
fusum est unctionis oleum et cuius manus in sacerdotio consecratae sunt
vestitusque est sanctis vestibus caput suum non discoperiet vestimenta
non scindet
Le 21:11 et ad omnem mortuum non ingredietur omnino super patre quoque suo et
matre non contaminabitur
Le 21:12 nec egredietur de sanctis ne polluat sanctuarium Domini quia oleum
sanctae unctionis Dei sui super eum est ego Dominus
Le 21:13 virginem ducet uxorem
Le 21:14 viduam et repudiatam et sordidam atque meretricem non accipiet sed
puellam de populo suo
Le 21:15 ne commisceat stirpem generis sui vulgo gentis suae quia ego Dominus
qui sanctifico eum
Le 21:16 locutusque est Dominus ad Mosen dicens
Le 21:17 loquere ad Aaron homo de semine tuo per familias qui habuerit maculam
non offeret panes Deo suo
Le 21:18 nec accedet ad ministerium eius si caecus fuerit si claudus si vel parvo
vel grandi et torto naso
Le 21:19 si fracto pede si manu
Le 21:20 si gibbus si lippus si albuginem habens in oculo si iugem scabiem si
inpetiginem in corpore vel hirniosus
Le 21:21 omnis qui habuerit maculam de semine Aaron sacerdotis non accedet
offerre hostias Domino nec panes Deo suo
Le 21:22 vescetur tamen panibus qui offeruntur in sanctuario
Le 21:23 ita dumtaxat ut intra velum non ingrediatur nec accedat ad altare quia
maculam habet et contaminare non debet sanctuarium meum ego
Dominus qui sanctifico eos
Le 21:24 locutus est ergo Moses ad Aaron et filios eius et ad omnem Israhel
cuncta quae sibi fuerant imperata
Le 22:1 locutus quoque est Dominus ad Mosen dicens
Le 22:2 loquere ad Aaron et ad filios eius ut caveant ab his quae consecrata sunt
filiorum Israhel et non contaminent nomen sanctificatorum mihi quae
ipsi offerunt ego Dominus
Le 22:3 dic ad eos et ad posteros eorum omnis homo qui accesserit de stirpe
vestra ad ea quae consecrata sunt et quae obtulerunt filii Israhel Domino
in quo est inmunditia peribit coram Domino ego sum Dominus
Le 22:4 homo de semine Aaron qui fuerit leprosus aut patiens fluxum seminis
non vescetur de his quae sanctificata sunt mihi donec sanetur qui tetigerit
inmundum super mortuo et ex quo egreditur semen quasi coitus
Le 22:5 et qui tangit reptile et quodlibet inmundum cuius tactus est sordidus
Le 22:6 inmundus erit usque ad vesperum et non vescetur his quae sanctificata
sunt sed cum laverit carnem suam aqua
Le 22:7 et occubuerit sol tunc mundatus vescetur de sanctificatis quia cibus illius
est
Le 22:8 morticinum et captum a bestia non comedent nec polluentur in eis ego
sum Dominus
Le 22:9 custodient praecepta mea ut non subiaceant peccato et moriantur in
sanctuario cum polluerint illud ego Dominus qui sanctifico eos
Le 22:10 omnis alienigena non comedet de sanctificatis inquilinus sacerdotis et
mercennarius non vescentur ex eis
Le 22:11 quem autem sacerdos emerit et qui vernaculus domus eius fuerit hii
comedent ex eis
Le 22:12 si filia sacerdotis cuilibet ex populo nupta fuerit de his quae sanctificata
sunt et de primitiis non vescetur
Le 22:13 sin autem vidua vel repudiata et absque liberis reversa fuerit ad domum
patris sui sicut puella consuerat aletur cibis patris sui omnis alienigena
comedendi ex eis non habet potestatem
Le 22:14 qui comederit de sanctificatis per ignorantiam addet quintam partem cum
eo quod comedit et dabit sacerdoti in sanctuarium
Le 22:15 nec contaminabunt sanctificata filiorum Israhel quae offerunt Domino
Le 22:16 ne forte sustineant iniquitatem delicti sui cum sanctificata comederint
ego Dominus qui sanctifico eos
Le 22:17 locutus est Dominus ad Mosen dicens
Le 22:18 loquere ad Aaron et filios eius et ad omnes filios Israhel dicesque ad eos
homo de domo Israhel et de advenis qui habitant apud vos qui obtulerit
oblationem suam vel vota solvens vel sponte offerens quicquid illud
obtulerit in holocaustum Domini
Le 22:19 ut offeratur per vos masculus inmaculatus erit ex bubus et ex ovibus et
ex capris
Le 22:20 si maculam habuerit non offeretis neque erit acceptabile
Le 22:21 homo qui obtulerit victimam pacificorum Domino vel vota solvens vel
sponte offerens tam de bubus quam de ovibus inmaculatum offeret ut
acceptabile sit omnis macula non erit in eo
Le 22:22 si caecum fuerit si fractum si cicatricem habens si papulas aut scabiem
vel inpetiginem non offeretis ea Domino neque adolebitis ex eis super
altare Domini
Le 22:23 bovem et ovem aure et cauda amputatis voluntarie offerre potes votum
autem ex his solvi non potest
Le 22:24 omne animal quod vel contritis vel tunsis vel sectis ablatisque testiculis
est non offeretis Domino et in terra vestra hoc omnino ne faciatis
Le 22:25 de manu alienigenae non offeretis panes Deo vestro et quicquid aliud
dare voluerint quia corrupta et maculata sunt omnia non suscipietis ea
Le 22:26 locutusque est Dominus ad Mosen dicens
Le 22:27 bos ovis et capra cum genita fuerint septem diebus erunt sub ubere
matris suae die autem octavo et deinceps offerri poterunt Domino
Le 22:28 sive illa bos sive ovis non immolabuntur una die cum fetibus suis
Le 22:29 si immolaveritis hostiam pro gratiarum actione Domino ut possit esse
placabilis
Le 22:30 eodem die comedetis eam non remanebit quicquam in mane alterius diei
ego Dominus
Le 22:31 custodite mandata mea et facite ea ego Dominus
Le 22:32 ne polluatis nomen meum sanctum ut sanctificer in medio filiorum
Israhel ego Dominus qui sanctifico vos
Le 22:33 et eduxi de terra Aegypti ut essem vobis in Deum ego Dominus
Le 23:1 locutus est Dominus ad Mosen dicens
Le 23:2 loquere filiis Israhel et dices ad eos hae sunt feriae Domini quas
vocabitis sanctas
Le 23:3 sex diebus facietis opus dies septimus quia sabbati requies est vocabitur
sanctus omne opus non facietis in eo sabbatum Domini est in cunctis
habitationibus vestris
Le 23:4 hae sunt ergo feriae Domini sanctae quas celebrare debetis temporibus
suis
Le 23:5 mense primo quartadecima die mensis ad vesperum phase Domini est
Le 23:6 et quintadecima die mensis huius sollemnitas azymorum Domini est
septem diebus azyma comedetis
Le 23:7 dies primus erit vobis celeberrimus sanctusque omne opus servile non
facietis in eo
Le 23:8 sed offeretis sacrificium in igne Domino septem diebus dies autem
septimus erit celebrior et sanctior nullumque servile opus fiet in eo
Le 23:9 locutusque est Dominus ad Mosen dicens
Le 23:10 loquere filiis Israhel et dices ad eos cum ingressi fueritis terram quam
ego dabo vobis et messueritis segetem feretis manipulos spicarum
primitias messis vestrae ad sacerdotem
Le 23:11 qui elevabit fasciculum coram Domino ut acceptabile sit pro vobis altero
die sabbati et sanctificabit illum
Le 23:12 atque in eodem die quo manipulus consecratur caedetur agnus
inmaculatus anniculus in holocaustum Domini
Le 23:13 et libamenta offerentur cum eo duae decimae similae conspersae oleo in
incensum Domini odoremque suavissimum liba quoque vini quarta pars
hin
Le 23:14 panem et pulentam et pultes non comedetis ex segete usque ad diem qua
offeratis ex ea Deo vestro praeceptum est sempiternum in generationibus
cunctisque habitaculis vestris
Le 23:15 numerabitis ergo ab altero die sabbati in quo obtulistis manipulum
primitiarum septem ebdomadas plenas
Le 23:16 usque ad alteram diem expletionis ebdomadae septimae id est
quinquaginta dies et sic offeretis sacrificium novum Domino
Le 23:17 ex omnibus habitaculis vestris panes primitiarum duos de duabus
decimis similae fermentatae quos coquetis in primitias Domini
Le 23:18 offeretisque cum panibus septem agnos inmaculatos anniculos et vitulum
de armento unum et arietes duos et erunt in holocausto cum libamentis
suis in odorem suavissimum Domino
Le 23:19 facietis et hircum pro peccato duosque agnos anniculos hostias
pacificorum
Le 23:20 cumque elevaverit eos sacerdos cum panibus primitiarum coram Domino
cedent in usum eius
Le 23:21 et vocabitis hunc diem celeberrimum atque sanctissimum omne opus
servile non facietis in eo legitimum sempiternum erit in cunctis
habitaculis et generationibus vestris
Le 23:22 postquam autem messueritis segetem terrae vestrae non secabitis eam
usque ad solum nec remanentes spicas colligetis sed pauperibus et
peregrinis dimittetis eas ego Dominus Deus vester
Le 23:23 locutusque est Dominus ad Mosen dicens
Le 23:24 loquere filiis Israhel mense septimo prima die mensis erit vobis
sabbatum memorabile clangentibus tubis et vocabitur sanctum
Le 23:25 omne opus servile non facietis in eo et offeretis holocaustum Domino
Le 23:26 locutusque est Dominus ad Mosen dicens
Le 23:27 decimo die mensis huius septimi dies expiationum erit celeberrimus et
vocabitur sanctus adfligetisque animas vestras in eo et offeretis
holocaustum Domino
Le 23:28 omne opus non facietis in tempore diei huius quia dies propitiationis est
ut propitietur vobis Dominus Deus vester
Le 23:29 omnis anima quae adflicta non fuerit die hoc peribit de populis suis
Le 23:30 et quae operis quippiam fecerit delebo eam de populo suo
Le 23:31 nihil ergo operis facietis in eo legitimum sempiternum erit vobis in
cunctis generationibus et habitationibus vestris
Le 23:32 sabbatum requietionis est adfligetis animas vestras die nono mensis a
vespero usque ad vesperum celebrabitis sabbata vestra
Le 23:33 et locutus est Dominus ad Mosen dicens
Le 23:34 loquere filiis Israhel a quintodecimo die mensis huius septimi erunt
feriae tabernaculorum septem diebus Domino
Le 23:35 dies primus vocabitur celeberrimus atque sanctissimus omne opus servile
non facietis
Le 23:36 et septem diebus offeretis holocausta Domino dies quoque octavus erit
celeberrimus atque sanctissimus et offeretis holocaustum Domino est
enim coetus atque collectae omne opus servile non facietis in eo
Le 23:37 hae sunt feriae Domini quas vocabitis celeberrimas et sanctissimas
offeretisque in eis oblationes Domino holocausta et libamenta iuxta
ritum uniuscuiusque diei
Le 23:38 exceptis sabbatis Domini donisque vestris et quae offertis ex voto vel
quae sponte tribuitis Domino
Le 23:39 a quintodecimo ergo die mensis septimi quando congregaveritis omnes
fructus terrae vestrae celebrabitis ferias Domini septem diebus die primo
et die octavo erit sabbatum id est requies
Le 23:40 sumetisque vobis die primo fructus arboris pulcherrimae spatulasque
palmarum et ramos ligni densarum frondium et salices de torrente et
laetabimini coram Domino Deo vestro
Le 23:41 celebrabitisque sollemnitatem eius septem diebus per annum legitimum
sempiternum erit in generationibus vestris mense septimo festa
celebrabitis
Le 23:42 et habitabitis in umbraculis septem diebus omnis qui de genere est
Israhel manebit in tabernaculis
Le 23:43 ut discant posteri vestri quod in tabernaculis habitare fecerim filios
Israhel cum educerem eos de terra Aegypti ego Dominus Deus vester
Le 23:44 locutusque est Moses super sollemnitatibus Domini ad filios Israhel
Le 24:1 et locutus est Dominus ad Mosen dicens
Le 24:2 praecipe filiis Israhel ut adferant tibi oleum de olivis purissimum ac
lucidum ad concinnandas lucernas iugiter
Le 24:3 extra velum testimonii in tabernaculo foederis ponetque eas Aaron a
vespere usque in mane coram Domino cultu rituque perpetuo in
generationibus vestris
Le 24:4 super candelabro mundissimo ponentur semper in conspectu Domini
Le 24:5 accipies quoque similam et coques ex ea duodecim panes qui singuli
habebunt duas decimas
Le 24:6 quorum senos altrinsecus super mensam purissimam coram Domino
statues
Le 24:7 et pones super eos tus lucidissimum ut sit panis in monumentum
oblationis Domini
Le 24:8 per singula sabbata mutabuntur coram Domino suscepti a filiis Israhel
foedere sempiterno
Le 24:9 eruntque Aaron et filiorum eius ut comedant eos in loco sancto quia
sanctum sanctorum est de sacrificiis Domini iure perpetuo
Le 24:10 ecce autem egressus filius mulieris israhelitis quem pepererat de viro
aegyptio inter filios Israhel iurgatus est in castris cum viro israhelite
Le 24:11 cumque blasphemasset nomen et maledixisset ei adductus est ad Mosen
vocabatur autem mater eius Salumith filia Dabri de tribu Dan
Le 24:12 miseruntque eum in carcerem donec nossent quid iuberet Dominus
Le 24:13 qui locutus est ad Mosen
Le 24:14 dicens educ blasphemum extra castra et ponant omnes qui audierunt
manus suas super caput eius et lapidet eum populus universus
Le 24:15 et ad filios Israhel loqueris homo qui maledixerit Deo suo portabit
peccatum suum
Le 24:16 et qui blasphemaverit nomen Domini morte moriatur lapidibus opprimet
eum omnis multitudo sive ille civis seu peregrinus fuerit qui
blasphemaverit nomen Domini morte moriatur
Le 24:17 qui percusserit et occiderit hominem morte moriatur
Le 24:18 qui percusserit animal reddat vicarium id est animam pro anima
Le 24:19 qui inrogaverit maculam cuilibet civium suorum sicut fecit fiet ei
Le 24:20 fracturam pro fractura oculum pro oculo dentem pro dente restituet
qualem inflixerit maculam talem sustinere cogetur
Le 24:21 qui percusserit iumentum reddet aliud qui percusserit hominem punietur
Le 24:22 aequum iudicium sit inter vos sive peregrinus sive civis peccaverit quia
ego sum Dominus Deus vester
Le 24:23 locutusque est Moses ad filios Israhel et eduxerunt eum qui
blasphemaverat extra castra ac lapidibus oppresserunt feceruntque filii
Israhel sicut praeceperat Dominus Mosi
Le 25:1 locutusque est Dominus ad Mosen in monte Sinai dicens
Le 25:2 loquere filiis Israhel et dices ad eos quando ingressi fueritis terram quam
ego dabo vobis sabbatizet sabbatum Domini
Le 25:3 sex annis seres agrum tuum et sex annis putabis vineam tuam
colligesque fructus eius
Le 25:4 septimo autem anno sabbatum erit terrae requietionis Domini agrum non
seres et vineam non putabis
Le 25:5 quae sponte gignit humus non metes et uvas primitiarum tuarum non
colliges quasi vindemiam annus enim requietionis terrae est
Le 25:6 sed erunt vobis in cibum tibi et servo tuo ancillae et mercennario tuo et
advenae qui peregrinantur apud te
Le 25:7 iumentis tuis et pecoribus omnia quae nascuntur praebebunt cibum
Le 25:8 numerabis quoque tibi septem ebdomades annorum id est septem septies
quae simul faciunt annos quadraginta novem
Le 25:9 et clanges bucina mense septimo decima die mensis propitiationis
tempore in universa terra vestra
Le 25:10 sanctificabisque annum quinquagesimum et vocabis remissionem cunctis
habitatoribus terrae tuae ipse est enim iobeleus revertetur homo ad
possessionem suam et unusquisque rediet ad familiam pristinam
Le 25:11 quia iobeleus est et quinquagesimus annus non seretis neque metetis
sponte in agro nascentia et primitias vindemiae non colligetis
Le 25:12 ob sanctificationem iobelei sed statim ablata comedetis
Le 25:13 anno iobelei redient omnes ad possessiones suas
Le 25:14 quando vendes quippiam civi tuo vel emes ab eo ne contristes fratrem
tuum sed iuxta numerum annorum iobelei emes ab eo
Le 25:15 et iuxta supputationem frugum vendet tibi
Le 25:16 quanto plus anni remanserint post iobeleum tanto crescet et pretium et
quanto minus temporis numeraveris tanto minoris et emptio constabit
tempus enim frugum vendet tibi
Le 25:17 nolite adfligere contribules vestros sed timeat unusquisque Deum suum
quia ego Dominus Deus vester
Le 25:18 facite praecepta mea et iudicia custodite et implete ea ut habitare possitis
in terra absque ullo pavore
Le 25:19 et gignat vobis humus fructus suos quibus vescamini usque ad
saturitatem nullius impetum formidantes
Le 25:20 quod si dixeritis quid comedemus anno septimo si non seruerimus neque
collegerimus fruges nostras
Le 25:21 dabo benedictionem meam vobis anno sexto et faciet fructus trium
annorum
Le 25:22 seretisque anno octavo et comedetis veteres fruges usque ad nonum
annum donec nova nascantur edetis vetera
Le 25:23 terra quoque non veniet in perpetuum quia mea est et vos advenae et
coloni mei estis
Le 25:24 unde cuncta regio possessionis vestrae sub redemptionis condicione
vendetur
Le 25:25 si adtenuatus frater tuus vendiderit possessiunculam suam et voluerit
propinquus eius potest redimere quod ille vendiderat
Le 25:26 sin autem non habuerit proximum et ipse pretium ad redimendum
potuerit invenire
Le 25:27 conputabuntur fructus ex eo tempore quo vendidit et quod reliquum est
reddet emptori sicque recipiet possessionem suam
Le 25:28 quod si non invenerit manus eius ut reddat pretium habebit emptor quod
emerat usque ad annum iobeleum in ipso enim omnis venditio redit ad
dominum et ad possessorem pristinum
Le 25:29 qui vendiderit domum intra urbis muros habebit licentiam redimendi
donec unus impleatur annus
Le 25:30 si non redemerit et anni circulus fuerit evolutus emptor possidebit eam et
posteri eius in perpetuum et redimi non poterit etiam in iobeleo
Le 25:31 sin autem in villa fuerit domus quae muros non habet agrorum iure
vendetur si ante redempta non fuerit in iobeleo revertetur ad dominum
Le 25:32 aedes Levitarum quae in urbibus sunt semper possunt redimi
Le 25:33 si redemptae non fuerint in iobeleo revertentur ad dominos quia domus
urbium leviticarum pro possessionibus sunt inter filios Israhel
Le 25:34 suburbana autem eorum non venient quia possessio sempiterna est
Le 25:35 si adtenuatus fuerit frater tuus et infirmus manu et susceperis eum quasi
advenam et peregrinum et vixerit tecum
Le 25:36 ne accipias usuras ab eo nec amplius quam dedisti time Deum tuum ut
vivere possit frater tuus apud te
Le 25:37 pecuniam tuam non dabis ei ad usuram et frugum superabundantiam non
exiges
Le 25:38 ego Dominus Deus vester qui eduxi vos de terra Aegypti ut darem vobis
terram Chanaan et essem vester Deus
Le 25:39 si paupertate conpulsus vendiderit se tibi frater tuus non eum opprimes
servitute famulorum
Le 25:40 sed quasi mercennarius et colonus erit usque ad annum iobeleum
operabitur apud te
Le 25:41 et postea egredietur cum liberis suis et revertetur ad cognationem et ad
possessionem patrum suorum
Le 25:42 mei enim servi sunt et ego eduxi eos de terra Aegypti non venient
condicione servorum
Le 25:43 ne adfligas eum per potentiam sed metuito Deum tuum
Le 25:44 servus et ancilla sint vobis de nationibus quae in circuitu vestro sunt
Le 25:45 et de advenis qui peregrinantur apud vos vel qui ex his nati fuerint in
terra vestra hos habebitis famulos
Le 25:46 et hereditario iure transmittetis ad posteros ac possidebitis in aeternum
fratres autem vestros filios Israhel ne opprimatis per potentiam
Le 25:47 si invaluerit apud vos manus advenae atque peregrini et adtenuatus frater
tuus vendiderit se ei aut cuiquam de stirpe eius
Le 25:48 post venditionem potest redimi qui voluerit ex fratribus suis redimet eum
Le 25:49 et patruus et patruelis et consanguineus et adfinis sin autem et ipse
potuerit redimet se
Le 25:50 supputatis dumtaxat annis a tempore venditionis suae usque ad annum
iobeleum et pecunia qua venditus fuerat iuxta annorum numerum et
rationem mercennarii supputata
Le 25:51 si plures fuerint anni qui remanent usque ad iobeleum secundum hos
reddet et pretium
Le 25:52 si pauci ponet rationem cum eo iuxta annorum numerum et reddet
emptori quod reliquum est annorum
Le 25:53 quibus ante servivit mercedibus inputatis non adfliget eum violenter in
conspectu tuo
Le 25:54 quod si per haec redimi non potuerit anno iobeleo egredietur cum liberis
suis
Le 25:55 mei sunt enim servi filii Israhel quos eduxi de terra Aegypti
Le 26:1 ego Dominus Deus vester non facietis vobis idolum et sculptile nec
titulos erigetis nec insignem lapidem ponetis in terra vestra ut adoretis
eum ego enim sum Dominus Deus vester
Le 26:2 custodite sabbata mea et pavete ad sanctuarium meum ego Dominus
Le 26:3 si in praeceptis meis ambulaveritis et mandata mea custodieritis et
feceritis ea dabo vobis pluvias temporibus suis
Le 26:4 et terra gignet germen suum et pomis arbores replebuntur
Le 26:5 adprehendet messium tritura vindemiam et vindemia occupabit
sementem et comedetis panem vestrum in saturitatem et absque pavore
habitabitis in terra vestra
Le 26:6 dabo pacem in finibus vestris dormietis et non erit qui exterreat auferam
malas bestias et gladius non transibit terminos vestros
Le 26:7 persequemini inimicos vestros et corruent coram vobis
Le 26:8 persequentur quinque de vestris centum alienos et centum ex vobis
decem milia cadent inimici vestri in conspectu vestro gladio
Le 26:9 respiciam vos et crescere faciam multiplicabimini et firmabo pactum
meum vobiscum
Le 26:10 comedetis vetustissima veterum et vetera novis supervenientibus
proicietis
Le 26:11 ponam tabernaculum meum in medio vestri et non abiciet vos anima mea
Le 26:12 ambulabo inter vos et ero vester Deus vosque eritis populus meus
Le 26:13 ego Dominus Deus vester qui eduxi vos de terra Aegyptiorum ne
serviretis eis et qui confregi catenas cervicum vestrarum ut incederetis
erecti
Le 26:14 quod si non audieritis me nec feceritis omnia mandata mea
Le 26:15 si spreveritis leges meas et iudicia mea contempseritis ut non faciatis ea
quae a me constituta sunt et ad irritum perducatis pactum meum
Le 26:16 ego quoque haec faciam vobis visitabo vos velociter in egestate et ardore
qui conficiat oculos vestros et consumat animas frustra seretis sementem
quae ab hostibus devorabitur
Le 26:17 ponam faciem meam contra vos et corruetis coram hostibus vestris et
subiciemini his qui oderunt vos fugietis nemine persequente
Le 26:18 sin autem nec sic oboedieritis mihi addam correptiones vestras
septuplum propter peccata vestra
Le 26:19 et conteram superbiam duritiae vestrae daboque caelum vobis desuper
sicut ferrum et terram aeneam
Le 26:20 consumetur in cassum labor vester non proferet terra germen nec arbores
poma praebebunt
Le 26:21 si ambulaveritis ex adverso mihi nec volueritis audire me addam plagas
vestras usque in septuplum propter peccata vestra
Le 26:22 emittamque in vos bestias agri quae consumant et vos et pecora vestra et
ad paucitatem cuncta redigant desertaeque fiant viae vestrae
Le 26:23 quod si nec sic volueritis recipere disciplinam sed ambulaveritis ex
adverso mihi
Le 26:24 ego quoque contra vos adversus incedam et percutiam vos septies
propter peccata vestra
Le 26:25 inducamque super vos gladium ultorem foederis mei cumque
confugeritis in urbes mittam pestilentiam in medio vestri et trademini
hostium manibus
Le 26:26 postquam confregero baculum panis vestri ita ut decem mulieres in uno
clibano coquant panes et reddant eos ad pondus et comedetis et non
saturabimini
Le 26:27 sin autem nec per haec audieritis me sed ambulaveritis contra me
Le 26:28 et ego incedam adversum vos in furore contrario et corripiam vos septem
plagis propter peccata vestra
Le 26:29 ita ut comedatis carnes filiorum et filiarum vestrarum
Le 26:30 destruam excelsa vestra et simulacra confringam cadetis inter ruinas
idolorum vestrorum et abominabitur vos anima mea
Le 26:31 in tantum ut urbes vestras redigam in solitudinem et deserta faciam
sanctuaria vestra nec recipiam ultra odorem suavissimum
Le 26:32 disperdamque terram vestram et stupebunt super ea inimici vestri cum
habitatores illius fuerint
Le 26:33 vos autem dispergam in gentes et evaginabo post vos gladium eritque
terra vestra deserta et civitates dirutae
Le 26:34 tunc placebunt terrae sabbata sua cunctis diebus solitudinis suae quando
fueritis
Le 26:35 in terra hostili sabbatizabit et requiescet in sabbatis solitudinis suae eo
quod non requieverit in sabbatis vestris quando habitabatis in ea
Le 26:36 et qui de vobis remanserint dabo pavorem in cordibus eorum in
regionibus hostium terrebit eos sonitus folii volantis et ita fugient quasi
gladium cadent nullo sequente
Le 26:37 et corruent singuli super fratres suos quasi bella fugientes nemo vestrum
inimicis audebit resistere
Le 26:38 peribitis inter gentes et hostilis vos terra consumet
Le 26:39 quod si et de his aliqui remanserint tabescent in iniquitatibus suis in terra
inimicorum suorum et propter peccata patrum suorum et sua adfligentur
Le 26:40 donec confiteantur iniquitates suas et maiorum suorum quibus
praevaricati sunt in me et ambulaverunt ex adverso mihi
Le 26:41 ambulabo igitur et ego contra eos et inducam illos in terram hostilem
donec erubescat incircumcisa mens eorum tunc orabunt pro impietatibus
suis
Le 26:42 et recordabor foederis mei quod pepigi cum Iacob et Isaac et Abraham
terrae quoque memor ero
Le 26:43 quae cum relicta fuerit ab eis conplacebit sibi in sabbatis suis patiens
solitudinem propter illos ipsi vero rogabunt pro peccatis suis eo quod
abiecerint iudicia mea et leges meas despexerint
Le 26:44 et tamen etiam cum essent in terra hostili non penitus abieci eos neque
sic despexi ut consumerentur et irritum facerem pactum meum cum eis
ego enim sum Dominus Deus eorum
Le 26:45 et recordabor foederis mei pristini quando eduxi eos de terra Aegypti in
conspectu gentium ut essem Deus eorum ego Dominus Deus haec sunt
praecepta atque iudicia et leges quas dedit Dominus inter se et inter filios
Israhel in monte Sinai per manum Mosi
Le 27:1 locutusque est Dominus ad Mosen dicens
Le 27:2 loquere filiis Israhel et dices ad eos homo qui votum fecerit et
spoponderit Deo animam suam sub aestimatione dabit pretium
Le 27:3 si fuerit masculus a vicesimo usque ad sexagesimum annum dabit
quinquaginta siclos argenti ad mensuram sanctuarii
Le 27:4 si mulier triginta
Le 27:5 a quinto autem anno usque ad vicesimum masculus dabit viginti siclos
femina decem
Le 27:6 ab uno mense usque ad annum quintum pro masculo dabuntur quinque
sicli pro femina tres
Le 27:7 sexagenarius et ultra masculus dabit quindecim siclos femina decem
Le 27:8 si pauper fuerit et aestimationem reddere non valebit stabit coram
sacerdote et quantum ille aestimaverit et viderit eum posse reddere
tantum dabit
Le 27:9 animal autem quod immolari potest Domino si quis voverit sanctum erit
Le 27:10 et mutari non poterit id est nec melius malo nec peius bono quod si
mutaverit et ipsum quod mutatum est et illud pro quo mutatum est
consecratum erit Domino
Le 27:11 animal inmundum quod immolari Domino non potest si quis voverit
adducetur ante sacerdotem
Le 27:12 qui diiudicans utrum bonum an malum sit statuet pretium
Le 27:13 quod si dare voluerit is qui offert addet supra aestimationis quintam
partem
Le 27:14 homo si voverit domum suam et sanctificaverit Domino considerabit
eam sacerdos utrum bona an mala sit et iuxta pretium quod ab eo fuerit
constitutum venundabitur
Le 27:15 sin autem ille qui voverat voluerit redimere eam dabit quintam partem
aestimationis supra et habebit domum
Le 27:16 quod si agrum possessionis suae voverit et consecraverit Domino iuxta
mensuram sementis aestimabitur pretium si triginta modiis hordei seritur
terra quinquaginta siclis veniet argenti
Le 27:17 si statim ab anno incipientis iobelei voverit agrum quanto valere potest
tanto aestimabitur
Le 27:18 sin autem post aliquantum temporis supputabit sacerdos pecuniam iuxta
annorum qui reliqui sunt numerum usque ad iobeleum et detrahetur ex
pretio
Le 27:19 quod si voluerit redimere agrum ille qui voverat addet quintam partem
aestimatae pecuniae et possidebit eum
Le 27:20 sin autem noluerit redimere sed alteri cuilibet fuerit venundatus ultra
eum qui voverat redimere non poterit
Le 27:21 quia cum iobelei venerit dies sanctificatus erit Domino et possessio
consecrata ad ius pertinet sacerdotum
Le 27:22 si ager emptus et non de possessione maiorum sanctificatus fuerit
Domino
Le 27:23 supputabit sacerdos iuxta annorum numerum usque ad iobeleum pretium
et dabit ille qui voverat eum Domino
Le 27:24 in iobeleo autem revertetur ad priorem dominum qui vendiderat eum et
habuerat in sortem possessionis suae
Le 27:25 omnis aestimatio siclo sanctuarii ponderabitur siclus viginti obolos habet
Le 27:26 primogenita quae ad Dominum pertinent nemo sanctificare poterit et
vovere sive bos sive ovis fuerit Domini sunt
Le 27:27 quod si inmundum est animal redimet qui obtulit iuxta aestimationem
tuam et addet quintam partem pretii si redimere noluerit vendetur alteri
quantocumque a te fuerit aestimatum
Le 27:28 omne quod Domino consecratur sive homo fuerit sive animal sive ager
non veniet nec redimi poterit quicquid semel fuerit consecratum sanctum
sanctorum erit Domino
Le 27:29 et omnis consecratio quae offertur ab homine non redimetur sed morte
morietur
Le 27:30 omnes decimae terrae sive de frugibus sive de pomis arborum Domini
sunt et illi sanctificantur
Le 27:31 si quis autem voluerit redimere decimas suas addet quintam partem
earum
Le 27:32 omnium decimarum boves et oves et caprae quae sub pastoris virga
transeunt quicquid decimum venerit sanctificabitur Domino
Le 27:33 non eligetur nec bonum nec malum nec altero commutabitur si quis
mutaverit et quod mutatum est et pro quo mutatum est sanctificabitur
Domino et non redimetur
Le 27:34 haec sunt praecepta quae mandavit Dominus Mosi ad filios Israhel in
monte Sinai
 

 

Numbers

 

Nu 1:1 locutusque est Dominus ad Mosen in deserto Sinai in tabernaculo
foederis prima die mensis secundi anno altero egressionis eorum ex
Aegypto dicens
Nu 1:2 tollite summam universae congregationis filiorum Israhel per
cognationes et domos suas et nomina singulorum quicquid sexus est
masculini
Nu 1:3 a vicesimo anno et supra omnium virorum fortium ex Israhel et
numerabitis eos per turmas suas tu et Aaron
Nu 1:4 eruntque vobiscum principes tribuum ac domorum in cognationibus suis
Nu 1:5 quorum ista sunt nomina de Ruben Elisur filius Sedeur
Nu 1:6 de Symeon Salamihel filius Surisaddai
Nu 1:7 de Iuda Naasson filius Aminadab
Nu 1:8 de Isachar Nathanahel filius Suar
Nu 1:9 de Zabulon Heliab filius Helon
Nu 1:10 filiorum autem Ioseph de Ephraim Helisama filius Ammiud de Manasse
Gamalihel filius Phadassur
Nu 1:11 de Beniamin Abidan filius Gedeonis
Nu 1:12 de Dan Ahiezer filius Amisaddai
Nu 1:13 de Aser Phegihel filius Ochran
Nu 1:14 de Gad Heliasaph filius Duhel
Nu 1:15 de Nepthali Ahira filius Henan
Nu 1:16 hii nobilissimi principes multitudinis per tribus et cognationes suas et
capita exercitus Israhel
Nu 1:17 quos tulerunt Moses et Aaron cum omni vulgi multitudine
Nu 1:18 et congregaverunt primo die mensis secundi recensentes eos per
cognationes et domos ac familias et capita et nomina singulorum a
vicesimo anno et supra
Nu 1:19 sicut praeceperat Dominus Mosi numeratique sunt in deserto Sinai
Nu 1:20 de Ruben primogenito Israhelis per generationes et familias ac domos
suas et nomina capitum singulorum omne quod sexus est masculini a
vicesimo anno et supra procedentium ad bellum
Nu 1:21 quadraginta sex milia quingenti
Nu 1:22 de filiis Symeon per generationes et familias ac domos cognationum
suarum recensiti sunt per nomina et capita singulorum omne quod sexus
est masculini a vicesimo anno et supra procedentium ad bellum
Nu 1:23 quinquaginta novem milia trecenti
Nu 1:24 de filiis Gad per generationes et familias ac domos cognationum suarum
recensiti sunt per nomina singulorum a viginti annis et supra omnes qui
ad bella procederent
Nu 1:25 quadraginta quinque milia sescenti quinquaginta
Nu 1:26 de filiis Iuda per generationes et familias ac domos cognationum suarum
per nomina singulorum a vicesimo anno et supra omnes qui poterant ad
bella procedere
Nu 1:27 recensiti sunt septuaginta quattuor milia sescenti
Nu 1:28 de filiis Isachar per generationes et familias ac domos cognationum
suarum per nomina singulorum a vicesimo anno et supra omnes qui ad
bella procederent
Nu 1:29 recensiti sunt quinquaginta quattuor milia quadringenti
Nu 1:30 de filiis Zabulon per generationes et familias ac domos cognationum
suarum recensiti sunt per nomina singulorum a vicesimo anno et supra
omnes qui poterant ad bella procedere
Nu 1:31 quinquaginta septem milia quadringenti
Nu 1:32 de filiis Ioseph filiorum Ephraim per generationes et familias ac domos
cognationum suarum recensiti sunt per nomina singulorum a vicesimo
anno et supra omnes qui poterant ad bella procedere
Nu 1:33 quadraginta milia quingenti
Nu 1:34 porro filiorum Manasse per generationes et familias ac domos
cognationum suarum recensiti sunt per nomina singulorum a viginti
annis et supra omnes qui poterant ad bella procedere
Nu 1:35 triginta duo milia ducenti
Nu 1:36 de filiis Beniamin per generationes et familias ac domos cognationum
suarum recensiti sunt nominibus singulorum a vicesimo anno et supra
omnes qui poterant ad bella procedere
Nu 1:37 triginta quinque milia quadringenti
Nu 1:38 de filiis Dan per generationes et familias ac domos cognationum suarum
recensiti sunt nominibus singulorum a vicesimo anno et supra omnes qui
poterant ad bella procedere
Nu 1:39 sexaginta duo milia septingenti
Nu 1:40 de filiis Aser per generationes et familias ac domos cognationum suarum
recensiti sunt per nomina singulorum a vicesimo anno et supra omnes
qui poterant ad bella procedere
Nu 1:41 quadraginta milia et mille quingenti
Nu 1:42 de filiis Nepthali per generationes et familias ac domos cognationum
suarum recensiti sunt nominibus singulorum a vicesimo anno et supra
omnes qui poterant ad bella procedere
Nu 1:43 quinquaginta tria milia quadringenti
Nu 1:44 hii sunt quos numeraverunt Moses et Aaron et duodecim principes
Israhel singulos per domos cognationum suarum
Nu 1:45 fueruntque omnes filiorum Israhel per domos et familias suas a vicesimo
anno et supra qui poterant ad bella procedere
Nu 1:46 sescenta tria milia virorum quingenti quinquaginta
Nu 1:47 Levitae autem in tribu familiarum suarum non sunt numerati cum eis
Nu 1:48 locutusque est Dominus ad Mosen dicens
Nu 1:49 tribum Levi noli numerare neque ponas summam eorum cum filiis
Israhel
Nu 1:50 sed constitue eos super tabernaculum testimonii cuncta vasa eius et
quicquid ad caerimonias pertinet ipsi portabunt tabernaculum et omnia
utensilia eius et erunt in ministerio ac per gyrum tabernaculi metabuntur
Nu 1:51 cum proficiscendum fuerit deponent Levitae tabernaculum cum castra
metanda erigent quisquis externorum accesserit occidetur
Nu 1:52 metabuntur autem castra filii Israhel unusquisque per turmas et cuneos
atque exercitum suum
Nu 1:53 porro Levitae per gyrum tabernaculi figent tentoria ne fiat indignatio
super multitudinem filiorum Israhel et excubabunt in custodiis
tabernaculi testimonii
Nu 1:54 fecerunt ergo filii Israhel iuxta omnia quae praeceperat Dominus Mosi
Nu 2:1 locutusque est Dominus ad Mosen et Aaron dicens
Nu 2:2 singuli per turmas signa atque vexilla et domos cognationum suarum
castrametabuntur filiorum Israhel per gyrum tabernaculi foederis
Nu 2:3 ad orientem Iudas figet tentoria per turmas exercitus sui eritque princeps
filiorum eius Naasson filius Aminadab
Nu 2:4 et omnis de stirpe eius summa pugnantium septuaginta quattuor milia
sescentorum
Nu 2:5 iuxta eum castrametati sunt de tribu Isachar quorum princeps fuit
Nathanahel filius Suar
Nu 2:6 et omnis numerus pugnatorum eius quinquaginta quattuor milia
quadringenti
Nu 2:7 in tribu Zabulon princeps fuit Heliab filius Helon
Nu 2:8 omnis de stirpe eius exercitus pugnatorum quinquaginta septem milia
quadringenti
Nu 2:9 universi qui in castris Iudae adnumerati sunt fuerunt centum octoginta
sex milia quadringenti et per turmas suas primi egredientur
Nu 2:10 in castris filiorum Ruben ad meridianam plagam erit princeps Elisur
filius Sedeur
Nu 2:11 et cunctus exercitus pugnatorum eius qui numerati sunt quadraginta sex
milia quingenti
Nu 2:12 iuxta eum castrametati sunt de tribu Symeon quorum princeps fuit
Salamihel filius Surisaddai
Nu 2:13 et cunctus exercitus pugnatorum eius qui numerati sunt quinquaginta
novem milia trecenti
Nu 2:14 in tribu Gad princeps fuit Heliasaph filius Duhel
Nu 2:15 et cunctus exercitus pugnatorum eius qui numerati sunt quadraginta
quinque milia sescenti quinquaginta
Nu 2:16 omnes qui recensiti sunt in castris Ruben centum quinquaginta milia et
mille quadringenti quinquaginta per turmas suas in secundo loco
proficiscentur
Nu 2:17 levabitur autem tabernaculum testimonii per officia Levitarum et turmas
eorum quomodo erigetur ita et deponetur singuli per loca et ordines suos
proficiscentur
Nu 2:18 ad occidentalem plagam erunt castra filiorum Ephraim quorum princeps
fuit Helisama filius Ammiud
Nu 2:19 cunctus exercitus pugnatorum eius qui numerati sunt quadraginta milia
quingenti
Nu 2:20 et cum eis tribus filiorum Manasse quorum princeps fuit Gamalihel filius
Phadassur
Nu 2:21 cunctus exercitus pugnatorum eius qui numerati sunt triginta duo milia
ducenti
Nu 2:22 in tribu filiorum Beniamin princeps fuit Abidan filius Gedeonis
Nu 2:23 et cunctus exercitus pugnatorum eius qui recensiti sunt triginta quinque
milia quadringenti
Nu 2:24 omnes qui numerati sunt in castris Ephraim centum octo milia centum
per turmas suas tertii proficiscentur
Nu 2:25 ad aquilonis partem castrametati sunt filii Dan quorum princeps fuit
Ahiezer filius Amisaddai
Nu 2:26 cunctus exercitus pugnatorum eius qui numerati sunt sexaginta duo milia
septingenti
Nu 2:27 iuxta eum fixere tentoria de tribu Aser quorum princeps fuit Phegihel
filius Ochran
Nu 2:28 cunctus exercitus pugnatorum eius qui numerati sunt quadraginta milia et
mille quingenti
Nu 2:29 de tribu filiorum Nepthalim princeps fuit Ahira filius Henan
Nu 2:30 cunctus exercitus pugnatorum eius quinquaginta tria milia quadringenti
Nu 2:31 omnes qui numerati sunt in castris Dan fuerunt centum quinquaginta
septem milia sescenti et novissimi proficiscentur
Nu 2:32 hic numerus filiorum Israhel per domos cognationum suarum et turmas
divisi exercitus sescenta tria milia quingenti quinquaginta
Nu 2:33 Levitae autem non sunt numerati inter filios Israhel sic enim praecepit
Dominus Mosi
Nu 2:34 feceruntque filii Israhel iuxta omnia quae mandaverat Dominus
castrametati sunt per turmas suas et profecti per familias ac domos
patrum suorum
Nu 3:1 haec sunt generationes Aaron et Mosi in die qua locutus est Dominus ad
Mosen in monte Sinai
Nu 3:2 et haec nomina filiorum Aaron primogenitus eius Nadab dein Abiu et
Eleazar et Ithamar
Nu 3:3 haec nomina filiorum Aaron sacerdotum qui uncti sunt et quorum
repletae et consecratae manus ut sacerdotio fungerentur
Nu 3:4 mortui sunt Nadab et Abiu cum offerrent ignem alienum in conspectu
Domini in deserto Sinai absque liberis functique sunt sacerdotio Eleazar
et Ithamar coram Aaron patre suo
Nu 3:5 locutus est Dominus ad Mosen dicens
Nu 3:6 adplica tribum Levi et fac stare in conspectu Aaron sacerdotis ut
ministrent ei et excubent
Nu 3:7 et observent quicquid ad cultum pertinet multitudinis coram tabernaculo
testimonii
Nu 3:8 et custodiant vasa tabernaculi servientes in ministerio eius
Nu 3:9 dabisque dono Levitas
Nu 3:10 Aaron et filiis eius quibus traditi sunt a filiis Israhel Aaron autem et
filios eius constitues super cultum sacerdotii externus qui ad
ministrandum accesserit morietur
Nu 3:11 locutusque est Dominus ad Mosen dicens
Nu 3:12 ego tuli Levitas a filiis Israhel pro omni primogenito qui aperit vulvam in
filiis Israhel eruntque Levitae mei
Nu 3:13 meum est enim omne primogenitum ex quo percussi primogenitos in
terra Aegypti sanctificavi mihi quicquid primum nascitur in Israhel ab
homine usque ad pecus mei sunt ego Dominus
Nu 3:14 locutus est Dominus ad Mosen in deserto Sinai dicens
Nu 3:15 numera filios Levi per domos patrum suorum et familias omnem
masculum ab uno mense et supra
Nu 3:16 numeravit Moses ut praeceperat Dominus
Nu 3:17 et inventi sunt filii Levi per nomina sua Gerson et Caath et Merari
Nu 3:18 filii Gerson Lebni et Semei
Nu 3:19 filii Caath Amram et Iessaar Hebron et Ozihel
Nu 3:20 filii Merari Mooli et Musi
Nu 3:21 de Gerson fuere familiae duae lebnitica et semeitica
Nu 3:22 quarum numeratus est populus sexus masculini ab uno mense et supra
septem milia quingentorum
Nu 3:23 hii post tabernaculum metabuntur ad occidentem
Nu 3:24 sub principe Eliasaph filio Lahel
Nu 3:25 et habebunt excubias in tabernaculo foederis
Nu 3:26 ipsum tabernaculum et operimentum eius tentorium quod trahitur ante
fores tecti foederis et cortinas atrii tentorium quoque quod adpenditur in
introitu atrii tabernaculi et quicquid ad ritum altaris pertinet funes
tabernaculi et omnia utensilia eius
Nu 3:27 cognatio Caath habebit populos Amramitas et Iessaaritas et Hebronitas et
Ozihelitas hae sunt familiae Caathitarum recensitae per nomina sua
Nu 3:28 omnes generis masculini ab uno mense et supra octo milia sescenti
habebunt excubias sanctuarii
Nu 3:29 et castrametabuntur ad meridianam plagam
Nu 3:30 princepsque eorum erit Elisaphan filius Ozihel
Nu 3:31 et custodient arcam mensamque et candelabrum altaria et vasa sanctuarii
in quibus ministratur et velum cunctamque huiuscemodi supellectilem
Nu 3:32 princeps autem principum Levitarum Eleazar filius Aaron sacerdotis erit
super excubitores custodiae sanctuarii
Nu 3:33 at vero de Merari erunt populi Moolitae et Musitae recensiti per nomina
sua
Nu 3:34 omnes generis masculini ab uno mense et supra sex milia ducenti
Nu 3:35 princeps eorum Surihel filius Abiahihel in plaga septentrionali
castrametabuntur
Nu 3:36 erunt sub custodia eorum tabulae tabernaculi et vectes et columnae ac
bases earum et omnia quae ad cultum huiuscemodi pertinent
Nu 3:37 columnaeque atrii per circuitum cum basibus suis et paxilli cum funibus
Nu 3:38 castrametabuntur ante tabernaculum foederis id est ad orientalem plagam
Moses et Aaron cum filiis suis habentes custodiam sanctuarii in medio
filiorum Israhel quisquis alienus accesserit morietur
Nu 3:39 omnes Levitae quos numeraverunt Moses et Aaron iuxta praeceptum
Domini per familias suas in genere masculino a mense uno et supra
fuerunt viginti duo milia
Nu 3:40 et ait Dominus ad Mosen numera primogenitos sexus masculini de filiis
Israhel a mense uno et supra et habebis summam eorum
Nu 3:41 tollesque Levitas mihi pro omni primogenito filiorum Israhel ego sum
Dominus et pecora eorum pro universis primogenitis pecoris filiorum
Israhel
Nu 3:42 recensuit Moses sicut praeceperat Dominus primogenitos filiorum
Israhel
Nu 3:43 et fuerunt masculi per nomina sua a mense uno et supra viginti duo milia
ducenti septuaginta tres
Nu 3:44 locutusque est Dominus ad Mosen
Nu 3:45 tolle Levitas pro primogenitis filiorum Israhel et pecora Levitarum pro
pecoribus eorum eruntque Levitae mei ego sum Dominus
Nu 3:46 in pretio autem ducentorum septuaginta trium qui excedunt numerum
Levitarum de primogenitis filiorum Israhel
Nu 3:47 accipies quinque siclos per singula capita ad mensuram sanctuarii siclus
habet obolos viginti
Nu 3:48 dabisque pecuniam Aaron et filiis eius pretium eorum qui supra sunt
Nu 3:49 tulit igitur Moses pecuniam eorum qui fuerant amplius et quos
redemerant a Levitis
Nu 3:50 pro primogenitis filiorum Israhel mille trecentorum sexaginta quinque
siclorum iuxta pondus sanctuarii
Nu 3:51 et dedit eam Aaroni et filiis eius iuxta verbum quod praeceperat sibi
Dominus
Nu 4:1 locutusque est Dominus ad Mosen et Aaron dicens
Nu 4:2 tolle summam filiorum Caath de medio Levitarum per domos et familias
suas
Nu 4:3 a tricesimo anno et supra usque ad quinquagesimum annum omnium qui
ingrediuntur ut stent et ministrent in tabernaculo foederis
Nu 4:4 hic est cultus filiorum Caath tabernaculum foederis et sanctum
sanctorum
Nu 4:5 ingredientur Aaron et filii eius quando movenda sunt castra et deponent
velum quod pendet ante fores involventque eo arcam testimonii
Nu 4:6 et operient rursum velamine ianthinarum pellium extendentque desuper
pallium totum hyacinthinum et inducent vectes
Nu 4:7 mensam quoque propositionis involvent hyacinthino pallio et ponent
cum ea turibula et mortariola cyatos et crateras ad liba fundenda panes
semper in ea erunt
Nu 4:8 extendentque desuper pallium coccineum quod rursum operient
velamento ianthinarum pellium et inducent vectes
Nu 4:9 sument et pallium hyacinthinum quo operient candelabrum cum lucernis
et forcipibus suis et emunctoriis et cunctis vasis olei quae ad
concinnandas lucernas necessaria sunt
Nu 4:10 et super omnia ponent operimentum ianthinarum pellium et inducent
vectes
Nu 4:11 nec non et altare aureum involvent hyacinthino vestimento et extendent
desuper operimentum ianthinarum pellium inducentque vectes
Nu 4:12 omnia vasa quibus ministratur in sanctuario involvent hyacinthino pallio
et extendent desuper operimentum ianthinarum pellium inducentque
vectes
Nu 4:13 sed et altare mundabunt cinere et involvent illud purpureo vestimento
Nu 4:14 ponentque cum eo omnia vasa quibus in ministerio eius utuntur id est
ignium receptacula fuscinulas ac tridentes uncinos et vatilla cuncta vasa
altaris operient simul velamine ianthinarum pellium et inducent vectes
Nu 4:15 cumque involverint Aaron et filii eius sanctuarium et omnia vasa eius in
commotione castrorum tunc intrabunt filii Caath ut portent involuta et
non tangant vasa sanctuarii ne moriantur ista sunt onera filiorum Caath
in tabernaculo foederis
Nu 4:16 super quos erit Eleazar filius Aaron sacerdotis ad cuius pertinet curam
oleum ad concinnandas lucernas et conpositionis incensum et sacrificium
quod semper offertur et oleum unctionis et quicquid ad cultum
tabernaculi pertinet omniumque vasorum quae in sanctuario sunt
Nu 4:17 locutusque est Dominus ad Mosen et Aaron dicens
Nu 4:18 nolite perdere populum Caath de medio Levitarum
Nu 4:19 sed hoc facite eis ut vivant et non moriantur si tetigerint sancta
sanctorum Aaron et filii eius intrabunt ipsique disponent opera
singulorum et divident quid portare quis debeat
Nu 4:20 alii nulla curiositate videant quae sunt in sanctuario priusquam
involvantur alioquin morientur
Nu 4:21 locutus est Dominus ad Mosen dicens
Nu 4:22 tolle summam etiam filiorum Gerson per domos ac familias et
cognationes suas
Nu 4:23 a triginta annis et supra usque ad annos quinquaginta numera omnes qui
ingrediuntur et ministrant in tabernaculo foederis
Nu 4:24 hoc est officium familiae Gersonitarum
Nu 4:25 ut portent cortinas tabernaculi et tectum foederis operimentum aliud et
super omnia velamen ianthinum tentoriumque quod pendet in introitu
foederis tabernaculi
Nu 4:26 cortinas atrii et velum in introitu quod est ante tabernaculum omnia quae
ad altare pertinent funiculos et vasa ministerii
Nu 4:27 iubente Aaron et filiis eius portabunt filii Gerson et scient singuli cui
debeant oneri mancipari
Nu 4:28 hic est cultus familiae Gersonitarum in tabernaculo foederis eruntque sub
manu Ithamar filii Aaron sacerdotis
Nu 4:29 filios quoque Merari per familias et domos patrum suorum recensebis
Nu 4:30 a triginta annis et supra usque ad annos quinquaginta omnes qui
ingrediuntur ad officium ministerii sui et cultum foederis testimonii
Nu 4:31 haec sunt onera eorum portabunt tabulas tabernaculi et vectes eius
columnas et bases earum
Nu 4:32 columnas quoque atrii per circuitum cum basibus et paxillis et funibus
suis omnia vasa et supellectilem ad numerum accipient sicque portabunt
Nu 4:33 hoc est officium familiae Meraritarum et ministerium in tabernaculo
foederis eruntque sub manu Ithamar filii Aaron sacerdotis
Nu 4:34 recensuerunt igitur Moses et Aaron et principes synagogae filios Caath
per cognationes et domos patrum suorum
Nu 4:35 a triginta annis et supra usque ad annum quinquagesimum omnes qui
ingrediuntur ad ministerium tabernaculi foederis
Nu 4:36 et inventi sunt duo milia septingenti quinquaginta
Nu 4:37 hic est numerus populi Caath qui intrat tabernaculum foederis hos
numeravit Moses et Aaron iuxta sermonem Domini per manum Mosi
Nu 4:38 numerati sunt et filii Gerson per cognationes et domos patrum suorum
Nu 4:39 a triginta annis et supra usque ad annum quinquagesimum omnes qui
ingrediuntur ut ministrent in tabernaculo foederis
Nu 4:40 et inventi sunt duo milia sescenti triginta
Nu 4:41 hic est populus Gersonitarum quos numeraverunt Moses et Aaron iuxta
verbum Domini
Nu 4:42 numerati sunt et filii Merari per cognationes et domos patrum suorum
Nu 4:43 a triginta annis et supra usque ad annum quinquagesimum omnes qui
ingrediuntur ad explendos ritus tabernaculi foederis
Nu 4:44 et inventi sunt tria milia ducenti
Nu 4:45 hic est numerus filiorum Merari quos recensuerunt Moses et Aaron iuxta
imperium Domini per manum Mosi
Nu 4:46 omnes qui recensiti sunt de Levitis et quos fecit ad nomen Moses et
Aaron et principes Israhel per cognationes et domos patrum suorum
Nu 4:47 a triginta annis et supra usque ad annum quinquagesimum ingredientes
ad ministerium tabernaculi et onera portanda
Nu 4:48 fuerunt simul octo milia quingenti octoginta
Nu 4:49 iuxta verbum Domini recensuit eos Moses unumquemque iuxta officium
et onera sua sicut praeceperat ei Dominus
Nu 5:1 locutusque est Dominus ad Mosen dicens
Nu 5:2 praecipe filiis Israhel ut eiciant de castris omnem leprosum et qui semine
fluit pollutusque est super mortuo
Nu 5:3 tam masculum quam feminam eicite de castris ne contaminent ea cum
habitaverim vobiscum
Nu 5:4 feceruntque ita filii Israhel et eiecerunt eos extra castra sicut locutus erat
Dominus Mosi
Nu 5:5 locutus est Dominus ad Mosen dicens
Nu 5:6 loquere ad filios Israhel vir sive mulier cum fecerint ex omnibus peccatis
quae solent hominibus accidere et per neglegentiam transgressi fuerint
mandatum Domini atque deliquerint
Nu 5:7 confitebuntur peccatum suum et reddent ipsum caput quintamque partem
desuper ei in quem peccaverint
Nu 5:8 sin autem non fuerit qui recipiat dabunt Domino et erit sacerdotis
excepto ariete qui offertur pro expiatione ut sit placabilis hostia
Nu 5:9 omnes quoque primitiae quas offerunt filii Israhel ad sacerdotem
pertinent
Nu 5:10 et quicquid in sanctuarium offertur a singulis et traditur manibus
sacerdotis ipsius erit
Nu 5:11 locutus est Dominus ad Mosen dicens
Nu 5:12 loquere ad filios Israhel et dices ad eos vir cuius uxor erraverit
maritumque contemnens
Nu 5:13 dormierit cum altero viro et hoc maritus deprehendere non quiverit sed
latet adulterium et testibus argui non potest quia non est inventa in stupro
Nu 5:14 si spiritus zelotypiae concitaverit virum contra uxorem suam quae vel
polluta est vel falsa suspicione appetitur
Nu 5:15 adducet eam ad sacerdotem et offeret oblationem pro illa decimam
partem sati farinae hordiaciae non fundet super eam oleum nec inponet
tus quia sacrificium zelotypiae est et oblatio investigans adulterium
Nu 5:16 offeret igitur eam sacerdos et statuet coram Domino
Nu 5:17 adsumetque aquam sanctam in vase fictili et pauxillum terrae de
pavimento tabernaculi mittet in eam
Nu 5:18 cumque steterit mulier in conspectu Domini discoperiet caput eius et
ponet super manus illius sacrificium recordationis et oblationem
zelotypiae ipse autem tenebit aquas amarissimas in quibus cum
execratione maledicta congessit
Nu 5:19 adiurabitque eam et dicet si non dormivit vir alienus tecum et si non
polluta es deserto mariti toro non te nocebunt aquae istae amarissimae in
quas maledicta congessi
Nu 5:20 sin autem declinasti a viro tuo atque polluta es et concubuisti cum altero
Nu 5:21 his maledictionibus subiacebis det te Dominus in maledictionem
exemplumque cunctorum in populo suo putrescere faciat femur tuum et
tumens uterus disrumpatur
Nu 5:22 ingrediantur aquae maledictae in ventrem tuum et utero tumescente
putrescat femur et respondebit mulier amen amen
Nu 5:23 scribetque sacerdos in libello ista maledicta et delebit ea aquis
amarissimis in quas maledicta congessit
Nu 5:24 et dabit ei bibere quas cum exhauserit
Nu 5:25 tollet sacerdos de manu eius sacrificium zelotypiae et elevabit illud
coram Domino inponetque super altare ita dumtaxat ut prius
Nu 5:26 pugillum sacrificii tollat de eo quod offertur et incendat super altare et
sic potum det mulieri aquas amarissimas
Nu 5:27 quas cum biberit si polluta est et contempto viro adulterii rea
pertransibunt eam aquae maledictionis et inflato ventre conputrescet
femur eritque mulier in maledictionem et in exemplum omni populo
Nu 5:28 quod si polluta non fuerit erit innoxia et faciet liberos
Nu 5:29 ista est lex zelotypiae si declinaverit mulier a viro suo et si polluta fuerit
Nu 5:30 maritusque zelotypiae spiritu concitatus adduxerit eam in conspectu
Domini et fecerit ei sacerdos iuxta omnia quae scripta sunt
Nu 5:31 maritus absque culpa erit et illa recipiet iniquitatem suam
Nu 6:1 locutus est Dominus ad Mosen dicens
Nu 6:2 loquere ad filios Israhel et dices ad eos vir sive mulier cum fecerit votum
ut sanctificentur et se voluerint Domino consecrare
Nu 6:3 vino et omni quod inebriare potest abstinebunt acetum ex vino et ex
qualibet alia potione et quicquid de uva exprimitur non bibent uvas
recentes siccasque non comedent
Nu 6:4 cunctis diebus quibus ex voto Domino consecrantur quicquid ex vinea
esse potest ab uva passa usque ad acinum non comedent
Nu 6:5 omni tempore separationis suae novacula non transibit super caput eius
usque ad conpletum diem quo Domino consecratur sanctus erit crescente
caesarie capitis eius
Nu 6:6 omni tempore consecrationis suae super mortuum non ingredietur
Nu 6:7 nec super patris quidem et matris et fratris sororisque funere
contaminabitur quia consecratio Dei sui super caput eius est
Nu 6:8 omnes dies separationis suae sanctus erit Domino
Nu 6:9 sin autem mortuus fuerit subito quispiam coram eo polluetur caput
consecrationis eius quod radet ilico et in eadem die purgationis suae et
rursum septima
Nu 6:10 in octavo autem die offeret duos turtures vel duos pullos columbae
sacerdoti in introitu foederis testimonii
Nu 6:11 facietque sacerdos unum pro peccato et alterum in holocaustum et
deprecabitur pro eo quia peccavit super mortuo sanctificabitque caput
eius in die illo
Nu 6:12 et consecrabit Domino dies separationis illius offerens agnum anniculum
pro peccato ita tamen ut dies priores irriti fiant quoniam polluta est
sanctificatio eius
Nu 6:13 ista est lex consecrationis cum dies quos ex voto decreverat conplebuntur
adducet eum ad ostium tabernaculi foederis
Nu 6:14 et offeret oblationem eius Domino agnum anniculum inmaculatum in
holocaustum et ovem anniculam inmaculatam pro peccato et arietem
inmaculatum hostiam pacificam
Nu 6:15 canistrum quoque panum azymorum qui conspersi sunt oleo et lagana
absque fermento uncta oleo ac libamina singulorum
Nu 6:16 quae offeret sacerdos coram Domino et faciet tam pro peccato quam in
holocaustum
Nu 6:17 arietem vero immolabit hostiam pacificam Domino offerens simul
canistrum azymorum et libamenta quae ex more debentur
Nu 6:18 tunc radetur nazareus ante ostium tabernaculi foederis caesarie
consecrationis suae tolletque capillos eius et ponet super ignem qui est
subpositus sacrificio pacificorum
Nu 6:19 et armum coctum arietis tortamque absque fermento unam de canistro et
laganum azymum unum et tradet in manibus nazarei postquam rasum
fuerit caput eius
Nu 6:20 susceptaque rursum ab eo elevabit in conspectu Domini et sanctificata
sacerdotis erunt sicut pectusculum quod separari iussum est et femur
post haec potest bibere nazareus vinum
Nu 6:21 ista est lex nazarei cum voverit oblationem suam Domino tempore
consecrationis suae exceptis his quae invenerit manus eius iuxta quod
mente devoverat ita faciet ad perfectionem sanctificationis suae
Nu 6:22 locutus est Dominus ad Mosen dicens
Nu 6:23 loquere Aaron et filiis eius sic benedicetis filiis Israhel et dicetis eis
Nu 6:24 benedicat tibi Dominus et custodiat te
Nu 6:25 ostendat Dominus faciem suam tibi et misereatur tui
Nu 6:26 convertat Dominus vultum suum ad te et det tibi pacem
Nu 6:27 invocabunt nomen meum super filios Israhel et ego benedicam eis
Nu 7:1 factum est autem in die qua conplevit Moses tabernaculum et erexit illud
unxitque et sanctificavit cum omnibus vasis suis altare similiter et vasa
eius
Nu 7:2 obtulerunt principes Israhel et capita familiarum qui erant per singulas
tribus praefecti eorum qui numerati fuerant
Nu 7:3 munera coram Domino sex plaustra tecta cum duodecim bubus unum
plaustrum obtulere duo duces et unum bovem singuli obtuleruntque ea in
conspectu tabernaculi
Nu 7:4 ait autem Dominus ad Mosen
Nu 7:5 suscipe ab eis ut serviant in ministerio tabernaculi et tradas ea Levitis
iuxta ordinem ministerii sui
Nu 7:6 itaque cum suscepisset Moses plaustra et boves tradidit eos Levitis
Nu 7:7 duo plaustra et quattuor boves dedit filiis Gerson iuxta id quod habebant
necessarium
Nu 7:8 quattuor alia plaustra et octo boves dedit filiis Merari secundum officia
et cultum suum sub manu Ithamar filii Aaron sacerdotis
Nu 7:9 filiis autem Caath non dedit plaustra et boves quia in sanctuario serviunt
et onera propriis portant umeris
Nu 7:10 igitur obtulerunt duces in dedicationem altaris die qua unctum est
oblationem suam ante altare
Nu 7:11 dixitque Dominus ad Mosen singuli duces per singulos dies offerant
munera in dedicationem altaris
Nu 7:12 primo die obtulit oblationem suam Naasson filius Aminadab de tribu
Iuda
Nu 7:13 fueruntque in ea acetabulum argenteum pondo centum triginta siclorum
fiala argentea habens septuaginta siclos iuxta pondus sanctuarii
utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificium
Nu 7:14 mortariolum ex decem siclis aureis plenum incenso
Nu 7:15 bovem et arietem et agnum anniculum in holocaustum
Nu 7:16 hircumque pro peccato
Nu 7:17 et in sacrificio pacificorum boves duos arietes quinque hircos quinque
agnos anniculos quinque haec est oblatio Naasson filii Aminadab
Nu 7:18 secundo die obtulit Nathanahel filius Suar dux de tribu Isachar
Nu 7:19 acetabulum argenteum adpendens centum triginta siclos fialam
argenteam habentem septuaginta siclos iuxta pondus sanctuarii utrumque
plenum simila conspersa oleo in sacrificium
Nu 7:20 mortariolum aureum habens decem siclos plenum incenso
Nu 7:21 bovem de armento et arietem et agnum anniculum in holocaustum
Nu 7:22 hircumque pro peccato
Nu 7:23 et in sacrificio pacificorum boves duos arietes quinque hircos quinque
agnos anniculos quinque haec fuit oblatio Nathanahel filii Suar
Nu 7:24 tertio die princeps filiorum Zabulon Heliab filius Helon
Nu 7:25 obtulit acetabulum argenteum adpendens centum triginta siclos fialam
argenteam habentem septuaginta siclos ad pondus sanctuarii utrumque
plenum simila conspersa oleo in sacrificium
Nu 7:26 mortariolum aureum adpendens decem siclos plenum incenso
Nu 7:27 bovem de armento et arietem et agnum anniculum in holocaustum
Nu 7:28 hircumque pro peccato
Nu 7:29 et in sacrificio pacificorum boves duos arietes quinque hircos quinque
agnos anniculos quinque haec est oblatio Heliab filii Helon
Nu 7:30 die quarto princeps filiorum Ruben Helisur filius Sedeur
Nu 7:31 obtulit acetabulum argenteum adpendens centum triginta siclos fialam
argenteam habentem septuaginta siclos ad pondus sanctuarii utrumque
plenum simila conspersa oleo in sacrificium
Nu 7:32 mortariolum aureum adpendens decem siclos plenum incenso
Nu 7:33 bovem de armento et arietem et agnum anniculum in holocaustum
Nu 7:34 hircumque pro peccato
Nu 7:35 et in hostias pacificorum boves duos arietes quinque hircos quinque
agnos anniculos quinque haec fuit oblatio Helisur filii Sedeur
Nu 7:36 die quinto princeps filiorum Symeon Salamihel filius Surisaddai
Nu 7:37 obtulit acetabulum argenteum adpendens centum triginta siclos fialam
argenteam habentem septuaginta siclos ad pondus sanctuarii utrumque
plenum simila conspersa oleo in sacrificium
Nu 7:38 mortariolum aureum adpendens decem siclos plenum incenso
Nu 7:39 bovem de armento et arietem et agnum anniculum in holocaustum
Nu 7:40 hircumque pro peccato
Nu 7:41 et in hostias pacificorum boves duos arietes quinque hircos quinque
agnos anniculos quinque haec fuit oblatio Salamihel filii Surisaddai
Nu 7:42 die sexto princeps filiorum Gad Heliasaph filius Duhel
Nu 7:43 obtulit acetabulum argenteum adpendens centum triginta siclos fialam
argenteam habentem septuaginta siclos ad pondus sanctuarii utrumque
plenum simila conspersa oleo in sacrificium
Nu 7:44 mortariolum aureum adpendens siclos decem plenum incenso
Nu 7:45 bovem de armento et arietem et agnum anniculum in holocaustum
Nu 7:46 hircumque pro peccato
Nu 7:47 et in hostias pacificorum boves duos arietes quinque hircos quinque
agnos anniculos quinque haec fuit oblatio Heliasaph filii Duhel
Nu 7:48 die septimo princeps filiorum Ephraim Helisama filius Ammiud
Nu 7:49 obtulit acetabulum argenteum adpendens centum triginta siclos fialam
argenteam habentem septuaginta siclos ad pondus sanctuarii utrumque
plenum simila conspersa oleo in sacrificium
Nu 7:50 mortariolum aureum adpendens decem siclos plenum incenso
Nu 7:51 bovem de armento et arietem et agnum anniculum in holocaustum
Nu 7:52 hircumque pro peccato
Nu 7:53 et in hostias pacificas boves duos arietes quinque hircos quinque agnos
anniculos quinque haec fuit oblatio Helisama filii Ammiud
Nu 7:54 die octavo princeps filiorum Manasse Gamalihel filius Phadassur
Nu 7:55 obtulit acetabulum argenteum adpendens centum triginta siclos fialam
argenteam habentem septuaginta siclos ad pondus sanctuarii utrumque
plenum simila conspersa oleo in sacrificium
Nu 7:56 mortariolum aureum adpendens decem siclos plenum incenso
Nu 7:57 bovem de armento et arietem et agnum anniculum in holocaustum
Nu 7:58 hircumque pro peccato
Nu 7:59 et in hostias pacificorum boves duos arietes quinque hircos quinque
agnos anniculos quinque haec fuit oblatio Gamalihel filii Phadassur
Nu 7:60 die nono princeps filiorum Beniamin Abidan filius Gedeonis
Nu 7:61 obtulit acetabulum argenteum adpendens centum triginta siclos fialam
argenteam habentem septuaginta siclos ad pondus sanctuarii utrumque
plenum simila conspersa oleo in sacrificium
Nu 7:62 mortariolum aureum adpendens decem siclos plenum incenso
Nu 7:63 bovem de armento et arietem et agnum anniculum in holocaustum
Nu 7:64 hircumque pro peccato
Nu 7:65 et in hostias pacificorum boves duos arietes quinque hircos quinque
agnos anniculos quinque haec fuit oblatio Abidan filii Gedeonis
Nu 7:66 die decimo princeps filiorum Dan Ahiezer filius Amisaddai
Nu 7:67 obtulit acetabulum argenteum adpendens centum triginta siclos fialam
argenteam habentem septuaginta siclos ad pondus sanctuarii utrumque
plenum simila conspersa oleo in sacrificium
Nu 7:68 mortariolum aureum adpendens decem siclos plenum incenso
Nu 7:69 bovem de armento et arietem et agnum anniculum in holocaustum
Nu 7:70 hircumque pro peccato
Nu 7:71 et in hostias pacificorum boves duos arietes quinque hircos quinque
agnos anniculos quinque haec fuit oblatio Ahiezer filii Amisaddai
Nu 7:72 die undecimo princeps filiorum Aser Phagaihel filius Ochran
Nu 7:73 obtulit acetabulum argenteum adpendens centum triginta siclos fialam
argenteam habentem septuaginta siclos ad pondus sanctuarii utrumque
plenum simila conspersa oleo in sacrificium
Nu 7:74 mortariolum aureum adpendens decem siclos plenum incenso
Nu 7:75 bovem de armento et arietem et agnum anniculum in holocaustum
Nu 7:76 hircumque pro peccato
Nu 7:77 et in hostias pacificorum boves duos arietes quinque hircos quinque
agnos anniculos quinque haec fuit oblatio Phagaihel filii Ochran
Nu 7:78 die duodecimo princeps filiorum Nepthalim Achira filius Henan
Nu 7:79 obtulit acetabulum argenteum adpendens centum triginta siclos fialam
argenteam habentem septuaginta siclos ad pondus sanctuarii utrumque
plenum simila conspersa oleo in sacrificium
Nu 7:80 mortariolum aureum adpendens decem siclos plenum incenso
Nu 7:81 bovem de armento et arietem et agnum anniculum in holocaustum
Nu 7:82 hircumque pro peccato
Nu 7:83 et in hostias pacificorum boves duos arietes quinque hircos quinque
agnos anniculos quinque haec fuit oblatio Achira filii Henan
Nu 7:84 haec in dedicatione altaris oblata sunt a principibus Israhel in die qua
consecratum est acetabula argentea duodecim fialae argenteae duodecim
mortariola aurea duodecim
Nu 7:85 ita ut centum triginta argenti siclos haberet unum acetabulum et
septuaginta siclos una fiala id est in commune vasorum omnium ex
argento sicli duo milia quadringenti pondere sanctuarii
Nu 7:86 mortariola aurea duodecim plena incenso denos siclos adpendentia
pondere sanctuarii id est simul auri sicli centum viginti
Nu 7:87 boves de armento in holocaustum duodecim arietes duodecim agni
anniculi duodecim et libamenta eorum hirci duodecim pro peccato
Nu 7:88 hostiae pacificorum boves viginti quattuor arietes sexaginta hirci
sexaginta agni anniculi sexaginta haec oblata sunt in dedicatione altaris
quando unctum est
Nu 7:89 cumque ingrederetur Moses tabernaculum foederis ut consuleret
oraculum audiebat vocem loquentis ad se de propitiatorio quod erat
super arcam testimonii inter duos cherubin unde et loquebatur ei
Nu 8:1 locutus est Dominus ad Mosen dicens
Nu 8:2 loquere Aaroni et dices ad eum cum posueris septem lucernas contra eam
partem quam candelabrum respicit lucere debebunt
Nu 8:3 fecitque Aaron et inposuit lucernas super candelabrum ut praeceperat
Dominus Mosi
Nu 8:4 haec autem erat factura candelabri ex auro ductili tam medius stipes
quam cuncta ex utroque calamorum latera nascebantur iuxta exemplum
quod ostendit Dominus Mosi ita operatus est candelabrum
Nu 8:5 et locutus est Dominus ad Mosen dicens
Nu 8:6 tolle Levitas de medio filiorum Israhel et purificabis eos
Nu 8:7 iuxta hunc ritum aspergantur aqua lustrationis et radant omnes pilos
carnis suae cumque laverint vestimenta sua et mundati fuerint
Nu 8:8 tollant bovem de armentis et libamentum eius similam oleo conspersam
bovem autem alterum de armento tu accipies pro peccato
Nu 8:9 et adplicabis Levitas coram tabernaculo foederis convocata omni
multitudine filiorum Israhel
Nu 8:10 cumque Levitae fuerint coram Domino ponent filii Israhel manus suas
super eos
Nu 8:11 et offeret Aaron Levitas munus in conspectu Domini a filiis Israhel ut
serviant in ministerio eius
Nu 8:12 Levitae quoque ponent manus suas super capita boum e quibus unum
facies pro peccato et alterum in holocaustum Domini ut depreceris pro
eis
Nu 8:13 statuesque Levitas in conspectu Aaron et filiorum eius et consecrabis
oblatos Domino
Nu 8:14 ac separabis de medio filiorum Israhel ut sint mei
Nu 8:15 et postea ingrediantur tabernaculum foederis ut serviant mihi sicque
purificabis et consecrabis eos in oblationem Domini quoniam dono
donati sunt mihi a filiis Israhel
Nu 8:16 pro primogenitis quae aperiunt omnem vulvam in Israhel accepi eos
Nu 8:17 mea sunt omnia primogenita filiorum Israhel tam ex hominibus quam ex
iumentis ex die quo percussi omnem primogenitum in terra Aegypti
sanctificavi eos mihi
Nu 8:18 et tuli Levitas pro cunctis primogenitis filiorum Israhel
Nu 8:19 tradidique eos dono Aaroni et filiis eius de medio populi ut serviant mihi
pro Israhel in tabernaculo foederis et orent pro eis ne sit in populo plaga
si ausi fuerint accedere ad sanctuarium
Nu 8:20 feceruntque Moses et Aaron et omnis multitudo filiorum Israhel super
Levitas quae praeceperat Dominus Mosi
Nu 8:21 purificatique sunt et laverunt vestimenta sua elevavitque eos Aaron in
conspectu Domini et oravit pro eis
Nu 8:22 ut purificati ingrederentur ad officia sua in tabernaculum foederis coram
Aaron et filiis eius sicut praeceperat Dominus Mosi de Levitis ita factum
est
Nu 8:23 locutus est Dominus ad Mosen dicens
Nu 8:24 haec est lex Levitarum a viginti quinque annis et supra ingredientur ut
ministrent in tabernaculo foederis
Nu 8:25 cumque quinquagesimum annum aetatis impleverint servire cessabunt
Nu 8:26 eruntque ministri fratrum suorum in tabernaculo foederis ut custodiant
quae sibi fuerint commendata opera autem ipsa non faciant sic dispones
Levitas in custodiis suis
Nu 9:1 locutus est Dominus ad Mosen in deserto Sinai anno secundo postquam
egressi sunt de terra Aegypti mense primo dicens
Nu 9:2 faciant filii Israhel phase in tempore suo
Nu 9:3 quartadecima die mensis huius ad vesperam iuxta omnes caerimonias et
iustificationes eius
Nu 9:4 praecepitque Moses filiis Israhel ut facerent phase
Nu 9:5 qui fecerunt tempore suo quartadecima die mensis ad vesperam in monte
Sinai iuxta omnia quae mandaverat Dominus Mosi fecerunt filii Israhel
Nu 9:6 ecce autem quidam inmundi super animam hominis qui non poterant
facere pascha in die illo accedentes ad Mosen et Aaron
Nu 9:7 dixerunt eis inmundi sumus super animam hominis quare fraudamur ut
non valeamus offerre oblationem Domino in tempore suo inter filios
Israhel
Nu 9:8 quibus respondit Moses state ut consulam quid praecipiat Dominus de
vobis
Nu 9:9 locutusque est Dominus ad Mosen dicens
Nu 9:10 loquere filiis Israhel homo qui fuerit inmundus super anima sive in via
procul in gente vestra faciat phase Domino
Nu 9:11 mense secundo quartadecima die mensis ad vesperam cum azymis et
lactucis agrestibus comedent illud
Nu 9:12 non relinquent ex eo quippiam usque mane et os eius non confringent
omnem ritum phase observabunt
Nu 9:13 si quis autem et mundus est et in itinere non fuit et tamen non fecit phase
exterminabitur anima illa de populis suis quia sacrificium Domino non
obtulit tempore suo peccatum suum ipse portabit
Nu 9:14 peregrinus quoque et advena si fuerit apud vos faciet phase Domini iuxta
caerimonias et iustificationes eius praeceptum idem erit apud vos tam
advenae quam indigenae
Nu 9:15 igitur die qua erectum est tabernaculum operuit illud nubes a vespere
autem super tentorium erat quasi species ignis usque mane
Nu 9:16 sic fiebat iugiter per diem operiebat illud nubes et per noctem quasi
species ignis
Nu 9:17 cumque ablata fuisset nubes quae tabernaculum protegebat tunc
proficiscebantur filii Israhel et in loco ubi stetisset nubes ibi
castrametabantur
Nu 9:18 ad imperium Domini proficiscebantur et ad imperium illius figebant
tabernaculum cunctis diebus quibus stabat nubes super tabernaculum
manebant in eodem loco
Nu 9:19 et si evenisset ut multo tempore maneret super illud erant filii Israhel in
excubiis Domini et non proficiscebantur
Nu 9:20 quotquot diebus fuisset nubes super tabernaculum ad imperium Domini
erigebant tentoria et ad imperium illius deponebant
Nu 9:21 si fuisset nubes a vespere usque mane et statim diluculo tabernaculum
reliquisset proficiscebantur et si post diem et noctem recessisset
dissipabant tentoria
Nu 9:22 si biduo aut uno mense vel longiori tempore fuisset super tabernaculum
manebant filii Israhel in eodem loco et non proficiscebantur statim autem
ut recessisset movebant castra
Nu 9:23 per verbum Domini figebant tentoria et per verbum illius
proficiscebantur erantque in excubiis Domini iuxta imperium eius per
manum Mosi
Nu 10:1 locutus est Dominus ad Mosen dicens
Nu 10:2 fac tibi duas tubas argenteas ductiles quibus convocare possis
multitudinem quando movenda sunt castra
Nu 10:3 cumque increpueris tubis congregabitur ad te omnis turba ad ostium
foederis tabernaculi
Nu 10:4 si semel clangueris venient ad te principes et capita multitudinis Israhel
Nu 10:5 sin autem prolixior atque concisus clangor increpuerit movebunt castra
primi qui sunt ad orientalem plagam
Nu 10:6 in secundo autem sonitu et pari ululatu tubae levabunt tentoria qui
habitant ad meridiem et iuxta hunc modum reliqui facient ululantibus
tubis in profectione
Nu 10:7 quando autem congregandus est populus simplex tubarum clangor erit et
non concise ululabunt
Nu 10:8 filii Aaron sacerdotes clangent tubis eritque hoc legitimum sempiternum
in generationibus vestris
Nu 10:9 si exieritis ad bellum de terra vestra contra hostes qui dimicant adversum
vos clangetis ululantibus tubis et erit recordatio vestri coram Domino
Deo vestro ut eruamini de manibus inimicorum vestrorum
Nu 10:10 si quando habebitis epulum et dies festos et kalendas canetis tubis super
holocaustis et pacificis victimis ut sint vobis in recordationem Dei vestri
ego Dominus Deus vester
Nu 10:11 anno secundo mense secundo vicesima die mensis elevata est nubes de
tabernaculo foederis
Nu 10:12 profectique sunt filii Israhel per turmas suas de deserto Sinai et recubuit
nubes in solitudine Pharan
Nu 10:13 moveruntque castra primi iuxta imperium Domini in manu Mosi
Nu 10:14 filii Iuda per turmas suas quorum princeps erat Naasson filius Aminadab
Nu 10:15 in tribu filiorum Isachar fuit princeps Nathanahel filius Suar
Nu 10:16 in tribu Zabulon erat princeps Heliab filius Helon
Nu 10:17 depositumque est tabernaculum quod portantes egressi sunt filii Gerson
et Merari
Nu 10:18 profectique sunt et filii Ruben per turmas et ordinem suum quorum
princeps erat Helisur filius Sedeur
Nu 10:19 in tribu autem filiorum Symeon princeps fuit Salamihel filius Surisaddai
Nu 10:20 porro in tribu Gad erat princeps Heliasaph filius Duhel
Nu 10:21 profectique sunt et Caathitae portantes sanctuarium tamdiu tabernaculum
portabatur donec venirent ad erectionis locum
Nu 10:22 moverunt castra et filii Ephraim per turmas suas in quorum exercitu
princeps erat Helisama filius Ammiud
Nu 10:23 in tribu autem filiorum Manasse princeps fuit Gamalihel filius Phadassur
Nu 10:24 et in tribu Beniamin dux Abidan filius Gedeonis
Nu 10:25 novissimi castrorum omnium profecti sunt filii Dan per turmas suas in
quorum exercitu princeps fuit Ahiezer filius Amisaddai
Nu 10:26 in tribu autem filiorum Aser erat princeps Phagaihel filius Ochran
Nu 10:27 et in tribu filiorum Nepthalim princeps Achira filius Henan
Nu 10:28 haec sunt castra et profectiones filiorum Israhel per turmas suas quando
egrediebantur
Nu 10:29 dixitque Moses Hobab filio Rahuhel Madianiti cognato suo
proficiscimur ad locum quem Dominus daturus est nobis veni nobiscum
ut benefaciamus tibi quia Dominus bona promisit Israheli
Nu 10:30 cui ille respondit non vadam tecum sed revertar in terram meam in qua
natus sum
Nu 10:31 et ille noli inquit nos relinquere tu enim nosti in quibus locis per
desertum castra ponere debeamus et eris ductor noster
Nu 10:32 cumque nobiscum veneris quicquid optimum fuerit ex opibus quas nobis
traditurus est Dominus dabimus tibi
Nu 10:33 profecti sunt ergo de monte Domini via trium dierum arcaque foederis
Domini praecedebat eos per dies tres providens castrorum locum
Nu 10:34 nubes quoque Domini super eos erat per diem cum incederent
Nu 10:35 cumque elevaretur arca dicebat Moses surge Domine et dissipentur
inimici tui et fugiant qui oderunt te a facie tua
Nu 10:36 cum autem deponeretur aiebat revertere Domine ad multitudinem
exercitus Israhel
Nu 11:1 interea ortum est murmur populi quasi dolentium pro labore contra
Dominum quod cum audisset iratus est et accensus in eos ignis Domini
devoravit extremam castrorum partem
Nu 11:2 cumque clamasset populus ad Mosen oravit Moses Dominum et absortus
est ignis
Nu 11:3 vocavitque nomen loci illius Incensio eo quod succensus fuisset contra
eos ignis Domini
Nu 11:4 vulgus quippe promiscuum quod ascenderat cum eis flagravit desiderio
sedens et flens iunctis sibi pariter filiis Israhel et ait quis dabit nobis ad
vescendum carnes
Nu 11:5 recordamur piscium quos comedebamus in Aegypto gratis in mentem
nobis veniunt cucumeres et pepones porrique et cepae et alia
Nu 11:6 anima nostra arida est nihil aliud respiciunt oculi nostri nisi man
Nu 11:7 erat autem man quasi semen coriandri coloris bdellii
Nu 11:8 circuibatque populus et colligens illud frangebat mola sive terebat in
mortario coquens in olla et faciens ex eo tortulas saporis quasi panis
oleati
Nu 11:9 cumque descenderet nocte super castra ros descendebat pariter et man
Nu 11:10 audivit ergo Moses flentem populum per familias singulos per ostia
tentorii sui iratusque est furor Domini valde sed et Mosi intoleranda res
visa est
Nu 11:11 et ait ad Dominum cur adflixisti servum tuum quare non invenio gratiam
coram te et cur inposuisti pondus universi populi huius super me
Nu 11:12 numquid ego concepi omnem hanc multitudinem vel genui eam ut dicas
mihi porta eos in sinu tuo sicut portare solet nutrix infantulum et defer in
terram pro qua iurasti patribus eorum
Nu 11:13 unde mihi carnes ut dem tantae multitudini flent contra me dicentes da
nobis carnes ut comedamus
Nu 11:14 non possum solus sustinere omnem hunc populum quia gravis mihi est
Nu 11:15 sin aliter tibi videtur obsecro ut interficias me et inveniam gratiam in
oculis tuis ne tantis adficiar malis
Nu 11:16 et dixit Dominus ad Mosen congrega mihi septuaginta viros de senibus
Israhel quos tu nosti quod senes populi sint ac magistri et duces eos ad
ostium tabernaculi foederis faciesque ibi stare tecum
Nu 11:17 ut descendam et loquar tibi et auferam de spiritu tuo tradamque eis ut
sustentent tecum onus populi et non tu solus graveris
Nu 11:18 populo quoque dices sanctificamini cras comedetis carnes ego enim
audivi vos dicere quis dabit nobis escas carnium bene nobis erat in
Aegypto ut det vobis Dominus carnes et comedatis
Nu 11:19 non uno die nec duobus vel quinque aut decem nec viginti quidem
Nu 11:20 sed usque ad mensem dierum donec exeat per nares vestras et vertatur in
nausiam eo quod reppuleritis Dominum qui in medio vestri est et
fleveritis coram eo dicentes quare egressi sumus ex Aegypto
Nu 11:21 et ait Moses sescenta milia peditum huius populi sunt et tu dicis dabo eis
esum carnium mense integro
Nu 11:22 numquid ovium et boum multitudo caedetur ut possit sufficere ad cibum
vel omnes pisces maris in unum congregabuntur ut eos satient
Nu 11:23 cui respondit Dominus numquid manus Domini invalida est iam nunc
videbis utrum meus sermo opere conpleatur
Nu 11:24 venit igitur Moses et narravit populo verba Domini congregans
septuaginta viros de senibus Israhel quos stare fecit circa tabernaculum
Nu 11:25 descenditque Dominus per nubem et locutus est ad eum auferens de
spiritu qui erat in Mosen et dans septuaginta viris cumque requievisset in
eis spiritus prophetaverunt nec ultra cessarunt
Nu 11:26 remanserant autem in castris duo viri quorum unus vocabatur Heldad et
alter Medad super quos requievit spiritus nam et ipsi descripti fuerant et
non exierant ad tabernaculum
Nu 11:27 cumque prophetarent in castris cucurrit puer et nuntiavit Mosi dicens
Heldad et Medad prophetant in castris
Nu 11:28 statim Iosue filius Nun minister Mosi et electus e pluribus ait domine mi
Moses prohibe eos
Nu 11:29 at ille quid inquit aemularis pro me quis tribuat ut omnis populus
prophetet et det eis Dominus spiritum suum
Nu 11:30 reversusque est Moses et maiores natu Israhel in castra
Nu 11:31 ventus autem egrediens a Domino arreptas trans mare coturnices detulit
et dimisit in castra itinere quantum uno die confici potest ex omni parte
castrorum per circuitum volabantque in aere duobus cubitis altitudine
super terram
Nu 11:32 surgens ergo populus toto die illo et nocte ac die altero congregavit
coturnicum qui parum decem choros et siccaverunt eas per gyrum
castrorum
Nu 11:33 adhuc carnes erant in dentibus eorum nec defecerat huiuscemodi cibus et
ecce furor Domini concitatus in populum percussit eum plaga magna
nimis
Nu 11:34 vocatusque est ille locus sepulchra Concupiscentiae ibi enim sepelierunt
populum qui desideraverat egressi autem de sepulchris Concupiscentiae
venerunt in Aseroth et manserunt ibi
Nu 12:1 locutaque est Maria et Aaron contra Mosen propter uxorem eius
aethiopissam
Nu 12:2 et dixerunt num per solum Mosen locutus est Dominus nonne et nobis
similiter est locutus quod cum audisset Dominus
Nu 12:3 erat enim Moses vir mitissimus super omnes homines qui morabantur in
terra
Nu 12:4 statim locutus est ad eum et ad Aaron et Mariam egredimini vos tantum
tres ad tabernaculum foederis cumque fuissent egressi
Nu 12:5 descendit Dominus in columna nubis et stetit in introitu tabernaculi
vocans Aaron et Mariam qui cum issent
Nu 12:6 dixit ad eos audite sermones meos si quis fuerit inter vos propheta
Domini in visione apparebo ei vel per somnium loquar ad illum
Nu 12:7 at non talis servus meus Moses qui in omni domo mea fidelissimus est
Nu 12:8 ore enim ad os loquor ei et palam non per enigmata et figuras Dominum
videt quare igitur non timuistis detrahere servo meo Mosi
Nu 12:9 iratusque contra eos abiit
Nu 12:10 nubes quoque recessit quae erat super tabernaculum et ecce Maria
apparuit candens lepra quasi nix cumque respexisset eam Aaron et
vidisset perfusam lepra
Nu 12:11 ait ad Mosen obsecro domine mi ne inponas nobis hoc peccatum quod
stulte commisimus
Nu 12:12 ne fiat haec quasi mortua et ut abortivum quod proicitur de vulva matris
suae ecce iam medium carnis eius devoratum est lepra
Nu 12:13 clamavitque Moses ad Dominum dicens Deus obsecro sana eam
Nu 12:14 cui respondit Dominus si pater eius spuisset in faciem illius nonne
debuerat saltem septem dierum rubore suffundi separetur septem diebus
extra castra et postea revocabitur
Nu 12:15 exclusa est itaque Maria extra castra septem diebus et populus non est
motus de loco illo donec revocata est Maria
Nu 13:1 profectus est de Aseroth fixis tentoriis in deserto Pharan
Nu 13:2 ibi locutus est Dominus ad Mosen dicens
Nu 13:3 mitte viros qui considerent terram Chanaan quam daturus sum filiis
Israhel singulos de singulis tribubus ex principibus
Nu 13:4 fecit Moses quod Dominus imperarat de deserto Pharan mittens principes
viros quorum ista sunt nomina
Nu 13:5 de tribu Ruben Semmua filium Zecchur
Nu 13:6 de tribu Symeon Saphat filium Huri
Nu 13:7 de tribu Iuda Chaleb filium Iepphonne
Nu 13:8 de tribu Isachar Igal filium Ioseph
Nu 13:9 de tribu Ephraim Osee filium Nun
Nu 13:10 de tribu Beniamin Phalti filium Raphu
Nu 13:11 de tribu Zabulon Geddihel filium Sodi
Nu 13:12 de tribu Ioseph sceptri Manasse Gaddi filium Susi
Nu 13:13 de tribu Dan Ammihel filium Gemalli
Nu 13:14 de tribu Aser Sthur filium Michahel
Nu 13:15 de tribu Nepthali Naabbi filium Vaphsi
Nu 13:16 de tribu Gad Guhel filium Machi
Nu 13:17 haec sunt nomina virorum quos misit Moses ad considerandam terram
vocavitque Osee filium Nun Iosue
Nu 13:18 misit ergo eos Moses ad considerandam terram Chanaan et dixit ad eos
ascendite per meridianam plagam cumque veneritis ad montes
Nu 13:19 considerate terram qualis sit et populum qui habitator est eius utrum
fortis sit an infirmus pauci numero an plures
Nu 13:20 ipsa terra bona an mala urbes quales muratae an absque muris
Nu 13:21 humus pinguis an sterilis nemorosa an absque arboribus confortamini et
adferte nobis de fructibus terrae erat autem tempus quando iam
praecoquae uvae vesci possunt
Nu 13:22 cumque ascendissent exploraverunt terram a deserto Sin usque Roob
intrantibus Emath
Nu 13:23 ascenderuntque ad meridiem et venerunt in Hebron ubi erant Ahiman et
Sisai et Tholmai filii Enach nam Hebron septem annis ante Tanim urbem
Aegypti condita est
Nu 13:24 pergentesque usque ad torrentem Botri absciderunt palmitem cum uva
sua quem portaverunt in vecte duo viri de malis quoque granatis et de
ficis loci illius tulerunt
Nu 13:25 qui appellatus est Neelescol id est torrens Botri eo quod botrum inde
portassent filii Israhel
Nu 13:26 reversique exploratores terrae post quadraginta dies omni regione
circuita
Nu 13:27 venerunt ad Mosen et Aaron et ad omnem coetum filiorum Israhel in
desertum Pharan quod est in Cades locutique eis et omni multitudini
ostenderunt fructus terrae
Nu 13:28 et narraverunt dicentes venimus in terram ad quam misisti nos quae re
vera fluit lacte et melle ut ex his fructibus cognosci potest
Nu 13:29 sed cultores fortissimos habet et urbes grandes atque muratas stirpem
Enach vidimus ibi
Nu 13:30 Amalech habitat in meridie Hettheus et Iebuseus et Amorreus in
montanis Chananeus vero moratur iuxta mare et circa fluenta Iordanis
Nu 13:31 inter haec Chaleb conpescens murmur populi qui oriebatur contra Mosen
ait ascendamus et possideamus terram quoniam poterimus obtinere eam
Nu 13:32 alii vero qui fuerant cum eo dicebant nequaquam ad hunc populum
valemus ascendere quia fortior nobis est
Nu 13:33 detraxeruntque terrae quam inspexerant apud filios Israhel dicentes
terram quam lustravimus devorat habitatores suos populum quem
aspeximus procerae staturae est
Nu 13:34 ibi vidimus monstra quaedam filiorum Enach de genere giganteo quibus
conparati quasi lucustae videbamur
Nu 14:1 igitur vociferans omnis turba flevit nocte illa
Nu 14:2 et murmurati sunt contra Mosen et Aaron cuncti filii Israhel dicentes
Nu 14:3 utinam mortui essemus in Aegypto et non in hac vasta solitudine utinam
pereamus et non inducat nos Dominus in terram istam ne cadamus gladio
et uxores ac liberi nostri ducantur captivi nonne melius est reverti in
Aegyptum
Nu 14:4 dixeruntque alter ad alterum constituamus nobis ducem et revertamur in
Aegyptum
Nu 14:5 quo audito Moses et Aaron ceciderunt proni in terram coram omni
multitudine filiorum Israhel
Nu 14:6 at vero Iosue filius Nun et Chaleb filius Iepphonne qui et ipsi
lustraverant terram sciderunt vestimenta sua
Nu 14:7 et ad omnem multitudinem filiorum Israhel locuti sunt terram quam
circuivimus valde bona est
Nu 14:8 si propitius fuerit Dominus inducet nos in eam et tradet humum lacte et
melle manantem
Nu 14:9 nolite rebelles esse contra Dominum neque timeatis populum terrae
huius quia sicut panem ita eos possumus devorare recessit ab illis omne
praesidium Dominus nobiscum est nolite metuere
Nu 14:10 cumque clamaret omnis multitudo et lapidibus eos vellet opprimere
apparuit gloria Domini super tectum foederis cunctis filiis Israhel
Nu 14:11 et dixit Dominus ad Mosen usquequo detrahet mihi populus iste
quousque non credent mihi in omnibus signis quae feci coram eis
Nu 14:12 feriam igitur eos pestilentia atque consumam te autem faciam principem
super gentem magnam et fortiorem quam haec est
Nu 14:13 et ait Moses ad Dominum ut audiant Aegyptii de quorum medio eduxisti
populum istum
Nu 14:14 et habitatores terrae huius qui audierunt quod tu Domine in populo isto
sis et facie videaris ad faciem et nubes tua protegat illos et in columna
nubis praecedas eos per diem et in columna ignis per noctem
Nu 14:15 quod occideris tantam multitudinem quasi unum hominem et dicant
Nu 14:16 non poterat introducere populum in terram pro qua iuraverat idcirco
occidit eos in solitudine
Nu 14:17 magnificetur ergo fortitudo Domini sicut iurasti dicens
Nu 14:18 Dominus patiens et multae misericordiae auferens iniquitatem et scelera
nullumque innoxium derelinquens qui visitas peccata patrum in filios in
tertiam et quartam generationem
Nu 14:19 dimitte obsecro peccatum populi tui huius secundum magnitudinem
misericordiae tuae sicut propitius fuisti egredientibus de Aegypto usque
ad locum istum
Nu 14:20 dixitque Dominus dimisi iuxta verbum tuum
Nu 14:21 vivo ego et implebitur gloria Domini universa terra
Nu 14:22 attamen omnes homines qui viderunt maiestatem meam et signa quae
feci in Aegypto et in solitudine et temptaverunt me iam per decem vices
nec oboedierunt voci meae
Nu 14:23 non videbunt terram pro qua iuravi patribus eorum nec quisquam ex illis
qui detraxit mihi intuebitur eam
Nu 14:24 servum meum Chaleb qui plenus alio spiritu secutus est me inducam in
terram hanc quam circuivit et semen eius possidebit eam
Nu 14:25 quoniam Amalechites et Chananeus habitant in vallibus cras movete
castra et revertimini in solitudinem per viam maris Rubri
Nu 14:26 locutusque est Dominus ad Mosen et Aaron dicens
Nu 14:27 usquequo multitudo haec pessima murmurat contra me querellas filiorum
Israhel audivi
Nu 14:28 dic ergo eis vivo ego ait Dominus sicut locuti estis audiente me sic
faciam vobis
Nu 14:29 in solitudine hac iacebunt cadavera vestra omnes qui numerati estis a
viginti annis et supra et murmurastis contra me
Nu 14:30 non intrabitis terram super quam levavi manum meam ut habitare vos
facerem praeter Chaleb filium Iepphonne et Iosue filium Nun
Nu 14:31 parvulos autem vestros de quibus dixistis quod praedae hostibus forent
introducam ut videant terram quae vobis displicuit
Nu 14:32 vestra cadavera iacebunt in solitudine
Nu 14:33 filii vestri erunt vagi in deserto annis quadraginta et portabunt
fornicationem vestram donec consumantur cadavera patrum in deserto
Nu 14:34 iuxta numerum quadraginta dierum quibus considerastis terram annus
pro die inputabitur et quadraginta annis recipietis iniquitates vestras et
scietis ultionem meam
Nu 14:35 quoniam sicut locutus sum ita faciam omni multitudini huic pessimae
quae consurrexit adversum me in solitudine hac deficiet et morietur
Nu 14:36 igitur omnes viri quos miserat Moses ad contemplandam terram et qui
reversi murmurare fecerant contra eum omnem multitudinem detrahentes
terrae quod esset mala
Nu 14:37 mortui sunt atque percussi in conspectu Domini
Nu 14:38 Iosue autem filius Nun et Chaleb filius Iepphonne vixerunt ex omnibus
qui perrexerant ad considerandam terram
Nu 14:39 locutusque est Moses universa verba haec ad omnes filios Israhel et luxit
populus nimis
Nu 14:40 et ecce mane primo surgentes ascenderunt verticem montis atque
dixerunt parati sumus ascendere ad locum de quo Dominus locutus est
quia peccavimus
Nu 14:41 quibus Moses cur inquit transgredimini verbum Domini quod vobis non
cedet in prosperum
Nu 14:42 nolite ascendere non enim est Dominus vobiscum ne corruatis coram
inimicis vestris
Nu 14:43 Amalechites et Chananeus ante vos sunt quorum gladio corruetis eo
quod nolueritis adquiescere Domino nec erit Dominus vobiscum
Nu 14:44 at illi contenebrati ascenderunt in verticem montis arca autem testamenti
Domini et Moses non recesserunt de castris
Nu 14:45 descenditque Amalechites et Chananeus qui habitabant in monte et
percutiens eos atque concidens persecutus est usque Horma
Nu 15:1 locutus est Dominus ad Mosen dicens
Nu 15:2 loquere ad filios Israhel et dices ad eos cum ingressi fueritis terram
habitationis vestrae quam ego dabo vobis
Nu 15:3 et feceritis oblationem Domino in holocaustum aut victimam vota
solventes vel sponte offerentes munera aut in sollemnitatibus vestris
adolentes odorem suavitatis Domino de bubus sive de ovibus
Nu 15:4 offeret quicumque immolaverit victimam sacrificium similae decimam
partem oephi conspersae oleo quod mensuram habebit quartam partem
hin
Nu 15:5 et vinum ad liba fundenda eiusdem mensurae dabit in holocausto sive in
victima per agnos singulos
Nu 15:6 et arietis erit sacrificium similae duarum decimarum quae conspersa sit
oleo tertiae partis hin
Nu 15:7 et vinum ad libamentum tertiae partis eiusdem mensurae offeret in
odorem suavitatis Domino
Nu 15:8 quando vero de bubus feceris holocaustum aut hostiam ut impleas votum
vel pacificas victimas
Nu 15:9 dabis per singulos boves similae tres decimas conspersae oleo quod
habeat medium mensurae hin
Nu 15:10 et vinum ad liba fundenda eiusdem mensurae in oblationem suavissimi
odoris Domino
Nu 15:11 sic facietis
Nu 15:12 per singulos boves et arietes et agnos et hedos
Nu 15:13 tam indigenae quam peregrini
Nu 15:14 eodem ritu offerent sacrificia
Nu 15:15 unum praeceptum erit atque iudicium tam vobis quam advenis terrae
Nu 15:16 locutus est Dominus ad Mosen dicens
Nu 15:17 loquere filiis Israhel et dices ad eos
Nu 15:18 cum veneritis in terram quam dabo vobis
Nu 15:19 et comederitis de panibus regionis illius separabitis primitias Domino
Nu 15:20 de cibis vestris sicut de areis primitias separatis
Nu 15:21 ita et de pulmentis dabitis primitiva Domino
Nu 15:22 quod si per ignorantiam praeterieritis quicquam horum quae locutus est
Dominus ad Mosen
Nu 15:23 et mandavit per eum ad vos a die qua coepit iubere et ultra
Nu 15:24 oblitaque fuerit facere multitudo offeret vitulum de armento holocaustum
in odorem suavissimum Domino et sacrificium eius ac liba ut
caerimoniae postulant hircumque pro peccato
Nu 15:25 et rogabit sacerdos pro omni multitudine filiorum Israhel et dimittetur eis
quoniam non sponte peccaverunt nihilominus offerentes incensum
Domino pro se et pro peccato atque errore suo
Nu 15:26 et dimittetur universae plebi filiorum Israhel et advenis qui peregrinantur
inter vos quoniam culpa est omnis populi per ignorantiam
Nu 15:27 quod si anima una nesciens peccaverit offeret capram anniculam pro
peccato suo
Nu 15:28 et deprecabitur pro ea sacerdos quod inscia peccaverit coram Domino
inpetrabitque ei veniam et dimittetur illi
Nu 15:29 tam indigenis quam advenis una lex erit omnium qui peccaverint
ignorantes
Nu 15:30 anima vero quae per superbiam aliquid commiserit sive civis sit ille sive
peregrinus quoniam adversum Dominum rebellis fuit peribit de populo
suo
Nu 15:31 verbum enim Domini contempsit et praeceptum illius fecit irritum
idcirco delebitur et portabit iniquitatem suam
Nu 15:32 factum est autem cum essent filii Israhel in solitudine et invenissent
hominem colligentem ligna in die sabbati
Nu 15:33 obtulerunt eum Mosi et Aaron et universae multitudini
Nu 15:34 qui recluserunt eum in carcerem nescientes quid super eo facere deberent
Nu 15:35 dixitque Dominus ad Mosen morte moriatur homo iste obruat eum
lapidibus omnis turba extra castra
Nu 15:36 cumque eduxissent eum foras obruerunt lapidibus et mortuus est sicut
praeceperat Dominus
Nu 15:37 dixit quoque Dominus ad Mosen
Nu 15:38 loquere filiis Israhel et dices ad eos ut faciant sibi fimbrias per angulos
palliorum ponentes in eis vittas hyacinthinas
Nu 15:39 quas cum viderint recordentur omnium mandatorum Domini nec
sequantur cogitationes suas et oculos per res varias fornicantes
Nu 15:40 sed magis memores praeceptorum Domini faciant ea sintque sancti Deo
suo
Nu 15:41 ego Dominus Deus vester qui eduxi vos de terra Aegypti ut essem vester
Deus
Nu 16:1 ecce autem Core filius Isaar filii Caath filii Levi et Dathan atque Abiram
filii Heliab Hon quoque filius Pheleth de filiis Ruben
Nu 16:2 surrexerunt contra Mosen aliique filiorum Israhel ducenti quinquaginta
viri proceres synagogae et qui tempore concilii per nomina vocabantur
Nu 16:3 cumque stetissent adversum Mosen et Aaron dixerunt sufficiat vobis
quia omnis multitudo sanctorum est et in ipsis est Dominus cur
elevamini super populum Domini
Nu 16:4 quod cum audisset Moses cecidit pronus in faciem
Nu 16:5 locutusque ad Core et ad omnem multitudinem mane inquit notum faciet
Dominus qui ad se pertineant et sanctos adplicabit sibi et quos elegerit
adpropinquabunt ei
Nu 16:6 hoc igitur facite tollat unusquisque turibula sua tu Core et omne
concilium tuum
Nu 16:7 et hausto cras igne ponite desuper thymiama coram Domino et
quemcumque elegerit ipse erit sanctus multum erigimini filii Levi
Nu 16:8 dixitque rursum ad Core audite filii Levi
Nu 16:9 num parum vobis est quod separavit vos Deus Israhel ab omni populo et
iunxit sibi ut serviretis ei in cultu tabernaculi et staretis coram frequentia
populi et ministraretis ei
Nu 16:10 idcirco ad se fecit accedere te et omnes fratres tuos filios Levi ut vobis
etiam sacerdotium vindicetis
Nu 16:11 et omnis globus tuus stet contra Dominum quid est enim Aaron ut
murmuretis contra eum
Nu 16:12 misit ergo Moses ut vocaret Dathan et Abiram filios Heliab qui
responderunt non venimus
Nu 16:13 numquid parum est tibi quod eduxisti nos de terra quae lacte et melle
manabat ut occideres in deserto nisi et dominatus fueris nostri
Nu 16:14 re vera induxisti nos in terram quae fluit rivis lactis et mellis et dedisti
nobis possessiones agrorum et vinearum an et oculos nostros vis eruere
non venimus
Nu 16:15 iratusque Moses valde ait ad Dominum ne respicias sacrificia eorum tu
scis quod ne asellum quidem umquam acceperim ab eis nec adflixerim
quempiam eorum
Nu 16:16 dixitque ad Core tu et omnis congregatio tua state seorsum coram
Domino et Aaron die crastino separatim
Nu 16:17 tollite singuli turibula vestra et ponite super ea incensum offerentes
Domino ducenta quinquaginta turibula Aaron quoque teneat turibulum
suum
Nu 16:18 quod cum fecissent stantibus Mosen et Aaron
Nu 16:19 et coacervassent adversum eos omnem multitudinem ad ostium
tabernaculi apparuit cunctis gloria Domini
Nu 16:20 locutusque Dominus ad Mosen et Aaron ait
Nu 16:21 separamini de medio congregationis huius ut eos repente disperdam
Nu 16:22 qui ceciderunt proni in faciem atque dixerunt fortissime Deus spirituum
universae carnis num uno peccante contra omnes tua ira desaeviet
Nu 16:23 et ait Dominus ad Mosen
Nu 16:24 praecipe universo populo ut separetur a tabernaculis Core et Dathan et
Abiram
Nu 16:25 surrexitque Moses et abiit ad Dathan et Abiram et sequentibus eum
senioribus Israhel
Nu 16:26 dixit ad turbam recedite a tabernaculis hominum impiorum et nolite
tangere quae ad eos pertinent ne involvamini in peccatis eorum
Nu 16:27 cumque recessissent a tentoriis eorum per circuitum Dathan et Abiram
egressi stabant in introitu papilionum suorum cum uxoribus et liberis
omnique frequentia
Nu 16:28 et ait Moses in hoc scietis quod Dominus miserit me ut facerem universa
quae cernitis et non ex proprio ea corde protulerim
Nu 16:29 si consueta hominum morte interierint et visitaverit eos plaga qua et
ceteri visitari solent non misit me Dominus
Nu 16:30 sin autem novam rem fecerit Dominus ut aperiens terra os suum
degluttiat eos et omnia quae ad illos pertinent descenderintque viventes
in infernum scietis quod blasphemaverint Dominum
Nu 16:31 confestim igitur ut cessavit loqui disrupta est terra sub pedibus eorum
Nu 16:32 et aperiens os suum devoravit illos cum tabernaculis suis et universa
substantia
Nu 16:33 descenderuntque vivi in infernum operti humo et perierunt de medio
multitudinis
Nu 16:34 at vero omnis Israhel qui stabat per gyrum fugit ad clamorem pereuntium
dicens ne forte et nos terra degluttiat
Nu 16:35 sed et ignis egressus a Domino interfecit ducentos quinquaginta viros qui
offerebant incensum
Nu 16:36 locutusque est Dominus ad Mosen dicens
Nu 16:37 praecipe Eleazaro filio Aaron sacerdotis ut tollat turibula quae iacent in
incendio et ignem huc illucque dispergat quoniam sanctificata sunt
Nu 16:38 in mortibus peccatorum producatque ea in lamminas et adfigat altari eo
quod oblatum sit in eis incensum Domino et sanctificata sint ut cernant
ea pro signo et monumento filii Israhel
Nu 16:39 tulit ergo Eleazar sacerdos turibula aenea in quibus obtulerant hii quos
incendium devoravit et produxit ea in lamminas adfigens altari
Nu 16:40 ut haberent postea filii Israhel quibus commonerentur ne quis accedat
alienigena et qui non est de semine Aaron ad offerendum incensum
Domino ne patiatur sicut passus est Core et omnis congregatio eius
loquente Domino ad Mosen
Nu 16:41 murmuravit autem omnis multitudo filiorum Israhel sequenti die contra
Mosen et Aaron dicens vos interfecistis populum Domini
Nu 16:42 cumque oreretur seditio et tumultus incresceret
Nu 16:43 Moses et Aaron fugerunt ad tabernaculum foederis quod postquam
ingressi sunt operuit nubes et apparuit gloria Domini
Nu 16:44 dixitque Dominus ad Mosen
Nu 16:45 recedite de medio huius multitudinis etiam nunc delebo eos cumque
iacerent in terra
Nu 16:46 dixit Moses ad Aaron tolle turibulum et hausto igne de altari mitte
incensum desuper pergens cito ad populum ut roges pro eis iam enim
egressa est ira a Domino et plaga desaevit
Nu 16:47 quod cum fecisset Aaron et cucurrisset ad mediam multitudinem quam
iam vastabat incendium obtulit thymiama
Nu 16:48 et stans inter mortuos ac viventes pro populo deprecatus est et plaga
cessavit
Nu 16:49 fuerunt autem qui percussi sunt quattuordecim milia hominum et
septingenti absque his qui perierant in seditione Core
Nu 16:50 reversusque est Aaron ad Mosen ad ostium tabernaculi foederis
postquam quievit interitus
Nu 17:1 et locutus est Dominus ad Mosen dicens
Nu 17:2 loquere ad filios Israhel et accipe ab eis virgas singulas per cognationes
suas a cunctis principibus tribuum virgas duodecim et uniuscuiusque
nomen superscribes virgae suae
Nu 17:3 nomen autem Aaron erit in tribu Levi et una virga cunctas eorum
familias continebit
Nu 17:4 ponesque eas in tabernaculo foederis coram testimonio ubi loquar ad te
Nu 17:5 quem ex his elegero germinabit virga eius et cohibebo a me querimonias
filiorum Israhel quibus contra vos murmurant
Nu 17:6 locutusque est Moses ad filios Israhel et dederunt ei omnes principes
virgas per singulas tribus fueruntque virgae duodecim absque virga
Aaron
Nu 17:7 quas cum posuisset Moses coram Domino in tabernaculo testimonii
Nu 17:8 sequenti die regressus invenit germinasse virgam Aaron in domo Levi et
turgentibus gemmis eruperant flores qui foliis dilatatis in amigdalas
deformati sunt
Nu 17:9 protulit ergo Moses omnes virgas de conspectu Domini ad cunctos filios
Israhel videruntque et receperunt singuli virgas suas
Nu 17:10 dixitque Dominus ad Mosen refer virgam Aaron in tabernaculum
testimonii ut servetur ibi in signum rebellium filiorum et quiescant
querellae eorum a me ne moriantur
Nu 17:11 fecitque Moses sicut praeceperat Dominus
Nu 17:12 dixerunt autem filii Israhel ad Mosen ecce consumpti sumus omnes
perivimus
Nu 17:13 quicumque accedit ad tabernaculum Domini moritur num usque ad
internicionem cuncti delendi sumus
Nu 18:1 dixitque Dominus ad Aaron tu et filii tui et domus patris tui tecum
portabitis iniquitatem sanctuarii et tu et filii tui simul sustinebitis peccata
sacerdotii vestri
Nu 18:2 sed et fratres tuos de tribu Levi et sceptro patris tui sume tecum
praestoque sint et ministrent tibi tu autem et filii tui ministrabitis in
tabernaculo testimonii
Nu 18:3 excubabuntque Levitae ad praecepta tua et ad cuncta opera tabernaculi
ita dumtaxat ut ad vasa sanctuarii et altare non accedant ne et illi
moriantur et vos pereatis simul
Nu 18:4 sint autem tecum et excubent in custodiis tabernaculi et in omnibus
caerimoniis eius alienigena non miscebitur vobis
Nu 18:5 excubate in custodia sanctuarii et in ministerio altaris ne oriatur
indignatio super filios Israhel
Nu 18:6 ego dedi vobis fratres vestros Levitas de medio filiorum Israhel et tradidi
donum Domino ut serviant in ministeriis tabernaculi eius
Nu 18:7 tu autem et filii tui custodite sacerdotium vestrum et omnia quae ad
cultum altaris pertinent et intra velum sunt per sacerdotes
administrabuntur si quis externus accesserit occidetur
Nu 18:8 locutus est Dominus ad Aaron ecce dedi tibi custodiam primitiarum
mearum omnia quae sanctificantur a filiis Israhel tibi tradidi et filiis tuis
pro officio sacerdotali legitima sempiterna
Nu 18:9 haec ergo accipies de his quae sanctificantur et oblata sunt Domino
omnis oblatio et sacrificium et quicquid pro peccato atque delicto
redditur mihi et cedet in sancta sanctorum tuum erit et filiorum tuorum
Nu 18:10 in sanctuario comedes illud mares tantum edent ex eo quia consecratum
est tibi
Nu 18:11 primitias autem quas voverint et obtulerint filii Israhel tibi dedi et filiis
ac filiabus tuis iure perpetuo qui mundus est in domo tua vescetur eis
Nu 18:12 omnem medullam olei et vini ac frumenti quicquid offerunt primitiarum
Domino tibi dedi
Nu 18:13 universa frugum initia quas gignit humus et Domino deportantur cedent
in usus tuos qui mundus est in domo tua vescetur eis
Nu 18:14 omne quod ex voto reddiderint filii Israhel tuum erit
Nu 18:15 quicquid primum erumpet e vulva cunctae carnis quam offerunt Domino
sive ex hominibus sive de pecoribus fuerit tui iuris erit ita dumtaxat ut
pro hominis primogenito pretium accipias et omne animal quod
inmundum est redimi facias
Nu 18:16 cuius redemptio erit post unum mensem siclis argenti quinque pondere
sanctuarii siclus viginti obolos habet
Nu 18:17 primogenitum autem bovis et ovis et caprae non facies redimi quia
sanctificata sunt Domino sanguinem tantum eorum fundes super altare et
adipes adolebis in suavissimum odorem Domino
Nu 18:18 carnes vero in usum tuum cedent sicut pectusculum consecratum et
armus dexter tua erunt
Nu 18:19 omnes primitias sanctuarii quas offerunt filii Israhel Domino tibi dedi et
filiis ac filiabus tuis iure perpetuo pactum salis est sempiternum coram
Domino tibi ac filiis tuis
Nu 18:20 dixitque Dominus ad Aaron in terra eorum nihil possidebitis nec
habebitis partem inter eos ego pars et hereditas tua in medio filiorum
Israhel
Nu 18:21 filiis autem Levi dedi omnes decimas Israhelis in possessionem pro
ministerio quo serviunt mihi in tabernaculo foederis
Nu 18:22 ut non accedant ultra filii Israhel ad tabernaculum nec committant
peccatum mortiferum
Nu 18:23 solis filiis Levi mihi in tabernaculo servientibus et portantibus peccata
populi legitimum sempiternum erit in generationibus vestris nihil aliud
possidebunt
Nu 18:24 decimarum oblatione contenti quas in usus eorum et necessaria separavi
Nu 18:25 locutusque est Dominus ad Mosen dicens
Nu 18:26 praecipe Levitis atque denuntia cum acceperitis a filiis Israhel decimas
quas dedi vobis primitias earum offerte Domino id est decimam partem
decimae
Nu 18:27 ut reputetur vobis in oblationem primitivorum tam de areis quam de
torcularibus
Nu 18:28 et universis quorum accipitis primitias offerte Domino et date Aaron
sacerdoti
Nu 18:29 omnia quae offertis ex decimis et in donaria Domini separatis optima et
electa erunt
Nu 18:30 dicesque ad eos si praeclara et meliora quaeque obtuleritis ex decimis
reputabitur vobis quasi de area et torculari dederitis primitias
Nu 18:31 et comedetis eas in omnibus locis vestris tam vos quam familiae vestrae
quia pretium est pro ministerio quo servitis in tabernaculo testimonii
Nu 18:32 et non peccabitis super hoc egregia vobis et pinguia reservantes ne
polluatis oblationes filiorum Israhel et moriamini
Nu 19:1 locutusque est Dominus ad Mosen et Aaron dicens
Nu 19:2 ista est religio victimae quam constituit Dominus praecipe filiis Israhel
ut adducant ad te vaccam rufam aetatis integrae in qua nulla sit macula
nec portaverit iugum
Nu 19:3 tradetisque eam Eleazaro sacerdoti qui eductam extra castra immolabit in
conspectu omnium
Nu 19:4 et tinguens digitum in sanguine eius asperget contra fores tabernaculi
septem vicibus
Nu 19:5 conburetque eam cunctis videntibus tam pelle et carnibus eius quam
sanguine et fimo flammae traditis
Nu 19:6 lignum quoque cedrinum et hysopum coccumque bis tinctum sacerdos
mittet in flammam quae vaccam vorat
Nu 19:7 et tunc demum lotis vestibus et corpore suo ingredietur in castra
commaculatusque erit usque ad vesperam
Nu 19:8 sed et ille qui conbuserit eam lavabit vestimenta sua et corpus et
inmundus erit usque ad vesperam
Nu 19:9 colliget autem vir mundus cineres vaccae et effundet eos extra castra in
loco purissimo ut sint multitudini filiorum Israhel in custodiam et in
aquam aspersionis quia pro peccato vacca conbusta est
Nu 19:10 cumque laverit qui vaccae portaverat cineres vestimenta sua inmundus
erit usque ad vesperum habebunt hoc filii Israhel et advenae qui habitant
inter eos sanctum iure perpetuo
Nu 19:11 qui tetigerit cadaver hominis et propter hoc septem diebus fuerit
inmundus
Nu 19:12 aspergetur ex hac aqua die tertio et septimo et sic mundabitur si die tertio
aspersus non fuerit septimo non poterit emundari
Nu 19:13 omnis qui tetigerit humanae animae morticinum et aspersus hac
commixtione non fuerit polluet tabernaculum Domini et peribit ex
Israhel quia aqua expiationis non est aspersus inmundus erit et manebit
spurcitia eius super eum
Nu 19:14 ista est lex hominis qui moritur in tabernaculo omnes qui ingrediuntur
tentorium illius et universa vasa quae ibi sunt polluta erunt septem
diebus
Nu 19:15 vas quod non habuerit operculum nec ligaturam desuper inmundum erit
Nu 19:16 si quis in agro tetigerit cadaver occisi hominis aut per se mortui sive os
illius vel sepulchrum inmundus erit septem diebus
Nu 19:17 tollent de cineribus conbustionis atque peccati et mittent aquas vivas
super eos in vas
Nu 19:18 in quibus cum homo mundus tinxerit hysopum asperget eo omne
tentorium et cunctam supellectilem et homines huiuscemodi contagione
pollutos
Nu 19:19 atque hoc modo mundus lustrabit inmundum tertio et septimo die
expiatusque die septimo lavabit et se et vestimenta sua et mundus erit ad
vesperam
Nu 19:20 si quis hoc ritu non fuerit expiatus peribit anima illius de medio ecclesiae
quia sanctuarium Domini polluit et non est aqua lustrationis aspersus
Nu 19:21 erit hoc praeceptum legitimum sempiternum ipse quoque qui aspergit
aquas lavabit vestimenta sua omnis qui tetigerit aquas expiationis
inmundus erit usque ad vesperam
Nu 19:22 quicquid tetigerit inmundus inmundum faciet et anima quae horum
quippiam tetigerit inmunda erit usque ad vesperum
Nu 20:1 veneruntque filii Israhel et omnis multitudo in desertum Sin mense
primo et mansit populus in Cades mortuaque est ibi Maria et sepulta in
eodem loco
Nu 20:2 cumque indigeret aqua populus coierunt adversum Mosen et Aaron
Nu 20:3 et versi in seditionem dixerunt utinam perissemus inter fratres nostros
coram Domino
Nu 20:4 cur eduxistis ecclesiam Domini in solitudinem ut et nos et nostra
iumenta moriantur
Nu 20:5 quare nos fecistis ascendere de Aegypto et adduxistis in locum istum
pessimum qui seri non potest qui nec ficum gignit nec vineas nec mala
granata insuper et aquam non habet ad bibendum
Nu 20:6 ingressusque Moses et Aaron dimissa multitudine tabernaculum foederis
corruerunt proni in terram et apparuit gloria Domini super eos
Nu 20:7 locutusque est Dominus ad Mosen dicens
Nu 20:8 tolle virgam et congrega populum tu et Aaron frater tuus et loquimini ad
petram coram eis et illa dabit aquas cumque eduxeris aquam de petra
bibet omnis multitudo et iumenta eius
Nu 20:9 tulit igitur Moses virgam quae erat in conspectu Domini sicut
praeceperat ei
Nu 20:10 congregata multitudine ante petram dixitque eis audite rebelles et
increduli num de petra hac vobis aquam poterimus eicere
Nu 20:11 cumque elevasset Moses manum percutiens virga bis silicem egressae
sunt aquae largissimae ita ut et populus biberet et iumenta
Nu 20:12 dixitque Dominus ad Mosen et Aaron quia non credidistis mihi ut
sanctificaretis me coram filiis Israhel non introducetis hos populos in
terram quam dabo eis
Nu 20:13 haec est aqua Contradictionis ubi iurgati sunt filii Israhel contra
Dominum et sanctificatus est in eis
Nu 20:14 misit interea nuntios Moses de Cades ad regem Edom qui dicerent haec
mandat frater tuus Israhel nosti omnem laborem qui adprehendit nos
Nu 20:15 quomodo descenderint patres nostri in Aegyptum et habitaverimus ibi
multo tempore adflixerintque nos Aegyptii et patres nostros
Nu 20:16 et quomodo clamaverimus ad Dominum et exaudierit nos miseritque
angelum qui eduxerit nos de Aegypto ecce in urbe Cades quae est in
extremis finibus tuis positi
Nu 20:17 obsecramus ut nobis transire liceat per terram tuam non ibimus per agros
nec per vineas non bibemus aquas de puteis tuis sed gradiemur via
publica nec ad dextram nec ad sinistram declinantes donec transeamus
terminos tuos
Nu 20:18 cui respondit Edom non transibis per me alioquin armatus occurram tibi
Nu 20:19 dixeruntque filii Israhel per tritam gradiemur viam et si biberimus aquas
tuas nos et pecora nostra dabimus quod iustum est nulla erit in pretio
difficultas tantum velociter transeamus
Nu 20:20 at ille respondit non transibis statimque egressus est obvius cum infinita
multitudine et manu forti
Nu 20:21 nec voluit adquiescere deprecanti ut concederet transitum per fines suos
quam ob rem devertit ab eo Israhel
Nu 20:22 cumque castra movissent de Cades venerunt in montem Or qui est in
finibus terrae Edom
Nu 20:23 ubi locutus est Dominus ad Mosen
Nu 20:24 pergat inquit Aaron ad populos suos non enim intrabit terram quam dedi
filiis Israhel eo quod incredulus fuerit ori meo ad aquas Contradictionis
Nu 20:25 tolle Aaron et filium eius cum eo et duces eos in montem Or
Nu 20:26 cumque nudaveris patrem veste sua indues ea Eleazarum filium eius et
Aaron colligetur et morietur ibi
Nu 20:27 fecit Moses ut praeceperat Dominus et ascenderunt in montem Or coram
omni multitudine
Nu 20:28 cumque Aaron spoliasset vestibus suis induit eis Eleazarum filium eius
Nu 20:29 illo mortuo in montis supercilio descendit cum Eleazaro
Nu 20:30 omnis autem multitudo videns occubuisse Aaron flevit super eo triginta
diebus per cunctas familias suas
Nu 21:1 quod cum audisset Chananeus rex Arad qui habitabat ad meridiem
venisse scilicet Israhel per exploratorum viam pugnavit contra illum et
victor existens duxit ex eo praedam
Nu 21:2 at Israhel voto se Domino obligans ait si tradideris populum istum in
manu mea delebo urbes eius
Nu 21:3 exaudivitque Dominus preces Israhel et tradidit Chananeum quem ille
interfecit subversis urbibus eius et vocavit nomen loci illius Horma id est
anathema
Nu 21:4 profecti sunt autem et de monte Or per viam quae ducit ad mare Rubrum
ut circumirent terram Edom et taedere coepit populum itineris ac laboris
Nu 21:5 locutusque contra Deum et Mosen ait cur eduxisti nos de Aegypto ut
moreremur in solitudine deest panis non sunt aquae anima nostra iam
nausiat super cibo isto levissimo
Nu 21:6 quam ob rem misit Dominus in populum ignitos serpentes ad quorum
plagas et mortes plurimorum
Nu 21:7 venerunt ad Mosen atque dixerunt peccavimus quia locuti sumus contra
Dominum et te ora ut tollat a nobis serpentes oravit Moses pro populo
Nu 21:8 et locutus est Dominus ad eum fac serpentem et pone eum pro signo qui
percussus aspexerit eum vivet
Nu 21:9 fecit ergo Moses serpentem aeneum et posuit pro signo quem cum
percussi aspicerent sanabantur
Nu 21:10 profectique filii Israhel castrametati sunt in Oboth
Nu 21:11 unde egressi fixere tentoria in Hieabarim in solitudine quae respicit
Moab contra orientalem plagam
Nu 21:12 et inde moventes venerunt ad torrentem Zared
Nu 21:13 quem relinquentes castrametati sunt contra Arnon quae est in deserto et
prominet in finibus Amorrei siquidem Arnon terminus est Moab
dividens Moabitas et Amorreos
Nu 21:14 unde dicitur in libro bellorum Domini sicut fecit in mari Rubro sic faciet
in torrentibus Arnon
Nu 21:15 scopuli torrentium inclinati sunt ut requiescerent in Ar et recumberent in
finibus Moabitarum
Nu 21:16 ex eo loco apparuit puteus super quo locutus est Dominus ad Mosen
congrega populum et dabo ei aquam
Nu 21:17 tunc cecinit Israhel carmen istud ascendat puteus concinebant
Nu 21:18 puteus quem foderunt principes et paraverunt duces multitudinis in
datore legis et in baculis suis de solitudine Matthana
Nu 21:19 de Matthana Nahalihel de Nahalihel in Bamoth
Nu 21:20 de Bamoth vallis est in regione Moab in vertice Phasga et quod respicit
contra desertum
Nu 21:21 misit autem Israhel nuntios ad Seon regem Amorreorum dicens
Nu 21:22 obsecro ut transire mihi liceat per terram tuam non declinabimus in agros
et vineas non bibemus aquas ex puteis via regia gradiemur donec
transeamus terminos tuos
Nu 21:23 qui concedere noluit ut transiret Israhel per fines suos quin potius
exercitu congregato egressus est obviam in desertum et venit in Iasa
pugnavitque contra eum
Nu 21:24 a quo percussus est in ore gladii et possessa est terra eius ab Arnon usque
Iebboc et filios Ammon quia forti praesidio tenebantur termini
Ammanitarum
Nu 21:25 tulit ergo Israhel omnes civitates eius et habitavit in urbibus Amorrei in
Esebon scilicet et viculis eius
Nu 21:26 urbs Esebon fuit regis Seon Amorrei qui pugnavit contra regem Moab et
tulit omnem terram quae dicionis illius fuerat usque Arnon
Nu 21:27 idcirco dicitur in proverbio venite in Esebon aedificetur et construatur
civitas Seon
Nu 21:28 ignis egressus est de Esebon flamma de oppido Seon et devoravit Ar
Moabitarum et habitatores excelsorum Arnon
Nu 21:29 vae tibi Moab peristi popule Chamos dedit filios eius in fugam et filias in
captivitatem regi Amorreorum Seon
Nu 21:30 iugum ipsorum disperiit ab Esebon usque Dibon lassi pervenerunt in
Nophe et usque Medaba
Nu 21:31 habitavit itaque Israhel in terra Amorrei
Nu 21:32 misitque Moses qui explorarent Iazer cuius ceperunt viculos et
possederunt habitatores
Nu 21:33 verteruntque se et ascenderunt per viam Basan et occurrit eis Og rex
Basan cum omni populo suo pugnaturus in Edrai
Nu 21:34 dixitque Dominus ad Mosen ne timeas eum quia in manu tua tradidi
illum et omnem populum ac terram eius faciesque illi sicut fecisti Seon
regi Amorreorum habitatori Esebon
Nu 21:35 percusserunt igitur et hunc cum filiis suis universumque populum eius
usque ad internicionem et possederunt terram illius
Nu 22:1 profectique castrametati sunt in campestribus Moab ubi trans Iordanem
Hierichus sita est
Nu 22:2 videns autem Balac filius Sepphor omnia quae fecerat Israhel Amorreo
Nu 22:3 et quod pertimuissent eum Moabitae et impetum eius ferre non possent
Nu 22:4 dixit ad maiores natu Madian ita delebit hic populus omnes qui in nostris
finibus commorantur quomodo solet bos herbas usque ad radices carpere
ipse erat eo tempore rex in Moab
Nu 22:5 misit ergo nuntios ad Balaam filium Beor ariolum qui habitabat super
flumen terrae filiorum Ammon ut vocarent eum et dicerent ecce egressus
est populus ex Aegypto qui operuit superficiem terrae sedens contra me
Nu 22:6 veni igitur et maledic populo huic quia fortior me est si quo modo
possim percutere et eicere eum de terra mea novi enim quod benedictus
sit cui benedixeris et maledictus in quem maledicta congesseris
Nu 22:7 perrexerunt seniores Moab et maiores natu Madian habentes divinationis
pretium in manibus cumque venissent ad Balaam et narrassent ei omnia
verba Balac
Nu 22:8 ille respondit manete hic nocte et respondebo quicquid mihi dixerit
Dominus manentibus illis apud Balaam venit Deus et ait ad eum
Nu 22:9 quid sibi volunt homines isti apud te
Nu 22:10 respondit Balac filius Sepphor rex Moabitarum misit ad me
Nu 22:11 dicens ecce populus qui egressus est de Aegypto operuit superficiem
terrae veni et maledic ei si quo modo possim pugnans abicere eum
Nu 22:12 dixitque Deus ad Balaam noli ire cum eis neque maledicas populo quia
benedictus est
Nu 22:13 qui mane consurgens dixit ad principes ite in terram vestram quia
prohibuit me Deus venire vobiscum
Nu 22:14 reversi principes dixerunt ad Balac noluit Balaam venire nobiscum
Nu 22:15 rursum ille multo plures et nobiliores quam ante miserat misit
Nu 22:16 qui cum venissent ad Balaam dixerunt sic dicit Balac filius Sepphor ne
cuncteris venire ad me
Nu 22:17 paratum honorare te et quicquid volueris dare veni et maledic populo isti
Nu 22:18 respondit Balaam si dederit mihi Balac plenam domum suam argenti et
auri non potero inmutare verbum Domini Dei mei ut vel plus vel minus
loquar
Nu 22:19 obsecro ut hic maneatis etiam hac nocte et scire queam quid mihi rursum
respondeat Dominus
Nu 22:20 venit ergo Deus ad Balaam nocte et ait ei si vocare te venerunt homines
isti surge et vade cum eis ita dumtaxat ut quod tibi praecepero facias
Nu 22:21 surrexit Balaam mane et strata asina profectus est cum eis
Nu 22:22 et iratus est Deus stetitque angelus Domini in via contra Balaam qui
sedebat asinae et duos pueros habebat secum
Nu 22:23 cernens asina angelum stantem in via evaginato gladio avertit se de
itinere et ibat per agrum quam cum verberaret Balaam et vellet ad
semitam reducere
Nu 22:24 stetit angelus in angustiis duarum maceriarum quibus vineae cingebantur
Nu 22:25 quem videns asina iunxit se parieti et adtrivit sedentis pedem at ille
iterum verberabat
Nu 22:26 et nihilominus angelus ad locum angustum transiens ubi nec ad dextram
nec ad sinistram poterat deviari obvius stetit
Nu 22:27 cumque vidisset asina stantem angelum concidit sub pedibus sedentis qui
iratus vehementius caedebat fuste latera
Nu 22:28 aperuitque Dominus os asinae et locuta est quid feci tibi cur percutis me
ecce iam tertio
Nu 22:29 respondit Balaam quia commeruisti et inlusisti mihi utinam haberem
gladium ut te percuterem
Nu 22:30 dixit asina nonne animal tuum sum cui semper sedere consuesti usque in
praesentem diem dic quid simile umquam fecerim tibi at ille ait
numquam
Nu 22:31 protinus aperuit Dominus oculos Balaam et vidit angelum stantem in via
evaginato gladio adoravitque eum pronus in terram
Nu 22:32 cui angelus cur inquit tertio verberas asinam tuam ego veni ut adversarer
tibi quia perversa est via tua mihique contraria
Nu 22:33 et nisi asina declinasset de via dans locum resistenti te occidissem et illa
viveret
Nu 22:34 dixit Balaam peccavi nesciens quod tu stares contra me et nunc si
displicet tibi ut vadam revertar
Nu 22:35 ait angelus vade cum istis et cave ne aliud quam praecepero tibi loquaris
ivit igitur cum principibus
Nu 22:36 quod cum audisset Balac egressus est in occursum eius in oppido
Moabitarum quod situm est in extremis finibus Arnon
Nu 22:37 dixitque ad Balaam misi nuntios ut vocarent te cur non statim venisti ad
me an quia mercedem adventui tuo reddere nequeo
Nu 22:38 cui ille respondit ecce adsum numquid loqui potero aliud nisi quod Deus
posuerit in ore meo
Nu 22:39 perrexerunt ergo simul et venerunt in urbem quae in extremis regni eius
finibus erat
Nu 22:40 cumque occidisset Balac boves et oves misit ad Balaam et principes qui
cum eo erant munera
Nu 22:41 mane autem facto duxit eum ad excelsa Baal et intuitus est extremam
partem populi
Nu 23:1 dixitque Balaam ad Balac aedifica mihi hic septem aras et para totidem
vitulos eiusdemque numeri arietes
Nu 23:2 cumque fecisset iuxta sermonem Balaam inposuerunt simul vitulum et
arietem super aram
Nu 23:3 dixitque Balaam ad Balac sta paulisper iuxta holocaustum tuum donec
vadam si forte occurrat mihi Dominus et quodcumque imperaverit loquar
tibi
Nu 23:4 cumque abisset velociter occurrit ei Deus locutusque ad eum Balaam
septem inquit aras erexi et inposui vitulum et arietem desuper
Nu 23:5 Dominus autem posuit verbum in ore eius et ait revertere ad Balac et
haec loqueris
Nu 23:6 reversus invenit stantem Balac iuxta holocaustum suum et omnes
principes Moabitarum
Nu 23:7 adsumptaque parabola sua dixit de Aram adduxit me Balac rex
Moabitarum de montibus orientis veni inquit et maledic Iacob propera et
detestare Israhel
Nu 23:8 quomodo maledicam cui non maledixit Deus qua ratione detester quem
Dominus non detestatur
Nu 23:9 de summis silicibus videbo eum et de collibus considerabo illum populus
solus habitabit et inter gentes non reputabitur
Nu 23:10 quis dinumerare possit pulverem Iacob et nosse numerum stirpis Israhel
moriatur anima mea morte iustorum et fiant novissima mea horum
similia
Nu 23:11 dixitque Balac ad Balaam quid est hoc quod agis ut malediceres inimicis
vocavi te et tu e contrario benedicis eis
Nu 23:12 cui ille respondit num aliud possum loqui nisi quod iusserit Dominus
Nu 23:13 dixit ergo Balac veni mecum in alterum locum unde partem Israhelis
videas et totum videre non possis inde maledicito ei
Nu 23:14 cumque duxisset eum in locum sublimem super verticem montis Phasga
aedificavit Balaam septem aras et inpositis supra vitulo atque ariete
Nu 23:15 dixit ad Balac sta hic iuxta holocaustum tuum donec ego pergam obvius
Nu 23:16 cui cum Dominus occurrisset posuissetque verbum in ore eius ait
revertere ad Balac et haec loqueris ei
Nu 23:17 reversus invenit eum stantem iuxta holocaustum suum et principes
Moabitarum cum eo ad quem Balac quid inquit locutus est Dominus
Nu 23:18 at ille adsumpta parabola sua ait sta Balac et ausculta audi fili Sepphor
Nu 23:19 non est Deus quasi homo ut mentiatur nec ut filius hominis ut mutetur
dixit ergo et non faciet locutus est et non implebit
Nu 23:20 ad benedicendum adductus sum benedictionem prohibere non valeo
Nu 23:21 non est idolum in Iacob nec videtur simulacrum in Israhel Dominus
Deus eius cum eo est et clangor victoriae regis in illo
Nu 23:22 Deus eduxit eum de Aegypto cuius fortitudo similis est rinocerotis
Nu 23:23 non est augurium in Iacob nec divinatio in Israhel temporibus suis
dicetur Iacob et Israheli quid operatus sit Deus
Nu 23:24 ecce populus ut leaena consurget et quasi leo erigetur non accubabit
donec devoret praedam et occisorum sanguinem bibat
Nu 23:25 dixitque Balac ad Balaam nec maledicas ei nec benedicas
Nu 23:26 et ille nonne ait dixi tibi quod quicquid mihi Deus imperaret hoc facerem
Nu 23:27 et ait Balac ad eum veni et ducam te ad alium locum si forte placeat Deo
ut inde maledicas eis
Nu 23:28 cumque duxisset eum super verticem montis Phogor qui respicit
solitudinem
Nu 23:29 dixit ei Balaam aedifica mihi hic septem aras et para totidem vitulos
eiusdemque numeri arietes
Nu 23:30 fecit Balac ut Balaam dixerat inposuitque vitulos et arietes per singulas
aras
Nu 24:1 cumque vidisset Balaam quod placeret Domino ut benediceret Israheli
nequaquam abiit ut ante perrexerat ut augurium quaereret sed dirigens
contra desertum vultum suum
Nu 24:2 et elevans oculos vidit Israhel in tentoriis commorantem per tribus suas
et inruente in se spiritu Dei
Nu 24:3 adsumpta parabola ait dixit Balaam filius Beor dixit homo cuius
obturatus est oculus
Nu 24:4 dixit auditor sermonum Dei qui visionem Omnipotentis intuitus est qui
cadit et sic aperiuntur oculi eius
Nu 24:5 quam pulchra tabernacula tua Iacob et tentoria tua Israhel
Nu 24:6 ut valles nemorosae ut horti iuxta fluvios inrigui ut tabernacula quae fixit
Dominus quasi cedri propter aquas
Nu 24:7 fluet aqua de situla eius et semen illius erit in aquas multas tolletur
propter Agag rex eius et auferetur regnum illius
Nu 24:8 Deus eduxit illum de Aegypto cuius fortitudo similis est rinocerotis
devorabunt gentes hostes illius ossaque eorum confringent et perforabunt
sagittis
Nu 24:9 accubans dormivit ut leo et quasi leaena quam suscitare nullus audebit
qui benedixerit tibi erit ipse benedictus qui maledixerit in maledictione
reputabitur
Nu 24:10 iratusque Balac contra Balaam conplosis manibus ait ad maledicendum
inimicis meis vocavi te quibus e contrario tertio benedixisti
Nu 24:11 revertere ad locum tuum decreveram quidem magnifice honorare te sed
Dominus privavit te honore disposito
Nu 24:12 respondit Balaam ad Balac nonne nuntiis tuis quos misisti ad me dixi
Nu 24:13 si dederit mihi Balac plenam domum suam argenti et auri non potero
praeterire sermonem Domini Dei mei ut vel boni quid vel mali proferam
ex corde meo sed quicquid Dominus dixerit hoc loquar
Nu 24:14 verumtamen pergens ad populum meum dabo consilium quid populus
tuus huic populo faciat extremo tempore
Nu 24:15 sumpta igitur parabola rursum ait dixit Balaam filius Beor dixit homo
cuius obturatus est oculus
Nu 24:16 dixit auditor sermonum Dei qui novit doctrinam Altissimi et visiones
Omnipotentis videt qui cadens apertos habet oculos
Nu 24:17 videbo eum sed non modo intuebor illum sed non prope orietur stella ex
Iacob et consurget virga de Israhel et percutiet duces Moab vastabitque
omnes filios Seth
Nu 24:18 et erit Idumea possessio eius hereditas Seir cedet inimicis suis Israhel
vero fortiter aget
Nu 24:19 de Iacob erit qui dominetur et perdat reliquias civitatis
Nu 24:20 cumque vidisset Amalech adsumens parabolam ait principium gentium
Amalech cuius extrema perdentur
Nu 24:21 vidit quoque Cineum et adsumpta parabola ait robustum est quidem
habitaculum tuum sed si in petra posueris nidum tuum
Nu 24:22 et fueris electus de stirpe Cain quamdiu poteris permanere Assur enim
capiet te
Nu 24:23 adsumptaque parabola iterum locutus est heu quis victurus est quando
ista faciet Deus
Nu 24:24 venient in trieribus de Italia superabunt Assyrios vastabuntque Hebraeos
et ad extremum etiam ipsi peribunt
Nu 24:25 surrexitque Balaam et reversus est in locum suum Balac quoque via qua
venerat rediit
Nu 25:1 morabatur autem eo tempore Israhel in Setthim et fornicatus est populus
cum filiabus Moab
Nu 25:2 quae vocaverunt eos ad sacrificia sua at illi comederunt et adoraverunt
deos earum
Nu 25:3 initiatusque est Israhel Beelphegor et iratus Dominus
Nu 25:4 ait ad Mosen tolle cunctos principes populi et suspende eos contra solem
in patibulis ut avertatur furor meus ab Israhel
Nu 25:5 dixitque Moses ad iudices Israhel occidat unusquisque proximos suos
qui initiati sunt Beelphegor
Nu 25:6 et ecce unus de filiis Israhel intravit coram fratribus suis ad scortum
madianitin vidente Mose et omni turba filiorum Israhel qui flebant ante
fores tabernaculi
Nu 25:7 quod cum vidisset Finees filius Eleazari filii Aaron sacerdotis surrexit de
medio multitudinis et arrepto pugione
Nu 25:8 ingressus est post virum israhelitem in lupanar et perfodit ambos simul
virum scilicet et mulierem in locis genitalibus cessavitque plaga a filiis
Israhel
Nu 25:9 et occisi sunt viginti quattuor milia homines
Nu 25:10 dixitque Dominus ad Mosen
Nu 25:11 Finees filius Eleazari filii Aaron sacerdotis avertit iram meam a filiis
Israhel quia zelo meo commotus est contra eos ut non ipse delerem filios
Israhel in zelo meo
Nu 25:12 idcirco loquere ad eos ecce do ei pacem foederis mei
Nu 25:13 et erit tam ipsi quam semini illius pactum sacerdotii sempiternum quia
zelatus est pro Deo suo et expiavit scelus filiorum Israhel
Nu 25:14 erat autem nomen viri israhelitae qui occisus est cum Madianitide
Zambri filius Salu dux de cognatione et tribu Symeonis
Nu 25:15 porro mulier madianitis quae pariter interfecta est vocabatur Chozbi filia
Sur principis nobilissimi Madianitarum
Nu 25:16 locutusque est Dominus ad Mosen dicens
Nu 25:17 hostes vos sentiant Madianitae et percutite eos
Nu 25:18 quia et ipsi hostiliter egerunt contra vos et decepere insidiis per idolum
Phogor et Chozbi filiam ducis Madian sororem suam quae percussa est
in die plagae pro sacrilegio Phogor
Nu 26:1 postquam noxiorum sanguis effusus est dixit Dominus ad Mosen et
Eleazarum filium Aaron sacerdotem
Nu 26:2 numerate omnem summam filiorum Israhel a viginti annis et supra per
domos et cognationes suas cunctos qui possunt ad bella procedere
Nu 26:3 locuti sunt itaque Moses et Eleazar sacerdos in campestribus Moab super
Iordanem contra Hierichum ad eos qui erant
Nu 26:4 a viginti annis et supra sicut Dominus imperarat quorum iste est numerus
Nu 26:5 Ruben primogenitus Israhel huius filius Enoch a quo familia
Enochitarum et Phallu a quo familia Phalluitarum
Nu 26:6 et Esrom a quo familia Esromitarum et Charmi a quo familia
Charmitarum
Nu 26:7 hae sunt familiae de stirpe Ruben quarum numerus inventus est
quadraginta tria milia et septingenti triginta
Nu 26:8 filius Phallu Heliab
Nu 26:9 huius filii Namuhel et Dathan et Abiram isti sunt Dathan et Abiram
principes populi qui surrexerunt contra Mosen et Aaron in seditione Core
quando adversum Dominum rebellaverunt
Nu 26:10 et aperiens terra os suum devoravit Core morientibus plurimis quando
conbusit ignis ducentos quinquaginta viros et factum est grande
miraculum
Nu 26:11 ut Core pereunte filii illius non perirent
Nu 26:12 filii Symeon per cognationes suas Namuhel ab hoc familia
Namuhelitarum Iamin ab hoc familia Iaminitarum Iachin ab hoc familia
Iachinitarum
Nu 26:13 Zare ab hoc familia Zareitarum Saul ab hoc familia Saulitarum
Nu 26:14 hae sunt familiae de stirpe Symeon quarum omnis numerus fuit viginti
duo milia ducentorum
Nu 26:15 filii Gad per cognationes suas Sephon ab hoc familia Sephonitarum Aggi
ab hoc familia Aggitarum Suni ab hoc familia Sunitarum
Nu 26:16 Ozni ab hoc familia Oznitarum Heri ab hoc familia Heritarum
Nu 26:17 Arod ab hoc familia Aroditarum Arihel ab hoc familia Arihelitarum
Nu 26:18 istae sunt familiae Gad quarum omnis numerus fuit quadraginta milia
quingentorum
Nu 26:19 filii Iuda Her et Onan qui ambo mortui sunt in terra Chanaan
Nu 26:20 fueruntque filii Iuda per cognationes suas Sela a quo familia Selanitarum
Phares a quo familia Pharesitarum Zare a quo familia Zareitarum
Nu 26:21 porro filii Phares Esrom a quo familia Esromitarum et Amul a quo
familia Amulitarum
Nu 26:22 istae sunt familiae Iuda quarum omnis numerus fuit septuaginta milia
quingentorum
Nu 26:23 filii Isachar per cognationes suas Thola a quo familia Tholaitarum Phua a
quo familia Phuaitarum
Nu 26:24 Iasub a quo familia Iasubitarum Semran a quo familia Semranitarum
Nu 26:25 hae sunt cognationes Isachar quarum numerus fuit sexaginta quattuor
milia trecentorum
Nu 26:26 filii Zabulon per cognationes suas Sared a quo familia Sareditarum
Helon a quo familia Helonitarum Ialel a quo familia Ialelitarum
Nu 26:27 hae sunt cognationes Zabulon quarum numerus fuit sexaginta milia
quingentorum
Nu 26:28 filii Ioseph per cognationes suas Manasse et Ephraim
Nu 26:29 de Manasse ortus est Machir a quo familia Machiritarum Machir genuit
Galaad a quo familia Galaaditarum
Nu 26:30 Galaad habuit filios Hiezer a quo familia Hiezeritarum et Elec a quo
familia Elecarum
Nu 26:31 et Asrihel a quo familia Asrihelitarum et Sechem a quo familia
Sechemitarum
Nu 26:32 et Semida a quo familia Semidatarum et Epher a quo familia
Epheritarum
Nu 26:33 fuit autem Epher pater Salphaad qui filios non habebat sed tantum filias
quarum ista sunt nomina Maala et Noa et Egla et Melcha et Thersa
Nu 26:34 hae sunt familiae Manasse et numerus earum quinquaginta duo milia
septingentorum
Nu 26:35 filii autem Ephraim per cognationes suas fuerunt hii Suthala a quo
familia Suthalitarum Becher a quo familia Becheritarum Tehen a quo
familia Tehenitarum
Nu 26:36 porro filius Suthala fuit Heran a quo familia Heranitarum
Nu 26:37 hae sunt cognationes filiorum Ephraim quarum numerus triginta duo
milia quingentorum
Nu 26:38 isti sunt filii Ioseph per familias suas filii Beniamin in cognationibus suis
Bale a quo familia Baleitarum Azbel a quo familia Azbelitarum Ahiram
a quo familia Ahiramitarum
Nu 26:39 Supham a quo familia Suphamitarum Hupham a quo familia
Huphamitarum
Nu 26:40 filii Bale Hered et Noeman de Hered familia Hereditarum de Noeman
familia Noemitarum
Nu 26:41 hii sunt filii Beniamin per cognationes suas quorum numerus
quadraginta quinque milia sescentorum
Nu 26:42 filii Dan per cognationes suas Suham a quo familia Suhamitarum hae
cognationes Dan per familias suas
Nu 26:43 omnes fuere Suhamitae quorum numerus erat sexaginta quattuor milia
quadringentorum
Nu 26:44 filii Aser per cognationes suas Iemna a quo familia Iemnaitarum Iessui a
quo familia Iessuitarum Brie a quo familia Brieitarum
Nu 26:45 filii Brie Haber a quo familia Haberitarum et Melchihel a quo familia
Melchihelitarum
Nu 26:46 nomen autem filiae Aser fuit Sara
Nu 26:47 hae cognationes filiorum Aser et numerus eorum quinquaginta tria milia
quadringentorum
Nu 26:48 filii Nepthalim per cognationes suas Iessihel a quo familia Iessihelitarum
Guni a quo familia Gunitarum
Nu 26:49 Iesser a quo familia Iesseritarum Sellem a quo familia Sellemitarum
Nu 26:50 hae sunt cognationes filiorum Nepthalim per familias suas quorum
numerus quadraginta quinque milia quadringentorum
Nu 26:51 ista est summa filiorum Israhel qui recensiti sunt sescenta milia et mille
septingenti triginta
Nu 26:52 locutusque est Dominus ad Mosen dicens
Nu 26:53 istis dividetur terra iuxta numerum vocabulorum in possessiones suas
Nu 26:54 pluribus maiorem partem dabis et paucioribus minorem singulis sicut
nunc recensiti sunt tradetur possessio
Nu 26:55 ita dumtaxat ut sors terram tribubus dividat et familiis
Nu 26:56 quicquid sorte contigerit hoc vel plures accipient vel pauciores
Nu 26:57 hic quoque est numerus filiorum Levi per familias suas Gerson a quo
familia Gersonitarum Caath a quo familia Caathitarum Merari a quo
familia Meraritarum
Nu 26:58 hae sunt familiae Levi familia Lobni familia Hebroni familia Mooli
familia Musi familia Cori at vero Caath genuit Amram
Nu 26:59 qui habuit uxorem Iochabed filiam Levi quae nata est ei in Aegypto haec
genuit viro suo Amram filios Aaron et Mosen et Mariam sororem eorum
Nu 26:60 de Aaron orti sunt Nadab et Abiu et Eleazar et Ithamar
Nu 26:61 quorum Nadab et Abiu mortui sunt cum obtulissent ignem alienum
coram Domino
Nu 26:62 fueruntque omnes qui numerati sunt viginti tria milia generis masculini
ab uno mense et supra quia non sunt recensiti inter filios Israhel nec eis
cum ceteris data possessio
Nu 26:63 hic est numerus filiorum Israhel qui descripti sunt a Mosen et Eleazaro
sacerdote in campestribus Moab supra Iordanem contra Hiericho
Nu 26:64 inter quos nullus fuit eorum qui ante numerati sunt a Mose et Aaron in
deserto Sinai
Nu 26:65 praedixerat enim Dominus quod omnes morerentur in solitudine
nullusque remansit ex eis nisi Chaleb filius Iepphonne et Iosue filius
Nun
Nu 27:1 accesserunt autem filiae Salphaad filii Epher filii Galaad filii Machir filii
Manasse qui fuit filius Ioseph quarum sunt nomina Maala et Noa et Egla
et Melcha et Thersa
Nu 27:2 steteruntque coram Mosen et Eleazaro sacerdote et cunctis principibus
populi ad ostium tabernaculi foederis atque dixerunt
Nu 27:3 pater noster mortuus est in deserto nec fuit in seditione quae concitata est
contra Dominum sub Core sed in peccato suo mortuus est hic non habuit
mares filios cur tollitur nomen illius de familia sua quia non habet filium
date nobis possessionem inter cognatos patris nostri
Nu 27:4 rettulitque Moses causam earum ad iudicium Domini
Nu 27:5 qui dixit ad eum
Nu 27:6 iustam rem postulant filiae Salphaad da eis possessionem inter cognatos
patris sui et ei in hereditate succedant
Nu 27:7 ad filios autem Israhel loqueris haec
Nu 27:8 homo cum mortuus fuerit absque filio ad filiam eius transibit hereditas
Nu 27:9 si filiam non habuerit habebit successores fratres suos
Nu 27:10 quod si et fratres non fuerint dabitis hereditatem fratribus patris eius
Nu 27:11 sin autem nec patruos habuerit dabitur hereditas his qui ei proximi sunt
eritque hoc filiis Israhel sanctum lege perpetua sicut praecepit Dominus
Mosi
Nu 27:12 dixit quoque Dominus ad Mosen ascende in montem istum Abarim et
contemplare inde terram quam daturus sum filiis Israhel
Nu 27:13 cumque videris eam ibis et tu ad populum tuum sicut ivit frater tuus
Aaron
Nu 27:14 quia offendistis me in deserto Sin in contradictione multitudinis nec
sanctificare me voluistis coram ea super aquas hae sunt aquae
Contradictionis in Cades deserti Sin
Nu 27:15 cui respondit Moses
Nu 27:16 provideat Dominus Deus spirituum omnis carnis hominem qui sit super
multitudinem hanc
Nu 27:17 et possit exire et intrare ante eos et educere illos vel introducere ne sit
populus Domini sicut oves absque pastore
Nu 27:18 dixitque Dominus ad eum tolle Iosue filium Nun virum in quo est
spiritus et pone manum tuam super eum
Nu 27:19 qui stabit coram Eleazaro sacerdote et omni multitudine
Nu 27:20 et dabis ei praecepta cunctis videntibus et partem gloriae tuae ut audiat
eum omnis synagoga filiorum Israhel
Nu 27:21 pro hoc si quid agendum erit Eleazar sacerdos consulet Dominum ad
verbum eius egredietur et ingredietur ipse et omnes filii Israhel cum eo et
cetera multitudo
Nu 27:22 fecit Moses ut praeceperat Dominus cumque tulisset Iosue statuit eum
coram Eleazaro sacerdote et omni frequentia populi
Nu 27:23 et inpositis capiti eius manibus cuncta replicavit quae mandaverat
Dominus
Nu 28:1 dixit quoque Dominus ad Mosen
Nu 28:2 praecipe filiis Israhel et dices ad eos oblationem meam et panes et
incensum odoris suavissimi offerte per tempora sua
Nu 28:3 haec sunt sacrificia quae offerre debetis agnos anniculos inmaculatos
duos cotidie in holocaustum sempiternum
Nu 28:4 unum offeretis mane et alterum ad vesperam
Nu 28:5 decimam partem oephi similae quae conspersa sit oleo purissimo et
habeat quartam partem hin
Nu 28:6 holocaustum iuge est quod obtulistis in monte Sinai in odorem
suavissimum incensi Domini
Nu 28:7 et libabitis vini quartam partem hin per agnos singulos in sanctuario
Domini
Nu 28:8 alterumque agnum similiter offeretis ad vesperam iuxta omnem ritum
sacrificii matutini et libamentorum eius oblationem suavissimi odoris
Domino
Nu 28:9 die autem sabbati offeretis duos agnos anniculos inmaculatos et duas
decimas similae oleo conspersae in sacrificio et liba
Nu 28:10 quae rite funduntur per singula sabbata in holocausto sempiterno
Nu 28:11 in kalendis autem id est in mensuum exordiis offeretis holocaustum
Domino vitulos de armento duos arietem unum agnos anniculos septem
inmaculatos
Nu 28:12 et tres decimas similae oleo conspersae in sacrificio per singulos vitulos
et duas decimas similae oleo conspersae per singulos arietes
Nu 28:13 et decimam decimae similae ex oleo in sacrificio per agnos singulos
holocaustum suavissimi odoris atque incensi est Domino
Nu 28:14 libamenta autem vini quae per singulas fundenda sunt victimas ista erunt
media pars hin per vitulos singulos tertia per arietem quarta per agnum
hoc erit holocaustum per omnes menses qui sibi anno vertente succedunt
Nu 28:15 hircus quoque offeretur Domino pro peccatis in holocaustum
sempiternum cum libamentis suis
Nu 28:16 mense autem primo quartadecima die mensis phase Domini erit
Nu 28:17 et quintadecima die sollemnitas septem diebus vescentur azymis
Nu 28:18 quarum dies prima venerabilis et sancta erit omne opus servile non
facietis in ea
Nu 28:19 offeretisque incensum holocaustum Domino vitulos de armento duos
arietem unum agnos anniculos inmaculatos septem
Nu 28:20 et sacrificia singulorum ex simila quae conspersa sit oleo tres decimas
per singulos vitulos et duas decimas per arietem
Nu 28:21 et decimam decimae per agnos singulos id est per septem agnos
Nu 28:22 et hircum pro peccato unum ut expietur pro vobis
Nu 28:23 praeter holocaustum matutinum quod semper offertis
Nu 28:24 ita facietis per singulos dies septem dierum in fomitem ignis et in
odorem suavissimum Domino qui surget de holocausto et de libationibus
singulorum
Nu 28:25 dies quoque septimus celeberrimus et sanctus erit vobis omne opus
servile non facietis in eo
Nu 28:26 dies etiam primitivorum quando offertis novas fruges Domino expletis
ebdomadibus venerabilis et sancta erit omne opus servile non facietis in
ea
Nu 28:27 offeretisque holocaustum in odorem suavissimum Domino vitulos de
armento duos arietem unum et agnos anniculos inmaculatos septem
Nu 28:28 atque in sacrificiis eorum similae oleo conspersae tres decimas per
singulos vitulos per arietes duas
Nu 28:29 per agnos decimam decimae qui simul sunt agni septem hircum quoque
Nu 28:30 qui mactatur pro expiatione praeter holocaustum sempiternum et liba
eius
Nu 28:31 inmaculata offeretis omnia cum libationibus suis
Nu 29:1 mensis etiam septimi prima dies venerabilis et sancta erit vobis omne
opus servile non facietis in ea quia dies clangoris est et tubarum
Nu 29:2 offeretisque holocaustum in odorem suavissimum Domino vitulum de
armento unum arietem unum agnos anniculos inmaculatos septem
Nu 29:3 et in sacrificiis eorum similae oleo conspersae tres decimas per singulos
vitulos duas decimas per arietem
Nu 29:4 unam decimam per agnum qui simul sunt agni septem
Nu 29:5 et hircum pro peccato qui offertur in expiationem populi
Nu 29:6 praeter holocaustum kalendarum cum sacrificiis suis et holocaustum
sempiternum cum libationibus solitis hisdem caerimoniis offeretis in
odorem suavissimum incensum Domino
Nu 29:7 decima quoque dies mensis huius septimi erit vobis sancta atque
venerabilis et adfligetis animas vestras omne opus servile non facietis in
ea
Nu 29:8 offeretisque holocaustum Domino in odorem suavissimum vitulum de
armento unum arietem unum agnos anniculos inmaculatos septem
Nu 29:9 et in sacrificiis eorum similae oleo conspersae tres decimas per vitulos
singulos duas decimas per arietem
Nu 29:10 decimam decimae per agnos singulos qui sunt simul septem agni
Nu 29:11 et hircum pro peccato absque his quae offerri pro delicto solent in
expiationem et holocaustum sempiternum in sacrificio et libaminibus
eorum
Nu 29:12 quintadecima vero die mensis septimi quae vobis erit sancta atque
venerabilis omne opus servile non facietis in ea sed celebrabitis
sollemnitatem Domino septem diebus
Nu 29:13 offeretisque holocaustum in odorem suavissimum Domino vitulos de
armento tredecim arietes duos agnos anniculos quattuordecim
inmaculatos
Nu 29:14 et in libamentis eorum similae oleo conspersae tres decimas per vitulos
singulos qui sunt simul vituli tredecim et duas decimas arieti uno id est
simul arietibus duobus
Nu 29:15 et decimam decimae agnis singulis qui sunt simul agni quattuordecim
Nu 29:16 et hircum pro peccato absque holocausto sempiterno et sacrificio et
libamine eius
Nu 29:17 in die altero offeres vitulos de armento duodecim arietes duos agnos
anniculos inmaculatos quattuordecim
Nu 29:18 sacrificiaque et libamina singulorum per vitulos et arietes et agnos rite
celebrabis
Nu 29:19 et hircum pro peccato absque holocausto sempiterno sacrificioque eius et
libamine
Nu 29:20 die tertio offeres vitulos undecim arietes duos agnos anniculos
inmaculatos quattuordecim
Nu 29:21 sacrificiaque et libamina singulorum per vitulos et arietes et agnos rite
celebrabis
Nu 29:22 et hircum pro peccato absque holocausto sempiterno et sacrificio et
libamine eius
Nu 29:23 die quarto offeres vitulos decem arietes duos agnos anniculos
inmaculatos quattuordecim
Nu 29:24 sacrificiaque eorum et libamina singulorum per vitulos et arietes et agnos
rite celebrabis
Nu 29:25 et hircum pro peccato absque holocausto sempiterno sacrificioque eius et
libamine
Nu 29:26 die quinto offeres vitulos novem arietes duos agnos anniculos
inmaculatos quattuordecim
Nu 29:27 sacrificiaque et libamina singulorum per vitulos et arietes et agnos rite
celebrabis
Nu 29:28 et hircum pro peccato absque holocausto sempiterno sacrificioque eius et
libamine
Nu 29:29 die sexto offeres vitulos octo arietes duos agnos anniculos inmaculatos
quattuordecim
Nu 29:30 sacrificiaque et libamina singulorum per vitulos et arietes et agnos rite
celebrabis
Nu 29:31 et hircum pro peccato absque holocausto sempiterno sacrificioque eius et
libamine
Nu 29:32 die septimo offeres vitulos septem arietes duos agnos anniculos
inmaculatos quattuordecim
Nu 29:33 sacrificiaque et libamina singulorum per vitulos et arietes et agnos rite
celebrabis
Nu 29:34 et hircum pro peccato absque holocausto sempiterno sacrificioque eius et
libamine
Nu 29:35 die octavo qui est celeberrimus omne opus servile non facietis
Nu 29:36 offerentes holocaustum in odorem suavissimum Domino vitulum unum
arietem unum agnos anniculos inmaculatos septem
Nu 29:37 sacrificiaque et libamina singulorum per vitulos et arietes et agnos rite
celebrabis
Nu 29:38 et hircum pro peccato absque holocausto sempiterno sacrificioque eius et
libamine
Nu 29:39 haec offeretis Domino in sollemnitatibus vestris praeter vota et
oblationes spontaneas in holocausto in sacrificio in libamine et in hostiis
pacificis
Nu 30:1 narravitque Moses filiis Israhel omnia quae ei Dominus imperarat
Nu 30:2 et locutus est ad principes tribuum filiorum Israhel iste est sermo quem
praecepit Dominus
Nu 30:3 si quis virorum votum Domino voverit aut se constrinxerit iuramento
non faciet irritum verbum suum sed omne quod promisit implebit
Nu 30:4 mulier si quippiam voverit et se constrinxerit iuramento quae est in
domo patris sui et in aetate adhuc puellari si cognoverit pater votum
quod pollicita est et iuramentum quo obligavit animam suam et tacuerit
voti rea erit
Nu 30:5 quicquid pollicita est et iuravit opere conplebit
Nu 30:6 sin autem statim ut audierit contradixerit pater et vota et iuramenta eius
irrita erunt nec obnoxia tenebitur sponsioni eo quod contradixerit pater
Nu 30:7 si maritum habuerit et voverit aliquid et semel verbum de ore eius
egrediens animam illius obligaverit iuramento
Nu 30:8 quo die audierit vir et non contradixerit voti rea erit reddet quodcumque
promiserat
Nu 30:9 sin autem audiens statim contradixerit et irritas fecerit pollicitationes eius
verbaque quibus obstrinxerat animam suam propitius ei erit Dominus
Nu 30:10 vidua et repudiata quicquid voverint reddent
Nu 30:11 uxor in domo viri cum se voto constrinxerit et iuramento
Nu 30:12 si audierit vir et tacuerit nec contradixerit sponsioni reddet quodcumque
promiserat
Nu 30:13 sin autem extemplo contradixerit non tenebitur promissionis rea quia
maritus contradixit et Dominus ei propitius erit
Nu 30:14 si voverit et iuramento se constrinxerit ut per ieiunium vel ceterarum
rerum abstinentiam adfligat animam suam in arbitrio viri erit ut faciat
sive non faciat
Nu 30:15 quod si audiens vir tacuerit et in alteram diem distulerit sententiam
quicquid voverat atque promiserat reddet quia statim ut audivit tacuit
Nu 30:16 sin autem contradixerit postquam rescivit portabit ipse iniquitatem eius
Nu 30:17 istae sunt leges quas constituit Dominus Mosi inter virum et uxorem
inter patrem et filiam quae in puellari adhuc aetate est vel quae manet in
parentis domo
Nu 31:1 locutusque est Dominus ad Mosen dicens
Nu 31:2 ulciscere prius filios Israhel de Madianitis et sic colligeris ad populum
tuum
Nu 31:3 statimque Moses armate inquit ex vobis viros ad pugnam qui possint
ultionem Domini expetere de Madianitis
Nu 31:4 mille viri de singulis tribubus eligantur Israhel qui mittantur ad bellum
Nu 31:5 dederuntque millenos de cunctis tribubus id est duodecim milia
expeditorum ad pugnam
Nu 31:6 quos misit Moses cum Finees filio Eleazari sacerdotis vasa quoque
sancta et tubas ad clangendum tradidit ei
Nu 31:7 cumque pugnassent contra Madianitas atque vicissent omnes mares
occiderunt
Nu 31:8 et reges eorum Evi et Recem et Sur et Ur et Rebe quinque principes
gentis Balaam quoque filium Beor interfecerunt gladio
Nu 31:9 ceperuntque mulieres eorum et parvulos omniaque pecora et cunctam
supellectilem quicquid habere potuerant depopulati sunt
Nu 31:10 tam urbes quam viculos et castella flamma consumpsit
Nu 31:11 et tulerunt praedam et universa quae ceperant tam ex hominibus quam ex
iumentis
Nu 31:12 et adduxerunt ad Mosen et Eleazarum sacerdotem et ad omnem
multitudinem filiorum Israhel reliqua etiam utensilia portaverunt ad
castra in campestribus Moab iuxta Iordanem contra Hiericho
Nu 31:13 egressi sunt autem Moses et Eleazar sacerdos et omnes principes
synagogae in occursum eorum extra castra
Nu 31:14 iratusque Moses principibus exercitus tribunis et centurionibus qui
venerant de bello
Nu 31:15 ait cur feminas reservastis
Nu 31:16 nonne istae sunt quae deceperunt filios Israhel ad suggestionem Balaam
et praevaricari vos fecerunt in Domino super peccato Phogor unde et
percussus est populus
Nu 31:17 ergo cunctos interficite quicquid est generis masculini etiam in parvulis
et mulieres quae noverunt viros in coitu iugulate
Nu 31:18 puellas autem et omnes feminas virgines reservate vobis
Nu 31:19 et manete extra castra septem diebus qui occiderit hominem vel occisum
tetigerit lustrabitur die tertio et septimo
Nu 31:20 et de omni praeda sive vestimentum fuerit sive vas et aliquid in utensilia
praeparatum de caprarum pellibus et pilis et ligno expiabitur
Nu 31:21 Eleazar quoque sacerdos ad viros exercitus qui pugnaverant sic locutus
est hoc est praeceptum legis quod mandavit Dominus Mosi
Nu 31:22 aurum et argentum et aes et ferrum et stagnum et plumbum
Nu 31:23 et omne quod potest transire per flammas igne purgabitur quicquid
autem ignem non potest sustinere aqua expiationis sanctificabitur
Nu 31:24 et lavabitis vestimenta vestra die septimo et purificati postea castra
intrabitis
Nu 31:25 dixitque Dominus ad Mosen
Nu 31:26 tollite summam eorum quae capta sunt ab homine usque ad pecus tu et
Eleazar sacerdos et principes vulgi
Nu 31:27 dividesque ex aequo praedam inter eos qui pugnaverunt et egressi sunt
ad bellum et inter omnem reliquam multitudinem
Nu 31:28 et separabis partem Domino ab his qui pugnaverunt et fuerunt in bello
unam animam de quingentis tam ex hominibus quam ex bubus et asinis
et ovibus
Nu 31:29 et dabis eam Eleazaro sacerdoti quia primitiae Domini sunt
Nu 31:30 ex media quoque parte filiorum Israhel accipies quinquagesimum caput
hominum et boum et asinorum et ovium cunctarumque animantium et
dabis ea Levitis qui excubant in custodiis tabernaculi Domini
Nu 31:31 feceruntque Moses et Eleazar sicut praeceperat Dominus
Nu 31:32 fuit autem praeda quam exercitus ceperat ovium sescenta septuaginta
quinque milia
Nu 31:33 boum septuaginta duo milia
Nu 31:34 asinorum sexaginta milia et mille
Nu 31:35 animae hominum sexus feminei quae non cognoverant viros triginta duo
milia
Nu 31:36 dataque est media pars his qui in proelio fuerant ovium trecenta triginta
septem milia quingenta
Nu 31:37 e quibus in partem Domini supputatae sunt oves sescentae septuaginta
quinque
Nu 31:38 et de bubus triginta sex milibus boves septuaginta duo
Nu 31:39 de asinis triginta milibus quingentis asini sexaginta unus
Nu 31:40 de animabus hominum sedecim milibus cesserunt in partem Domini
triginta duae animae
Nu 31:41 tradiditque Moses numerum primitiarum Domini Eleazaro sacerdoti sicut
ei fuerat imperatum
Nu 31:42 ex media parte filiorum Israhel quam separaverat his qui in proelio
fuerant
Nu 31:43 de media vero parte quae contigerat reliquae multitudini id est de ovium
trecentis triginta septem milibus quingentis
Nu 31:44 et de bubus triginta sex milibus
Nu 31:45 et de asinis triginta milibus quingentis
Nu 31:46 et de hominibus sedecim milibus
Nu 31:47 tulit Moses quinquagesimum caput et dedit Levitis qui excubant in
tabernaculo Domini sicut praeceperat Dominus
Nu 31:48 cumque accessissent principes exercitus ad Mosen et tribuni
centurionesque dixerunt
Nu 31:49 nos servi tui recensuimus numerum pugnatorum quos habuimus sub
manu nostra et ne unus quidem defuit
Nu 31:50 ob hanc causam offerimus in donariis Domini singuli quod in praeda auri
potuimus invenire periscelides et armillas anulos et dextralia ac
murenulas ut depreceris pro nobis Dominum
Nu 31:51 susceperuntque Moses et Eleazar sacerdos omne aurum in diversis
speciebus
Nu 31:52 pondo sedecim milia septingentos quinquaginta siclos a tribunis et
centurionibus
Nu 31:53 unusquisque enim quod in praeda rapuerat suum erat
Nu 31:54 et susceptum intulerunt in tabernaculum testimonii in monumentum
filiorum Israhel coram Domino
Nu 32:1 filii autem Ruben et Gad habebant pecora multa et erat illis in iumentis
infinita substantia cumque vidissent Iazer et Galaad aptas alendis
animalibus
Nu 32:2 venerunt ad Mosen et ad Eleazarum sacerdotem et principes multitudinis
atque dixerunt
Nu 32:3 Atharoth et Dibon et Iazer et Nemra Esbon et Eleale et Sabam et Nebo et
Beon
Nu 32:4 terram quam percussit Dominus in conspectu filiorum Israhel regionis
uberrimae est ad pastum animalium et nos servi tui habemus iumenta
plurima
Nu 32:5 precamurque si invenimus gratiam coram te ut des nobis famulis tuis
eam in possessionem ne facias nos transire Iordanem
Nu 32:6 quibus respondit Moses numquid fratres vestri ibunt ad pugnam et vos
hic sedebitis
Nu 32:7 cur subvertitis mentes filiorum Israhel ne transire audeant in locum quem
eis daturus est Dominus
Nu 32:8 nonne ita egerunt patres vestri quando misi de Cadesbarne ad
explorandam terram
Nu 32:9 cumque venissent usque ad vallem Botri lustrata omni regione
subverterunt cor filiorum Israhel ut non intrarent fines quos eis Dominus
dedit
Nu 32:10 qui iratus iuravit dicens
Nu 32:11 si videbunt homines isti qui ascenderunt ex Aegypto a viginti annis et
supra terram quam sub iuramento pollicitus sum Abraham Isaac et Iacob
et noluerunt sequi me
Nu 32:12 praeter Chaleb filium Iepphonne Cenezeum et Iosue filium Nun isti
impleverunt voluntatem meam
Nu 32:13 iratusque Dominus adversum Israhel circumduxit eum per desertum
quadraginta annis donec consumeretur universa generatio quae fecerat
malum in conspectu eius
Nu 32:14 et ecce inquit vos surrexistis pro patribus vestris incrementa et alumni
hominum peccatorum ut augeretis furorem Domini contra Israhel
Nu 32:15 qui si nolueritis sequi eum in solitudine populum derelinquet et vos
causa eritis necis omnium
Nu 32:16 at illi prope accedentes dixerunt caulas ovium fabricabimus et stabula
iumentorum parvulis quoque nostris urbes munitas
Nu 32:17 nos autem ipsi armati et accincti pergemus ad proelium ante filios Israhel
donec introducamus eos ad loca sua parvuli nostri et quicquid habere
possumus erunt in urbibus muratis propter habitatorum insidias
Nu 32:18 non revertemur in domos nostras usquequo possideant filii Israhel
hereditatem suam
Nu 32:19 nec quicquam quaeremus trans Iordanem quia iam habemus
possessionem nostram in orientali eius plaga
Nu 32:20 quibus Moses ait si facitis quod promittitis expediti pergite coram
Domino ad pugnam
Nu 32:21 et omnis vir bellator armatus Iordanem transeat donec subvertat
Dominus inimicos suos
Nu 32:22 et subiciatur ei omnis terra tunc eritis inculpabiles et apud Dominum et
apud Israhel et obtinebitis regiones quas vultis coram Domino
Nu 32:23 sin autem quod dicitis non feceritis nulli dubium quin peccetis in
Dominum et scitote quoniam peccatum vestrum adprehendet vos
Nu 32:24 aedificate ergo urbes parvulis vestris et caulas ac stabula ovibus ac
iumentis et quod polliciti estis implete
Nu 32:25 dixeruntque filii Gad et Ruben ad Mosen servi tui sumus faciemus quod
iubet dominus noster
Nu 32:26 parvulos nostros et mulieres et pecora ac iumenta relinquemus in urbibus
Galaad
Nu 32:27 nos autem famuli tui omnes expediti pergemus ad bellum sicut tu
domine loqueris
Nu 32:28 praecepit ergo Moses Eleazaro sacerdoti et Iosue filio Nun et principibus
familiarum per tribus Israhel et dixit ad eos
Nu 32:29 si transierint filii Gad et filii Ruben vobiscum Iordanem omnes armati ad
bellum coram Domino et vobis fuerit terra subiecta date eis Galaad in
possessionem
Nu 32:30 sin autem noluerint transire vobiscum in terram Chanaan inter vos
habitandi accipiant loca
Nu 32:31 responderuntque filii Gad et filii Ruben sicut locutus est Dominus servis
suis ita faciemus
Nu 32:32 ipsi armati pergemus coram Domino in terram Chanaan et possessionem
iam suscepisse nos confitemur trans Iordanem
Nu 32:33 dedit itaque Moses filiis Gad et Ruben et dimidiae tribui Manasse filii
Ioseph regnum Seon regis Amorrei et regnum Og regis Basan et terram
eorum cum urbibus suis per circuitum
Nu 32:34 igitur extruxerunt filii Gad Dibon et Atharoth et Aroer
Nu 32:35 Etrothsophan et Iazer Iecbaa
Nu 32:36 et Bethnemra et Betharan urbes munitas et caulas pecoribus suis
Nu 32:37 filii vero Ruben aedificaverunt Esbon et Eleale et Cariathaim
Nu 32:38 et Nabo et Baalmeon versis nominibus Sabama quoque inponentes
vocabula urbibus quas extruxerant
Nu 32:39 porro filii Machir filii Manasse perrexerunt in Galaad et vastaverunt eam
interfecto Amorreo habitatore eius
Nu 32:40 dedit ergo Moses terram Galaad Machir filio Manasse qui habitavit in ea
Nu 32:41 Iair autem filius Manasse abiit et occupavit vicos eius quos appellavit
Avothiair id est villas Iair
Nu 32:42 Nobe quoque perrexit et adprehendit Canath cum viculis suis vocavitque
eam ex nomine suo Nobe
Nu 33:1 hae sunt mansiones filiorum Israhel qui egressi sunt de Aegypto per
turmas suas in manu Mosi et Aaron
Nu 33:2 quas descripsit Moses iuxta castrorum loca quae Domini iussione
mutabant
Nu 33:3 profecti igitur de Ramesse mense primo quintadecima die mensis primi
altera die phase filii Israhel in manu excelsa videntibus cunctis Aegyptiis
Nu 33:4 et sepelientibus primogenitos quos percusserat Dominus nam et in diis
eorum exercuerat ultionem
Nu 33:5 castrametati sunt in Soccoth
Nu 33:6 et de Soccoth venerunt in Aetham quae est in extremis finibus solitudinis
Nu 33:7 inde egressi venerunt contra Phiahiroth quae respicit Beelsephon et
castrametati sunt ante Magdolum
Nu 33:8 profectique de Phiahiroth transierunt per medium mare in solitudinem et
ambulantes tribus diebus per desertum Aetham castrametati sunt in Mara
Nu 33:9 profectique de Mara venerunt in Helim ubi erant duodecim fontes
aquarum et palmae septuaginta ibique castrametati sunt
Nu 33:10 sed et inde egressi fixere tentoria super mare Rubrum profectique de
mari Rubro
Nu 33:11 castrametati sunt in deserto Sin
Nu 33:12 unde egressi venerunt in Dephca
Nu 33:13 profectique de Dephca castrametati sunt in Alus
Nu 33:14 egressi de Alus Raphidim fixere tentoria ubi aqua populo defuit ad
bibendum
Nu 33:15 profectique de Raphidim castrametati sunt in deserto Sinai
Nu 33:16 sed et de solitudine Sinai egressi venerunt ad sepulchra Concupiscentiae
Nu 33:17 profectique de sepulchris Concupiscentiae castrametati sunt in Aseroth
Nu 33:18 et de Aseroth venerunt in Rethma
Nu 33:19 profectique de Rethma castrametati sunt in Remmonphares
Nu 33:20 unde egressi venerunt in Lebna
Nu 33:21 et de Lebna castrametati sunt in Ressa
Nu 33:22 egressi de Ressa venerunt in Ceelatha
Nu 33:23 unde profecti castrametati sunt in monte Sepher
Nu 33:24 egressi de monte Sepher venerunt in Arada
Nu 33:25 inde proficiscentes castrametati sunt in Maceloth
Nu 33:26 profectique de Maceloth venerunt in Thaath
Nu 33:27 de Thaath castrametati sunt in Thare
Nu 33:28 unde egressi fixerunt tentoria in Methca
Nu 33:29 et de Methca castrametati sunt in Esmona
Nu 33:30 profectique de Esmona venerunt in Moseroth
Nu 33:31 et de Moseroth castrametati sunt in Baneiacan
Nu 33:32 egressique de Baneiacan venerunt in montem Gadgad
Nu 33:33 unde profecti castrametati sunt in Hietebatha
Nu 33:34 et de Hietebatha venerunt in Ebrona
Nu 33:35 egressique de Ebrona castrametati sunt in Asiongaber
Nu 33:36 inde profecti venerunt in desertum Sin haec est Cades
Nu 33:37 egressique de Cades castrametati sunt in monte Hor in extremis finibus
terrae Edom
Nu 33:38 ascenditque Aaron sacerdos montem Hor iubente Domino et ibi mortuus
est anno quadragesimo egressionis filiorum Israhel ex Aegypto mense
quinto prima die mensis
Nu 33:39 cum esset annorum centum viginti trium
Nu 33:40 audivitque Chananeus rex Arad qui habitabat ad meridiem in terra
Chanaan venisse filios Israhel
Nu 33:41 et profecti de monte Hor castrametati sunt in Salmona
Nu 33:42 unde egressi venerunt in Phinon
Nu 33:43 profectique de Phinon castrametati sunt in Oboth
Nu 33:44 et de Oboth venerunt in Ieabarim quae est in finibus Moabitarum
Nu 33:45 profectique de Ieabarim fixere tentoria in Dibongad
Nu 33:46 unde egressi castrametati sunt in Elmondeblathaim
Nu 33:47 egressi de Elmondeblathaim venerunt ad montes Abarim contra Nabo
Nu 33:48 profectique de montibus Abarim transierunt ad campestria Moab super
Iordanem contra Hiericho
Nu 33:49 ibique castrametati sunt de Bethsimon usque ad Belsattim in planioribus
locis Moabitarum
Nu 33:50 ubi locutus est Dominus ad Mosen
Nu 33:51 praecipe filiis Israhel et dic ad eos quando transieritis Iordanem intrantes
terram Chanaan
Nu 33:52 disperdite cunctos habitatores regionis illius confringite titulos et statuas
comminuite atque omnia excelsa vastate
Nu 33:53 mundantes terram et habitantes in ea ego enim dedi vobis illam in
possessionem
Nu 33:54 quam dividetis vobis sorte pluribus dabitis latiorem et paucis
angustiorem singulis ut sors ceciderit ita tribuetur hereditas per tribus et
familias possessio dividetur
Nu 33:55 sin autem nolueritis interficere habitatores terrae qui remanserint erunt
vobis quasi clavi in oculis et lanceae in lateribus et adversabuntur vobis
in terra habitationis vestrae
Nu 33:56 et quicquid illis facere cogitaram vobis faciam
Nu 34:1 locutus est Dominus ad Mosen
Nu 34:2 praecipe filiis Israhel et dices ad eos cum ingressi fueritis terram
Chanaan et in possessionem vobis sorte ceciderit his finibus terminabitur
Nu 34:3 pars meridiana incipiet a solitudine Sin quae est iuxta Edom et habebit
terminos contra orientem mare Salsissimum
Nu 34:4 qui circumibunt australem plagam per ascensum Scorpionis ita ut
transeant Senna et perveniant in meridiem usque ad Cadesbarne unde
egredientur confinia ad villam nomine Addar et tendent usque Asemona
Nu 34:5 ibitque per gyrum terminus ab Asemona usque ad torrentem Aegypti et
maris Magni litore finietur
Nu 34:6 plaga autem occidentalis a mari Magno incipiet et ipso fine cludetur
Nu 34:7 porro ad septentrionalem plagam a mari Magno termini incipient
pervenientes usque ad montem Altissimum
Nu 34:8 a quo venies in Emath usque ad terminos Sedada
Nu 34:9 ibuntque confinia usque Zephrona et villam Henan hii erunt termini in
parte aquilonis
Nu 34:10 inde metabuntur fines contra orientalem plagam de villa Henan usque
Sephama
Nu 34:11 et de Sephama descendent termini in Rebla contra fontem inde
pervenient contra orientem ad mare Chenereth
Nu 34:12 et tendent usque Iordanem et ad ultimum Salsissimo cludentur mari hanc
habebitis terram per fines suos in circuitu
Nu 34:13 praecepitque Moses filiis Israhel dicens haec erit terra quam possidebitis
sorte et quam iussit dari Dominus novem tribubus et dimidiae tribui
Nu 34:14 tribus enim filiorum Ruben per familias suas et tribus filiorum Gad iuxta
cognationum numerum media quoque tribus Manasse
Nu 34:15 id est duae semis tribus acceperunt partem suam trans Iordanem contra
Hiericho ad orientalem plagam
Nu 34:16 et ait Dominus ad Mosen
Nu 34:17 haec sunt nomina virorum qui terram vobis divident Eleazar sacerdos et
Iosue filius Nun
Nu 34:18 et singuli principes de tribubus singulis
Nu 34:19 quorum ista sunt vocabula de tribu Iuda Chaleb filius Iepphonne
Nu 34:20 de tribu Symeon Samuhel filius Ammiud
Nu 34:21 de tribu Beniamin Helidad filius Chaselon
Nu 34:22 de tribu filiorum Dan Bocci filius Iogli
Nu 34:23 filiorum Ioseph de tribu Manasse Hannihel filius Ephod
Nu 34:24 de tribu Ephraim Camuhel filius Sephtan
Nu 34:25 de tribu Zabulon Elisaphan filius Pharnach
Nu 34:26 de tribu Isachar dux Faltihel filius Ozan
Nu 34:27 de tribu Aser Ahiud filius Salomi
Nu 34:28 de tribu Nepthali Phedahel filius Ameiud
Nu 34:29 hii sunt quibus praecepit Dominus ut dividerent filiis Israhel terram
Chanaan
Nu 35:1 haec quoque locutus est Dominus ad Mosen in campestribus Moab super
Iordanem contra Hiericho
Nu 35:2 praecipe filiis Israhel ut dent Levitis de possessionibus suis
Nu 35:3 urbes ad habitandum et suburbana earum per circuitum ut ipsi in oppidis
maneant et suburbana sint pecoribus ac iumentis
Nu 35:4 quae a muris civitatum forinsecus per circuitum mille passuum spatio
tendentur
Nu 35:5 contra orientem duo milia erunt cubiti et contra meridiem similiter duo
milia ad mare quoque quod respicit occidentem eadem mensura erit et
septentrionalis plaga aequali termino finietur eruntque urbes in medio et
foris suburbana
Nu 35:6 de ipsis autem oppidis quae Levitis dabitis sex erunt in fugitivorum
auxilia separata ut fugiat ad ea qui fuderit sanguinem exceptis his alia
quadraginta duo oppida
Nu 35:7 id est simul quadraginta octo cum suburbanis suis
Nu 35:8 ipsaeque urbes quae dabuntur de possessionibus filiorum Israhel ab his
qui plus habent plures auferentur et qui minus pauciores singuli iuxta
mensuram hereditatis suae dabunt oppida Levitis
Nu 35:9 ait Dominus ad Mosen
Nu 35:10 loquere filiis Israhel et dices ad eos quando transgressi fueritis Iordanem
in terram Chanaan
Nu 35:11 decernite quae urbes esse debeant in praesidia fugitivorum qui nolentes
sanguinem fuderint
Nu 35:12 in quibus cum fuerit profugus cognatus occisi eum non poterit occidere
donec stet in conspectu multitudinis et causa illius iudicetur
Nu 35:13 de ipsis autem urbibus quae ad fugitivorum subsidia separantur
Nu 35:14 tres erunt trans Iordanem et tres in terra Chanaan
Nu 35:15 tam filiis Israhel quam advenis atque peregrinis ut confugiat ad eas qui
nolens sanguinem fuderit
Nu 35:16 si quis ferro percusserit et mortuus fuerit qui percussus est reus erit
homicidii et ipse morietur
Nu 35:17 si lapidem iecerit et ictus occubuerit similiter punietur
Nu 35:18 si ligno percussus interierit percussoris sanguine vindicabitur
Nu 35:19 propinquus occisi homicidam interficiet statim ut adprehenderit eum
percutiet
Nu 35:20 si per odium quis hominem inpulerit vel iecerit quippiam in eum per
insidias
Nu 35:21 aut cum esset inimicus manu percusserit et ille mortuus fuerit percussor
homicidii reus erit cognatus occisi statim ut invenerit eum iugulabit
Nu 35:22 quod si fortuito et absque odio
Nu 35:23 et inimicitiis quicquam horum fecerit
Nu 35:24 et hoc audiente populo fuerit conprobatum atque inter percussorem et
propinquum sanguinis quaestio ventilata
Nu 35:25 liberabitur innocens de ultoris manu et reducetur per sententiam in
urbem ad quam confugerat manebitque ibi donec sacerdos magnus qui
oleo sancto unctus est moriatur
Nu 35:26 si interfector extra fines urbium quae exulibus deputatae sunt
Nu 35:27 fuerit inventus et percussus ab eo qui ultor est sanguinis absque noxa erit
qui eum occiderit
Nu 35:28 debuerat enim profugus usque ad mortem pontificis in urbe residere
postquam autem ille obierit homicida revertetur in terram suam
Nu 35:29 haec sempiterna erunt et legitima in cunctis habitationibus vestris
Nu 35:30 homicida sub testibus punietur ad unius testimonium nullus
condemnabitur
Nu 35:31 non accipietis pretium ab eo qui reus est sanguinis statim et ipse morietur
Nu 35:32 exules et profugi ante mortem pontificis nullo modo in urbes suas reverti
poterunt
Nu 35:33 ne polluatis terram habitationis vestrae quae insontium cruore maculatur
nec aliter expiari potest nisi per eius sanguinem qui alterius sanguinem
fuderit
Nu 35:34 atque ita emundabitur vestra possessio me commorante vobiscum ego
enim sum Dominus qui habito inter filios Israhel
Nu 36:1 accesserunt autem et principes familiarum Galaad filii Machir filii
Manasse de stirpe filiorum Ioseph locutique sunt Mosi coram principibus
Israhel atque dixerunt
Nu 36:2 tibi domino nostro praecepit Dominus ut terram sorte divideres filiis
Israhel et ut filiabus Salphaad fratris nostri dares possessionem debitam
patri
Nu 36:3 quas si alterius tribus homines uxores acceperint sequetur possessio sua
et translata ad aliam tribum de nostra hereditate minuetur
Nu 36:4 atque ita fiet ut cum iobeleus id est quinquagesimus annus remissionis
advenerit confundatur sortium distributio et aliorum possessio ad alios
transeat
Nu 36:5 respondit Moses filiis Israhel et Domino praecipiente ait recte tribus
filiorum Ioseph locuta est
Nu 36:6 et haec lex super filiabus Salphaad a Domino promulgata est nubant
quibus volunt tantum ut suae tribus hominibus
Nu 36:7 ne commisceatur possessio filiorum Israhel de tribu in tribum omnes
enim viri ducent uxores de tribu et cognatione sua
Nu 36:8 et cunctae feminae maritos de eadem tribu accipient ut hereditas
permaneat in familiis
Nu 36:9 nec sibi misceantur tribus sed ita maneant
Nu 36:10 ut a Domino separatae sunt feceruntque filiae Salphaad ut fuerat
imperatum
Nu 36:11 et nupserunt Maala et Thersa et Egla et Melcha et Noa filiis patrui sui
Nu 36:12 de familia Manasse qui fuit filius Ioseph et possessio quae illis fuerat
adtributa mansit in tribu et familia patris earum
Nu 36:13 haec sunt mandata atque iudicia quae praecepit Dominus per manum
Mosi ad filios Israhel in campestribus Moab super Iordanem contra
Hiericho
 

 

Deuteronomy

 

De 1:1 haec sunt verba quae locutus est Moses ad omnem Israhel trans
Iordanem in solitudine campestri contra mare Rubrum inter Pharan et
Thophel et Laban et Aseroth ubi auri est plurimum
De 1:2 undecim diebus de Horeb per viam montis Seir usque Cadesbarne
De 1:3 quadragesimo anno undecimo mense prima die mensis locutus est Moses
ad filios Israhel omnia quae praeceperat illi Dominus ut diceret eis
De 1:4 postquam percussit Seon regem Amorreorum qui habitavit in Esebon et
Og regem Basan qui mansit in Aseroth et in Edrai
De 1:5 trans Iordanem in terra Moab coepitque Moses explanare legem et dicere
De 1:6 Dominus Deus noster locutus est ad nos in Horeb dicens sufficit vobis
quod in hoc monte mansistis
De 1:7 revertimini et venite ad montem Amorreorum et ad cetera quae ei
proxima sunt campestria atque montana et humiliora loca contra
meridiem et iuxta litus maris terram Chananeorum et Libani usque ad
flumen magnum Eufraten
De 1:8 en inquit tradidi vobis ingredimini et possidete eam super qua iuravit
Dominus patribus vestris Abraham et Isaac et Iacob ut daret illam eis et
semini eorum post eos
De 1:9 dixique vobis illo in tempore
De 1:10 non possum solus sustinere vos quia Dominus Deus vester multiplicavit
vos et estis hodie sicut stellae caeli plurimae
De 1:11 Dominus Deus patrum vestrorum addat ad hunc numerum multa milia et
benedicat vobis sicut locutus est
De 1:12 non valeo solus vestra negotia sustinere et pondus ac iurgia
De 1:13 date e vobis viros sapientes et gnaros et quorum conversatio sit probata
in tribubus vestris ut ponam eos vobis principes
De 1:14 tunc respondistis mihi bona res est quam vis facere
De 1:15 tulique de tribubus vestris viros sapientes et nobiles et constitui eos
principes tribunos et centuriones et quinquagenarios ac decanos qui
docerent vos singula
De 1:16 praecepique eis dicens audite illos et quod iustum est iudicate sive civis
sit ille sive peregrinus
De 1:17 nulla erit distantia personarum ita parvum audietis ut magnum nec
accipietis cuiusquam personam quia Dei iudicium est quod si difficile
vobis aliquid visum fuerit referte ad me et ego audiam
De 1:18 praecepique omnia quae facere deberetis
De 1:19 profecti autem de Horeb transivimus per heremum terribilem et
maximam quam vidistis per viam montis Amorrei sicut praeceperat
Dominus Deus noster nobis cumque venissemus in Cadesbarne
De 1:20 dixi vobis venistis ad montem Amorrei quem Dominus Deus noster
daturus est nobis
De 1:21 vide terram quam Dominus Deus tuus dat tibi ascende et posside eam
sicut locutus est Dominus Deus patribus tuis noli metuere nec quicquam
paveas
De 1:22 et accessistis ad me omnes atque dixistis mittamus viros qui considerent
terram et renuntient per quod iter debeamus ascendere et ad quas pergere
civitates
De 1:23 cumque mihi sermo placuisset misi e vobis duodecim viros singulos de
tribubus suis
De 1:24 qui cum perrexissent et ascendissent in montana venerunt usque ad
vallem Botri et considerata terra
De 1:25 sumentes de fructibus eius ut ostenderent ubertatem adtulerunt ad nos
atque dixerunt bona est terra quam Dominus Deus noster daturus est
nobis
De 1:26 et noluistis ascendere sed increduli ad sermonem Domini Dei nostri
De 1:27 murmurati estis in tabernaculis vestris atque dixistis odit nos Dominus et
idcirco eduxit nos de terra Aegypti ut traderet in manu Amorrei atque
deleret
De 1:28 quo ascendemus nuntii terruerunt cor nostrum dicentes maxima
multitudo est et nobis in statura procerior urbes magnae et ad caelum
usque munitae filios Enacim vidimus ibi
De 1:29 et dixi vobis nolite metuere nec timeatis eos
De 1:30 Dominus Deus qui ductor est vester pro vobis ipse pugnabit sicut fecit in
Aegypto videntibus cunctis
De 1:31 et in solitudine ipse vidisti portavit te Dominus Deus tuus ut solet homo
gestare parvulum filium suum in omni via per quam ambulasti donec
veniretis ad locum istum
De 1:32 et nec sic quidem credidistis Domino Deo vestro
De 1:33 qui praecessit vos in via et metatus est locum in quo tentoria figere
deberetis nocte ostendens vobis iter per ignem et die per columnam nubis
De 1:34 cumque audisset Dominus vocem sermonum vestrorum iratus iuravit et
ait
De 1:35 non videbit quispiam de hominibus generationis huius pessimae terram
bonam quam sub iuramento pollicitus sum patribus vestris
De 1:36 praeter Chaleb filium Iepphonne ipse enim videbit eam et ipsi dabo
terram quam calcavit et filiis eius quia secutus est Dominum
De 1:37 nec miranda indignatio in populum cum mihi quoque iratus Dominus
propter vos dixerit nec tu ingredieris illuc
De 1:38 sed Iosue filius Nun minister tuus ipse intrabit pro te hunc exhortare et
robora et ipse terram sorte dividat Israheli
De 1:39 parvuli vestri de quibus dixistis quod captivi ducerentur et filii qui hodie
boni ac mali ignorant distantiam ipsi ingredientur et ipsis dabo terram et
possidebunt eam
De 1:40 vos autem revertimini et abite in solitudinem per viam maris Rubri
De 1:41 et respondistis mihi peccavimus Domino ascendemus atque pugnabimus
sicut praecepit Dominus Deus noster cumque instructi armis pergeretis in
montem
De 1:42 ait mihi Dominus dic ad eos nolite ascendere neque pugnetis non enim
sum vobiscum ne cadatis coram inimicis vestris
De 1:43 locutus sum et non audistis sed adversantes imperio Domini et tumentes
superbia ascendistis in montem
De 1:44 itaque egressus Amorreus qui habitabat in montibus et obviam veniens
persecutus est vos sicut solent apes persequi et cecidit de Seir usque
Horma
De 1:45 cumque reversi ploraretis coram Domino non audivit vos nec voci
vestrae voluit adquiescere
De 1:46 sedistis ergo in Cadesbarne multo tempore
De 2:1 profectique inde venimus in solitudinem quae ducit ad mare Rubrum
sicut mihi dixerat Dominus et circumivimus montem Seir longo tempore
De 2:2 dixitque Dominus ad me
De 2:3 sufficit vobis circumire montem istum ite contra aquilonem
De 2:4 et populo praecipe dicens transibitis per terminos fratrum vestrorum
filiorum Esau qui habitant in Seir et timebunt vos
De 2:5 videte ergo diligenter ne moveamini contra eos neque enim dabo vobis
de terra eorum quantum potest unius pedis calcare vestigium quia in
possessionem Esau dedi montem Seir
De 2:6 cibos emetis ab eis pecunia et comedetis aquam emptam haurietis et
bibetis
De 2:7 Dominus Deus tuus benedixit tibi in omni opere manuum tuarum novit
iter tuum quomodo transieris solitudinem hanc magnam per quadraginta
annos habitans tecum Dominus Deus tuus et nihil tibi defuit
De 2:8 cumque transissemus fratres nostros filios Esau qui habitabant in Seir per
viam campestrem de Helath et de Asiongaber venimus ad iter quod ducit
in desertum Moab
De 2:9 dixitque Dominus ad me non pugnes contra Moabitas nec ineas
adversum eos proelium non enim dabo tibi quicquam de terra eorum quia
filiis Loth tradidi Ar in possessionem
De 2:10 Emim primi fuerunt habitatores eius populus magnus et validus et tam
excelsus ut de Enacim stirpe
De 2:11 quasi gigantes crederentur et essent similes filiorum Enacim denique
Moabitae appellant eos Emim
De 2:12 in Seir autem prius habitaverunt Horim quibus expulsis atque deletis
habitaverunt filii Esau sicut fecit Israhel in terra possessionis suae quam
dedit ei Dominus
De 2:13 surgentes ergo ut transiremus torrentem Zared venimus ad eum
De 2:14 tempus autem quo ambulavimus de Cadesbarne usque ad transitum
torrentis Zared triginta octo annorum fuit donec consumeretur omnis
generatio hominum bellatorum de castris sicut iuraverat Dominus
De 2:15 cuius manus fuit adversum eos ut interirent de castrorum medio
De 2:16 postquam autem universi ceciderunt pugnatores
De 2:17 locutus est Dominus ad me dicens
De 2:18 tu transibis hodie terminos Moab urbem nomine Ar
De 2:19 et accedens in vicina filiorum Ammon cave ne pugnes contra eos nec
movearis ad proelium non enim dabo tibi de terra filiorum Ammon quia
filiis Loth dedi eam in possessionem
De 2:20 terra gigantum reputata est et in ipsa olim habitaverunt gigantes quos
Ammanitae vocant Zomzommim
De 2:21 populus magnus et multus et procerae longitudinis sicut Enacim quos
delevit Dominus a facie eorum et fecit illos habitare pro eis
De 2:22 sicut fecerat filiis Esau qui habitant in Seir delens Horreos et terram
eorum illis tradens quam possident usque in praesens
De 2:23 Eveos quoque qui habitabant in Aserim usque Gazam Cappadoces
expulerunt qui egressi de Cappadocia deleverunt eos et habitaverunt pro
illis
De 2:24 surgite et transite torrentem Arnon ecce tradidi in manu tua Seon regem
Esebon Amorreum et terram eius incipe possidere et committe adversum
eum proelium
De 2:25 hodie incipiam mittere terrorem atque formidinem tuam in populos qui
habitant sub omni caelo ut audito nomine tuo paveant et in morem
parturientium contremescant et dolore teneantur
De 2:26 misi ergo nuntios de solitudine Cademoth ad Seon regem Esebon verbis
pacificis dicens
De 2:27 transibimus per terram tuam publica gradiemur via non declinabimus
neque ad dextram neque ad sinistram
De 2:28 alimenta pretio vende nobis ut vescamur aquam pecunia tribue et sic
bibemus tantum est ut nobis concedas transitum
De 2:29 sicut fecerunt filii Esau qui habitant in Seir et Moabitae qui morantur in
Ar donec veniamus ad Iordanem et transeamus in terram quam Dominus
Deus noster daturus est nobis
De 2:30 noluitque Seon rex Esebon dare nobis transitum quia induraverat
Dominus Deus tuus spiritum eius et obfirmaverat cor illius ut traderetur
in manus tuas sicut nunc vides
De 2:31 dixitque Dominus ad me ecce coepi tradere tibi Seon et terram eius
incipe possidere eam
De 2:32 egressusque est Seon obviam nobis cum omni populo suo ad proelium in
Iesa
De 2:33 et tradidit eum Dominus Deus noster nobis percussimusque eum cum
filiis et omni populo suo
De 2:34 cunctasque urbes in tempore illo cepimus interfectis habitatoribus earum
viris ac mulieribus et parvulis non reliquimus in eis quicquam
De 2:35 absque iumentis quae in partem venere praedantium et spoliis urbium
quas cepimus
De 2:36 ab Aroer quae est super ripam torrentis Arnon oppido quod in valle
situm est usque Galaad non fuit vicus et civitas quae nostras effugeret
manus omnes tradidit Dominus Deus noster nobis
De 2:37 absque terra filiorum Ammon ad quam non accessimus et cunctis quae
adiacent torrenti Ieboc et urbibus montanis universisque locis a quibus
nos prohibuit Dominus Deus noster
De 3:1 itaque conversi ascendimus per iter Basan egressusque est Og rex Basan
in occursum nobis cum populo suo ad bellandum in Edrai
De 3:2 dixitque Dominus ad me ne timeas eum quia in manu tua traditus est
cum omni populo ac terra sua faciesque ei sicut fecisti Seon regi
Amorreorum qui habitavit in Esebon
De 3:3 tradidit ergo Dominus Deus noster in manibus nostris etiam Og regem
Basan et universum populum eius percussimusque eos usque ad
internicionem
De 3:4 vastantes cunctas civitates illius uno tempore non fuit oppidum quod nos
effugeret sexaginta urbes omnem regionem Argob regni Og in Basan
De 3:5 cunctae urbes erant munitae muris altissimis portisque et vectibus absque
oppidis innumeris quae non habebant muros
De 3:6 et delevimus eos sicut feceramus Seon regi Esebon disperdentes omnem
civitatem virosque ac mulieres et parvulos
De 3:7 iumenta autem et spolia urbium diripuimus
De 3:8 tulimusque illo in tempore terram de manu duorum regum Amorreorum
qui erant trans Iordanem a torrente Arnon usque ad montem Hermon
De 3:9 quem Sidonii Sarion vocant et Amorrei Sanir
De 3:10 omnes civitates quae sitae sunt in planitie et universam terram Galaad et
Basan usque Selcha et Edrai civitates regni Og in Basan
De 3:11 solus quippe Og rex Basan restiterat de stirpe gigantum monstratur lectus
eius ferreus qui est in Rabbath filiorum Ammon novem cubitos habens
longitudinis et quattuor latitudinis ad mensuram cubiti virilis manus
De 3:12 terramque possedimus in tempore illo ab Aroer quae est super ripam
torrentis Arnon usque ad mediam partem montis Galaad et civitates illius
dedi Ruben et Gad
De 3:13 reliquam autem partem Galaad et omnem Basan regni Og tradidi mediae
tribui Manasse omnem regionem Argob cuncta Basan vocatur terra
gigantum
De 3:14 Iair filius Manasse possedit omnem regionem Argob usque ad terminos
Gesuri et Machathi vocavitque ex nomine suo Basan Avothiair id est
villas Iair usque in praesentem diem
De 3:15 Machir quoque dedi Galaad
De 3:16 et tribubus Ruben et Gad dedi terram Galaad usque ad torrentem Arnon
medium torrentis et finium usque ad torrentem Ieboc qui est terminus
filiorum Ammon
De 3:17 et planitiem solitudinis atque Iordanem et terminos Chenereth usque ad
mare Deserti quod est Salsissimum ad radices montis Phasga contra
orientem
De 3:18 praecepique vobis in tempore illo dicens Dominus Deus vester dat vobis
terram hanc in hereditatem expediti praecedite fratres vestros filios
Israhel omnes viri robusti
De 3:19 absque uxoribus et parvulis ac iumentis novi enim quod plura habeatis
pecora et in urbibus remanere debebunt quas tradidi vobis
De 3:20 donec requiem tribuat Dominus fratribus vestris sicut vobis tribuit et
possideant etiam ipsi terram quam daturus est eis trans Iordanem tunc
revertetur unusquisque in possessionem suam quam dedi vobis
De 3:21 Iosue quoque in tempore illo praecepi dicens oculi tui viderunt quae fecit
Dominus Deus vester duobus his regibus sic faciet omnibus regnis ad
quae transiturus es
De 3:22 ne timeas eos Dominus enim Deus vester pugnabit pro vobis
De 3:23 precatusque sum Dominum in tempore illo dicens
De 3:24 Domine Deus tu coepisti ostendere servo tuo magnitudinem tuam
manumque fortissimam neque enim est alius Deus vel in caelo vel in
terra qui possit facere opera tua et conparari fortitudini tuae
De 3:25 transibo igitur et videbo terram hanc optimam trans Iordanem et montem
istum egregium et Libanum
De 3:26 iratusque est Dominus mihi propter vos nec exaudivit me sed dixit mihi
sufficit tibi nequaquam ultra loquaris de hac re ad me
De 3:27 ascende cacumen Phasgae et oculos tuos circumfer ad occidentem et
aquilonem austrumque et orientem et aspice nec enim transibis Iordanem
istum
De 3:28 praecipe Iosue et corrobora eum atque conforta quia ipse praecedet
populum istum et dividet eis terram quam visurus es
De 3:29 mansimusque in valle contra fanum Phogor
De 4:1 et nunc Israhel audi praecepta et iudicia quae ego doceo te ut faciens ea
vivas et ingrediens possideas terram quam Dominus Deus patrum
vestrorum daturus est vobis
De 4:2 non addetis ad verbum quod vobis loquor neque auferetis ex eo custodite
mandata Domini Dei vestri quae ego praecipio vobis
De 4:3 oculi vestri viderunt omnia quae fecit Dominus contra Beelphegor
quomodo contriverit omnes cultores eius de medio vestri
De 4:4 vos autem qui adheretis Domino Deo vestro vivitis universi usque in
praesentem diem
De 4:5 scitis quod docuerim vos praecepta atque iustitias sicut mandavit mihi
Dominus Deus meus sic facietis ea in terra quam possessuri estis
De 4:6 et observabitis et implebitis opere haec est enim vestra sapientia et
intellectus coram populis ut audientes universa praecepta haec dicant en
populus sapiens et intellegens gens magna
De 4:7 nec est alia natio tam grandis quae habeat deos adpropinquantes sibi
sicut Dominus Deus noster adest cunctis obsecrationibus nostris
De 4:8 quae est enim alia gens sic inclita ut habeat caerimonias iustaque iudicia
et universam legem quam ego proponam hodie ante oculos vestros
De 4:9 custodi igitur temet ipsum et animam tuam sollicite ne obliviscaris
verborum quae viderunt oculi tui et ne excedant de corde tuo cunctis
diebus vitae tuae docebis ea filios ac nepotes tuos
De 4:10 diem in quo stetisti coram Domino Deo tuo in Horeb quando Dominus
locutus est mihi dicens congrega ad me populum ut audiat sermones
meos et discat timere me omni tempore quo vivit in terra doceantque
filios suos
De 4:11 et accessistis ad radices montis qui ardebat usque ad caelum erantque in
eo tenebrae nubes et caligo
De 4:12 locutusque est Dominus ad vos de medio ignis vocem verborum eius
audistis et formam penitus non vidistis
De 4:13 et ostendit vobis pactum suum quod praecepit ut faceretis et decem verba
quae scripsit in duabus tabulis lapideis
De 4:14 mihique mandavit in illo tempore ut docerem vos caerimonias et iudicia
quae facere deberetis in terra quam possessuri estis
De 4:15 custodite igitur sollicite animas vestras non vidistis aliquam
similitudinem in die qua locutus est Dominus vobis in Horeb de medio
ignis
De 4:16 ne forte decepti faciatis vobis sculptam similitudinem aut imaginem
masculi vel feminae
De 4:17 similitudinem omnium iumentorum quae sunt super terram vel avium
sub caelo volantium
De 4:18 atque reptilium quae moventur in terra sive piscium qui sub terra
morantur in aquis
De 4:19 ne forte oculis elevatis ad caelum videas solem et lunam et omnia astra
caeli et errore deceptus adores ea et colas quae creavit Dominus Deus
tuus in ministerium cunctis gentibus quae sub caelo sunt
De 4:20 vos autem tulit Dominus et eduxit de fornace ferrea Aegypti ut haberet
populum hereditarium sicut est in praesenti die
De 4:21 iratusque est Dominus contra me propter sermones vestros et iuravit ut
non transirem Iordanem nec ingrederer terram optimam quam daturus est
vobis
De 4:22 ecce morior in hac humo non transibo Iordanem vos transibitis et
possidebitis terram egregiam
De 4:23 cave nequando obliviscaris pacti Domini Dei tui quod pepigit tecum et
facias tibi sculptam similitudinem eorum quae fieri Dominus prohibuit
De 4:24 quia Dominus Deus tuus ignis consumens est Deus aemulator
De 4:25 si genueritis filios ac nepotes et morati fueritis in terra deceptique
feceritis vobis aliquam similitudinem patrantes malum coram Domino
Deo vestro ut eum ad iracundiam provocetis
De 4:26 testes invoco hodie caelum et terram cito perituros vos esse de terra
quam transito Iordane possessuri estis non habitabitis in ea longo
tempore sed delebit vos Dominus
De 4:27 atque disperget in omnes gentes et remanebitis pauci in nationibus ad
quas vos ducturus est Dominus
De 4:28 ibique servietis diis qui hominum manu fabricati sunt ligno et lapidi qui
non vident non audiunt non comedunt non odorantur
De 4:29 cumque quaesieris ibi Dominum Deum tuum invenies eum si tamen toto
corde quaesieris et tota tribulatione animae tuae
De 4:30 postquam te invenerint omnia quae praedicta sunt novissimo tempore
reverteris ad Dominum Deum tuum et audies vocem eius
De 4:31 quia Deus misericors Dominus Deus tuus est non dimittet te nec omnino
delebit neque obliviscetur pacti in quo iuravit patribus tuis
De 4:32 interroga de diebus antiquis qui fuerunt ante te ex die quo creavit Deus
hominem super terram a summo caeli usque ad summum eius si facta est
aliquando huiuscemodi res aut umquam cognitum est
De 4:33 ut audiret populus vocem Dei loquentis de medio ignis sicut tu audisti et
vixisti
De 4:34 si fecit Deus ut ingrederetur et tolleret sibi gentem de medio nationum
per temptationes signa atque portenta per pugnam et robustam manum
extentumque brachium et horribiles visiones iuxta omnia quae fecit pro
vobis Dominus Deus vester in Aegypto videntibus oculis tuis
De 4:35 ut scires quoniam Dominus ipse est Deus et non est alius praeter unum
De 4:36 de caelo te fecit audire vocem suam ut doceret te et in terra ostendit tibi
ignem suum maximum et audisti verba illius de medio ignis
De 4:37 quia dilexit patres tuos et elegit semen eorum post eos eduxitque te
praecedens in virtute sua magna ex Aegypto
De 4:38 ut deleret nationes maximas et fortiores te in introitu tuo et introduceret
te daretque tibi terram earum in possessionem sicut cernis in praesenti
die
De 4:39 scito ergo hodie et cogitato in corde tuo quod Dominus ipse sit Deus in
caelo sursum et in terra deorsum et non sit alius
De 4:40 custodi praecepta eius atque mandata quae ego praecipio tibi ut bene sit
tibi et filiis tuis post te et permaneas multo tempore super terram quam
Dominus Deus tuus daturus est tibi
De 4:41 tunc separavit Moses tres civitates trans Iordanem ad orientalem plagam
De 4:42 ut confugiat ad eas qui occiderit nolens proximum suum nec fuerit
inimicus ante unum et alterum diem et ad harum aliquam urbium possit
evadere
De 4:43 Bosor in solitudine quae sita est in terra campestri de tribu Ruben et
Ramoth in Galaad quae est in tribu Gad et Golam in Basan quae est in
tribu Manasse
De 4:44 ista est lex quam proposuit Moses coram filiis Israhel
De 4:45 et haec testimonia et caerimoniae atque iudicia quae locutus est ad filios
Israhel quando egressi sunt de Aegypto
De 4:46 trans Iordanem in valle contra fanum Phogor in terra Seon regis Amorrei
qui habitavit in Esebon quem percussit Moses filii quoque Israhel egressi
ex Aegypto
De 4:47 possederunt terram eius et terram Og regis Basan duorum regum
Amorreorum qui erant trans Iordanem ad solis ortum
De 4:48 ab Aroer quae sita est super ripam torrentis Arnon usque ad montem
Sion qui est et Hermon
De 4:49 omnem planitiem trans Iordanem ad orientalem plagam usque ad mare
Solitudinis et usque ad radices montis Phasga
De 5:1 vocavitque Moses omnem Israhelem et dixit ad eum audi Israhel
caerimonias atque iudicia quae ego loquor in auribus vestris hodie discite
ea et opere conplete
De 5:2 Dominus Deus noster pepigit nobiscum foedus in Horeb
De 5:3 non cum patribus nostris iniit pactum sed nobiscum qui inpraesentiarum
sumus et vivimus
De 5:4 facie ad faciem locutus est nobis in monte de medio ignis
De 5:5 ego sequester et medius fui inter Dominum et vos in tempore illo ut
adnuntiarem vobis verba eius timuistis enim ignem et non ascendistis in
montem et ait
De 5:6 ego Dominus Deus tuus qui eduxi te de terra Aegypti de domo servitutis
De 5:7 non habebis deos alienos in conspectu meo
De 5:8 non facies tibi sculptile nec similitudinem omnium quae in caelo sunt
desuper et quae in terra deorsum et quae versantur in aquis sub terra
De 5:9 non adorabis ea et non coles ego enim sum Dominus Deus tuus Deus
aemulator reddens iniquitatem patrum super filios in tertiam et quartam
generationem his qui oderunt me
De 5:10 et faciens misericordiam in multa milia diligentibus me et custodientibus
praecepta mea
De 5:11 non usurpabis nomen Domini Dei tui frustra quia non erit inpunitus qui
super re vana nomen eius adsumpserit
De 5:12 observa diem sabbati ut sanctifices eum sicut praecepit tibi Dominus
Deus tuus
De 5:13 sex diebus operaberis et facies omnia opera tua
De 5:14 septimus dies sabbati est id est requies Domini Dei tui non facies in eo
quicquam operis tu et filius tuus et filia servus et ancilla et bos et asinus
et omne iumentum tuum et peregrinus qui est intra portas tuas ut
requiescat servus et ancilla tua sicut et tu
De 5:15 memento quod et ipse servieris in Aegypto et eduxerit te inde Dominus
Deus tuus in manu forti et brachio extento idcirco praecepit tibi ut
observares diem sabbati
De 5:16 honora patrem tuum et matrem sicut praecepit tibi Dominus Deus tuus ut
longo vivas tempore et bene sit tibi in terra quam Dominus Deus tuus
daturus est tibi
De 5:17 non occides
De 5:18 neque moechaberis
De 5:19 furtumque non facies
De 5:20 nec loqueris contra proximum tuum falsum testimonium
De 5:21 non concupisces uxorem proximi tui non domum non agrum non servum
non ancillam non bovem non asinum et universa quae illius sunt
De 5:22 haec verba locutus est Dominus ad omnem multitudinem vestram in
monte de medio ignis et nubis et caliginis voce magna nihil addens
amplius et scripsit ea in duabus tabulis lapideis quas tradidit mihi
De 5:23 vos autem postquam audistis vocem de medio tenebrarum et montem
ardere vidistis accessistis ad me omnes principes tribuum et maiores natu
atque dixistis
De 5:24 ecce ostendit nobis Dominus Deus noster maiestatem et magnitudinem
suam vocem eius audivimus de medio ignis et probavimus hodie quod
loquente Deo cum homine vixerit homo
De 5:25 cur ergo morimur et devorabit nos ignis hic maximus si enim audierimus
ultra vocem Domini Dei nostri moriemur
De 5:26 quid est omnis caro ut audiat vocem Dei viventis qui de medio ignis
loquitur sicut nos audivimus et possit vivere
De 5:27 tu magis accede et audi cuncta quae dixerit Dominus Deus noster tibi
loquerisque ad nos et nos audientes faciemus ea
De 5:28 quod cum audisset Dominus ait ad me audivi vocem verborum populi
huius quae locuti sunt tibi bene omnia sunt locuti
De 5:29 quis det talem eos habere mentem ut timeant me et custodiant universa
mandata mea in omni tempore ut bene sit eis et filiis eorum in
sempiternum
De 5:30 vade et dic eis revertimini in tentoria vestra
De 5:31 tu vero hic sta mecum et loquar tibi omnia mandata et caerimonias atque
iudicia quae docebis eos ut faciant ea in terra quam dabo illis in
possessionem
De 5:32 custodite igitur et facite quae praecepit Dominus Deus vobis non
declinabitis neque ad dextram neque ad sinistram
De 5:33 sed per viam quam praecepit Dominus Deus vester ambulabitis ut vivatis
et bene sit vobis et protelentur dies in terra possessionis vestrae
De 6:1 haec sunt praecepta et caerimoniae atque iudicia quae mandavit Dominus
Deus vester ut docerem vos et faciatis ea in terra ad quam transgredimini
possidendam
De 6:2 ut timeas Dominum Deum tuum et custodias omnia mandata et praecepta
eius quae ego praecipio tibi et filiis ac nepotibus tuis cunctis diebus vitae
tuae ut prolongentur dies tui
De 6:3 audi Israhel et observa ut facias et bene sit tibi et multipliceris amplius
sicut pollicitus est Dominus Deus patrum tuorum tibi terram lacte et
melle manantem
De 6:4 audi Israhel Dominus Deus noster Dominus unus est
De 6:5 diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo et ex tota anima tua et ex
tota fortitudine tua
De 6:6 eruntque verba haec quae ego praecipio tibi hodie in corde tuo
De 6:7 et narrabis ea filiis tuis et meditaberis sedens in domo tua et ambulans in
itinere dormiens atque consurgens
De 6:8 et ligabis ea quasi signum in manu tua eruntque et movebuntur inter
oculos tuos
De 6:9 scribesque ea in limine et ostiis domus tuae
De 6:10 cumque introduxerit te Dominus Deus tuus in terram pro qua iuravit
patribus tuis Abraham Isaac et Iacob et dederit tibi civitates magnas et
optimas quas non aedificasti
De 6:11 domos plenas cunctarum opum quas non extruxisti cisternas quas non
fodisti vineta et oliveta quae non plantasti
De 6:12 et comederis et saturatus fueris
De 6:13 cave diligenter ne obliviscaris Domini qui eduxit te de terra Aegypti de
domo servitutis Dominum Deum tuum timebis et ipsi servies ac per
nomen illius iurabis
De 6:14 non ibitis post deos alienos cunctarum gentium quae in circuitu vestro
sunt
De 6:15 quoniam Deus aemulator Dominus Deus tuus in medio tui nequando
irascatur furor Domini Dei tui contra te et auferat te de superficie terrae
De 6:16 non temptabis Dominum Deum tuum sicut temptasti in loco temptationis
De 6:17 custodi praecepta Domini Dei tui ac testimonia et caerimonias quas
praecepit tibi
De 6:18 et fac quod placitum est et bonum in conspectu Domini ut bene sit tibi et
ingressus possideas terram optimam de qua iuravit Dominus patribus tuis
De 6:19 ut deleret omnes inimicos tuos coram te sicut locutus est
De 6:20 cum interrogaverit te filius tuus cras dicens quid sibi volunt testimonia
haec et caerimoniae atque iudicia quae praecepit Dominus Deus noster
nobis
De 6:21 dices ei servi eramus Pharaonis in Aegypto et eduxit nos Dominus de
Aegypto in manu forti
De 6:22 fecitque signa atque prodigia magna et pessima in Aegypto contra
Pharaonem et omnem domum illius in conspectu nostro
De 6:23 et eduxit nos inde ut introductis daret terram super qua iuravit patribus
nostris
De 6:24 praecepitque nobis Dominus ut faciamus omnia legitima haec et
timeamus Dominum Deum nostrum et bene sit nobis cunctis diebus vitae
nostrae sicut est hodie
De 6:25 eritque nostri misericors si custodierimus et fecerimus omnia praecepta
eius coram Domino Deo nostro sicut mandavit nobis
De 7:1 cum introduxerit te Dominus Deus tuus in terram quam possessurus
ingredieris et deleverit gentes multas coram te Hettheum et Gergeseum
et Amorreum Chananeum et Ferezeum et Eveum et Iebuseum septem
gentes multo maioris numeri quam tu es et robustiores te
De 7:2 tradideritque eas Dominus Deus tuus tibi percuties eas usque ad
internicionem non inibis cum eis foedus nec misereberis earum
De 7:3 neque sociabis cum eis coniugia filiam tuam non dabis filio eius nec
filiam illius accipies filio tuo
De 7:4 quia seducet filium tuum ne sequatur me et ut magis serviat diis alienis
irasceturque furor Domini et delebit te cito
De 7:5 quin potius haec facietis eis aras eorum subvertite confringite statuas
lucosque succidite et sculptilia conburite
De 7:6 quia populus sanctus es Domino Deo tuo te elegit Dominus Deus tuus ut
sis ei populus peculiaris de cunctis populis qui sunt super terram
De 7:7 non quia cunctas gentes numero vincebatis vobis iunctus est Dominus et
elegit vos cum omnibus sitis populis pauciores
De 7:8 sed quia dilexit vos Dominus et custodivit iuramentum quod iuravit
patribus vestris eduxitque vos in manu forti et redemit de domo servitutis
de manu Pharaonis regis Aegypti
De 7:9 et scies quia Dominus Deus tuus ipse est Deus fortis et fidelis custodiens
pactum et misericordiam diligentibus se et his qui custodiunt praecepta
eius in mille generationes
De 7:10 et reddens odientibus se statim ita ut disperdat eos et ultra non differat
protinus eis restituens quod merentur
De 7:11 custodi ergo praecepta et caerimonias atque iudicia quae ego mando tibi
hodie ut facias
De 7:12 si postquam audieris haec iudicia custodieris ea et feceris custodiet et
Dominus Deus tuus tibi pactum et misericordiam quam iuravit patribus
tuis
De 7:13 et diliget te ac multiplicabit benedicetque fructui ventris tui et fructui
terrae tuae frumento tuo atque vindemiae oleo et armentis gregibus
ovium tuarum super terram pro qua iuravit patribus tuis ut daret eam tibi
De 7:14 benedictus eris inter omnes populos non erit apud te sterilis utriusque
sexus tam in hominibus quam in gregibus tuis
De 7:15 auferet Dominus a te omnem languorem et infirmitates Aegypti pessimas
quas novisti non inferet tibi sed cunctis hostibus tuis
De 7:16 devorabis omnes populos quos Dominus Deus tuus daturus est tibi non
parcet eis oculus tuus nec servies diis eorum ne sint in ruinam tui
De 7:17 si dixeris in corde tuo plures sunt gentes istae quam ego quomodo potero
delere eas
De 7:18 noli metuere sed recordare quae fecerit Dominus Deus tuus Pharaoni et
cunctis Aegyptiis
De 7:19 plagas maximas quas viderunt oculi tui et signa atque portenta
manumque robustam et extentum brachium ut educeret te Dominus Deus
tuus sic faciet cunctis populis quos metuis
De 7:20 insuper et crabrones mittet Dominus Deus tuus in eos donec deleat
omnes atque disperdat qui te fugerint et latere potuerint
De 7:21 non timebis eos quia Dominus Deus tuus in medio tui est Deus magnus
et terribilis
De 7:22 ipse consumet nationes has in conspectu tuo paulatim atque per partes
non poteris delere eas pariter ne forte multiplicentur contra te bestiae
terrae
De 7:23 dabitque eos Dominus Deus tuus in conspectu tuo et interficiet illos
donec penitus deleantur
De 7:24 tradet reges eorum in manus tuas et disperdes nomina eorum sub caelo
nullus poterit resistere tibi donec conteras eos
De 7:25 sculptilia eorum igne conbures non concupisces argentum et aurum de
quibus facta sunt neque adsumes ex eis tibi quicquam ne offendas
propter ea quia abominatio est Domini Dei tui
De 7:26 nec inferes quippiam ex idolo in domum tuam ne fias anathema sicut et
illud est quasi spurcitiam detestaberis et velut inquinamentum ac sordes
abominationi habebis quia anathema est
De 8:1 omne mandatum quod ego praecipio tibi hodie cave diligenter ut facias
ut possitis vivere et multiplicemini ingressique possideatis terram pro
qua iuravit Dominus patribus vestris
De 8:2 et recordaberis cuncti itineris per quod adduxit te Dominus Deus tuus
quadraginta annis per desertum ut adfligeret te atque temptaret et nota
fierent quae in tuo animo versabantur utrum custodires mandata illius an
non
De 8:3 adflixit te penuria et dedit tibi cibum manna quem ignorabas tu et patres
tui ut ostenderet tibi quod non in solo pane vivat homo sed in omni verbo
quod egreditur ex ore Domini
De 8:4 vestimentum tuum quo operiebaris nequaquam vetustate defecit et pes
tuus non est subtritus en quadragesimus annus est
De 8:5 ut recogites in corde tuo quia sicut erudit homo filium suum sic Dominus
Deus tuus erudivit te
De 8:6 ut custodias mandata Domini Dei tui et ambules in viis eius et timeas
eum
De 8:7 Dominus enim Deus tuus introducet te in terram bonam terram rivorum
aquarumque et fontium in cuius campis et montibus erumpunt fluviorum
abyssi
De 8:8 terram frumenti hordei vinearum in qua ficus et mala granata et oliveta
nascuntur terram olei ac mellis
De 8:9 ubi absque ulla penuria comedes panem tuum et rerum omnium
abundantia perfrueris cuius lapides ferrum sunt et de montibus eius aeris
metalla fodiuntur
De 8:10 ut cum comederis et satiatus fueris benedicas Domino Deo tuo pro terra
optima quam dedit tibi
De 8:11 observa et cave nequando obliviscaris Domini Dei tui et neglegas
mandata eius atque iudicia et caerimonias quas ego praecipio tibi hodie
De 8:12 ne postquam comederis et satiatus domos pulchras aedificaveris et
habitaveris in eis
De 8:13 habuerisque armenta et ovium greges argenti et auri cunctarumque rerum
copiam
De 8:14 elevetur cor tuum et non reminiscaris Domini Dei tui qui eduxit te de
terra Aegypti de domo servitutis
De 8:15 et ductor tuus fuit in solitudine magna atque terribili in qua erat serpens
flatu adurens et scorpio ac dipsas et nullae omnino aquae qui eduxit rivos
de petra durissima
De 8:16 et cibavit te manna in solitudine quod nescierunt patres tui et postquam
adflixit ac probavit ad extremum misertus est tui
De 8:17 ne diceres in corde tuo fortitudo mea et robur manus meae haec mihi
omnia praestiterunt
De 8:18 sed recorderis Domini Dei tui quod ipse tibi vires praebuerit ut impleret
pactum suum super quo iuravit patribus tuis sicut praesens indicat dies
De 8:19 sin autem oblitus Domini Dei tui secutus fueris alienos deos coluerisque
illos et adoraveris ecce nunc praedico tibi quod omnino dispereas
De 8:20 sicut gentes quas delevit Dominus in introitu tuo ita et vos peribitis si
inoboedientes fueritis voci Domini Dei vestri
De 9:1 audi Israhel tu transgredieris hodie Iordanem ut possideas nationes
maximas et fortiores te civitates ingentes et ad caelum usque muratas
De 9:2 populum magnum atque sublimem filios Enacim quos ipse vidisti et
audisti quibus nullus potest ex adverso resistere
De 9:3 scies ergo hodie quod Dominus Deus tuus ipse transibit ante te ignis
devorans atque consumens qui conterat eos et deleat atque disperdat ante
faciem tuam velociter sicut locutus est tibi
De 9:4 ne dicas in corde tuo cum deleverit eos Dominus Deus tuus in conspectu
tuo propter iustitiam meam introduxit me Dominus ut terram hanc
possiderem cum propter impietates suas istae deletae sint nationes
De 9:5 neque enim propter iustitias tuas et aequitatem cordis tui ingredieris ut
possideas terras eorum sed quia illae egerunt impie te introeunte deletae
sunt et ut conpleret verbum suum Dominus quod sub iuramento
pollicitus est patribus tuis Abraham Isaac et Iacob
De 9:6 scito igitur quod non propter iustitias tuas Dominus Deus tuus dederit
tibi terram hanc optimam in possessionem cum durissimae cervicis sis
populus
De 9:7 memento et ne obliviscaris quomodo ad iracundiam provocaveris
Dominum Deum tuum in solitudine ex eo die quo es egressus ex
Aegypto usque ad locum istum semper adversum Dominum contendisti
De 9:8 nam et in Horeb provocasti eum et iratus delere te voluit
De 9:9 quando ascendi in montem ut acciperem tabulas lapideas tabulas pacti
quod pepigit vobiscum Dominus et perseveravi in monte quadraginta
diebus ac noctibus panem non comedens et aquam non bibens
De 9:10 deditque mihi Dominus duas tabulas lapideas scriptas digito Dei et
continentes omnia verba quae vobis in monte locutus est de medio ignis
quando contio populi congregata est
De 9:11 cumque transissent quadraginta dies et totidem noctes dedit mihi
Dominus duas tabulas lapideas tabulas foederis
De 9:12 dixitque mihi surge et descende hinc cito quia populus tuus quos eduxisti
de Aegypto deseruerunt velociter viam quam demonstrasti eis
feceruntque sibi conflatile
De 9:13 rursumque ait Dominus ad me cerno quod populus iste durae cervicis sit
De 9:14 dimitte me ut conteram eum et deleam nomen eius sub caelo et
constituam te super gentem quae hac maior et fortior sit
De 9:15 cumque de monte ardente descenderem et duas tabulas foederis utraque
tenerem manu
De 9:16 vidissemque vos peccasse Domino Deo vestro et fecisse vobis vitulum
conflatilem ac deseruisse velociter viam eius quam vobis ostenderat
De 9:17 proieci tabulas de manibus meis confregique eas in conspectu vestro
De 9:18 et procidi ante Dominum sicut prius quadraginta diebus et noctibus
panem non comedens et aquam non bibens propter omnia peccata vestra
quae gessistis contra Dominum et eum ad iracundiam provocastis
De 9:19 timui enim indignationem et iram illius qua adversum vos concitatus
delere vos voluit et exaudivit me Dominus etiam hac vice
De 9:20 adversum Aaron quoque vehementer iratus voluit eum conterere et pro
illo similiter deprecatus sum
De 9:21 peccatum autem vestrum quod feceratis id est vitulum arripiens igne
conbusi et in frusta comminuens omninoque in pulverem redigens
proieci in torrentem qui de monte descendit
De 9:22 in Incendio quoque et in Temptatione et in sepulchris Concupiscentiae
provocastis Dominum
De 9:23 et quando misit vos de Cadesbarne dicens ascendite et possidete terram
quam dedi vobis et contempsistis imperium Domini Dei vestri et non
credidistis ei neque vocem eius audire voluistis
De 9:24 sed semper fuistis rebelles a die qua nosse vos coepi
De 9:25 et iacui coram Domino quadraginta diebus ac noctibus quibus eum
suppliciter deprecabar ne deleret vos ut fuerat comminatus
De 9:26 et orans dixi Domine Deus ne disperdas populum tuum et hereditatem
tuam quam redemisti in magnitudine tua quos eduxisti de Aegypto in
manu forti
De 9:27 recordare servorum tuorum Abraham Isaac et Iacob ne aspicias duritiam
populi huius et impietatem atque peccatum
De 9:28 ne forte dicant habitatores terrae de qua eduxisti nos non poterat
Dominus introducere eos in terram quam pollicitus est eis et oderat illos
idcirco eduxit ut interficeret eos in solitudine
De 9:29 qui sunt populus tuus et hereditas tua quos eduxisti in fortitudine tua
magna et in brachio tuo extento
De 10:1 in tempore illo dixit Dominus ad me dola tibi duas tabulas lapideas sicut
priores fuerunt et ascende ad me in montem faciesque arcam ligneam
De 10:2 et scribam in tabulis verba quae fuerunt in his quas ante confregisti
ponesque eas in arca
De 10:3 feci igitur arcam de lignis setthim cumque dolassem duas tabulas
lapideas instar priorum ascendi in montem habens eas in manibus
De 10:4 scripsitque in tabulis iuxta id quod prius scripserat verba decem quae
locutus est Dominus ad vos in monte de medio ignis quando populus
congregatus est et dedit eas mihi
De 10:5 reversusque de monte descendi et posui tabulas in arcam quam feceram
quae hucusque ibi sunt sicut mihi praecepit Dominus
De 10:6 filii autem Israhel castra moverunt ex Beroth filiorum Iacan in Musera
ubi Aaron mortuus ac sepultus est pro quo sacerdotio functus est filius
eius Eleazar
De 10:7 inde venerunt in Gadgad de quo loco profecti castrametati sunt in
Ietabatha in terra aquarum atque torrentium
De 10:8 eo tempore separavit tribum Levi ut portaret arcam foederis Domini et
staret coram eo in ministerio ac benediceret in nomine illius usque in
praesentem diem
De 10:9 quam ob rem non habuit Levi partem neque possessionem cum fratribus
suis quia ipse Dominus possessio eius est sicut promisit ei Dominus
Deus tuus
De 10:10 ego autem steti in monte sicut prius quadraginta diebus ac noctibus
exaudivitque me Dominus etiam hac vice et te perdere noluit
De 10:11 dixitque mihi vade et praecede populum ut ingrediatur et possideat
terram quam iuravi patribus eorum ut traderem eis
De 10:12 et nunc Israhel quid Dominus Deus tuus petit a te nisi ut timeas
Dominum Deum tuum et ambules in viis eius et diligas eum ac servias
Domino Deo tuo in toto corde tuo et in tota anima tua
De 10:13 custodiasque mandata Domini et caerimonias eius quas ego hodie
praecipio ut bene sit tibi
De 10:14 en Domini Dei tui caelum est et caelum caeli terra et omnia quae in ea
sunt
De 10:15 et tamen patribus tuis conglutinatus est Dominus et amavit eos elegitque
semen eorum post eos id est vos de cunctis gentibus sicut hodie
conprobatur
De 10:16 circumcidite igitur praeputium cordis vestri et cervicem vestram ne
induretis amplius
De 10:17 quia Dominus Deus vester ipse est Deus deorum et Dominus
dominantium Deus magnus et potens et terribilis qui personam non
accipit nec munera
De 10:18 facit iudicium pupillo et viduae amat peregrinum et dat ei victum atque
vestitum
De 10:19 et vos ergo amate peregrinos quia et ipsi fuistis advenae in terra Aegypti
De 10:20 Dominum Deum tuum timebis et ei servies ipsi adherebis iurabisque in
nomine illius
De 10:21 ipse est laus tua et Deus tuus qui fecit tibi haec magnalia et terribilia
quae viderunt oculi tui
De 10:22 in septuaginta animabus descenderunt patres tui in Aegyptum et ecce
nunc multiplicavit te Dominus Deus tuus sicut astra caeli
De 11:1 ama itaque Dominum Deum tuum et observa praecepta eius et
caerimonias iudicia atque mandata omni tempore
De 11:2 cognoscite hodie quae ignorant filii vestri qui non viderunt disciplinam
Domini Dei vestri magnalia eius et robustam manum extentumque
brachium
De 11:3 signa et opera quae fecit in medio Aegypti Pharaoni regi et universae
terrae eius
De 11:4 omnique exercitui Aegyptiorum et equis ac curribus quomodo operuerint
eos aquae Rubri maris cum vos persequerentur et deleverit eos Dominus
usque in praesentem diem
De 11:5 vobisque quae fecerit in solitudine donec veniretis ad hunc locum
De 11:6 et Dathan atque Abiram filiis Heliab qui fuit filius Ruben quos aperto ore
suo terra absorbuit cum domibus et tabernaculis et universa substantia
eorum quam habebant in medio Israhelis
De 11:7 oculi vestri viderunt omnia opera Domini magna quae fecit
De 11:8 ut custodiatis universa mandata illius quae ego hodie praecipio vobis et
possitis introire et possidere terram ad quam ingredimini
De 11:9 multoque in ea vivatis tempore quam sub iuramento pollicitus est
Dominus patribus vestris et semini eorum lacte et melle manantem
De 11:10 terra enim ad quam ingredieris possidendam non est sicut terra Aegypti
de qua existi ubi iacto semine in hortorum morem aquae ducuntur
inriguae
De 11:11 sed montuosa est et campestris de caelo expectans pluvias
De 11:12 quam Dominus Deus tuus semper invisit et oculi illius in ea sunt a
principio anni usque ad finem eius
De 11:13 si ergo oboedieritis mandatis meis quae hodie praecipio vobis ut diligatis
Dominum Deum vestrum et serviatis ei in toto corde vestro et in tota
anima vestra
De 11:14 dabo pluviam terrae vestrae temporivam et serotinam ut colligatis
frumentum et vinum et oleum
De 11:15 faenum ex agris ad pascenda iumenta et ut ipsi comedatis ac saturemini
De 11:16 cavete ne forte decipiatur cor vestrum et recedatis a Domino serviatisque
diis alienis et adoretis eos
De 11:17 iratusque Dominus claudat caelum et pluviae non descendant nec terra
det germen suum pereatisque velociter de terra optima quam Dominus
daturus est vobis
De 11:18 ponite haec verba mea in cordibus et in animis vestris et suspendite ea
pro signo in manibus et inter vestros oculos conlocate
De 11:19 docete filios vestros ut illa meditentur quando sederis in domo tua et
ambulaveris in via et accubueris atque surrexeris
De 11:20 scribes ea super postes et ianuas domus tuae
De 11:21 ut multiplicentur dies tui et filiorum tuorum in terra quam iuravit
Dominus patribus tuis ut daret eis quamdiu caelum inminet terrae
De 11:22 si enim custodieritis mandata quae ego praecipio vobis et feceritis ea ut
diligatis Dominum Deum vestrum et ambuletis in omnibus viis eius
adherentes ei
De 11:23 disperdet Dominus omnes gentes istas ante faciem vestram et
possidebitis eas quae maiores et fortiores vobis sunt
De 11:24 omnis locus quem calcaverit pes vester vester erit a deserto et Libano a
flumine magno Eufraten usque ad mare occidentale erunt termini vestri
De 11:25 nullus stabit contra vos terrorem vestrum et formidinem dabit Dominus
Deus vester super omnem terram quam calcaturi estis sicut locutus est
vobis
De 11:26 en propono in conspectu vestro hodie benedictionem et maledictionem
De 11:27 benedictionem si oboedieritis mandatis Domini Dei vestri quae ego
praecipio vobis
De 11:28 maledictionem si non audieritis mandata Domini Dei vestri sed
recesseritis de via quam ego nunc ostendo vobis et ambulaveritis post
deos alienos quos ignoratis
De 11:29 cum introduxerit te Dominus Deus tuus in terram ad quam pergis
habitandam pones benedictionem super montem Garizim maledictionem
super montem Hebal
De 11:30 qui sunt trans Iordanem post viam quae vergit ad solis occubitum in terra
Chananei qui habitat in campestribus contra Galgalam quae est iuxta
vallem tendentem et intrantem procul
De 11:31 vos enim transibitis Iordanem ut possideatis terram quam Dominus Deus
vester daturus est vobis et habeatis ac possideatis illam
De 11:32 videte ergo ut impleatis caerimonias atque iudicia quae ego hodie ponam
in conspectu vestro
De 12:1 haec sunt praecepta atque iudicia quae facere debetis in terra quam
Dominus Deus patrum tuorum daturus est tibi ut possideas eam cunctis
diebus quibus super humum gradieris
De 12:2 subvertite omnia loca in quibus coluerunt gentes quas possessuri estis
deos suos super montes excelsos et colles et subter omne lignum
frondosum
De 12:3 dissipate aras earum et confringite statuas lucos igne conburite et idola
comminuite disperdite nomina eorum de locis illis
De 12:4 non facietis ita Domino Deo vestro
De 12:5 sed ad locum quem elegerit Dominus Deus vester de cunctis tribubus
vestris ut ponat nomen suum ibi et habitet in eo venietis
De 12:6 et offeretis in illo loco holocausta et victimas vestras decimas et primitias
manuum vestrarum et vota atque donaria primogenita boum et ovium
De 12:7 et comedetis ibi in conspectu Domini Dei vestri ac laetabimini in cunctis
ad quae miseritis manum vos et domus vestrae in quibus benedixerit
vobis Dominus Deus vester
De 12:8 non facietis ibi quae nos hic facimus hodie singuli quod sibi rectum
videtur
De 12:9 neque enim usque in praesens tempus venistis ad requiem et
possessionem quam Dominus Deus daturus est vobis
De 12:10 transibitis Iordanem et habitabitis in terram quam Dominus Deus vester
daturus est vobis ut requiescatis a cunctis hostibus per circuitum et
absque ullo timore habitetis
De 12:11 in loco quem elegerit Dominus Deus vester ut sit nomen eius in eo illuc
omnia quae praecipio conferetis holocausta et hostias ac decimas et
primitias manuum vestrarum et quicquid praecipuum est in muneribus
quae vovistis Domino
De 12:12 ibi epulabimini coram Domino Deo vestro vos filii ac filiae vestrae
famuli et famulae atque Levites qui in vestris urbibus commorantur
neque enim habet aliam partem et possessionem inter vos
De 12:13 cave ne offeras holocausta tua in omni loco quem videris
De 12:14 sed in eo quem elegerit Dominus in una tribuum tuarum offeres hostias
et facies quaecumque praecipio tibi
De 12:15 sin autem comedere volueris et te esus carnium delectarit occide et
comede iuxta benedictionem Domini Dei tui quam dedit tibi in urbibus
tuis sive inmundum fuerit hoc est maculatum et debile sive mundum hoc
est integrum et sine macula quod offerri licet sicut capream et cervum
comedes
De 12:16 absque esu dumtaxat sanguinis quod super terram quasi aquam effundes
De 12:17 non poteris comedere in oppidis tuis decimam frumenti et vini et olei tui
primogenita armentorum et pecorum et omnia quae voveris et sponte
offerre volueris et primitias manuum tuarum
De 12:18 sed coram Domino Deo tuo comedes ea in loco quem elegerit Dominus
Deus tuus tu et filius tuus ac filia servus et famula atque Levites qui
manet in urbibus tuis et laetaberis et reficieris coram Domino Deo tuo in
cunctis ad quae extenderis manum tuam
De 12:19 cave ne derelinquas Leviten omni tempore quo versaris in terra
De 12:20 quando dilataverit Dominus Deus tuus terminos tuos sicut locutus est tibi
et volueris vesci carnibus quas desiderat anima tua
De 12:21 locus autem quem elegerit Dominus Deus tuus ut sit nomen eius ibi si
procul fuerit occides de armentis et pecoribus quae habueris sicut
praecepi tibi et comedes in oppidis tuis ut tibi placet
De 12:22 sicut comeditur caprea et cervus ita vesceris eis et mundus et inmundus
in commune vescentur
De 12:23 hoc solum cave ne sanguinem comedas sanguis enim eorum pro anima
est et idcirco non debes animam comedere cum carnibus
De 12:24 sed super terram fundes quasi aquam
De 12:25 ut sit tibi bene et filiis tuis post te cum feceris quod placet in conspectu
Domini
De 12:26 quae autem sanctificaveris et voveris Domino tolles et venies ad locum
quem elegerit Dominus
De 12:27 et offeres oblationes tuas carnem et sanguinem super altare Domini Dei
tui sanguinem hostiarum fundes in altari carnibus autem ipse vesceris
De 12:28 observa et audi omnia quae ego praecipio tibi ut bene sit tibi et filiis tuis
post te in sempiternum cum feceris quod bonum est et placitum in
conspectu Domini Dei tui
De 12:29 quando disperderit Dominus Deus tuus ante faciem tuam gentes ad quas
ingredieris possidendas et possederis eas atque habitaveris in terra earum
De 12:30 cave ne imiteris eas postquam te fuerint introeunte subversae et requiras
caerimonias earum dicens sicut coluerunt gentes istae deos suos ita et
ego colam
De 12:31 non facies similiter Domino Deo tuo omnes enim abominationes quas
aversatur Dominus fecerunt diis suis offerentes filios et filias et
conburentes igne
De 12:32 quod praecipio tibi hoc tantum facito Domino nec addas quicquam nec
minuas
De 13:1 si surrexerit in medio tui prophetes aut qui somnium vidisse se dicat et
praedixerit signum atque portentum
De 13:2 et evenerit quod locutus est et dixerit tibi eamus et sequamur deos
alienos quos ignoras et serviamus eis
De 13:3 non audies verba prophetae illius aut somniatoris quia temptat vos
Dominus Deus vester ut palam fiat utrum diligatis eum an non in toto
corde et in tota anima vestra
De 13:4 Dominum Deum vestrum sequimini et ipsum timete mandata illius
custodite et audite vocem eius ipsi servietis et ipsi adherebitis
De 13:5 propheta autem ille aut fictor somniorum interficietur quia locutus est ut
vos averteret a Domino Deo vestro qui eduxit vos de terra Aegypti et
redemit de domo servitutis ut errare te faceret de via quam tibi praecepit
Dominus Deus tuus et auferes malum de medio tui
De 13:6 si tibi voluerit persuadere frater tuus filius matris tuae aut filius tuus vel
filia sive uxor quae est in sinu tuo aut amicus quem diligis ut animam
tuam clam dicens eamus et serviamus diis alienis quos ignoras tu et
patres tui
De 13:7 cunctarum in circuitu gentium quae iuxta vel procul sunt ab initio usque
ad finem terrae
De 13:8 non adquiescas ei nec audias neque parcat ei oculus tuus ut miserearis et
occultes eum
De 13:9 sed statim interficies sit primum manus tua super eum et post te omnis
populus mittat manum
De 13:10 lapidibus obrutus necabitur quia voluit te abstrahere a Domino Deo tuo
qui eduxit te de terra Aegypti de domo servitutis
De 13:11 ut omnis Israhel audiens timeat et nequaquam ultra faciat quippiam huius
rei simile
De 13:12 si audieris in una urbium tuarum quas Dominus Deus tuus dabit tibi ad
habitandum dicentes aliquos
De 13:13 egressi sunt filii Belial de medio tui et averterunt habitatores urbis tuae
atque dixerunt eamus et serviamus diis alienis quos ignoratis
De 13:14 quaere sollicite et diligenter rei veritate perspecta si inveneris certum
esse quod dicitur et abominationem hanc opere perpetratam
De 13:15 statim percuties habitatores urbis illius in ore gladii et delebis eam
omniaque quae in illa sunt usque ad pecora
De 13:16 quicquid etiam supellectilis fuerit congregabis in medium platearum eius
et cum ipsa civitate succendes ita ut universa consumas Domino Deo tuo
et sit tumulus sempiternus non aedificabitur amplius
De 13:17 et non adherebit de illo anathemate quicquam in manu tua ut avertatur
Dominus ab ira furoris sui et misereatur tui multiplicetque te sicut iuravit
patribus tuis
De 13:18 quando audieris vocem Domini Dei tui custodiens omnia praecepta eius
quae ego praecipio tibi hodie ut facias quod placitum est in conspectu
Domini Dei tui
De 14:1 filii estote Domini Dei vestri non vos incidetis nec facietis calvitium
super mortuo
De 14:2 quoniam populus sanctus es Domino Deo tuo et te elegit ut sis ei in
populum peculiarem de cunctis gentibus quae sunt super terram
De 14:3 ne comedatis quae inmunda sunt
De 14:4 hoc est animal quod comedere debetis bovem et ovem et capram
De 14:5 cervum capream bubalum tragelaphum pygargon orygem
camelopardalum
De 14:6 omne animal quod in duas partes ungulam findit et ruminat comedetis
De 14:7 de his autem quae ruminant et ungulam non findunt haec comedere non
debetis camelum leporem choerogyllium quia ruminant et non dividunt
ungulam inmunda erunt vobis
De 14:8 sus quoque quoniam dividit ungulam et non ruminat inmunda erit
carnibus eorum non vescemini et cadavera non tangetis
De 14:9 haec comedetis ex omnibus quae morantur in aquis quae habent pinnulas
et squamas comedite
De 14:10 quae absque pinnulis et squamis sunt ne comedatis quia inmunda sunt
De 14:11 omnes aves mundas comedite
De 14:12 inmundas ne comedatis aquilam scilicet et grypem et alietum
De 14:13 ixon et vulturem ac milvum iuxta genus suum
De 14:14 et omne corvini generis
De 14:15 strutionem ac noctuam et larum atque accipitrem iuxta genus suum
De 14:16 herodium et cycnum et ibin
De 14:17 ac mergulum porphirionem et nycticoracem
De 14:18 onocrotalum et charadrium singula in genere suo upupam quoque et
vespertilionem
De 14:19 et omne quod reptat et pinnulas habet inmundum erit nec comedetur
De 14:20 omne quod mundum est comedite
De 14:21 quicquid morticinum est ne vescamini ex eo peregrino qui intra portas
tuas est da ut comedat aut vende ei quia tu populus sanctus Domini Dei
tui es non coques hedum in lacte matris suae
De 14:22 decimam partem separabis de cunctis frugibus tuis quae nascuntur in
terra per annos singulos
De 14:23 et comedes in conspectu Domini Dei tui in loco quem elegerit ut in eo
nomen illius invocetur decimam frumenti tui et vini et olei et
primogenita de armentis et ovibus tuis ut discas timere Dominum Deum
tuum omni tempore
De 14:24 cum autem longior fuerit via et locus quem elegerit Dominus Deus tuus
tibique benedixerit nec potueris ad eum haec cuncta portare
De 14:25 vendes omnia et in pretium rediges portabisque manu tua et proficisceris
ad locum quem elegerit Dominus Deus tuus
De 14:26 et emes ex eadem pecunia quicquid tibi placuerit sive ex armentis sive ex
ovibus vinum quoque et siceram et omne quod desiderat anima tua et
comedes coram Domino Deo tuo et epulaberis tu et domus tua
De 14:27 et Levita qui intra portas tuas est cave ne derelinquas eum quia non habet
aliam partem in possessione tua
De 14:28 anno tertio separabis aliam decimam ex omnibus quae nascuntur tibi eo
tempore et repones intra ianuas tuas
De 14:29 venietque Levites qui aliam non habet partem nec possessionem tecum et
peregrinus et pupillus ac vidua qui intra portas tuas sunt et comedent et
saturabuntur ut benedicat tibi Dominus Deus tuus in cunctis operibus
manuum tuarum quae feceris
De 15:1 septimo anno facies remissionem
De 15:2 quae hoc ordine celebrabitur cui debetur aliquid ab amico vel proximo ac
fratre suo repetere non poterit quia annus remissionis est Domini
De 15:3 a peregrino et advena exiges civem et propinquum repetendi non habes
potestatem
De 15:4 et omnino indigens et mendicus non erit inter vos ut benedicat tibi
Dominus in terra quam traditurus est tibi in possessionem
De 15:5 si tamen audieris vocem Domini Dei tui et custodieris universa quae
iussit et quae ego hodie praecipio tibi benedicet tibi ut pollicitus est
De 15:6 fenerabis gentibus multis et ipse a nullo accipies mutuum dominaberis
nationibus plurimis et tui nemo dominabitur
De 15:7 si unus de fratribus tuis qui morantur intra portas civitatis tuae in terra
quam Dominus Deus tuus daturus est tibi ad paupertatem venerit non
obdurabis cor tuum nec contrahes manum
De 15:8 sed aperies eam pauperi et dabis mutuum quod eum indigere perspexeris
De 15:9 cave ne forte subripiat tibi impia cogitatio et dicas in corde tuo
adpropinquat septimus annus remissionis et avertas oculos a paupere
fratre tuo nolens ei quod postulat mutuum commodare ne clamet contra
te ad Dominum et fiat tibi in peccatum
De 15:10 sed dabis ei nec ages quippiam callide in eius necessitatibus sublevandis
ut benedicat tibi Dominus Deus tuus in omni tempore et in cunctis ad
quae manum miseris
De 15:11 non deerunt pauperes in terra habitationis tuae idcirco ego praecipio tibi
ut aperias manum fratri tuo egeno et pauperi qui tecum versatur in terra
De 15:12 cum tibi venditus fuerit frater tuus hebraeus aut hebraea et sex annis
servierit tibi in septimo anno dimittes eum liberum
De 15:13 et quem libertate donaveris nequaquam vacuum abire patieris
De 15:14 sed dabis viaticum de gregibus et de area et torculari tuo quibus
Dominus Deus tuus benedixerit tibi
De 15:15 memento quod et ipse servieris in terra Aegypti et liberaverit te Dominus
Deus tuus et idcirco ego nunc praecipiam tibi
De 15:16 sin autem dixerit nolo egredi eo quod diligat te et domum tuam et bene
sibi apud te esse sentiat
De 15:17 adsumes subulam et perforabis aurem eius in ianua domus tuae et serviet
tibi usque in aeternum ancillae quoque similiter facies
De 15:18 non avertes ab eis oculos tuos quando dimiseris eos liberos quoniam
iuxta mercedem mercennarii per sex annos servivit tibi ut benedicat tibi
Dominus Deus tuus in cunctis operibus quae agis
De 15:19 de primogenitis quae nascuntur in armentis et ovibus tuis quicquid sexus
est masculini sanctificabis Domino Deo tuo non operaberis in
primogenito bovis et non tondebis primogenita ovium
De 15:20 in conspectu Domini Dei tui comedes ea per annos singulos in loco
quem elegerit Dominus tu et domus tua
De 15:21 sin autem habuerit maculam et vel claudum fuerit vel caecum aut in
aliqua parte deforme vel debile non immolabitur Domino Deo tuo
De 15:22 sed intra portas urbis tuae comedes illud tam mundus quam inmundus
similiter vescentur eis quasi caprea et cervo
De 15:23 hoc solum observabis ut sanguinem eorum non comedas sed effundas in
terram quasi aquam
De 16:1 observa mensem novarum frugum et verni primum temporis ut facias
phase Domino Deo tuo quoniam in isto mense eduxit te Dominus Deus
tuus de Aegypto nocte
De 16:2 immolabisque phase Domino Deo tuo de ovibus et de bubus in loco
quem elegerit Dominus Deus tuus ut habitet nomen eius ibi
De 16:3 non comedes in eo panem fermentatum septem diebus comedes absque
fermento adflictionis panem quoniam in pavore egressus es de Aegypto
ut memineris diei egressionis tuae de Aegypto omnibus diebus vitae tuae
De 16:4 non apparebit fermentum in omnibus terminis tuis septem diebus et non
manebit de carnibus eius quod immolatum est vesperi in die primo mane
De 16:5 non poteris immolare phase in qualibet urbium tuarum quas Dominus
Deus tuus daturus est tibi
De 16:6 sed in loco quem elegerit Dominus Deus tuus ut habitet nomen eius ibi
immolabis phase vesperi ad solis occasum quando egressus es de
Aegypto
De 16:7 et coques et comedes in loco quem elegerit Dominus Deus tuus maneque
consurgens vades in tabernacula tua
De 16:8 sex diebus comedes azyma et in die septimo quia collecta est Domini
Dei tui non facies opus
De 16:9 septem ebdomadas numerabis tibi ab ea die qua falcem in segetem
miseris
De 16:10 et celebrabis diem festum ebdomadarum Domino Deo tuo oblationem
spontaneam manus tuae quam offeres iuxta benedictionem Domini Dei
tui
De 16:11 et epulaberis coram Domino Deo tuo tu et filius tuus et filia tua et servus
tuus et ancilla et Levites qui est intra portas tuas et advena ac pupillus et
vidua qui morantur vobiscum in loco quem elegerit Dominus Deus tuus
ut habitet nomen eius ibi
De 16:12 et recordaberis quoniam servus fueris in Aegypto custodiesque ac facies
quae praecepta sunt
De 16:13 sollemnitatem quoque tabernaculorum celebrabis per septem dies quando
collegeris de area et torculari fruges tuas
De 16:14 et epulaberis in festivitate tua tu et filius tuus et filia et servus tuus et
ancilla Levites quoque et advena et pupillus ac vidua qui intra portas tuas
sunt
De 16:15 septem diebus Domino Deo tuo festa celebrabis in loco quem elegerit
Dominus benedicetque tibi Dominus Deus tuus in cunctis frugibus tuis et
in omni opere manuum tuarum erisque in laetitia
De 16:16 tribus vicibus per annum apparebit omne masculinum tuum in conspectu
Domini Dei tui in loco quem elegerit in sollemnitate azymorum et in
sollemnitate ebdomadarum et in sollemnitate tabernaculorum non
apparebit ante Dominum vacuus
De 16:17 sed offeret unusquisque secundum quod habuerit iuxta benedictionem
Domini Dei sui quam dederit ei
De 16:18 iudices et magistros constitues in omnibus portis tuis quas Dominus
Deus tuus dederit tibi per singulas tribus tuas ut iudicent populum iusto
iudicio
De 16:19 nec in alteram partem declinent non accipies personam nec munera quia
munera excaecant oculos sapientium et mutant verba iustorum
De 16:20 iuste quod iustum est persequeris ut vivas et possideas terram quam
Dominus Deus tuus dederit tibi
De 16:21 non plantabis lucum et omnem arborem iuxta altare Domini Dei tui
De 16:22 nec facies tibi atque constitues statuam quae odit Dominus Deus tuus
De 17:1 non immolabis Domino Deo tuo bovem et ovem in quo est macula aut
quippiam vitii quia abominatio est Domini Dei tui
De 17:2 cum repperti fuerint apud te intra unam portarum tuarum quas Dominus
Deus tuus dabit tibi vir aut mulier qui faciant malum in conspectu
Domini Dei tui et transgrediantur pactum illius
De 17:3 ut vadant et serviant diis alienis et adorent eos solem et lunam et omnem
militiam caeli quae non praecepi
De 17:4 et hoc tibi fuerit nuntiatum audiensque inquisieris diligenter et verum
esse reppereris et abominatio facta est in Israhel
De 17:5 educes virum ac mulierem qui rem sceleratissimam perpetrarunt ad
portas civitatis tuae et lapidibus obruentur
De 17:6 in ore duorum aut trium testium peribit qui interficietur nemo occidatur
uno contra se dicente testimonium
De 17:7 manus testium prima interficiet eum et manus reliqui populi extrema
mittetur ut auferas malum de medio tui
De 17:8 si difficile et ambiguum apud te iudicium esse perspexeris inter
sanguinem et sanguinem causam et causam lepram et non lepram et
iudicum intra portas tuas videris verba variari surge et ascende ad locum
quem elegerit Dominus Deus tuus
De 17:9 veniesque ad sacerdotes levitici generis et ad iudicem qui fuerit illo
tempore quaeresque ab eis qui indicabunt tibi iudicii veritatem
De 17:10 et facies quodcumque dixerint qui praesunt loco quem elegerit Dominus
et docuerint te
De 17:11 iuxta legem eius sequeris sententiam eorum nec declinabis ad dextram
vel ad sinistram
De 17:12 qui autem superbierit nolens oboedire sacerdotis imperio qui eo tempore
ministrat Domino Deo tuo et decreto iudicis morietur homo ille et
auferes malum de Israhel
De 17:13 cunctusque populus audiens timebit ut nullus deinceps intumescat
superbia
De 17:14 cum ingressus fueris terram quam Dominus Deus tuus dabit tibi et
possederis eam habitaverisque in illa et dixeris constituam super me
regem sicut habent omnes per circuitum nationes
De 17:15 eum constitues quem Dominus Deus tuus elegerit de numero fratrum
tuorum non poteris alterius gentis hominem regem facere qui non sit
frater tuus
De 17:16 cumque fuerit constitutus non multiplicabit sibi equos nec reducet
populum in Aegyptum equitatus numero sublevatus praesertim cum
Dominus praeceperit vobis ut nequaquam amplius per eandem viam
revertamini
De 17:17 non habebit uxores plurimas quae inliciant animum eius neque argenti et
auri inmensa pondera
De 17:18 postquam autem sederit in solio regni sui describet sibi deuteronomium
legis huius in volumine accipiens exemplar a sacerdotibus leviticae
tribus
De 17:19 et habebit secum legetque illud omnibus diebus vitae suae ut discat
timere Dominum Deum suum et custodire verba et caerimonias eius
quae lege praecepta sunt
De 17:20 nec elevetur cor eius in superbiam super fratres suos neque declinet in
partem dextram vel sinistram ut longo tempore regnet ipse et filii eius
super Israhel
De 18:1 non habebunt sacerdotes et Levitae et omnes qui de eadem tribu sunt
partem et hereditatem cum reliquo Israhel quia sacrificia Domini et
oblationes eius comedent
De 18:2 et nihil aliud accipient de possessione fratrum suorum Dominus enim
ipse est hereditas eorum sicut locutus est illis
De 18:3 hoc erit iudicium sacerdotum a populo et ab his qui offerunt victimas
sive bovem sive ovem immolaverint dabunt sacerdoti armum ac
ventriculum
De 18:4 primitias frumenti vini et olei et lanarum partem ex ovium tonsione
De 18:5 ipsum enim elegit Dominus Deus tuus de cunctis tribubus tuis ut stet et
ministret nomini Domini ipse et filii eius in sempiternum
De 18:6 si exierit Levites de una urbium tuarum ex omni Israhel in qua habitat et
voluerit venire desiderans locum quem elegerit Dominus
De 18:7 ministrabit in nomine Dei sui sicut omnes fratres eius Levitae qui stabunt
eo tempore coram Domino
De 18:8 partem ciborum eandem accipiet quam et ceteri excepto eo quod in urbe
sua ex paterna ei successione debetur
De 18:9 quando ingressus fueris terram quam Dominus Deus tuus dabit tibi cave
ne imitari velis abominationes illarum gentium
De 18:10 nec inveniatur in te qui lustret filium suum aut filiam ducens per ignem
aut qui ariolos sciscitetur et observet somnia atque auguria ne sit
maleficus
De 18:11 ne incantator ne pythones consulat ne divinos et quaerat a mortuis
veritatem
De 18:12 omnia enim haec abominatur Dominus et propter istiusmodi scelera
delebit eos in introitu tuo
De 18:13 perfectus eris et absque macula cum Domino Deo tuo
De 18:14 gentes istae quarum possidebis terram augures et divinos audiunt tu
autem a Domino Deo tuo aliter institutus es
De 18:15 prophetam de gente tua et de fratribus tuis sicut me suscitabit tibi
Dominus Deus tuus ipsum audies
De 18:16 ut petisti a Domino Deo tuo in Horeb quando contio congregata est atque
dixisti ultra non audiam vocem Domini Dei mei et ignem hunc
maximum amplius non videbo ne moriar
De 18:17 et ait Dominus mihi bene omnia sunt locuti
De 18:18 prophetam suscitabo eis de medio fratrum suorum similem tui et ponam
verba mea in ore eius loqueturque ad eos omnia quae praecepero illi
De 18:19 qui autem verba eius quae loquetur in nomine meo audire noluerit ego
ultor existam
De 18:20 propheta autem qui arrogantia depravatus voluerit loqui in nomine meo
quae ego non praecepi illi ut diceret aut ex nomine alienorum deorum
interficietur
De 18:21 quod si tacita cogitatione responderis quomodo possum intellegere
verbum quod non est locutus Dominus
De 18:22 hoc habebis signum quod in nomine Domini propheta ille praedixerit et
non evenerit hoc Dominus non locutus est sed per tumorem animi sui
propheta confinxit et idcirco non timebis eum
De 19:1 cum disperderit Dominus Deus tuus gentes quarum tibi traditurus est
terram et possederis eam habitaverisque in urbibus eius et in aedibus
De 19:2 tres civitates separabis tibi in medio terrae quam Dominus Deus tuus
dabit tibi in possessionem
De 19:3 sternens diligenter viam et in tres aequaliter partes totam terrae tuae
provinciam divides ut habeat e vicino qui propter homicidium profugus
est quo possit evadere
De 19:4 haec erit lex homicidae fugientis cuius vita servanda est qui percusserit
proximum suum nesciens et qui heri et nudius tertius nullum contra eum
habuisse odium conprobatur
De 19:5 sed abisse simpliciter cum eo in silvam ad ligna caedenda et in
succisione lignorum securis fugerit manu ferrumque lapsum de manubrio
amicum eius percusserit et occiderit hic ad unam supradictarum urbium
confugiet et vivet
De 19:6 ne forsitan proximus eius cuius effusus est sanguis dolore stimulatus
persequatur et adprehendat eum si longior via fuerit et percutiat animam
eius qui non est reus mortis quia nullum contra eum qui occisus est
odium prius habuisse monstratur
De 19:7 idcirco praecipio tibi ut tres civitates aequalis inter se spatii dividas
De 19:8 cum autem dilataverit Dominus Deus tuus terminos tuos sicut iuravit
patribus tuis et dederit tibi cunctam terram quam eis pollicitus est
De 19:9 si tamen custodieris mandata eius et feceris quae hodie praecipio tibi ut
diligas Dominum Deum tuum et ambules in viis eius omni tempore
addes tibi tres alias civitates et supradictarum trium urbium numerum
duplicabis
De 19:10 ut non effundatur sanguis innoxius in medio terrae quam Dominus Deus
tuus dabit tibi possidendam nec sis sanguinis reus
De 19:11 si quis autem odio habens proximum suum insidiatus fuerit vitae eius
surgensque percusserit illum et mortuus fuerit fugeritque ad unam de
supradictis urbibus
De 19:12 mittent seniores civitatis illius et arripient eum de loco effugii tradentque
in manu proximi cuius sanguis effusus est et morietur
De 19:13 nec misereberis eius et auferes innoxium sanguinem de Israhel ut bene
sit tibi
De 19:14 non adsumes et transferes terminos proximi tui quos fixerunt priores in
possessione tua quam Dominus Deus tuus dabit tibi in terra quam
acceperis possidendam
De 19:15 non stabit testis unus contra aliquem quicquid illud peccati et facinoris
fuerit sed in ore duorum aut trium testium stabit omne verbum
De 19:16 si steterit testis mendax contra hominem accusans eum praevaricationis
De 19:17 stabunt ambo quorum causa est ante Dominum in conspectu sacerdotum
et iudicum qui fuerint in diebus illis
De 19:18 cumque diligentissime perscrutantes invenerint falsum testem dixisse
contra fratrem suum mendacium
De 19:19 reddent ei sicut fratri suo facere cogitavit et auferes malum de medio tui
De 19:20 ut audientes ceteri timorem habeant et nequaquam talia audeant facere
De 19:21 non misereberis eius sed animam pro anima oculum pro oculo dentem
pro dente manum pro manu pedem pro pede exiges
De 20:1 si exieris ad bellum contra hostes tuos et videris equitatum et currus et
maiorem quam tu habes adversarii exercitus multitudinem non timebis
eos quia Dominus Deus tuus tecum est qui eduxit te de terra Aegypti
De 20:2 adpropinquante autem iam proelio stabit sacerdos ante aciem et sic
loquetur ad populum
De 20:3 audi Israhel vos hodie contra inimicos vestros pugnam committitis non
pertimescat cor vestrum nolite metuere nolite cedere nec formidetis eos
De 20:4 quia Dominus Deus vester in medio vestri est et pro vobis contra
adversarios dimicabit ut eruat vos de periculo
De 20:5 duces quoque per singulas turmas audiente exercitu proclamabunt quis
est homo qui aedificavit domum novam et non dedicavit eam vadat et
revertatur in domum suam ne forte moriatur in bello et alius dedicet
illam
De 20:6 quis est homo qui plantavit vineam et necdum eam fecit esse communem
et de qua vesci omnibus liceat vadat et revertatur in domum suam ne
forte moriatur in bello et alius homo eius fungatur officio
De 20:7 quis est homo qui despondit uxorem et non accepit eam vadat et
revertatur in domum suam ne forte moriatur in bello et alius homo
accipiat eam
De 20:8 his dictis addent reliqua et loquentur ad populum quis est homo
formidolosus et corde pavido vadat et revertatur in domum suam ne
pavere faciat corda fratrum suorum sicut ipse timore perterritus est
De 20:9 cumque siluerint exercitus duces et finem loquendi fecerint unusquisque
suos ad bellandum cuneos praeparabit
De 20:10 si quando accesseris ad expugnandam civitatem offeres ei primum
pacem
De 20:11 si receperit et aperuerit tibi portas cunctus populus qui in ea est
salvabitur et serviet tibi sub tributo
De 20:12 sin autem foedus inire noluerint et receperint contra te bellum
obpugnabis eam
De 20:13 cumque tradiderit Dominus Deus tuus illam in manu tua percuties omne
quod in ea generis masculini est in ore gladii
De 20:14 absque mulieribus et infantibus iumentis et ceteris quae in civitate sunt
omnem praedam exercitui divides et comedes de spoliis hostium tuorum
quae Dominus Deus tuus dederit tibi
De 20:15 sic facies cunctis civitatibus quae a te procul valde sunt et non sunt de
his urbibus quas in possessionem accepturus es
De 20:16 de his autem civitatibus quae dabuntur tibi nullum omnino permittes
vivere
De 20:17 sed interficies in ore gladii Hettheum videlicet et Amorreum et
Chananeum Ferezeum et Eveum et Iebuseum sicut praecepit tibi
Dominus Deus tuus
De 20:18 ne forte doceant vos facere cunctas abominationes quas ipsi operati sunt
diis suis et peccetis in Dominum Deum vestrum
De 20:19 quando obsederis civitatem multo tempore et munitionibus
circumdederis ut expugnes eam non succides arbores de quibus vesci
potest nec securibus per circuitum debes vastare regionem quoniam
lignum est et non homo nec potest bellantium contra te augere numerum
De 20:20 si qua autem ligna non sunt pomifera sed agrestia et in ceteros apta usus
succide et extrue machinas donec capias civitatem quae contra te dimicat
De 21:1 quando inventum fuerit in terra quam Dominus Deus tuus daturus est tibi
hominis cadaver occisi et ignoratur caedis reus
De 21:2 egredientur maiores natu et iudices tui et metientur a loco cadaveris
singularum per circuitum spatia civitatum
De 21:3 et quam viciniorem ceteris esse perspexerint seniores civitatis eius tollent
vitulam de armento quae non traxit iugum nec terram scidit vomere
De 21:4 et ducent eam ad vallem asperam atque saxosam quae numquam arata est
nec sementem recepit et caedent in ea cervices vitulae
De 21:5 accedentque sacerdotes filii Levi quos elegerit Dominus Deus tuus ut
ministrent ei et benedicant in nomine eius et ad verbum eorum omne
negotium et quicquid mundum vel inmundum est iudicetur
De 21:6 et maiores natu civitatis illius ad interfectum lavabuntque manus suas
super vitulam quae in valle percussa est
De 21:7 et dicent manus nostrae non effuderunt hunc sanguinem nec oculi
viderunt
De 21:8 propitius esto populo tuo Israhel quem redemisti Domine et non reputes
sanguinem innocentem in medio populi tui Israhel et auferetur ab eis
reatus sanguinis
De 21:9 tu autem alienus eris ab innocentis cruore qui fusus est cum feceris quod
praecepit Dominus
De 21:10 si egressus fueris ad pugnam contra inimicos tuos et tradiderit eos
Dominus Deus tuus in manu tua captivosque duxeris
De 21:11 et videris in numero captivorum mulierem pulchram et adamaveris eam
voluerisque habere uxorem
De 21:12 introduces in domum tuam quae radet caesariem et circumcidet ungues
De 21:13 et deponet vestem in qua capta est sedensque in domo tua flebit patrem
et matrem suam uno mense et postea intrabis ad eam dormiesque cum
illa et erit uxor tua
De 21:14 sin autem postea non sederit animo tuo dimittes eam liberam nec vendere
poteris pecunia nec opprimere per potentiam quia humiliasti eam
De 21:15 si habuerit homo uxores duas unam dilectam et alteram odiosam
genuerintque ex eo liberos et fuerit filius odiosae primogenitus
De 21:16 volueritque substantiam inter filios suos dividere non poterit filium
dilectae facere primogenitum et praeferre filio odiosae
De 21:17 sed filium odiosae agnoscet primogenitum dabitque ei de his quae
habuerit cuncta duplicia iste est enim principium liberorum eius et huic
debentur primogenita
De 21:18 si genuerit homo filium contumacem et protervum qui non audiat patris
aut matris imperium et coercitus oboedire contempserit
De 21:19 adprehendent eum et ducent ad seniores civitatis illius et ad portam
iudicii
De 21:20 dicentque ad eos filius noster iste protervus et contumax est monita
nostra audire contemnit comesationibus vacat et luxuriae atque conviviis
De 21:21 lapidibus eum obruet populus civitatis et morietur ut auferatis malum de
medio vestri et universus Israhel audiens pertimescat
De 21:22 quando peccaverit homo quod morte plectendum est et adiudicatus morti
adpensus fuerit in patibulo
De 21:23 non permanebit cadaver eius in ligno sed in eadem die sepelietur quia
maledictus a Deo est qui pendet in ligno et nequaquam contaminabis
terram tuam quam Dominus Deus tuus dederit tibi in possessionem
De 22:1 non videbis bovem fratris tui aut ovem errantem et praeteribis sed
reduces fratri tuo
De 22:2 etiam si non est propinquus tuus frater nec nosti eum duces in domum
tuam et erunt apud te quamdiu quaerat ea frater tuus et recipiat
De 22:3 similiter facies de asino et de vestimento et de omni re fratris tui quae
perierit si inveneris eam ne neglegas quasi alienam
De 22:4 si videris asinum fratris tui aut bovem cecidisse in via non despicies sed
sublevabis cum eo
De 22:5 non induetur mulier veste virili nec vir utetur veste feminea abominabilis
enim apud Deum est qui facit haec
De 22:6 si ambulans per viam in arbore vel in terra nidum avis inveneris et
matrem pullis vel ovis desuper incubantem non tenebis eam cum filiis
De 22:7 sed abire patieris captos tenens filios ut bene sit tibi et longo vivas
tempore
De 22:8 cum aedificaveris domum novam facies murum tecti per circuitum ne
effundatur sanguis in domo tua et sis reus labente alio et in praeceps
ruente
De 22:9 non seres vineam tuam altero semine ne et sementis quam sevisti et quae
nascuntur ex vinea pariter sanctificentur
De 22:10 non arabis in bove simul et asino
De 22:11 non indueris vestimento quod ex lana linoque contextum est
De 22:12 funiculos in fimbriis facies per quattuor angulos pallii tui quo operieris
De 22:13 si duxerit vir uxorem et postea eam odio habuerit
De 22:14 quaesieritque occasiones quibus dimittat eam obiciens ei nomen
pessimum et dixerit uxorem hanc accepi et ingressus ad eam non inveni
virginem
De 22:15 tollent eam pater et mater eius et ferent secum signa virginitatis eius ad
seniores urbis qui in porta sunt
De 22:16 et dicet pater filiam meam dedi huic uxorem quam quia odit
De 22:17 inponet ei nomen pessimum ut dicat non inveni filiam tuam virginem et
ecce haec sunt signa virginitatis filiae meae expandent vestimentum
coram senibus civitatis
De 22:18 adprehendentque senes urbis illius virum et verberabunt illum
De 22:19 condemnantes insuper centum siclis argenti quos dabit patri puellae
quoniam diffamavit nomen pessimum super virginem Israhel habebitque
eam uxorem et non poterit dimittere omni tempore vitae suae
De 22:20 quod si verum est quod obicit et non est in puella inventa virginitas
De 22:21 eicient eam extra fores domus patris sui et lapidibus obruent viri civitatis
eius et morietur quoniam fecit nefas in Israhel ut fornicaretur in domo
patris sui et auferes malum de medio tui
De 22:22 si dormierit vir cum uxore alterius uterque morientur id est adulter et
adultera et auferes malum de Israhel
De 22:23 si puellam virginem desponderit vir et invenerit eam aliquis in civitate et
concubuerit cum illa
De 22:24 educes utrumque ad portam civitatis illius et lapidibus obruentur puella
quia non clamavit cum esset in civitate vir quia humiliavit uxorem
proximi sui et auferes malum de medio tui
De 22:25 sin autem in agro reppererit vir puellam quae desponsata est et
adprehendens concubuerit cum illa ipse morietur solus
De 22:26 puella nihil patietur nec est rea mortis quoniam sicut latro consurgit
contra fratrem suum et occidit animam eius ita et puella perpessa est
De 22:27 sola erat in agro clamavit et nullus adfuit qui liberaret eam
De 22:28 si invenerit vir puellam virginem quae non habet sponsum et
adprehendens concubuerit cum ea et res ad iudicium venerit
De 22:29 dabit qui dormivit cum ea patri puellae quinquaginta siclos argenti et
habebit eam uxorem quia humiliavit illam non poterit dimittere cunctis
diebus vitae suae
De 22:30 non accipiet homo uxorem patris sui nec revelabit operimentum eius
De 23:1 non intrabit eunuchus adtritis vel amputatis testiculis et absciso veretro
ecclesiam Domini
De 23:2 non ingredietur mamzer hoc est de scorto natus in ecclesiam Domini
usque ad decimam generationem
De 23:3 Ammanites et Moabites etiam post decimam generationem non intrabunt
ecclesiam Domini in aeternum
De 23:4 quia noluerunt vobis occurrere cum pane et aqua in via quando egressi
estis de Aegypto et quia conduxerunt contra te Balaam filium Beor de
Mesopotamiam Syriae ut malediceret tibi
De 23:5 et noluit Dominus Deus tuus audire Balaam vertitque maledictionem
eius in benedictionem tuam eo quod diligeret te
De 23:6 non facies cum eis pacem nec quaeres eis bona cunctis diebus vitae tuae
in sempiternum
De 23:7 non abominaberis Idumeum quia frater tuus est nec Aegyptium quia
advena fuisti in terra eius
De 23:8 qui nati fuerint ex eis tertia generatione intrabunt ecclesiam Domini
De 23:9 quando egressus fueris adversus hostes tuos in pugnam custodies te ab
omni re mala
De 23:10 si fuerit inter vos homo qui nocturno pollutus sit somnio egredietur extra
castra
De 23:11 et non revertetur priusquam ad vesperam lavetur aqua et post solis
occasum regredietur in castra
De 23:12 habebis locum extra castra ad quem egrediaris ad requisita naturae
De 23:13 gerens paxillum in balteo cumque sederis fodies per circuitum et egesta
humo operies
De 23:14 quo relevatus es Dominus enim Deus tuus ambulat in medio castrorum
ut eruat te et tradat tibi inimicos tuos ut sint castra tua sancta et nihil in
eis appareat foeditatis nec derelinquat te
De 23:15 non trades servum domino suo qui ad te confugerit
De 23:16 habitabit tecum in loco qui ei placuerit et in una urbium tuarum
requiescet nec contristes eum
De 23:17 non erit meretrix de filiabus Israhel neque scortator de filiis Israhel
De 23:18 non offeres mercedem prostibuli nec pretium canis in domum Domini
Dei tui quicquid illud est quod voverint quia abominatio est utrumque
apud Dominum Deum tuum
De 23:19 non fenerabis fratri tuo ad usuram pecuniam nec fruges nec quamlibet
aliam rem
De 23:20 sed alieno fratri autem tuo absque usura id quod indiget commodabis ut
benedicat tibi Dominus Deus tuus in omni opere tuo in terra ad quam
ingredieris possidendam
De 23:21 cum voveris votum Domino Deo tuo non tardabis reddere quia requiret
illud Dominus Deus tuus et si moratus fueris reputabit tibi in peccatum
De 23:22 si nolueris polliceri absque peccato eris
De 23:23 quod autem semel egressum est de labiis tuis observabis et facies sicut
promisisti Domino Deo tuo et propria voluntate et ore tuo locutus es
De 23:24 ingressus vineam proximi tui comede uvas quantum tibi placuerit foras
autem ne efferas tecum
De 23:25 si intraveris in segetem amici tui franges spicas et manu conteres falce
autem non metes
De 24:1 si acceperit homo uxorem et habuerit eam et non invenerit gratiam ante
oculos eius propter aliquam foeditatem scribet libellum repudii et dabit
in manu illius et dimittet eam de domo sua
De 24:2 cumque egressa alterum maritum duxerit
De 24:3 et ille quoque oderit eam dederitque ei libellum repudii et dimiserit de
domo sua vel certe mortuus fuerit
De 24:4 non poterit prior maritus recipere eam in uxorem quia polluta est et
abominabilis facta est coram Domino ne peccare facias terram tuam
quam Dominus Deus tuus tibi tradiderit possidendam
De 24:5 cum acceperit homo nuper uxorem non procedet ad bellum nec ei
quippiam necessitatis iniungetur publicae sed vacabit absque culpa
domui suae ut uno anno laetetur cum uxore sua
De 24:6 non accipies loco pignoris inferiorem et superiorem molam quia animam
suam adposuit tibi
De 24:7 si deprehensus fuerit homo sollicitans fratrem suum de filiis Israhel et
vendito eo accipiens pretium interficietur et auferes malum de medio tui
De 24:8 observa diligenter ne incurras in plagam leprae sed facies quaecumque
docuerint te sacerdotes levitici generis iuxta id quod praecepi eis et imple
sollicite
De 24:9 mementote quae fecerit Dominus Deus vester Mariae in via cum
egrederemini de Aegypto
De 24:10 cum repetes a proximo tuo rem aliquam quam debet tibi non ingredieris
domum eius ut pignus auferas
De 24:11 sed stabis foris et ille tibi proferet quod habuerit
De 24:12 sin autem pauper est non pernoctabit apud te pignus
De 24:13 sed statim reddes ei ante solis occasum ut dormiens in vestimento suo
benedicat tibi et habeas iustitiam coram Domino Deo tuo
De 24:14 non negabis mercedem indigentis et pauperis fratris tui sive advenae qui
tecum moratur in terra et intra portas tuas est
De 24:15 sed eadem die reddes ei pretium laboris sui ante solis occasum quia
pauper est et ex eo sustentat animam suam ne clamet contra te ad
Dominum et reputetur tibi in peccatum
De 24:16 non occidentur patres pro filiis nec filii pro patribus sed unusquisque pro
suo peccato morietur
De 24:17 non pervertes iudicium advenae et pupilli nec auferes pignoris loco
viduae vestimentum
De 24:18 memento quod servieris in Aegypto et eruerit te Dominus Deus tuus inde
idcirco praecipio tibi ut facias hanc rem
De 24:19 quando messueris segetem in agro tuo et oblitus manipulum reliqueris
non reverteris ut tollas eum sed advenam et pupillum et viduam auferre
patieris ut benedicat tibi Dominus Deus tuus in omni opere manuum
tuarum
De 24:20 si fruges colliges olivarum quicquid remanserit in arboribus non
reverteris ut colligas sed relinques advenae pupillo ac viduae
De 24:21 si vindemiaveris vineam tuam non colliges remanentes racemos sed
cedent in usus advenae pupilli ac viduae
De 24:22 memento quod et tu servieris in Aegypto et idcirco praecipiam tibi ut
facias hanc rem
De 25:1 si fuerit causa inter aliquos et interpellaverint iudices quem iustum esse
perspexerint illi iustitiae palmam dabunt quem impium condemnabunt
impietatis
De 25:2 sin autem eum qui peccavit dignum viderint plagis prosternent et coram
se facient verberari pro mensura peccati erit et plagarum modus
De 25:3 ita dumtaxat ut quadragenarium numerum non excedant ne foede
laceratus ante oculos tuos abeat frater tuus
De 25:4 non ligabis os bovis terentis in area fruges tuas
De 25:5 quando habitaverint fratres simul et unus ex eis absque liberis mortuus
fuerit uxor defuncti non nubet alteri sed accipiet eam frater eius et
suscitabit semen fratris sui
De 25:6 et primogenitum ex ea filium nomine illius appellabit ut non deleatur
nomen eius ex Israhel
De 25:7 sin autem noluerit accipere uxorem fratris sui quae ei lege debetur perget
mulier ad portam civitatis et interpellabit maiores natu dicetque non vult
frater viri mei suscitare nomen fratris sui in Israhel nec me in coniugium
sumere
De 25:8 statimque accersiri eum facient et interrogabunt si responderit nolo eam
uxorem accipere
De 25:9 accedet mulier ad eum coram senioribus et tollet calciamentum de pede
eius spuetque in faciem illius et dicet sic fit homini qui non aedificat
domum fratris sui
De 25:10 et vocabitur nomen illius in Israhel domus Disculciati
De 25:11 si habuerint inter se iurgium viri et unus contra alterum rixari coeperit
volensque uxor alterius eruere virum suum de manu fortioris miserit
manum et adprehenderit verenda eius
De 25:12 abscides manum illius nec flecteris super eam ulla misericordia
De 25:13 non habebis in sacculo diversa pondera maius et minus
De 25:14 nec erit in domo tua modius maior et minor
De 25:15 pondus habebis iustum et verum et modius aequalis et verus erit tibi ut
multo vivas tempore super terram quam Dominus Deus tuus dederit tibi
De 25:16 abominatur enim Dominus eum qui facit haec et aversatur omnem
iniustitiam
De 25:17 memento quae fecerit tibi Amalech in via quando egrediebaris ex
Aegypto
De 25:18 quomodo occurrerit tibi et extremos agminis tui qui lassi residebant
ceciderit quando tu eras fame et labore confectus et non timuerit Deum
De 25:19 cum ergo Dominus Deus tuus dederit tibi requiem et subiecerit cunctas
per circuitum nationes in terra quam tibi pollicitus est delebis nomen eius
sub caelo cave ne obliviscaris
De 26:1 cumque intraveris terram quam Dominus Deus tuus tibi daturus est
possidendam et obtinueris eam atque habitaveris in illa
De 26:2 tolles de cunctis frugibus primitias et pones in cartallo pergesque ad
locum quem Dominus Deus tuus elegerit ut ibi invocetur nomen eius
De 26:3 accedesque ad sacerdotem qui fuerit in diebus illis et dices ad eum
profiteor hodie coram Domino Deo tuo quod ingressus sim terram pro
qua iuravit patribus nostris ut daret eam nobis
De 26:4 suscipiensque sacerdos cartallum de manu eius ponet ante altare Domini
Dei tui
De 26:5 et loqueris in conspectu Domini Dei tui Syrus persequebatur patrem
meum qui descendit in Aegyptum et ibi peregrinatus est in paucissimo
numero crevitque in gentem magnam et robustam et infinitae
multitudinis
De 26:6 adflixeruntque nos Aegyptii et persecuti sunt inponentes onera
gravissima
De 26:7 et clamavimus ad Dominum Deum patrum nostrorum qui exaudivit nos
et respexit humilitatem nostram et laborem atque angustias
De 26:8 et eduxit nos de Aegypto in manu forti et brachio extento in ingenti
pavore in signis atque portentis
De 26:9 et introduxit ad locum istum et tradidit nobis terram lacte et melle
manantem
De 26:10 et idcirco nunc offero primitias frugum terrae quam dedit Dominus mihi
et dimittes eas in conspectu Domini Dei tui adorato Domino Deo tuo
De 26:11 et epulaberis in omnibus bonis quae Dominus Deus tuus dederit tibi et
domui tuae tu et Levites et advena qui tecum est
De 26:12 quando conpleveris decimam cunctarum frugum tuarum anno
decimarum tertio dabis Levitae et advenae et pupillo et viduae ut
comedant intra portas tuas et saturentur
De 26:13 loquerisque in conspectu Domini Dei tui abstuli quod sanctificatum est
de domo mea et dedi illud Levitae et advenae pupillo et viduae sicut
iussisti mihi non praeterivi mandata tua nec sum oblitus imperii
De 26:14 non comedi ex eis in luctu meo nec separavi ea in qualibet inmunditia
nec expendi ex his quicquam in re funebri oboedivi voci Domini Dei mei
et feci omnia sicut praecepisti mihi
De 26:15 respice de sanctuario tuo de excelso caelorum habitaculo et benedic
populo tuo Israhel et terrae quam dedisti nobis sicut iurasti patribus
nostris terrae lacte et melle mananti
De 26:16 hodie Dominus Deus tuus praecepit tibi ut facias mandata haec atque
iudicia et custodias et impleas ex toto corde tuo et ex tota anima tua
De 26:17 Dominum elegisti hodie ut sit tibi Deus et ambules in viis eius et
custodias caerimonias illius et mandata atque iudicia et oboedias eius
imperio
De 26:18 et Dominus elegit te hodie ut sis ei populus peculiaris sicut locutus est
tibi et custodias omnia praecepta eius
De 26:19 et faciat te excelsiorem cunctis gentibus quas creavit in laudem et nomen
et gloriam suam ut sis populus sanctus Domini Dei tui sicut locutus est
De 27:1 praecepit autem Moses et seniores Israhel populo dicentes custodite
omne mandatum quod praecipio vobis hodie
De 27:2 cumque transieritis Iordanem in terram quam Dominus Deus tuus dabit
tibi eriges ingentes lapides et calce levigabis eos
De 27:3 ut possis in eis scribere omnia verba legis huius Iordane transmisso ut
introeas terram quam Dominus Deus tuus dabit tibi terram lacte et melle
manantem sicut iuravit patribus tuis
De 27:4 quando ergo transieritis Iordanem erige lapides quos ego hodie praecipio
vobis in monte Hebal et levigabis calce
De 27:5 et aedificabis ibi altare Domino Deo tuo de lapidibus quos ferrum non
tetigit
De 27:6 et de saxis informibus et inpolitis et offeres super eo holocausta Domino
Deo tuo
De 27:7 et immolabis hostias pacificas comedesque ibi et epulaberis coram
Domino Deo tuo
De 27:8 et scribes super lapides omnia verba legis huius plane et lucide
De 27:9 dixeruntque Moses et sacerdotes levitici generis ad omnem Israhelem
adtende et audi Israhel hodie factus es populus Domini Dei tui
De 27:10 audies vocem eius et facies mandata atque iustitias quas ego praecipio
tibi
De 27:11 praecepitque Moses populo in die illo dicens
De 27:12 hii stabunt ad benedicendum Domino super montem Garizim Iordane
transmisso Symeon Levi Iudas Isachar Ioseph et Beniamin
De 27:13 et e regione isti stabunt ad maledicendum in monte Hebal Ruben Gad et
Aser Zabulon Dan et Nepthalim
De 27:14 et pronuntiabunt Levitae dicentque ad omnes viros Israhel excelsa voce
De 27:15 maledictus homo qui facit sculptile et conflatile abominationem Domini
opus manuum artificum ponetque illud in abscondito et respondebit
omnis populus et dicet amen
De 27:16 maledictus qui non honorat patrem suum et matrem et dicet omnis
populus amen
De 27:17 maledictus qui transfert terminos proximi sui et dicet omnis populus
amen
De 27:18 maledictus qui errare facit caecum in itinere et dicet omnis populus amen
De 27:19 maledictus qui pervertit iudicium advenae pupilli et viduae et dicet
omnis populus amen
De 27:20 maledictus qui dormit cum uxore patris sui et revelat operimentum
lectuli eius et dicet omnis populus amen
De 27:21 maledictus qui dormit cum omni iumento et dicet omnis populus amen
De 27:22 maledictus qui dormit cum sorore sua filia patris sui sive matris suae et
dicet omnis populus amen
De 27:23 maledictus qui dormit cum socru sua et dicet omnis populus amen
De 27:24 maledictus qui clam percusserit proximum suum et dicet omnis populus
amen
De 27:25 maledictus qui accipit munera ut percutiat animam sanguinis innocentis
et dicet omnis populus amen
De 27:26 maledictus qui non permanet in sermonibus legis huius nec eos opere
perficit et dicet omnis populus amen
De 28:1 sin autem audieris vocem Domini Dei tui ut facias atque custodias omnia
mandata eius quae ego praecipio tibi hodie faciet te Dominus Deus tuus
excelsiorem cunctis gentibus quae versantur in terra
De 28:2 venientque super te universae benedictiones istae et adprehendent te si
tamen praecepta eius audieris
De 28:3 benedictus tu in civitate et benedictus in agro
De 28:4 benedictus fructus ventris tui et fructus terrae tuae fructusque
iumentorum tuorum greges armentorum et caulae ovium tuarum
De 28:5 benedicta horrea tua et benedictae reliquiae tuae
De 28:6 benedictus eris et ingrediens et egrediens
De 28:7 dabit Dominus inimicos tuos qui consurgunt adversum te corruentes in
conspectu tuo per unam viam venient contra te et per septem fugient a
facie tua
De 28:8 emittet Dominus benedictionem super cellaria tua et super omnia opera
manuum tuarum benedicetque tibi in terra quam acceperis
De 28:9 suscitabit te Dominus sibi in populum sanctum sicut iuravit tibi si
custodieris mandata Domini Dei tui et ambulaveris in viis eius
De 28:10 videbuntque omnes terrarum populi quod nomen Domini invocatum sit
super te et timebunt te
De 28:11 abundare te faciet Dominus omnibus bonis fructu uteri tui et fructu
iumentorum tuorum fructu terrae tuae quam iuravit Dominus patribus
tuis ut daret tibi
De 28:12 aperiet Dominus thesaurum suum optimum caelum ut tribuat pluviam
terrae tuae in tempore suo benedicet cunctis operibus manuum tuarum et
fenerabis gentibus multis et ipse a nullo fenus accipies
De 28:13 constituet te Dominus in caput et non in caudam et eris semper supra et
non subter si audieris mandata Domini Dei tui quae ego praecipio tibi
hodie et custodieris et feceris
De 28:14 ac non declinaveris ab eis nec ad dextram nec ad sinistram nec secutus
fueris deos alienos neque colueris eos
De 28:15 quod si audire nolueris vocem Domini Dei tui ut custodias et facias
omnia mandata eius et caerimonias quas ego praecipio tibi hodie venient
super te omnes maledictiones istae et adprehendent te
De 28:16 maledictus eris in civitate maledictus in agro
De 28:17 maledictum horreum tuum et maledictae reliquiae tuae
De 28:18 maledictus fructus ventris tui et fructus terrae tuae armenta boum tuorum
et greges ovium tuarum
De 28:19 maledictus eris ingrediens et maledictus egrediens
De 28:20 mittet Dominus super te famem et esuriem et increpationem in omnia
opera tua quae facies donec conterat te et perdat velociter propter
adinventiones tuas pessimas in quibus reliquisti me
De 28:21 adiungat Dominus tibi pestilentiam donec consumat te de terra ad quam
ingredieris possidendam
De 28:22 percutiat te Dominus egestate febri et frigore ardore et aestu et aere
corrupto ac robigine et persequatur donec pereas
De 28:23 sit caelum quod supra te est aeneum et terra quam calcas ferrea
De 28:24 det Dominus imbrem terrae tuae pulverem et de caelo descendat super te
cinis donec conteraris
De 28:25 tradat te Dominus corruentem ante hostes tuos per unam viam egrediaris
contra eos et per septem fugias et dispergaris per omnia regna terrae
De 28:26 sitque cadaver tuum in escam cunctis volatilibus caeli et bestiis terrae et
non sit qui abigat
De 28:27 percutiat te Dominus ulcere Aegypti et parte corporis per quam stercora
digeruntur scabie quoque et prurigine ita ut curari nequeas
De 28:28 percutiat te Dominus amentia et caecitate ac furore mentis
De 28:29 et palpes in meridie sicut palpare solet caecus in tenebris et non dirigas
vias tuas omnique tempore calumniam sustineas et opprimaris violentia
nec habeas qui liberet te
De 28:30 uxorem accipias et alius dormiat cum ea domum aedifices et non habites
in ea plantes vineam et non vindemies eam
De 28:31 bos tuus immoletur coram te et non comedas ex eo asinus tuus rapiatur
in conspectu tuo et non reddatur tibi oves tuae dentur inimicis tuis et non
sit qui te adiuvet
De 28:32 filii tui et filiae tuae tradantur alteri populo videntibus oculis tuis et
deficientibus ad conspectum eorum tota die et non sit fortitudo in manu
tua
De 28:33 fructus terrae tuae et omnes labores tuos comedat populus quem ignoras
et sis semper calumniam sustinens et oppressus cunctis diebus
De 28:34 et stupens ad terrorem eorum quae videbunt oculi tui
De 28:35 percutiat te Dominus ulcere pessimo in genibus et in suris sanarique non
possis a planta pedis usque ad verticem tuum
De 28:36 ducet Dominus te et regem tuum quem constitueris super te in gentem
quam ignoras tu et patres tui et servies ibi diis alienis ligno et lapidi
De 28:37 et eris perditus in proverbium ac fabulam omnibus populis ad quos te
introduxerit Dominus
De 28:38 sementem multam iacies in terram et modicum congregabis quia lucustae
omnia devorabunt
De 28:39 vineam plantabis et fodies et vinum non bibes nec colliges ex ea
quippiam quoniam vastabitur vermibus
De 28:40 olivas habebis in omnibus terminis tuis et non ungueris oleo quia
defluent et peribunt
De 28:41 filios generabis et filias et non frueris eis quoniam ducentur in
captivitatem
De 28:42 omnes arbores tuas et fruges terrae tuae robigo consumet
De 28:43 advena qui tecum versatur in terra ascendet super te eritque sublimior tu
autem descendes et eris inferior
De 28:44 ipse fenerabit tibi et tu non fenerabis ei ipse erit in caput et tu eris in
caudam
De 28:45 et venient super te omnes maledictiones istae et persequentes
adprehendent te donec intereas quia non audisti vocem Domini Dei tui
nec servasti mandata eius et caerimonias quas praecepit tibi
De 28:46 et erunt in te signa atque prodigia et in semine tuo usque in sempiternum
De 28:47 eo quod non servieris Domino Deo tuo in gaudio cordisque laetitia
propter rerum omnium abundantiam
De 28:48 servies inimico tuo quem inmittet Dominus tibi in fame et siti et nuditate
et omnium penuria et ponet iugum ferreum super cervicem tuam donec
te conterat
De 28:49 adducet Dominus super te gentem de longinquo et de extremis finibus
terrae in similitudinem aquilae volantis cum impetu cuius linguam
intellegere non possis
De 28:50 gentem procacissimam quae non deferat seni nec misereatur parvulo
De 28:51 et devoret fructum iumentorum tuorum ac fruges terrae tuae donec
intereas et non relinquat tibi triticum vinum et oleum armenta boum et
greges ovium donec te disperdat
De 28:52 et conterat in cunctis urbibus tuis et destruantur muri tui firmi atque
sublimes in quibus habebas fiduciam in omni terra tua obsideberis intra
portas tuas in omni terra quam dabit tibi Dominus Deus tuus
De 28:53 et comedes fructum uteri tui et carnes filiorum et filiarum tuarum quas
dedit tibi Dominus Deus tuus in angustia et vastitate qua opprimet te
hostis tuus
De 28:54 homo delicatus in te et luxuriosus valde invidebit fratri suo et uxori quae
cubat in sinu suo
De 28:55 ne det eis de carnibus filiorum suorum quas comedet eo quod nihil
habeat aliud in obsidione et penuria qua vastaverint te inimici tui intra
omnes portas tuas
De 28:56 tenera mulier et delicata quae super terram ingredi non valebat nec pedis
vestigium figere propter mollitiem et teneritudinem nimiam invidebit
viro suo qui cubat in sinu eius super filii et filiae carnibus
De 28:57 et inluvie secundarum quae egrediuntur de medio feminum eius et super
liberis qui eadem hora nati sunt comedent enim eos clam propter rerum
omnium penuriam in obsidione et vastitate qua opprimet te inimicus tuus
intra portas tuas
De 28:58 nisi custodieris et feceris omnia verba legis huius quae scripta sunt in
hoc volumine et timueris nomen eius gloriosum et terribile hoc est
Dominum Deum tuum
De 28:59 augebit Dominus plagas tuas et plagas seminis tui plagas magnas et
perseverantes infirmitates pessimas et perpetuas
De 28:60 et convertet in te omnes adflictiones Aegypti quas timuisti et adherebunt
tibi
De 28:61 insuper et universos languores et plagas quae non sunt scriptae in
volumine legis huius inducet Dominus super te donec te conterat
De 28:62 et remanebitis pauci numero qui prius eratis sicut astra caeli prae
multitudine quoniam non audisti vocem Domini Dei tui
De 28:63 et sicut ante laetatus est Dominus super vos bene vobis faciens vosque
multiplicans sic laetabitur disperdens vos atque subvertens ut auferamini
de terra ad quam ingredieris possidendam
De 28:64 disperget te Dominus in omnes populos a summitate terrae usque ad
terminos eius et servies ibi diis alienis quos et tu ignoras et patres tui
lignis et lapidibus
De 28:65 in gentibus quoque illis non quiesces neque erit requies vestigio pedis tui
dabit enim tibi Dominus ibi cor pavidum et deficientes oculos et animam
maerore consumptam
De 28:66 et erit vita tua quasi pendens ante te timebis nocte et die et non credes
vitae tuae
De 28:67 mane dices quis mihi det vesperum et vespere quis mihi det mane
propter cordis tui formidinem qua terreberis et propter ea quae tuis
videbis oculis
De 28:68 reducet te Dominus classibus in Aegyptum per viam de qua dixi tibi ut
eam amplius non videres ibi venderis inimicis tuis in servos et ancillas et
non erit qui emat
De 29:1 haec sunt verba foederis quod praecepit Dominus Mosi ut feriret cum
filiis Israhel in terra Moab praeter illud foedus quod cum eis pepigit in
Horeb
De 29:2 vocavitque Moses omnem Israhelem et dixit ad eos vos vidistis universa
quae fecit Dominus coram vobis in terra Aegypti Pharaoni et omnibus
servis eius universaeque terrae illius
De 29:3 temptationes magnas quas viderunt oculi tui signa illa portentaque
ingentia
De 29:4 et non dedit Dominus vobis cor intellegens et oculos videntes et aures
quae possint audire usque in praesentem diem
De 29:5 adduxi vos quadraginta annis per desertum non sunt adtrita vestimenta
vestra nec calciamenta pedum tuorum vetustate consumpta sunt
De 29:6 panem non comedistis vinum et siceram non bibistis ut sciretis quia ego
sum Dominus Deus vester
De 29:7 et venistis ad locum hunc egressusque est Seon rex Esebon et Og rex
Basan occurrens nobis ad pugnam et percussimus eos
De 29:8 et tulimus terram eorum ac tradidimus possidendam Ruben et Gad et
dimidiae tribui Manasse
De 29:9 custodite ergo verba pacti huius et implete ea ut intellegatis universa
quae facitis
De 29:10 vos statis hodie cuncti coram Domino Deo vestro principes vestri ac
tribus et maiores natu atque doctores omnis populus Israhel
De 29:11 liberi et uxores vestrae et advena qui tecum moratur in castris exceptis
lignorum caesoribus et his qui conportant aquas
De 29:12 ut transeas in foedere Domini Dei tui et in iureiurando quod hodie
Dominus Deus tuus percutit tecum
De 29:13 ut suscitet te sibi in populum et ipse sit Deus tuus sicut locutus est tibi et
sicut iuravit patribus tuis Abraham Isaac et Iacob
De 29:14 nec vobis solis ego hoc foedus ferio et haec iuramenta confirmo
De 29:15 sed cunctis praesentibus et absentibus
De 29:16 vos enim nostis ut habitaverimus in terra Aegypti et quomodo
transierimus per medium nationum quas transeuntes
De 29:17 vidistis abominationes et sordes id est idola eorum lignum et lapidem
argentum et aurum quae colebant
De 29:18 ne forte sit inter vos vir aut mulier familia aut tribus cuius cor aversum
est hodie a Domino Deo vestro ut vadat et serviat diis illarum gentium et
sit inter vos radix germinans fel et amaritudinem
De 29:19 cumque audierit verba iuramenti huius benedicat sibi in corde suo dicens
pax erit mihi et ambulabo in pravitate cordis mei et adsumat ebria
sitientem
De 29:20 et Dominus non ignoscat ei sed tunc quam maxime furor eius fumet et
zelus contra hominem illum et sedeant super eo omnia maledicta quae
scripta sunt in hoc volumine et deleat nomen eius sub caelo
De 29:21 et consumat eum in perditionem ex omnibus tribubus Israhel iuxta
maledictiones quae in libro legis huius ac foederis continentur
De 29:22 dicetque sequens generatio et filii qui nascentur deinceps et peregrini qui
de longe venerint videntes plagas terrae illius et infirmitates quibus eam
adflixerit Dominus
De 29:23 sulphure et salis ardore conburens ita ut ultra non seratur nec virens
quippiam germinet in exemplum subversionis Sodomae et Gomorrae
Adamae et Seboim quas subvertit Dominus in ira et furore suo
De 29:24 et dicent omnes gentes quare sic fecit Dominus terrae huic quae est haec
ira furoris eius inmensa
De 29:25 et respondebunt quia dereliquerunt pactum Domini quod pepigit cum
patribus eorum quando eduxit eos de terra Aegypti
De 29:26 et servierunt diis alienis et adoraverunt eos quos nesciebant et quibus non
fuerant adtributi
De 29:27 idcirco iratus est furor Domini contra terram istam ut induceret super
eam omnia maledicta quae in hoc volumine scripta sunt
De 29:28 et eiecit eos de terra sua in ira et furore et indignatione maxima
proiecitque in terram alienam sicut hodie conprobatur
De 29:29 abscondita Domino Deo nostro quae manifesta sunt nobis et filiis nostris
usque in aeternum ut faciamus universa legis huius
De 30:1 cum ergo venerint super te omnes sermones isti benedictio sive
maledictio quam proposui in conspectu tuo et ductus paenitudine cordis
tui in universis gentibus in quas disperserit te Dominus Deus tuus
De 30:2 reversus fueris ad eum et oboedieris eius imperiis sicut ego hodie
praecipio tibi cum filiis tuis in toto corde tuo et in tota anima tua
De 30:3 reducet Dominus Deus tuus captivitatem tuam ac miserebitur tui et
rursum congregabit te de cunctis populis in quos te ante dispersit
De 30:4 si ad cardines caeli fueris dissipatus inde te retrahet Dominus Deus tuus
De 30:5 et adsumet atque introducet in terram quam possederunt patres tui et
obtinebis eam et benedicens tibi maioris numeri esse te faciet quam
fuerunt patres tui
De 30:6 circumcidet Dominus Deus tuus cor tuum et cor seminis tui ut diligas
Dominum Deum tuum in toto corde tuo et in tota anima tua et possis
vivere
De 30:7 omnes autem maledictiones has convertet super inimicos tuos et eos qui
oderunt te et persequuntur
De 30:8 tu autem reverteris et audies vocem Domini Dei tui faciesque universa
mandata quae ego praecipio tibi hodie
De 30:9 et abundare te faciet Dominus Deus tuus in cunctis operibus manuum
tuarum in subole uteri tui et in fructu iumentorum tuorum in ubertate
terrae tuae et in rerum omnium largitate revertetur enim Dominus ut
gaudeat super te in omnibus bonis sicut gavisus est in patribus tuis
De 30:10 si tamen audieris vocem Domini Dei tui et custodieris praecepta eius et
caerimonias quae in hac lege conscriptae sunt et revertaris ad Dominum
Deum tuum in toto corde tuo et in tota anima tua
De 30:11 mandatum hoc quod ego praecipio tibi hodie non supra te est neque
procul positum
De 30:12 nec in caelo situm ut possis dicere quis nostrum ad caelum valet
conscendere ut deferat illud ad nos et audiamus atque opere conpleamus
De 30:13 neque trans mare positum ut causeris et dicas quis e nobis transfretare
poterit mare et illud ad nos usque deferre ut possimus audire et facere
quod praeceptum est
De 30:14 sed iuxta te est sermo valde in ore tuo et in corde tuo ut facias illum
De 30:15 considera quod hodie proposuerim in conspectu tuo vitam et bonum et e
contrario mortem et malum
De 30:16 ut diligas Dominum Deum tuum et ambules in viis eius et custodias
mandata illius et caerimonias atque iudicia et vivas ac multiplicet te
benedicatque tibi in terra ad quam ingredieris possidendam
De 30:17 sin autem aversum fuerit cor tuum et audire nolueris atque errore
deceptus adoraveris deos alienos et servieris eis
De 30:18 praedico tibi hodie quod pereas et parvo tempore moreris in terra ad
quam Iordane transmisso ingredieris possidendam
De 30:19 testes invoco hodie caelum et terram quod proposuerim vobis vitam et
mortem bonum et malum benedictionem et maledictionem elige ergo
vitam ut et tu vivas et semen tuum
De 30:20 et diligas Dominum Deum tuum atque oboedias voci eius et illi adhereas
ipse est enim vita tua et longitudo dierum tuorum ut habites in terra pro
qua iuravit Dominus patribus tuis Abraham Isaac et Iacob ut daret eam
illis
De 31:1 abiit itaque Moses et locutus est omnia verba haec ad universum Israhel
De 31:2 et dixit ad eos centum viginti annorum sum hodie non possum ultra
egredi et ingredi praesertim cum et Dominus dixerit mihi non transibis
Iordanem istum
De 31:3 Dominus ergo Deus tuus transibit ante te ipse delebit omnes gentes has
in conspectu tuo et possidebis eas et Iosue iste transibit ante te sicut
locutus est Dominus
De 31:4 facietque Dominus eis sicut fecit Seon et Og regibus Amorreorum et
terrae eorum delebitque eos
De 31:5 cum ergo et hos tradiderit vobis similiter facietis eis sicut praecepi vobis
De 31:6 viriliter agite et confortamini nolite timere nec paveatis a conspectu
eorum quia Dominus Deus tuus ipse est ductor tuus et non dimittet nec
derelinquet te
De 31:7 vocavitque Moses Iosue et dixit ei coram omni Israhel confortare et esto
robustus tu enim introduces populum istum in terram quam daturum se
patribus eorum iuravit Dominus et tu eam sorte divides
De 31:8 et Dominus qui ductor vester est ipse erit tecum non dimittet nec
derelinquet te noli timere nec paveas
De 31:9 scripsit itaque Moses legem hanc et tradidit eam sacerdotibus filiis Levi
qui portabant arcam foederis Domini et cunctis senioribus Israhelis
De 31:10 praecepitque eis dicens post septem annos anno remissionis in
sollemnitate tabernaculorum
De 31:11 convenientibus cunctis ex Israhel ut appareant in conspectu Domini Dei
tui in loco quem elegerit Dominus leges verba legis huius coram omni
Israhel audientibus eis
De 31:12 et in unum omni populo congregato tam viris quam mulieribus parvulis
et advenis qui sunt intra portas tuas ut audientes discant et timeant
Dominum Deum vestrum et custodiant impleantque omnes sermones
legis huius
De 31:13 filii quoque eorum qui nunc ignorant audire possint et timeant Dominum
Deum suum cunctis diebus quibus versantur in terra ad quam vos
Iordane transito pergitis obtinendam
De 31:14 et ait Dominus ad Mosen ecce prope sunt dies mortis tuae voca Iosue et
state in tabernaculo testimonii ut praecipiam ei abierunt ergo Moses et
Iosue et steterunt in tabernaculo testimonii
De 31:15 apparuitque Dominus ibi in columna nubis quae stetit in introitu
tabernaculi
De 31:16 dixitque Dominus ad Mosen ecce tu dormies cum patribus tuis et
populus iste consurgens fornicabitur post deos alienos in terra ad quam
ingredietur et habitabit in ea ibi derelinquet me et irritum faciet foedus
quod pepigi cum eo
De 31:17 et irascetur furor meus contra eum in die illo et derelinquam eum et
abscondam faciem meam ab eo et erit in devorationem invenient eum
omnia mala et adflictiones ita ut dicat in illo die vere quia non est Deus
mecum invenerunt me haec mala
De 31:18 ego autem abscondam et celabo faciem meam in die illo propter omnia
mala quae fecit quia secutus est deos alienos
De 31:19 nunc itaque scribite vobis canticum istud et docete filios Israhel ut
memoriter teneant et ore decantent et sit mihi carmen istud pro
testimonio inter filios Israhel
De 31:20 introducam enim eum in terram pro qua iuravi patribus eius lacte et
melle manantem cumque comederint et saturati crassique fuerint
avertentur ad deos alienos et servient eis et detrahent mihi et irritum
facient pactum meum
De 31:21 postquam invenerint eum mala multa et adflictiones respondebit ei
canticum istud pro testimonio quod nulla delebit oblivio ex ore seminis
tui scio enim cogitationes eius quae facturus sit hodie antequam
introducam eum in terram quam ei pollicitus sum
De 31:22 scripsit ergo Moses canticum et docuit filios Israhel
De 31:23 praecepitque Iosue filio Nun et ait confortare et esto robustus tu enim
introduces filios Israhel in terram quam pollicitus sum et ego ero tecum
De 31:24 postquam ergo scripsit Moses verba legis huius in volumine atque
conplevit
De 31:25 praecepit Levitis qui portabant arcam foederis Domini dicens
De 31:26 tollite librum istum et ponite eum in latere arcae foederis Domini Dei
vestri ut sit ibi contra te in testimonio
De 31:27 ego enim scio contentionem tuam et cervicem tuam durissimam adhuc
vivente me et ingrediente vobiscum semper contentiose egistis contra
Dominum quanto magis cum mortuus fuero
De 31:28 congregate ad me omnes maiores natu per tribus vestras atque doctores
et loquar audientibus eis sermones istos et invocabo contra eos caelum et
terram
De 31:29 novi enim quod post mortem meam inique agetis et declinabitis cito de
via quam praecepi vobis et occurrent vobis mala in extremo tempore
quando feceritis malum in conspectu Domini ut inritetis eum per opera
manuum vestrarum
De 31:30 locutus est ergo Moses audiente universo coetu Israhel verba carminis
huius et ad finem usque conplevit
De 32:1 audite caeli quae loquor audiat terra verba oris mei
De 32:2 concrescat in pluvia doctrina mea fluat ut ros eloquium meum quasi
imber super herbam et quasi stillae super gramina
De 32:3 quia nomen Domini invocabo date magnificentiam Deo nostro
De 32:4 Dei perfecta sunt opera et omnes viae eius iudicia Deus fidelis et absque
ulla iniquitate iustus et rectus
De 32:5 peccaverunt ei non filii eius in sordibus generatio prava atque perversa
De 32:6 haecine reddis Domino popule stulte et insipiens numquid non ipse est
pater tuus qui possedit et fecit et creavit te
De 32:7 memento dierum antiquorum cogita generationes singulas interroga
patrem tuum et adnuntiabit tibi maiores tuos et dicent tibi
De 32:8 quando dividebat Altissimus gentes quando separabat filios Adam
constituit terminos populorum iuxta numerum filiorum Israhel
De 32:9 pars autem Domini populus eius Iacob funiculus hereditatis eius
De 32:10 invenit eum in terra deserta in loco horroris et vastae solitudinis
circumduxit eum et docuit et custodivit quasi pupillam oculi sui
De 32:11 sicut aquila provocans ad volandum pullos suos et super eos volitans
expandit alas suas et adsumpsit eum atque portavit in umeris suis
De 32:12 Dominus solus dux eius fuit et non erat cum eo deus alienus
De 32:13 constituit eum super excelsam terram ut comederet fructus agrorum ut
sugeret mel de petra oleumque de saxo durissimo
De 32:14 butyrum de armento et lac de ovibus cum adipe agnorum et arietum
filiorum Basan et hircos cum medulla tritici et sanguinem uvae biberet
meracissimum
De 32:15 incrassatus est dilectus et recalcitravit incrassatus inpinguatus dilatatus
dereliquit Deum factorem suum et recessit a Deo salutari suo
De 32:16 provocaverunt eum in diis alienis et in abominationibus ad iracundiam
concitaverunt
De 32:17 immolaverunt daemonibus et non Deo diis quos ignorabant novi
recentesque venerunt quos non coluerunt patres eorum
De 32:18 Deum qui te genuit dereliquisti et oblitus es Domini creatoris tui
De 32:19 vidit Dominus et ad iracundiam concitatus est quia provocaverunt eum
filii sui et filiae
De 32:20 et ait abscondam faciem meam ab eis et considerabo novissima eorum
generatio enim perversa est et infideles filii
De 32:21 ipsi me provocaverunt in eo qui non erat Deus et inritaverunt in
vanitatibus suis et ego provocabo eos in eo qui non est populus et in
gente stulta inritabo illos
De 32:22 ignis succensus est in furore meo et ardebit usque ad inferni novissima
devorabitque terram cum germine suo et montium fundamenta conburet
De 32:23 congregabo super eos mala et sagittas meas conplebo in eis
De 32:24 consumentur fame et devorabunt eos aves morsu amarissimo dentes
bestiarum inmittam in eos cum furore trahentium super terram atque
serpentium
De 32:25 foris vastabit eos gladius et intus pavor iuvenem simul ac virginem
lactantem cum homine sene
De 32:26 dixi ubinam sunt cessare faciam ex hominibus memoriam eorum
De 32:27 sed propter iram inimicorum distuli ne forte superbirent hostes eorum et
dicerent manus nostra excelsa et non Dominus fecit haec omnia
De 32:28 gens absque consilio est et sine prudentia
De 32:29 utinam saperent et intellegerent ac novissima providerent
De 32:30 quomodo persequatur unus mille et duo fugent decem milia nonne ideo
quia Deus suus vendidit eos et Dominus conclusit illos
De 32:31 non enim est Deus noster ut deus eorum et inimici nostri sunt iudices
De 32:32 de vinea Sodomorum vinea eorum et de suburbanis Gomorrae uva eorum
uva fellis et botri amarissimi
De 32:33 fel draconum vinum eorum et venenum aspidum insanabile
De 32:34 nonne haec condita sunt apud me et signata in thesauris meis
De 32:35 mea est ultio et ego retribuam in tempore ut labatur pes eorum iuxta est
dies perditionis et adesse festinant tempora
De 32:36 iudicabit Dominus populum suum et in servis suis miserebitur videbit
quod infirmata sit manus et clausi quoque defecerint residuique
consumpti sint
De 32:37 et dicet ubi sunt dii eorum in quibus habebant fiduciam
De 32:38 de quorum victimis comedebant adipes et bibebant vinum libaminum
surgant et opitulentur vobis et in necessitate vos protegant
De 32:39 videte quod ego sim solus et non sit alius deus praeter me ego occidam et
ego vivere faciam percutiam et ego sanabo et non est qui de manu mea
possit eruere
De 32:40 levabo ad caelum manum meam et dicam vivo ego in aeternum
De 32:41 si acuero ut fulgur gladium meum et arripuerit iudicium manus mea
reddam ultionem hostibus meis et his qui oderunt me retribuam
De 32:42 inebriabo sagittas meas sanguine et gladius meus devorabit carnes de
cruore occisorum et de captivitate nudati inimicorum capitis
De 32:43 laudate gentes populum eius quia sanguinem servorum suorum ulciscetur
et vindictam retribuet in hostes eorum et propitius erit terrae populi sui
De 32:44 venit ergo Moses et locutus est omnia verba cantici huius in auribus
populi ipse et Iosue filius Nun
De 32:45 conplevitque omnes sermones istos loquens ad universum Israhel
De 32:46 et dixit ad eos ponite corda vestra in omnia verba quae ego testificor
vobis hodie ut mandetis ea filiis vestris custodire et facere et implere
universa quae scripta sunt legis huius
De 32:47 quia non in cassum praecepta sunt vobis sed ut singuli in eis viverent
quae facientes longo perseveretis tempore in terra ad quam Iordane
transmisso ingredimini possidendam
De 32:48 locutusque est Dominus ad Mosen in eadem die dicens
De 32:49 ascende in montem istum Abarim id est transituum in montem Nebo qui
est in terra Moab contra Hiericho et vide terram Chanaan quam ego
tradam filiis Israhel obtinendam et morere in monte
De 32:50 quem conscendens iungeris populis tuis sicut mortuus est Aaron frater
tuus in monte Hor et adpositus populis suis
De 32:51 quia praevaricati estis contra me in medio filiorum Israhel ad aquas
Contradictionis in Cades deserti Sin et non sanctificastis me inter filios
Israhel
De 32:52 e contra videbis terram et non ingredieris in eam quam ego dabo filiis
Israhel
De 33:1 haec est benedictio qua benedixit Moses homo Dei filiis Israhel ante
mortem suam
De 33:2 et ait Dominus de Sina venit et de Seir ortus est nobis apparuit de monte
Pharan et cum eo sanctorum milia in dextera eius ignea lex
De 33:3 dilexit populos omnes sancti in manu illius sunt et qui adpropinquant
pedibus eius accipient de doctrina illius
De 33:4 legem praecepit nobis Moses hereditatem multitudinis Iacob
De 33:5 erit apud rectissimum rex congregatis principibus populi cum tribubus
Israhel
De 33:6 vivat Ruben et non moriatur et sit parvus in numero
De 33:7 haec est Iudae benedictio audi Domine vocem Iudae et ad populum suum
introduc eum manus eius pugnabunt pro eo et adiutor illius contra
adversarios eius erit
De 33:8 Levi quoque ait perfectio tua et doctrina tua viro sancto tuo quem
probasti in Temptatione et iudicasti ad aquas Contradictionis
De 33:9 qui dixit patri suo et matri suae nescio vos et fratribus suis ignoro illos et
nescierunt filios suos hii custodierunt eloquium tuum et pactum tuum
servaverunt
De 33:10 iudicia tua o Iacob et legem tuam o Israhel ponent thymiama in furore
tuo et holocaustum super altare tuum
De 33:11 benedic Domine fortitudini eius et opera manuum illius suscipe percute
dorsa inimicorum eius et qui oderunt eum non consurgant
De 33:12 et Beniamin ait amantissimus Domini habitabit confidenter in eo quasi in
thalamo tota die morabitur et inter umeros illius requiescet
De 33:13 Ioseph quoque ait de benedictione Domini terra eius de pomis caeli et
rore atque abysso subiacente
De 33:14 de pomis fructuum solis ac lunae
De 33:15 de vertice antiquorum montium de pomis collium aeternorum
De 33:16 et de frugibus terrae et plenitudine eius benedictio illius qui apparuit in
rubo veniat super caput Ioseph et super verticem nazarei inter fratres
suos
De 33:17 quasi primogeniti tauri pulchritudo eius cornua rinocerotis cornua illius
in ipsis ventilabit gentes usque ad terminos terrae hae sunt multitudines
Ephraim et haec milia Manasse
De 33:18 et Zabulon ait laetare Zabulon in exitu tuo et Isachar in tabernaculis tuis
De 33:19 populos ad montem vocabunt ibi immolabunt victimas iustitiae qui
inundationem maris quasi lac sugent et thesauros absconditos harenarum
De 33:20 et Gad ait benedictus in latitudine Gad quasi leo requievit cepitque
brachium et verticem
De 33:21 et vidit principatum suum quod in parte sua doctor esset repositus qui
fuit cum principibus populi et fecit iustitias Domini et iudicium suum
cum Israhel
De 33:22 Dan quoque ait Dan catulus leonis fluet largiter de Basan
De 33:23 et Nepthalim dixit Nepthalim abundantia perfruetur et plenus erit
benedictione Domini mare et meridiem possidebit
De 33:24 Aser quoque ait benedictus in filiis Aser sit placens fratribus suis tinguat
in oleo pedem suum
De 33:25 ferrum et aes calciamentum eius sicut dies iuventutis tuae ita et senectus
tua
De 33:26 non est alius ut Deus rectissimi ascensor caeli auxiliator tuus
magnificentia eius discurrunt nubes
De 33:27 habitaculum eius sursum et subter brachia sempiterna eiciet a facie tua
inimicum dicetque conterere
De 33:28 habitabit Israhel confidenter et solus oculus Iacob in terra frumenti et
vini caelique caligabunt rore
De 33:29 beatus tu Israhel quis similis tui popule qui salvaris in Domino scutum
auxilii tui et gladius gloriae tuae negabunt te inimici tui et tu eorum colla
calcabis
De 34:1 ascendit ergo Moses de campestribus Moab super montem Nebo in
verticem Phasga contra Hiericho ostenditque ei Dominus omnem terram
Galaad usque Dan
De 34:2 et universum Nepthalim terramque Ephraim et Manasse et omnem
terram usque ad mare Novissimum
De 34:3 et australem partem et latitudinem campi Hiericho civitatis Palmarum
usque Segor
De 34:4 dixitque Dominus ad eum haec est terra pro qua iuravi Abraham Isaac et
Iacob dicens semini tuo dabo eam vidisti eam oculis tuis et non transibis
ad illam
De 34:5 mortuusque est ibi Moses servus Domini in terra Moab iubente Domino
De 34:6 et sepelivit eum in valle terrae Moab contra Phogor et non cognovit
homo sepulchrum eius usque in praesentem diem
De 34:7 Moses centum et viginti annorum erat quando mortuus est non caligavit
oculus eius nec dentes illius moti sunt
De 34:8 fleveruntque eum filii Israhel in campestribus Moab triginta diebus et
conpleti sunt dies planctus lugentium Mosen
De 34:9 Iosue vero filius Nun repletus est spiritu sapientiae quia Moses posuit
super eum manus suas et oboedierunt ei filii Israhel feceruntque sicut
praecepit Dominus Mosi
De 34:10 et non surrexit propheta ultra in Israhel sicut Moses quem nosset
Dominus facie ad faciem
De 34:11 in omnibus signis atque portentis quae misit per eum ut faceret in terra
Aegypti Pharaoni et omnibus servis eius universaeque terrae illius
De 34:12 et cunctam manum robustam magnaque mirabilia quae fecit Moses
coram universo Israhel
 

 

Book of Joshua

 

Jos 1:1 et factum est ut post mortem Mosi servi Domini loqueretur Dominus ad
Iosue filium Nun ministrum Mosi et diceret ei
Jos 1:2 Moses servus meus mortuus est surge et transi Iordanem istum tu et
omnis populus tecum in terram quam ego dabo filiis Israhel
Jos 1:3 omnem locum quem calcaverit vestigium pedis vestri vobis tradam sicut
locutus sum Mosi
Jos 1:4 a deserto et Libano usque ad fluvium magnum Eufraten omnis terra
Hettheorum usque ad mare Magnum contra solis occasum erit terminus
vester
Jos 1:5 nullus vobis poterit resistere cunctis diebus vitae tuae sicut fui cum Mose
ero et tecum non dimittam nec derelinquam te
Jos 1:6 confortare et esto robustus tu enim sorte divides populo huic terram pro
qua iuravi patribus suis ut traderem eam illis
Jos 1:7 confortare igitur et esto robustus valde ut custodias et facias omnem
legem quam praecepit tibi Moses servus meus ne declines ab ea ad
dextram vel ad sinistram ut intellegas cuncta quae agis
Jos 1:8 non recedat volumen legis huius de ore tuo sed meditaberis in eo diebus
ac noctibus ut custodias et facias omnia quae scripta sunt in eo tunc
diriges viam tuam et intelleges eam
Jos 1:9 ecce praecipio tibi confortare et esto robustus noli metuere et noli timere
quoniam tecum est Dominus Deus tuus in omnibus ad quaecumque
perrexeris
Jos 1:10 praecepitque Iosue principibus populi dicens transite per medium
castrorum et imperate populo ac dicite
Jos 1:11 praeparate vobis cibaria quoniam post diem tertium transibitis Iordanem
et intrabitis ad possidendam terram quam Dominus Deus vester daturus
est vobis
Jos 1:12 Rubenitis quoque et Gadditis et dimidiae tribui Manasse ait
Jos 1:13 mementote sermonis quem praecepit vobis Moses famulus Domini
dicens Dominus Deus vester dedit vobis requiem et omnem terram
Jos 1:14 uxores vestrae et filii ac iumenta manebunt in terra quam tradidit vobis
Moses trans Iordanem vos autem transite armati ante fratres vestros
omnes fortes manu et pugnate pro eis
Jos 1:15 donec det requiem Dominus fratribus vestris sicut et vobis dedit et
possideant ipsi quoque terram quam Dominus Deus vester daturus est eis
et sic revertemini in terram possessionis vestrae et habitabitis in ea quam
vobis dedit Moses famulus Domini trans Iordanem contra solis ortum
Jos 1:16 responderuntque ad Iosue atque dixerunt omnia quae praecepisti nobis
faciemus et quocumque miseris ibimus
Jos 1:17 sicut oboedivimus in cunctis Mosi ita oboediemus et tibi tantum sit
Dominus Deus tecum sicut fuit cum Mose
Jos 1:18 qui contradixerit ori tuo et non oboedierit cunctis sermonibus quos
praeceperis ei moriatur tu tantum confortare et viriliter age
Jos 2:1 misit ergo Iosue filius Nun de Setthim duos viros exploratores
abscondito et dixit eis ite et considerate terram urbemque Hiericho qui
pergentes ingressi sunt domum mulieris meretricis nomine Raab et
quieverunt apud eam
Jos 2:2 nuntiatumque est regi Hiericho et dictum ecce viri ingressi sunt huc per
noctem de filiis Israhel ut explorarent terram
Jos 2:3 misitque rex Hiericho ad Raab dicens educ viros qui venerunt ad te et
ingressi sunt domum tuam exploratores quippe sunt et omnem terram
considerare venerunt
Jos 2:4 tollensque mulier viros abscondit et ait fateor venerunt ad me sed
nesciebam unde essent
Jos 2:5 cumque porta clauderetur in tenebris et illi pariter exierunt nescio quo
abierunt persequimini cito et conprehendetis eos
Jos 2:6 ipsa autem fecit ascendere viros in solarium domus suae operuitque eos
lini stipula quae ibi erat
Jos 2:7 hii autem qui missi fuerant secuti sunt eos per viam quae ducit ad vadum
Iordanis illisque egressis statim porta clausa est
Jos 2:8 necdum obdormierant qui latebant et ecce mulier ascendit ad eos et ait
Jos 2:9 novi quod tradiderit Dominus vobis terram etenim inruit in nos terror
vester et elanguerunt omnes habitatores terrae
Jos 2:10 audivimus quod siccaverit Dominus aquas maris Rubri ad vestrum
introitum quando egressi estis ex Aegypto et quae feceritis duobus
Amorreorum regibus qui erant trans Iordanem Seon et Og quos
interfecistis
Jos 2:11 et haec audientes pertimuimus et elanguit cor nostrum nec remansit in
nobis spiritus ad introitum vestrum Dominus enim Deus vester ipse est
Deus in caelo sursum et in terra deorsum
Jos 2:12 nunc ergo iurate mihi per Dominum ut quomodo ego feci vobiscum
misericordiam ita et vos faciatis cum domo patris mei detisque mihi
signum verum
Jos 2:13 et salvetis patrem meum et matrem fratres ac sorores meas et omnia quae
eorum sunt et eruatis animas nostras de morte
Jos 2:14 qui responderunt ei anima nostra sit pro vobis in mortem si tamen non
prodideris nos cumque tradiderit nobis Dominus terram faciemus in te
misericordiam et veritatem
Jos 2:15 dimisit ergo eos per funem de fenestra domus enim eius herebat muro
Jos 2:16 dixitque ad eos ad montana conscendite ne forte occurrant vobis
revertentes ibique latete diebus tribus donec redeant et sic ibitis per viam
vestram
Jos 2:17 qui dixerunt ad eam innoxii erimus a iuramento hoc quo adiurasti nos
Jos 2:18 si ingredientibus nobis terram signum fuerit funiculus iste coccineus et
ligaveris eum in fenestra per quam nos dimisisti et patrem tuum ac
matrem fratresque et omnem cognationem tuam congregaveris in
domum tuam
Jos 2:19 qui ostium domus tuae egressus fuerit sanguis ipsius erit in caput eius et
nos erimus alieni cunctorum autem sanguis qui tecum fuerint in domo
redundabit in caput nostrum si eos aliquis tetigerit
Jos 2:20 quod si nos prodere volueris et sermonem istum proferre in medium
erimus mundi ab hoc iuramento quo adiurasti nos
Jos 2:21 et illa respondit sicut locuti estis ita fiat dimittensque eos ut pergerent
adpendit funiculum coccineum in fenestra
Jos 2:22 illi vero ambulantes pervenerunt ad montana et manserunt ibi tres dies
donec reverterentur qui fuerant persecuti quaerentes enim per omnem
viam non reppererunt eos
Jos 2:23 quibus urbem ingressis reversi sunt et descenderunt exploratores de
monte et Iordane transmisso venerunt ad Iosue filium Nun
narraveruntque ei omnia quae acciderant sibi
Jos 2:24 atque dixerunt tradidit Dominus in manus nostras omnem terram hanc et
timore prostrati sunt cuncti habitatores eius
Jos 3:1 igitur Iosue de nocte consurgens movit castra egredientesque de Setthim
venerunt ad Iordanem ipse et omnes filii Israhel et morati sunt ibi per
tres dies
Jos 3:2 quibus evolutis transierunt praecones per castrorum medium
Jos 3:3 et clamare coeperunt quando videritis arcam foederis Domini Dei vestri
et sacerdotes stirpis leviticae portantes eam vos quoque consurgite et
sequimini praecedentes
Jos 3:4 sitque inter vos et arcam spatium cubitorum duum milium ut procul
videre possitis et nosse per quam viam ingrediamini quia prius non
ambulastis per eam et cavete ne adpropinquetis ad arcam
Jos 3:5 dixitque Iosue ad populum sanctificamini cras enim faciet Dominus inter
vos mirabilia
Jos 3:6 et ait ad sacerdotes tollite arcam foederis et praecedite populum qui iussa
conplentes tulerunt et ambulaverunt ante eos
Jos 3:7 dixitque Dominus ad Iosue hodie incipiam exaltare te coram omni
Israhel ut sciant quod sicut cum Mosi fui ita et tecum sim
Jos 3:8 tu autem praecipe sacerdotibus qui portant arcam foederis et dic eis cum
ingressi fueritis partem aquae Iordanis state in ea
Jos 3:9 dixitque Iosue ad filios Israhel accedite huc et audite verba Domini Dei
vestri
Jos 3:10 et rursum in hoc inquit scietis quod Dominus Deus vivens in medio
vestri est et disperdat in conspectu vestro Chananeum Hettheum Eveum
et Ferezeum Gergeseum quoque et Amorreum et Iebuseum
Jos 3:11 ecce arca foederis Domini omnis terrae antecedet vos per Iordanem
Jos 3:12 parate duodecim viros de tribubus Israhel singulos per singulas tribus
Jos 3:13 et cum posuerint vestigia pedum suorum sacerdotes qui portant arcam
Domini Dei universae terrae in aquis Iordanis aquae quae inferiores sunt
decurrent atque deficient quae autem desuper veniunt in una mole
consistent
Jos 3:14 igitur egressus est populus de tabernaculis suis ut transirent Iordanem et
sacerdotes qui portabant arcam foederis pergebant ante eum
Jos 3:15 ingressisque eis Iordanem et pedibus eorum tinctis in parte aquae cum
Iordanis autem ripas alvei sui tempore messis impleret
Jos 3:16 steterunt aquae descendentes in uno loco et instar montis intumescentes
apparebant procul ab urbe quae vocatur Adom usque ad locum Sarthan
quae autem inferiores erant in mare Solitudinis quod nunc vocatur
Mortuum descenderunt usquequo omnino deficerent
Jos 3:17 populus autem incedebat contra Iordanem et sacerdotes qui portabant
arcam foederis Domini stabant super siccam humum in medio Iordanis
accincti omnisque populus per arentem alveum transiebat
Jos 4:1 quibus transgressis dixit Dominus ad Iosue
Jos 4:2 elige duodecim viros singulos per singulas tribus
Jos 4:3 et praecipe eis ut tollant de medio Iordanis alveo ubi steterunt
sacerdotum pedes duodecim durissimos lapides quos ponetis in loco
castrorum ubi fixeritis hac nocte tentoria
Jos 4:4 vocavitque Iosue duodecim viros quos elegerat de filiis Israhel singulos
de tribubus singulis
Jos 4:5 et ait ad eos ite ante arcam Domini Dei vestri ad Iordanis medium et
portate singuli singulos lapides in umeris vestris iuxta numerum filiorum
Israhel
Jos 4:6 ut sit signum inter vos et quando interrogaverint vos filii vestri cras
dicentes quid sibi volunt isti lapides
Jos 4:7 respondebitis eis defecerunt aquae Iordanis ante arcam foederis Domini
cum transiret eum idcirco positi sunt lapides isti in monumentum
filiorum Israhel usque in aeternum
Jos 4:8 fecerunt ergo filii Israhel sicut eis praecepit Iosue portantes de medio
Iordanis alveo duodecim lapides ut ei Dominus imperarat iuxta numerum
filiorum Israhel usque ad locum in quo castrametati sunt ibique
posuerunt eos
Jos 4:9 alios quoque duodecim lapides posuit Iosue in medio Iordanis alveo ubi
steterunt sacerdotes qui portabant arcam foederis et sunt ibi usque in
praesentem diem
Jos 4:10 sacerdotes autem qui portabant arcam stabant in Iordanis medio donec
omnia conplerentur quae Iosue ut loqueretur ad populum praeceperat
Dominus et dixerat ei Moses festinavitque populus et transiit
Jos 4:11 cumque transissent omnes transivit et arca Domini sacerdotesque
pergebant ante populum
Jos 4:12 filii quoque Ruben et Gad et dimidiae tribus Manasse armati
praecedebant filios Israhel sicut eis praeceperat Moses
Jos 4:13 et quadraginta pugnatorum milia per turmas et cuneos incedebant per
plana atque campestria urbis Hiericho
Jos 4:14 in illo die magnificavit Dominus Iosue coram omni Israhel ut timerent
eum sicut timuerant Mosen dum adviveret
Jos 4:15 dixitque ad eum
Jos 4:16 praecipe sacerdotibus qui portant arcam foederis ut ascendant de Iordane
Jos 4:17 qui praecepit eis dicens ascendite de Iordane
Jos 4:18 cumque ascendissent portantes arcam foederis Domini et siccam humum
calcare coepissent reversae sunt aquae in alveum suum et fluebant sicut
ante consueverant
Jos 4:19 populus autem ascendit de Iordane decimo mensis primi die et
castrametati sunt in Galgalis contra orientalem plagam urbis Hiericho
Jos 4:20 duodecim quoque lapides quos de Iordanis alveo sumpserant posuit
Iosue in Galgalis
Jos 4:21 et dixit ad filios Israhel quando interrogaverint filii vestri cras patres suos
et dixerint eis quid sibi volunt isti lapides
Jos 4:22 docebitis eos atque dicetis per arentem alveum transivit Israhel Iordanem
istum
Jos 4:23 siccante Domino Deo vestro aquas eius in conspectu vestro donec
transiretis
Jos 4:24 sicut fecerat prius in mari Rubro quod siccavit donec transiremus
Jos 4:25 ut discant omnes terrarum populi fortissimam Domini manum et ut vos
timeatis Dominum Deum vestrum omni tempore
Jos 5:1 postquam ergo audierunt omnes reges Amorreorum qui habitabant trans
Iordanem ad occidentalem plagam et cuncti reges Chanaan qui
propinqua possidebant Magno mari loca quod siccasset Dominus fluenta
Iordanis coram filiis Israhel donec transirent dissolutum est cor eorum et
non remansit in eis spiritus timentium introitum filiorum Israhel
Jos 5:2 eo tempore ait Dominus ad Iosue fac tibi cultros lapideos et circumcide
secundo filios Israhel
Jos 5:3 fecit quod iusserat Dominus et circumcidit filios Israhel in colle
Praeputiorum
Jos 5:4 haec autem causa est secundae circumcisionis omnis populus qui
egressus est ex Aegypto generis masculini universi bellatores viri mortui
sunt in deserto per longissimos viae circuitus
Jos 5:5 qui omnes circumcisi erant populus autem qui natus est in deserto
Jos 5:6 per quadraginta annos itineris latissimae solitudinis incircumcisus fuit
donec consumerentur qui non audierant vocem Domini et quibus ante
iuraverat ut ostenderet eis terram lacte et melle manantem
Jos 5:7 horum filii in locum successerunt patrum et circumcisi sunt ab Iosue quia
sicut nati fuerant in praeputio erant nec eos in via aliquis circumciderat
Jos 5:8 postquam autem omnes circumcisi sunt manserunt in eodem castrorum
loco donec sanarentur
Jos 5:9 dixitque Dominus ad Iosue hodie abstuli obprobrium Aegypti a vobis
vocatumque est nomen loci illius Galgala usque in praesentem diem
Jos 5:10 manseruntque filii Israhel in Galgalis et fecerunt phase quartadecima die
mensis ad vesperum in campestribus Hiericho
Jos 5:11 et comederunt de frugibus terrae die altero azymos panes et pulentam
eiusdem anni
Jos 5:12 defecitque manna postquam comederunt de frugibus terrae nec usi sunt
ultra illo cibo filii Israhel sed comederunt de frugibus praesentis anni
terrae Chanaan
Jos 5:13 cum autem esset Iosue in agro urbis Hiericho levavit oculos et vidit
virum stantem contra se et evaginatum tenentem gladium perrexitque ad
eum et ait noster es an adversariorum
Jos 5:14 qui respondit nequaquam sed sum princeps exercitus Domini et nunc
venio
Jos 5:15 cecidit Iosue pronus in terram et adorans ait quid dominus meus loquitur
ad servum suum
Jos 5:16 solve inquit calciamentum de pedibus tuis locus enim in quo stas sanctus
est fecitque Iosue ut sibi fuerat imperatum
Jos 6:1 Hiericho autem clausa erat atque munita timore filiorum Israhel et nullus
egredi audebat aut ingredi
Jos 6:2 dixitque Dominus ad Iosue ecce dedi in manus tuas Hiericho et regem
eius omnesque fortes viros
Jos 6:3 circuite urbem cuncti bellatores semel per diem sic facietis sex diebus
Jos 6:4 septimo autem die sacerdotes tollant septem bucinas quarum usus est in
iobeleo et praecedant arcam foederis septiesque circuibitis civitatem et
sacerdotes clangent bucinis
Jos 6:5 cumque insonuerit vox tubae longior atque concisior et in auribus vestris
increpuerit conclamabit omnis populus vociferatione maxima et muri
funditus corruent civitatis ingredienturque singuli per locum contra quem
steterint
Jos 6:6 vocavit ergo Iosue filius Nun sacerdotes et dixit ad eos tollite arcam
foederis et septem alii sacerdotes tollant septem iobeleorum bucinas et
incedant ante arcam Domini
Jos 6:7 ad populum quoque ait vadite et circuite civitatem armati praecedentes
arcam Domini
Jos 6:8 cumque Iosue verba finisset et septem sacerdotes septem bucinis
clangerent ante arcam foederis Domini
Jos 6:9 omnisque praecederet armatus exercitus reliquum vulgus arcam
sequebatur ac bucinis omnia concrepabant
Jos 6:10 praeceperat autem Iosue populo dicens non clamabitis nec audietur vox
vestra neque ullus sermo ex ore vestro egredietur donec veniat dies in
quo dicam vobis clamate et vociferamini
Jos 6:11 circuivit ergo arca Domini civitatem semel per diem et reversa in castra
mansit ibi
Jos 6:12 igitur Iosue de nocte consurgente tulerunt sacerdotes arcam Domini
Jos 6:13 et septem ex eis septem bucinas quarum in iobeleis usus est
praecedebantque arcam Domini ambulantes atque clangentes et armatus
populus ibat ante eos vulgus autem reliquum sequebatur arcam et bucinis
personabat
Jos 6:14 circumieruntque civitatem secundo die semel et reversi sunt in castra sic
fecerunt sex diebus
Jos 6:15 die autem septimo diluculo consurgentes circumierunt urbem sicut
dispositum erat septies
Jos 6:16 cumque septimo circuitu clangerent bucinis sacerdotes dixit Iosue ad
omnem Israhel vociferamini tradidit enim vobis Dominus civitatem
Jos 6:17 sitque civitas haec anathema et omnia quae in ea sunt Domino sola Raab
meretrix vivat cum universis qui cum ea in domo sunt abscondit enim
nuntios quos direximus
Jos 6:18 vos autem cavete ne de his quae praecepta sunt quippiam contingatis et
sitis praevaricationis rei et omnia castra Israhel sub peccato sint atque
turbentur
Jos 6:19 quicquid autem auri et argenti fuerit et vasorum aeneorum ac ferri
Domino consecretur repositum in thesauris eius
Jos 6:20 igitur omni vociferante populo et clangentibus tubis postquam in aures
multitudinis vox sonitusque increpuit muri ilico corruerunt et ascendit
unusquisque per locum qui contra se erat ceperuntque civitatem
Jos 6:21 et interfecerunt omnia quae erant in ea a viro usque ad mulierem ab
infante usque ad senem boves quoque et oves et asinos in ore gladii
percusserunt
Jos 6:22 duobus autem viris qui exploratores missi fuerant dixit Iosue ingredimini
domum mulieris meretricis et producite eam omniaque quae illius sunt
sicut illi iuramento firmastis
Jos 6:23 ingressique iuvenes eduxerunt Raab et parentes eius fratres quoque et
cunctam supellectilem ac cognationem illius et extra castra Israhel
manere fecerunt
Jos 6:24 urbem autem et omnia quae in ea sunt succenderunt absque argento et
auro et vasis aeneis ac ferro quae in aerarium Domini consecrarunt
Jos 6:25 Raab vero meretricem et domum patris eius atque omnia quae habebat
fecit Iosue vivere et habitaverunt in medio Israhel usque in praesentem
diem eo quod absconderit nuntios quos miserat ut explorarent Hiericho
in tempore illo inprecatus est Iosue dicens
Jos 6:26 maledictus vir coram Domino qui suscitaverit et aedificaverit civitatem
Hiericho in primogenito suo fundamenta illius iaciat et in novissimo
liberorum ponat portas eius
Jos 6:27 fuit ergo Dominus cum Iosue et nomen eius in omni terra vulgatum est
Jos 7:1 filii autem Israhel praevaricati sunt mandatum et usurpaverunt de
anathemate nam Achan filius Charmi filii Zabdi filii Zare de tribu Iuda
tulit aliquid de anathemate iratusque est Dominus contra filios Israhel
Jos 7:2 cumque mitteret Iosue de Hiericho viros contra Ahi quae est iuxta
Bethaven ad orientalem plagam oppidi Bethel dixit eis ascendite et
explorate terram qui praecepta conplentes exploraverunt Ahi
Jos 7:3 et reversi dixerunt ei non ascendat omnis populus sed duo vel tria milia
virorum pergant et deleant civitatem quare omnis populus frustra vexatur
contra hostes paucissimos
Jos 7:4 ascenderunt ergo tria milia pugnatores qui statim terga vertentes
Jos 7:5 percussi sunt a viris urbis Ahi et corruerunt ex eis triginta et sex homines
persecutique sunt eos adversarii de porta usque Sabarim et ceciderunt per
prona fugientes pertimuitque cor populi et instar aquae liquefactum est
Jos 7:6 Iosue vero scidit vestimenta sua et cecidit pronus in terram coram arca
Domini usque ad vesperum tam ipse quam omnes senes Israhel
miseruntque pulverem super capita sua
Jos 7:7 et dixit Iosue heu Domine Deus quid voluisti transducere populum istum
Iordanem fluvium ut traderes nos in manus Amorrei et perderes utinam
ut coepimus mansissemus trans Iordanem
Jos 7:8 mi Domine Deus quid dicam videns Israhelem hostibus suis terga
vertentem
Jos 7:9 audient Chananei et omnes habitatores terrae ac pariter conglobati
circumdabunt nos atque delebunt nomen nostrum de terra et quid facies
magno nomini tuo
Jos 7:10 dixitque Dominus ad Iosue surge cur iaces pronus in terra
Jos 7:11 peccavit Israhel et praevaricatus est pactum meum tuleruntque de
anathemate et furati sunt atque mentiti et absconderunt inter vasa sua
Jos 7:12 nec poterit Israhel stare ante hostes suos eosque fugiet quia pollutus est
anathemate non ero ultra vobiscum donec conteratis eum qui huius
sceleris reus est
Jos 7:13 surge sanctifica populum et dic eis sanctificamini in crastinum haec enim
dicit Dominus Deus Israhel anathema in medio tui est Israhel non poteris
stare coram hostibus tuis donec deleatur ex te qui hoc contaminatus est
scelere
Jos 7:14 accedetisque mane singuli per tribus vestras et quamcumque tribum sors
invenerit accedet per cognationes suas et cognatio per domos domusque
per viros
Jos 7:15 et quicumque ille in hoc facinore fuerit deprehensus conburetur igni cum
omni substantia sua quoniam praevaricatus est pactum Domini et fecit
nefas in Israhel
Jos 7:16 surgens itaque Iosue mane adplicavit Israhel per tribus suas et inventa est
tribus Iuda
Jos 7:17 quae cum iuxta familias suas esset oblata inventa est familia Zarai illam
quoque per viros offerens repperit Zabdi
Jos 7:18 cuius domum in singulos dividens viros invenit Achan filium Charmi
filii Zabdi filii Zare de tribu Iuda
Jos 7:19 et ait ad Achan fili mi da gloriam Domino Deo Israhel et confitere atque
indica mihi quid feceris ne abscondas
Jos 7:20 responditque Achan Iosue et dixit ei vere ego peccavi Domino Deo
Israhel et sic et sic feci
Jos 7:21 vidi enim inter spolia pallium coccineum valde bonum et ducentos siclos
argenti regulamque auream quinquaginta siclorum et concupiscens
abstuli et abscondi in terra contra medium tabernaculi mei argentumque
fossa humo operui
Jos 7:22 misit ergo Iosue ministros qui currentes ad tabernaculum illius
reppererunt cuncta abscondita in eodem loco et argentum simul
Jos 7:23 auferentesque de tentorio tulerunt ea ad Iosue et ad omnes filios Israhel
proieceruntque ante Dominum
Jos 7:24 tollens itaque Iosue Achan filium Zare argentumque et pallium et auream
regulam filiosque eius et filias boves et asinos et oves ipsumque
tabernaculum et cunctam supellectilem et omnis Israhel cum eo duxerunt
eos ad vallem Achor
Jos 7:25 ubi dixit Iosue quia turbasti nos exturbet te Dominus in die hac
lapidavitque eum omnis Israhel et cuncta quae illius erant igne
consumpta sunt
Jos 7:26 congregaverunt quoque super eum acervum magnum lapidum qui
permanet usque in praesentem diem et aversus est furor Domini ab eis
vocatumque est nomen loci illius vallis Achor usque hodie
Jos 8:1 dixit autem Dominus ad Iosue ne timeas neque formides tolle tecum
omnem multitudinem pugnatorum et consurgens ascende in oppidum
Ahi ecce tradidi in manu tua regem eius et populum urbemque et terram
Jos 8:2 faciesque urbi Ahi et regi eius sicut fecisti Hiericho et regi illius praedam
vero et omnia animantia diripietis vobis pone insidias urbi post eam
Jos 8:3 surrexitque Iosue et omnis exercitus bellatorum cum eo ut ascenderent in
Ahi et electa triginta milia virorum fortium misit nocte
Jos 8:4 praecepitque eis dicens ponite insidias post civitatem nec longius
recedatis et eritis omnes parati
Jos 8:5 ego autem et reliqua multitudo quae mecum est accedemus ex adverso
contra urbem cumque exierint contra nos sicut ante fecimus fugiemus et
terga vertemus
Jos 8:6 donec persequentes ab urbe longius protrahantur putabunt enim fugere
nos sicut prius
Jos 8:7 nobis ergo fugientibus et illis sequentibus consurgetis de insidiis et
vastabitis civitatem tradetque eam Dominus Deus vester in manus
vestras
Jos 8:8 cumque ceperitis succendite eam sic omnia facietis ut iussi
Jos 8:9 dimisitque eos et perrexerunt ad insidiarum locum sederuntque inter
Bethel et Ahi ad occidentalem plagam urbis Ahi Iosue autem nocte illa
in medio mansit populi
Jos 8:10 surgensque diluculo recensuit socios et ascendit cum senioribus in fronte
exercitus vallatus auxilio pugnatorum
Jos 8:11 cumque venissent et ascendissent ex adverso civitatis steterunt ad
septentrionalem urbis plagam inter quam et eos vallis media erat
Jos 8:12 quinque milia autem viros elegerat et posuerat in insidiis inter Bethaven
et Ahi ex occidentali parte eiusdem civitatis
Jos 8:13 omnis vero reliquus exercitus ad aquilonem aciem dirigebat ita ut
novissimi multitudinis occidentalem plagam urbis adtingerent abiit ergo
Iosue nocte illa et stetit in vallis medio
Jos 8:14 quod cum vidisset rex Ahi festinavit mane et egressus est cum omni
exercitu civitatis direxitque aciem contra desertum ignorans quod post
tergum laterent insidiae
Jos 8:15 Iosue vero et omnis Israhel cesserunt loco simulantes metum et fugientes
per viam solitudinis
Jos 8:16 at illi vociferantes pariter et se mutuo cohortantes persecuti sunt eos
cumque recessissent a civitate
Jos 8:17 et ne unus quidem in urbe Ahi et Bethel remansisset qui non
persequeretur Israhel sicut eruperant aperta oppida relinquentes
Jos 8:18 dixit Dominus ad Iosue leva clypeum qui in manu tua est contra urbem
Ahi quoniam tibi tradam eam
Jos 8:19 cumque elevasset clypeum ex adverso civitatis insidiae quae latebant
surrexerunt confestim et pergentes ad civitatem ceperunt et succenderunt
eam
Jos 8:20 viri autem civitatis qui persequebantur Iosue respicientes et videntes
fumum urbis ad caelum usque conscendere non potuerunt ultra huc
illucque diffugere praesertim cum hii qui simulaverant fugam et
tendebant ad solitudinem contra persequentes fortissime restitissent
Jos 8:21 vidensque Iosue et omnis Israhel quod capta esset civitas et fumus urbis
ascenderet reversus percussit viros Ahi
Jos 8:22 siquidem et illi qui ceperant et succenderant civitatem egressi ex urbe
contra suos medios hostium ferire coeperunt cum ergo ex utraque parte
adversarii caederentur ita ut nullus de tanta multitudine salvaretur
Jos 8:23 regem quoque urbis Ahi adprehendere viventem et obtulerunt Iosue
Jos 8:24 igitur omnibus interfectis qui Israhelem ad deserta tendentem fuerant
persecuti et in eodem loco gladio corruentibus reversi filii Israhel
percusserunt civitatem
Jos 8:25 erant autem qui in eo die conciderant a viro usque ad mulierem
duodecim milia hominum omnes urbis Ahi
Jos 8:26 Iosue vero non contraxit manum quam in sublime porrexerat tenens
clypeum donec interficerentur omnes habitatores Ahi
Jos 8:27 iumenta autem et praedam civitatis diviserunt sibi filii Israhel sicut
praeceperat Dominus Iosue
Jos 8:28 qui succendit urbem et fecit eam tumulum sempiternum
Jos 8:29 regem quoque eius suspendit in patibulo usque ad vesperum et solis
occasum praecepitque et deposuerunt cadaver eius de cruce
proieceruntque in ipso introitu civitatis congesto super eum magno
acervo lapidum qui permanet usque in praesentem diem
Jos 8:30 tunc aedificavit Iosue altare Domino Deo Israhel in monte Hebal
Jos 8:31 sicut praeceperat Moses famulus Domini filiis Israhel et scriptum est in
volumine legis Mosi altare de lapidibus inpolitis quos ferrum non tetigit
et obtulit super eo holocausta Domino immolavitque pacificas victimas
Jos 8:32 et scripsit super lapides deuteronomium legis Mosi quod ille digesserat
coram filiis Israhel
Jos 8:33 omnis autem populus et maiores natu ducesque ac iudices stabant ex
utraque parte arcae in conspectu sacerdotum qui portabant arcam
foederis Domini ut advena ita et indigena media eorum pars iuxta
montem Garizim et media iuxta montem Hebal sicut praeceperat Moses
famulus Domini et primum quidem benedixit populo Israhel
Jos 8:34 post haec legit omnia verba benedictionis et maledictionis et cuncta quae
scripta erant in legis volumine
Jos 8:35 nihil ex his quae Moses iusserat reliquit intactum sed universa replicavit
coram omni multitudine Israhel mulieribus ac parvulis et advenis qui
inter eos morabantur
Jos 9:1 quibus auditis cuncti reges trans Iordanem qui versabantur in montanis et
in campestribus in maritimis ac litore maris Magni hii quoque qui
habitabant iuxta Libanum Hettheus et Amorreus et Chananeus Ferezeus
et Eveus et Iebuseus
Jos 9:2 congregati sunt pariter ut pugnarent contra Iosue et Israhel uno animo
eademque sententia
Jos 9:3 at hii qui habitabant in Gabaon audientes cuncta quae fecerat Iosue
Hiericho et Ahi
Jos 9:4 et callide cogitantes tulerunt sibi cibaria saccos veteres asinis inponentes
et utres vinarios scissos atque consutos
Jos 9:5 calciamentaque perantiqua quae ad indicium vetustatis pittaciis consuta
erant induti veteribus vestimentis panes quoque quos portabant ob
viaticum duri erant et in frusta comminuti
Jos 9:6 perrexeruntque ad Iosue qui tunc morabatur in castris Galgalae et
dixerunt ei atque omni simul Israheli de terra longinqua venimus pacem
vobiscum facere cupientes responderuntque viri Israhel ad eos atque
dixerunt
Jos 9:7 ne forsitan in terra quae nobis sorte debetur habitetis et non possimus
foedus inire vobiscum
Jos 9:8 at illi ad Iosue servi inquiunt tui sumus quibus Iosue quinam ait estis et
unde venistis
Jos 9:9 responderunt de terra longinqua valde venerunt servi tui in nomine
Domini Dei tui audivimus enim famam potentiae eius cuncta quae fecit
in Aegypto
Jos 9:10 et duobus Amorreorum regibus trans Iordanem Seon regi Esebon et Og
regi Basan qui erat in Astharoth
Jos 9:11 dixeruntque nobis seniores et omnes habitatores terrae nostrae tollite in
manibus cibaria ob longissimam viam et occurrite eis ac dicite servi
vestri sumus foedus inite nobiscum
Jos 9:12 en panes quando egressi sumus de domibus nostris ut veniremus ad vos
calidos sumpsimus nunc sicci facti sunt et vetustate nimia comminuti
Jos 9:13 utres vini novos implevimus nunc rupti sunt et soluti vestes et
calciamenta quibus induimur et quae habemus in pedibus ob
longitudinem largioris viae trita sunt et paene consumpta
Jos 9:14 susceperunt igitur de cibariis eorum et os Domini non interrogaverunt
Jos 9:15 fecitque Iosue cum eis pacem et inito foedere pollicitus est quod non
occiderentur principes quoque multitudinis iuraverunt eis
Jos 9:16 post dies autem tres initi foederis audierunt quod in vicino habitarent et
inter eos futuri essent
Jos 9:17 moveruntque castra filii Israhel et venerunt in civitates eorum die tertio
quarum haec vocabula sunt Gabaon et Caphira et Beroth et Cariathiarim
Jos 9:18 et non percusserunt eos eo quod iurassent eis principes multitudinis in
nomine Domini Dei Israhel murmuravit itaque omne vulgus contra
principes
Jos 9:19 qui responderunt eis iuravimus illis in nomine Domini Dei Israhel et
idcirco non possumus eos contingere
Jos 9:20 sed hoc faciemus eis reserventur quidem ut vivant ne contra nos ira
Domini concitetur si peieraverimus
Jos 9:21 sed sic vivant ut in usus universae multitudinis ligna caedant aquasque
conportent quibus haec loquentibus
Jos 9:22 vocavit Gabaonitas Iosue et dixit eis cur nos decipere fraude voluistis ut
diceretis procul valde habitamus a vobis cum in medio nostri sitis
Jos 9:23 itaque sub maledictione eritis et non deficiet de stirpe vestra ligna
caedens aquasque conportans in domum Dei mei
Jos 9:24 qui responderunt nuntiatum est nobis servis tuis quae promisisset
Dominus Deus tuus Mosi servo suo ut traderet vobis omnem terram et
disperderet cunctos habitatores eius timuimus igitur valde et providimus
animabus nostris vestro terrore conpulsi et hoc consilium inivimus
Jos 9:25 nunc autem in manu tua sumus quod tibi bonum et rectum videtur fac
nobis
Jos 9:26 fecit ergo Iosue ut dixerat et liberavit eos de manibus filiorum Israhel ut
non occiderentur
Jos 9:27 decrevitque in illo die esse eos in ministerium cuncti populi et altaris
Domini caedentes ligna et aquas conportantes usque in praesens tempus
in loco quem Dominus elegisset
Jos 10:1 quae cum audisset Adonisedec rex Hierusalem quod scilicet cepisset
Iosue Ahi et subvertisset eam sicut enim fecerat Hiericho et regi eius sic
fecit Ahi et regi illius et quod transfugissent Gabaonitae ad Israhel et
essent foederati eorum
Jos 10:2 timuit valde urbs enim magna erat Gabaon et una regalium civitatum et
maior oppido Ahi omnesque bellatores eius fortissimi
Jos 10:3 misit ergo Adonisedec rex Hierusalem ad Oham regem Hebron et ad
Pharam regem Hieremoth ad Iaphie quoque regem Lachis et ad Dabir
regem Eglon dicens
Jos 10:4 ascendite ad me et ferte praesidium ut expugnemus Gabaon quare
transfugerit ad Iosue et filios Israhel
Jos 10:5 congregati igitur ascenderunt quinque reges Amorreorum rex Hierusalem
rex Hebron rex Hieremoth rex Lachis rex Eglon simul cum exercitibus
suis et castrametati sunt circa Gabaon obpugnantes eam
Jos 10:6 habitatores autem Gabaon urbis obsessae miserunt ad Iosue qui tunc
morabatur in castris apud Galgalam et dixerunt ei ne retrahas manus tuas
ab auxilio servorum tuorum ascende cito et libera nos ferque praesidium
convenerunt enim adversum nos omnes reges Amorreorum qui habitant
in montanis
Jos 10:7 ascenditque Iosue de Galgalis et omnis exercitus bellatorum cum eo viri
fortissimi
Jos 10:8 dixitque Dominus ad Iosue ne timeas eos in manus enim tuas tradidi illos
nullus tibi ex eis resistere poterit
Jos 10:9 inruit itaque Iosue super eos repente tota ascendens nocte de Galgalis
Jos 10:10 et conturbavit eos Dominus a facie Israhel contrivitque plaga magna in
Gabaon ac persecutus est per viam ascensus Bethoron et percussit usque
Azeca et Maceda
Jos 10:11 cumque fugerent filios Israhel et essent in descensu Bethoron Dominus
misit super eos lapides magnos de caelo usque Azeca et mortui sunt
multo plures lapidibus grandinis quam quos gladio percusserant filii
Israhel
Jos 10:12 tunc locutus est Iosue Domino in die qua tradidit Amorreum in
conspectu filiorum Israhel dixitque coram eis sol contra Gabaon ne
movearis et luna contra vallem Ahialon
Jos 10:13 steteruntque sol et luna donec ulcisceretur se gens de inimicis suis nonne
scriptum est hoc in libro Iustorum stetit itaque sol in medio caeli et non
festinavit occumbere spatio unius diei
Jos 10:14 non fuit ante et postea tam longa dies oboediente Domino voci hominis
et pugnante pro Israhel
Jos 10:15 reversusque est Iosue cum omni Israhel in castra Galgalae
Jos 10:16 fugerant enim quinque reges et se absconderant in spelunca urbis
Maceda
Jos 10:17 nuntiatumque est Iosue quod inventi essent quinque reges latentes in
spelunca Maceda
Jos 10:18 qui praecepit sociis et ait volvite saxa ingentia ad os speluncae et ponite
viros industrios qui clausos custodiant
Jos 10:19 vos autem nolite stare sed persequimini hostes et extremos quosque
fugientium caedite ne dimittatis eos urbium suarum intrare praesidia
quos tradidit Dominus Deus in manus vestras
Jos 10:20 caesis igitur adversariis plaga magna et usque ad internicionem paene
consumptis hii qui Israhel effugere potuerunt ingressi sunt civitates
munitas
Jos 10:21 reversusque est omnis exercitus ad Iosue in Maceda ubi tunc erant castra
sani et integro numero nullusque contra filios Israhel muttire ausus est
Jos 10:22 praecepitque Iosue dicens aperite os speluncae et producite ad me
quinque reges qui in ea latitant
Jos 10:23 fecerunt ministri ut sibi fuerat imperatum et eduxerunt ad eum quinque
reges de spelunca regem Hierusalem regem Hebron regem Hieremoth
regem Lachis regem Eglon
Jos 10:24 cumque educti essent ad eum vocavit omnes viros Israhel et ait ad
principes exercitus qui secum erant ite et ponite pedes super colla regum
istorum qui cum perrexissent et subiectorum pedibus colla calcarent
Jos 10:25 rursum ait ad eos nolite timere nec paveatis confortamini et estote robusti
sic enim faciet Dominus cunctis hostibus vestris adversum quos
dimicatis
Jos 10:26 percussitque Iosue et interfecit eos atque suspendit super quinque stipites
fueruntque suspensi usque ad vesperum
Jos 10:27 cumque occumberet sol praecepit sociis ut deponerent eos de patibulis
qui depositos proiecerunt in speluncam in qua latuerant et posuerunt
super os eius saxa ingentia quae permanent usque in praesens
Jos 10:28 eodem die Macedam quoque cepit Iosue et percussit in ore gladii
regemque illius interfecit et omnes habitatores eius non dimisit in ea
saltim parvas reliquias fecitque regi Maceda sicut fecerat regi Hiericho
Jos 10:29 transivit cum omni Israhel de Maceda in Lebna et pugnabat contra eam
Jos 10:30 quam tradidit Dominus cum rege suo in manu Israhel percusseruntque
urbem in ore gladii et omnes habitatores eius non dimiserunt in ea ullas
reliquias feceruntque regi Lebna sicut fecerant regi Hiericho
Jos 10:31 de Lebna transivit in Lachis et exercitu per gyrum disposito obpugnabat
eam
Jos 10:32 tradiditque Dominus Lachis in manu Israhel et cepit eam die altero atque
percussit in ore gladii omnemque animam quae fuerat in ea sicut fecerat
Lebna
Jos 10:33 eo tempore ascendit Hiram rex Gazer ut auxiliaretur Lachis quem
percussit Iosue cum omni populo eius usque ad internicionem
Jos 10:34 transivitque de Lachis in Eglon et circumdedit
Jos 10:35 atque expugnavit eam eadem die percussitque in ore gladii omnes
animas quae erant in ea iuxta omnia quae fecerat Lachis
Jos 10:36 ascendit quoque cum omni Israhele de Eglon in Hebron et pugnavit
contra eam
Jos 10:37 cepitque et percussit in ore gladii regem quoque eius et omnia oppida
regionis illius universasque animas quae in ea fuerant commoratae non
reliquit in ea ullas reliquias sicut fecerat Eglon sic fecit et Hebron cuncta
quae in ea repperit consumens gladio
Jos 10:38 inde reversus in Dabir
Jos 10:39 cepit eam atque vastavit
Jos 10:40 regem quoque eius et omnia per circuitum oppida percussit in ore gladii
non dimisit in ea ullas reliquias sicut fecerat Hebron et Lebna et regibus
earum sic fecit Dabir et regi illius
Jos 10:41 percussit itaque Iosue omnem terram montanam et meridianam atque
campestrem et Asedoth cum regibus suis non dimisit in ea ullas reliquias
sed omne quod spirare poterat interfecit sicut praeceperat ei Dominus
Deus Israhel
Jos 10:42 a Cadesbarne usque Gazam omnem terram Gosen usque Gabaon
Jos 10:43 universos reges et regiones eorum uno cepit impetu atque vastavit
Dominus enim Deus Israhel pugnabat pro eo
Jos 10:44 reversusque est cum omni Israhele ad locum castrorum in Galgala
Jos 11:1 quae cum audisset Iabin rex Asor misit ad Iobab regem Madon et ad
regem Someron atque ad regem Acsaph
Jos 11:2 ad reges quoque aquilonis qui habitabant in montanis et in planitie contra
meridiem Cheneroth in campestribus quoque et in regionibus Dor iuxta
mare
Jos 11:3 Chananeumque ab oriente et occidente et Amorreum atque Hettheum ac
Ferezeum et Iebuseum in montanis Eveum quoque qui habitabat ad
radices Hermon in terra Masphe
Jos 11:4 egressique sunt omnes cum turmis suis populus multus nimis sicut
harena quae est in litore maris equi quoque et currus inmensae
multitudinis
Jos 11:5 conveneruntque omnes reges isti in unum ad aquas Merom ut pugnarent
contra Israhel
Jos 11:6 dixitque Dominus ad Iosue ne timeas eos cras enim hac eadem hora ego
tradam omnes istos vulnerandos in conspectu Israhel equos eorum
subnervabis et currus igne conbures
Jos 11:7 venitque Iosue et omnis exercitus cum eo adversum illos ad aquas
Merom subito et inruerunt super eos
Jos 11:8 tradiditque illos Dominus in manu Israhel qui percusserunt eos et
persecuti sunt usque ad Sidonem magnam et aquas Maserefoth
campumque Masphe qui est ad orientalem illius partem ita percussit
omnes ut nullas dimitteret ex eis reliquias
Jos 11:9 fecit sicut praeceperat ei Dominus equos eorum subnervavit currusque
conbusit
Jos 11:10 reversusque statim cepit Asor et regem eius percussit gladio Asor enim
antiquitus inter omnia regna haec principatum tenebat
Jos 11:11 percussitque omnes animas quae ibidem morabantur non dimisit in ea
ullas reliquias sed usque ad internicionem universa vastavit ipsamque
urbem permisit incendio
Jos 11:12 et omnes per circuitum civitates regesque earum cepit percussit atque
delevit sicut praeceperat ei Moses famulus Domini
Jos 11:13 absque urbibus quae erant in collibus et in tumulis sitae ceteras succendit
Israhel unam tantum Asor munitissimam flamma consumpsit
Jos 11:14 omnemque praedam istarum urbium ac iumenta diviserunt sibi filii
Israhel cunctis hominibus interfectis
Jos 11:15 sicut praeceperat Dominus Mosi servo suo ita praecepit Moses Iosue et
ille universa conplevit non praeteriit de universis mandatis ne unum
quidem verbum quod iusserat Dominus Mosi
Jos 11:16 cepit itaque Iosue omnem terram montanam et meridianam terramque
Gosen et planitiem et occidentalem plagam montemque Israhel et
campestria eius
Jos 11:17 et partem montis quae ascendit Seir usque Baalgad per planitiem Libani
subter montem Hermon omnes reges eorum cepit percussit occidit
Jos 11:18 multo tempore pugnavit Iosue contra reges istos
Jos 11:19 non fuit civitas quae se non traderet filiis Israhel praeter Eveum qui
habitabat in Gabaon omnes bellando cepit
Jos 11:20 Domini enim sententiae fuerat ut indurarentur corda eorum et pugnarent
contra Israhel et caderent et non mererentur ullam clementiam ac
perirent sicut praeceperat Dominus Mosi
Jos 11:21 in tempore illo venit Iosue et interfecit Enacim de montanis Hebron et
Dabir et Anab et de omni monte Iuda et Israhel urbesque eorum delevit
Jos 11:22 non reliquit ullum de stirpe Enacim in terra filiorum Israhel absque
civitatibus Gaza et Geth et Azoto in quibus solis relicti sunt
Jos 11:23 cepit ergo Iosue omnem terram sicut locutus est Dominus ad Mosen et
tradidit eam in possessionem filiis Israhel secundum partes et tribus suas
quievitque terra a proeliis
Jos 12:1 hii sunt reges quos percusserunt filii Israhel et possederunt terram eorum
trans Iordanem ad solis ortum a torrente Arnon usque ad montem
Hermon et omnem orientalem plagam quae respicit solitudinem
Jos 12:2 Seon rex Amorreorum qui habitavit in Esebon dominatus est ab Aroer
quae sita est super ripam torrentis Arnon et mediae partis in valle
dimidiique Galaad usque ad torrentem Iaboc qui est terminus filiorum
Ammon
Jos 12:3 et a solitudine usque ad mare Cheneroth contra orientem et usque ad
mare Deserti quod est mare Salsissimum ad orientalem plagam per viam
quae ducit Bethesimoth et ab australi parte quae subiacent
Asedothphasga
Jos 12:4 terminus Og regis Basan de reliquiis Rafaim qui habitavit in Astharoth et
in Edrain et dominatus est in monte Hermon et in Salacha atque in
universa Basan usque ad terminos
Jos 12:5 Gesuri et Machathi et dimidiae partis Galaad terminos Seon regis Esebon
Jos 12:6 Moses famulus Domini et filii Israhel percusserunt eos tradiditque terram
eorum Moses in possessionem Rubenitis et Gadditis et dimidiae tribui
Manasse
Jos 12:7 hii sunt reges terrae quos percussit Iosue et filii Israhel trans Iordanem ad
occidentalem plagam a Baalgad in campo Libani usque ad montem cuius
pars ascendit in Seir tradiditque eam Iosue in possessionem tribubus
Israhel singulis partes suas
Jos 12:8 tam in montanis quam in planis atque campestribus in Aseroth et
solitudine ac meridie Hettheus fuit et Amorreus Chananeus et Ferezeus
Eveus et Iebuseus
Jos 12:9 rex Hiericho unus rex Ahi quae est ex latere Bethel unus
Jos 12:10 rex Hierusalem unus rex Hebron unus
Jos 12:11 rex Hierimoth unus rex Lachis unus
Jos 12:12 rex Eglon unus rex Gazer unus
Jos 12:13 rex Dabir unus rex Gader unus
Jos 12:14 rex Herma unus rex Hered unus
Jos 12:15 rex Lebna unus rex Odollam unus
Jos 12:16 rex Maceda unus rex Bethel unus
Jos 12:17 rex Thaffua unus rex Afer unus
Jos 12:18 rex Afec unus rex Saron unus
Jos 12:19 rex Madon unus rex Asor unus
Jos 12:20 rex Someron unus rex Acsaph unus
Jos 12:21 rex Thenach unus rex Mageddo unus
Jos 12:22 rex Cades unus rex Iachanaem Chermeli unus
Jos 12:23 rex Dor et provinciae Dor unus rex gentium Galgal unus
Jos 12:24 rex Thersa unus omnes reges triginta et unus
Jos 13:1 Iosue senex provectaeque aetatis erat et dixit Dominus ad eum senuisti et
longevus es terraque latissima derelicta est quae necdum est sorte divisa
Jos 13:2 omnis videlicet Galilea Philisthim et universa Gesuri
Jos 13:3 a fluvio turbido qui inrigat Aegyptum usque ad terminos Accaron contra
aquilonem terra Chanaan quae in quinque regulos Philisthim dividitur
Gazeos Azotios Ascalonitas Gettheos et Accaronitas
Jos 13:4 ad meridiem vero sunt Evei omnis terra Chanaan et Maara Sidoniorum
usque Afeca et terminos Amorrei
Jos 13:5 eiusque confinia Libani quoque regio contra orientem a Baalgad sub
monte Hermon donec ingrediaris Emath
Jos 13:6 omnium qui habitant in monte a Libano usque ad aquas Masrefoth
universique Sidonii ego sum qui delebo eos a facie filiorum Israhel
veniat ergo in parte hereditatis Israhel sicut praecepi tibi
Jos 13:7 et nunc divide terram in possessionem novem tribubus et dimidiae tribui
Manasse
Jos 13:8 cum qua Ruben et Gad possederunt terram quam tradidit eis Moses
famulus Domini trans fluenta Iordanis ad orientalem plagam
Jos 13:9 ab Aroer quae sita est in ripa torrentis Arnon et in vallis medio
universaque campestria Medaba usque Dibon
Jos 13:10 et cunctas civitates Seon regis Amorrei qui regnavit in Esebon usque ad
terminos filiorum Ammon
Jos 13:11 et Galaad ac terminum Gesuri et Machathi omnemque montem Hermon
et universam Basan usque Saleca
Jos 13:12 omne regnum Og in Basan qui regnavit in Astharoth et Edraim ipse fuit
de reliquiis Rafaim percussitque eos Moses atque delevit
Jos 13:13 nolueruntque disperdere filii Israhel Gesuri et Machathi et habitaverunt
in medio Israhel usque in praesentem diem
Jos 13:14 tribui autem Levi non dedit possessionem sed sacrificia et victimae
Domini Dei Israhel ipsa est eius hereditas sicut locutus est illi
Jos 13:15 dedit ergo Moses possessionem tribui filiorum Ruben iuxta cognationes
suas
Jos 13:16 fuitque terminus eorum ab Aroer quae sita est in ripa torrentis Arnon et
in valle eiusdem torrentis media universam planitiem quae ducit Medaba
Jos 13:17 et Esebon cunctosque viculos earum qui sunt in campestribus Dibon
quoque et Bamothbaal et oppidum Baalmaon
Jos 13:18 Iessa et Cedmoth et Mepheeth
Jos 13:19 Cariathaim et Sebama et Sarathasar in monte convallis
Jos 13:20 Bethpheor et Asedothphasga et Bethaisimoth
Jos 13:21 omnes urbes campestres universaque regna Seon regis Amorrei qui
regnavit in Esebon quem percussit Moses cum principibus Madian
Eveum et Recem et Sur et Ur et Rabee duces Seon habitatores terrae
Jos 13:22 et Balaam filium Beor ariolum occiderunt filii Israhel gladio cum ceteris
interfectis
Jos 13:23 factusque est terminus filiorum Ruben Iordanis fluvius haec est
possessio Rubenitarum per cognationes suas urbium et viculorum
Jos 13:24 deditque Moses tribui Gad et filiis eius per cognationes suas
possessionem cuius haec divisio est
Jos 13:25 terminus Iazer et omnes civitates Galaad dimidiamque partem terrae
filiorum Ammon usque ad Aroer quae est contra Rabba
Jos 13:26 et ab Esebon usque Ramoth Masphe et Batanim et a Manaim usque ad
terminos Dabir
Jos 13:27 in valle quoque Betharaam et Bethnemra et Soccoth et Saphon reliquam
partem regni Seon regis Esebon huius quoque Iordanis finis est usque ad
extremam partem maris Chenereth trans Iordanem ad orientalem plagam
Jos 13:28 haec est possessio filiorum Gad per familias suas civitates et villae
earum
Jos 13:29 dedit et dimidiae tribui Manasse filiisque eius iuxta cognationes suas
possessionem
Jos 13:30 cuius hoc principium est a Manaim universam Basan et cuncta regna Og
regis Basan omnesque vicos Air qui sunt in Basan sexaginta oppida
Jos 13:31 et dimidiam partem Galaad Astharoth et Edrai urbes regni Og in Basan
filiis Machir filii Manasse dimidiae parti filiorum Machir iuxta
cognationes suas
Jos 13:32 hanc possessionem divisit Moses in campestribus Moab trans Iordanem
contra Hiericho ad orientalem plagam
Jos 13:33 tribui autem Levi non dedit possessionem quoniam Dominus Deus
Israhel ipse est possessio eius ut locutus est illi
Jos 14:1 hoc est quod possederunt filii Israhel in terra Chanaan quam dederunt eis
Eleazar sacerdos et Iosue filius Nun et principes familiarum per tribus
Israhel
Jos 14:2 sorte omnia dividentes sicut praeceperat Dominus in manu Mosi novem
tribubus et dimidiae tribui
Jos 14:3 duabus enim tribubus et dimidiae dederat Moses trans Iordanem
possessionem absque Levitis qui nihil terrae acceperunt inter fratres suos
Jos 14:4 sed in eorum successerant locum filii Ioseph in duas divisi tribus
Manasse et Ephraim nec acceperunt Levitae aliam in terra partem nisi
urbes ad habitandum et suburbana earum ad alenda iumenta et pecora
sua
Jos 14:5 sicut praecepit Dominus Mosi ita fecerunt filii Israhel et diviserunt
terram
Jos 14:6 accesserunt itaque filii Iuda ad Iosue in Galgala locutusque est ad eum
Chaleb filius Iepphonne Cenezeus nosti quid locutus sit Dominus ad
Mosen hominem Dei de me et te in Cadesbarne
Jos 14:7 quadraginta annorum eram quando me misit Moses famulus Domini de
Cadesbarne ut considerarem terram nuntiavique ei quod mihi verum
videbatur
Jos 14:8 fratres autem mei qui ascenderant mecum dissolverunt cor populi et
nihilominus ego secutus sum Dominum Deum meum
Jos 14:9 iuravitque Moses in die illo dicens terram quam calcavit pes tuus erit
possessio tua et filiorum tuorum in aeternum quia secutus es Dominum
Deum meum
Jos 14:10 concessit ergo Dominus vitam mihi sicut pollicitus est usque in
praesentem diem quadraginta et quinque anni sunt ex quo locutus est
Dominus verbum istud ad Mosen quando ambulabat Israhel per
solitudinem hodie octoginta quinque annorum sum
Jos 14:11 sic valens ut eo valebam tempore quando ad explorandum missus sum
illius in me temporis fortitudo usque hodie perseverat tam ad bellandum
quam ad gradiendum
Jos 14:12 da ergo mihi montem istum quem pollicitus est Dominus te quoque
audiente in quo Enacim sunt et urbes magnae atque munitae si forte sit
Dominus mecum et potuero delere eos sicut promisit mihi
Jos 14:13 benedixitque ei Iosue et tradidit Hebron in possessionem
Jos 14:14 atque ex eo fuit Hebron Chaleb filio Iepphonne Cenezeo usque in
praesentem diem quia secutus est Dominum Deum Israhel
Jos 14:15 nomen Hebron antea vocabatur Cariatharbe Adam maximus ibi inter
Enacim situs est et terra cessavit a proeliis
Jos 15:1 igitur sors filiorum Iudae per cognationes suas ista fuit a termino Edom
desertum Sin contra meridiem et usque ad extremam partem australis
plagae
Jos 15:2 initium eius a summitate maris Salsissimi et a lingua eius quae respicit
meridiem
Jos 15:3 egrediturque contra ascensum Scorpionis et pertransit in Sina
ascenditque in Cadesbarne et pervenit in Esrom ascendens Addara et
circumiens Caricaa
Jos 15:4 atque inde pertransiens in Asemona et perveniens ad torrentem Aegypti
eruntque termini eius mare Magnum hic erit finis meridianae plagae
Jos 15:5 ab oriente vero erit initium mare Salsissimum usque ad extrema Iordanis
et ea quae respiciunt aquilonem a lingua maris usque ad eundem
Iordanem fluvium
Jos 15:6 ascenditque terminus in Bethagla et transit ab aquilone in Betharaba
ascendens ad lapidem Boem filii Ruben
Jos 15:7 et tendens usque ad terminos Debera de valle Achor contra aquilonem
respiciens Galgala quae est ex adverso ascensionis Adommim ab australi
parte torrentis transitque aquas quae vocantur fons Solis et erunt exitus
eius ad fontem Rogel
Jos 15:8 ascenditque per convallem filii Ennom ex latere Iebusei ad meridiem
haec est Hierusalem et inde se erigens ad verticem montis qui est contra
Gehennom ad occidentem in summitate vallis Rafaim contra aquilonem
Jos 15:9 pertransitque a vertice montis usque ad fontem aquae Nepthoa et
pervenit usque ad vicos montis Ephron inclinaturque in Bala quae est
Cariathiarim id est urbs Silvarum
Jos 15:10 et circuit de Bala contra occidentem usque ad montem Seir transitque
iuxta latus montis Iarim ad aquilonem in Cheslon et descendit in
Bethsames transitque in Thamna
Jos 15:11 et pervenit contra aquilonem partis Accaron ex latere inclinaturque
Sechrona et transit montem Baala pervenitque in Iebnehel et maris
Magni contra occidentem fine concluditur
Jos 15:12 hii sunt termini filiorum Iuda per circuitum in cognationibus suis
Jos 15:13 Chaleb vero filio Iepphonne dedit partem in medio filiorum Iuda sicut
praeceperat ei Dominus Cariatharbe patris Enach ipsa est Hebron
Jos 15:14 delevitque ex ea Chaleb tres filios Enach Sesai et Ahiman et Tholmai de
stirpe Enach
Jos 15:15 atque inde conscendens venit ad habitatores Dabir quae prius vocabatur
Cariathsepher id est civitas Litterarum
Jos 15:16 dixitque Chaleb qui percusserit Cariathsepher et ceperit eam dabo illi
Axam filiam meam uxorem
Jos 15:17 cepitque eam Othonihel filius Cenez frater Chaleb iunior deditque ei
Axam filiam suam uxorem
Jos 15:18 quae cum pergerent simul suasit viro ut peteret a patre suo agrum
suspiravitque ut sedebat in asino cui Chaleb quid habes inquit
Jos 15:19 at illa respondit da mihi benedictionem terram australem et arentem
dedisti mihi iunge et inriguam dedit itaque ei Chaleb inriguum superius
et inferius
Jos 15:20 haec est possessio tribus filiorum Iuda per cognationes suas
Jos 15:21 erantque civitates ab extremis partibus filiorum Iuda iuxta terminos
Edom a meridie Cabsehel et Eder et Iagur
Jos 15:22 et Cina et Dimona Adeda
Jos 15:23 et Cedes et Asor Iethnan
Jos 15:24 Zif et Thelem Baloth
Jos 15:25 et Asor nova et Cariothesrom haec est Asor
Jos 15:26 Aman Same et Molada
Jos 15:27 et Asergadda et Asemon Bethfeleth
Jos 15:28 et Asersual et Bersabee et Baziothia
Jos 15:29 Bala et Hiim Esem
Jos 15:30 et Heltholad Exiil et Harma
Jos 15:31 Siceleg et Medemena et Sensenna
Jos 15:32 Lebaoth et Selim et Aenremmon omnes civitates viginti novem et villae
earum
Jos 15:33 in campestribus vero Esthaul et Saraa et Asena
Jos 15:34 et Azanoe et Aengannim Thaffua et Aenaim
Jos 15:35 et Hierimoth Adulam Soccho et Azeca
Jos 15:36 et Saraim Adithaim et Gedera et Giderothaim urbes quattuordecim et
villae earum
Jos 15:37 Sanan et Adesa et Magdalgad
Jos 15:38 Delean et Mesfa et Iecthel
Jos 15:39 Lachis et Bascath et Aglon
Jos 15:40 Thebbon et Lehemas et Chethlis
Jos 15:41 et Gideroth Bethdagon et Neema et Maceda civitates sedecim et villae
earum
Jos 15:42 Labana et Aether et Asan
Jos 15:43 Ieptha et Esna et Nesib
Jos 15:44 Ceila et Achzib et Maresa civitates novem et villae earum
Jos 15:45 Accaron cum vicis et villulis suis
Jos 15:46 ab Accaron usque ad mare omnia quae vergunt ad Azotum et viculos
eius
Jos 15:47 Azotus cum vicis et villulis suis Gaza cum viculis et villulis suis usque
ad torrentem Aegypti mare Magnum terminus eius
Jos 15:48 et in monte Samir et Iether et Soccho
Jos 15:49 et Edenna Cariathsenna haec est Dabir
Jos 15:50 Anab et Isthemo et Anim
Jos 15:51 Gosen et Olon et Gilo civitates undecim et villae earum
Jos 15:52 Arab et Roma et Esaan
Jos 15:53 Ianum et Bethafua et Afeca
Jos 15:54 Ammatha et Cariatharbe haec est Hebron et Sior civitates novem et
villae earum
Jos 15:55 Maon et Chermel et Zif et Iotae
Jos 15:56 Iezrehel et Iucadam et Zanoe
Jos 15:57 Accaim Gebaa et Thamna civitates decem et villae earum
Jos 15:58 Alul et Bethsur et Gedor
Jos 15:59 Mareth et Bethanoth et Elthecen civitates sex et villae earum
Jos 15:60 Cariathbaal haec est Cariathiarim urbs Silvarum et Arebba civitates duae
et villae earum
Jos 15:61 in deserto Betharaba Meddin et Schacha
Jos 15:62 Anepsan et civitas Salis et Engaddi civitates sex et villae earum
Jos 15:63 Iebuseum autem habitatorem Hierusalem non potuerunt filii Iuda delere
habitavitque Iebuseus cum filiis Iuda in Hierusalem usque in praesentem
diem
Jos 16:1 cecidit quoque sors filiorum Ioseph ab Iordane contra Hiericho et aquas
eius ab oriente solitudo quae ascendit de Hiericho ad montana Bethel
Jos 16:2 et egreditur de Bethel Luzam transitque terminum Archiatharoth
Jos 16:3 et descendit ad occidentem iuxta terminum Ieflethi usque ad terminos
Bethoron inferioris et Gazer finiunturque regiones eius mari Magno
Jos 16:4 possederuntque filii Ioseph Manasse et Ephraim
Jos 16:5 et factus est terminus filiorum Ephraim per cognationes suas et possessio
eorum contra orientem Atharothaddar usque Bethoron superiorem
Jos 16:6 egrediunturque confinia in mare Machmethath vero aquilonem respicit et
circuit terminus contra orientem in Thanathselo et pertransit ab oriente
Ianoe
Jos 16:7 descenditque de Ianoe in Atharoth et Noaratha et pervenit in Hiericho et
egreditur ad Iordanem
Jos 16:8 de Taffua pertransitque contra mare in valle Harundineti suntque
egressus eius in mare Salsissimum haec est possessio tribus filiorum
Ephraim per familias suas
Jos 16:9 urbesque quae separatae sunt filiis Ephraim in medio possessionis
filiorum Manasse et villae earum
Jos 16:10 et non interfecerunt filii Ephraim Chananeum qui habitabat in Gazer
habitavitque Chananeus in medio Ephraim usque in diem hanc
tributarius
Jos 17:1 cecidit autem sors tribui Manasse ipse est enim primogenitus Ioseph
Machir primogenito Manasse patri Galaad qui fuit vir pugnator
habuitque possessionem Galaad et Basan
Jos 17:2 et reliquis filiorum Manasse iuxta familias suas filiis Abiezer et filiis
Elech et filiis Esrihel et filiis Sechem et filiis Epher et filiis Semida isti
sunt filii Manasse filii Ioseph mares per cognationes suas
Jos 17:3 Salphaad vero filio Epher filii Galaad filii Machir filii Manasse non erant
filii sed solae filiae quarum ista sunt nomina Maala et Noa Egla et
Melcha et Thersa
Jos 17:4 veneruntque in conspectu Eleazari sacerdotis et Iosue filii Nun et
principum dicentes Dominus praecepit per manum Mosi ut daretur nobis
possessio in medio fratrum nostrorum deditque eis iuxta imperium
Domini possessionem in medio fratrum patris earum
Jos 17:5 et ceciderunt funiculi Manasse decem absque terra Galaad et Basan trans
Iordanem
Jos 17:6 filiae enim Manasse possederunt hereditatem in medio filiorum eius terra
autem Galaad cecidit in sortem filiorum Manasse qui reliqui erant
Jos 17:7 fuitque terminus Manasse ab Aser Machmathath quae respicit Sychem et
egreditur ad dextram iuxta habitatores fontis Taffuae
Jos 17:8 etenim in sorte Manasse ceciderat terra Taffuae quae est iuxta terminos
Manasse filiorum Ephraim
Jos 17:9 descenditque terminus vallis Harundineti in meridiem torrentis civitatum
Ephraim quae in medio sunt urbium Manasse terminus Manasse ab
aquilone torrentis et exitus eius pergit ad mare
Jos 17:10 ita ut ab austro sit possessio Ephraim et ab aquilone Manasse et
utramque claudat mare et coniungantur sibi in tribu Aser ab aquilone et
in tribu Isachar ab oriente
Jos 17:11 fuitque hereditas Manasse in Isachar et in Aser Bethsan et viculi eius et
Ieblaam cum villulis suis et habitatores Dor cum oppidis suis habitatores
quoque Hendor cum villulis suis similiterque habitatores Thanach cum
villulis suis et habitatores Mageddo cum viculis suis et tertia pars urbis
Nofeth
Jos 17:12 nec potuerunt filii Manasse has subvertere civitates sed coepit
Chananeus habitare in terra ista
Jos 17:13 postquam autem convaluerunt filii Israhel subiecerunt Chananeos et
fecerunt sibi tributarios nec interfecerunt eos
Jos 17:14 locutique sunt filii Ioseph ad Iosue atque dixerunt quare dedisti mihi
possessionem sortis et funiculi unius cum sim tantae multitudinis et
benedixerit mihi Dominus
Jos 17:15 ad quos Iosue ait si populus multus es ascende in silvam et succide tibi
spatia in terra Ferezei et Rafaim quia angusta est tibi possessio montis
Ephraim
Jos 17:16 cui responderunt filii Ioseph non poterimus ad montana conscendere cum
ferreis curribus utantur Chananei qui habitant in terra campestri in qua
sitae sunt Bethsan cum viculis suis et Iezrahel mediam possidens vallem
Jos 17:17 dixitque Iosue ad domum Ioseph Ephraim et Manasse populus multus es
et magnae fortitudinis non habebis sortem unam
Jos 17:18 sed transibis ad montem et succides tibi atque purgabis ad habitandum
spatia et poteris ultra procedere cum subverteris Chananeum quem dicis
ferreos habere currus et esse fortissimum
Jos 18:1 congregatique sunt omnes filii Israhel in Silo ibique fixerunt
tabernaculum testimonii et fuit eis terra subiecta
Jos 18:2 remanserant autem filiorum Israhel septem tribus quae necdum
acceperant possessiones suas
Jos 18:3 ad quos Iosue ait usquequo marcetis ignavia et non intratis ad
possidendam terram quam Dominus Deus patrum vestrorum dedit vobis
Jos 18:4 eligite de singulis tribubus ternos viros ut mittam eos et pergant atque
circumeant terram et describant eam iuxta numerum uniuscuiusque
multitudinis referantque ad me quod descripserint
Jos 18:5 dividite vobis terram in septem partes Iudas sit in terminis suis ab
australi plaga et domus Ioseph ab aquilone
Jos 18:6 mediam inter hos terram in septem partes describite et huc venietis ad
me ut coram Domino Deo vestro mittam vobis hic sortem
Jos 18:7 quia non est inter vos pars Levitarum sed sacerdotium Domini est eorum
hereditas Gad autem et Ruben et dimidia tribus Manasse iam acceperant
possessiones suas trans Iordanem ad orientalem plagam quas dedit eis
Moses famulus Domini
Jos 18:8 cumque surrexissent viri ut pergerent ad describendam terram praecepit
eis Iosue dicens circuite terram et describite eam ac revertimini ad me ut
hic coram Domino Deo in Silo mittam vobis sortem
Jos 18:9 itaque perrexerunt et lustrantes eam in septem partes diviserunt
scribentes in volumine reversique sunt ad Iosue in castra Silo
Jos 18:10 qui misit sortes coram Domino in Silo divisitque terram filiis Israhel in
septem partes
Jos 18:11 et ascendit sors prima filiorum Beniamin per familias suas ut possiderent
terram inter filios Iuda et filios Ioseph
Jos 18:12 fuitque terminus eorum contra aquilonem ab Iordane pergens iuxta latus
Hiericho septentrionalis plagae et inde contra occidentem ad montana
conscendens et perveniens in solitudinem Bethaven
Jos 18:13 atque pertransiens iuxta Luzam ad meridiem ipsa est Bethel descenditque
in Atharothaddar in montem qui est ad meridiem Bethoron inferioris
Jos 18:14 et inclinatur circumiens contra mare a meridie montis qui respicit
Bethoron contra africum suntque exitus eius in Cariathbaal quae vocatur
et Cariathiarim urbem filiorum Iuda haec est plaga contra mare et
occidentem
Jos 18:15 a meridie autem ex parte Cariathiarim egreditur terminus contra mare et
pervenit usque ad fontem aquarum Nepthoa
Jos 18:16 descenditque in partem montis qui respicit vallem filiorum Ennom et est
contra septentrionalem plagam in extrema parte vallis Rafaim
descenditque Gehennom id est vallis Ennom iuxta latus Iebusei ad
austrum et pervenit ad fontem Rogel
Jos 18:17 transiens ad aquilonem et egrediens ad Aensemes id est fontem Solis
Jos 18:18 et pertransit usque ad tumulos qui sunt e regione ascensus Adommim
descenditque ad Abenboen id est lapidem Boen filii Ruben et pertransit
ex latere aquilonis ad campestria descenditque in planitiem
Jos 18:19 et praetergreditur contra aquilonem Bethagla suntque exitus eius contra
linguam maris Salsissimi ab aquilone in fine Iordanis ad australem
plagam
Jos 18:20 qui est terminus illius ab oriente haec est possessio filiorum Beniamin
per terminos suos in circuitu et familias singulas
Jos 18:21 fueruntque civitates eius Hiericho et Bethagla et vallis Casis
Jos 18:22 Betharaba et Semaraim et Bethel
Jos 18:23 Avim et Affara et Ofra
Jos 18:24 villa Emona et Ofni et Gabee civitates duodecim et villae earum
Jos 18:25 Gabaon et Rama et Beroth
Jos 18:26 et Mesfe Cafera et Ammosa
Jos 18:27 et Recem Iarafel et Tharala
Jos 18:28 et Sela Eleph et Iebus quae est Hierusalem Gabaath et Cariath civitates
quattuordecim et villae earum haec est possessio filiorum Beniamin iuxta
familias suas
Jos 19:1 et egressa est sors secunda filiorum Symeon per cognationes suas fuitque
hereditas
Jos 19:2 eorum in medio possessionis filiorum Iuda Bersabee et Sabee et Molada
Jos 19:3 et Asersual Bala et Asem
Jos 19:4 et Heltholath Bethul Arma
Jos 19:5 et Seceleg et Bethmarchaboth Asersusa
Jos 19:6 et Bethlebaoth et Saroen civitates tredecim et villae earum
Jos 19:7 Ahin et Remmon et Athar et Asan civitates quattuor et villae earum
Jos 19:8 omnes viculi per circuitum urbium istarum usque ad Balaath Berrameth
contra australem plagam haec est hereditas filiorum Symeon iuxta
cognationes suas
Jos 19:9 in funiculo et possessione filiorum Iuda quia maior erat et idcirco
possederunt filii Symeon in medio hereditatis eorum
Jos 19:10 cecidit quoque sors tertia filiorum Zabulon per cognationes suas et factus
est terminus possessionis eorum usque Sarith
Jos 19:11 ascenditque de mari et Medala ac pervenit in Debbaseth usque ad
torrentem qui est contra Iecennam
Jos 19:12 et revertitur de Sarith contra orientem in fines Ceseleththabor et
egreditur ad Dabereth ascenditque contra Iafie
Jos 19:13 et inde pertransit ad orientalem plagam Getthefer Etthacasin et egreditur
in Remmon Ampthar et Noa
Jos 19:14 et circuit ad aquilonem et Nathon suntque egressus eius vallis Iepthahel
Jos 19:15 et Catheth et Nehalal et Semron et Iedala et Bethleem civitates duodecim
et villae earum
Jos 19:16 haec est hereditas tribus filiorum Zabulon per cognationes suas urbes et
viculi earum
Jos 19:17 Isachar egressa est sors quarta per cognationes suas
Jos 19:18 fuitque eius hereditas Hiezrahel et Chasaloth et Sunem
Jos 19:19 et Afaraim Seon et Anaarath
Jos 19:20 et Rabbith et Cesion Abes
Jos 19:21 et Rameth et Engannim et Enadda et Bethfeses
Jos 19:22 et pervenit terminus usque Thabor et Seesima et Bethsemes eruntque
exitus eius Iordanes civitates sedecim et villae earum
Jos 19:23 haec est possessio filiorum Isachar per cognationes suas urbes et viculi
earum
Jos 19:24 cecidit sors quinta tribui filiorum Aser per cognationes suas
Jos 19:25 fuitque terminus eorum Alchath et Oali et Beten et Axab
Jos 19:26 Elmelech et Amaad et Messal et pervenit usque ad Carmelum maris et
Siorlabanath
Jos 19:27 ac revertitur contra orientem Bethdagon et pertransit usque Zabulon et
vallem Iepthahel contra aquilonem in Bethemech et Neihel egrediturque
ad levam Chabul
Jos 19:28 et Achran et Roob et Amon et Canae usque ad Sidonem magnam
Jos 19:29 revertiturque in Orma usque ad civitatem munitissimam Tyrum et usque
Osa eruntque exitus eius in mare de funiculo Acziba
Jos 19:30 et Amma et Afec et Roob civitates viginti duae et villae earum
Jos 19:31 haec est possessio filiorum Aser per cognationes suas urbes et viculi
earum
Jos 19:32 filiorum Nepthalim sexta pars cecidit per familias suas
Jos 19:33 et coepit terminus de Heleb et Helon in Sananim et Adami quae est
Neceb et Iebnahel usque Lecum et egressus eorum usque ad Iordanem
Jos 19:34 revertiturque terminus contra occidentem in Aznoththabor atque inde
egreditur in Ucoca et pertransit in Zabulon contra meridiem et in Aser
contra occidentem et in Iuda ad Iordanem contra ortum solis
Jos 19:35 civitates munitissimae Aseddim Ser et Ammath et Recchath Chenereth
Jos 19:36 et Edema et Arama Asor
Jos 19:37 et Cedes et Edrai Nasor
Jos 19:38 et Ieron et Magdalel Horem et Bethanath et Bethsemes civitates decem et
novem et villae earum
Jos 19:39 haec est possessio tribus filiorum Nepthali per cognationes suas urbes et
viculi earum
Jos 19:40 tribui filiorum Dan per familias suas egressa est sors septima
Jos 19:41 et fuit terminus possessionis eius Saraa et Esthaol et Ahirsemes id est
civitas Solis
Jos 19:42 Selebin et Ahialon et Iethela
Jos 19:43 Helon et Themna et Acron
Jos 19:44 Helthecen et Gebthon et Baalath
Jos 19:45 Iud et Benebarach et Gethremmon
Jos 19:46 aquae Hiercon et Areccon cum termino qui respicit Ioppen
Jos 19:47 et ipso fine concluditur ascenderuntque filii Dan et pugnaverunt contra
Lesem ceperuntque eam et percusserunt in ore gladii ac possederunt et
habitaverunt in ea vocantes nomen eius Lesemdan ex nomine Dan patris
sui
Jos 19:48 haec est possessio tribus filiorum Dan per cognationes suas urbes et
viculi earum
Jos 19:49 cumque conplesset terram sorte dividere singulis per tribus suas dederunt
filii Israhel possessionem Iosue filio Nun in medio sui
Jos 19:50 iuxta praeceptum Domini urbem quam postulavit Thamnathseraa in
monte Ephraim et aedificavit civitatem habitavitque in ea
Jos 19:51 hae sunt possessiones quas sorte diviserunt Eleazar sacerdos et Iosue
filius Nun et principes familiarum ac tribuum filiorum Israhel in Silo
coram Domino ad ostium tabernaculi testimonii partitique sunt terram
Jos 20:1 et locutus est Dominus ad Iosue dicens loquere filiis Israhel et dic eis
Jos 20:2 separate urbes fugitivorum de quibus locutus sum ad vos per manum
Mosi
Jos 20:3 ut confugiat ad eas quicumque animam percusserit nescius et possit
evadere iram proximi qui ultor est sanguinis
Jos 20:4 cum ad unam harum confugerit civitatum stabitque ante portam civitatis
et loquetur senioribus urbis illius ea quae se conprobent innocentem
sicque suscipient eum et dabunt ei locum ad habitandum
Jos 20:5 cumque ultor sanguinis eum fuerit persecutus non tradent in manus eius
quia ignorans percussit proximum eius nec ante biduum triduumve eius
probatur inimicus
Jos 20:6 et habitabit in civitate illa donec stet ante iudicium causam reddens facti
sui et moriatur sacerdos magnus qui fuerit in illo tempore tunc revertetur
homicida et ingredietur civitatem et domum suam de qua fugerat
Jos 20:7 decreveruntque Cedes in Galilea montis Nepthali et Sychem in monte
Ephraim et Cariatharbe ipsa est Hebron in monte Iuda
Jos 20:8 et trans Iordanem contra orientalem plagam Hiericho statuerunt Bosor
quae sita est in campestri solitudine de tribu Ruben et Ramoth in Galaad
de tribu Gad et Gaulon in Basan de tribu Manasse
Jos 20:9 hae civitates constitutae sunt cunctis filiis Israhel et advenis qui habitant
inter eos ut fugeret ad eas qui animam nescius percussisset et non
moreretur in manu proximi effusum sanguinem vindicare cupientis
donec staret ante populum expositurus causam suam
Jos 21:1 accesseruntque principes familiarum Levi ad Eleazar sacerdotem et
Iosue filium Nun et ad duces cognationum per singulas tribus filiorum
Israhel
Jos 21:2 locutique sunt ad eos in Silo terrae Chanaan atque dixerunt Dominus
praecepit per manum Mosi ut darentur nobis urbes ad habitandum et
suburbana earum ad alenda iumenta
Jos 21:3 dederuntque filii Israhel de possessionibus suis iuxta imperium Domini
civitates et suburbana earum
Jos 21:4 egressaque est sors in familiam Caath filiorum Aaron sacerdotis de
tribubus Iuda et Symeon et Beniamin civitates tredecim
Jos 21:5 et reliquis filiorum Caath id est Levitis qui superflui erant de tribubus
Ephraim et Dan et dimidia tribu Manasse civitates decem
Jos 21:6 porro filiis Gerson egressa est sors ut acciperent de tribubus Isachar et
Aser et Nepthalim dimidiaque tribu Manasse in Basan civitates numero
tredecim
Jos 21:7 et filiis Merari per cognationes suas de tribubus Ruben et Gad et Zabulon
urbes duodecim
Jos 21:8 dederuntque filii Israhel Levitis civitates et suburbana earum sicut
praecepit Dominus per manum Mosi singulis sorte tribuentes
Jos 21:9 de tribubus filiorum Iuda et Symeon dedit Iosue civitates quarum ista
sunt nomina
Jos 21:10 filiis Aaron per familias Caath levitici generis prima enim sors illis
egressa est
Jos 21:11 Cariatharbe patris Enach quae vocatur Hebron in monte Iuda et
suburbana eius per circuitum
Jos 21:12 agros vero et villas eius dederat Chaleb filio Iepphonne ad possidendum
Jos 21:13 dedit ergo filiis Aaron sacerdotis Hebron confugii civitatem ac
suburbana eius et Lebnam cum suburbanis suis
Jos 21:14 et Iether et Isthimon
Jos 21:15 et Helon Dabir
Jos 21:16 et Ahin et Iethan et Bethsemes cum suburbanis suis civitates novem de
tribubus ut dictum est duabus
Jos 21:17 de tribu autem filiorum Beniamin Gabaon et Gabee
Jos 21:18 et Anathoth et Almon cum suburbanis suis civitates quattuor
Jos 21:19 omnes simul civitates filiorum Aaron sacerdotis tredecim cum
suburbanis suis
Jos 21:20 reliquis vero per familias filiorum Caath levitici generis haec est data
possessio
Jos 21:21 de tribu Ephraim urbs confugii Sychem cum suburbanis suis in monte
Ephraim et Gazer
Jos 21:22 et Cebsain et Bethoron cum suburbanis suis civitates quattuor
Jos 21:23 de tribu quoque Dan Elthece et Gebbethon
Jos 21:24 et Ahialon et Gethremmon cum suburbanis suis civitates quattuor
Jos 21:25 porro de dimidia tribu Manasse Thanach et Gethremmon cum suburbanis
suis civitates duae
Jos 21:26 omnes civitates decem et suburbana earum datae sunt filiis Caath
inferioris gradus
Jos 21:27 filiis quoque Gerson levitici generis dedit de dimidia tribu Manasse
confugii civitatem Gaulon in Basan et Bosram cum suburbanis suis
civitates duas
Jos 21:28 porro de tribu Isachar Cesion et Dabereth
Jos 21:29 et Iaramoth et Engannim cum suburbanis suis civitates quattuor
Jos 21:30 de tribu autem Aser Masal et Abdon
Jos 21:31 et Elacoth et Roob cum suburbanis suis civitates quattuor
Jos 21:32 de tribu quoque Nepthali civitatem confugii Cedes in Galilea et
Ammothdor et Charthan cum suburbanis suis civitates tres
Jos 21:33 omnes urbes familiarum Gerson tredecim cum suburbanis suis
Jos 21:34 filiis autem Merari Levitis inferioris gradus per familias suas data est de
tribu Zabulon Iechenam et Chartha
Jos 21:35 et Damna et Nalol civitates quattuor cum suburbanis suis
Jos 21:36 [de tribu quoque Ruben ciuitates confugii Bosor in solitudine et Cedson
et Misor et Ocho ciuitates quattuor cum suburbanis suis]
Jos 21:37 et de tribu Gad civitates confugii Ramoth in Galaad et Manaim et
Esebon et Iazer civitates quattuor cum suburbanis suis
Jos 21:38 omnes urbes filiorum Merari per familias et cognationes suas duodecim
Jos 21:39 itaque universae civitates Levitarum in medio possessionis filiorum
Israhel fuerunt quadraginta octo
Jos 21:40 cum suburbanis suis singulae per familias distributae
Jos 21:41 deditque Dominus Israheli omnem terram quam traditurum se patribus
eorum iuraverat et possederunt illam atque habitaverunt in ea
Jos 21:42 dataque est ab eo pax in omnes per circuitum nationes nullusque eis
hostium resistere ausus est sed cuncti in eorum dicionem redacti sunt
Jos 21:43 ne unum quidem verbum quod illis praestaturum se esse promiserat
irritum fuit sed rebus expleta sunt omnia
Jos 22:1 eodem tempore vocavit Iosue Rubenitas et Gadditas et dimidiam tribum
Manasse
Jos 22:2 dixitque ad eos fecistis omnia quae vobis praecepit Moses famulus
Domini mihi quoque in omnibus oboedistis
Jos 22:3 nec reliquistis fratres vestros longo tempore usque in praesentem diem
custodientes imperium Domini Dei vestri
Jos 22:4 quia igitur dedit Dominus Deus vester fratribus vestris quietem ac pacem
sicut pollicitus est revertimini et ite in tabernacula vestra et in terram
possessionis quam tradidit vobis Moses famulus Domini trans Iordanem
Jos 22:5 ita dumtaxat ut custodiatis adtente et opere conpleatis mandatum et
legem quam praecepit vobis Moses servus Domini ut diligatis Dominum
Deum vestrum et ambuletis in omnibus viis eius et observetis mandata
illius adhereatisque ei ac serviatis in omni corde et in omni anima vestra
Jos 22:6 benedixitque eis Iosue et dimisit eos qui reversi sunt in tabernacula sua
Jos 22:7 tribui autem Manasse mediae possessionem Moses dederat in Basan et
idcirco mediae quae superfuit dedit Iosue sortem inter ceteros fratres
suos trans Iordanem ad occidentalem eius plagam cumque dimitteret eos
in tabernacula sua et benedixisset illis
Jos 22:8 dixit ad eos in multa substantia atque divitiis revertimini ad sedes vestras
cum argento et auro aere ac ferro et veste multiplici dividite praedam
hostium cum fratribus vestris
Jos 22:9 reversique sunt et abierunt filii Ruben et filii Gad et dimidia tribus
Manasse a filiis Israhel de Silo quae sita est in Chanaan ut intrarent
Galaad terram possessionis suae quam obtinuerant iuxta imperium
Domini in manu Mosi
Jos 22:10 cumque venissent ad tumulos Iordanis in terra Chanaan aedificaverunt
iuxta Iordanem altare infinitae magnitudinis
Jos 22:11 quod cum audissent filii Israhel et ad eos certi nuntii detulissent
aedificasse filios Ruben et Gad et dimidiae tribus Manasse altare in terra
Chanaan super Iordanis tumulos contra filios Israhel
Jos 22:12 convenerunt omnes in Silo ut ascenderent et dimicarent contra eos
Jos 22:13 et interim miserunt ad illos in terram Galaad Finees filium Eleazar
sacerdotem
Jos 22:14 et decem principes cum eo singulos de tribubus singulis
Jos 22:15 qui venerunt ad filios Ruben et Gad et dimidiae tribus Manasse in terram
Galaad dixeruntque ad eos
Jos 22:16 haec mandat omnis populus Domini quae est ista transgressio cur
reliquistis Dominum Deum Israhel aedificantes altare sacrilegum et a
cultu illius recedentes
Jos 22:17 an parum vobis est quod peccastis in Beelphegor et usque in praesentem
diem macula huius sceleris in nobis permanet multique de populo
corruerunt
Jos 22:18 et vos hodie reliquistis Dominum et cras in universum Israhel eius ira
desaeviet
Jos 22:19 quod si putatis inmundam esse terram possessionis vestrae transite ad
terram in qua tabernaculum Domini est et habitate inter nos tantum ut a
Domino et a nostro consortio non recedatis aedificato altari praeter altare
Domini Dei vestri
Jos 22:20 nonne Achan filius Zare praeteriit mandatum Domini et super omnem
populum Israhel ira eius incubuit et ille erat unus homo atque utinam
solus perisset in scelere suo
Jos 22:21 responderuntque filii Ruben et Gad et dimidiae tribus Manasse
principibus legationis Israhel
Jos 22:22 fortissimus Deus Dominus fortissimus Deus Dominus ipse novit et
Israhel simul intelleget si praevaricationis animo hoc altare construximus
non custodiat nos sed puniat in praesenti
Jos 22:23 et si ea mente fecimus ut holocausta et sacrificium et pacificas victimas
super eo inponeremus ipse quaerat et iudicet
Jos 22:24 et non ea magis cogitatione atque tractatu ut diceremus cras dicent filii
vestri filiis nostris quid vobis et Domino Deo Israhel
Jos 22:25 terminum posuit Dominus inter nos et vos o filii Ruben et filii Gad
Iordanem fluvium et idcirco partem non habetis in Domino et per hanc
occasionem avertent filii vestri filios nostros a timore Domini putavimus
itaque melius
Jos 22:26 et diximus extruamus nobis altare non in holocausta neque ad victimas
offerendas
Jos 22:27 sed in testimonium inter nos et vos et subolem nostram vestramque
progeniem ut serviamus Domino et iuris nostri sit offerre holocausta et
victimas et pacificas hostias et nequaquam dicant cras filii vestri filiis
nostris non est vobis pars in Domino
Jos 22:28 quod si voluerint dicere respondebunt eis ecce altare Domini quod
fecerunt patres nostri non in holocausta neque in sacrificium sed in
testimonium vestrum ac nostrum
Jos 22:29 absit a nobis hoc scelus ut recedamus a Domino et eius vestigia
relinquamus extructo altari ad holocausta et sacrificia et victimas
offerendas praeter altare Domini Dei nostri quod extructum est ante
tabernaculum eius
Jos 22:30 quibus auditis Finees sacerdos et principes legationis Israhel qui erant
cum eo placati sunt et verba filiorum Ruben et Gad et dimidiae tribus
Manasse libentissime susceperunt
Jos 22:31 dixitque Finees filius Eleazari sacerdos ad eos nunc scimus quod
nobiscum sit Dominus quoniam alieni estis a praevaricatione hac et
liberastis filios Israhel de manu Domini
Jos 22:32 reversusque est cum principibus a filiis Ruben et Gad de terra Galaad
finium Chanaan ad filios Israhel et rettulit eis
Jos 22:33 placuitque sermo cunctis audientibus et laudaverunt Deum filii Israhel et
nequaquam ultra dixerunt ut ascenderent contra eos atque pugnarent et
delerent terram possessionis eorum
Jos 22:34 vocaveruntque filii Ruben et filii Gad altare quod extruxerant
Testimonium nostrum quod Dominus ipse sit Deus
Jos 23:1 evoluto autem multo tempore postquam pacem Dominus dederat Israheli
subiectis in gyro nationibus universis et Iosue iam longevo et persenilis
aetatis
Jos 23:2 vocavit Iosue omnem Israhelem maioresque natu et principes ac duces et
magistros dixitque ad eos ego senui et progressioris aetatis sum
Jos 23:3 vosque cernitis omnia quae fecerit Dominus Deus vester cunctis per
circuitum nationibus quomodo pro vobis ipse pugnaverit
Jos 23:4 et nunc quia vobis sorte divisit omnem terram ab orientali parte Iordanis
usque ad mare Magnum multaeque adhuc supersunt nationes
Jos 23:5 Dominus Deus vester disperdet eas et auferet a facie vestra et
possidebitis terram sicut vobis pollicitus est
Jos 23:6 tantum confortamini et estote solliciti ut custodiatis cuncta quae scripta
sunt in volumine legis Mosi et non declinetis ab eis nec ad dextram nec
ad sinistram
Jos 23:7 ne postquam intraveritis ad gentes quae inter vos futurae sunt iuretis in
nomine deorum earum et serviatis eis et adoretis illos
Jos 23:8 sed adhereatis Domino Deo vestro quod fecistis usque in diem hanc
Jos 23:9 et tunc auferet Dominus in conspectu vestro gentes magnas et
robustissimas et nullus vobis resistere poterit
Jos 23:10 unus e vobis persequetur hostium mille viros quia Dominus Deus vester
pro vobis ipse pugnabit sicut pollicitus est
Jos 23:11 hoc tantum diligentissime praecavete ut diligatis Dominum Deum
vestrum
Jos 23:12 quod si volueritis gentium harum quae inter vos habitant erroribus
adherere et cum eis miscere conubia atque amicitias copulare
Jos 23:13 iam nunc scitote quod Dominus Deus vester non eas deleat ante faciem
vestram sed sint vobis in foveam ac laqueum et offendiculum ex latere
vestro et sudes in oculis vestris donec vos auferat atque disperdat de terra
hac optima quam tradidit vobis
Jos 23:14 en ego hodie ingrediar viam universae terrae et toto animo cognoscetis
quod de omnibus verbis quae se Dominus praestaturum nobis esse
pollicitus est unum non praeterierit in cassum
Jos 23:15 sicut ergo implevit opere quod promisit et prospera cuncta venerunt sic
adducet super vos quicquid malorum comminatus est donec vos auferat
atque disperdat de terra hac optima quam tradidit vobis
Jos 23:16 eo quod praeterieritis pactum Domini Dei vestri quod pepigit vobiscum
et servieritis diis alienis et adoraveritis eos cito atque velociter consurget
in vos furor Domini et auferemini de terra hac optima quam tradidit
vobis
Jos 24:1 congregavitque Iosue omnes tribus Israhel in Sychem et vocavit maiores
natu ac principes et iudices et magistros steteruntque in conspectu
Domini
Jos 24:2 et ad populum sic locutus est haec dicit Dominus Deus Israhel trans
fluvium habitaverunt patres vestri ab initio Thare pater Abraham et
Nahor servieruntque diis alienis
Jos 24:3 tuli ergo patrem vestrum Abraham de Mesopotamiae finibus et adduxi
eum in terram Chanaan multiplicavique semen eius
Jos 24:4 et dedi ei Isaac illique rursum dedi Iacob et Esau e quibus Esau dedi
montem Seir ad possidendum Iacob vero et filii eius descenderunt in
Aegyptum
Jos 24:5 misique Mosen et Aaron et percussi Aegyptum multis signis atque
portentis
Jos 24:6 eduxique vos et patres vestros de Aegypto et venistis ad mare
persecutique sunt Aegyptii patres vestros cum curribus et equitatu usque
ad mare Rubrum
Jos 24:7 clamaverunt autem ad Dominum filii Israhel qui posuit tenebras inter vos
et Aegyptios et adduxit super eos mare et operuit illos viderunt oculi
vestri cuncta quae in Aegypto fecerim et habitastis in solitudine multo
tempore
Jos 24:8 et introduxi vos ad terram Amorrei qui habitabat trans Iordanem cumque
pugnarent contra vos tradidi eos in manus vestras et possedistis terram
eorum atque interfecistis illos
Jos 24:9 surrexit autem Balac filius Sepphor rex Moab et pugnavit contra
Israhelem misitque et vocavit Balaam filium Beor ut malediceret vobis
Jos 24:10 et ego nolui audire eum sed e contrario per illum benedixi vobis et
liberavi vos de manu eius
Jos 24:11 transistisque Iordanem et venistis ad Hiericho pugnaveruntque contra
vos viri civitatis eius Amorreus et Ferezeus et Chananeus et Hettheus et
Gergeseus et Eveus et Iebuseus et tradidi illos in manus vestras
Jos 24:12 misique ante vos crabrones et eieci eos de locis suis duos reges
Amorreorum non in gladio et arcu tuo
Jos 24:13 dedique vobis terram in qua non laborastis et urbes quas non aedificastis
ut habitaretis in eis vineas et oliveta quae non plantastis
Jos 24:14 nunc ergo timete Dominum et servite ei perfecto corde atque verissimo
et auferte deos quibus servierunt patres vestri in Mesopotamia et in
Aegypto ac servite Domino
Jos 24:15 sin autem malum vobis videtur ut Domino serviatis optio vobis datur
eligite hodie quod placet cui potissimum servire debeatis utrum diis
quibus servierunt patres vestri in Mesopotamia an diis Amorreorum in
quorum terra habitatis ego autem et domus mea serviemus Domino
Jos 24:16 responditque populus et ait absit a nobis ut relinquamus Dominum et
serviamus diis alienis
Jos 24:17 Dominus Deus noster ipse eduxit nos et patres nostros de terra Aegypti
de domo servitutis fecitque videntibus nobis signa ingentia et custodivit
nos in omni via per quam ambulavimus et in cunctis populis per quos
transivimus
Jos 24:18 et eiecit universas gentes Amorreum habitatorem terrae quam nos
intravimus serviemus igitur Domino quia ipse est Deus noster
Jos 24:19 dixitque Iosue ad populum non poteritis servire Domino Deus enim
sanctus et fortis aemulator est nec ignoscet sceleribus vestris atque
peccatis
Jos 24:20 si dimiseritis Dominum et servieritis diis alienis convertet se et adfliget
vos atque subvertet postquam vobis praestiterit bona
Jos 24:21 dixitque populus ad Iosue nequaquam ita ut loqueris erit sed Domino
serviemus
Jos 24:22 et Iosue ad populum testes inquit vos estis quia ipsi elegeritis vobis
Dominum ut serviatis ei responderuntque testes
Jos 24:23 nunc ergo ait auferte deos alienos de medio vestrum et inclinate corda
vestra ad Dominum Deum Israhel
Jos 24:24 dixitque populus ad Iosue Domino Deo nostro serviemus oboedientes
praeceptis eius
Jos 24:25 percussit igitur Iosue in die illo foedus et proposuit populo praecepta
atque iudicia in Sychem
Jos 24:26 scripsitque omnia verba haec in volumine legis Dei et tulit lapidem
pergrandem posuitque eum subter quercum quae erat in sanctuario
Domini
Jos 24:27 et dixit ad omnem populum en lapis iste erit vobis in testimonium quod
audierit omnia verba Domini quae locutus est vobis ne forte postea
negare velitis et mentiri Domino Deo vestro
Jos 24:28 dimisitque populum singulos in possessionem suam
Jos 24:29 et post haec mortuus est Iosue filius Nun servus Domini centum decem
annorum
Jos 24:30 sepelieruntque eum in finibus possessionis suae in Thamnathsare quae
sita est in monte Ephraim a septentrionali parte montis Gaas
Jos 24:31 servivitque Israhel Domino cunctis diebus Iosue et seniorum qui longo
vixerunt tempore post Iosue et qui noverant omnia opera Domini quae
fecerat in Israhel
Jos 24:32 ossa quoque Ioseph quae tulerant filii Israhel de Aegypto sepelierunt in
Sychem in parte agri quem emerat Iacob a filiis Emmor patris Sychem
centum novellis ovibus et fuit in possessione filiorum Ioseph
Jos 24:33 Eleazar quoque filius Aaron mortuus est et sepelierunt eum in Gaab
Finees filii eius quae data est ei in monte Ephraim
 

Book of Judges

Jud 1:1 post mortem Iosue consuluerunt filii Israhel Dominum dicentes quis
ascendet ante nos contra Chananeum et erit dux belli
Jud 1:2 dixitque Dominus Iudas ascendet ecce tradidi terram in manus eius
Jud 1:3 et ait Iudas Symeoni fratri suo ascende mecum in sorte mea et pugna
contra Chananeum ut et ego pergam tecum in sorte tua et abiit cum eo
Symeon
Jud 1:4 ascenditque Iudas et tradidit Dominus Chananeum ac Ferezeum in
manus eorum et percusserunt in Bezec decem milia virorum
Jud 1:5 inveneruntque Adonibezec in Bezec et pugnaverunt contra eum ac
percusserunt Chananeum et Ferezeum
Jud 1:6 fugit autem Adonibezec quem secuti conprehenderunt caesis
summitatibus manuum eius ac pedum
Jud 1:7 dixitque Adonibezec septuaginta reges amputatis manuum ac pedum
summitatibus colligebant sub mensa mea ciborum reliquias sicut feci ita
reddidit mihi Deus adduxeruntque eum in Hierusalem et ibi mortuus est
Jud 1:8 obpugnantes ergo filii Iuda Hierusalem ceperunt eam et percusserunt in
ore gladii tradentes cunctam incendio civitatem
Jud 1:9 et postea descendentes pugnaverunt contra Chananeum qui habitabat in
montanis et ad meridiem et in campestribus
Jud 1:10 pergensque Iudas contra Chananeum qui habitabat in Hebron cui nomen
fuit antiquitus Cariatharbe percussit Sisai et Ahiman et Tholmai
Jud 1:11 atque inde profectus abiit ad habitatores Dabir cuius nomen vetus erat
Cariathsepher id est civitas Litterarum
Jud 1:12 dixitque Chaleb qui percusserit Cariathsepher et vastaverit eam dabo ei
Axam filiam meam uxorem
Jud 1:13 cumque cepisset eam Othonihel filius Cenez frater Chaleb minor dedit ei
filiam suam coniugem
Jud 1:14 quam pergentem in itinere monuit vir suus ut peteret a patre suo agrum
quae cum suspirasset sedens asino dixit ei Chaleb quid habes
Jud 1:15 at illa respondit da mihi benedictionem quia terram arentem dedisti mihi
da et inriguam aquis dedit ergo ei Chaleb inriguum superius et inriguum
inferius
Jud 1:16 filii autem Cinei cognati Mosi ascenderunt de civitate Palmarum cum
filiis Iuda in desertum sortis eius quod est ad meridiem Arad et
habitaverunt cum eo
Jud 1:17 abiit autem Iudas cum Symeone fratre suo et percusserunt simul
Chananeum qui habitabat in Sephath et interfecerunt eum vocatumque
est nomen urbis Horma id est anathema
Jud 1:18 cepitque Iudas Gazam cum finibus suis et Ascalonem atque Accaron
cum terminis suis
Jud 1:19 fuitque Dominus cum Iuda et montana possedit nec potuit delere
habitatores vallis quia falcatis curribus abundabant
Jud 1:20 dederuntque Chaleb Hebron sicut dixerat Moses qui delevit ex ea tres
filios Enach
Jud 1:21 Iebuseum autem habitatorem Hierusalem non deleverunt filii Beniamin
habitavitque Iebuseus cum filiis Beniamin in Hierusalem usque in
praesentem diem
Jud 1:22 domus quoque Ioseph ascendit in Bethel fuitque Dominus cum eis
Jud 1:23 nam cum obsiderent urbem quae prius Luza vocabatur
Jud 1:24 viderunt hominem egredientem de civitate dixeruntque ad eum ostende
nobis introitum civitatis et faciemus tecum misericordiam
Jud 1:25 qui cum ostendisset eis percusserunt urbem in ore gladii hominem autem
illum et omnem cognationem eius dimiserunt
Jud 1:26 qui dimissus abiit in terram Etthim et aedificavit ibi civitatem vocavitque
eam Luzam quae ita appellatur usque in praesentem diem
Jud 1:27 Manasses quoque non delevit Bethsan et Thanach cum viculis suis et
habitatores Dor et Ieblaam et Mageddo cum viculis suis coepitque
Chananeus habitare cum eis
Jud 1:28 postquam autem confortatus est Israhel fecit eos tributarios et delere
noluit
Jud 1:29 Ephraim etiam non interfecit Chananeum qui habitabat in Gazer sed
habitavit cum eo
Jud 1:30 Zabulon non delevit habitatores Cetron et Naalon sed habitavit
Chananeus in medio eius factusque est ei tributarius
Jud 1:31 Aser quoque non delevit habitatores Achcho et Sidonis Alab et Achazib
et Alba et Afec et Roob
Jud 1:32 habitavitque in medio Chananei habitatoris illius terrae nec interfecit
eum
Jud 1:33 Nepthali non delevit habitatores Bethsemes et Bethanath et habitavit
inter Chananeum habitatorem terrae fueruntque ei Bethsemitae et
Bethanitae tributarii
Jud 1:34 artavitque Amorreus filios Dan in monte nec dedit eis locum ut ad
planiora descenderent
Jud 1:35 habitavitque in monte Hares quod interpretatur testaceo in Ahilon et
Salabim et adgravata est manus domus Ioseph factusque est ei tributarius
Jud 1:36 fuit autem terminus Amorrei ab ascensu Scorpionis Petra et superiora
loca
Jud 2:1 ascenditque angelus Domini de Galgal ad locum Flentium et ait eduxi
vos de Aegypto et introduxi in terram pro qua iuravi patribus vestris et
pollicitus sum ut non facerem irritum pactum meum vobiscum in
sempiternum
Jud 2:2 ita dumtaxat ut non feriretis foedus cum habitatoribus terrae huius et aras
eorum subverteretis et noluistis audire vocem meam cur hoc fecistis
Jud 2:3 quam ob rem nolui delere eos a facie vestra ut habeatis hostes et dii
eorum sint vobis in ruinam
Jud 2:4 cumque loqueretur angelus Domini verba haec ad omnes filios Israhel
elevaverunt vocem suam et fleverunt
Jud 2:5 et vocatum est nomen loci illius Flentium sive Lacrimarum
immolaveruntque ibi hostias Domino
Jud 2:6 dimisit ergo Iosue populum et abierunt filii Israhel unusquisque in
possessionem suam ut obtinerent eam
Jud 2:7 servieruntque Domino cunctis diebus eius et seniorum qui longo post
eum vixerunt tempore et noverant omnia opera Domini quae fecerat cum
Israhel
Jud 2:8 mortuus est autem Iosue filius Nun famulus Domini centum et decem
annorum
Jud 2:9 et sepelierunt eum in finibus possessionis suae in Thamnathsare in monte
Ephraim a septentrionali plaga montis Gaas
Jud 2:10 omnisque illa generatio congregata est ad patres suos et surrexerunt alii
qui non noverant Dominum et opera quae fecerat cum Israhel
Jud 2:11 feceruntque filii Israhel malum in conspectu Domini et servierunt Baalim
Jud 2:12 ac dimiserunt Dominum Deum patrum suorum qui eduxerat eos de terra
Aegypti et secuti sunt deos alienos deos quoque populorum qui
habitabant in circuitu eorum et adoraverunt eos et ad iracundiam
concitaverunt Dominum
Jud 2:13 dimittentes eum et servientes Baal et Astharoth
Jud 2:14 iratusque Dominus contra Israhel tradidit eos in manibus diripientium
qui ceperunt eos et vendiderunt hostibus qui habitabant per gyrum nec
potuerunt resistere adversariis suis
Jud 2:15 sed quocumque pergere voluissent manus Domini erat super eos sicut
locutus est et iuravit eis et vehementer adflicti sunt
Jud 2:16 suscitavitque Dominus iudices qui liberarent eos de vastantium manibus
sed nec illos audire voluerunt
Jud 2:17 fornicantes cum diis alienis et adorantes eos cito deseruerunt viam per
quam ingressi fuerant patres eorum et audientes mandata Domini omnia
fecere contraria
Jud 2:18 cumque Dominus iudices suscitaret in diebus eorum flectebatur
misericordia et audiebat adflictorum gemitus et liberabat eos de caede
vastantium
Jud 2:19 postquam autem mortuus esset iudex revertebantur et multo maiora
faciebant quam fecerant patres sui sequentes deos alienos et servientes
eis et adorantes illos non dimiserunt adinventiones suas et viam
durissimam per quam ambulare consueverant
Jud 2:20 iratusque est furor Domini in Israhel et ait quia irritum fecit gens ista
pactum meum quod pepigeram cum patribus eorum et vocem meam
audire contempsit
Jud 2:21 et ego non delebo gentes quas dimisit Iosue et mortuus est
Jud 2:22 ut in ipsis experiar Israhel utrum custodiant viam Domini et ambulent in
ea sicut custodierunt patres eorum an non
Jud 2:23 dimisit ergo Dominus omnes has nationes et cito subvertere noluit nec
tradidit in manibus Iosue
Jud 3:1 hae sunt gentes quas Dominus dereliquit ut erudiret in eis Israhelem et
omnes qui non noverant bella Chananeorum
Jud 3:2 et postea discerent filii eorum certare cum hostibus et habere
consuetudinem proeliandi
Jud 3:3 quinque satrapas Philisthinorum omnemque Chananeum et Sidonium
atque Eveum qui habitabat in monte Libano de monte Baalhermon usque
ad introitum Emath
Jud 3:4 dimisitque eos ut in ipsis experiretur Israhelem utrum audiret mandata
Domini quae praeceperat patribus eorum per manum Mosi an non
Jud 3:5 itaque filii Israhel habitaverunt in medio Chananei et Hetthei et Amorrei
et Ferezei et Evei et Iebusei
Jud 3:6 et duxerunt uxores filias eorum ipsique filias suas eorum filiis
tradiderunt et servierunt diis eorum
Jud 3:7 feceruntque malum in conspectu Domini et obliti sunt Dei sui servientes
Baalim et Astharoth
Jud 3:8 iratusque Dominus contra Israhel tradidit eos in manus Chusanrasathaim
regis Mesopotamiae servieruntque ei octo annis
Jud 3:9 et clamaverunt ad Dominum qui suscitavit eis salvatorem et liberavit eos
Othonihel videlicet filium Cenez fratrem Chaleb minorem
Jud 3:10 fuitque in eo spiritus Domini et iudicavit Israhel egressusque est ad
pugnam et tradidit Dominus in manu eius Chusanrasathaim regem Syriae
et oppressit eum
Jud 3:11 quievitque terra quadraginta annis et mortuus est Othonihel filius Cenez
Jud 3:12 addiderunt autem filii Israhel facere malum in conspectu Domini qui
confortavit adversum eos Eglon regem Moab quia fecerunt malum in
conspectu eius
Jud 3:13 et copulavit ei filios Ammon et Amalech abiitque et percussit Israhel
atque possedit urbem Palmarum
Jud 3:14 servieruntque filii Israhel Eglon regi Moab decem et octo annis
Jud 3:15 et postea clamaverunt ad Dominum qui suscitavit eis salvatorem
vocabulo Ahoth filium Gera filii Iemini qui utraque manu utebatur pro
dextera miseruntque filii Israhel per illum munera Eglon regi Moab
Jud 3:16 qui fecit sibi gladium ancipitem habentem in medio capulum
longitudinis palmae manus et accinctus est eo subter sagum in dextro
femore
Jud 3:17 obtulitque munera Eglon regi Moab erat autem Eglon crassus nimis
Jud 3:18 cumque obtulisset ei munera prosecutus est socios qui cum eo venerant
Jud 3:19 et reversus de Galgalis ubi erant idola dixit ad regem verbum secretum
habeo ad te o rex et ille imperavit silentium egressisque omnibus qui
circa eum erant
Jud 3:20 ingressus est Ahoth ad eum sedebat autem in aestivo cenaculo solus
dixitque verbum Dei habeo ad te qui statim surrexit de throno
Jud 3:21 extenditque Ahoth manum sinistram et tulit sicam de dextro femore suo
infixitque eam in ventre eius
Jud 3:22 tam valide ut capulus ferrum sequeretur in vulnere ac pinguissimo adipe
stringeretur nec eduxit gladium sed ita ut percusserat reliquit in corpore
statimque per secreta naturae alvi stercora proruperunt
Jud 3:23 Ahoth autem clausis diligentissime ostiis cenaculi et obfirmatis sera
Jud 3:24 per posticam egressus est servique regis ingressi viderunt clausas fores
cenaculi atque dixerunt forsitan purgat alvum in aestivo cubiculo
Jud 3:25 expectantesque diu donec erubescerent et videntes quod nullus aperiret
tulerunt clavem et aperientes invenerunt dominum suum iacentem in
terra mortuum
Jud 3:26 Ahoth autem dum illi turbarentur effugit et pertransiit locum Idolorum
unde reversus fuerat venitque in Seirath
Jud 3:27 et statim insonuit bucina in monte Ephraim descenderuntque cum eo filii
Israhel ipso in fronte gradiente
Jud 3:28 qui dixit ad eos sequimini me tradidit enim Dominus inimicos nostros
Moabitas in manus nostras descenderuntque post eum et occupaverunt
vada Iordanis quae transmittunt in Moab et non dimiserunt transire
quemquam
Jud 3:29 sed percusserunt Moabitas in tempore illo circiter decem milia omnes
robustos et fortes viros nullus eorum evadere potuit
Jud 3:30 humiliatusque est Moab die illo sub manu Israhel et quievit terra
octoginta annis
Jud 3:31 post hunc fuit Samgar filius Anath qui percussit de Philisthim sescentos
viros vomere et ipse quoque defendit Israhel
Jud 4:1 addideruntque filii Israhel facere malum in conspectu Domini post
mortem Ahoth
Jud 4:2 et tradidit illos Dominus in manu Iabin regis Chanaan qui regnavit in
Asor habuitque ducem exercitus sui nomine Sisaram ipse autem
habitabat in Aroseth gentium
Jud 4:3 clamaveruntque filii Israhel ad Dominum nongentos enim habebat
falcatos currus et per viginti annos vehementer oppresserat eos
Jud 4:4 erat autem Debbora prophetis uxor Lapidoth quae iudicabat populum in
illo tempore
Jud 4:5 et sedebat sub palma quae nomine illius vocabatur inter Rama et Bethel
in monte Ephraim ascendebantque ad eam filii Israhel in omne iudicium
Jud 4:6 quae misit et vocavit Barac filium Abinoem de Cedes Nepthalim
dixitque ad eum praecepit tibi Dominus Deus Israhel vade et duc
exercitum in montem Thabor tollesque tecum decem milia pugnatorum
de filiis Nepthalim et de filiis Zabulon
Jud 4:7 ego autem ducam ad te in loco torrentis Cison Sisaram principem
exercitus Iabin et currus eius atque omnem multitudinem et tradam eos
in manu tua
Jud 4:8 dixitque ad eam Barac si venis mecum vadam si nolueris venire non
pergam
Jud 4:9 quae dixit ad eum ibo quidem tecum sed in hac vice tibi victoria non
reputabitur quia in manu mulieris tradetur Sisara surrexit itaque Debbora
et perrexit cum Barac in Cedes
Jud 4:10 qui accitis Zabulon et Nepthalim ascendit cum decem milibus
pugnatorum habens Debboram in comitatu suo
Jud 4:11 Aber autem Cineus recesserat quondam a ceteris Cineis fratribus suis
filiis Obab cognati Mosi et tetenderat tabernacula usque ad vallem quae
vocatur Sennim et erat iuxta Cedes
Jud 4:12 nuntiatumque est Sisarae quod ascendisset Barac filius Abinoem in
montem Thabor
Jud 4:13 et congregavit nongentos falcatos currus omnemque exercitum de
Aroseth gentium ad torrentem Cison
Jud 4:14 dixitque Debbora ad Barac surge haec est enim dies in qua tradidit
Dominus Sisaram in manus tuas en ipse ductor est tuus descendit itaque
Barac de monte Thabor et decem milia pugnatorum cum eo
Jud 4:15 perterruitque Dominus Sisaram et omnes currus eius universamque
multitudinem in ore gladii ad conspectum Barac in tantum ut Sisara de
curru desiliens pedibus fugeret
Jud 4:16 et Barac persequeretur fugientes currus et exercitum usque ad Aroseth
gentium et omnis hostium multitudo usque ad internicionem caderet
Jud 4:17 Sisara autem fugiens pervenit ad tentorium Iahel uxoris Aber Cinei erat
enim pax inter Iabin regem Asor et domum Aber Cinei
Jud 4:18 egressa igitur Iahel in occursum Sisarae dixit ad eum intra ad me domine
mi intra ne timeas qui ingressus tabernaculum eius et opertus ab ea pallio
Jud 4:19 dixit ad eam da mihi obsecro paululum aquae quia valde sitio quae
aperuit utrem lactis et dedit ei bibere et operuit illum
Jud 4:20 dixitque Sisara ad eam sta ante ostium tabernaculi et cum venerit aliquis
interrogans te et dicens numquid hic est aliquis respondebis nullus est
Jud 4:21 tulit itaque Iahel uxor Aber clavum tabernaculi adsumens pariter
malleum et ingressa abscondite et cum silentio posuit supra tempus
capitis eius clavum percussumque malleo defixit in cerebrum usque ad
terram qui soporem morti socians defecit et mortuus est
Jud 4:22 et ecce Barac sequens Sisaram veniebat egressaque Iahel in occursum
eius dixit ei veni et ostendam tibi virum quem quaeris qui cum intrasset
ad eam vidit Sisaram iacentem mortuum et clavum infixum in tempore
eius
Jud 4:23 humiliavit ergo Deus in die illo Iabin regem Chanaan coram filiis Israhel
Jud 4:24 qui crescebant cotidie et forti manu opprimebant Iabin regem Chanaan
donec delerent eum
Jud 5:1 cecineruntque Debbora et Barac filius Abinoem in die illo dicentes
Jud 5:2 qui sponte obtulistis de Israhel animas vestras ad periculum benedicite
Domino
Jud 5:3 audite reges percipite auribus principes ego sum ego sum quae Domino
canam psallam Domino Deo Israhel
Jud 5:4 Domine cum exires de Seir et transires per regiones Edom terra mota est
caelique ac nubes stillaverunt aquis
Jud 5:5 montes fluxerunt a facie Domini et Sinai a facie Domini Dei Israhel
Jud 5:6 in diebus Samgar filii Anath in diebus Iahel quieverunt semitae et qui
ingrediebantur per eas ambulaverunt per calles devios
Jud 5:7 cessaverunt fortes in Israhel et quieverunt donec surgeret Debbora
surgeret mater in Israhel
Jud 5:8 nova bella elegit Dominus et portas hostium ipse subvertit clypeus et
hasta si apparuerint in quadraginta milibus Israhel
Jud 5:9 cor meum diligit principes Israhel qui propria voluntate obtulistis vos
discrimini benedicite Domino
Jud 5:10 qui ascenditis super nitentes asinos et sedetis in iudicio et ambulatis in
via loquimini
Jud 5:11 ubi conlisi sunt currus et hostium est suffocatus exercitus ibi narrentur
iustitiae Domini et clementia in fortes Israhel tunc descendit populus
Domini ad portas et obtinuit principatum
Jud 5:12 surge surge Debbora surge surge et loquere canticum surge Barac et
adprehende captivos tuos fili Abinoem
Jud 5:13 salvatae sunt reliquiae populi Dominus in fortibus dimicavit
Jud 5:14 ex Ephraim delevit eos in Amalech et post eum ex Beniamin in populos
tuos o Amalech de Machir principes descenderunt et de Zabulon qui
exercitum ducerent ad bellandum
Jud 5:15 duces Isachar fuere cum Debbora et Barac vestigia sunt secuti qui quasi
in praeceps ac baratrum se discrimini dedit diviso contra se Ruben
magnanimorum repperta contentio est
Jud 5:16 quare habitas inter duos terminos ut audias sibilos gregum diviso contra
se Ruben magnanimorum repperta contentio est
Jud 5:17 Galaad trans Iordanem quiescebat et Dan vacabat navibus Aser habitabat
in litore maris et in portibus morabatur
Jud 5:18 Zabulon vero et Nepthalim obtulerunt animas suas morti in regione
Merome
Jud 5:19 venerunt reges et pugnaverunt pugnaverunt reges Chanaan in Thanach
iuxta aquas Mageddo et tamen nihil tulere praedantes
Jud 5:20 de caelo dimicatum est contra eos stellae manentes in ordine et cursu suo
adversum Sisaram pugnaverunt
Jud 5:21 torrens Cison traxit cadavera eorum torrens Cadumim torrens Cison
conculca anima mea robustos
Jud 5:22 ungulae equorum ceciderunt fugientibus impetu et per praeceps
ruentibus fortissimis hostium
Jud 5:23 maledicite terrae Meroz dixit angelus Domini maledicite habitatoribus
eius quia non venerunt ad auxilium Domini in adiutorium fortissimorum
eius
Jud 5:24 benedicta inter mulieres Iahel uxor Aber Cinei benedicatur in
tabernaculo suo
Jud 5:25 aquam petenti lac dedit et in fiala principum obtulit butyrum
Jud 5:26 sinistram manum misit ad clavum et dexteram ad fabrorum malleos
percussitque Sisaram quaerens in capite vulneri locum et tempus valide
perforans
Jud 5:27 inter pedes eius ruit defecit et mortuus est ante pedes illius volvebatur et
iacebat exanimis et miserabilis
Jud 5:28 per fenestram prospiciens ululabat mater eius et de cenaculo loquebatur
cur moratur regredi currus eius quare tardaverunt pedes quadrigarum
illius
Jud 5:29 una sapientior ceteris uxoribus eius haec socrui verba respondit
Jud 5:30 forsitan nunc dividit spolia et pulcherrima feminarum eligitur ei vestes
diversorum colorum Sisarae traduntur in praedam et supellex varia ad
ornanda colla congeritur
Jud 5:31 sic pereant omnes inimici tui Domine qui autem diligunt te sicut sol in
ortu suo splendet ita rutilent
Jud 5:32 quievitque terra per quadraginta annos
Jud 6:1 fecerunt autem filii Israhel malum in conspectu Domini qui tradidit eos
in manu Madian septem annis
Jud 6:2 et oppressi sunt valde ab eis feceruntque sibi antra et speluncas in
montibus et munitissima ad repugnandum loca
Jud 6:3 cumque sevisset Israhel ascendebat Madian et Amalech et ceteri
orientalium nationum
Jud 6:4 et apud eos figentes tentoria sicut erant in herbis cuncta vastabant usque
ad introitum Gazae nihilque omnino ad vitam pertinens relinquebant in
Israhel non oves non boves non asinos
Jud 6:5 ipsi enim et universi greges eorum veniebant cum tabernaculis et instar
lucustarum universa conplebant innumera multitudo hominum et
camelorum quicquid tetigerant devastantes
Jud 6:6 humiliatusque est Israhel valde in conspectu Madian
Jud 6:7 et clamavit ad Dominum postulans auxilium contra Madianitas
Jud 6:8 qui misit ad eos virum prophetam et locutus est haec dicit Dominus Deus
Israhel ego vos feci conscendere de Aegypto et eduxi de domo servitutis
Jud 6:9 et liberavi de manu Aegyptiorum et omnium inimicorum qui adfligebant
vos eiecique eos ad introitum vestrum et tradidi vobis terram eorum
Jud 6:10 et dixi ego Dominus Deus vester ne timeatis deos Amorreorum in
quorum terra habitatis et noluistis audire vocem meam
Jud 6:11 venit autem angelus Domini et sedit sub quercu quae erat in Ephra et
pertinebat ad Ioas patrem familiae Ezri cumque Gedeon filius eius
excuteret atque purgaret frumenta in torculari ut fugeret Madian
Jud 6:12 apparuit ei et ait Dominus tecum virorum fortissime
Jud 6:13 dixitque ei Gedeon obsecro Domine si Dominus nobiscum est cur
adprehenderunt nos haec omnia ubi sunt mirabilia eius quae narraverunt
patres nostri atque dixerunt de Aegypto eduxit nos Dominus nunc autem
dereliquit nos et tradidit in manibus Madian
Jud 6:14 respexitque ad eum Dominus et ait vade in hac fortitudine tua et liberabis
Israhel de manu Madian scito quod miserim te
Jud 6:15 qui respondens ait obsecro Domine mi in quo liberabo Israhel ecce
familia mea infima est in Manasse et ego minimus in domo patris mei
Jud 6:16 dixitque ei Dominus ego ero tecum et percuties Madian quasi unum
virum
Jud 6:17 et ille si inveni inquit gratiam coram te da mihi signum quod tu sis qui
loquaris ad me
Jud 6:18 ne recedas hinc donec revertar ad te portans sacrificium et offerens tibi
qui respondit ego praestolabor adventum tuum
Jud 6:19 ingressus est itaque Gedeon et coxit hedum et de farinae modio azymos
panes carnesque ponens in canistro et ius carnium mittens in ollam tulit
omnia sub quercum et obtulit ei
Jud 6:20 cui dixit angelus Domini tolle carnes et panes azymos et pone super
petram illam et ius desuper funde cumque fecisset ita
Jud 6:21 extendit angelus Domini summitatem virgae quam tenebat in manu et
tetigit carnes et azymos panes ascenditque ignis de petra et carnes
azymosque consumpsit angelus autem Domini evanuit ex oculis eius
Jud 6:22 vidensque Gedeon quod esset angelus Domini ait heu mihi Domine Deus
quia vidi angelum Domini facie ad faciem
Jud 6:23 dixitque ei Dominus pax tecum ne timeas non morieris
Jud 6:24 aedificavit ergo ibi Gedeon altare Domino vocavitque illud Domini pax
usque in praesentem diem cum adhuc esset in Ephra quae est familiae
Ezri
Jud 6:25 nocte illa dixit Dominus ad eum tolle taurum patris tui et alterum taurum
annorum septem destruesque aram Baal quae est patris tui et nemus quod
circa aram est succide
Jud 6:26 et aedificabis altare Domino Deo tuo in summitate petrae huius super
quam sacrificium ante posuisti tollesque taurum secundum et offeres
holocaustum super lignorum struem quae de nemore succideris
Jud 6:27 adsumptis igitur Gedeon decem viris de servis suis fecit sicut praeceperat
Dominus timens autem domum patris sui et homines illius civitatis per
diem facere noluit sed omnia nocte conplevit
Jud 6:28 cumque surrexissent viri oppidi eius mane viderunt destructam aram
Baal lucumque succisum et taurum alterum inpositum super altare quod
tunc aedificatum erat
Jud 6:29 dixeruntque ad invicem quis hoc fecit cumque perquirerent auctorem
facti dictum est Gedeon filius Ioas fecit haec omnia
Jud 6:30 et dixerunt ad Ioas produc filium tuum ut moriatur quia destruxit aram
Baal et succidit nemus
Jud 6:31 quibus ille respondit numquid ultores estis Baal et pugnatis pro eo qui
adversarius eius est moriatur antequam lux crastina veniat si deus est
vindicet se de eo qui suffodit aram eius
Jud 6:32 ex illo die vocatus est Gedeon Hierobbaal eo quod dixisset Ioas
ulciscatur se de eo Baal qui suffodit altare eius
Jud 6:33 igitur omnis Madian et Amalech et orientales populi congregati sunt
simul et transeuntes Iordanem castrametati sunt in valle Iezrahel
Jud 6:34 spiritus autem Domini induit Gedeon qui clangens bucina convocavit
domum Abiezer ut sequeretur
Jud 6:35 misitque nuntios in universum Manassen qui et ipse secutus est eum et
alios nuntios in Aser et Zabulon et Nepthalim qui occurrerunt ei
Jud 6:36 dixitque Gedeon ad Dominum si salvum facis per manum meam Israhel
sicut locutus es
Jud 6:37 ponam vellus hoc lanae in area si ros in solo vellere fuerit et in omni
terra siccitas sciam quod per manum meam sicut locutus es liberabis
Israhel
Jud 6:38 factumque est ita et de nocte consurgens expresso vellere concam rore
conplevit
Jud 6:39 dixitque rursus ad Dominum ne irascatur furor tuus contra me si adhuc
semel temptavero signum quaerens in vellere oro ut solum vellus siccum
sit et omnis terra rore madens
Jud 6:40 fecitque Dominus nocte illa ut postulaverat et fuit siccitas in solo vellere
et ros in omni terra
Jud 7:1 igitur Hierobbaal qui est et Gedeon de nocte consurgens et omnis
populus cum eo venit ad fontem qui vocatur Arad erant autem castra
Madian in valle ad septentrionalem plagam collis Excelsi
Jud 7:2 dixitque Dominus ad Gedeon multus tecum est populus nec tradetur
Madian in manus eius ne glorietur contra me Israhel et dicat meis viribus
liberatus sum
Jud 7:3 loquere ad populum et cunctis audientibus praedica qui formidolosus et
timidus est revertatur recesseruntque de monte Galaad et reversa sunt ex
populo viginti duo milia virorum et tantum decem milia remanserunt
Jud 7:4 dixitque Dominus ad Gedeon adhuc populus multus est duc eos ad aquas
et ibi probabo illos et de quo dixero tibi ut tecum vadat ipse pergat quem
ire prohibuero revertatur
Jud 7:5 cumque descendisset populus ad aquas dixit Dominus ad Gedeon qui
lingua lambuerint aquas sicut solent canes lambere separabis eos
seorsum qui autem curvatis genibus biberint in altera parte erunt
Jud 7:6 fuit itaque numerus eorum qui manu ad os proiciente aquas lambuerant
trecenti viri omnis autem reliqua multitudo flexo poplite biberat
Jud 7:7 et ait Dominus ad Gedeon in trecentis viris qui lambuerunt aquas
liberabo vos et tradam Madian in manu tua omnis autem reliqua
multitudo revertatur in locum suum
Jud 7:8 sumptis itaque pro numero cibariis et tubis omnem reliquam
multitudinem abire praecepit ad tabernacula sua et ipse cum trecentis
viris se certamini dedit castra autem Madian erant subter in valle
Jud 7:9 eadem nocte dixit Dominus ad eum surge et descende in castra quia
tradidi eos in manu tua
Jud 7:10 sin autem solus ire formidas descendat tecum Phara puer tuus
Jud 7:11 et cum audieris quid loquantur tunc confortabuntur manus tuae et
securior ad hostium castra descendes descendit ergo ipse et Phara puer
eius in partem castrorum ubi erant armatorum vigiliae
Jud 7:12 Madian autem et Amalech et omnes orientales populi fusi iacebant in
valle ut lucustarum multitudo cameli quoque innumerabiles erant sicut
harena quae iacet in litoribus maris
Jud 7:13 cumque venisset Gedeon narrabat aliquis somnium proximo suo et in
hunc modum referebat quod viderat vidi somnium et videbatur mihi
quasi subcinericius panis ex hordeo volvi et in Madian castra descendere
cumque pervenisset ad tabernaculum percussit illud atque subvertit et
terrae funditus coaequavit
Jud 7:14 respondit is cui loquebatur non est hoc aliud nisi gladius Gedeonis filii
Ioas viri Israhelitae tradidit Deus in manu eius Madian et omnia castra
eius
Jud 7:15 cumque audisset Gedeon somnium et interpretationem eius adoravit et
reversus ad castra Israhel ait surgite tradidit enim Dominus in manus
nostras castra Madian
Jud 7:16 divisitque trecentos viros in tres partes et dedit tubas in manibus eorum
lagoenasque vacuas ac lampadas in medio lagoenarum
Jud 7:17 et dixit ad eos quod me facere videritis hoc facite ingrediar partem
castrorum et quod fecero sectamini
Jud 7:18 quando personaverit tuba in manu mea vos quoque per castrorum
circuitum clangite et conclamate Domino et Gedeoni
Jud 7:19 ingressusque est Gedeon et trecenti viri qui erant cum eo in parte
castrorum incipientibus vigiliis noctis mediae et custodibus suscitatis
coeperunt bucinis clangere et conplodere inter se lagoenas
Jud 7:20 cumque per gyrum castrorum in tribus personarent locis et hydrias
confregissent tenuerunt sinistris manibus lampadas et dextris sonantes
tubas clamaveruntque gladius Domini et Gedeonis
Jud 7:21 stantes singuli in loco suo per circuitum castrorum hostilium omnia
itaque castra turbata sunt et vociferantes ululantesque fugerunt
Jud 7:22 et nihilominus insistebant trecenti viri bucinis personantes inmisitque
Dominus gladium in omnibus castris et mutua se caede truncabant
Jud 7:23 fugientes usque Bethseta et crepidinem Abelmeula in Tebbath
conclamantes autem viri Israhel de Nepthali et Aser et omni Manasse
persequebantur Madian
Jud 7:24 misitque Gedeon nuntios in omnem montem Ephraim dicens descendite
in occursum Madian et occupate aquas usque Bethbera atque Iordanem
clamavitque omnis Ephraim et praeoccupavit aquas atque Iordanem
usque Bethbera
Jud 7:25 adprehensosque duos viros Madian Oreb et Zeb interfecit Oreb in petra
Oreb Zeb vero in torculari Zeb et persecuti sunt Madian capita Oreb et
Zeb portantes ad Gedeon trans fluenta Iordanis
Jud 8:1 dixeruntque ad eum viri Ephraim quid est hoc quod facere voluisti ut non
nos vocares cum ad pugnam pergeres contra Madian iurgantes fortiter et
prope vim inferentes
Jud 8:2 quibus ille respondit quid enim tale facere potui quale vos fecistis nonne
melior est racemus Ephraim vindemiis Abiezer
Jud 8:3 in manus vestras tradidit Dominus principes Madian Oreb et Zeb quid
tale facere potui quale vos fecistis quod cum locutus esset requievit
spiritus eorum quo tumebant contra eum
Jud 8:4 cumque venisset Gedeon ad Iordanem transivit eum cum trecentis viris
qui secum erant et prae lassitudine fugientes persequi non poterant
Jud 8:5 dixitque ad viros Soccoth date obsecro panes populo qui mecum est quia
valde defecerunt ut possimus persequi Zebee et Salmana reges Madian
Jud 8:6 responderunt principes Soccoth forsitan palmae manuum Zebee et
Salmana in manu tua sunt et idcirco postulas ut demus exercitui tuo
panes
Jud 8:7 quibus ille ait cum ergo tradiderit Dominus Zebee et Salmana in manus
meas conteram carnes vestras cum spinis tribulisque deserti
Jud 8:8 et inde conscendens venit in Phanuhel locutusque est ad viros eius loci
similia cui et illi responderunt sicut responderant viri Soccoth
Jud 8:9 dixit itaque et eis cum reversus fuero victor in pace destruam turrem
hanc
Jud 8:10 Zebee autem et Salmana requiescebant cum omni exercitu suo
quindecim milia enim viri remanserant ex omnibus turmis orientalium
populorum caesis centum viginti milibus bellatorum et educentium
gladium
Jud 8:11 ascendensque Gedeon per viam eorum qui in tabernaculis morabantur ad
orientalem partem Nobee et Iecbaa percussit castra hostium qui securi
erant et nihil adversi suspicabantur
Jud 8:12 fugeruntque Zebee et Salmana quos persequens Gedeon conprehendit
turbato omni exercitu eorum
Jud 8:13 revertensque de bello ante solis ortum
Jud 8:14 adprehendit puerum de viris Soccoth interrogavitque eum nomina
principum et seniorum Soccoth et descripsit septuaginta septem viros
Jud 8:15 venitque ad Soccoth et dixit eis en Zebee et Salmana super quibus
exprobrastis mihi dicentes forsitan manus Zebee et Salmana in manibus
tuis sunt et idcirco postulas ut demus viris qui lassi sunt et defecerunt
panes
Jud 8:16 tulit ergo seniores civitatis et spinas deserti ac tribulos et contrivit cum
eis atque comminuit viros Soccoth
Jud 8:17 turrem quoque Phanuhel subvertit occisis habitatoribus civitatis
Jud 8:18 dixitque ad Zebee et Salmana quales fuerunt viri quos occidistis in
Thabor qui responderunt similes tui et unus ex eis quasi filius regis
Jud 8:19 quibus ille ait fratres mei fuerunt filii matris meae vivit Dominus si
servassetis eos non vos occiderem
Jud 8:20 dixitque Ietther primogenito suo surge et interfice eos qui non eduxit
gladium timebat enim quia adhuc puer erat
Jud 8:21 dixeruntque Zebee et Salmana tu surge et inrue in nos quia iuxta aetatem
robur est hominis surrexit Gedeon et interfecit Zebee et Salmana et tulit
ornamenta ac bullas quibus colla regalium camelorum decorari solent
Jud 8:22 dixeruntque omnes viri Israhel ad Gedeon dominare nostri tu et filius
tuus et filius filii tui quia liberasti nos de manu Madian
Jud 8:23 quibus ille ait non dominabor vestri nec dominabitur in vos filius meus
sed dominabitur Dominus
Jud 8:24 dixitque ad eos unam petitionem postulo a vobis date mihi inaures ex
praeda vestra inaures enim aureas Ismahelitae habere consuerant
Jud 8:25 qui responderunt libentissime dabimus expandentesque super terram
pallium proiecerunt in eo inaures de praeda
Jud 8:26 et fuit pondus postulatarum inaurium mille septingenti auri sicli absque
ornamentis et monilibus et veste purpurea quibus Madian reges uti soliti
erant et praeter torques aureos camelorum
Jud 8:27 fecitque ex eo Gedeon ephod et posuit illud in civitate sua Ephra
fornicatusque est omnis Israhel in eo et factum est Gedeoni et omni
domui eius in ruinam
Jud 8:28 humiliatus est autem Madian coram filiis Israhel nec potuerunt ultra
elevare cervices sed quievit terra per quadraginta annos quibus praefuit
Gedeon
Jud 8:29 abiit itaque Hierobbaal filius Ioas et habitavit in domo sua
Jud 8:30 habuitque septuaginta filios qui egressi sunt de femore eius eo quod
plures haberet uxores
Jud 8:31 concubina autem illius quam habebat in Sychem genuit ei filium nomine
Abimelech
Jud 8:32 mortuusque est Gedeon filius Ioas in senectute bona et sepultus in
sepulchro Ioas patris sui in Ephra de familia Ezri
Jud 8:33 postquam autem mortuus est Gedeon aversi sunt filii Israhel et fornicati
cum Baalim percusseruntque cum Baal foedus ut esset eis in deum
Jud 8:34 nec recordati sunt Domini Dei sui qui eruit eos de manu omnium
inimicorum suorum per circuitum
Jud 8:35 nec fecerunt misericordiam cum domo Hierobbaal Gedeon iuxta omnia
bona quae fecerat Israheli
Jud 9:1 abiit autem Abimelech filius Hierobbaal in Sychem ad fratres matris
suae et locutus est ad eos et ad omnem cognationem domus patris matris
suae dicens
Jud 9:2 loquimini ad omnes viros Sychem quid vobis est melius ut dominentur
vestri septuaginta viri omnes filii Hierobbaal an ut dominetur vobis unus
vir simulque considerate quia os vestrum et caro vestra sum
Jud 9:3 locutique sunt fratres matris eius de eo ad omnes viros Sychem universos
sermones istos et inclinaverunt cor eorum post Abimelech dicentes frater
noster est
Jud 9:4 dederuntque illi septuaginta pondo argenti de fano Baalbrith qui conduxit
sibi ex eo viros inopes et vagos secutique sunt eum
Jud 9:5 et venit in domum patris sui Ephra et occidit fratres suos filios
Hierobbaal septuaginta viros super lapidem unum remansitque Ioatham
filius Hierobbaal minimus et absconditus est
Jud 9:6 congregati sunt autem omnes viri Sychem et universae familiae urbis
Mello abieruntque et constituerunt regem Abimelech iuxta quercum quae
stabat in Sychem
Jud 9:7 quod cum nuntiatum esset Ioatham ivit et stetit in vertice montis Garizim
elevataque voce clamavit et dixit audite me viri Sychem ita audiat vos
Deus
Jud 9:8 ierunt ligna ut unguerent super se regem dixeruntque olivae impera nobis
Jud 9:9 quae respondit numquid possum deserere pinguedinem meam qua et dii
utuntur et homines et venire ut inter ligna promovear
Jud 9:10 dixeruntque ligna ad arborem ficum veni et super nos regnum accipe
Jud 9:11 quae respondit eis numquid possum deserere dulcedinem meam
fructusque suavissimos et ire ut inter cetera ligna commovear
Jud 9:12 locuta sunt quoque ligna ad vitem veni et impera nobis
Jud 9:13 quae respondit numquid possum deserere vinum meum quod laetificat
Deum et homines et inter ligna cetera commoveri
Jud 9:14 dixeruntque omnia ligna ad ramnum veni et impera super nos
Jud 9:15 quae respondit eis si vere me regem vobis constituitis venite et sub mea
umbra requiescite sin autem non vultis egrediatur ignis de ramno et
devoret cedros Libani
Jud 9:16 nunc igitur si recte et absque peccato constituistis super vos regem
Abimelech et bene egistis cum Hierobbaal et cum domo eius et
reddidistis vicem beneficiis eius qui pugnavit pro vobis
Jud 9:17 et animam suam dedit periculis ut erueret vos de manu Madian
Jud 9:18 qui nunc surrexistis contra domum patris mei et interfecistis filios eius
septuaginta viros super unum lapidem et constituistis regem Abimelech
filium ancillae eius super habitatores Sychem eo quod frater vester sit
Jud 9:19 si ergo recte et absque vitio egistis cum Hierobbaal et domo eius hodie
laetamini in Abimelech et ille laetetur in vobis
Jud 9:20 sin autem perverse egrediatur ignis ex eo et consumat habitatores
Sychem et oppidum Mello egrediaturque ignis de viris Sychem et de
oppido Mello et devoret Abimelech
Jud 9:21 quae cum dixisset fugit et abiit in Bera habitavitque ibi metu Abimelech
fratris sui
Jud 9:22 regnavit itaque Abimelech super Israhel tribus annis
Jud 9:23 misitque Deus spiritum pessimum inter Abimelech et habitatores
Sychem qui coeperunt eum detestari
Jud 9:24 et scelus interfectionis septuaginta filiorum Hierobbaal et effusionem
sanguinis eorum conferre in Abimelech fratrem suum et in ceteros
Sycimarum principes qui eum adiuverant
Jud 9:25 posueruntque insidias adversum eum in montium summitate et dum
illius praestolantur adventum exercebant latrocinia agentes praedas de
praetereuntibus nuntiatumque est Abimelech
Jud 9:26 venit autem Gaal filius Obed cum fratribus suis et transivit in Sycimam
ad cuius adventum erecti habitatores Sychem
Jud 9:27 egressi sunt in agros vastantes vineas uvasque calcantes et factis
cantantium choris ingressi sunt fanum dei sui et inter epulas et pocula
maledicebant Abimelech
Jud 9:28 clamante Gaal filio Obed quis est Abimelech et quae est Sychem ut
serviamus ei numquid non est filius Hierobbaal et constituit principem
Zebul servum suum super viros Emmor patris Sychem cur igitur
servimus ei
Jud 9:29 utinam daret aliquis populum istum sub manu mea ut auferrem de medio
Abimelech dictumque est Abimelech congrega exercitus multitudinem et
veni
Jud 9:30 Zebul enim princeps civitatis auditis sermonibus Gaal filii Obed iratus
est valde
Jud 9:31 et misit clam ad Abimelech nuntios dicens ecce Gaal filius Obed venit in
Sycimam cum fratribus suis et obpugnat adversum te civitatem
Jud 9:32 surge itaque nocte cum populo qui tecum est et latita in agro
Jud 9:33 et primo mane oriente sole inrue super civitatem illo autem egrediente
adversum te cum populo suo fac ei quod potueris
Jud 9:34 surrexit itaque Abimelech cum omni exercitu suo nocte et tetendit
insidias iuxta Sycimam in quattuor locis
Jud 9:35 egressusque est Gaal filius Obed et stetit in introitu portae civitatis
surrexit autem Abimelech et omnis exercitus cum eo de insidiarum loco
Jud 9:36 cumque vidisset populum Gaal dixit ad Zebul ecce de montibus
multitudo descendit cui ille respondit umbras montium vides quasi
hominum capita et hoc errore deciperis
Jud 9:37 rursumque Gaal ait ecce populus de umbilico terrae descendit et unus
cuneus venit per viam quae respicit quercum
Jud 9:38 cui dixit Zebul ubi est nunc os tuum quo loquebaris quis est Abimelech
ut serviamus ei nonne iste est populus quem despiciebas egredere et
pugna contra eum
Jud 9:39 abiit ergo Gaal spectante Sycimarum populo et pugnavit contra
Abimelech
Jud 9:40 qui persecutus est eum fugientem et in urbem conpulit cecideruntque ex
parte eius plurimi usque ad portam civitatis
Jud 9:41 et Abimelech sedit in Ruma Zebul autem Gaal et socios eius expulit de
urbe nec in ea passus est commorari
Jud 9:42 sequenti ergo die egressus est populus in campum quod cum nuntiatum
esset Abimelech
Jud 9:43 tulit exercitum suum et divisit in tres turmas tendens insidias in agris
vidensque quod egrederetur populus de civitate surrexit et inruit in eos
Jud 9:44 cum cuneo suo obpugnans et obsidens civitatem duae autem turmae
palantes per campum adversarios sequebantur
Jud 9:45 porro Abimelech omni illo die obpugnabat urbem quam cepit interfectis
habitatoribus eius ipsaque destructa ita ut sal in ea dispergeret
Jud 9:46 quod cum audissent qui habitabant in turre Sycimorum ingressi sunt
fanum dei sui Berith ubi foedus cum eo pepigerant et ex eo locus nomen
acceperat qui erat valde munitus
Jud 9:47 Abimelech quoque audiens viros turris Sycimorum pariter conglobatos
Jud 9:48 ascendit in montem Selmon cum omni populo suo et arrepta securi
praecidit arboris ramum inpositumque ferens umero dixit ad socios quod
me vidistis facere cito facite
Jud 9:49 igitur certatim ramos de arboribus praecidentes sequebantur ducem quos
circumdantes praesidio succenderunt atque ita factum est ut fumo et igne
mille hominum necarentur viri pariter ac mulieres habitatorum turris
Sychem
Jud 9:50 Abimelech autem inde proficiscens venit ad oppidum Thebes quod
circumdans obsidebat exercitu
Jud 9:51 erat autem turris excelsa in media civitate ad quam confugerant viri
simul ac mulieres et omnes principes civitatis clausa firmissime ianua et
super turris tectum stantes per propugnacula
Jud 9:52 accedensque Abimelech iuxta turrem pugnabat fortiter et adpropinquans
ostio ignem subponere nitebatur
Jud 9:53 et ecce una mulier fragmen molae desuper iaciens inlisit capiti
Abimelech et confregit cerebrum eius
Jud 9:54 qui vocavit cito armigerum suum et ait ad eum evagina gladium tuum et
percute me ne forte dicatur quod a femina interfectus sim qui iussa
perficiens interfecit eum
Jud 9:55 illoque mortuo omnes qui cum eo erant de Israhel reversi sunt in sedes
suas
Jud 9:56 et reddidit Deus malum quod fecerat Abimelech contra patrem suum
interfectis septuaginta fratribus suis
Jud 9:57 Sycimitis quoque quod operati erant retributum est et venit super eos
maledictio Ioatham filii Hierobbaal
Jud 10:1 post Abimelech surrexit dux in Israhel Thola filius Phoa patrui
Abimelech vir de Isachar qui habitavit in Sanir montis Ephraim
Jud 10:2 et iudicavit Israhel viginti et tribus annis mortuusque ac sepultus est in
Sanir
Jud 10:3 huic successit Iair Galaadites qui iudicavit Israhel per viginti et duos
annos
Jud 10:4 habens triginta filios sedentes super triginta pullos asinarum et principes
triginta civitatum quae ex nomine eius appellatae sunt Avothiair id est
oppida Iair usque in praesentem diem in terra Galaad
Jud 10:5 mortuusque est Iair ac sepultus in loco cui est vocabulum Camon
Jud 10:6 filii autem Israhel peccatis veteribus iungentes nova fecerunt malum in
conspectu Domini et servierunt idolis Baalim et Astharoth et diis Syriae
ac Sidonis et Moab et filiorum Ammon et Philisthim dimiseruntque
Dominum et non colebant eum
Jud 10:7 contra quos iratus tradidit eos in manu Philisthim et filiorum Ammon
Jud 10:8 adflictique sunt et vehementer oppressi per annos decem et octo omnes
qui habitabant trans Iordanem in terra Amorrei quae est in Galaad
Jud 10:9 in tantum ut filii Ammon Iordane transmisso vastarent Iudam et
Beniamin et Ephraim adflictusque est Israhel nimis
Jud 10:10 et clamantes ad Dominum dixerunt peccavimus tibi quia dereliquimus
Deum nostrum et servivimus Baalim
Jud 10:11 quibus locutus est Dominus numquid non Aegyptii et Amorrei filiique
Ammon et Philisthim
Jud 10:12 Sidonii quoque et Amalech et Chanaan oppresserunt vos et clamastis ad
me et erui vos de manu eorum
Jud 10:13 et tamen reliquistis me et coluistis deos alienos idcirco non addam ut
ultra vos liberem
Jud 10:14 ite et invocate deos quos elegistis ipsi vos liberent in tempore angustiae
Jud 10:15 dixeruntque filii Israhel ad Dominum peccavimus redde tu nobis
quicquid tibi placet tantum nunc libera nos
Jud 10:16 quae dicentes omnia de finibus suis alienorum deorum idola proiecerunt
et servierunt Deo qui doluit super miseriis eorum
Jud 10:17 itaque filii Ammon conclamantes in Galaad fixere tentoria contra quos
congregati filii Israhel in Maspha castrametati sunt
Jud 10:18 dixeruntque principes Galaad singuli ad proximos suos qui primus e
nobis contra filios Ammon coeperit dimicare erit dux populi Galaad
Jud 11:1 fuit illo tempore Iepthae Galaadites vir fortissimus atque pugnator filius
meretricis mulieris qui natus est de Galaad
Jud 11:2 habuit autem Galaad uxorem de qua suscepit filios qui postquam
creverant eiecerunt Iepthae dicentes heres in domo patris nostri esse non
poteris quia de altera matre generatus es
Jud 11:3 quos ille fugiens atque devitans habitavit in terra Tob congregatique sunt
ad eum viri inopes et latrocinantes et quasi principem sequebantur
Jud 11:4 in illis diebus pugnabant filii Ammon contra Israhel
Jud 11:5 quibus acriter instantibus perrexerunt maiores natu de Galaad ut tollerent
in auxilium sui Iepthae de terra Tob
Jud 11:6 dixeruntque ad eum veni et esto princeps noster et pugna contra filios
Ammon
Jud 11:7 quibus ille respondit nonne vos estis qui odistis me et eiecistis de domo
patris mei et nunc venistis ad me necessitate conpulsi
Jud 11:8 dixeruntque principes Galaad ad Iepthae ob hanc igitur causam nunc ad
te venimus ut proficiscaris nobiscum et pugnes contra filios Ammon
sisque dux omnium qui habitant in Galaad
Jud 11:9 Iepthae quoque dixit eis si vere venistis ad me ut pugnem pro vobis
contra filios Ammon tradideritque eos Dominus in manus meas ego ero
princeps vester
Jud 11:10 qui responderunt ei Dominus qui haec audit ipse mediator ac testis est
quod nostra promissa faciamus
Jud 11:11 abiit itaque Iepthae cum principibus Galaad fecitque eum omnis populus
principem sui locutusque est Iepthae omnes sermones suos coram
Domino in Maspha
Jud 11:12 et misit nuntios ad regem filiorum Ammon qui ex persona sua dicerent
quid mihi et tibi est quia venisti contra me ut vastares terram meam
Jud 11:13 quibus ille respondit quia tulit Israhel terram meam quando ascendit de
Aegypto a finibus Arnon usque Iaboc atque Iordanem nunc igitur cum
pace redde mihi eam
Jud 11:14 per quos rursum mandavit Iepthae et imperavit eis ut dicerent regi
Ammon
Jud 11:15 haec dicit Iepthae non tulit Israhel terram Moab nec terram filiorum
Ammon
Jud 11:16 sed quando de Aegypto conscenderunt ambulavit per solitudinem usque
ad mare Rubrum et venit in Cades
Jud 11:17 misitque nuntios ad regem Edom dicens dimitte ut transeam per terram
tuam qui noluit adquiescere precibus eius misit quoque et ad regem
Moab qui et ipse transitum praebere contempsit mansit itaque in Cades
Jud 11:18 et circuivit ex latere terram Edom et terram Moab venitque contra
orientalem plagam terrae Moab et castrametatus est trans Arnon nec
voluit intrare terminos Moab Arnon quippe confinium est terrae Moab
Jud 11:19 misit itaque Israhel nuntios ad Seon regem Amorreorum qui habitabat in
Esebon et dixerunt ei dimitte ut transeam per terram tuam usque ad
fluvium
Jud 11:20 qui et ipse Israhel verba despiciens non dimisit eum transire per terminos
suos sed infinita multitudine congregata egressus est contra eum in Iassa
et fortiter resistebat
Jud 11:21 tradiditque eum Dominus in manu Israhel cum omni exercitu suo qui
percussit eum et possedit omnem terram Amorrei habitatoris regionis
illius
Jud 11:22 et universos fines eius de Arnon usque Iaboc et de solitudine usque ad
Iordanem
Jud 11:23 Dominus ergo Deus Israhel subvertit Amorreum pugnante contra illum
populo suo Israhel et tu nunc vis possidere terram eius
Jud 11:24 nonne ea quae possedit Chamos deus tuus tibi iure debentur quae autem
Dominus Deus noster victor obtinuit in nostram cedent possessionem
Jud 11:25 nisi forte melior es Balac filio Sepphor rege Moab aut docere potes quod
iurgatus sit contra Israhel et pugnaverit contra eum
Jud 11:26 quando habitavit in Esebon et viculis eius et in Aroer et villis illius vel in
cunctis civitatibus iuxta Iordanem per trecentos annos quare tanto
tempore nihil super hac repetitione temptastis
Jud 11:27 igitur non ego pecco in te sed tu contra me male agis indicens mihi bella
non iusta iudicet Dominus arbiter huius diei inter Israhel et inter filios
Ammon
Jud 11:28 noluitque adquiescere rex filiorum Ammon verbis Iepthae quae per
nuntios mandaverat
Jud 11:29 factus est ergo super Iepthae spiritus Domini et circumiens Galaad et
Manasse Maspha quoque Galaad et inde transiens ad filios Ammon
Jud 11:30 votum vovit Domino dicens si tradideris filios Ammon in manus meas
Jud 11:31 quicumque primus fuerit egressus de foribus domus meae mihique
occurrerit revertenti cum pace a filiis Ammon eum holocaustum offeram
Domino
Jud 11:32 transivitque Iepthae ad filios Ammon ut pugnaret contra eos quos tradidit
Dominus in manus eius
Jud 11:33 percussitque ab Aroer usque dum venias in Mennith viginti civitates et
usque ad Abel quae est vineis consita plaga magna nimis humiliatique
sunt filii Ammon a filiis Israhel
Jud 11:34 revertenti autem Iepthae in Maspha domum suam occurrit unigenita filia
cum tympanis et choris non enim habebat alios liberos
Jud 11:35 qua visa scidit vestimenta sua et ait heu filia mi decepisti me et ipsa
decepta es aperui enim os meum ad Dominum et aliud facere non potero
Jud 11:36 cui illa respondit pater mi si aperuisti os tuum ad Dominum fac mihi
quodcumque pollicitus es concessa tibi ultione atque victoria de hostibus
tuis
Jud 11:37 dixitque ad patrem hoc solum mihi praesta quod deprecor dimitte me ut
duobus mensibus circumeam montes et plangam virginitatem meam cum
sodalibus meis
Jud 11:38 cui ille respondit vade et dimisit eam duobus mensibus cumque abisset
cum sociis ac sodalibus suis flebat virginitatem suam in montibus
Jud 11:39 expletisque duobus mensibus reversa est ad patrem suum et fecit ei sicut
voverat quae ignorabat virum exinde mos increbuit in Israhel et
consuetudo servata est
Jud 11:40 ut post anni circulum conveniant in unum filiae Israhel et plangant filiam
Iepthae Galaaditae diebus quattuor
Jud 12:1 ecce autem in Ephraim orta seditio est nam transeuntes contra aquilonem
dixerunt ad Iepthae quare vadens ad pugnam contra filios Ammon
vocare nos noluisti ut pergeremus tecum igitur incendimus domum tuam
Jud 12:2 quibus ille respondit disceptatio erat mihi et populo meo contra filios
Ammon vehemens vocavique vos ut mihi praeberetis auxilium et facere
noluistis
Jud 12:3 quod cernens posui in manibus meis animam meam transivique ad filios
Ammon et tradidit eos Dominus in manus meas quid commerui ut
adversum me consurgatis in proelium
Jud 12:4 vocatis itaque ad se cunctis viris Galaad pugnabat contra Ephraim
percusseruntque viri Galaad Ephraim quia dixerat fugitivus est Galaad de
Ephraim et habitat in medio Ephraim et Manasse
Jud 12:5 occupaveruntque Galaaditae vada Iordanis per quae Ephraim reversurus
erat cumque venisset ad ea de Ephraim numero fugiens atque dixisset
obsecro ut me transire permittas dicebant ei Galaaditae numquid
Ephrateus es quo dicente non sum
Jud 12:6 interrogabant eum dic ergo sebboleth quod interpretatur spica qui
respondebat tebboleth eadem littera spicam exprimere non valens
statimque adprehensum iugulabant in ipso Iordanis transitu et ceciderunt
in illo tempore de Ephraim quadraginta duo milia
Jud 12:7 iudicavitque Iepthae Galaadites Israhel sex annis et mortuus est ac
sepultus in civitate sua Galaad
Jud 12:8 post hunc iudicavit Israhel Abessan de Bethleem
Jud 12:9 qui habuit triginta filios et totidem filias quas emittens foras maritis dedit
et eiusdem numeri filiis suis accepit uxores introducens in domum suam
qui septem annis iudicavit Israhel
Jud 12:10 mortuusque est ac sepultus in Bethleem
Jud 12:11 cui successit Ahialon Zabulonites et iudicavit Israhelem decem annis
Jud 12:12 mortuusque est ac sepultus in Zabulon
Jud 12:13 post hunc iudicavit in Israhel Abdon filius Hellel Farathonites
Jud 12:14 qui habuit quadraginta filios et triginta ex eis nepotes ascendentes super
septuaginta pullos asinarum et iudicavit in Israhel octo annis
Jud 12:15 mortuusque est ac sepultus in Farathon terrae Ephraim in monte
Amalech
Jud 13:1 rursumque filii Israhel fecerunt malum in conspectu Domini qui tradidit
eos in manus Philisthinorum quadraginta annis
Jud 13:2 erat autem vir quidam de Saraa et de stirpe Dan nomine Manue habens
uxorem sterilem
Jud 13:3 cui apparuit angelus Domini et dixit ad eam sterilis es et absque liberis
sed concipies et paries filium
Jud 13:4 cave ergo ne vinum bibas ac siceram ne inmundum quicquam comedas
Jud 13:5 quia concipies et paries filium cuius non tanget caput novacula erit enim
nazareus Dei ab infantia sua et ex matris utero et ipse incipiet liberare
Israhel de manu Philisthinorum
Jud 13:6 quae cum venisset ad maritum dixit ei vir Dei venit ad me habens vultum
angelicum terribilis nimis quem cum interrogassem quis esset et unde
venisset et quo nomine vocaretur noluit mihi dicere
Jud 13:7 sed hoc respondit ecce concipies et paries filium cave ne vinum bibas et
siceram et ne aliquo vescaris inmundo erit enim puer nazareus Dei ab
infantia sua et ex utero matris usque ad diem mortis suae
Jud 13:8 oravit itaque Manue Deum et ait obsecro Domine ut vir Dei quem misisti
veniat iterum et doceat nos quid debeamus facere de puero qui nasciturus
est
Jud 13:9 exaudivitque Dominus precantem Manue et apparuit rursum angelus
Domini uxori eius sedenti in agro Manue autem maritus eius non erat
cum ea quae cum vidisset angelum
Jud 13:10 festinavit et cucurrit ad virum suum nuntiavitque ei dicens ecce apparuit
mihi vir quem ante videram
Jud 13:11 qui surrexit et secutus est uxorem suam veniensque ad virum dixit ei tu
es qui locutus es mulieri et ille respondit ego sum
Jud 13:12 cui Manue quando inquit sermo tuus fuerit expletus quid vis ut faciat
puer aut a quo se observare debebit
Jud 13:13 dixitque angelus Domini ad Manue ab omnibus quae locutus sum uxori
tuae abstineat se
Jud 13:14 et quicquid ex vinea nascitur non comedat vinum et siceram non bibat
nullo vescatur inmundo et quod ei praecepi impleat atque custodiat
Jud 13:15 dixitque Manue ad angelum Domini obsecro te ut adquiescas precibus
meis et faciamus tibi hedum de capris
Jud 13:16 cui respondit angelus si me cogis non comedam panes tuos sin autem vis
holocaustum facere offer illud Domino et nesciebat Manue quod angelus
Dei esset
Jud 13:17 dixitque ad eum quod est tibi nomen ut si sermo tuus fuerit expletus
honoremus te
Jud 13:18 cui ille respondit cur quaeris nomen meum quod est mirabile
Jud 13:19 tulit itaque Manue hedum de capris et libamenta et posuit super petram
offerens Domino qui facit mirabilia ipse autem et uxor eius intuebantur
Jud 13:20 cumque ascenderet flamma altaris in caelum angelus Domini in flamma
pariter ascendit quod cum vidisset Manue et uxor eius proni ceciderunt
in terram
Jud 13:21 et ultra non eis apparuit angelus Domini statimque intellexit Manue
angelum esse Domini
Jud 13:22 et dixit ad uxorem suam morte moriemur quia vidimus Deum
Jud 13:23 cui respondit mulier si Dominus nos vellet occidere de manibus nostris
holocaustum et libamenta non suscepisset nec ostendisset nobis haec
omnia neque ea quae sunt ventura dixisset
Jud 13:24 peperit itaque filium et vocavit nomen eius Samson crevitque puer et
benedixit ei Dominus
Jud 13:25 coepitque spiritus Domini esse cum eo in castris Dan inter Saraa et
Esthaol
Jud 14:1 descendit igitur Samson in Thamnatha vidensque ibi mulierem de
filiabus Philisthim
Jud 14:2 ascendit et nuntiavit patri suo et matri dicens vidi mulierem in
Thamnatha de filiabus Philisthinorum quam quaeso ut mihi accipiatis
uxorem
Jud 14:3 cui dixerunt pater et mater sua numquid non est mulier in filiabus
fratrum tuorum et in omni populo meo quia vis accipere uxorem de
Philisthim qui incircumcisi sunt dixitque Samson ad patrem suum hanc
mihi accipe quia placuit oculis meis
Jud 14:4 parentes autem eius nesciebant quod res a Domino fieret et quaereret
occasionem contra Philisthim eo enim tempore Philisthim dominabantur
Israheli
Jud 14:5 descendit itaque Samson cum patre suo et matre in Thamnatha cumque
venissent ad vineas oppidi apparuit catulus leonis saevus rugiens et
occurrit ei
Jud 14:6 inruit autem spiritus Domini in Samson et dilaceravit leonem quasi
hedum in frusta concerperet nihil omnino habens in manu et hoc patri et
matri noluit indicare
Jud 14:7 descenditque et locutus est mulieri quae placuerat oculis eius
Jud 14:8 et post aliquot dies revertens ut acciperet eam declinavit ut videret
cadaver leonis et ecce examen apium in ore leonis erat ac favus mellis
Jud 14:9 quem cum sumpsisset in manibus comedebat in via veniensque ad
patrem suum et matrem dedit eis partem qui et ipsi comederunt nec
tamen eis voluit indicare quod mel de corpore leonis adsumpserat
Jud 14:10 descendit itaque pater eius ad mulierem et fecit filio suo Samson
convivium sic enim iuvenes facere consuerant
Jud 14:11 cum igitur cives loci vidissent eum dederunt ei sodales triginta qui essent
cum eo
Jud 14:12 quibus locutus est Samson proponam vobis problema quod si solveritis
mihi intra septem dies convivii dabo vobis triginta sindones et totidem
tunicas
Jud 14:13 sin autem non potueritis solvere vos dabitis mihi triginta sindones et
eiusdem numeri tunicas qui responderunt ei propone problema ut
audiamus
Jud 14:14 dixitque eis de comedente exivit cibus et de forte est egressa dulcedo nec
potuerunt per tres dies propositionem solvere
Jud 14:15 cumque adesset dies septimus dixerunt ad uxorem Samson blandire viro
tuo et suade ei ut indicet tibi quid significet problema quod si facere
nolueris incendimus et te et domum patris tui an idcirco nos vocastis ad
nuptias ut spoliaretis
Jud 14:16 quae fundebat apud Samson lacrimas et querebatur dicens odisti me et
non diligis idcirco problema quod proposuisti filiis populi mei non vis
mihi exponere at ille respondit patri meo et matri nolui dicere et tibi
indicare potero
Jud 14:17 septem igitur diebus convivii flebat apud eum tandemque die septimo
cum ei molesta esset exposuit quae statim indicavit civibus suis
Jud 14:18 et illi dixerunt ei die septimo ante solis occubitum quid dulcius melle et
quid leone fortius qui ait ad eos si non arassetis in vitula mea non
invenissetis propositionem meam
Jud 14:19 inruit itaque in eo spiritus Domini descenditque Ascalonem et percussit
ibi triginta viros quorum ablatas vestes dedit his qui problema solverant
iratusque nimis ascendit in domum patris sui
Jud 14:20 uxor autem eius accepit maritum unum de amicis eius et pronubis
Jud 15:1 post aliquantum autem temporis cum dies triticeae messis instarent venit
Samson invisere volens uxorem suam et adtulit ei hedum de capris
cumque cubiculum eius solito vellet intrare prohibuit eum pater illius
dicens
Jud 15:2 putavi quod odisses eam et ideo tradidi illam amico tuo sed habet
sororem quae iunior et pulchrior illa est sit tibi pro ea uxor
Jud 15:3 cui respondit Samson ab hac die non erit culpa in me contra Philistheos
faciam enim vobis mala
Jud 15:4 perrexitque et cepit trecentas vulpes caudasque earum iunxit ad caudas et
faces ligavit in medio
Jud 15:5 quas igne succendens dimisit ut huc illucque discurrerent quae statim
perrexerunt in segetes Philisthinorum quibus succensis et conportatae
iam fruges et adhuc stantes in stipula concrematae sunt in tantum ut
vineas quoque et oliveta flamma consumeret
Jud 15:6 dixeruntque Philisthim quis fecit hanc rem quibus dictum est Samson
gener Thamnathei quia tulit uxorem eius et alteri tradidit haec operatus
est ascenderuntque Philisthim et conbuserunt tam mulierem quam
patrem eius
Jud 15:7 quibus ait Samson licet haec feceritis tamen adhuc ex vobis expetam
ultionem et tunc quiescam
Jud 15:8 percussitque eos ingenti plaga ita ut stupentes suram femori inponerent
et descendens habitavit in spelunca petrae Aetham
Jud 15:9 igitur ascendentes Philisthim in terra Iuda castrametati sunt et in loco qui
postea vocatus est Lehi id est Maxilla eorum est fusus exercitus
Jud 15:10 dixeruntque ad eos de tribu Iuda cur ascendistis adversum nos qui
responderunt ut ligemus Samson venimus et reddamus ei quae in nos
operatus est
Jud 15:11 descenderunt ergo tria milia virorum de Iuda ad specum silicis Aetham
dixeruntque ad Samson nescis quod Philisthim imperent nobis quare hoc
facere voluisti quibus ille ait sicut fecerunt mihi feci eis
Jud 15:12 ligare inquiunt te venimus et tradere in manus Philisthinorum iurate
respondit mihi quod non me occidatis
Jud 15:13 dixerunt non te occidimus sed vinctum tradimus ligaveruntque eum
duobus novis funibus et tulerunt de petra Aetham
Jud 15:14 qui cum venisset ad locum Maxillae et Philisthim vociferantes
occurrissent ei inruit spiritus Domini in eum et sicut solent ad odorem
ignis lina consumi ita vincula quibus ligatus erat dissipata sunt et soluta
Jud 15:15 inventamque maxillam id est mandibulam asini quae iacebat arripiens
interfecit in ea mille viros
Jud 15:16 et ait in maxilla asini in mandibula pulli asinarum delevi eos et percussi
mille viros
Jud 15:17 cumque haec canens verba conplesset proiecit mandibulam de manu et
vocavit nomen loci illius Ramathlehi quod interpretatur elevatio
Maxillae
Jud 15:18 sitiensque valde clamavit ad Dominum et ait tu dedisti in manu servi tui
salutem hanc maximam atque victoriam et en siti morior incidamque in
manus incircumcisorum
Jud 15:19 aperuit itaque Dominus molarem dentem in maxilla asini et egressae sunt
ex eo aquae quibus haustis refocilavit spiritum et vires recepit idcirco
appellatum est nomen loci illius Fons invocantis de maxilla usque in
praesentem diem
Jud 15:20 iudicavitque Israhel in diebus Philisthim viginti annis
Jud 16:1 abiit quoque in Gazam et vidit ibi meretricem mulierem ingressusque est
ad eam
Jud 16:2 quod cum audissent Philisthim et percrebruisset apud eos intrasse urbem
Samson circumdederunt eum positis in porta civitatis custodibus et ibi
tota nocte cum silentio praestolantes ut facto mane exeuntem occiderent
Jud 16:3 dormivit autem Samson usque ad noctis medium et inde consurgens
adprehendit ambas portae fores cum postibus suis et sera inpositasque
umeris portavit ad verticem montis qui respicit Hebron
Jud 16:4 post haec amavit mulierem quae habitabat in valle Sorech et vocabatur
Dalila
Jud 16:5 veneruntque ad eam principes Philisthinorum atque dixerunt decipe eum
et disce ab illo in quo tantam habeat fortitudinem et quomodo eum
superare valeamus et vinctum adfligere quod si feceris dabimus tibi
singuli mille centum argenteos
Jud 16:6 locuta est ergo Dalila ad Samson dic mihi obsecro in quo sit tua maxima
fortitudo et quid sit quo ligatus erumpere nequeas
Jud 16:7 cui respondit Samson si septem nervicis funibus necdum siccis et adhuc
humentibus ligatus fuero infirmus ero ut ceteri homines
Jud 16:8 adtuleruntque ad eam satrapae Philisthinorum septem funes ut dixerat
quibus vinxit eum
Jud 16:9 latentibus apud se insidiis et in cubiculo finem rei expectantibus
clamavitque ad eum Philisthim super te Samson qui rupit vincula
quomodo si rumpat quis filum de stuppae tortum putamine cum odorem
ignis acceperit et non est cognitum in quo esset fortitudo eius
Jud 16:10 dixitque ad eum Dalila ecce inlusisti mihi et falsum locutus es saltim
nunc indica quo ligari debeas
Jud 16:11 cui ille respondit si ligatus fuero novis funibus qui numquam fuerunt in
opere infirmus ero et aliorum hominum similis
Jud 16:12 quibus rursum Dalila vinxit eum et clamavit Philisthim super te Samson
in cubiculo insidiis praeparatis qui ita rupit vincula quasi fila telarum
Jud 16:13 dixitque Dalila rursum ad eum usquequo decipis me et falsum loqueris
ostende quo vinciri debeas si inquit septem crines capitis mei cum licio
plexueris et clavum his circumligatum terrae fixeris infirmus ero
Jud 16:14 quod cum fecisset Dalila dixit ad eum Philisthim super te Samson qui
consurgens de somno extraxit clavum cum crinibus et licio
Jud 16:15 dixitque ad eum Dalila quomodo dicis quod ames me cum animus tuus
non sit mecum per tres vices mentitus es mihi et noluisti dicere in quo sit
tua maxima fortitudo
Jud 16:16 cumque molesta ei esset et per multos dies iugiter adhereret spatium ad
quietem non tribuens defecit anima eius et ad mortem usque lassata est
Jud 16:17 tunc aperiens veritatem rei dixit ad eam ferrum numquam ascendit super
caput meum quia nazareus id est consecratus Deo sum de utero matris
meae si rasum fuerit caput meum recedet a me fortitudo mea et deficiam
eroque ut ceteri homines
Jud 16:18 videns illa quod confessus ei esset omnem animum suum misit ad
principes Philisthinorum atque mandavit ascendite adhuc semel quia
nunc mihi aperuit cor suum qui ascenderunt adsumpta pecunia quam
promiserant
Jud 16:19 at illa dormire eum fecit super genua sua et in sinu suo reclinare caput
vocavitque tonsorem et rasit septem crines eius et coepit abicere eum et a
se repellere statim enim ab eo fortitudo discessit
Jud 16:20 dixitque Philisthim super te Samson qui de somno consurgens dixit in
animo suo egrediar sicut ante feci et me excutiam nesciens quod
Dominus recessisset ab eo
Jud 16:21 quem cum adprehendissent Philisthim statim eruerunt oculos eius et
duxerunt Gazam vinctum catenis et clausum in carcere molere fecerunt
Jud 16:22 iamque capilli eius renasci coeperant
Jud 16:23 et principes Philisthinorum convenerunt in unum ut immolarent hostias
magnificas Dagon deo suo et epularentur dicentes tradidit deus noster
inimicum nostrum Samson in manus nostras
Jud 16:24 quod etiam populus videns laudabat deum suum eademque dicebat
tradidit deus noster in manus nostras adversarium qui delevit terram
nostram et occidit plurimos
Jud 16:25 laetantesque per convivia sumptis iam epulis praeceperunt ut vocaretur
Samson et ante eos luderet qui adductus de carcere ludebat ante eos
feceruntque eum stare inter duas columnas
Jud 16:26 qui dixit puero regenti gressus suos dimitte me ut tangam columnas
quibus omnis inminet domus ut recliner super eas et paululum
requiescam
Jud 16:27 domus autem plena erat virorum ac mulierum et erant ibi omnes
principes Philisthinorum ac de tecto et solario circiter tria milia utriusque
sexus spectabant ludentem Samson
Jud 16:28 at ille invocato Domino ait Domine Deus memento mei et redde nunc
mihi pristinam fortitudinem Deus meus ut ulciscar me de hostibus meis
et pro amissione duorum luminum unam ultionem recipiam
Jud 16:29 et adprehendens ambas columnas quibus innitebatur domus alteramque
earum dextera et alteram leva tenens
Jud 16:30 ait moriatur anima mea cum Philisthim concussisque fortiter columnis
cecidit domus super omnes principes et ceteram multitudinem quae ibi
erat multoque plures interfecit moriens quam ante vivus occiderat
Jud 16:31 descendentes autem fratres eius et universa cognatio tulerunt corpus eius
et sepelierunt inter Saraa et Esthaol in sepulchro patris Manue
iudicavitque Israhel viginti annis
Jud 17:1 fuit eo tempore vir quidam de monte Ephraim nomine Michas
Jud 17:2 qui dixit matri suae mille centum argenteos quos separaveras tibi et super
quibus me audiente iuraveras ecce ego habeo et apud me sunt cui illa
respondit benedictus filius meus Domino
Jud 17:3 reddidit ergo eos matri suae quae dixerat ei consecravi et vovi argentum
hoc Domino ut de manu mea suscipiat filius meus et faciat sculptile
atque conflatile et nunc trado illud tibi
Jud 17:4 reddidit igitur matri suae quae tulit ducentos argenteos et dedit eos
argentario ut faceret ex eis sculptile atque conflatile quod fuit in domo
Micha
Jud 17:5 qui aediculam quoque in ea Deo separavit et fecit ephod ac therafin id est
vestem sacerdotalem et idola implevitque unius filiorum suorum manum
et factus est ei sacerdos
Jud 17:6 in diebus illis non erat rex in Israhel sed unusquisque quod sibi rectum
videbatur hoc faciebat
Jud 17:7 fuit quoque alter adulescens de Bethleem Iuda et cognatione eius eratque
ipse Levites et habitabat ibi
Jud 17:8 egressusque de civitate Bethleem peregrinari voluit ubicumque sibi
commodum repperisset cumque venisset in monte Ephraim iter faciens et
declinasset parumper in domum Micha
Jud 17:9 interrogatus est ab eo unde venis qui respondit Levita sum de Bethleem
Iuda et vado ut habitem ubi potuero et utile mihi esse perspexero
Jud 17:10 mane inquit apud me et esto mihi parens ac sacerdos daboque tibi per
annos singulos decem argenteos ac vestem duplicem et quae ad victum
necessaria sunt
Jud 17:11 adquievit et mansit apud hominem fuitque illi quasi unus de filiis
Jud 17:12 implevitque Micha manum eius et habuit apud se puerum sacerdotem
Jud 17:13 nunc scio dicens quod bene mihi faciat Deus habenti levitici generis
sacerdotem
Jud 18:1 in diebus illis non erat rex in Israhel et tribus Dan quaerebat
possessionem sibi ut habitaret in ea usque ad illum enim diem inter
ceteras tribus sortem non acceperat
Jud 18:2 miserunt igitur filii Dan stirpis et familiae suae quinque viros fortissimos
de Saraa et Esthaol ut explorarent terram et diligenter inspicerent
dixeruntque eis ite et considerate terram qui cum pergentes venissent in
montem Ephraim et intrassent domum Micha requieverunt ibi
Jud 18:3 et agnoscentes vocem adulescentis Levitae utentesque illius diversorio
dixerunt ad eum quis te huc adduxit quid hic agis quam ob causam huc
venire voluisti
Jud 18:4 qui respondit eis haec et haec praestitit mihi Michas et me mercede
conduxit ut sim ei sacerdos
Jud 18:5 rogaveruntque eum ut consuleret Dominum et scire possent an prospero
itinere pergerent et res haberet effectum
Jud 18:6 qui respondit eis ite cum pace Dominus respicit viam vestram et iter quo
pergitis
Jud 18:7 euntes itaque quinque viri venerunt Lais videruntque populum
habitantem in ea absque ullo timore iuxta Sidoniorum consuetudinem
securum et quietum nullo eis penitus resistente magnarumque opum et
procul a Sidone atque a cunctis hominibus separatum
Jud 18:8 reversique ad fratres suos in Saraa et Esthaol et quid egissent
sciscitantibus responderunt
Jud 18:9 surgite et ascendamus ad eos vidimus enim terram valde opulentam et
uberem nolite neglegere nolite cessare eamus et possideamus eam nullus
erit labor
Jud 18:10 intrabimus ad securos in regionem latissimam tradetque nobis Dominus
locum in quo nullius rei est penuria eorum quae gignuntur in terra
Jud 18:11 profecti igitur sunt de cognatione Dan id est de Saraa et Esthaol sescenti
viri accincti armis bellicis
Jud 18:12 ascendentesque manserunt in Cariathiarim Iudae qui locus ex eo tempore
castrorum Dan nomen accepit et est post tergum Cariathiarim
Jud 18:13 inde transierunt in montem Ephraim cumque venissent ad domum Micha
Jud 18:14 dixerunt quinque viri qui prius missi fuerant ad considerandam terram
Lais ceteris fratribus suis nostis quod in domibus istis sit ephod et
therafin et sculptile atque conflatile videte quid vobis placeat
Jud 18:15 et cum paululum declinassent ingressi sunt domum adulescentis Levitae
qui erat in domo Micha salutaveruntque eum verbis pacificis
Jud 18:16 sescenti autem viri ita ut erant armati stabant ante ostium
Jud 18:17 at illi qui ingressi fuerant domum iuvenis sculptile et ephod et therafin
atque conflatile tollere nitebantur et sacerdos stabat ante ostium sescentis
viris fortissimis haut procul expectantibus
Jud 18:18 tulerunt igitur qui intraverant sculptile ephod et idola atque conflatile
quibus dixit sacerdos quid facitis
Jud 18:19 cui responderunt tace et pone digitum super os tuum venique nobiscum
ut habeamus te patrem et sacerdotem quid tibi melius est ut sis sacerdos
in domo unius viri an in una tribu et familia in Israhel
Jud 18:20 quod cum audisset adquievit sermonibus eorum et tulit ephod et idola ac
sculptile et cum eis profectus est
Jud 18:21 qui cum pergerent et ante se ire fecissent parvulos et iumenta et omne
quod erat pretiosum
Jud 18:22 iamque a domo Michae essent procul viri qui habitabant in aedibus
Michae conclamantes secuti sunt
Jud 18:23 et post tergum clamare coeperunt qui cum respexissent dixerunt ad
Micham quid tibi vis cur clamas
Jud 18:24 qui respondit deos meos quos mihi feci tulistis et sacerdotem et omnia
quae habeo et dicitis quid tibi est
Jud 18:25 dixeruntque ei filii Dan cave ne ultra loquaris ad nos et veniant ad te viri
animo concitati et ipse cum omni domo tua pereas
Jud 18:26 et sic coepto itinere perrexerunt videns autem Micha quod fortiores se
essent reversus est in domum suam
Jud 18:27 sescenti autem viri tulerunt sacerdotem et quae supra diximus
veneruntque in Lais ad populum quiescentem atque securum et
percusserunt eos in ore gladii urbemque incendio tradiderunt
Jud 18:28 nullo penitus ferente praesidium eo quod procul habitarent a Sidone et
cum nullo hominum haberent quicquam societatis ac negotii erat autem
civitas sita in regione Roob quam rursum extruentes habitaverunt in ea
Jud 18:29 vocato nomine civitatis Dan iuxta vocabulum patris sui quem genuerat
Israhel quae prius Lais dicebatur
Jud 18:30 posueruntque sibi sculptile et Ionathan filium Gersan filii Mosi ac filios
eius sacerdotes in tribu Dan usque ad diem captivitatis suae
Jud 18:31 mansitque apud eos idolum Michae omni tempore quo fuit domus Dei in
Silo in diebus illis non erat rex in Israhel
Jud 19:1 fuit quidam vir Levites habitans in latere montis Ephraim qui accepit
uxorem de Bethleem Iuda
Jud 19:2 quae reliquit eum et reversa est in domum patris sui Bethleem mansitque
apud eum quattuor mensibus
Jud 19:3 secutusque est eam vir suus volens ei reconciliari atque blandiri et secum
reducere habens in comitatu puerum et duos asinos quae suscepit eum et
introduxit in domum patris sui quod cum audisset socer eius eumque
vidisset occurrit ei laetus
Jud 19:4 et amplexatus est hominem mansitque gener in domo soceri tribus diebus
comedens cum eo et bibens familiariter
Jud 19:5 die autem quarto de nocte consurgens proficisci voluit quem tenuit socer
et ait ad eum gusta prius pauxillum panis et conforta stomachum et sic
proficisceris
Jud 19:6 sederuntque simul et comederunt ac biberunt dixitque pater puellae ad
generum suum quaeso te ut hodie hic maneas pariterque laetemur
Jud 19:7 at ille consurgens coepit velle proficisci et nihilominus obnixe eum socer
tenuit et apud se fecit manere
Jud 19:8 mane facto parabat Levites iter cui rursum socer oro te inquit ut
paululum cibi capias et adsumptis viribus donec increscat dies postea
proficiscaris comederunt ergo simul
Jud 19:9 surrexitque adulescens ut pergeret cum uxore sua et puero cui rursum
locutus est socer considera quod dies ad occasum declivior sit et
propinquet ad vesperum mane apud me etiam hodie et duc laetum diem
et cras proficisceris ut vadas in domum tuam
Jud 19:10 noluit gener adquiescere sermonibus eius sed statim perrexit et venit
contra Iebus quae altero nomine vocabatur Hierusalem ducens secum
duos asinos onustos et concubinam
Jud 19:11 iamque aderant iuxta Iebus et dies mutabatur in noctem dixitque puer ad
dominum suum veni obsecro declinemus ad urbem Iebuseorum et
maneamus in ea
Jud 19:12 cui respondit dominus non ingrediar oppidum gentis alienae quae non est
de filiis Israhel sed transibo usque Gabaa
Jud 19:13 et cum illuc pervenero manebimus in ea aut certe in urbe Rama
Jud 19:14 transierunt igitur Iebus et coeptum carpebant iter occubuitque eis sol
iuxta Gabaa quae est in tribu Beniamin
Jud 19:15 deverteruntque ad eam ut manerent ibi quo cum intrassent sedebant in
platea civitatis et nullus eos recipere volebat hospitio
Jud 19:16 et ecce apparuit homo senex revertens de agro et de opere suo vespere
qui et ipse erat de monte Ephraim et peregrinus habitabat in Gabaa
homines autem regionis illius erant filii Iemini
Jud 19:17 elevatisque oculis vidit senex sedentem hominem cum sarcinulis suis in
platea civitatis et dixit ad eum unde venis et quo vadis
Jud 19:18 qui respondit ei profecti sumus de Bethleem Iuda et pergimus ad locum
nostrum qui est in latere montis Ephraim unde ieramus Bethleem et nunc
vadimus ad domum Dei nullusque nos sub tectum suum vult recipere
Jud 19:19 habentes paleas et faenum in asinorum pabulum et panem ac vinum in
meos et ancillae tuae usus et pueri qui mecum est nulla re indigemus nisi
hospitio
Jud 19:20 cui respondit senex pax tecum sit ego praebebo omnia quae necessaria
sunt tantum quaeso ne in platea maneas
Jud 19:21 introduxitque eum in domum suam et pabulum asinis praebuit ac
postquam laverunt pedes suos recepit eos in convivium
Jud 19:22 illis epulantibus et post laborem itineris cibo ac potu reficientibus
corpora venerunt viri civitatis illius filii Belial id est absque iugo et
circumdantes domum senis fores pulsare coeperunt clamantes ad
dominum domus atque dicentes educ virum qui ingressus est domum
tuam ut abutamur eo
Jud 19:23 egressusque est ad eos senex et ait nolite fratres nolite facere malum hoc
quia ingressus est homo hospitium meum et cessate ab hac stultitia
Jud 19:24 habeo filiam virginem et hic homo habet concubinam educam eas ad vos
ut humilietis eas et vestram libidinem conpleatis tantum obsecro ne
scelus hoc contra naturam operemini in virum
Jud 19:25 nolebant adquiescere sermonibus eius quod cernens homo eduxit ad eos
concubinam suam et eis tradidit inludendam qua cum tota nocte abusi
essent dimiserunt eam mane
Jud 19:26 at mulier recedentibus tenebris venit ad ostium domus ubi manebat
dominus suus et ibi corruit
Jud 19:27 mane facto surrexit homo et aperuit ostium ut coeptam expleret viam et
ecce concubina eius iacebat ante ostium sparsis in limine manibus
Jud 19:28 cui ille putans eam quiescere loquebatur surge ut ambulemus qua nihil
respondente intellegens quod erat tulit eam et inposuit asino reversusque
est in domum suam
Jud 19:29 quam cum esset ingressus arripuit gladium et cadaver uxoris cum ossibus
suis in duodecim partes ac frusta concidens misit in omnes terminos
Israhel
Jud 19:30 quod cum vidissent singuli conclamabant numquam res talis facta est in
Israhel ex eo die quo ascenderunt patres nostri de Aegypto usque in
praesens tempus ferte sententiam et in commune decernite quid facto
opus sit
Jud 20:1 egressi sunt itaque omnes filii Israhel et pariter congregati quasi vir unus
de Dan usque Bersabee et terra Galaad ad Dominum in Maspha
Jud 20:2 omnesque anguli populorum et cunctae tribus Israhel in ecclesiam populi
Dei convenerunt quadringenta milia peditum pugnatorum
Jud 20:3 nec latuit filios Beniamin quod ascendissent filii Israhel in Maspha
interrogatusque Levita maritus mulieris interfectae quomodo tantum
scelus perpetratum esset
Jud 20:4 respondit veni in Gabaa Beniamin cum uxore mea illucque deverti
Jud 20:5 et ecce homines civitatis illius circumdederunt nocte domum in qua
manebam volentes me occidere et uxorem meam incredibili libidinis
furore vexantes denique mortua est
Jud 20:6 quam arreptam in frusta concidi misique partes in omnes terminos
possessionis vestrae quia numquam tantum nefas et tam grande piaculum
factum est in Israhel
Jud 20:7 adestis omnes filii Israhel decernite quid facere debeatis
Jud 20:8 stansque omnis populus quasi unius hominis sermone respondit non
recedemus in tabernacula nostra nec suam quisquam intrabit domum
Jud 20:9 sed hoc contra Gabaa in commune faciemus
Jud 20:10 decem viri eligantur e centum ex omnibus tribubus Israhel et centum de
mille et mille de decem milibus ut conportent exercitui cibaria et
possimus pugnantes contra Gabaa Beniamin reddere ei pro scelere quod
meretur
Jud 20:11 convenitque universus Israhel ad civitatem quasi unus homo eadem
mente unoque consilio
Jud 20:12 et miserunt nuntios ad omnem tribum Beniamin qui dicerent cur tantum
nefas in vobis reppertum est
Jud 20:13 tradite homines de Gabaa qui hoc flagitium perpetrarunt ut moriantur et
auferatur malum de Israhel qui noluerunt fratrum suorum filiorum
Israhel audire mandatum
Jud 20:14 sed ex cunctis urbibus quae suae sortis erant convenerunt in Gabaa ut
illis ferrent auxilium et contra universum Israhel populum dimicarent
Jud 20:15 inventique sunt viginti quinque milia de Beniamin educentium gladium
praeter habitatores Gabaa
Jud 20:16 qui septingenti erant viri fortissimi ita sinistra ut dextra proeliantes et sic
fundis ad certum iacientes lapides ut capillum quoque possent percutere
et nequaquam in alteram partem ictus lapidis deferretur
Jud 20:17 virorum quoque Israhel absque filiis Beniamin inventa sunt quadringenta
milia educentium gladios et paratorum ad pugnam
Jud 20:18 qui surgentes venerunt in domum Dei hoc est in Silo consulueruntque
eum atque dixerunt quis erit in exercitu nostro princeps certaminis contra
filios Beniamin quibus respondit Dominus Iudas sit dux vester
Jud 20:19 statimque filii Israhel surgentes mane castrametati sunt iuxta Gabaa
Jud 20:20 et inde procedentes ad pugnam contra Beniamin urbem obpugnare
coeperunt
Jud 20:21 egressique filii Beniamin de Gabaa occiderunt de filiis Israhel die illo
viginti duo milia viros
Jud 20:22 rursum filii Israhel et fortitudine et numero confidentes in eodem loco in
quo prius certaverant aciem direxerunt
Jud 20:23 ita tamen ut prius ascenderent et flerent coram Domino usque ad noctem
consulerentque eum et dicerent debeo ultra procedere ad dimicandum
contra filios Beniamin fratres meos an non quibus ille respondit
ascendite ad eum et inite certamen
Jud 20:24 cumque filii Israhel altero die contra Beniamin ad proelium processissent
Jud 20:25 eruperunt filii Beniamin de portis Gabaa et occurrentes eis tanta in illos
caede baccati sunt ut decem et octo milia virorum educentium gladium
prosternerent
Jud 20:26 quam ob rem omnes filii Israhel venerunt in domum Dei et sedentes
flebant coram Domino ieiunaveruntque illo die usque ad vesperam et
obtulerunt ei holocausta et pacificas victimas
Jud 20:27 et super statu suo interrogaverunt eo tempore ibi erat arca foederis Dei
Jud 20:28 et Finees filius Eleazari filii Aaron praepositus domus consuluerunt
igitur Dominum atque dixerunt exire ultra debemus ad pugnam contra
filios Beniamin fratres nostros an quiescere quibus ait Dominus
ascendite cras enim tradam eos in manus vestras
Jud 20:29 posueruntque filii Israhel insidias per circuitum urbis Gabaa
Jud 20:30 et tertia vice sicut semel et bis contra Beniamin exercitum produxerunt
Jud 20:31 sed et filii Beniamin audacter eruperunt de civitate et fugientes
adversarios longius persecuti sunt ita ut vulnerarent ex eis sicut primo et
secundo die et caederent per duas semitas terga vertentes quarum una
ferebat in Bethel altera in Gabaa atque prosternerent triginta circiter
viros
Jud 20:32 putaverunt enim solito eos more cedere qui fugam arte simulantes iniere
consilium ut abstraherent eos de civitate et quasi fugientes ad supradictas
semitas perducerent
Jud 20:33 omnes itaque filii Israhel surgentes de sedibus suis tetenderunt aciem in
loco qui vocatur Baalthamar insidiae quoque quae circa urbem erant
paulatim se aperire coeperunt
Jud 20:34 et ab occidentali urbis parte procedere sed et alia decem milia virorum de
universo Israhel habitatores urbis ad certamina provocabant
ingravatumque est bellum contra filios Beniamin et non intellexerunt
quod ex omni parte illis instaret interitus
Jud 20:35 percussitque eos Dominus in conspectu filiorum Israhel et interfecerunt
ex eis in illo die viginti quinque milia et centum viros omnes bellatores
et educentes gladium
Jud 20:36 filii autem Beniamin cum se inferiores esse vidissent coeperunt fugere
quod cernentes filii Israhel dederunt eis ad fugiendum locum ut ad
praeparatas insidias devenirent quas iuxta urbem posuerant
Jud 20:37 qui cum repente de latibulis surrexissent et Beniamin terga caedentibus
daret ingressi sunt civitatem et percusserunt eam in ore gladii
Jud 20:38 signum autem dederant filii Israhel his quos in insidiis conlocaverant ut
postquam urbem cepissent ignem accenderent et ascendente in altum
fumo captam urbem demonstrarent
Jud 20:39 quod cum cernerent filii Israhel in ipso certamine positi putaverunt enim
filii Beniamin eos fugere et instantius sequebantur caesis de exercitu
eorum triginta viris
Jud 20:40 et viderent quasi columnam fumi de civitate conscendere Beniamin
quoque retro aspiciens captam cerneret civitatem et flammas in sublime
ferri
Jud 20:41 qui prius simulaverant fugam versa facie fortius resistebant quod cum
vidissent filii Beniamin in fugam versi sunt
Jud 20:42 et ad viam deserti ire coeperunt illuc quoque eos adversariis
persequentibus sed et hii qui urbem succenderant occurrerunt eis
Jud 20:43 atque ita factum est ut ex utraque parte ab hostibus caederentur nec erat
ulla morientium requies ceciderunt atque prostrati sunt ad orientalem
plagam urbis Gabaa
Jud 20:44 fuerunt autem qui in eodem loco interfecti sunt decem et octo milia
virorum omnes robustissimi pugnatores
Jud 20:45 quod cum vidissent qui remanserant de Beniamin fugerunt in
solitudinem et pergebant ad petram cuius vocabulum est Remmon in illa
quoque fuga palantes et in diversa tendentes occiderunt quinque milia
viros et cum ultra tenderent persecuti sunt eos et interfecerunt etiam alios
duo milia
Jud 20:46 et sic factum est ut omnes qui ceciderant de Beniamin in diversis locis
essent viginti quinque milia pugnatores ad bella promptissimi
Jud 20:47 remanserunt itaque de omni numero Beniamin qui evadere potuerant et
fugere in solitudinem sescenti viri sederuntque in petra Remmon
mensibus quattuor
Jud 20:48 regressi autem filii Israhel omnes reliquias civitatis a viris usque ad
iumenta gladio percusserunt cunctasque urbes et viculos Beniamin vorax
flamma consumpsit
Jud 21:1 iuraverunt quoque filii Israhel in Maspha et dixerunt nullus nostrum
dabit filiis Beniamin de filiabus suis uxorem
Jud 21:2 veneruntque omnes ad domum Dei in Silo et in conspectu eius sedentes
usque ad vesperam levaverunt vocem et magno ululatu coeperunt flere
dicentes
Jud 21:3 quare Domine Deus Israhel factum est hoc malum in populo tuo ut hodie
una tribus auferretur ex nobis
Jud 21:4 altera autem die diluculo consurgentes extruxerunt altare obtuleruntque
ibi holocausta et pacificas victimas et dixerunt
Jud 21:5 quis non ascendit in exercitu Domini de universis tribubus Israhel grandi
enim se iuramento constrinxerant cum essent in Maspha interfici eos qui
defuissent
Jud 21:6 ductique paenitentia filii Israhel super fratre suo Beniamin coeperunt
dicere ablata est una tribus de Israhel
Jud 21:7 unde uxores accipient omnes enim in commune iuravimus non daturos
nos his filias nostras
Jud 21:8 idcirco dixerunt quis est de universis tribubus Israhel qui non ascendit ad
Dominum in Maspha et ecce inventi sunt habitatores Iabisgalaad in illo
exercitu non fuisse
Jud 21:9 eo quoque tempore cum essent in Silo nullus ex eis ibi reppertus est
Jud 21:10 miserunt itaque decem milia viros robustissimos et praeceperunt eis ite et
percutite habitatores Iabisgalaad in ore gladii tam uxores quam parvulos
eorum
Jud 21:11 et hoc erit quod observare debetis omne generis masculini et mulieres
quae cognoverunt viros interficite
Jud 21:12 inventaeque sunt de Iabisgalaad quadringentae virgines quae nescierunt
viri torum et adduxerunt eas in castra in Silo in terra Chanaan
Jud 21:13 miseruntque nuntios ad filios Beniamin qui erant in petra Remmon et
praeceperunt eis ut eos in pace susciperent
Jud 21:14 veneruntque filii Beniamin in illo tempore et datae sunt eis uxores de
filiabus Iabisgalaad alias autem non reppererunt quas simili modo
traderent
Jud 21:15 universusque Israhel valde doluit et egit paenitudinem super
interfectione unius tribus ex Israhel
Jud 21:16 dixeruntque maiores natu quid faciemus reliquis qui non acceperunt
uxores omnes in Beniamin feminae conciderunt
Jud 21:17 et magna nobis cura ingentique studio providendum est ne una tribus
deleatur ex Israhel
Jud 21:18 filias nostras eis dare non possumus constricti iuramento et maledictione
qua diximus maledictus qui dederit de filiabus suis uxorem Beniamin
Jud 21:19 ceperuntque consilium atque dixerunt ecce sollemnitas Domini est in
Silo anniversaria quae sita est ad septentrionem urbis Bethel et ad
orientalem plagam viae quae de Bethel tendit ad Sycimam et ad
meridiem oppidi Lebona
Jud 21:20 praeceperuntque filiis Beniamin atque dixerunt ite et latete in vineis
Jud 21:21 cumque videritis filias Silo ad ducendos choros ex more procedere exite
repente de vineis et rapite eas singuli uxores singulas et pergite in terram
Beniamin
Jud 21:22 cumque venerint patres earum ac fratres et adversum vos queri coeperint
atque iurgari dicemus eis miseremini eorum non enim rapuerunt eas iure
bellantium atque victorum sed rogantibus ut acciperent non dedistis et a
vestra parte peccatum est
Jud 21:23 feceruntque filii Beniamin ut sibi fuerat imperatum et iuxta numerum
suum rapuerunt sibi de his quae ducebant choros uxores singulas
abieruntque in possessionem suam aedificantes urbes et habitantes in eis
Jud 21:24 filii quoque Israhel reversi sunt per tribus et familias in tabernacula sua
in diebus illis non erat rex in Israhel sed unusquisque quod sibi rectum
videbatur hoc faciebat
 

 

Book of Ruth

 

Ru 1:1 in diebus unius iudicis quando iudices praeerant facta est fames in terra
abiitque homo de Bethleem Iuda ut peregrinaretur in regione moabitide
cum uxore sua ac duobus liberis
Ru 1:2 ipse vocabatur Helimelech uxor eius Noemi e duobus filiis alter Maalon
et alter Chellion Ephrathei de Bethleem Iuda ingressique regionem
moabitidem morabantur ibi
Ru 1:3 et mortuus est Helimelech maritus Noemi remansitque ipsa cum filiis
Ru 1:4 qui acceperunt uxores moabitidas quarum una vocabatur Orpha altera
Ruth manseruntque ibi decem annis
Ru 1:5 et ambo mortui sunt Maalon videlicet et Chellion remansitque mulier
orbata duobus liberis ac marito
Ru 1:6 et surrexit ut in patriam pergeret cum utraque nuru sua de regione
moabitide audierat enim quod respexisset Dominus populum suum et
dedisset eis escas
Ru 1:7 egressa est itaque de loco peregrinationis suae cum utraque nuru et iam
in via posita revertendi in terram Iuda
Ru 1:8 dixit ad eas ite in domum matris vestrae faciat Dominus vobiscum
misericordiam sicut fecistis cum mortuis et mecum
Ru 1:9 det vobis invenire requiem in domibus virorum quos sortiturae estis et
osculata est eas quae elevata voce flere coeperunt
Ru 1:10 et dicere tecum pergemus ad populum tuum
Ru 1:11 quibus illa respondit revertimini filiae mi cur venitis mecum num ultra
habeo filios in utero meo ut viros ex me sperare possitis
Ru 1:12 revertimini filiae mi abite iam enim senectute confecta sum nec apta
vinculo coniugali etiam si possem hac nocte concipere et parere filios
Ru 1:13 si eos expectare velitis donec crescant et annos impleant pubertatis ante
eritis vetulae quam nubatis nolite quaeso filiae mi quia vestra angustia
me magis premit et egressa est manus Domini contra me
Ru 1:14 elevata igitur voce rursum flere coeperunt Orpha osculata socrum est ac
reversa Ruth adhesit socrui suae
Ru 1:15 cui dixit Noemi en reversa est cognata tua ad populum suum et ad deos
suos vade cum ea
Ru 1:16 quae respondit ne adverseris mihi ut relinquam te et abeam quocumque
perrexeris pergam ubi morata fueris et ego pariter morabor populus tuus
populus meus et Deus tuus Deus meus
Ru 1:17 quae te morientem terra susceperit in ea moriar ibique locum accipiam
sepulturae haec mihi faciat Deus et haec addat si non sola mors me et te
separaverit
Ru 1:18 videns ergo Noemi quod obstinato Ruth animo decrevisset secum
pergere adversari noluit nec ultra ad suos reditum persuadere
Ru 1:19 profectaeque sunt simul et venerunt in Bethleem quibus urbem ingressis
velox apud cunctos fama percrebuit dicebantque mulieres haec est illa
Noemi
Ru 1:20 quibus ait ne vocetis me Noemi id est pulchram sed vocate me Mara hoc
est amaram quia valde me amaritudine replevit Omnipotens
Ru 1:21 egressa sum plena et vacuam reduxit me Dominus cur igitur vocatis me
Noemi quam humiliavit Dominus et adflixit Omnipotens
Ru 1:22 venit ergo Noemi cum Ruth Moabitide nuru sua de terra peregrinationis
suae ac reversa est in Bethleem quando primum hordea metebantur
Ru 2:1 erat autem vir Helimelech consanguineus homo potens et magnarum
opum nomine Booz
Ru 2:2 dixitque Ruth Moabitis ad socrum suam si iubes vadam in agrum et
colligam spicas quae metentium fugerint manus ubicumque clementis in
me patris familias repperero gratiam cui illa respondit vade filia mi
Ru 2:3 abiit itaque et colligebat spicas post terga metentium accidit autem ut
ager ille haberet dominum Booz qui erat de cognatione Helimelech
Ru 2:4 et ecce ipse veniebat de Bethleem dixitque messoribus Dominus
vobiscum qui responderunt ei benedicat tibi Dominus
Ru 2:5 dixitque Booz iuveni qui messoribus praeerat cuius est haec puella
Ru 2:6 qui respondit haec est Moabitis quae venit cum Noemi de regione
moabitide
Ru 2:7 et rogavit ut spicas colligeret remanentes sequens messorum vestigia et
de mane usque nunc stat in agro et ne ad momentum quidem domum
reversa est
Ru 2:8 et ait Booz ad Ruth audi filia ne vadas ad colligendum in alterum agrum
nec recedas ab hoc loco sed iungere puellis meis
Ru 2:9 et ubi messuerint sequere mandavi enim pueris meis ut nemo tibi
molestus sit sed etiam si sitieris vade ad sarcinulas et bibe aquas de
quibus et pueri bibunt
Ru 2:10 quae cadens in faciem suam et adorans super terram dixit ad eum unde
mihi hoc ut invenirem gratiam ante oculos tuos et nosse me dignareris
peregrinam mulierem
Ru 2:11 cui ille respondit nuntiata sunt mihi omnia quae feceris socrui tuae post
mortem viri tui et quod dereliqueris parentes tuos et terram in qua nata es
et veneris ad populum quem ante nesciebas
Ru 2:12 reddat tibi Dominus pro opere tuo et plenam mercedem recipias a
Domino Deo Israhel ad quem venisti et sub cuius confugisti alas
Ru 2:13 quae ait inveni gratiam ante oculos tuos domine mi qui consolatus es me
et locutus es ad cor ancillae tuae quae non sum similis unius puellarum
tuarum
Ru 2:14 dixitque ad eam Booz quando hora vescendi fuerit veni huc et comede
panem et intingue buccellam tuam in aceto sedit itaque ad messorum
latus et congessit pulentam sibi comeditque et saturata est et tulit
reliquias
Ru 2:15 atque inde surrexit ut spicas ex more colligeret praecepit autem Booz
pueris suis dicens etiam si vobiscum metere voluerit ne prohibeatis eam
Ru 2:16 et de vestris quoque manipulis proicite de industria et remanere
permittite ut absque rubore colligat et colligentem nemo corripiat
Ru 2:17 collegit ergo in agro usque ad vesperam et quae collegerat virga caedens
et excutiens invenit hordei quasi oephi mensuram id est tres modios
Ru 2:18 quos portans reversa est in civitatem et ostendit socrui suae insuper
protulit et dedit ei de reliquiis cibi sui quo saturata fuerat
Ru 2:19 dixitque ei socrus ubi hodie collegisti et ubi fecisti opus sit benedictus
qui misertus est tui indicavitque ei apud quem esset operata et nomen
dixit viri quod Booz vocaretur
Ru 2:20 cui respondit Noemi benedictus sit a Domino quoniam eandem gratiam
quam praebuerat vivis servavit et mortuis rursumque propinquus ait
noster est homo
Ru 2:21 et Ruth hoc quoque inquit praecepit mihi ut tamdiu messoribus eius
iungerer donec omnes segetes meterentur
Ru 2:22 cui dixit socrus melius est filia mi ut cum puellis eius exeas ad
metendum ne in alieno agro quispiam resistat tibi
Ru 2:23 iuncta est itaque puellis Booz et tamdiu cum eis messuit donec hordea et
triticum in horreis conderentur
Ru 3:1 postquam autem reversa est ad socrum suam audivit ab ea filia mi
quaeram tibi requiem et providebo ut bene sit tibi
Ru 3:2 Booz iste cuius puellis in agro iuncta es propinquus est noster et hac
nocte aream hordei ventilat
Ru 3:3 lava igitur et unguere et induere cultioribus vestimentis ac descende in
aream non te videat homo donec esum potumque finierit
Ru 3:4 quando autem ierit ad dormiendum nota locum in quo dormiat veniesque
et discoperies pallium quo operitur a parte pedum et proicies te et ibi
iacebis ipse autem dicet tibi quid agere debeas
Ru 3:5 quae respondit quicquid praeceperis faciam
Ru 3:6 descenditque in aream et fecit omnia quae sibi imperaverat socrus
Ru 3:7 cumque comedisset Booz et bibisset et factus esset hilarior issetque ad
dormiendum iuxta acervum manipulorum venit abscondite et discoperto
a pedibus eius pallio se proiecit
Ru 3:8 et ecce nocte iam media expavit homo et conturbatus est viditque
mulierem iacentem ad pedes suos
Ru 3:9 et ait illi quae es illaque respondit ego sum Ruth ancilla tua expande
pallium tuum super famulam tuam quia propinquus es
Ru 3:10 et ille benedicta inquit es Domino filia et priorem misericordiam
posteriore superasti quia non es secuta iuvenes pauperes sive divites
Ru 3:11 noli ergo metuere sed quicquid dixeris mihi faciam tibi scit enim omnis
populus qui habitat intra portas urbis meae mulierem te esse virtutis
Ru 3:12 nec abnuo me propinquum sed est alius me propinquior
Ru 3:13 quiesce hac nocte et facto mane si te voluerit propinquitatis iure retinere
bene res acta est sin autem ille noluerit ego te absque ulla dubitatione
suscipiam vivit Dominus dormi usque mane
Ru 3:14 dormivit itaque ad pedes eius usque ad noctis abscessum surrexitque
antequam homines se cognoscerent mutuo et dixit Booz cave ne quis
noverit quod huc veneris
Ru 3:15 et rursum expande inquit palliolum tuum quo operiris et tene utraque
manu qua extendente et tenente mensus est sex modios hordei et posuit
super eam quae portans ingressa est civitatem
Ru 3:16 et venit ad socrum suam quae dixit ei quid egisti filia narravitque ei
omnia quae sibi fecisset homo
Ru 3:17 et ait ecce sex modios hordei dedit mihi et ait nolo vacuam te reverti ad
socrum tuam
Ru 3:18 dixitque Noemi expecta filia donec videamus quem res exitum habeat
neque enim cessabit homo nisi conpleverit quod locutus est
Ru 4:1 ascendit ergo Booz ad portam et sedit ibi cumque vidisset propinquum
praeterire de quo prius sermo habitus est dixit ad eum declina paulisper
et sede hic vocans eum nomine suo qui devertit et sedit
Ru 4:2 tollens autem Booz decem viros de senioribus civitatis dixit ad eos
sedete hic
Ru 4:3 quibus residentibus locutus est ad propinquum partem agri fratris nostri
Helimelech vendit Noemi quae reversa est de regione moabitide
Ru 4:4 quod audire te volui et tibi dicere coram cunctis sedentibus et maioribus
natu de populo meo si vis possidere iure propinquitatis eme et posside
sin autem tibi displicet hoc ipsum indica mihi ut sciam quid facere
debeam nullus est enim propinquus excepto te qui prior es et me qui
secundus sum at ille respondit ego agrum emam
Ru 4:5 cui dixit Booz quando emeris agrum de manu mulieris Ruth quoque
Moabitidem quae uxor defuncti fuit debes accipere ut suscites nomen
propinqui tui in hereditate sua
Ru 4:6 qui respondit cedo iure propinquitatis neque enim posteritatem familiae
meae delere debeo tu meo utere privilegio quo me libenter carere
profiteor
Ru 4:7 hic autem erat mos antiquitus in Israhel inter propinquos et si quando
alter alteri suo iure cedebat ut esset firma concessio solvebat homo
calciamentum suum et dabat proximo suo hoc erat testimonium cessionis
in Israhel
Ru 4:8 dixit ergo propinquus Booz tolle calciamentum quod statim solvit de
pede suo
Ru 4:9 at ille maioribus natu et universo populo testes inquit vos estis hodie
quod possederim omnia quae fuerunt Helimelech et Chellion et Maalon
tradente Noemi
Ru 4:10 et Ruth Moabitidem uxorem Maalon in coniugium sumpserim ut
suscitem nomen defuncti in hereditate sua ne vocabulum eius de familia
sua ac fratribus et populo deleatur vos inquam huius rei testes estis
Ru 4:11 respondit omnis populus qui erat in porta et maiores natu nos testes
sumus faciat Dominus hanc mulierem quae ingreditur domum tuam sicut
Rachel et Liam quae aedificaverunt domum Israhel ut sit exemplum
virtutis in Ephrata et habeat celebre nomen in Bethleem
Ru 4:12 fiatque domus tua sicut domus Phares quem Thamar peperit Iudae de
semine quod dederit Dominus tibi ex hac puella
Ru 4:13 tulit itaque Booz Ruth et accepit uxorem ingressusque est ad eam et dedit
illi Dominus ut conciperet et pareret filium
Ru 4:14 dixeruntque mulieres ad Noemi benedictus Dominus qui non est passus
ut deficeret successor familiae tuae et vocaretur nomen eius in Israhel
Ru 4:15 et habeas qui consoletur animam tuam et enutriat senectutem de nuru
enim tua natus est quae te diligit et multo tibi est melior quam si septem
haberes filios
Ru 4:16 susceptumque Noemi puerum posuit in sinu suo et nutricis ac gerulae
officio fungebatur
Ru 4:17 vicinae autem mulieres congratulantes ei et dicentes natus est filius
Noemi vocaverunt nomen eius Obed hic est pater Isai patris David
Ru 4:18 hae sunt generationes Phares Phares genuit Esrom
Ru 4:19 Esrom genuit Aram Aram genuit Aminadab
Ru 4:20 Aminadab genuit Naasson Naasson genuit Salma
Ru 4:21 Salma genuit Booz Booz genuit Obed
Ru 4:22 Obed genuit Isai Isai genuit David
 

First Book of Samuel

1Sa 1:1 fuit vir unus de Ramathaimsophim de monte Ephraim et nomen eius
Helcana filius Hieroam filii Heliu filii Thau filii Suph Ephratheus
1Sa 1:2 et habuit duas uxores nomen uni Anna et nomen secundae Fenenna
fueruntque Fenennae filii Annae autem non erant liberi
1Sa 1:3 et ascendebat vir ille de civitate sua statutis diebus ut adoraret et
sacrificaret Domino exercituum in Silo erant autem ibi duo filii Heli Ofni
et Finees sacerdotes Domini
1Sa 1:4 venit ergo dies et immolavit Helcana deditque Fenennae uxori suae et
cunctis filiis eius et filiabus partes
1Sa 1:5 Annae autem dedit partem unam tristis quia Annam diligebat Dominus
autem concluserat vulvam eius
1Sa 1:6 adfligebat quoque eam aemula eius et vehementer angebat in tantum ut
exprobraret quod conclusisset Dominus vulvam eius
1Sa 1:7 sicque faciebat per singulos annos cum redeunte tempore ascenderent
templum Domini et sic provocabat eam porro illa flebat et non capiebat
cibum
1Sa 1:8 dixit ergo ei Helcana vir suus Anna cur fles et quare non comedis et
quam ob rem adfligitur cor tuum numquid non ego melior sum tibi quam
decem filii
1Sa 1:9 surrexit autem Anna postquam comederat in Silo et biberat et Heli
sacerdote sedente super sellam ante postes templi Domini
1Sa 1:10 cum esset amaro animo oravit Dominum flens largiter
1Sa 1:11 et votum vovit dicens Domine exercituum si respiciens videris
adflictionem famulae tuae et recordatus mei fueris nec oblitus ancillae
tuae dederisque servae tuae sexum virilem dabo eum Domino omnes
dies vitae eius et novacula non ascendet super caput eius
1Sa 1:12 factum est ergo cum illa multiplicaret preces coram Domino ut Heli
observaret os eius
1Sa 1:13 porro Anna loquebatur in corde suo tantumque labia illius movebantur et
vox penitus non audiebatur aestimavit igitur eam Heli temulentam
1Sa 1:14 dixitque ei usquequo ebria eris digere paulisper vinum quo mades
1Sa 1:15 respondens Anna nequaquam inquit domine mi nam mulier infelix nimis
ego sum vinumque et omne quod inebriare potest non bibi sed effudi
animam meam in conspectu Domini
1Sa 1:16 ne reputes ancillam tuam quasi unam de filiabus Belial quia ex
multitudine doloris et maeroris mei locuta sum usque in praesens
1Sa 1:17 tunc Heli ait ei vade in pace et Deus Israhel det tibi petitionem quam
rogasti eum
1Sa 1:18 et illa dixit utinam inveniat ancilla tua gratiam in oculis tuis et abiit
mulier in viam suam et comedit vultusque eius non sunt amplius in
diversa mutati
1Sa 1:19 et surrexerunt mane et adoraverunt coram Domino reversique sunt et
venerunt in domum suam Ramatha cognovit autem Helcana Annam
uxorem suam et recordatus est eius Dominus
1Sa 1:20 et factum est post circulum dierum concepit Anna et peperit filium
vocavitque nomen eius Samuhel eo quod a Domino postulasset eum
1Sa 1:21 ascendit autem vir Helcana et omnis domus eius ut immolaret Domino
hostiam sollemnem et votum suum
1Sa 1:22 et Anna non ascendit dixit enim viro suo non vadam donec ablactetur
infans et ducam eum et appareat ante conspectum Domini et maneat ibi
iugiter
1Sa 1:23 et ait ei Helcana vir suus fac quod bonum tibi videtur et mane donec
ablactes eum precorque ut impleat Dominus verbum suum mansit ergo
mulier et lactavit filium suum donec amoveret eum a lacte
1Sa 1:24 et adduxit eum secum postquam ablactaverat in vitulis tribus et tribus
modiis farinae et amphora vini et adduxit eum ad domum Domini in Silo
puer autem erat adhuc infantulus
1Sa 1:25 et immolaverunt vitulum et obtulerunt puerum Heli
1Sa 1:26 et ait obsecro mi domine vivit anima tua domine ego sum illa mulier
quae steti coram te hic orans Dominum
1Sa 1:27 pro puero isto oravi et dedit Dominus mihi petitionem meam quam
postulavi eum
1Sa 1:28 idcirco et ego commodavi eum Domino cunctis diebus quibus fuerit
accommodatus Domino et adoraverunt ibi Dominum et oravit Anna et ait
1Sa 2:1 exultavit cor meum in Domino exaltatum est cornu meum in Domino
dilatatum est os meum super inimicos meos quia laetata sum in salutari
tuo
1Sa 2:2 non est sanctus ut est Dominus neque enim est alius extra te et non est
fortis sicut Deus noster
1Sa 2:3 nolite multiplicare loqui sublimia gloriantes recedant vetera de ore vestro
quoniam Deus scientiarum Dominus est et ipsi praeparantur cogitationes
1Sa 2:4 arcus fortium superatus est et infirmi accincti sunt robore
1Sa 2:5 saturati prius pro pane se locaverunt et famelici saturati sunt donec
sterilis peperit plurimos et quae multos habebat filios infirmata est
1Sa 2:6 Dominus mortificat et vivificat deducit ad infernum et reducit
1Sa 2:7 Dominus pauperem facit et ditat humiliat et sublevat
1Sa 2:8 suscitat de pulvere egenum et de stercore elevat pauperem ut sedeat cum
principibus et solium gloriae teneat Domini enim sunt cardines terrae et
posuit super eos orbem
1Sa 2:9 pedes sanctorum suorum servabit et impii in tenebris conticescent quia
non in fortitudine roborabitur vir
1Sa 2:10 Dominum formidabunt adversarii eius super ipsos in caelis tonabit
Dominus iudicabit fines terrae et dabit imperium regi suo et sublimabit
cornu christi sui
1Sa 2:11 et abiit Helcana Ramatha in domum suam puer autem erat minister in
conspectu Domini ante faciem Heli sacerdotis
1Sa 2:12 porro filii Heli filii Belial nescientes Dominum
1Sa 2:13 neque officium sacerdotum ad populum sed quicumque immolasset
victimam veniebat puer sacerdotis dum coquerentur carnes et habebat
fuscinulam tridentem in manu sua
1Sa 2:14 et mittebat eam in lebetem vel in caldariam aut in ollam sive in
caccabum et omne quod levabat fuscinula tollebat sacerdos sibi sic
faciebant universo Israheli venientium in Silo
1Sa 2:15 etiam antequam adolerent adipem veniebat puer sacerdotis et dicebat
immolanti da mihi carnem ut coquam sacerdoti non enim accipiam a te
carnem coctam sed crudam
1Sa 2:16 dicebatque illi immolans incendatur primum iuxta morem hodie adeps et
tolle tibi quantumcumque desiderat anima tua qui respondens aiebat ei
nequaquam nunc enim dabis alioquin tollam vi
1Sa 2:17 erat ergo peccatum puerorum grande nimis coram Domino quia
detrahebant homines sacrificio Domini
1Sa 2:18 Samuhel autem ministrabat ante faciem Domini puer accinctus ephod
lineo
1Sa 2:19 et tunicam parvam faciebat ei mater sua quam adferebat statutis diebus
ascendens cum viro suo ut immolaret hostiam sollemnem
1Sa 2:20 et benedixit Heli Helcanae et uxori eius dixitque reddat Dominus tibi
semen de muliere hac pro fenore quod commodasti Domino et abierunt
in locum suum
1Sa 2:21 visitavit ergo Dominus Annam et concepit et peperit tres filios et duas
filias et magnificatus est puer Samuhel apud Dominum
1Sa 2:22 Heli autem erat senex valde et audivit omnia quae faciebant filii sui
universo Israheli et quomodo dormiebant cum mulieribus quae
observabant ad ostium tabernaculi
1Sa 2:23 et dixit eis quare facitis res huiuscemodi quas ego audio res pessimas ab
omni populo
1Sa 2:24 nolite filii mi non enim est bona fama quam ego audio ut transgredi
faciatis populum Domini
1Sa 2:25 si peccaverit vir in virum placari ei potest Deus si autem in Domino
peccaverit vir quis orabit pro eo et non audierunt vocem patris sui quia
voluit Dominus occidere eos
1Sa 2:26 puer autem Samuhel proficiebat atque crescebat et placebat tam Deo
quam hominibus
1Sa 2:27 venit autem vir Dei ad Heli et ait ad eum haec dicit Dominus numquid
non aperte revelatus sum domui patris tui cum essent in Aegypto in
domo Pharaonis
1Sa 2:28 et elegi eum ex omnibus tribubus Israhel mihi in sacerdotem ut
ascenderet altare meum et adoleret mihi incensum et portaret ephod
coram me et dedi domui patris tui omnia de sacrificiis filiorum Israhel
1Sa 2:29 quare calce abicitis victimam meam et munera mea quae praecepi ut
offerrentur in templo et magis honorasti filios tuos quam me ut
comederetis primitias omnis sacrificii Israhel populi mei
1Sa 2:30 propterea ait Dominus Deus Israhel loquens locutus sum ut domus tua et
domus patris tui ministraret in conspectu meo usque in sempiternum
nunc autem dicit Dominus absit hoc a me sed quicumque glorificaverit
me glorificabo eum qui autem contemnunt me erunt ignobiles
1Sa 2:31 ecce dies veniunt et praecidam brachium tuum et brachium domus patris
tui ut non sit senex in domo tua
1Sa 2:32 et videbis aemulum tuum in templo in universis prosperis Israhel et non
erit senex in domo tua omnibus diebus
1Sa 2:33 verumtamen non auferam penitus virum ex te ab altari meo sed ut
deficiant oculi tui et tabescat anima tua et pars magna domus tuae
morietur cum ad virilem aetatem venerit
1Sa 2:34 hoc autem erit tibi signum quod venturum est duobus filiis tuis Ofni et
Finees in die uno morientur ambo
1Sa 2:35 et suscitabo mihi sacerdotem fidelem qui iuxta cor meum et animam
meam faciat et aedificabo ei domum fidelem et ambulabit coram christo
meo cunctis diebus
1Sa 2:36 futurum est autem ut quicumque remanserit in domo tua veniat ut oretur
pro eo et offerat nummum argenteum et tortam panis dicatque dimitte me
obsecro ad unam partem sacerdotalem ut comedam buccellam panis
1Sa 3:1 puer autem Samuhel ministrabat Domino coram Heli et sermo Domini
erat pretiosus in diebus illis non erat visio manifesta
1Sa 3:2 factum est ergo in die quadam Heli iacebat in loco suo et oculi eius
caligaverant nec poterat videre
1Sa 3:3 lucerna Dei antequam extingueretur Samuhel autem dormiebat in templo
Domini ubi erat arca Dei
1Sa 3:4 et vocavit Dominus Samuhel qui respondens ait ecce ego
1Sa 3:5 et cucurrit ad Heli et dixit ecce ego vocasti enim me qui dixit non vocavi
revertere dormi et abiit et dormivit
1Sa 3:6 et adiecit Dominus vocare rursum Samuhel consurgensque Samuhel abiit
ad Heli et dixit ecce ego quia vocasti me qui respondit non vocavi te fili
mi revertere et dormi
1Sa 3:7 porro Samuhel necdum sciebat Dominum neque revelatus fuerat ei
sermo Domini
1Sa 3:8 et adiecit Dominus et vocavit adhuc Samuhel tertio qui consurgens abiit
ad Heli
1Sa 3:9 et ait ecce ego quia vocasti me intellexit igitur Heli quia Dominus
vocaret puerum et ait ad Samuhel vade et dormi et si deinceps vocaverit
te dices loquere Domine quia audit servus tuus abiit ergo Samuhel et
dormivit in loco suo
1Sa 3:10 et venit Dominus et stetit et vocavit sicut vocaverat secundo Samuhel
Samuhel et ait Samuhel loquere quia audit servus tuus
1Sa 3:11 et dixit Dominus ad Samuhel ecce ego facio verbum in Israhel quod
quicumque audierit tinnient ambae aures eius
1Sa 3:12 in die illo suscitabo adversum Heli omnia quae locutus sum super
domum eius incipiam et conplebo
1Sa 3:13 praedixi enim ei quod iudicaturus essem domum eius in aeternum
propter iniquitatem eo quod noverat indigne agere filios suos et non
corripuit eos
1Sa 3:14 idcirco iuravi domui Heli quod non expietur iniquitas domus eius
victimis et muneribus usque in aeternum
1Sa 3:15 dormivit autem Samuhel usque mane aperuitque ostia domus Domini et
Samuhel timebat indicare visionem Heli
1Sa 3:16 vocavit ergo Heli Samuhelem et dixit Samuhel fili mi qui respondens ait
praesto sum
1Sa 3:17 et interrogavit eum quis est sermo quem locutus est ad te oro te ne
celaveris me haec faciat tibi Deus et haec addat si absconderis a me
sermonem ex omnibus verbis quae dicta sunt tibi
1Sa 3:18 indicavit itaque ei Samuhel universos sermones et non abscondit ab eo et
ille respondit Dominus est quod bonum est in oculis suis faciat
1Sa 3:19 crevit autem Samuhel et Dominus erat cum eo et non cecidit ex omnibus
verbis eius in terram
1Sa 3:20 et cognovit universus Israhel a Dan usque Bersabee quod fidelis
Samuhel propheta esset Domini
1Sa 3:21 et addidit Dominus ut appareret in Silo quoniam revelatus fuerat
Dominus Samuheli in Silo iuxta verbum Domini et evenit sermo
Samuhelis universo Israheli
1Sa 4:1 egressus est namque Israhel obviam Philisthim in proelium et
castrametatus est iuxta lapidem Adiutorii porro Philisthim venerunt in
Afec
1Sa 4:2 et instruxerunt aciem contra Israhel inito autem certamine terga vertit
Israhel Philistheis et caesa sunt in illo certamine passim per agros quasi
quattuor milia virorum
1Sa 4:3 et reversus est populus ad castra dixeruntque maiores natu de Israhel
quare percussit nos Dominus hodie coram Philisthim adferamus ad nos
de Silo arcam foederis Domini et veniat in medium nostri ut salvet nos
de manu inimicorum nostrorum
1Sa 4:4 misit ergo populus in Silo et tulerunt inde arcam foederis Domini
exercituum sedentis super cherubin erantque duo filii Heli cum arca
foederis Domini Ofni et Finees
1Sa 4:5 cumque venisset arca foederis Domini in castra vociferatus est omnis
Israhel clamore grandi et personuit terra
1Sa 4:6 et audierunt Philisthim vocem clamoris dixeruntque quaenam haec est
vox clamoris magni in castris Hebraeorum et cognoverunt quod arca
Domini venisset in castra
1Sa 4:7 timueruntque Philisthim dicentes venit Deus in castra et ingemuerunt
1Sa 4:8 vae nobis non enim fuit tanta exultatio heri et nudius tertius vae nobis
quis nos servabit de manu deorum sublimium istorum hii sunt dii qui
percusserunt Aegyptum omni plaga in deserto
1Sa 4:9 confortamini et estote viri Philisthim ne serviatis Hebraeis sicut illi
servierunt vobis confortamini et bellate
1Sa 4:10 pugnaverunt ergo Philisthim et caesus est Israhel et fugit unusquisque in
tabernaculum suum et facta est plaga magna nimis et ceciderunt de
Israhel triginta milia peditum
1Sa 4:11 et arca Dei capta est duoque filii Heli mortui sunt Ofni et Finees
1Sa 4:12 currens autem vir de Beniamin ex acie venit in Silo in die illo scissa
veste et conspersus pulvere caput
1Sa 4:13 cumque ille venisset Heli sedebat super sellam contra viam aspectans
erat enim cor eius pavens pro arca Domini vir autem ille postquam
ingressus est nuntiavit urbi et ululavit omnis civitas
1Sa 4:14 et audivit Heli sonitum clamoris dixitque quis est hic sonitus tumultus
huius at ille festinavit et venit et adnuntiavit Heli
1Sa 4:15 Heli autem erat nonaginta et octo annorum et oculi eius caligaverant et
videre non poterat
1Sa 4:16 et dixit ad Heli ego sum qui veni de proelio et ego qui de acie fugi hodie
cui ille ait quid actum est fili mi
1Sa 4:17 respondens autem qui nuntiabat fugit inquit Israhel coram Philisthim et
ruina magna facta est in populo insuper et duo filii tui mortui sunt Ofni
et Finees et arca Dei capta est
1Sa 4:18 cumque ille nominasset arcam Dei cecidit de sella retrorsum iuxta
ostium et fractis cervicibus mortuus est senex enim erat vir et grandevus
et ipse iudicavit Israhel quadraginta annis
1Sa 4:19 nurus autem eius uxor Finees praegnans erat vicinaque partui et audito
nuntio quod capta esset arca Dei et mortuus socer suus et vir suus
incurvavit se et peperit inruerant enim in eam dolores subiti
1Sa 4:20 in ipso autem momento mortis eius dixerunt ei quae stabant circa eam ne
timeas quia filium peperisti quae non respondit eis neque animadvertit
1Sa 4:21 et vocavit puerum Hicabod dicens translata est gloria de Israhel quia
capta est arca Dei et pro socero suo et pro viro suo
1Sa 4:22 et ait translata est gloria ab Israhel eo quod capta esset arca Dei
1Sa 5:1 Philisthim autem tulerunt arcam Dei et asportaverunt eam a lapide
Adiutorii in Azotum
1Sa 5:2 tulerunt Philisthim arcam Dei et intulerunt eam in templum Dagon et
statuerunt eam iuxta Dagon
1Sa 5:3 cumque surrexissent diluculo Azotii altera die ecce Dagon iacebat
pronus in terram ante arcam Domini et tulerunt Dagon et restituerunt
eum in loco suo
1Sa 5:4 rursumque mane die alio consurgentes invenerunt Dagon iacentem super
faciem suam in terram coram arca Domini caput autem Dagon et duae
palmae manuum eius abscisae erant super limen
1Sa 5:5 porro Dagon truncus solus remanserat in loco suo propter hanc causam
non calcant sacerdotes Dagon et omnes qui ingrediuntur templum eius
super limen Dagon in Azoto usque in hodiernum diem
1Sa 5:6 adgravata autem est manus Domini super Azotios et demolitus est eos et
percussit in secretiori parte natium Azotum et fines eius
1Sa 5:7 videntes autem viri azotii huiuscemodi plagam dixerunt non maneat arca
Dei Israhel apud nos quoniam dura est manus eius super nos et super
Dagon deum nostrum
1Sa 5:8 et mittentes congregaverunt omnes satrapas Philisthinorum ad se et
dixerunt quid faciemus de arca Dei Israhel responderuntque Getthei
circumducatur arca Dei Israhel et circumduxerunt arcam Dei Israhel
1Sa 5:9 illis autem circumducentibus eam fiebat manus Dei per singulas civitates
interfectionis magnae nimis et percutiebat viros uniuscuiusque urbis a
parvo usque ad maiorem et conputrescebant prominentes extales eorum
1Sa 5:10 miserunt ergo arcam Dei in Accaron cumque venisset arca Dei in
Accaron exclamaverunt Accaronitae dicentes adduxerunt ad nos arcam
Dei Israhel ut interficiat nos et populum nostrum
1Sa 5:11 miserunt itaque et congregaverunt omnes satrapas Philisthinorum qui
dixerunt dimittite arcam Dei Israhel et revertatur in locum suum et non
interficiat nos cum populo nostro
1Sa 5:12 fiebat enim pavor mortis in singulis urbibus et gravissima valde manus
Dei viri quoque qui mortui non fuerant percutiebantur in secretiori parte
natium et ascendebat ululatus uniuscuiusque civitatis in caelum
1Sa 6:1 fuit ergo arca Domini in regione Philisthinorum septem mensibus
1Sa 6:2 et vocaverunt Philisthim sacerdotes et divinos dicentes quid faciemus de
arca Dei indicate nobis quomodo remittemus eam in locum suum qui
dixerunt
1Sa 6:3 si remittitis arcam Dei Israhel nolite dimittere eam vacuam sed quod
debetis reddite ei pro peccato et tunc curabimini et scietis quare non
recedat manus eius a vobis
1Sa 6:4 qui dixerunt quid est quod pro delicto reddere debeamus ei
responderuntque illi
1Sa 6:5 iuxta numerum provinciarum Philisthim quinque anos aureos facietis et
quinque mures aureos quia plaga una fuit omnibus vobis et satrapis
vestris facietisque similitudines anorum vestrorum et similitudines
murium qui demoliti sunt terram et dabitis Deo Israhel gloriam si forte
relevet manum suam a vobis et a diis vestris et a terra vestra
1Sa 6:6 quare gravatis corda vestra sicut adgravavit Aegyptus et Pharao cor
suum nonne postquam percussus est tunc dimisit eos et abierunt
1Sa 6:7 nunc ergo arripite et facite plaustrum novum unum et duas vaccas fetas
quibus non est inpositum iugum iungite in plaustro et recludite vitulos
earum domi
1Sa 6:8 tolletisque arcam Domini et ponetis in plaustro et vasa aurea quae
exsolvistis ei pro delicto ponetis in capsella ad latus eius et dimittite eam
ut vadat
1Sa 6:9 et aspicietis et si quidem per viam finium suorum ascenderit contra
Bethsames ipse fecit nobis malum hoc grande sin autem minime sciemus
quia nequaquam manus eius tetigit nos sed casu accidit
1Sa 6:10 fecerunt ergo illi hoc modo et tollentes duas vaccas quae lactabant
vitulos iunxerunt ad plaustrum vitulosque earum concluserunt domi
1Sa 6:11 et posuerunt arcam Dei super plaustrum et capsellam quae habebat
mures aureos et similitudinem anorum
1Sa 6:12 ibant autem in directum vaccae per viam quae ducit Bethsames et itinere
uno gradiebantur pergentes et mugientes et non declinabant neque ad
dextram neque ad sinistram sed et satrapae Philisthinorum sequebantur
usque ad terminos Bethsames
1Sa 6:13 porro Bethsamitae metebant triticum in valle et elevantes oculos viderunt
arcam et gavisi sunt cum vidissent
1Sa 6:14 et plaustrum venit in agrum Iosue Bethsamitae et stetit ibi erat autem ibi
lapis magnus et conciderunt ligna plaustri vaccasque inposuerunt super
ea holocaustum Domino
1Sa 6:15 Levitae autem deposuerunt arcam Dei et capsellam quae erat iuxta eam
in qua erant vasa aurea et posuerunt super lapidem grandem viri autem
bethsamitae obtulerunt holocausta et immolaverunt victimas in die illa
Domino
1Sa 6:16 et quinque satrapae Philisthinorum viderunt et reversi sunt in Accaron in
die illa
1Sa 6:17 hii sunt autem ani aurei quos reddiderunt Philisthim pro delicto Domino
Azotus unum Gaza unum Ascalon unum Geth unum Accaron unum
1Sa 6:18 et mures aureos secundum numerum urbium Philisthim quinque
provinciarum ab urbe murata usque ad villam quae erat absque muro et
usque ad Abel magnum super quem posuerunt arcam Domini quae erat
usque in illa die in agro Iosue Bethsamitis
1Sa 6:19 percussit autem de viris bethsamitibus eo quod vidissent arcam Domini
et percussit de populo septuaginta viros et quinquaginta milia plebis
luxitque populus quod percussisset Dominus plebem plaga magna
1Sa 6:20 et dixerunt viri bethsamitae quis poterit stare in conspectu Domini Dei
sancti huius et ad quem ascendet a nobis
1Sa 6:21 miseruntque nuntios ad habitatores Cariathiarim dicentes reduxerunt
Philisthim arcam Domini descendite et ducite eam ad vos
1Sa 7:1 venerunt ergo viri Cariathiarim et duxerunt arcam Domini et intulerunt
eam in domum Abinadab in Gabaa Eleazarum autem filium eius
sanctificaverunt ut custodiret arcam Domini
1Sa 7:2 et factum est ex qua die mansit arca in Cariathiarim multiplicati sunt dies
erat quippe iam annus vicesimus et requievit omnis domus Israhel post
Dominum
1Sa 7:3 ait autem Samuhel ad universam domum Israhel dicens si in toto corde
vestro revertimini ad Dominum auferte deos alienos de medio vestrum et
Astharoth et praeparate corda vestra Domino et servite ei soli et eruet
vos de manu Philisthim
1Sa 7:4 abstulerunt ergo filii Israhel Baalim et Astharoth et servierunt Domino
soli
1Sa 7:5 dixit autem Samuhel congregate universum Israhel in Masphat ut orem
pro vobis Dominum
1Sa 7:6 et convenerunt in Masphat hauseruntque aquam et effuderunt in
conspectu Domini et ieiunaverunt in die illa et dixerunt ibi peccavimus
Domino iudicavitque Samuhel filios Israhel in Masphat
1Sa 7:7 et audierunt Philisthim quod congregati essent filii Israhel in Masphat et
ascenderunt satrapae Philisthinorum ad Israhel quod cum audissent filii
Israhel timuerunt a facie Philisthinorum
1Sa 7:8 dixeruntque ad Samuhel ne cesses pro nobis clamare ad Dominum Deum
nostrum ut salvet nos de manu Philisthinorum
1Sa 7:9 tulit autem Samuhel agnum lactantem unum et obtulit illum holocaustum
integrum Domino et clamavit Samuhel ad Dominum pro Israhel et
exaudivit eum Dominus
1Sa 7:10 factum est ergo cum Samuhel offerret holocaustum Philistheos inire
proelium contra Israhel intonuit autem Dominus fragore magno in die
illa super Philisthim et exterruit eos et caesi sunt a filiis Israhel
1Sa 7:11 egressique viri Israhel de Masphat persecuti sunt Philistheos et
percusserunt eos usque ad locum qui erat subter Bethchar
1Sa 7:12 tulit autem Samuhel lapidem unum et posuit eum inter Masphat et inter
Sen et vocavit nomen eius lapis Adiutorii dixitque hucusque auxiliatus
est nobis Dominus
1Sa 7:13 et humiliati sunt Philisthim nec adposuerunt ultra ut venirent in terminos
Israhel facta est itaque manus Domini super Philistheos cunctis diebus
Samuhel
1Sa 7:14 et redditae sunt urbes quas tulerant Philisthim ab Israhel Israheli ab
Accaron usque Geth et terminos suos liberavit Israhel de manu
Philisthinorum eratque pax inter Israhel et Amorreum
1Sa 7:15 iudicabat quoque Samuhel Israhel cunctis diebus vitae suae
1Sa 7:16 et ibat per singulos annos circumiens Bethel et Galgal et Masphat et
iudicabat Israhelem in supradictis locis
1Sa 7:17 revertebaturque in Ramatha ibi enim erat domus eius et ibi iudicabat
Israhelem aedificavit etiam ibi altare Domino
1Sa 8:1 factum est autem cum senuisset Samuhel posuit filios suos iudices
Israhel
1Sa 8:2 fuitque nomen filii eius primogeniti Iohel et nomen secundi Abia
iudicum in Bersabee
1Sa 8:3 et non ambulaverunt filii illius in viis eius sed declinaverunt post
avaritiam acceperuntque munera et perverterunt iudicium
1Sa 8:4 congregati ergo universi maiores natu Israhel venerunt ad Samuhel in
Ramatha
1Sa 8:5 dixeruntque ei ecce tu senuisti et filii tui non ambulant in viis tuis
constitue nobis regem ut iudicet nos sicut universae habent nationes
1Sa 8:6 displicuitque sermo in oculis Samuhelis eo quod dixissent da nobis
regem ut iudicet nos et oravit Samuhel Dominum
1Sa 8:7 dixit autem Dominus ad Samuhel audi vocem populi in omnibus quae
loquuntur tibi non enim te abiecerunt sed me ne regnem super eos
1Sa 8:8 iuxta omnia opera sua quae fecerunt a die qua eduxi eos de Aegypto
usque ad diem hanc sicut dereliquerunt me et servierunt diis alienis sic
faciunt etiam tibi
1Sa 8:9 nunc ergo audi vocem eorum verumtamen contestare eos et praedic eis
ius regis qui regnaturus est super eos
1Sa 8:10 dixit itaque Samuhel omnia verba Domini ad populum qui petierat a se
regem
1Sa 8:11 et ait hoc erit ius regis qui imperaturus est vobis filios vestros tollet et
ponet in curribus suis facietque sibi equites et praecursores quadrigarum
suarum
1Sa 8:12 et constituet sibi tribunos et centuriones et aratores agrorum suorum et
messores segetum et fabros armorum et curruum suorum
1Sa 8:13 filias quoque vestras faciet sibi unguentarias et focarias et panificas
1Sa 8:14 agros quoque vestros et vineas et oliveta optima tollet et dabit servis suis
1Sa 8:15 sed et segetes vestras et vinearum reditus addecimabit ut det eunuchis et
famulis suis
1Sa 8:16 servos etiam vestros et ancillas et iuvenes optimos et asinos auferet et
ponet in opere suo
1Sa 8:17 greges vestros addecimabit vosque eritis ei servi
1Sa 8:18 et clamabitis in die illa a facie regis vestri quem elegistis vobis et non
exaudiet vos Dominus in die illa
1Sa 8:19 noluit autem populus audire vocem Samuhel sed dixerunt nequaquam
rex enim erit super nos
1Sa 8:20 et erimus nos quoque sicut omnes gentes et iudicabit nos rex noster et
egredietur ante nos et pugnabit bella nostra pro nobis
1Sa 8:21 et audivit Samuhel omnia verba populi et locutus est ea in auribus
Domini
1Sa 8:22 dixit autem Dominus ad Samuhel audi vocem eorum et constitue super
eos regem et ait Samuhel ad viros Israhel vadat unusquisque in civitatem
suam
1Sa 9:1 et erat vir de Beniamin nomine Cis filius Abihel filii Seror filii
Bechoreth filii Afia filii viri Iemini fortis robore
1Sa 9:2 et erat ei filius vocabulo Saul electus et bonus et non erat vir de filiis
Israhel melior illo ab umero et sursum eminebat super omnem populum
1Sa 9:3 perierant autem asinae Cis patris Saul et dixit Cis ad Saul filium suum
tolle tecum unum de pueris et consurgens vade et quaere asinas qui cum
transissent per montem Ephraim
1Sa 9:4 et per terram Salisa et non invenissent transierunt etiam per terram Salim
et non erant sed et per terram Iemini et minime reppererunt
1Sa 9:5 cum autem venissent in terram Suph dixit Saul ad puerum suum qui erat
cum eo veni et revertamur ne forte dimiserit pater meus asinas et
sollicitus sit pro nobis
1Sa 9:6 qui ait ei ecce est vir Dei in civitate hac vir nobilis omne quod loquitur
absque ambiguitate venit nunc ergo eamus illuc si forte indicet nobis de
via nostra propter quam venimus
1Sa 9:7 dixitque Saul ad puerum suum ecce ibimus quid feremus ad virum panis
defecit in sitarciis nostris et sportulam non habemus ut demus homini
Dei nec quicquam aliud
1Sa 9:8 rursum puer respondit Sauli et ait ecce inventa est in manu mea quarta
pars stateris argenti demus homini Dei ut indicet nobis viam nostram
1Sa 9:9 olim in Israhel sic loquebatur unusquisque vadens consulere Deum
venite et eamus ad videntem qui enim propheta dicitur hodie vocabatur
olim videns
1Sa 9:10 et dixit Saul ad puerum suum optimus sermo tuus veni eamus et ierunt in
civitatem in qua erat vir Dei
1Sa 9:11 cumque ascenderent clivum civitatis invenerunt puellas egredientes ad
hauriendam aquam et dixerunt eis num hic est videns
1Sa 9:12 quae respondentes dixerunt illis hic est ecce ante te festina nunc hodie
enim venit in civitate quia sacrificium est hodie populo in excelso
1Sa 9:13 ingredientes urbem statim invenietis eum antequam ascendat excelsum
ad vescendum neque enim comesurus est populus donec ille veniat quia
ipse benedicit hostiae et deinceps comedunt qui vocati sunt nunc ergo
conscendite quia hodie repperietis eum
1Sa 9:14 et ascenderunt in civitatem cumque illi ambularent in medio urbis
apparuit Samuhel egrediens obviam eis ut ascenderet in excelsum
1Sa 9:15 Dominus autem revelaverat auriculam Samuhel ante unam diem quam
veniret Saul dicens
1Sa 9:16 hac ipsa quae nunc est hora cras mittam ad te virum de terra Beniamin et
ungues eum ducem super populum meum Israhel et salvabit populum
meum de manu Philisthinorum quia respexi populum meum venit enim
clamor eorum ad me
1Sa 9:17 cumque aspexisset Samuhel Saulem Dominus ait ei ecce vir quem
dixeram tibi iste dominabitur populo meo
1Sa 9:18 accessit autem Saul ad Samuhelem in medio portae et ait indica oro mihi
ubi est domus videntis
1Sa 9:19 et respondit Samuhel Sauli dicens ego sum videns ascende ante me in
excelsum ut comedatis mecum hodie et dimittam te mane et omnia quae
sunt in corde tuo indicabo tibi
1Sa 9:20 et de asinis quas perdidisti nudius tertius ne sollicitus sis quia inventae
sunt et cuius erunt optima quaeque Israhel nonne tibi et omni domui
patris tui
1Sa 9:21 respondens autem Saul ait numquid non filius Iemini ego sum de minima
tribu Israhel et cognatio mea novissima inter omnes familias de tribu
Beniamin quare ergo locutus es mihi sermonem istum
1Sa 9:22 adsumens itaque Samuhel Saulem et puerum eius introduxit eos in
triclinium et dedit eis locum in capite eorum qui fuerant invitati erant
enim quasi triginta viri
1Sa 9:23 dixitque Samuhel coco da partem quam dedi tibi et praecepi ut reponeres
seorsum apud te
1Sa 9:24 levavit autem cocus armum et posuit ante Saul dixitque Samuhel ecce
quod remansit pone ante te et comede quia de industria servatum est tibi
quando populum vocavi et comedit Saul cum Samuhel in die illa
1Sa 9:25 et descenderunt de excelso in oppidum et locutus est cum Saul in solario
1Sa 9:26 cumque mane surrexissent et iam dilucesceret vocavit Samuhel Saul in
solarium dicens surge ut dimittam te et surrexit Saul egressique sunt
ambo ipse videlicet et Samuhel
1Sa 9:27 cumque descenderent in extrema parte civitatis Samuhel dixit ad Saul dic
puero ut antecedat nos et transeat tu autem subsiste paulisper ut indicem
tibi verbum Domini
1Sa 10:1 tulit autem Samuhel lenticulam olei et effudit super caput eius et
deosculatus eum ait ecce unxit te Dominus super hereditatem suam in
principem
1Sa 10:2 cum abieris hodie a me invenies duos viros iuxta sepulchrum Rachel in
finibus Beniamin in meridie dicentque tibi inventae sunt asinae ad quas
ieras perquirendas et intermissis pater tuus asinis sollicitus est pro vobis
et dicit quid faciam de filio meo
1Sa 10:3 cumque abieris inde et ultra transieris et veneris ad quercum Thabor
invenient te ibi tres viri ascendentes ad Deum in Bethel unus portans tres
hedos et alius tres tortas panis et alius portans lagoenam vini
1Sa 10:4 cumque te salutaverint dabunt tibi duos panes et accipies de manu eorum
1Sa 10:5 post haec venies in collem Domini ubi est statio Philisthinorum et cum
ingressus fueris ibi urbem obviam habebis gregem prophetarum
descendentium de excelso et ante eos psalterium et tympanum et tibiam
et citharam ipsosque prophetantes
1Sa 10:6 et insiliet in te spiritus Domini et prophetabis cum eis et mutaberis in
virum alium
1Sa 10:7 quando ergo evenerint signa haec omnia tibi fac quaecumque invenerit
manus tua quia Dominus tecum est
1Sa 10:8 et descendes ante me in Galgala ego quippe descendam ad te ut offeras
oblationem et immoles victimas pacificas septem diebus expectabis
donec veniam ad te et ostendam tibi quae facias
1Sa 10:9 itaque cum avertisset umerum suum ut abiret a Samuhele inmutavit ei
Deus cor aliud et venerunt omnia signa haec in die illa
1Sa 10:10 veneruntque ad praedictum collem et ecce cuneus prophetarum obvius ei
et insilivit super eum spiritus Dei et prophetavit in medio eorum
1Sa 10:11 videntes autem omnes qui noverant eum heri et nudius tertius quod esset
cum prophetis et prophetaret dixerunt ad invicem quaenam res accidit
filio Cis num et Saul in prophetis
1Sa 10:12 responditque alius ad alterum dicens et quis pater eorum propterea
versum est in proverbium num et Saul inter prophetas
1Sa 10:13 cessavit autem prophetare et venit ad excelsum
1Sa 10:14 dixitque patruus Saul ad eum et ad puerum eius quo abistis qui
responderunt quaerere asinas quas cum non repperissemus venimus ad
Samuhelem
1Sa 10:15 et dixit ei patruus suus indica mihi quid dixerit tibi Samuhel
1Sa 10:16 et ait Saul ad patruum suum indicavit nobis quia inventae essent asinae
de sermone autem regni non indicavit ei quem locutus illi fuerat Samuhel
1Sa 10:17 et convocavit Samuhel populum ad Dominum in Maspha
1Sa 10:18 et ait ad filios Israhel haec dicit Dominus Deus Israhel ego eduxi Israhel
de Aegypto et erui vos de manu Aegyptiorum et de manu omnium regum
qui adfligebant vos
1Sa 10:19 vos autem hodie proiecistis Deum vestrum qui solus salvavit vos de
universis malis et tribulationibus vestris et dixistis nequaquam sed regem
constitue super nos nunc ergo state coram Domino per tribus vestras et
per familias
1Sa 10:20 et adplicuit Samuhel omnes tribus Israhel et cecidit sors tribus Beniamin
1Sa 10:21 et adplicuit tribum Beniamin et cognationes eius et cecidit cognatio
Metri et pervenit usque ad Saul filium Cis quaesierunt ergo eum et non
est inventus
1Sa 10:22 et consuluerunt post haec Dominum utrumnam venturus esset illuc
responditque Dominus ecce absconditus est domi
1Sa 10:23 cucurrerunt itaque et tulerunt eum inde stetitque in medio populi et altior
fuit universo populo ab umero et sursum
1Sa 10:24 et ait Samuhel ad omnem populum certe videtis quem elegit Dominus
quoniam non sit similis ei in omni populo et clamavit cunctus populus et
ait vivat rex
1Sa 10:25 locutus est autem Samuhel ad populum legem regni et scripsit in libro et
reposuit coram Domino et dimisit Samuhel omnem populum singulos in
domum suam
1Sa 10:26 sed et Saul abiit in domum suam in Gabaath et abiit cum eo pars
exercitus quorum tetigerat Deus corda
1Sa 10:27 filii vero Belial dixerunt num salvare nos poterit iste et despexerunt eum
et non adtulerunt ei munera ille vero dissimulabat se audire
1Sa 11:1 ascendit autem Naas Ammonites et pugnare coepit adversus Iabesgalaad
dixeruntque omnes viri Iabes ad Naas habeto nos foederatos et serviemus
tibi
1Sa 11:2 et respondit ad eos Naas Ammonites in hoc feriam vobiscum foedus ut
eruam omnium vestrum oculos dextros ponamque vos obprobrium in
universo Israhel
1Sa 11:3 et dixerunt ad eum seniores Iabes concede nobis septem dies ut mittamus
nuntios in universos terminos Israhel et si non fuerit qui defendat nos
egrediemur ad te
1Sa 11:4 venerunt ergo nuntii in Gabaath Saulis et locuti sunt verba audiente
populo et levavit omnis populus vocem suam et flevit
1Sa 11:5 et ecce Saul veniebat sequens boves de agro et ait quid habet populus
quod plorat et narraverunt ei verba virorum Iabes
1Sa 11:6 et insilivit spiritus Domini in Saul cum audisset verba haec et iratus est
furor eius nimis
1Sa 11:7 et adsumens utrumque bovem concidit in frusta misitque in omnes
terminos Israhel per manum nuntiorum dicens quicumque non exierit
secutusque fuerit Saul et Samuhelem sic fiet bubus eius invasit ergo
timor Domini populum et egressi sunt quasi vir unus
1Sa 11:8 et recensuit eos in Bezec fueruntque filiorum Israhel trecenta milia
virorum autem Iuda triginta milia
1Sa 11:9 et dixerunt nuntiis qui venerant sic dicetis viris qui sunt in Iabesgalaad
cras erit vobis salus cum incaluerit sol venerunt ergo nuntii et
adnuntiaverunt viris Iabes qui laetati sunt
1Sa 11:10 et dixerunt mane exibimus ad vos et facietis nobis omne quod placuerit
vobis
1Sa 11:11 et factum est cum venisset dies crastinus constituit Saul populum in tres
partes et ingressus est media castra in vigilia matutina et percussit
Ammon usque dum incalesceret dies reliqui autem dispersi sunt ita ut
non relinquerentur in eis duo pariter
1Sa 11:12 et ait populus ad Samuhel quis est iste qui dixit Saul non regnabit super
nos date viros et interficiemus eos
1Sa 11:13 et ait Saul non occidetur quisquam in die hac quia hodie fecit Dominus
salutem in Israhel
1Sa 11:14 dixit autem Samuhel ad populum venite et eamus in Galgala et
innovemus ibi regnum
1Sa 11:15 et perrexit omnis populus in Galgala et fecerunt ibi regem Saul coram
Domino in Galgala et immolaverunt ibi victimas pacificas coram
Domino et laetatus est ibi Saul et cuncti viri Israhel nimis
1Sa 12:1 dixit autem Samuhel ad universum Israhel ecce audivi vocem vestram
iuxta omnia quae locuti estis ad me et constitui super vos regem
1Sa 12:2 et nunc rex graditur ante vos ego autem senui et incanui porro filii mei
vobiscum sunt itaque conversatus coram vobis ab adulescentia mea
usque ad diem hanc ecce praesto sum
1Sa 12:3 loquimini de me coram Domino et coram christo eius utrum bovem
cuiusquam tulerim an asinum si quempiam calumniatus sum si oppressi
aliquem si de manu cuiusquam munus accepi et contemnam illud hodie
restituamque vobis
1Sa 12:4 et dixerunt non es calumniatus nos neque oppressisti neque tulisti de
manu alicuius quippiam
1Sa 12:5 dixitque ad eos testis Dominus adversus vos et testis christus eius in die
hac quia non inveneritis in manu mea quippiam et dixerunt testis
1Sa 12:6 et ait Samuhel ad populum Dominus qui fecit Mosen et Aaron et eduxit
patres nostros de terra Aegypti
1Sa 12:7 nunc ergo state ut iudicio contendam adversum vos coram Domino de
omnibus misericordiis Domini quas fecit vobiscum et cum patribus
vestris
1Sa 12:8 quomodo ingressus est Iacob in Aegyptum et clamaverunt patres vestri
ad Dominum et misit Dominus Mosen et Aaron et eduxit patres vestros
ex Aegypto et conlocavit eos in loco hoc
1Sa 12:9 qui obliti sunt Domini Dei sui et tradidit eos in manu Sisarae magistri
militiae Asor et in manu Philisthinorum et in manu regis Moab et
pugnaverunt adversum eos
1Sa 12:10 postea autem clamaverunt ad Dominum et dixerunt peccavimus quia
dereliquimus Dominum et servivimus Baalim et Astharoth nunc ergo
erue nos de manu inimicorum nostrorum et serviemus tibi
1Sa 12:11 et misit Dominus Hierobaal et Bedan et Ieptha et Samuhel et eruit vos de
manu inimicorum vestrorum per circuitum et habitastis confidenter
1Sa 12:12 videntes autem quod Naas rex filiorum Ammon venisset adversum vos
dixistis mihi nequaquam sed rex imperabit nobis cum Dominus Deus
vester regnaret in vobis
1Sa 12:13 nunc ergo praesto est rex vester quem elegistis et petistis ecce dedit
vobis Dominus regem
1Sa 12:14 si timueritis Dominum et servieritis ei et audieritis vocem eius et non
exasperaveritis os Domini eritis et vos et rex qui imperat vobis sequentes
Dominum Deum vestrum
1Sa 12:15 si autem non audieritis vocem Domini sed exasperaveritis sermonem
Domini erit manus Domini super vos et super patres vestros
1Sa 12:16 sed et nunc state et videte rem istam grandem quam facturus est
Dominus in conspectu vestro
1Sa 12:17 numquid non messis tritici est hodie invocabo Dominum et dabit voces
et pluvias et scietis et videbitis quia grande malum feceritis vobis in
conspectu Domini petentes super vos regem
1Sa 12:18 et clamavit Samuhel ad Dominum et dedit Dominus voces et pluviam in
die illa
1Sa 12:19 et timuit omnis populus nimis Dominum et Samuhelem dixitque
universus populus ad Samuhel ora pro servis tuis ad Dominum Deum
tuum ut non moriamur addidimus enim universis peccatis nostris malum
ut peteremus nobis regem
1Sa 12:20 dixit autem Samuhel ad populum nolite timere vos fecistis universum
malum hoc verumtamen nolite recedere a tergo Domini et servite
Domino in omni corde vestro
1Sa 12:21 et nolite declinare post vana quae non proderunt vobis neque eruent vos
quia vana sunt
1Sa 12:22 et non derelinquet Dominus populum suum propter nomen suum
magnum quia iuravit Dominus facere vos sibi populum
1Sa 12:23 absit autem a me hoc peccatum in Domino ut cessem orare pro vobis et
docebo vos viam bonam et rectam
1Sa 12:24 igitur timete Dominum et servite ei in veritate et ex toto corde vestro
vidistis enim magnifica quae in vobis gesserit
1Sa 12:25 quod si perseveraveritis in malitia et vos et rex vester pariter peribitis
1Sa 13:1 filius unius anni Saul cum regnare coepisset duobus autem annis regnavit
super Israhel
1Sa 13:2 et elegit sibi Saul tria milia de Israhel et erant cum Saul duo milia in
Machmas et in monte Bethel mille autem cum Ionathan in Gabaath
Beniamin porro ceterum populum remisit unumquemque in tabernacula
sua
1Sa 13:3 et percussit Ionathan stationem Philisthim quae erat in Gabaa quod cum
audissent Philisthim Saul cecinit bucina in omni terra dicens audiant
Hebraei
1Sa 13:4 et universus Israhel audivit huiuscemodi famam percussit Saul stationem
Philisthinorum et erexit se Israhel adversum Philisthim clamavit ergo
populus post Saul in Galgala
1Sa 13:5 et Philisthim congregati sunt ad proeliandum contra Israhel triginta milia
curruum et sex milia equitum et reliquum vulgus sicut harena quae est in
litore maris plurima et ascendentes castrametati sunt in Machmas ad
orientem Bethaven
1Sa 13:6 quod cum vidissent viri Israhel se in arto sitos adflictus est enim populus
absconderunt se in speluncis et in abditis in petris quoque et in antris et
in cisternis
1Sa 13:7 Hebraei autem transierunt Iordanem terram Gad et Galaad cumque adhuc
esset Saul in Galgal universus populus perterritus est qui sequebatur eum
1Sa 13:8 et expectavit septem diebus iuxta placitum Samuhel et non venit
Samuhel in Galgala dilapsusque est populus ab eo
1Sa 13:9 ait ergo Saul adferte mihi holocaustum et pacifica et obtulit holocaustum
1Sa 13:10 cumque conplesset offerens holocaustum ecce Samuhel veniebat et
egressus est Saul obviam ei ut salutaret eum
1Sa 13:11 locutusque est ad eum Samuhel quid fecisti respondit Saul quia vidi
quod dilaberetur populus a me et tu non veneras iuxta placitos dies porro
Philisthim congregati fuerant in Machmas
1Sa 13:12 dixi nunc descendent Philisthim ad me in Galgala et faciem Domini non
placavi necessitate conpulsus obtuli holocaustum
1Sa 13:13 dixitque Samuhel ad Saul stulte egisti nec custodisti mandata Domini
Dei tui quae praecepit tibi quod si non fecisses iam nunc praeparasset
Dominus regnum tuum super Israhel in sempiternum
1Sa 13:14 sed nequaquam regnum tuum ultra consurget quaesivit sibi Dominus
virum iuxta cor suum et praecepit ei Dominus ut esset dux super
populum suum eo quod non servaveris quae praecepit Dominus
1Sa 13:15 surrexit autem Samuhel et ascendit de Galgalis in Gabaa Beniamin et
recensuit Saul populum qui inventi fuerant cum eo quasi sescentos viros
1Sa 13:16 et Saul et Ionathan filius eius populusque qui inventus fuerat cum eis erat
in Gabaa Beniamin porro Philisthim consederant in Machmas
1Sa 13:17 et egressi sunt ad praedandum de castris Philisthim tres cunei unus
cuneus pergebat contra viam Ephra ad terram Saul
1Sa 13:18 porro alius ingrediebatur per viam Bethoron tertius autem verterat se ad
iter termini inminentis valli Seboim contra desertum
1Sa 13:19 porro faber ferrarius non inveniebatur in omni terra Israhel caverant
enim Philisthim ne forte facerent Hebraei gladium aut lanceam
1Sa 13:20 descendebat ergo omnis Israhel ad Philisthim ut exacueret unusquisque
vomerem suum et ligonem et securim et sarculum
1Sa 13:21 retunsae itaque erant acies vomerum et ligonum et tridentum et securium
usque ad stimulum corrigendum
1Sa 13:22 cumque venisset dies proelii non est inventus ensis et lancea in manu
totius populi qui erat cum Saul et cum Ionathan excepto Saul et Ionathan
filio eius
1Sa 13:23 egressa est autem statio Philisthim ut transcenderet in Machmas
1Sa 14:1 et accidit quadam die ut diceret Ionathan filius Saul ad adulescentem
armigerum suum veni et transeamus ad stationem Philisthim quae est
trans locum illum patri autem suo hoc ipsum non indicavit
1Sa 14:2 porro Saul morabatur in extrema parte Gabaa sub malogranato quae erat
in Magron et erat populus cum eo quasi sescentorum virorum
1Sa 14:3 et Ahias filius Achitob fratris Ichabod filii Finees qui ortus fuerat ex Heli
sacerdote Domini in Silo portabat ephod sed et populus ignorabat quod
isset Ionathan
1Sa 14:4 erant autem inter ascensus per quos nitebatur Ionathan transire ad
stationem Philisthinorum eminentes petrae ex utraque parte et quasi in
modum dentium scopuli hinc inde praerupti nomen uni Boses et nomen
alteri Sene
1Sa 14:5 unus scopulus prominens ad aquilonem ex adverso Machmas et alter a
meridie contra Gabaa
1Sa 14:6 dixit autem Ionathan ad adulescentem armigerum suum veni transeamus
ad stationem incircumcisorum horum si forte faciat Dominus pro nobis
quia non est Domino difficile salvare vel in multitudine vel in paucis
1Sa 14:7 dixitque ei armiger suus fac omnia quae placent animo tuo perge quo
cupis ero tecum ubicumque volueris
1Sa 14:8 et ait Ionathan ecce nos transimus ad viros istos cumque apparuerimus
eis
1Sa 14:9 si taliter locuti fuerint ad nos manete donec veniamus ad vos stemus in
loco nostro nec ascendamus ad eos
1Sa 14:10 si autem dixerint ascendite ad nos ascendamus quia tradidit eos Dominus
in manibus nostris hoc erit nobis signum
1Sa 14:11 apparuit igitur uterque stationi Philisthinorum dixeruntque Philisthim en
Hebraei egrediuntur de cavernis in quibus absconditi fuerant
1Sa 14:12 et locuti sunt viri de statione ad Ionathan et ad armigerum eius
dixeruntque ascendite ad nos et ostendimus vobis rem et ait Ionathan ad
armigerum suum ascendamus sequere me tradidit enim eos Dominus in
manu Israhel
1Sa 14:13 ascendit autem Ionathan reptans manibus et pedibus et armiger eius post
eum itaque alii cadebant ante Ionathan alios armiger eius interficiebat
sequens eum
1Sa 14:14 et facta est plaga prima quam percussit Ionathan et armiger eius quasi
viginti virorum in media parte iugeri quam par boum in die arare
consuevit
1Sa 14:15 et factum est miraculum in castris per agros sed et omnis populus
stationis eorum qui ierant ad praedandum obstipuit et conturbata est terra
et accidit quasi miraculum a Deo
1Sa 14:16 et respexerunt speculatores Saul qui erant in Gabaa Beniamin et ecce
multitudo prostrata et huc illucque diffugiens
1Sa 14:17 et ait Saul populo qui erat cum eo requirite et videte quis abierit ex nobis
cumque requisissent reppertum est non adesse Ionathan et armigerum
eius
1Sa 14:18 et ait Saul ad Ahiam adplica arcam Dei erat enim ibi arca Dei in die illa
cum filiis Israhel
1Sa 14:19 cumque loqueretur Saul ad sacerdotem tumultus magnus exortus est in
castris Philisthinorum crescebatque paulatim et clarius reboabat et ait
Saul ad sacerdotem contrahe manum tuam
1Sa 14:20 conclamavit ergo Saul et omnis populus qui erat cum eo et venerunt
usque ad locum certaminis et ecce versus fuerat gladius uniuscuiusque
ad proximum suum et caedes magna nimis
1Sa 14:21 sed et Hebraei qui fuerant cum Philisthim heri et nudius tertius
ascenderantque cum eis in castris reversi sunt ut essent cum Israhele qui
erant cum Saul et Ionathan
1Sa 14:22 omnes quoque Israhelitae qui se absconderant in monte Ephraim
audientes quod fugissent Philisthim sociaverunt se cum suis in proelio
1Sa 14:23 et salvavit Dominus in die illa Israhel pugna autem pervenit usque
Bethaven
1Sa 14:24 et vir Israhel sociatus sibi est in die illa adiuravit autem Saul populum
dicens maledictus vir qui comederit panem usque ad vesperam donec
ulciscar de inimicis meis et non manducavit universus populus panem
1Sa 14:25 omneque terrae vulgus venit in saltum in quo erat mel super faciem agri
1Sa 14:26 ingressus est itaque populus saltum et apparuit fluens mel nullusque
adplicuit manum ad os suum timebat enim populus iuramentum
1Sa 14:27 porro