Genesis

Ge 1:1 in principio creavit Deus caelum et terram

Ge 1:2 terra autem erat inanis et vacua et tenebrae super faciem abyssi et

spiritus Dei ferebatur super aquas

Ge 1:3 dixitque Deus fiat lux et facta est lux

Ge 1:4 et vidit Deus lucem quod esset bona et divisit lucem ac tenebras

Ge 1:5 appellavitque lucem diem et tenebras noctem factumque est vespere et

mane dies unus

Ge 1:6 dixit quoque Deus fiat firmamentum in medio aquarum et dividat aquas

ab aquis

Ge 1:7 et fecit Deus firmamentum divisitque aquas quae erant sub firmamento

ab his quae erant super firmamentum et factum est ita

Ge 1:8 vocavitque Deus firmamentum caelum et factum est vespere et mane

dies secundus

Ge 1:9 dixit vero Deus congregentur aquae quae sub caelo sunt in locum unum

et appareat arida factumque est ita

Ge 1:10 et vocavit Deus aridam terram congregationesque aquarum appellavit

maria et vidit Deus quod esset bonum

Ge 1:11 et ait germinet terra herbam virentem et facientem semen et lignum

pomiferum faciens fructum iuxta genus suum cuius semen in semet ipso

sit super terram et factum est ita

Ge 1:12 et protulit terra herbam virentem et adferentem semen iuxta genus suum

lignumque faciens fructum et habens unumquodque sementem secundum

speciem suam et vidit Deus quod esset bonum

Ge 1:13 factumque est vespere et mane dies tertius

Ge 1:14 dixit autem Deus fiant luminaria in firmamento caeli ut dividant diem ac

noctem et sint in signa et tempora et dies et annos

Ge 1:15 ut luceant in firmamento caeli et inluminent terram et factum est ita

Ge 1:16 fecitque Deus duo magna luminaria luminare maius ut praeesset diei et

luminare minus ut praeesset nocti et stellas

Ge 1:17 et posuit eas in firmamento caeli ut lucerent super terram

Ge 1:18 et praeessent diei ac nocti et dividerent lucem ac tenebras et vidit Deus

quod esset bonum

Ge 1:19 et factum est vespere et mane dies quartus

Ge 1:20 dixit etiam Deus producant aquae reptile animae viventis et volatile

super terram sub firmamento caeli

Ge 1:21 creavitque Deus cete grandia et omnem animam viventem atque

motabilem quam produxerant aquae in species suas et omne volatile

secundum genus suum et vidit Deus quod esset bonum

Ge 1:22 benedixitque eis dicens crescite et multiplicamini et replete aquas maris

avesque multiplicentur super terram

Ge 1:23 et factum est vespere et mane dies quintus

Ge 1:24 dixit quoque Deus producat terra animam viventem in genere suo

iumenta et reptilia et bestias terrae secundum species suas factumque est

ita

Ge 1:25 et fecit Deus bestias terrae iuxta species suas et iumenta et omne reptile

terrae in genere suo et vidit Deus quod esset bonum

Ge 1:26 et ait faciamus hominem ad imaginem et similitudinem nostram et

praesit piscibus maris et volatilibus caeli et bestiis universaeque terrae

omnique reptili quod movetur in terra

Ge 1:27 et creavit Deus hominem ad imaginem suam ad imaginem Dei creavit

illum masculum et feminam creavit eos

Ge 1:28 benedixitque illis Deus et ait crescite et multiplicamini et replete terram

et subicite eam et dominamini piscibus maris et volatilibus caeli et

universis animantibus quae moventur super terram

Ge 1:29 dixitque Deus ecce dedi vobis omnem herbam adferentem semen super

terram et universa ligna quae habent in semet ipsis sementem generis sui

ut sint vobis in escam

Ge 1:30 et cunctis animantibus terrae omnique volucri caeli et universis quae

moventur in terra et in quibus est anima vivens ut habeant ad vescendum

et factum est ita

Ge 1:31 viditque Deus cuncta quae fecit et erant valde bona et factum est vespere

et mane dies sextus

Ge 2:1 igitur perfecti sunt caeli et terra et omnis ornatus eorum

Ge 2:2 conplevitque Deus die septimo opus suum quod fecerat et requievit die

septimo ab universo opere quod patrarat

Ge 2:3 et benedixit diei septimo et sanctificavit illum quia in ipso cessaverat ab

omni opere suo quod creavit Deus ut faceret

Ge 2:4 istae generationes caeli et terrae quando creatae sunt in die quo fecit

Dominus Deus caelum et terram

Ge 2:5 et omne virgultum agri antequam oreretur in terra omnemque herbam

regionis priusquam germinaret non enim pluerat Dominus Deus super

terram et homo non erat qui operaretur terram

Ge 2:6 sed fons ascendebat e terra inrigans universam superficiem terrae

Ge 2:7 formavit igitur Dominus Deus hominem de limo terrae et inspiravit in

faciem eius spiraculum vitae et factus est homo in animam viventem

Ge 2:8 plantaverat autem Dominus Deus paradisum voluptatis a principio in quo

posuit hominem quem formaverat

Ge 2:9 produxitque Dominus Deus de humo omne lignum pulchrum visu et ad

vescendum suave lignum etiam vitae in medio paradisi lignumque

scientiae boni et mali

Ge 2:10 et fluvius egrediebatur de loco voluptatis ad inrigandum paradisum qui

inde dividitur in quattuor capita

Ge 2:11 nomen uni Phison ipse est qui circuit omnem terram Evilat ubi nascitur

aurum

Ge 2:12 et aurum terrae illius optimum est ibique invenitur bdellium et lapis

onychinus

Ge 2:13 et nomen fluvio secundo Geon ipse est qui circuit omnem terram

Aethiopiae

Ge 2:14 nomen vero fluminis tertii Tigris ipse vadit contra Assyrios fluvius

autem quartus ipse est Eufrates

Ge 2:15 tulit ergo Dominus Deus hominem et posuit eum in paradiso voluptatis

ut operaretur et custodiret illum

Ge 2:16 praecepitque ei dicens ex omni ligno paradisi comede

Ge 2:17 de ligno autem scientiae boni et mali ne comedas in quocumque enim die

comederis ex eo morte morieris

Ge 2:18 dixit quoque Dominus Deus non est bonum esse hominem solum

faciamus ei adiutorium similem sui

Ge 2:19 formatis igitur Dominus Deus de humo cunctis animantibus terrae et

universis volatilibus caeli adduxit ea ad Adam ut videret quid vocaret ea

omne enim quod vocavit Adam animae viventis ipsum est nomen eius

Ge 2:20 appellavitque Adam nominibus suis cuncta animantia et universa

volatilia caeli et omnes bestias terrae Adam vero non inveniebatur

adiutor similis eius

Ge 2:21 inmisit ergo Dominus Deus soporem in Adam cumque obdormisset tulit

unam de costis eius et replevit carnem pro ea

Ge 2:22 et aedificavit Dominus Deus costam quam tulerat de Adam in mulierem

et adduxit eam ad Adam

Ge 2:23 dixitque Adam hoc nunc os ex ossibus meis et caro de carne mea haec

vocabitur virago quoniam de viro sumpta est

Ge 2:24 quam ob rem relinquet homo patrem suum et matrem et adherebit uxori

suae et erunt duo in carne una

Ge 2:25 erant autem uterque nudi Adam scilicet et uxor eius et non erubescebant

Ge 3:1 sed et serpens erat callidior cunctis animantibus terrae quae fecerat

Dominus Deus qui dixit ad mulierem cur praecepit vobis Deus ut non

comederetis de omni ligno paradisi

Ge 3:2 cui respondit mulier de fructu lignorum quae sunt in paradiso vescemur

Ge 3:3 de fructu vero ligni quod est in medio paradisi praecepit nobis Deus ne

comederemus et ne tangeremus illud ne forte moriamur

Ge 3:4 dixit autem serpens ad mulierem nequaquam morte moriemini

Ge 3:5 scit enim Deus quod in quocumque die comederitis ex eo aperientur

oculi vestri et eritis sicut dii scientes bonum et malum

Ge 3:6 vidit igitur mulier quod bonum esset lignum ad vescendum et pulchrum

oculis aspectuque delectabile et tulit de fructu illius et comedit deditque

viro suo qui comedit

Ge 3:7 et aperti sunt oculi amborum cumque cognovissent esse se nudos

consuerunt folia ficus et fecerunt sibi perizomata

Ge 3:8 et cum audissent vocem Domini Dei deambulantis in paradiso ad auram

post meridiem abscondit se Adam et uxor eius a facie Domini Dei in

medio ligni paradisi

Ge 3:9 vocavitque Dominus Deus Adam et dixit ei ubi es

Ge 3:10 qui ait vocem tuam audivi in paradiso et timui eo quod nudus essem et

abscondi me

Ge 3:11 cui dixit quis enim indicavit tibi quod nudus esses nisi quod ex ligno de

quo tibi praeceperam ne comederes comedisti

Ge 3:12 dixitque Adam mulier quam dedisti sociam mihi dedit mihi de ligno et

comedi

Ge 3:13 et dixit Dominus Deus ad mulierem quare hoc fecisti quae respondit

serpens decepit me et comedi

Ge 3:14 et ait Dominus Deus ad serpentem quia fecisti hoc maledictus es inter

omnia animantia et bestias terrae super pectus tuum gradieris et terram

comedes cunctis diebus vitae tuae

Ge 3:15 inimicitias ponam inter te et mulierem et semen tuum et semen illius ipsa

conteret caput tuum et tu insidiaberis calcaneo eius

Ge 3:16 mulieri quoque dixit multiplicabo aerumnas tuas et conceptus tuos in

dolore paries filios et sub viri potestate eris et ipse dominabitur tui

Ge 3:17 ad Adam vero dixit quia audisti vocem uxoris tuae et comedisti de ligno

ex quo praeceperam tibi ne comederes maledicta terra in opere tuo in

laboribus comedes eam cunctis diebus vitae tuae

Ge 3:18 spinas et tribulos germinabit tibi et comedes herbas terrae

Ge 3:19 in sudore vultus tui vesceris pane donec revertaris in terram de qua

sumptus es quia pulvis es et in pulverem reverteris

Ge 3:20 et vocavit Adam nomen uxoris suae Hava eo quod mater esset

cunctorum viventium

Ge 3:21 fecit quoque Dominus Deus Adam et uxori eius tunicas pellicias et induit

eos

Ge 3:22 et ait ecce Adam factus est quasi unus ex nobis sciens bonum et malum

nunc ergo ne forte mittat manum suam et sumat etiam de ligno vitae et

comedat et vivat in aeternum

Ge 3:23 emisit eum Dominus Deus de paradiso voluptatis ut operaretur terram de

qua sumptus est

Ge 3:24 eiecitque Adam et conlocavit ante paradisum voluptatis cherubin et

flammeum gladium atque versatilem ad custodiendam viam ligni vitae

Ge 4:1 Adam vero cognovit Havam uxorem suam quae concepit et peperit Cain

dicens possedi hominem per Dominum

Ge 4:2 rursusque peperit fratrem eius Abel fuit autem Abel pastor ovium et Cain

agricola

Ge 4:3 factum est autem post multos dies ut offerret Cain de fructibus terrae

munera Domino

Ge 4:4 Abel quoque obtulit de primogenitis gregis sui et de adipibus eorum et

respexit Dominus ad Abel et ad munera eius

Ge 4:5 ad Cain vero et ad munera illius non respexit iratusque est Cain

vehementer et concidit vultus eius

Ge 4:6 dixitque Dominus ad eum quare maestus es et cur concidit facies tua

Ge 4:7 nonne si bene egeris recipies sin autem male statim in foribus peccatum

aderit sed sub te erit appetitus eius et tu dominaberis illius

Ge 4:8 dixitque Cain ad Abel fratrem suum egrediamur foras cumque essent in

agro consurrexit Cain adversus Abel fratrem suum et interfecit eum

Ge 4:9 et ait Dominus ad Cain ubi est Abel frater tuus qui respondit nescio num

custos fratris mei sum

Ge 4:10 dixitque ad eum quid fecisti vox sanguinis fratris tui clamat ad me de

terra

Ge 4:11 nunc igitur maledictus eris super terram quae aperuit os suum et suscepit

sanguinem fratris tui de manu tua

Ge 4:12 cum operatus fueris eam non dabit tibi fructus suos vagus et profugus

eris super terram

Ge 4:13 dixitque Cain ad Dominum maior est iniquitas mea quam ut veniam

merear

Ge 4:14 ecce eicis me hodie a facie terrae et a facie tua abscondar et ero vagus et

profugus in terra omnis igitur qui invenerit me occidet me

Ge 4:15 dixitque ei Dominus nequaquam ita fiet sed omnis qui occiderit Cain

septuplum punietur posuitque Dominus Cain signum ut non eum

interficeret omnis qui invenisset eum

Ge 4:16 egressusque Cain a facie Domini habitavit in terra profugus ad

orientalem plagam Eden

Ge 4:17 cognovit autem Cain uxorem suam quae concepit et peperit Enoch et

aedificavit civitatem vocavitque nomen eius ex nomine filii sui Enoch

Ge 4:18 porro Enoch genuit Irad et Irad genuit Maviahel et Maviahel genuit

Matusahel et Matusahel genuit Lamech

Ge 4:19 qui accepit uxores duas nomen uni Ada et nomen alteri Sella

Ge 4:20 genuitque Ada Iabel qui fuit pater habitantium in tentoriis atque

pastorum

Ge 4:21 et nomen fratris eius Iubal ipse fuit pater canentium cithara et organo

Ge 4:22 Sella quoque genuit Thubalcain qui fuit malleator et faber in cuncta

opera aeris et ferri soror vero Thubalcain Noemma

Ge 4:23 dixitque Lamech uxoribus suis Adae et Sellae audite vocem meam

uxores Lamech auscultate sermonem meum quoniam occidi virum in

vulnus meum et adulescentulum in livorem meum

Ge 4:24 septuplum ultio dabitur de Cain de Lamech vero septuagies septies

Ge 4:25 cognovit quoque adhuc Adam uxorem suam et peperit filium vocavitque

nomen eius Seth dicens posuit mihi Deus semen aliud pro Abel quem

occidit Cain

Ge 4:26 sed et Seth natus est filius quem vocavit Enos iste coepit invocare nomen

Domini

Ge 5:1 hic est liber generationis Adam in die qua creavit Deus hominem ad

similitudinem Dei fecit illum

Ge 5:2 masculum et feminam creavit eos et benedixit illis et vocavit nomen

eorum Adam in die qua creati sunt

Ge 5:3 vixit autem Adam centum triginta annis et genuit ad similitudinem et

imaginem suam vocavitque nomen eius Seth

Ge 5:4 et facti sunt dies Adam postquam genuit Seth octingenti anni genuitque

filios et filias

Ge 5:5 et factum est omne tempus quod vixit Adam anni nongenti triginta et

mortuus est

Ge 5:6 vixit quoque Seth centum quinque annos et genuit Enos

Ge 5:7 vixitque Seth postquam genuit Enos octingentis septem annis genuitque

filios et filias

Ge 5:8 et facti sunt omnes dies Seth nongentorum duodecim annorum et

mortuus est

Ge 5:9 vixit vero Enos nonaginta annis et genuit Cainan

Ge 5:10 post cuius ortum vixit octingentis quindecim annis et genuit filios et

filias

Ge 5:11 factique sunt omnes dies Enos nongentorum quinque annorum et

mortuus est

Ge 5:12 vixit quoque Cainan septuaginta annis et genuit Malalehel

Ge 5:13 et vixit Cainan postquam genuit Malalehel octingentos quadraginta

annos genuitque filios et filias

Ge 5:14 et facti sunt omnes dies Cainan nongenti decem anni et mortuus est

Ge 5:15 vixit autem Malalehel sexaginta quinque annos et genuit Iared

Ge 5:16 et vixit Malalehel postquam genuit Iared octingentis triginta annis et

genuit filios et filias

Ge 5:17 et facti sunt omnes dies Malalehel octingenti nonaginta quinque anni et

mortuus est

Ge 5:18 vixitque Iared centum sexaginta duobus annis et genuit Enoch

Ge 5:19 et vixit Iared postquam genuit Enoch octingentos annos et genuit filios et

filias

Ge 5:20 et facti sunt omnes dies Iared nongenti sexaginta duo anni et mortuus est

Ge 5:21 porro Enoch vixit sexaginta quinque annis et genuit Mathusalam

Ge 5:22 et ambulavit Enoch cum Deo postquam genuit Mathusalam trecentis

annis et genuit filios et filias

Ge 5:23 et facti sunt omnes dies Enoch trecenti sexaginta quinque anni

Ge 5:24 ambulavitque cum Deo et non apparuit quia tulit eum Deus

Ge 5:25 vixit quoque Mathusalam centum octoginta septem annos et genuit

Lamech

Ge 5:26 et vixit Mathusalam postquam genuit Lamech septingentos octoginta

duos annos et genuit filios et filias

Ge 5:27 et facti sunt omnes dies Mathusalae nongenti sexaginta novem anni et

mortuus est

Ge 5:28 vixit autem Lamech centum octoginta duobus annis et genuit filium

Ge 5:29 vocavitque nomen eius Noe dicens iste consolabitur nos ab operibus et

laboribus manuum nostrarum in terra cui maledixit Dominus

Ge 5:30 vixitque Lamech postquam genuit Noe quingentos nonaginta quinque

annos et genuit filios et filias

Ge 5:31 et facti sunt omnes dies Lamech septingenti septuaginta septem anni et

mortuus est

Ge 5:32 Noe vero cum quingentorum esset annorum genuit Sem et Ham et Iafeth

Ge 6:1 cumque coepissent homines multiplicari super terram et filias

procreassent

Ge 6:2 videntes filii Dei filias eorum quod essent pulchrae acceperunt uxores

sibi ex omnibus quas elegerant

Ge 6:3 dixitque Deus non permanebit spiritus meus in homine in aeternum quia

caro est eruntque dies illius centum viginti annorum

Ge 6:4 gigantes autem erant super terram in diebus illis postquam enim ingressi

sunt filii Dei ad filias hominum illaeque genuerunt isti sunt potentes a

saeculo viri famosi

Ge 6:5 videns autem Deus quod multa malitia hominum esset in terra et cuncta

cogitatio cordis intenta esset ad malum omni tempore

Ge 6:6 paenituit eum quod hominem fecisset in terra et tactus dolore cordis

intrinsecus

Ge 6:7 delebo inquit hominem quem creavi a facie terrae ab homine usque ad

animantia a reptili usque ad volucres caeli paenitet enim me fecisse eos

Ge 6:8 Noe vero invenit gratiam coram Domino

Ge 6:9 hae generationes Noe Noe vir iustus atque perfectus fuit in

generationibus suis cum Deo ambulavit

Ge 6:10 et genuit tres filios Sem Ham et Iafeth

Ge 6:11 corrupta est autem terra coram Deo et repleta est iniquitate

Ge 6:12 cumque vidisset Deus terram esse corruptam omnis quippe caro

corruperat viam suam super terram

Ge 6:13 dixit ad Noe finis universae carnis venit coram me repleta est terra

iniquitate a facie eorum et ego disperdam eos cum terra

Ge 6:14 fac tibi arcam de lignis levigatis mansiunculas in arca facies et bitumine

linies intrinsecus et extrinsecus

Ge 6:15 et sic facies eam trecentorum cubitorum erit longitudo arcae

quinquaginta cubitorum latitudo et triginta cubitorum altitudo illius

Ge 6:16 fenestram in arca facies et in cubito consummabis summitatem ostium

autem arcae pones ex latere deorsum cenacula et tristega facies in ea

Ge 6:17 ecce ego adducam diluvii aquas super terram ut interficiam omnem

carnem in qua spiritus vitae est subter caelum universa quae in terra sunt

consumentur

Ge 6:18 ponamque foedus meum tecum et ingredieris arcam tu et filii tui uxor tua

et uxores filiorum tuorum tecum

Ge 6:19 et ex cunctis animantibus universae carnis bina induces in arcam ut

vivant tecum masculini sexus et feminini

Ge 6:20 de volucribus iuxta genus suum et de iumentis in genere suo et ex omni

reptili terrae secundum genus suum bina de omnibus ingredientur tecum

ut possint vivere

Ge 6:21 tolles igitur tecum ex omnibus escis quae mandi possunt et conportabis

apud te et erunt tam tibi quam illis in cibum

Ge 6:22 fecit ergo Noe omnia quae praeceperat illi Deus

Ge 7:1 dixitque Dominus ad eum ingredere tu et omnis domus tua arcam te

enim vidi iustum coram me in generatione hac

Ge 7:2 ex omnibus animantibus mundis tolle septena septena masculum et

feminam de animantibus vero non mundis duo duo masculum et

feminam

Ge 7:3 sed et de volatilibus caeli septena septena masculum et feminam ut

salvetur semen super faciem universae terrae

Ge 7:4 adhuc enim et post dies septem ego pluam super terram quadraginta

diebus et quadraginta noctibus et delebo omnem substantiam quam feci

de superficie terrae

Ge 7:5 fecit ergo Noe omnia quae mandaverat ei Dominus

Ge 7:6 eratque sescentorum annorum quando diluvii aquae inundaverunt super

terram

Ge 7:7 et ingressus est Noe et filii eius uxor eius et uxores filiorum eius cum eo

in arcam propter aquas diluvii

Ge 7:8 de animantibus quoque mundis et inmundis et de volucribus et ex omni

quod movetur super terram

Ge 7:9 duo et duo ingressa sunt ad Noe in arcam masculus et femina sicut

praeceperat Deus Noe

Ge 7:10 cumque transissent septem dies aquae diluvii inundaverunt super terram

Ge 7:11 anno sescentesimo vitae Noe mense secundo septimodecimo die mensis

rupti sunt omnes fontes abyssi magnae et cataractae caeli apertae sunt

Ge 7:12 et facta est pluvia super terram quadraginta diebus et quadraginta

noctibus

Ge 7:13 in articulo diei illius ingressus est Noe et Sem et Ham et Iafeth filii eius

uxor illius et tres uxores filiorum eius cum eis in arcam

Ge 7:14 ipsi et omne animal secundum genus suum universaque iumenta in genus

suum et omne quod movetur super terram in genere suo cunctumque

volatile secundum genus suum universae aves omnesque volucres

Ge 7:15 ingressae sunt ad Noe in arcam bina et bina ex omni carne in qua erat

spiritus vitae

Ge 7:16 et quae ingressa sunt masculus et femina ex omni carne introierunt sicut

praeceperat ei Deus et inclusit eum Dominus de foris

Ge 7:17 factumque est diluvium quadraginta diebus super terram et multiplicatae

sunt aquae et elevaverunt arcam in sublime a terra

Ge 7:18 vehementer inundaverunt et omnia repleverunt in superficie terrae porro

arca ferebatur super aquas

Ge 7:19 et aquae praevaluerunt nimis super terram opertique sunt omnes montes

excelsi sub universo caelo

Ge 7:20 quindecim cubitis altior fuit aqua super montes quos operuerat

Ge 7:21 consumptaque est omnis caro quae movebatur super terram volucrum

animantium bestiarum omniumque reptilium quae reptant super terram

universi homines

Ge 7:22 et cuncta in quibus spiraculum vitae est in terra mortua sunt

Ge 7:23 et delevit omnem substantiam quae erat super terram ab homine usque ad

pecus tam reptile quam volucres caeli et deleta sunt de terra remansit

autem solus Noe et qui cum eo erant in arca

Ge 7:24 obtinueruntque aquae terras centum quinquaginta diebus

Ge 8:1 recordatus autem Deus Noe cunctarumque animantium et omnium

iumentorum quae erant cum eo in arca adduxit spiritum super terram et

inminutae sunt aquae

Ge 8:2 et clausi sunt fontes abyssi et cataractae caeli et prohibitae sunt pluviae

de caelo

Ge 8:3 reversaeque aquae de terra euntes et redeuntes et coeperunt minui post

centum quinquaginta dies

Ge 8:4 requievitque arca mense septimo vicesima septima die mensis super

montes Armeniae

Ge 8:5 at vero aquae ibant et decrescebant usque ad decimum mensem decimo

enim mense prima die mensis apparuerunt cacumina montium

Ge 8:6 cumque transissent quadraginta dies aperiens Noe fenestram arcae quam

fecerat dimisit corvum

Ge 8:7 qui egrediebatur et revertebatur donec siccarentur aquae super terram

Ge 8:8 emisit quoque columbam post eum ut videret si iam cessassent aquae

super faciem terrae

Ge 8:9 quae cum non invenisset ubi requiesceret pes eius reversa est ad eum in

arcam aquae enim erant super universam terram extenditque manum et

adprehensam intulit in arcam

Ge 8:10 expectatis autem ultra septem diebus aliis rursum dimisit columbam ex

arca

Ge 8:11 at illa venit ad eum ad vesperam portans ramum olivae virentibus foliis

in ore suo intellexit ergo Noe quod cessassent aquae super terram

Ge 8:12 expectavitque nihilominus septem alios dies et emisit columbam quae

non est reversa ultra ad eum

Ge 8:13 igitur sescentesimo primo anno primo mense prima die mensis inminutae

sunt aquae super terram et aperiens Noe tectum arcae aspexit viditque

quod exsiccata esset superficies terrae

Ge 8:14 mense secundo septima et vicesima die mensis arefacta est terra

Ge 8:15 locutus est autem Deus ad Noe dicens

Ge 8:16 egredere de arca tu et uxor tua filii tui et uxores filiorum tuorum tecum

Ge 8:17 cuncta animantia quae sunt apud te ex omni carne tam in volatilibus

quam in bestiis et in universis reptilibus quae reptant super terram educ

tecum et ingredimini super terram crescite et multiplicamini super eam

Ge 8:18 egressus est ergo Noe et filii eius uxor illius et uxores filiorum eius cum

eo

Ge 8:19 sed et omnia animantia iumenta et reptilia quae repunt super terram

secundum genus suum arcam egressa sunt

Ge 8:20 aedificavit autem Noe altare Domino et tollens de cunctis pecoribus et

volucribus mundis obtulit holocausta super altare

Ge 8:21 odoratusque est Dominus odorem suavitatis et ait ad eum nequaquam

ultra maledicam terrae propter homines sensus enim et cogitatio humani

cordis in malum prona sunt ab adulescentia sua non igitur ultra

percutiam omnem animantem sicut feci

Ge 8:22 cunctis diebus terrae sementis et messis frigus et aestus aestas et hiemps

nox et dies non requiescent

Ge 9:1 benedixitque Deus Noe et filiis eius et dixit ad eos crescite et

multiplicamini et implete terram

Ge 9:2 et terror vester ac tremor sit super cuncta animalia terrae et super omnes

volucres caeli cum universis quae moventur in terra omnes pisces maris

manui vestrae traditi sunt

Ge 9:3 et omne quod movetur et vivit erit vobis in cibum quasi holera virentia

tradidi vobis omnia

Ge 9:4 excepto quod carnem cum sanguine non comedetis

Ge 9:5 sanguinem enim animarum vestrarum requiram de manu cunctarum

bestiarum et de manu hominis de manu viri et fratris eius requiram

animam hominis

Ge 9:6 quicumque effuderit humanum sanguinem fundetur sanguis illius ad

imaginem quippe Dei factus est homo

Ge 9:7 vos autem crescite et multiplicamini et ingredimini super terram et

implete eam

Ge 9:8 haec quoque dixit Deus ad Noe et ad filios eius cum eo

Ge 9:9 ecce ego statuam pactum meum vobiscum et cum semine vestro post vos

Ge 9:10 et ad omnem animam viventem quae est vobiscum tam in volucribus

quam in iumentis et pecudibus terrae cunctis quae egressa sunt de arca et

universis bestiis terrae

Ge 9:11 statuam pactum meum vobiscum et nequaquam ultra interficietur omnis

caro aquis diluvii neque erit deinceps diluvium dissipans terram

Ge 9:12 dixitque Deus hoc signum foederis quod do inter me et vos et ad omnem

animam viventem quae est vobiscum in generationes sempiternas

Ge 9:13 arcum meum ponam in nubibus et erit signum foederis inter me et inter

terram

Ge 9:14 cumque obduxero nubibus caelum apparebit arcus meus in nubibus

Ge 9:15 et recordabor foederis mei vobiscum et cum omni anima vivente quae

carnem vegetat et non erunt ultra aquae diluvii ad delendam universam

carnem

Ge 9:16 eritque arcus in nubibus et videbo illum et recordabor foederis

sempiterni quod pactum est inter Deum et inter omnem animam

viventem universae carnis quae est super terram

Ge 9:17 dixitque Deus Noe hoc erit signum foederis quod constitui inter me et

inter omnem carnem super terram

Ge 9:18 erant igitur filii Noe qui egressi sunt de arca Sem Ham et Iafeth porro

Ham ipse est pater Chanaan

Ge 9:19 tres isti sunt filii Noe et ab his disseminatum est omne hominum genus

super universam terram

Ge 9:20 coepitque Noe vir agricola exercere terram et plantavit vineam

Ge 9:21 bibensque vinum inebriatus est et nudatus in tabernaculo suo

Ge 9:22 quod cum vidisset Ham pater Chanaan verenda scilicet patris sui esse

nuda nuntiavit duobus fratribus suis foras

Ge 9:23 at vero Sem et Iafeth pallium inposuerunt umeris suis et incedentes

retrorsum operuerunt verecunda patris sui faciesque eorum aversae erant

et patris virilia non viderunt

Ge 9:24 evigilans autem Noe ex vino cum didicisset quae fecerat ei filius suus

minor

Ge 9:25 ait maledictus Chanaan servus servorum erit fratribus suis

Ge 9:26 dixitque benedictus Dominus Deus Sem sit Chanaan servus eius

Ge 9:27 dilatet Deus Iafeth et habitet in tabernaculis Sem sitque Chanaan servus

eius

Ge 9:28 vixit autem Noe post diluvium trecentis quinquaginta annis

Ge 9:29 et impleti sunt omnes dies eius nongentorum quinquaginta annorum et

mortuus est

Ge 10:1 hae generationes filiorum Noe Sem Ham Iafeth natique sunt eis filii post

diluvium

Ge 10:2 filii Iafeth Gomer Magog et Madai Iavan et Thubal et Mosoch et Thiras

Ge 10:3 porro filii Gomer Aschenez et Rifath et Thogorma

Ge 10:4 filii autem Iavan Elisa et Tharsis Cetthim et Dodanim

Ge 10:5 ab his divisae sunt insulae gentium in regionibus suis unusquisque

secundum linguam et familias in nationibus suis

Ge 10:6 filii autem Ham Chus et Mesraim et Fut et Chanaan

Ge 10:7 filii Chus Saba et Hevila et Sabatha et Regma et Sabathaca filii Regma

Saba et Dadan

Ge 10:8 porro Chus genuit Nemrod ipse coepit esse potens in terra

Ge 10:9 et erat robustus venator coram Domino ab hoc exivit proverbium quasi

Nemrod robustus venator coram Domino

Ge 10:10 fuit autem principium regni eius Babylon et Arach et Archad et Chalanne

in terra Sennaar

Ge 10:11 de terra illa egressus est Assur et aedificavit Nineven et plateas civitatis

et Chale

Ge 10:12 Resen quoque inter Nineven et Chale haec est civitas magna

Ge 10:13 at vero Mesraim genuit Ludim et Anamim et Laabim Nepthuim

Ge 10:14 et Phetrusim et Cesluim de quibus egressi sunt Philisthim et Capthurim

Ge 10:15 Chanaan autem genuit Sidonem primogenitum suum Ettheum

Ge 10:16 et Iebuseum et Amorreum Gergeseum

Ge 10:17 Eveum et Araceum Sineum

Ge 10:18 et Aradium Samariten et Amatheum et post haec disseminati sunt populi

Chananeorum

Ge 10:19 factique sunt termini Chanaan venientibus a Sidone Geraram usque

Gazam donec ingrediaris Sodomam et Gomorram et Adama et Seboim

usque Lesa

Ge 10:20 hii filii Ham in cognationibus et linguis et generationibus terrisque et

gentibus suis

Ge 10:21 de Sem quoque nati sunt patre omnium filiorum Eber fratre Iafeth maiore

Ge 10:22 filii Sem Aelam et Assur et Arfaxad et Lud et Aram

Ge 10:23 filii Aram Us et Hul et Gether et Mes

Ge 10:24 at vero Arfaxad genuit Sala de quo ortus est Eber

Ge 10:25 natique sunt Eber filii duo nomen uni Faleg eo quod in diebus eius divisa

sit terra et nomen fratris eius Iectan

Ge 10:26 qui Iectan genuit Helmodad et Saleph et Asarmoth Iare

Ge 10:27 et Aduram et Uzal Decla

Ge 10:28 et Ebal et Abimahel Saba

Ge 10:29 et Ophir et Evila et Iobab omnes isti filii Iectan

Ge 10:30 et facta est habitatio eorum de Messa pergentibus usque Sephar montem

orientalem

Ge 10:31 isti filii Sem secundum cognationes et linguas et regiones in gentibus

suis

Ge 10:32 hae familiae Noe iuxta populos et nationes suas ab his divisae sunt

gentes in terra post diluvium

Ge 11:1 erat autem terra labii unius et sermonum eorundem

Ge 11:2 cumque proficiscerentur de oriente invenerunt campum in terra Sennaar

et habitaverunt in eo

Ge 11:3 dixitque alter ad proximum suum venite faciamus lateres et coquamus

eos igni habueruntque lateres pro saxis et bitumen pro cemento

Ge 11:4 et dixerunt venite faciamus nobis civitatem et turrem cuius culmen

pertingat ad caelum et celebremus nomen nostrum antequam dividamur

in universas terras

Ge 11:5 descendit autem Dominus ut videret civitatem et turrem quam

aedificabant filii Adam

Ge 11:6 et dixit ecce unus est populus et unum labium omnibus coeperuntque hoc

facere nec desistent a cogitationibus suis donec eas opere conpleant

Ge 11:7 venite igitur descendamus et confundamus ibi linguam eorum ut non

audiat unusquisque vocem proximi sui

Ge 11:8 atque ita divisit eos Dominus ex illo loco in universas terras et

cessaverunt aedificare civitatem

Ge 11:9 et idcirco vocatum est nomen eius Babel quia ibi confusum est labium

universae terrae et inde dispersit eos Dominus super faciem cunctarum

regionum

Ge 11:10 hae generationes Sem Sem centum erat annorum quando genuit Arfaxad

biennio post diluvium

Ge 11:11 vixitque Sem postquam genuit Arfaxad quingentos annos et genuit filios

et filias

Ge 11:12 porro Arfaxad vixit triginta quinque annos et genuit Sale

Ge 11:13 vixitque Arfaxad postquam genuit Sale trecentis tribus annis et genuit

filios et filias

Ge 11:14 Sale quoque vixit triginta annis et genuit Eber

Ge 11:15 vixitque Sale postquam genuit Eber quadringentis tribus annis et genuit

filios et filias

Ge 11:16 vixit autem Eber triginta quattuor annis et genuit Faleg

Ge 11:17 et vixit Eber postquam genuit Faleg quadringentis triginta annis et genuit

filios et filias

Ge 11:18 vixit quoque Faleg triginta annis et genuit Reu

Ge 11:19 vixitque Faleg postquam genuit Reu ducentis novem annis et genuit

filios et filias

Ge 11:20 vixit autem Reu triginta duobus annis et genuit Sarug

Ge 11:21 vixitque Reu postquam genuit Sarug ducentis septem annis et genuit

filios et filias

Ge 11:22 vixit vero Sarug triginta annis et genuit Nahor

Ge 11:23 vixitque Sarug postquam genuit Nahor ducentos annos et genuit filios et

filias

Ge 11:24 vixit autem Nahor viginti novem annis et genuit Thare

Ge 11:25 vixitque Nahor postquam genuit Thare centum decem et novem annos et

genuit filios et filias

Ge 11:26 vixitque Thare septuaginta annis et genuit Abram et Nahor et Aran

Ge 11:27 hae sunt autem generationes Thare Thare genuit Abram et Nahor et Aran

porro Aran genuit Loth

Ge 11:28 mortuusque est Aran ante Thare patrem suum in terra nativitatis suae in

Ur Chaldeorum

Ge 11:29 duxerunt autem Abram et Nahor uxores nomen autem uxoris Abram

Sarai et nomen uxoris Nahor Melcha filia Aran patris Melchae et patris

Ieschae

Ge 11:30 erat autem Sarai sterilis nec habebat liberos

Ge 11:31 tulit itaque Thare Abram filium suum et Loth filium Aran filium filii sui

et Sarai nurum suam uxorem Abram filii sui et eduxit eos de Ur

Chaldeorum ut irent in terram Chanaan veneruntque usque Haran et

habitaverunt ibi

Ge 11:32 et facti sunt dies Thare ducentorum quinque annorum et mortuus est in

Haran

Ge 12:1 dixit autem Dominus ad Abram egredere de terra tua et de cognatione

tua et de domo patris tui in terram quam monstrabo tibi

Ge 12:2 faciamque te in gentem magnam et benedicam tibi et magnificabo

nomen tuum erisque benedictus

Ge 12:3 benedicam benedicentibus tibi et maledicam maledicentibus tibi atque in

te benedicentur universae cognationes terrae

Ge 12:4 egressus est itaque Abram sicut praeceperat ei Dominus et ivit cum eo

Loth septuaginta quinque annorum erat Abram cum egrederetur de

Haran

Ge 12:5 tulitque Sarai uxorem suam et Loth filium fratris sui universamque

substantiam quam possederant et animas quas fecerant in Haran et

egressi sunt ut irent in terram Chanaan cumque venissent in eam

Ge 12:6 pertransivit Abram terram usque ad locum Sychem usque ad convallem

Inlustrem Chananeus autem tunc erat in terra

Ge 12:7 apparuitque Dominus Abram et dixit ei semini tuo dabo terram hanc qui

aedificavit ibi altare Domino qui apparuerat ei

Ge 12:8 et inde transgrediens ad montem qui erat contra orientem Bethel tetendit

ibi tabernaculum suum ab occidente habens Bethel et ab oriente Ai

aedificavit quoque ibi altare Domino et invocavit nomen eius

Ge 12:9 perrexitque Abram vadens et ultra progrediens ad meridiem

Ge 12:10 facta est autem fames in terra descenditque Abram in Aegyptum ut

peregrinaretur ibi praevaluerat enim fames in terra

Ge 12:11 cumque prope esset ut ingrederetur Aegyptum dixit Sarai uxori suae novi

quod pulchra sis mulier

Ge 12:12 et quod cum viderint te Aegyptii dicturi sunt uxor ipsius est et

interficient me et te reservabunt

Ge 12:13 dic ergo obsecro te quod soror mea sis ut bene sit mihi propter te et vivat

anima mea ob gratiam tui

Ge 12:14 cum itaque ingressus esset Abram Aegyptum viderunt Aegyptii

mulierem quod esset pulchra nimis

Ge 12:15 et nuntiaverunt principes Pharaoni et laudaverunt eam apud illum et

sublata est mulier in domum Pharaonis

Ge 12:16 Abram vero bene usi sunt propter illam fueruntque ei oves et boves et

asini et servi et famulae et asinae et cameli

Ge 12:17 flagellavit autem Dominus Pharaonem plagis maximis et domum eius

propter Sarai uxorem Abram

Ge 12:18 vocavitque Pharao Abram et dixit ei quidnam est quod fecisti mihi quare

non indicasti quod uxor tua esset

Ge 12:19 quam ob causam dixisti esse sororem tuam ut tollerem eam mihi in

uxorem nunc igitur ecce coniux tua accipe eam et vade

Ge 12:20 praecepitque Pharao super Abram viris et deduxerunt eum et uxorem

illius et omnia quae habebat

Ge 13:1 ascendit ergo Abram de Aegypto ipse et uxor eius et omnia quae habebat

et Loth cum eo ad australem plagam

Ge 13:2 erat autem dives valde in possessione argenti et auri

Ge 13:3 reversusque est per iter quo venerat a meridie in Bethel usque ad locum

ubi prius fixerat tabernaculum inter Bethel et Ai

Ge 13:4 in loco altaris quod fecerat prius et invocavit ibi nomen Domini

Ge 13:5 sed et Loth qui erat cum Abram fuerunt greges ovium et armenta et

tabernacula

Ge 13:6 nec poterat eos capere terra ut habitarent simul erat quippe substantia

eorum multa et non quibant habitare communiter

Ge 13:7 unde et facta est rixa inter pastores gregum Abram et Loth eo autem

tempore Chananeus et Ferezeus habitabant in illa terra

Ge 13:8 dixit ergo Abram ad Loth ne quaeso sit iurgium inter me et te et inter

pastores meos et pastores tuos fratres enim sumus

Ge 13:9 ecce universa terra coram te est recede a me obsecro si ad sinistram ieris

ego ad dexteram tenebo si tu dexteram elegeris ego ad sinistram pergam

Ge 13:10 elevatis itaque Loth oculis vidit omnem circa regionem Iordanis quae

universa inrigabatur antequam subverteret Dominus Sodomam et

Gomorram sicut paradisus Domini et sicut Aegyptus venientibus in

Segor

Ge 13:11 elegitque sibi Loth regionem circa Iordanem et recessit ab oriente

divisique sunt alterutrum a fratre suo

Ge 13:12 Abram habitavit in terra Chanaan Loth moratus est in oppidis quae erant

circa Iordanem et habitavit in Sodomis

Ge 13:13 homines autem Sodomitae pessimi erant et peccatores coram Domino

nimis

Ge 13:14 dixitque Dominus ad Abram postquam divisus est Loth ab eo leva oculos

tuos et vide a loco in quo nunc es ad aquilonem et ad meridiem ad

orientem et ad occidentem

Ge 13:15 omnem terram quam conspicis tibi dabo et semini tuo usque in

sempiternum

Ge 13:16 faciamque semen tuum sicut pulverem terrae si quis potest hominum

numerare pulverem semen quoque tuum numerare poterit

Ge 13:17 surge et perambula terram in longitudine et in latitudine sua quia tibi

daturus sum eam

Ge 13:18 movens igitur Abram tabernaculum suum venit et habitavit iuxta

convallem Mambre quod est in Hebron aedificavitque ibi altare Domino

Ge 14:1 factum est autem in illo tempore ut Amrafel rex Sennaar et Arioch rex

Ponti et Chodorlahomor rex Aelamitarum et Thadal rex Gentium

Ge 14:2 inirent bellum contra Bara regem Sodomorum et contra Bersa regem

Gomorrae et contra Sennaab regem Adamae et contra Semeber regem

Seboim contraque regem Balae ipsa est Segor

Ge 14:3 omnes hii convenerunt in vallem Silvestrem quae nunc est mare Salis

Ge 14:4 duodecim enim annis servierant Chodorlahomor et tertiodecimo anno

recesserunt ab eo

Ge 14:5 igitur anno quartodecimo venit Chodorlahomor et reges qui erant cum eo

percusseruntque Rafaim in Astharothcarnaim et Zuzim cum eis et Emim

in Savecariathaim

Ge 14:6 et Chorreos in montibus Seir usque ad campestria Pharan quae est in

solitudine

Ge 14:7 reversique sunt et venerunt ad fontem Mesfat ipsa est Cades et

percusserunt omnem regionem Amalechitarum et Amorreum qui

habitabat in Asasonthamar

Ge 14:8 et egressi sunt rex Sodomorum et rex Gomorrae rexque Adamae et rex

Seboim necnon et rex Balae quae est Segor et direxerunt contra eos

aciem in valle Silvestri

Ge 14:9 scilicet adversum Chodorlahomor regem Aelamitarum et Thadal regem

Gentium et Amrafel regem Sennaar et Arioch regem Ponti quattuor reges

adversus quinque

Ge 14:10 vallis autem Silvestris habebat puteos multos bituminis itaque rex

Sodomorum et Gomorrae terga verterunt cecideruntque ibi et qui

remanserant fugerunt ad montem

Ge 14:11 tulerunt autem omnem substantiam Sodomorum et Gomorrae et universa

quae ad cibum pertinent et abierunt

Ge 14:12 necnon et Loth et substantiam eius filium fratris Abram qui habitabat in

Sodomis

Ge 14:13 et ecce unus qui evaserat nuntiavit Abram Hebraeo qui habitabat in

convalle Mambre Amorrei fratris Eschol et fratris Aner hii enim

pepigerant foedus cum Abram

Ge 14:14 quod cum audisset Abram captum videlicet Loth fratrem suum

numeravit expeditos vernaculos suos trecentos decem et octo et

persecutus est eos usque Dan

Ge 14:15 et divisis sociis inruit super eos nocte percussitque eos et persecutus est

usque Hoba quae est ad levam Damasci

Ge 14:16 reduxitque omnem substantiam et Loth fratrem suum cum substantia

illius mulieres quoque et populum

Ge 14:17 egressus est autem rex Sodomorum in occursum eius postquam reversus

est a caede Chodorlahomor et regum qui cum eo erant in valle Save quae

est vallis Regis

Ge 14:18 at vero Melchisedech rex Salem proferens panem et vinum erat enim

sacerdos Dei altissimi

Ge 14:19 benedixit ei et ait benedictus Abram Deo excelso qui creavit caelum et

terram

Ge 14:20 et benedictus Deus excelsus quo protegente hostes in manibus tuis sunt

et dedit ei decimas ex omnibus

Ge 14:21 dixit autem rex Sodomorum ad Abram da mihi animas cetera tolle tibi

Ge 14:22 qui respondit ei levo manum meam ad Dominum Deum excelsum

possessorem caeli et terrae

Ge 14:23 quod a filo subteminis usque ad corrigiam caligae non accipiam ex

omnibus quae tua sunt ne dicas ego ditavi Abram

Ge 14:24 exceptis his quae comederunt iuvenes et partibus virorum qui venerunt

mecum Aner Eschol et Mambre isti accipient partes suas

Ge 15:1 his itaque transactis factus est sermo Domini ad Abram per visionem

dicens noli timere Abram ego protector tuus sum et merces tua magna

nimis

Ge 15:2 dixitque Abram Domine Deus quid dabis mihi ego vadam absque liberis

et filius procuratoris domus meae iste Damascus Eliezer

Ge 15:3 addiditque Abram mihi autem non dedisti semen et ecce vernaculus

meus heres meus erit

Ge 15:4 statimque sermo Domini factus est ad eum dicens non erit hic heres tuus

sed qui egredietur de utero tuo ipsum habebis heredem

Ge 15:5 eduxitque eum foras et ait illi suspice caelum et numera stellas si potes et

dixit ei sic erit semen tuum

Ge 15:6 credidit Domino et reputatum est ei ad iustitiam

Ge 15:7 dixitque ad eum ego Dominus qui eduxi te de Ur Chaldeorum ut darem

tibi terram istam et possideres eam

Ge 15:8 at ille ait Domine Deus unde scire possum quod possessurus sim eam

Ge 15:9 respondens Dominus sume inquit mihi vaccam triennem et capram

trimam et arietem annorum trium turturem quoque et columbam

Ge 15:10 qui tollens universa haec divisit per medium et utrasque partes contra se

altrinsecus posuit aves autem non divisit

Ge 15:11 descenderuntque volucres super cadavera et abigebat eas Abram

Ge 15:12 cumque sol occumberet sopor inruit super Abram et horror magnus et

tenebrosus invasit eum

Ge 15:13 dictumque est ad eum scito praenoscens quod peregrinum futurum sit

semen tuum in terra non sua et subicient eos servituti et adfligent

quadringentis annis

Ge 15:14 verumtamen gentem cui servituri sunt ego iudicabo et post haec

egredientur cum magna substantia

Ge 15:15 tu autem ibis ad patres tuos in pace sepultus in senectute bona

Ge 15:16 generatione autem quarta revertentur huc necdum enim conpletae sunt

iniquitates Amorreorum usque ad praesens tempus

Ge 15:17 cum ergo occubuisset sol facta est caligo tenebrosa et apparuit clibanus

fumans et lampas ignis transiens inter divisiones illas

Ge 15:18 in die illo pepigit Dominus cum Abram foedus dicens semini tuo dabo

terram hanc a fluvio Aegypti usque ad fluvium magnum flumen Eufraten

Ge 15:19 Cineos et Cenezeos et Cedmoneos

Ge 15:20 et Hettheos et Ferezeos Rafaim quoque

Ge 15:21 et Amorreos et Chananeos et Gergeseos et Iebuseos

Ge 16:1 igitur Sarai uxor Abram non genuerat liberos sed habens ancillam

aegyptiam nomine Agar

Ge 16:2 dixit marito suo ecce conclusit me Dominus ne parerem ingredere ad

ancillam meam si forte saltem ex illa suscipiam filios cumque ille

adquiesceret deprecanti

Ge 16:3 tulit Agar Aegyptiam ancillam suam post annos decem quam habitare

coeperant in terra Chanaan et dedit eam viro suo uxorem

Ge 16:4 qui ingressus est ad eam at illa concepisse se videns despexit dominam

suam

Ge 16:5 dixitque Sarai ad Abram inique agis contra me ego dedi ancillam meam

in sinum tuum quae videns quod conceperit despectui me habet iudicet

Dominus inter me et te

Ge 16:6 cui respondens Abram ecce ait ancilla tua in manu tua est utere ea ut

libet adfligente igitur eam Sarai fugam iniit

Ge 16:7 cumque invenisset illam angelus Domini iuxta fontem aquae in

solitudine qui est in via Sur

Ge 16:8 dixit ad eam Agar ancilla Sarai unde venis et quo vadis quae respondit a

facie Sarai dominae meae ego fugio

Ge 16:9 dixitque ei angelus Domini revertere ad dominam tuam et humiliare sub

manibus ipsius

Ge 16:10 et rursum multiplicans inquit multiplicabo semen tuum et non

numerabitur prae multitudine

Ge 16:11 ac deinceps ecce ait concepisti et paries filium vocabisque nomen eius

Ismahel eo quod audierit Dominus adflictionem tuam

Ge 16:12 hic erit ferus homo manus eius contra omnes et manus omnium contra

eum et e regione universorum fratrum suorum figet tabernacula

Ge 16:13 vocavit autem nomen Domini qui loquebatur ad eam Tu Deus qui vidisti

me dixit enim profecto hic vidi posteriora videntis me

Ge 16:14 propterea appellavit puteum illum puteum Viventis et videntis me ipse

est inter Cades et Barad

Ge 16:15 peperitque Abrae filium qui vocavit nomen eius Ismahel

Ge 16:16 octoginta et sex annorum erat quando peperit ei Agar Ismahelem

Ge 17:1 postquam vero nonaginta et novem annorum esse coeperat apparuit ei

Dominus dixitque ad eum ego Deus omnipotens ambula coram me et

esto perfectus

Ge 17:2 ponamque foedus meum inter me et te et multiplicabo te vehementer

nimis

Ge 17:3 cecidit Abram pronus in faciem

Ge 17:4 dixitque ei Deus ego sum et pactum meum tecum erisque pater multarum

gentium

Ge 17:5 nec ultra vocabitur nomen tuum Abram sed appellaberis Abraham quia

patrem multarum gentium constitui te

Ge 17:6 faciamque te crescere vehementissime et ponam in gentibus regesque ex

te egredientur

Ge 17:7 et statuam pactum meum inter me et te et inter semen tuum post te in

generationibus suis foedere sempiterno ut sim Deus tuus et seminis tui

post te

Ge 17:8 daboque tibi et semini tuo terram peregrinationis tuae omnem terram

Chanaan in possessionem aeternam eroque Deus eorum

Ge 17:9 dixit iterum Deus ad Abraham et tu ergo custodies pactum meum et

semen tuum post te in generationibus suis

Ge 17:10 hoc est pactum quod observabitis inter me et vos et semen tuum post te

circumcidetur ex vobis omne masculinum

Ge 17:11 et circumcidetis carnem praeputii vestri ut sit in signum foederis inter me

et vos

Ge 17:12 infans octo dierum circumcidetur in vobis omne masculinum in

generationibus vestris tam vernaculus quam empticius circumcidetur et

quicumque non fuerit de stirpe vestra

Ge 17:13 eritque pactum meum in carne vestra in foedus aeternum

Ge 17:14 masculus cuius praeputii caro circumcisa non fuerit delebitur anima illa

de populo suo quia pactum meum irritum fecit

Ge 17:15 dixit quoque Deus ad Abraham Sarai uxorem tuam non vocabis Sarai sed

Sarram

Ge 17:16 et benedicam ei et ex illa dabo tibi filium cui benedicturus sum eritque in

nationes et reges populorum orientur ex eo

Ge 17:17 cecidit Abraham in faciem et risit dicens in corde suo putasne centenario

nascetur filius et Sarra nonagenaria pariet

Ge 17:18 dixitque ad Deum utinam Ismahel vivat coram te

Ge 17:19 et ait Deus ad Abraham Sarra uxor tua pariet tibi filium vocabisque

nomen eius Isaac et constituam pactum meum illi in foedus sempiternum

et semini eius post eum

Ge 17:20 super Ismahel quoque exaudivi te ecce benedicam ei et augebo et

multiplicabo eum valde duodecim duces generabit et faciam illum in

gentem magnam

Ge 17:21 pactum vero meum statuam ad Isaac quem pariet tibi Sarra tempore isto

in anno altero

Ge 17:22 cumque finitus esset sermo loquentis cum eo ascendit Deus ab Abraham

Ge 17:23 tulit autem Abraham Ismahelem filium suum et omnes vernaculos

domus suae universosque quos emerat cunctos mares ex omnibus viris

domus suae et circumcidit carnem praeputii eorum statim in ipsa die

sicut praeceperat ei Deus

Ge 17:24 nonaginta novem erat annorum quando circumcidit carnem praeputii sui

Ge 17:25 et Ismahel filius eius tredecim annos impleverat tempore circumcisionis

suae

Ge 17:26 eadem die circumcisus est Abraham et Ismahel filius eius

Ge 17:27 et omnes viri domus illius tam vernaculi quam empticii et alienigenae

pariter circumcisi sunt

Ge 18:1 apparuit autem ei Dominus in convalle Mambre sedenti in ostio

tabernaculi sui in ipso fervore diei

Ge 18:2 cumque elevasset oculos apparuerunt ei tres viri stantes propter eum

quos cum vidisset cucurrit in occursum eorum de ostio tabernaculi et

adoravit in terra

Ge 18:3 et dixit Domine si inveni gratiam in oculis tuis ne transeas servum tuum

Ge 18:4 sed adferam pauxillum aquae et lavate pedes vestros et requiescite sub

arbore

Ge 18:5 ponam buccellam panis et confortate cor vestrum postea transibitis

idcirco enim declinastis ad servum vestrum qui dixerunt fac ut locutus es

Ge 18:6 festinavit Abraham in tabernaculum ad Sarram dixitque ei adcelera tria

sata similae commisce et fac subcinericios panes

Ge 18:7 ipse vero ad armentum cucurrit et tulit inde vitulum tenerrimum et

optimum deditque puero qui festinavit et coxit illum

Ge 18:8 tulit quoque butyrum et lac et vitulum quem coxerat et posuit coram eis

ipse vero stabat iuxta eos sub arbore

Ge 18:9 cumque comedissent dixerunt ad eum ubi est Sarra uxor tua ille

respondit ecce in tabernaculo est

Ge 18:10 cui dixit revertens veniam ad te tempore isto vita comite et habebit

filium Sarra uxor tua quo audito Sarra risit post ostium tabernaculi

Ge 18:11 erant autem ambo senes provectaeque aetatis et desierant Sarrae fieri

muliebria

Ge 18:12 quae risit occulte dicens postquam consenui et dominus meus vetulus est

voluptati operam dabo

Ge 18:13 dixit autem Dominus ad Abraham quare risit Sarra dicens num vere

paritura sum anus

Ge 18:14 numquid Deo est quicquam difficile iuxta condictum revertar ad te hoc

eodem tempore vita comite et habebit Sarra filium

Ge 18:15 negavit Sarra dicens non risi timore perterrita Dominus autem non est

inquit ita sed risisti

Ge 18:16 cum ergo surrexissent inde viri direxerunt oculos suos contra Sodomam

et Abraham simul gradiebatur deducens eos

Ge 18:17 dixitque Dominus num celare potero Abraham quae gesturus sum

Ge 18:18 cum futurus sit in gentem magnam ac robustissimam et benedicendae

sint in illo omnes nationes terrae

Ge 18:19 scio enim quod praecepturus sit filiis suis et domui suae post se ut

custodiant viam Domini et faciant iustitiam et iudicium ut adducat

Dominus propter Abraham omnia quae locutus est ad eum

Ge 18:20 dixit itaque Dominus clamor Sodomorum et Gomorrae multiplicatus est

et peccatum earum adgravatum est nimis

Ge 18:21 descendam et videbo utrum clamorem qui venit ad me opere

conpleverint an non est ita ut sciam

Ge 18:22 converteruntque se inde et abierunt Sodomam Abraham vero adhuc

stabat coram Domino

Ge 18:23 et adpropinquans ait numquid perdes iustum cum impio

Ge 18:24 si fuerint quinquaginta iusti in civitate peribunt simul et non parces loco

illi propter quinquaginta iustos si fuerint in eo

Ge 18:25 absit a te ut rem hanc facias et occidas iustum cum impio fiatque iustus

sicut impius non est hoc tuum qui iudicas omnem terram nequaquam

facies iudicium

Ge 18:26 dixitque Dominus ad eum si invenero Sodomis quinquaginta iustos in

medio civitatis dimittam omni loco propter eos

Ge 18:27 respondens Abraham ait quia semel coepi loquar ad Dominum meum

cum sim pulvis et cinis

Ge 18:28 quid si minus quinquaginta iustis quinque fuerint delebis propter quinque

universam urbem et ait non delebo si invenero ibi quadraginta quinque

Ge 18:29 rursumque locutus est ad eum sin autem quadraginta inventi fuerint quid

facies ait non percutiam propter quadraginta

Ge 18:30 ne quaeso inquit indigneris Domine si loquar quid si inventi fuerint ibi

triginta respondit non faciam si invenero ibi triginta

Ge 18:31 quia semel ait coepi loquar ad Dominum meum quid si inventi fuerint ibi

viginti dixit non interficiam propter viginti

Ge 18:32 obsecro inquit ne irascaris Domine si loquar adhuc semel quid si inventi

fuerint ibi decem dixit non delebo propter decem

Ge 18:33 abiit Dominus postquam cessavit loqui ad Abraham et ille reversus est in

locum suum

Ge 19:1 veneruntque duo angeli Sodomam vespere sedente Loth in foribus

civitatis qui cum vidisset surrexit et ivit obviam eis adoravitque pronus

in terra

Ge 19:2 et dixit obsecro domini declinate in domum pueri vestri et manete ibi

lavate pedes vestros et mane proficiscimini in viam vestram qui dixerunt

minime sed in platea manebimus

Ge 19:3 conpulit illos oppido ut deverterent ad eum ingressisque domum illius

fecit convivium coxit azyma et comederunt

Ge 19:4 prius autem quam irent cubitum viri civitatis vallaverunt domum a puero

usque ad senem omnis populus simul

Ge 19:5 vocaveruntque Loth et dixerunt ei ubi sunt viri qui introierunt ad te nocte

educ illos huc ut cognoscamus eos

Ge 19:6 egressus ad eos Loth post tergum adcludens ostium ait

Ge 19:7 nolite quaeso fratres mei nolite malum hoc facere

Ge 19:8 habeo duas filias quae necdum cognoverunt virum educam eas ad vos et

abutimini eis sicut placuerit vobis dummodo viris istis nihil faciatis mali

quia ingressi sunt sub umbraculum tegminis mei

Ge 19:9 at illi dixerunt recede illuc et rursus ingressus es inquiunt ut advena

numquid ut iudices te ergo ipsum magis quam hos adfligemus vimque

faciebant Loth vehementissime iam prope erat ut refringerent fores

Ge 19:10 et ecce miserunt manum viri et introduxerunt ad se Loth cluseruntque

ostium

Ge 19:11 et eos qui erant foris percusserunt caecitate a minimo usque ad maximum

ita ut ostium invenire non possent

Ge 19:12 dixerunt autem ad Loth habes hic tuorum quempiam generum aut filios

aut filias omnes qui tui sunt educ de urbe hac

Ge 19:13 delebimus enim locum istum eo quod increverit clamor eorum coram

Domino qui misit nos ut perdamus illos

Ge 19:14 egressus itaque Loth locutus est ad generos suos qui accepturi erant filias

eius et dixit surgite egredimini de loco isto quia delebit Dominus

civitatem hanc et visus est eis quasi ludens loqui

Ge 19:15 cumque esset mane cogebant eum angeli dicentes surge et tolle uxorem

tuam et duas filias quas habes ne et tu pariter pereas in scelere civitatis

Ge 19:16 dissimulante illo adprehenderunt manum eius et manum uxoris ac

duarum filiarum eius eo quod parceret Dominus illi

Ge 19:17 et eduxerunt eum posueruntque extra civitatem ibi locutus est ad eum

salva animam tuam noli respicere post tergum nec stes in omni circa

regione sed in monte salvum te fac ne et tu simul pereas

Ge 19:18 dixitque Loth ad eos quaeso Domine mi

Ge 19:19 quia invenit servus tuus gratiam coram te et magnificasti misericordiam

tuam quam fecisti mecum ut salvares animam meam nec possum in

monte salvari ne forte adprehendat me malum et moriar

Ge 19:20 est civitas haec iuxta ad quam possum fugere parva et salvabor in ea

numquid non modica est et vivet anima mea

Ge 19:21 dixitque ad eum ecce etiam in hoc suscepi preces tuas ut non subvertam

urbem pro qua locutus es

Ge 19:22 festina et salvare ibi quia non potero facere quicquam donec ingrediaris

illuc idcirco vocatum est nomen urbis illius Segor

Ge 19:23 sol egressus est super terram et Loth ingressus est in Segor

Ge 19:24 igitur Dominus pluit super Sodomam et Gomorram sulphur et ignem a

Domino de caelo

Ge 19:25 et subvertit civitates has et omnem circa regionem universos habitatores

urbium et cuncta terrae virentia

Ge 19:26 respiciensque uxor eius post se versa est in statuam salis

Ge 19:27 Abraham autem consurgens mane ubi steterat prius cum Domino

Ge 19:28 intuitus est Sodomam et Gomorram et universam terram regionis illius

viditque ascendentem favillam de terra quasi fornacis fumum

Ge 19:29 cum enim subverteret Deus civitates regionis illius recordatus est

Abrahae et liberavit Loth de subversione urbium in quibus habitaverat

Ge 19:30 ascenditque Loth de Segor et mansit in monte duae quoque filiae eius

cum eo timuerat enim manere in Segor et mansit in spelunca ipse et duae

filiae eius

Ge 19:31 dixitque maior ad minorem pater noster senex est et nullus virorum

remansit in terra qui possit ingredi ad nos iuxta morem universae terrae

Ge 19:32 veni inebriemus eum vino dormiamusque cum eo ut servare possimus ex

patre nostro semen

Ge 19:33 dederunt itaque patri suo bibere vinum nocte illa et ingressa est maior

dormivitque cum patre at ille non sensit nec quando accubuit filia nec

quando surrexit

Ge 19:34 altera quoque die dixit maior ad minorem ecce dormivi heri cum patre

meo demus ei bibere vinum etiam hac nocte et dormies cum eo ut

salvemus semen de patre nostro

Ge 19:35 dederunt et illa nocte patri vinum ingressaque minor filia dormivit cum

eo et nec tunc quidem sensit quando concubuerit vel quando illa

surrexerit

Ge 19:36 conceperunt ergo duae filiae Loth de patre suo

Ge 19:37 peperitque maior filium et vocavit nomen eius Moab ipse est pater

Moabitarum usque in praesentem diem

Ge 19:38 minor quoque peperit filium et vocavit nomen eius Ammon id est filius

populi mei ipse est pater Ammanitarum usque hodie

Ge 20:1 profectus inde Abraham in terram australem habitavit inter Cades et Sur

et peregrinatus est in Geraris

Ge 20:2 dixitque de Sarra uxore sua soror mea est misit ergo Abimelech rex

Gerarae et tulit eam

Ge 20:3 venit autem Deus ad Abimelech per somnium noctis et ait ei en morieris

propter mulierem quam tulisti habet enim virum

Ge 20:4 Abimelech vero non tetigerat eam et ait Domine num gentem ignorantem

et iustam interficies

Ge 20:5 nonne ipse dixit mihi soror mea est et ipsa ait frater meus est in

simplicitate cordis mei et munditia manuum mearum feci hoc

Ge 20:6 dixitque ad eum Deus et ego scio quod simplici corde feceris et ideo

custodivi te ne peccares in me et non dimisi ut tangeres eam

Ge 20:7 nunc igitur redde uxorem viro suo quia propheta est et orabit pro te et

vives si autem nolueris reddere scito quod morte morieris tu et omnia

quae tua sunt

Ge 20:8 statimque de nocte consurgens Abimelech vocavit omnes servos suos et

locutus est universa verba haec in auribus eorum timueruntque omnes

viri valde

Ge 20:9 vocavit autem Abimelech etiam Abraham et dixit ei quid fecisti nobis

quid peccavimus in te quia induxisti super me et super regnum meum

peccatum grande quae non debuisti facere fecisti nobis

Ge 20:10 rursusque expostulans ait quid vidisti ut hoc faceres

Ge 20:11 respondit Abraham cogitavi mecum dicens forsitan non est timor Dei in

loco isto et interficient me propter uxorem meam

Ge 20:12 alias autem et vere soror mea est filia patris mei et non filia matris meae

et duxi eam uxorem

Ge 20:13 postquam autem eduxit me Deus de domo patris mei dixi ad eam hanc

misericordiam facies mecum in omni loco ad quem ingrediemur dices

quod frater tuus sim

Ge 20:14 tulit igitur Abimelech oves et boves et servos et ancillas et dedit

Abraham reddiditque illi Sarram uxorem suam

Ge 20:15 et ait terra coram vobis est ubicumque tibi placuerit habita

Ge 20:16 Sarrae autem dixit ecce mille argenteos dedi fratri tuo hoc erit tibi in

velamen oculorum ad omnes qui tecum sunt et quocumque perrexeris

mementoque te deprehensam

Ge 20:17 orante autem Abraham sanavit Deus Abimelech et uxorem ancillasque

eius et pepererunt

Ge 20:18 concluserat enim Deus omnem vulvam domus Abimelech propter

Sarram uxorem Abraham

Ge 21:1 visitavit autem Dominus Sarram sicut promiserat et implevit quae

locutus est

Ge 21:2 concepitque et peperit filium in senectute sua tempore quo praedixerat ei

Deus

Ge 21:3 vocavitque Abraham nomen filii sui quem genuit ei Sarra Isaac

Ge 21:4 et circumcidit eum octavo die sicut praeceperat ei Deus

Ge 21:5 cum centum esset annorum hac quippe aetate patris natus est Isaac

Ge 21:6 dixitque Sarra risum fecit mihi Deus quicumque audierit conridebit mihi

Ge 21:7 rursumque ait quis auditurum crederet Abraham quod Sarra lactaret

filium quem peperit ei iam seni

Ge 21:8 crevit igitur puer et ablactatus est fecitque Abraham grande convivium in

die ablactationis eius

Ge 21:9 cumque vidisset Sarra filium Agar Aegyptiae ludentem dixit ad Abraham

Ge 21:10 eice ancillam hanc et filium eius non enim erit heres filius ancillae cum

filio meo Isaac

Ge 21:11 dure accepit hoc Abraham pro filio suo

Ge 21:12 cui dixit Deus non tibi videatur asperum super puero et super ancilla tua

omnia quae dixerit tibi Sarra audi vocem eius quia in Isaac vocabitur tibi

semen

Ge 21:13 sed et filium ancillae faciam in gentem magnam quia semen tuum est

Ge 21:14 surrexit itaque Abraham mane et tollens panem et utrem aquae inposuit

scapulae eius tradiditque puerum et dimisit eam quae cum abisset errabat

in solitudine Bersabee

Ge 21:15 cumque consumpta esset aqua in utre abiecit puerum subter unam

arborum quae ibi erant

Ge 21:16 et abiit seditque e regione procul quantum potest arcus iacere dixit enim

non videbo morientem puerum et sedens contra levavit vocem suam et

flevit

Ge 21:17 exaudivit autem Deus vocem pueri vocavitque angelus Domini Agar de

caelo dicens quid agis Agar noli timere exaudivit enim Deus vocem

pueri de loco in quo est

G