Genesis

Ge 1:1 in principio creavit Deus caelum et terram

Ge 1:2 terra autem erat inanis et vacua et tenebrae super faciem abyssi et

spiritus Dei ferebatur super aquas

Ge 1:3 dixitque Deus fiat lux et facta est lux

Ge 1:4 et vidit Deus lucem quod esset bona et divisit lucem ac tenebras

Ge 1:5 appellavitque lucem diem et tenebras noctem factumque est vespere et

mane dies unus

Ge 1:6 dixit quoque Deus fiat firmamentum in medio aquarum et dividat aquas

ab aquis

Ge 1:7 et fecit Deus firmamentum divisitque aquas quae erant sub firmamento

ab his quae erant super firmamentum et factum est ita

Ge 1:8 vocavitque Deus firmamentum caelum et factum est vespere et mane

dies secundus

Ge 1:9 dixit vero Deus congregentur aquae quae sub caelo sunt in locum unum

et appareat arida factumque est ita

Ge 1:10 et vocavit Deus aridam terram congregationesque aquarum appellavit

maria et vidit Deus quod esset bonum

Ge 1:11 et ait germinet terra herbam virentem et facientem semen et lignum

pomiferum faciens fructum iuxta genus suum cuius semen in semet ipso

sit super terram et factum est ita

Ge 1:12 et protulit terra herbam virentem et adferentem semen iuxta genus suum

lignumque faciens fructum et habens unumquodque sementem secundum

speciem suam et vidit Deus quod esset bonum

Ge 1:13 factumque est vespere et mane dies tertius

Ge 1:14 dixit autem Deus fiant luminaria in firmamento caeli ut dividant diem ac

noctem et sint in signa et tempora et dies et annos

Ge 1:15 ut luceant in firmamento caeli et inluminent terram et factum est ita

Ge 1:16 fecitque Deus duo magna luminaria luminare maius ut praeesset diei et

luminare minus ut praeesset nocti et stellas

Ge 1:17 et posuit eas in firmamento caeli ut lucerent super terram

Ge 1:18 et praeessent diei ac nocti et dividerent lucem ac tenebras et vidit Deus

quod esset bonum

Ge 1:19 et factum est vespere et mane dies quartus

Ge 1:20 dixit etiam Deus producant aquae reptile animae viventis et volatile

super terram sub firmamento caeli

Ge 1:21 creavitque Deus cete grandia et omnem animam viventem atque

motabilem quam produxerant aquae in species suas et omne volatile

secundum genus suum et vidit Deus quod esset bonum

Ge 1:22 benedixitque eis dicens crescite et multiplicamini et replete aquas maris

avesque multiplicentur super terram

Ge 1:23 et factum est vespere et mane dies quintus

Ge 1:24 dixit quoque Deus producat terra animam viventem in genere suo

iumenta et reptilia et bestias terrae secundum species suas factumque est

ita

Ge 1:25 et fecit Deus bestias terrae iuxta species suas et iumenta et omne reptile

terrae in genere suo et vidit Deus quod esset bonum

Ge 1:26 et ait faciamus hominem ad imaginem et similitudinem nostram et

praesit piscibus maris et volatilibus caeli et bestiis universaeque terrae

omnique reptili quod movetur in terra

Ge 1:27 et creavit Deus hominem ad imaginem suam ad imaginem Dei creavit

illum masculum et feminam creavit eos

Ge 1:28 benedixitque illis Deus et ait crescite et multiplicamini et replete terram

et subicite eam et dominamini piscibus maris et volatilibus caeli et

universis animantibus quae moventur super terram

Ge 1:29 dixitque Deus ecce dedi vobis omnem herbam adferentem semen super

terram et universa ligna quae habent in semet ipsis sementem generis sui

ut sint vobis in escam

Ge 1:30 et cunctis animantibus terrae omnique volucri caeli et universis quae

moventur in terra et in quibus est anima vivens ut habeant ad vescendum

et factum est ita

Ge 1:31 viditque Deus cuncta quae fecit et erant valde bona et factum est vespere

et mane dies sextus

Ge 2:1 igitur perfecti sunt caeli et terra et omnis ornatus eorum

Ge 2:2 conplevitque Deus die septimo opus suum quod fecerat et requievit die

septimo ab universo opere quod patrarat

Ge 2:3 et benedixit diei septimo et sanctificavit illum quia in ipso cessaverat ab

omni opere suo quod creavit Deus ut faceret

Ge 2:4 istae generationes caeli et terrae quando creatae sunt in die quo fecit

Dominus Deus caelum et terram

Ge 2:5 et omne virgultum agri antequam oreretur in terra omnemque herbam

regionis priusquam germinaret non enim pluerat Dominus Deus super

terram et homo non erat qui operaretur terram

Ge 2:6 sed fons ascendebat e terra inrigans universam superficiem terrae

Ge 2:7 formavit igitur Dominus Deus hominem de limo terrae et inspiravit in

faciem eius spiraculum vitae et factus est homo in animam viventem

Ge 2:8 plantaverat autem Dominus Deus paradisum voluptatis a principio in quo

posuit hominem quem formaverat

Ge 2:9 produxitque Dominus Deus de humo omne lignum pulchrum visu et ad

vescendum suave lignum etiam vitae in medio paradisi lignumque

scientiae boni et mali

Ge 2:10 et fluvius egrediebatur de loco voluptatis ad inrigandum paradisum qui

inde dividitur in quattuor capita

Ge 2:11 nomen uni Phison ipse est qui circuit omnem terram Evilat ubi nascitur

aurum

Ge 2:12 et aurum terrae illius optimum est ibique invenitur bdellium et lapis

onychinus

Ge 2:13 et nomen fluvio secundo Geon ipse est qui circuit omnem terram

Aethiopiae

Ge 2:14 nomen vero fluminis tertii Tigris ipse vadit contra Assyrios fluvius

autem quartus ipse est Eufrates

Ge 2:15 tulit ergo Dominus Deus hominem et posuit eum in paradiso voluptatis

ut operaretur et custodiret illum

Ge 2:16 praecepitque ei dicens ex omni ligno paradisi comede

Ge 2:17 de ligno autem scientiae boni et mali ne comedas in quocumque enim die

comederis ex eo morte morieris

Ge 2:18 dixit quoque Dominus Deus non est bonum esse hominem solum

faciamus ei adiutorium similem sui

Ge 2:19 formatis igitur Dominus Deus de humo cunctis animantibus terrae et

universis volatilibus caeli adduxit ea ad Adam ut videret quid vocaret ea

omne enim quod vocavit Adam animae viventis ipsum est nomen eius

Ge 2:20 appellavitque Adam nominibus suis cuncta animantia et universa

volatilia caeli et omnes bestias terrae Adam vero non inveniebatur

adiutor similis eius

Ge 2:21 inmisit ergo Dominus Deus soporem in Adam cumque obdormisset tulit

unam de costis eius et replevit carnem pro ea

Ge 2:22 et aedificavit Dominus Deus costam quam tulerat de Adam in mulierem

et adduxit eam ad Adam

Ge 2:23 dixitque Adam hoc nunc os ex ossibus meis et caro de carne mea haec

vocabitur virago quoniam de viro sumpta est

Ge 2:24 quam ob rem relinquet homo patrem suum et matrem et adherebit uxori

suae et erunt duo in carne una

Ge 2:25 erant autem uterque nudi Adam scilicet et uxor eius et non erubescebant

Ge 3:1 sed et serpens erat callidior cunctis animantibus terrae quae fecerat

Dominus Deus qui dixit ad mulierem cur praecepit vobis Deus ut non

comederetis de omni ligno paradisi

Ge 3:2 cui respondit mulier de fructu lignorum quae sunt in paradiso vescemur

Ge 3:3 de fructu vero ligni quod est in medio paradisi praecepit nobis Deus ne

comederemus et ne tangeremus illud ne forte moriamur

Ge 3:4 dixit autem serpens ad mulierem nequaquam morte moriemini

Ge 3:5 scit enim Deus quod in quocumque die comederitis ex eo aperientur

oculi vestri et eritis sicut dii scientes bonum et malum

Ge 3:6 vidit igitur mulier quod bonum esset lignum ad vescendum et pulchrum

oculis aspectuque delectabile et tulit de fructu illius et comedit deditque

viro suo qui comedit

Ge 3:7 et aperti sunt oculi amborum cumque cognovissent esse se nudos

consuerunt folia ficus et fecerunt sibi perizomata

Ge 3:8 et cum audissent vocem Domini Dei deambulantis in paradiso ad auram

post meridiem abscondit se Adam et uxor eius a facie Domini Dei in

medio ligni paradisi

Ge 3:9 vocavitque Dominus Deus Adam et dixit ei ubi es

Ge 3:10 qui ait vocem tuam audivi in paradiso et timui eo quod nudus essem et

abscondi me

Ge 3:11 cui dixit quis enim indicavit tibi quod nudus esses nisi quod ex ligno de

quo tibi praeceperam ne comederes comedisti

Ge 3:12 dixitque Adam mulier quam dedisti sociam mihi dedit mihi de ligno et

comedi

Ge 3:13 et dixit Dominus Deus ad mulierem quare hoc fecisti quae respondit

serpens decepit me et comedi

Ge 3:14 et ait Dominus Deus ad serpentem quia fecisti hoc maledictus es inter

omnia animantia et bestias terrae super pectus tuum gradieris et terram

comedes cunctis diebus vitae tuae

Ge 3:15 inimicitias ponam inter te et mulierem et semen tuum et semen illius ipsa

conteret caput tuum et tu insidiaberis calcaneo eius

Ge 3:16 mulieri quoque dixit multiplicabo aerumnas tuas et conceptus tuos in

dolore paries filios et sub viri potestate eris et ipse dominabitur tui

Ge 3:17 ad Adam vero dixit quia audisti vocem uxoris tuae et comedisti de ligno

ex quo praeceperam tibi ne comederes maledicta terra in opere tuo in

laboribus comedes eam cunctis diebus vitae tuae

Ge 3:18 spinas et tribulos germinabit tibi et comedes herbas terrae

Ge 3:19 in sudore vultus tui vesceris pane donec revertaris in terram de qua

sumptus es quia pulvis es et in pulverem reverteris

Ge 3:20 et vocavit Adam nomen uxoris suae Hava eo quod mater esset

cunctorum viventium

Ge 3:21 fecit quoque Dominus Deus Adam et uxori eius tunicas pellicias et induit

eos

Ge 3:22 et ait ecce Adam factus est quasi unus ex nobis sciens bonum et malum

nunc ergo ne forte mittat manum suam et sumat etiam de ligno vitae et

comedat et vivat in aeternum

Ge 3:23 emisit eum Dominus Deus de paradiso voluptatis ut operaretur terram de

qua sumptus est

Ge 3:24 eiecitque Adam et conlocavit ante paradisum voluptatis cherubin et

flammeum gladium atque versatilem ad custodiendam viam ligni vitae

Ge 4:1 Adam vero cognovit Havam uxorem suam quae concepit et peperit Cain

dicens possedi hominem per Dominum

Ge 4:2 rursusque peperit fratrem eius Abel fuit autem Abel pastor ovium et Cain

agricola

Ge 4:3 factum est autem post multos dies ut offerret Cain de fructibus terrae

munera Domino

Ge 4:4 Abel quoque obtulit de primogenitis gregis sui et de adipibus eorum et

respexit Dominus ad Abel et ad munera eius

Ge 4:5 ad Cain vero et ad munera illius non respexit iratusque est Cain

vehementer et concidit vultus eius

Ge 4:6 dixitque Dominus ad eum quare maestus es et cur concidit facies tua

Ge 4:7 nonne si bene egeris recipies sin autem male statim in foribus peccatum

aderit sed sub te erit appetitus eius et tu dominaberis illius

Ge 4:8 dixitque Cain ad Abel fratrem suum egrediamur foras cumque essent in

agro consurrexit Cain adversus Abel fratrem suum et interfecit eum

Ge 4:9 et ait Dominus ad Cain ubi est Abel frater tuus qui respondit nescio num

custos fratris mei sum

Ge 4:10 dixitque ad eum quid fecisti vox sanguinis fratris tui clamat ad me de

terra

Ge 4:11 nunc igitur maledictus eris super terram quae aperuit os suum et suscepit

sanguinem fratris tui de manu tua

Ge 4:12 cum operatus fueris eam non dabit tibi fructus suos vagus et profugus

eris super terram

Ge 4:13 dixitque Cain ad Dominum maior est iniquitas mea quam ut veniam

merear

Ge 4:14 ecce eicis me hodie a facie terrae et a facie tua abscondar et ero vagus et

profugus in terra omnis igitur qui invenerit me occidet me

Ge 4:15 dixitque ei Dominus nequaquam ita fiet sed omnis qui occiderit Cain

septuplum punietur posuitque Dominus Cain signum ut non eum

interficeret omnis qui invenisset eum

Ge 4:16 egressusque Cain a facie Domini habitavit in terra profugus ad

orientalem plagam Eden

Ge 4:17 cognovit autem Cain uxorem suam quae concepit et peperit Enoch et

aedificavit civitatem vocavitque nomen eius ex nomine filii sui Enoch

Ge 4:18 porro Enoch genuit Irad et Irad genuit Maviahel et Maviahel genuit

Matusahel et Matusahel genuit Lamech

Ge 4:19 qui accepit uxores duas nomen uni Ada et nomen alteri Sella

Ge 4:20 genuitque Ada Iabel qui fuit pater habitantium in tentoriis atque

pastorum

Ge 4:21 et nomen fratris eius Iubal ipse fuit pater canentium cithara et organo

Ge 4:22 Sella quoque genuit Thubalcain qui fuit malleator et faber in cuncta

opera aeris et ferri soror vero Thubalcain Noemma

Ge 4:23 dixitque Lamech uxoribus suis Adae et Sellae audite vocem meam

uxores Lamech auscultate sermonem meum quoniam occidi virum in

vulnus meum et adulescentulum in livorem meum

Ge 4:24 septuplum ultio dabitur de Cain de Lamech vero septuagies septies

Ge 4:25 cognovit quoque adhuc Adam uxorem suam et peperit filium vocavitque

nomen eius Seth dicens posuit mihi Deus semen aliud pro Abel quem

occidit Cain

Ge 4:26 sed et Seth natus est filius quem vocavit Enos iste coepit invocare nomen

Domini

Ge 5:1 hic est liber generationis Adam in die qua creavit Deus hominem ad

similitudinem Dei fecit illum

Ge 5:2 masculum et feminam creavit eos et benedixit illis et vocavit nomen

eorum Adam in die qua creati sunt

Ge 5:3 vixit autem Adam centum triginta annis et genuit ad similitudinem et

imaginem suam vocavitque nomen eius Seth

Ge 5:4 et facti sunt dies Adam postquam genuit Seth octingenti anni genuitque

filios et filias

Ge 5:5 et factum est omne tempus quod vixit Adam anni nongenti triginta et

mortuus est

Ge 5:6 vixit quoque Seth centum quinque annos et genuit Enos

Ge 5:7 vixitque Seth postquam genuit Enos octingentis septem annis genuitque

filios et filias

Ge 5:8 et facti sunt omnes dies Seth nongentorum duodecim annorum et

mortuus est

Ge 5:9 vixit vero Enos nonaginta annis et genuit Cainan

Ge 5:10 post cuius ortum vixit octingentis quindecim annis et genuit filios et

filias

Ge 5:11 factique sunt omnes dies Enos nongentorum quinque annorum et

mortuus est

Ge 5:12 vixit quoque Cainan septuaginta annis et genuit Malalehel

Ge 5:13 et vixit Cainan postquam genuit Malalehel octingentos quadraginta

annos genuitque filios et filias

Ge 5:14 et facti sunt omnes dies Cainan nongenti decem anni et mortuus est

Ge 5:15 vixit autem Malalehel sexaginta quinque annos et genuit Iared

Ge 5:16 et vixit Malalehel postquam genuit Iared octingentis triginta annis et

genuit filios et filias

Ge 5:17 et facti sunt omnes dies Malalehel octingenti nonaginta quinque anni et

mortuus est

Ge 5:18 vixitque Iared centum sexaginta duobus annis et genuit Enoch

Ge 5:19 et vixit Iared postquam genuit Enoch octingentos annos et genuit filios et

filias

Ge 5:20 et facti sunt omnes dies Iared nongenti sexaginta duo anni et mortuus est

Ge 5:21 porro Enoch vixit sexaginta quinque annis et genuit Mathusalam

Ge 5:22 et ambulavit Enoch cum Deo postquam genuit Mathusalam trecentis

annis et genuit filios et filias

Ge 5:23 et facti sunt omnes dies Enoch trecenti sexaginta quinque anni

Ge 5:24 ambulavitque cum Deo et non apparuit quia tulit eum Deus

Ge 5:25 vixit quoque Mathusalam centum octoginta septem annos et genuit

Lamech

Ge 5:26 et vixit Mathusalam postquam genuit Lamech septingentos octoginta

duos annos et genuit filios et filias

Ge 5:27 et facti sunt omnes dies Mathusalae nongenti sexaginta novem anni et

mortuus est

Ge 5:28 vixit autem Lamech centum octoginta duobus annis et genuit filium

Ge 5:29 vocavitque nomen eius Noe dicens iste consolabitur nos ab operibus et

laboribus manuum nostrarum in terra cui maledixit Dominus

Ge 5:30 vixitque Lamech postquam genuit Noe quingentos nonaginta quinque

annos et genuit filios et filias

Ge 5:31 et facti sunt omnes dies Lamech septingenti septuaginta septem anni et

mortuus est

Ge 5:32 Noe vero cum quingentorum esset annorum genuit Sem et Ham et Iafeth

Ge 6:1 cumque coepissent homines multiplicari super terram et filias

procreassent

Ge 6:2 videntes filii Dei filias eorum quod essent pulchrae acceperunt uxores

sibi ex omnibus quas elegerant

Ge 6:3 dixitque Deus non permanebit spiritus meus in homine in aeternum quia

caro est eruntque dies illius centum viginti annorum

Ge 6:4 gigantes autem erant super terram in diebus illis postquam enim ingressi

sunt filii Dei ad filias hominum illaeque genuerunt isti sunt potentes a

saeculo viri famosi

Ge 6:5 videns autem Deus quod multa malitia hominum esset in terra et cuncta

cogitatio cordis intenta esset ad malum omni tempore

Ge 6:6 paenituit eum quod hominem fecisset in terra et tactus dolore cordis

intrinsecus

Ge 6:7 delebo inquit hominem quem creavi a facie terrae ab homine usque ad

animantia a reptili usque ad volucres caeli paenitet enim me fecisse eos

Ge 6:8 Noe vero invenit gratiam coram Domino

Ge 6:9 hae generationes Noe Noe vir iustus atque perfectus fuit in

generationibus suis cum Deo ambulavit

Ge 6:10 et genuit tres filios Sem Ham et Iafeth

Ge 6:11 corrupta est autem terra coram Deo et repleta est iniquitate

Ge 6:12 cumque vidisset Deus terram esse corruptam omnis quippe caro

corruperat viam suam super terram

Ge 6:13 dixit ad Noe finis universae carnis venit coram me repleta est terra

iniquitate a facie eorum et ego disperdam eos cum terra

Ge 6:14 fac tibi arcam de lignis levigatis mansiunculas in arca facies et bitumine

linies intrinsecus et extrinsecus

Ge 6:15 et sic facies eam trecentorum cubitorum erit longitudo arcae

quinquaginta cubitorum latitudo et triginta cubitorum altitudo illius

Ge 6:16 fenestram in arca facies et in cubito consummabis summitatem ostium

autem arcae pones ex latere deorsum cenacula et tristega facies in ea

Ge 6:17 ecce ego adducam diluvii aquas super terram ut interficiam omnem

carnem in qua spiritus vitae est subter caelum universa quae in terra sunt

consumentur

Ge 6:18 ponamque foedus meum tecum et ingredieris arcam tu et filii tui uxor tua

et uxores filiorum tuorum tecum

Ge 6:19 et ex cunctis animantibus universae carnis bina induces in arcam ut

vivant tecum masculini sexus et feminini

Ge 6:20 de volucribus iuxta genus suum et de iumentis in genere suo et ex omni

reptili terrae secundum genus suum bina de omnibus ingredientur tecum

ut possint vivere

Ge 6:21 tolles igitur tecum ex omnibus escis quae mandi possunt et conportabis

apud te et erunt tam tibi quam illis in cibum

Ge 6:22 fecit ergo Noe omnia quae praeceperat illi Deus

Ge 7:1 dixitque Dominus ad eum ingredere tu et omnis domus tua arcam te

enim vidi iustum coram me in generatione hac

Ge 7:2 ex omnibus animantibus mundis tolle septena septena masculum et

feminam de animantibus vero non mundis duo duo masculum et

feminam

Ge 7:3 sed et de volatilibus caeli septena septena masculum et feminam ut

salvetur semen super faciem universae terrae

Ge 7:4 adhuc enim et post dies septem ego pluam super terram quadraginta

diebus et quadraginta noctibus et delebo omnem substantiam quam feci

de superficie terrae

Ge 7:5 fecit ergo Noe omnia quae mandaverat ei Dominus

Ge 7:6 eratque sescentorum annorum quando diluvii aquae inundaverunt super

terram

Ge 7:7 et ingressus est Noe et filii eius uxor eius et uxores filiorum eius cum eo

in arcam propter aquas diluvii

Ge 7:8 de animantibus quoque mundis et inmundis et de volucribus et ex omni

quod movetur super terram

Ge 7:9 duo et duo ingressa sunt ad Noe in arcam masculus et femina sicut

praeceperat Deus Noe

Ge 7:10 cumque transissent septem dies aquae diluvii inundaverunt super terram

Ge 7:11 anno sescentesimo vitae Noe mense secundo septimodecimo die mensis

rupti sunt omnes fontes abyssi magnae et cataractae caeli apertae sunt

Ge 7:12 et facta est pluvia super terram quadraginta diebus et quadraginta

noctibus

Ge 7:13 in articulo diei illius ingressus est Noe et Sem et Ham et Iafeth filii eius

uxor illius et tres uxores filiorum eius cum eis in arcam

Ge 7:14 ipsi et omne animal secundum genus suum universaque iumenta in genus

suum et omne quod movetur super terram in genere suo cunctumque

volatile secundum genus suum universae aves omnesque volucres

Ge 7:15 ingressae sunt ad Noe in arcam bina et bina ex omni carne in qua erat

spiritus vitae

Ge 7:16 et quae ingressa sunt masculus et femina ex omni carne introierunt sicut

praeceperat ei Deus et inclusit eum Dominus de foris

Ge 7:17 factumque est diluvium quadraginta diebus super terram et multiplicatae

sunt aquae et elevaverunt arcam in sublime a terra

Ge 7:18 vehementer inundaverunt et omnia repleverunt in superficie terrae porro

arca ferebatur super aquas

Ge 7:19 et aquae praevaluerunt nimis super terram opertique sunt omnes montes

excelsi sub universo caelo

Ge 7:20 quindecim cubitis altior fuit aqua super montes quos operuerat

Ge 7:21 consumptaque est omnis caro quae movebatur super terram volucrum

animantium bestiarum omniumque reptilium quae reptant super terram

universi homines

Ge 7:22 et cuncta in quibus spiraculum vitae est in terra mortua sunt

Ge 7:23 et delevit omnem substantiam quae erat super terram ab homine usque ad

pecus tam reptile quam volucres caeli et deleta sunt de terra remansit

autem solus Noe et qui cum eo erant in arca

Ge 7:24 obtinueruntque aquae terras centum quinquaginta diebus

Ge 8:1 recordatus autem Deus Noe cunctarumque animantium et omnium

iumentorum quae erant cum eo in arca adduxit spiritum super terram et

inminutae sunt aquae

Ge 8:2 et clausi sunt fontes abyssi et cataractae caeli et prohibitae sunt pluviae

de caelo

Ge 8:3 reversaeque aquae de terra euntes et redeuntes et coeperunt minui post

centum quinquaginta dies

Ge 8:4 requievitque arca mense septimo vicesima septima die mensis super

montes Armeniae

Ge 8:5 at vero aquae ibant et decrescebant usque ad decimum mensem decimo

enim mense prima die mensis apparuerunt cacumina montium

Ge 8:6 cumque transissent quadraginta dies aperiens Noe fenestram arcae quam

fecerat dimisit corvum

Ge 8:7 qui egrediebatur et revertebatur donec siccarentur aquae super terram

Ge 8:8 emisit quoque columbam post eum ut videret si iam cessassent aquae

super faciem terrae

Ge 8:9 quae cum non invenisset ubi requiesceret pes eius reversa est ad eum in

arcam aquae enim erant super universam terram extenditque manum et

adprehensam intulit in arcam

Ge 8:10 expectatis autem ultra septem diebus aliis rursum dimisit columbam ex

arca

Ge 8:11 at illa venit ad eum ad vesperam portans ramum olivae virentibus foliis

in ore suo intellexit ergo Noe quod cessassent aquae super terram

Ge 8:12 expectavitque nihilominus septem alios dies et emisit columbam quae

non est reversa ultra ad eum

Ge 8:13 igitur sescentesimo primo anno primo mense prima die mensis inminutae

sunt aquae super terram et aperiens Noe tectum arcae aspexit viditque

quod exsiccata esset superficies terrae

Ge 8:14 mense secundo septima et vicesima die mensis arefacta est terra

Ge 8:15 locutus est autem Deus ad Noe dicens

Ge 8:16 egredere de arca tu et uxor tua filii tui et uxores filiorum tuorum tecum

Ge 8:17 cuncta animantia quae sunt apud te ex omni carne tam in volatilibus

quam in bestiis et in universis reptilibus quae reptant super terram educ

tecum et ingredimini super terram crescite et multiplicamini super eam

Ge 8:18 egressus est ergo Noe et filii eius uxor illius et uxores filiorum eius cum

eo

Ge 8:19 sed et omnia animantia iumenta et reptilia quae repunt super terram

secundum genus suum arcam egressa sunt

Ge 8:20 aedificavit autem Noe altare Domino et tollens de cunctis pecoribus et

volucribus mundis obtulit holocausta super altare

Ge 8:21 odoratusque est Dominus odorem suavitatis et ait ad eum nequaquam

ultra maledicam terrae propter homines sensus enim et cogitatio humani

cordis in malum prona sunt ab adulescentia sua non igitur ultra

percutiam omnem animantem sicut feci

Ge 8:22 cunctis diebus terrae sementis et messis frigus et aestus aestas et hiemps

nox et dies non requiescent

Ge 9:1 benedixitque Deus Noe et filiis eius et dixit ad eos crescite et

multiplicamini et implete terram

Ge 9:2 et terror vester ac tremor sit super cuncta animalia terrae et super omnes

volucres caeli cum universis quae moventur in terra omnes pisces maris

manui vestrae traditi sunt

Ge 9:3 et omne quod movetur et vivit erit vobis in cibum quasi holera virentia

tradidi vobis omnia

Ge 9:4 excepto quod carnem cum sanguine non comedetis

Ge 9:5 sanguinem enim animarum vestrarum requiram de manu cunctarum

bestiarum et de manu hominis de manu viri et fratris eius requiram

animam hominis

Ge 9:6 quicumque effuderit humanum sanguinem fundetur sanguis illius ad

imaginem quippe Dei factus est homo

Ge 9:7 vos autem crescite et multiplicamini et ingredimini super terram et

implete eam

Ge 9:8 haec quoque dixit Deus ad Noe et ad filios eius cum eo

Ge 9:9 ecce ego statuam pactum meum vobiscum et cum semine vestro post vos

Ge 9:10 et ad omnem animam viventem quae est vobiscum tam in volucribus

quam in iumentis et pecudibus terrae cunctis quae egressa sunt de arca et

universis bestiis terrae

Ge 9:11 statuam pactum meum vobiscum et nequaquam ultra interficietur omnis

caro aquis diluvii neque erit deinceps diluvium dissipans terram

Ge 9:12 dixitque Deus hoc signum foederis quod do inter me et vos et ad omnem

animam viventem quae est vobiscum in generationes sempiternas

Ge 9:13 arcum meum ponam in nubibus et erit signum foederis inter me et inter

terram

Ge 9:14 cumque obduxero nubibus caelum apparebit arcus meus in nubibus

Ge 9:15 et recordabor foederis mei vobiscum et cum omni anima vivente quae

carnem vegetat et non erunt ultra aquae diluvii ad delendam universam

carnem

Ge 9:16 eritque arcus in nubibus et videbo illum et recordabor foederis

sempiterni quod pactum est inter Deum et inter omnem animam

viventem universae carnis quae est super terram

Ge 9:17 dixitque Deus Noe hoc erit signum foederis quod constitui inter me et

inter omnem carnem super terram

Ge 9:18 erant igitur filii Noe qui egressi sunt de arca Sem Ham et Iafeth porro

Ham ipse est pater Chanaan

Ge 9:19 tres isti sunt filii Noe et ab his disseminatum est omne hominum genus

super universam terram

Ge 9:20 coepitque Noe vir agricola exercere terram et plantavit vineam

Ge 9:21 bibensque vinum inebriatus est et nudatus in tabernaculo suo

Ge 9:22 quod cum vidisset Ham pater Chanaan verenda scilicet patris sui esse

nuda nuntiavit duobus fratribus suis foras

Ge 9:23 at vero Sem et Iafeth pallium inposuerunt umeris suis et incedentes

retrorsum operuerunt verecunda patris sui faciesque eorum aversae erant

et patris virilia non viderunt

Ge 9:24 evigilans autem Noe ex vino cum didicisset quae fecerat ei filius suus

minor

Ge 9:25 ait maledictus Chanaan servus servorum erit fratribus suis

Ge 9:26 dixitque benedictus Dominus Deus Sem sit Chanaan servus eius

Ge 9:27 dilatet Deus Iafeth et habitet in tabernaculis Sem sitque Chanaan servus

eius

Ge 9:28 vixit autem Noe post diluvium trecentis quinquaginta annis

Ge 9:29 et impleti sunt omnes dies eius nongentorum quinquaginta annorum et

mortuus est

Ge 10:1 hae generationes filiorum Noe Sem Ham Iafeth natique sunt eis filii post

diluvium

Ge 10:2 filii Iafeth Gomer Magog et Madai Iavan et Thubal et Mosoch et Thiras

Ge 10:3 porro filii Gomer Aschenez et Rifath et Thogorma

Ge 10:4 filii autem Iavan Elisa et Tharsis Cetthim et Dodanim

Ge 10:5 ab his divisae sunt insulae gentium in regionibus suis unusquisque

secundum linguam et familias in nationibus suis

Ge 10:6 filii autem Ham Chus et Mesraim et Fut et Chanaan

Ge 10:7 filii Chus Saba et Hevila et Sabatha et Regma et Sabathaca filii Regma

Saba et Dadan

Ge 10:8 porro Chus genuit Nemrod ipse coepit esse potens in terra

Ge 10:9 et erat robustus venator coram Domino ab hoc exivit proverbium quasi

Nemrod robustus venator coram Domino

Ge 10:10 fuit autem principium regni eius Babylon et Arach et Archad et Chalanne

in terra Sennaar

Ge 10:11 de terra illa egressus est Assur et aedificavit Nineven et plateas civitatis

et Chale

Ge 10:12 Resen quoque inter Nineven et Chale haec est civitas magna

Ge 10:13 at vero Mesraim genuit Ludim et Anamim et Laabim Nepthuim

Ge 10:14 et Phetrusim et Cesluim de quibus egressi sunt Philisthim et Capthurim

Ge 10:15 Chanaan autem genuit Sidonem primogenitum suum Ettheum

Ge 10:16 et Iebuseum et Amorreum Gergeseum

Ge 10:17 Eveum et Araceum Sineum

Ge 10:18 et Aradium Samariten et Amatheum et post haec disseminati sunt populi

Chananeorum

Ge 10:19 factique sunt termini Chanaan venientibus a Sidone Geraram usque

Gazam donec ingrediaris Sodomam et Gomorram et Adama et Seboim

usque Lesa

Ge 10:20 hii filii Ham in cognationibus et linguis et generationibus terrisque et

gentibus suis

Ge 10:21 de Sem quoque nati sunt patre omnium filiorum Eber fratre Iafeth maiore

Ge 10:22 filii Sem Aelam et Assur et Arfaxad et Lud et Aram

Ge 10:23 filii Aram Us et Hul et Gether et Mes

Ge 10:24 at vero Arfaxad genuit Sala de quo ortus est Eber

Ge 10:25 natique sunt Eber filii duo nomen uni Faleg eo quod in diebus eius divisa

sit terra et nomen fratris eius Iectan

Ge 10:26 qui Iectan genuit Helmodad et Saleph et Asarmoth Iare

Ge 10:27 et Aduram et Uzal Decla

Ge 10:28 et Ebal et Abimahel Saba

Ge 10:29 et Ophir et Evila et Iobab omnes isti filii Iectan

Ge 10:30 et facta est habitatio eorum de Messa pergentibus usque Sephar montem

orientalem

Ge 10:31 isti filii Sem secundum cognationes et linguas et regiones in gentibus

suis

Ge 10:32 hae familiae Noe iuxta populos et nationes suas ab his divisae sunt

gentes in terra post diluvium

Ge 11:1 erat autem terra labii unius et sermonum eorundem

Ge 11:2 cumque proficiscerentur de oriente invenerunt campum in terra Sennaar

et habitaverunt in eo

Ge 11:3 dixitque alter ad proximum suum venite faciamus lateres et coquamus

eos igni habueruntque lateres pro saxis et bitumen pro cemento

Ge 11:4 et dixerunt venite faciamus nobis civitatem et turrem cuius culmen

pertingat ad caelum et celebremus nomen nostrum antequam dividamur

in universas terras

Ge 11:5 descendit autem Dominus ut videret civitatem et turrem quam

aedificabant filii Adam

Ge 11:6 et dixit ecce unus est populus et unum labium omnibus coeperuntque hoc

facere nec desistent a cogitationibus suis donec eas opere conpleant

Ge 11:7 venite igitur descendamus et confundamus ibi linguam eorum ut non

audiat unusquisque vocem proximi sui

Ge 11:8 atque ita divisit eos Dominus ex illo loco in universas terras et

cessaverunt aedificare civitatem

Ge 11:9 et idcirco vocatum est nomen eius Babel quia ibi confusum est labium

universae terrae et inde dispersit eos Dominus super faciem cunctarum

regionum

Ge 11:10 hae generationes Sem Sem centum erat annorum quando genuit Arfaxad

biennio post diluvium

Ge 11:11 vixitque Sem postquam genuit Arfaxad quingentos annos et genuit filios

et filias

Ge 11:12 porro Arfaxad vixit triginta quinque annos et genuit Sale

Ge 11:13 vixitque Arfaxad postquam genuit Sale trecentis tribus annis et genuit

filios et filias

Ge 11:14 Sale quoque vixit triginta annis et genuit Eber

Ge 11:15 vixitque Sale postquam genuit Eber quadringentis tribus annis et genuit

filios et filias

Ge 11:16 vixit autem Eber triginta quattuor annis et genuit Faleg

Ge 11:17 et vixit Eber postquam genuit Faleg quadringentis triginta annis et genuit

filios et filias

Ge 11:18 vixit quoque Faleg triginta annis et genuit Reu

Ge 11:19 vixitque Faleg postquam genuit Reu ducentis novem annis et genuit

filios et filias

Ge 11:20 vixit autem Reu triginta duobus annis et genuit Sarug

Ge 11:21 vixitque Reu postquam genuit Sarug ducentis septem annis et genuit

filios et filias

Ge 11:22 vixit vero Sarug triginta annis et genuit Nahor

Ge 11:23 vixitque Sarug postquam genuit Nahor ducentos annos et genuit filios et

filias

Ge 11:24 vixit autem Nahor viginti novem annis et genuit Thare

Ge 11:25 vixitque Nahor postquam genuit Thare centum decem et novem annos et

genuit filios et filias

Ge 11:26 vixitque Thare septuaginta annis et genuit Abram et Nahor et Aran

Ge 11:27 hae sunt autem generationes Thare Thare genuit Abram et Nahor et Aran

porro Aran genuit Loth

Ge 11:28 mortuusque est Aran ante Thare patrem suum in terra nativitatis suae in

Ur Chaldeorum

Ge 11:29 duxerunt autem Abram et Nahor uxores nomen autem uxoris Abram

Sarai et nomen uxoris Nahor Melcha filia Aran patris Melchae et patris

Ieschae

Ge 11:30 erat autem Sarai sterilis nec habebat liberos

Ge 11:31 tulit itaque Thare Abram filium suum et Loth filium Aran filium filii sui

et Sarai nurum suam uxorem Abram filii sui et eduxit eos de Ur

Chaldeorum ut irent in terram Chanaan veneruntque usque Haran et

habitaverunt ibi

Ge 11:32 et facti sunt dies Thare ducentorum quinque annorum et mortuus est in

Haran

Ge 12:1 dixit autem Dominus ad Abram egredere de terra tua et de cognatione

tua et de domo patris tui in terram quam monstrabo tibi

Ge 12:2 faciamque te in gentem magnam et benedicam tibi et magnificabo

nomen tuum erisque benedictus

Ge 12:3 benedicam benedicentibus tibi et maledicam maledicentibus tibi atque in

te benedicentur universae cognationes terrae

Ge 12:4 egressus est itaque Abram sicut praeceperat ei Dominus et ivit cum eo

Loth septuaginta quinque annorum erat Abram cum egrederetur de

Haran

Ge 12:5 tulitque Sarai uxorem suam et Loth filium fratris sui universamque

substantiam quam possederant et animas quas fecerant in Haran et

egressi sunt ut irent in terram Chanaan cumque venissent in eam

Ge 12:6 pertransivit Abram terram usque ad locum Sychem usque ad convallem

Inlustrem Chananeus autem tunc erat in terra

Ge 12:7 apparuitque Dominus Abram et dixit ei semini tuo dabo terram hanc qui

aedificavit ibi altare Domino qui apparuerat ei

Ge 12:8 et inde transgrediens ad montem qui erat contra orientem Bethel tetendit

ibi tabernaculum suum ab occidente habens Bethel et ab oriente Ai

aedificavit quoque ibi altare Domino et invocavit nomen eius

Ge 12:9 perrexitque Abram vadens et ultra progrediens ad meridiem

Ge 12:10 facta est autem fames in terra descenditque Abram in Aegyptum ut

peregrinaretur ibi praevaluerat enim fames in terra

Ge 12:11 cumque prope esset ut ingrederetur Aegyptum dixit Sarai uxori suae novi

quod pulchra sis mulier

Ge 12:12 et quod cum viderint te Aegyptii dicturi sunt uxor ipsius est et

interficient me et te reservabunt

Ge 12:13 dic ergo obsecro te quod soror mea sis ut bene sit mihi propter te et vivat

anima mea ob gratiam tui

Ge 12:14 cum itaque ingressus esset Abram Aegyptum viderunt Aegyptii

mulierem quod esset pulchra nimis

Ge 12:15 et nuntiaverunt principes Pharaoni et laudaverunt eam apud illum et

sublata est mulier in domum Pharaonis

Ge 12:16 Abram vero bene usi sunt propter illam fueruntque ei oves et boves et

asini et servi et famulae et asinae et cameli

Ge 12:17 flagellavit autem Dominus Pharaonem plagis maximis et domum eius

propter Sarai uxorem Abram

Ge 12:18 vocavitque Pharao Abram et dixit ei quidnam est quod fecisti mihi quare

non indicasti quod uxor tua esset

Ge 12:19 quam ob causam dixisti esse sororem tuam ut tollerem eam mihi in

uxorem nunc igitur ecce coniux tua accipe eam et vade

Ge 12:20 praecepitque Pharao super Abram viris et deduxerunt eum et uxorem

illius et omnia quae habebat

Ge 13:1 ascendit ergo Abram de Aegypto ipse et uxor eius et omnia quae habebat

et Loth cum eo ad australem plagam

Ge 13:2 erat autem dives valde in possessione argenti et auri

Ge 13:3 reversusque est per iter quo venerat a meridie in Bethel usque ad locum

ubi prius fixerat tabernaculum inter Bethel et Ai

Ge 13:4 in loco altaris quod fecerat prius et invocavit ibi nomen Domini

Ge 13:5 sed et Loth qui erat cum Abram fuerunt greges ovium et armenta et

tabernacula

Ge 13:6 nec poterat eos capere terra ut habitarent simul erat quippe substantia

eorum multa et non quibant habitare communiter

Ge 13:7 unde et facta est rixa inter pastores gregum Abram et Loth eo autem

tempore Chananeus et Ferezeus habitabant in illa terra

Ge 13:8 dixit ergo Abram ad Loth ne quaeso sit iurgium inter me et te et inter

pastores meos et pastores tuos fratres enim sumus

Ge 13:9 ecce universa terra coram te est recede a me obsecro si ad sinistram ieris

ego ad dexteram tenebo si tu dexteram elegeris ego ad sinistram pergam

Ge 13:10 elevatis itaque Loth oculis vidit omnem circa regionem Iordanis quae

universa inrigabatur antequam subverteret Dominus Sodomam et

Gomorram sicut paradisus Domini et sicut Aegyptus venientibus in

Segor

Ge 13:11 elegitque sibi Loth regionem circa Iordanem et recessit ab oriente

divisique sunt alterutrum a fratre suo

Ge 13:12 Abram habitavit in terra Chanaan Loth moratus est in oppidis quae erant

circa Iordanem et habitavit in Sodomis

Ge 13:13 homines autem Sodomitae pessimi erant et peccatores coram Domino

nimis

Ge 13:14 dixitque Dominus ad Abram postquam divisus est Loth ab eo leva oculos

tuos et vide a loco in quo nunc es ad aquilonem et ad meridiem ad

orientem et ad occidentem

Ge 13:15 omnem terram quam conspicis tibi dabo et semini tuo usque in

sempiternum

Ge 13:16 faciamque semen tuum sicut pulverem terrae si quis potest hominum

numerare pulverem semen quoque tuum numerare poterit

Ge 13:17 surge et perambula terram in longitudine et in latitudine sua quia tibi

daturus sum eam

Ge 13:18 movens igitur Abram tabernaculum suum venit et habitavit iuxta

convallem Mambre quod est in Hebron aedificavitque ibi altare Domino

Ge 14:1 factum est autem in illo tempore ut Amrafel rex Sennaar et Arioch rex

Ponti et Chodorlahomor rex Aelamitarum et Thadal rex Gentium

Ge 14:2 inirent bellum contra Bara regem Sodomorum et contra Bersa regem

Gomorrae et contra Sennaab regem Adamae et contra Semeber regem

Seboim contraque regem Balae ipsa est Segor

Ge 14:3 omnes hii convenerunt in vallem Silvestrem quae nunc est mare Salis

Ge 14:4 duodecim enim annis servierant Chodorlahomor et tertiodecimo anno

recesserunt ab eo

Ge 14:5 igitur anno quartodecimo venit Chodorlahomor et reges qui erant cum eo

percusseruntque Rafaim in Astharothcarnaim et Zuzim cum eis et Emim

in Savecariathaim

Ge 14:6 et Chorreos in montibus Seir usque ad campestria Pharan quae est in

solitudine

Ge 14:7 reversique sunt et venerunt ad fontem Mesfat ipsa est Cades et

percusserunt omnem regionem Amalechitarum et Amorreum qui

habitabat in Asasonthamar

Ge 14:8 et egressi sunt rex Sodomorum et rex Gomorrae rexque Adamae et rex

Seboim necnon et rex Balae quae est Segor et direxerunt contra eos

aciem in valle Silvestri

Ge 14:9 scilicet adversum Chodorlahomor regem Aelamitarum et Thadal regem

Gentium et Amrafel regem Sennaar et Arioch regem Ponti quattuor reges

adversus quinque

Ge 14:10 vallis autem Silvestris habebat puteos multos bituminis itaque rex

Sodomorum et Gomorrae terga verterunt cecideruntque ibi et qui

remanserant fugerunt ad montem

Ge 14:11 tulerunt autem omnem substantiam Sodomorum et Gomorrae et universa

quae ad cibum pertinent et abierunt

Ge 14:12 necnon et Loth et substantiam eius filium fratris Abram qui habitabat in

Sodomis

Ge 14:13 et ecce unus qui evaserat nuntiavit Abram Hebraeo qui habitabat in

convalle Mambre Amorrei fratris Eschol et fratris Aner hii enim

pepigerant foedus cum Abram

Ge 14:14 quod cum audisset Abram captum videlicet Loth fratrem suum

numeravit expeditos vernaculos suos trecentos decem et octo et

persecutus est eos usque Dan

Ge 14:15 et divisis sociis inruit super eos nocte percussitque eos et persecutus est

usque Hoba quae est ad levam Damasci

Ge 14:16 reduxitque omnem substantiam et Loth fratrem suum cum substantia

illius mulieres quoque et populum

Ge 14:17 egressus est autem rex Sodomorum in occursum eius postquam reversus

est a caede Chodorlahomor et regum qui cum eo erant in valle Save quae

est vallis Regis

Ge 14:18 at vero Melchisedech rex Salem proferens panem et vinum erat enim

sacerdos Dei altissimi

Ge 14:19 benedixit ei et ait benedictus Abram Deo excelso qui creavit caelum et

terram

Ge 14:20 et benedictus Deus excelsus quo protegente hostes in manibus tuis sunt

et dedit ei decimas ex omnibus

Ge 14:21 dixit autem rex Sodomorum ad Abram da mihi animas cetera tolle tibi

Ge 14:22 qui respondit ei levo manum meam ad Dominum Deum excelsum

possessorem caeli et terrae

Ge 14:23 quod a filo subteminis usque ad corrigiam caligae non accipiam ex

omnibus quae tua sunt ne dicas ego ditavi Abram

Ge 14:24 exceptis his quae comederunt iuvenes et partibus virorum qui venerunt

mecum Aner Eschol et Mambre isti accipient partes suas

Ge 15:1 his itaque transactis factus est sermo Domini ad Abram per visionem

dicens noli timere Abram ego protector tuus sum et merces tua magna

nimis

Ge 15:2 dixitque Abram Domine Deus quid dabis mihi ego vadam absque liberis

et filius procuratoris domus meae iste Damascus Eliezer

Ge 15:3 addiditque Abram mihi autem non dedisti semen et ecce vernaculus

meus heres meus erit

Ge 15:4 statimque sermo Domini factus est ad eum dicens non erit hic heres tuus

sed qui egredietur de utero tuo ipsum habebis heredem

Ge 15:5 eduxitque eum foras et ait illi suspice caelum et numera stellas si potes et

dixit ei sic erit semen tuum

Ge 15:6 credidit Domino et reputatum est ei ad iustitiam

Ge 15:7 dixitque ad eum ego Dominus qui eduxi te de Ur Chaldeorum ut darem

tibi terram istam et possideres eam

Ge 15:8 at ille ait Domine Deus unde scire possum quod possessurus sim eam

Ge 15:9 respondens Dominus sume inquit mihi vaccam triennem et capram

trimam et arietem annorum trium turturem quoque et columbam

Ge 15:10 qui tollens universa haec divisit per medium et utrasque partes contra se

altrinsecus posuit aves autem non divisit

Ge 15:11 descenderuntque volucres super cadavera et abigebat eas Abram

Ge 15:12 cumque sol occumberet sopor inruit super Abram et horror magnus et

tenebrosus invasit eum

Ge 15:13 dictumque est ad eum scito praenoscens quod peregrinum futurum sit

semen tuum in terra non sua et subicient eos servituti et adfligent

quadringentis annis

Ge 15:14 verumtamen gentem cui servituri sunt ego iudicabo et post haec

egredientur cum magna substantia

Ge 15:15 tu autem ibis ad patres tuos in pace sepultus in senectute bona

Ge 15:16 generatione autem quarta revertentur huc necdum enim conpletae sunt

iniquitates Amorreorum usque ad praesens tempus

Ge 15:17 cum ergo occubuisset sol facta est caligo tenebrosa et apparuit clibanus

fumans et lampas ignis transiens inter divisiones illas

Ge 15:18 in die illo pepigit Dominus cum Abram foedus dicens semini tuo dabo

terram hanc a fluvio Aegypti usque ad fluvium magnum flumen Eufraten

Ge 15:19 Cineos et Cenezeos et Cedmoneos

Ge 15:20 et Hettheos et Ferezeos Rafaim quoque

Ge 15:21 et Amorreos et Chananeos et Gergeseos et Iebuseos

Ge 16:1 igitur Sarai uxor Abram non genuerat liberos sed habens ancillam

aegyptiam nomine Agar

Ge 16:2 dixit marito suo ecce conclusit me Dominus ne parerem ingredere ad

ancillam meam si forte saltem ex illa suscipiam filios cumque ille

adquiesceret deprecanti

Ge 16:3 tulit Agar Aegyptiam ancillam suam post annos decem quam habitare

coeperant in terra Chanaan et dedit eam viro suo uxorem

Ge 16:4 qui ingressus est ad eam at illa concepisse se videns despexit dominam

suam

Ge 16:5 dixitque Sarai ad Abram inique agis contra me ego dedi ancillam meam

in sinum tuum quae videns quod conceperit despectui me habet iudicet

Dominus inter me et te

Ge 16:6 cui respondens Abram ecce ait ancilla tua in manu tua est utere ea ut

libet adfligente igitur eam Sarai fugam iniit

Ge 16:7 cumque invenisset illam angelus Domini iuxta fontem aquae in

solitudine qui est in via Sur

Ge 16:8 dixit ad eam Agar ancilla Sarai unde venis et quo vadis quae respondit a

facie Sarai dominae meae ego fugio

Ge 16:9 dixitque ei angelus Domini revertere ad dominam tuam et humiliare sub

manibus ipsius

Ge 16:10 et rursum multiplicans inquit multiplicabo semen tuum et non

numerabitur prae multitudine

Ge 16:11 ac deinceps ecce ait concepisti et paries filium vocabisque nomen eius

Ismahel eo quod audierit Dominus adflictionem tuam

Ge 16:12 hic erit ferus homo manus eius contra omnes et manus omnium contra

eum et e regione universorum fratrum suorum figet tabernacula

Ge 16:13 vocavit autem nomen Domini qui loquebatur ad eam Tu Deus qui vidisti

me dixit enim profecto hic vidi posteriora videntis me

Ge 16:14 propterea appellavit puteum illum puteum Viventis et videntis me ipse

est inter Cades et Barad

Ge 16:15 peperitque Abrae filium qui vocavit nomen eius Ismahel

Ge 16:16 octoginta et sex annorum erat quando peperit ei Agar Ismahelem

Ge 17:1 postquam vero nonaginta et novem annorum esse coeperat apparuit ei

Dominus dixitque ad eum ego Deus omnipotens ambula coram me et

esto perfectus

Ge 17:2 ponamque foedus meum inter me et te et multiplicabo te vehementer

nimis

Ge 17:3 cecidit Abram pronus in faciem

Ge 17:4 dixitque ei Deus ego sum et pactum meum tecum erisque pater multarum

gentium

Ge 17:5 nec ultra vocabitur nomen tuum Abram sed appellaberis Abraham quia

patrem multarum gentium constitui te

Ge 17:6 faciamque te crescere vehementissime et ponam in gentibus regesque ex

te egredientur

Ge 17:7 et statuam pactum meum inter me et te et inter semen tuum post te in

generationibus suis foedere sempiterno ut sim Deus tuus et seminis tui

post te

Ge 17:8 daboque tibi et semini tuo terram peregrinationis tuae omnem terram

Chanaan in possessionem aeternam eroque Deus eorum

Ge 17:9 dixit iterum Deus ad Abraham et tu ergo custodies pactum meum et

semen tuum post te in generationibus suis

Ge 17:10 hoc est pactum quod observabitis inter me et vos et semen tuum post te

circumcidetur ex vobis omne masculinum

Ge 17:11 et circumcidetis carnem praeputii vestri ut sit in signum foederis inter me

et vos

Ge 17:12 infans octo dierum circumcidetur in vobis omne masculinum in

generationibus vestris tam vernaculus quam empticius circumcidetur et

quicumque non fuerit de stirpe vestra

Ge 17:13 eritque pactum meum in carne vestra in foedus aeternum

Ge 17:14 masculus cuius praeputii caro circumcisa non fuerit delebitur anima illa

de populo suo quia pactum meum irritum fecit

Ge 17:15 dixit quoque Deus ad Abraham Sarai uxorem tuam non vocabis Sarai sed

Sarram

Ge 17:16 et benedicam ei et ex illa dabo tibi filium cui benedicturus sum eritque in

nationes et reges populorum orientur ex eo

Ge 17:17 cecidit Abraham in faciem et risit dicens in corde suo putasne centenario

nascetur filius et Sarra nonagenaria pariet

Ge 17:18 dixitque ad Deum utinam Ismahel vivat coram te

Ge 17:19 et ait Deus ad Abraham Sarra uxor tua pariet tibi filium vocabisque

nomen eius Isaac et constituam pactum meum illi in foedus sempiternum

et semini eius post eum

Ge 17:20 super Ismahel quoque exaudivi te ecce benedicam ei et augebo et

multiplicabo eum valde duodecim duces generabit et faciam illum in

gentem magnam

Ge 17:21 pactum vero meum statuam ad Isaac quem pariet tibi Sarra tempore isto

in anno altero

Ge 17:22 cumque finitus esset sermo loquentis cum eo ascendit Deus ab Abraham

Ge 17:23 tulit autem Abraham Ismahelem filium suum et omnes vernaculos

domus suae universosque quos emerat cunctos mares ex omnibus viris

domus suae et circumcidit carnem praeputii eorum statim in ipsa die

sicut praeceperat ei Deus

Ge 17:24 nonaginta novem erat annorum quando circumcidit carnem praeputii sui

Ge 17:25 et Ismahel filius eius tredecim annos impleverat tempore circumcisionis

suae

Ge 17:26 eadem die circumcisus est Abraham et Ismahel filius eius

Ge 17:27 et omnes viri domus illius tam vernaculi quam empticii et alienigenae

pariter circumcisi sunt

Ge 18:1 apparuit autem ei Dominus in convalle Mambre sedenti in ostio

tabernaculi sui in ipso fervore diei

Ge 18:2 cumque elevasset oculos apparuerunt ei tres viri stantes propter eum

quos cum vidisset cucurrit in occursum eorum de ostio tabernaculi et

adoravit in terra

Ge 18:3 et dixit Domine si inveni gratiam in oculis tuis ne transeas servum tuum

Ge 18:4 sed adferam pauxillum aquae et lavate pedes vestros et requiescite sub

arbore

Ge 18:5 ponam buccellam panis et confortate cor vestrum postea transibitis

idcirco enim declinastis ad servum vestrum qui dixerunt fac ut locutus es

Ge 18:6 festinavit Abraham in tabernaculum ad Sarram dixitque ei adcelera tria

sata similae commisce et fac subcinericios panes

Ge 18:7 ipse vero ad armentum cucurrit et tulit inde vitulum tenerrimum et

optimum deditque puero qui festinavit et coxit illum

Ge 18:8 tulit quoque butyrum et lac et vitulum quem coxerat et posuit coram eis

ipse vero stabat iuxta eos sub arbore

Ge 18:9 cumque comedissent dixerunt ad eum ubi est Sarra uxor tua ille

respondit ecce in tabernaculo est

Ge 18:10 cui dixit revertens veniam ad te tempore isto vita comite et habebit

filium Sarra uxor tua quo audito Sarra risit post ostium tabernaculi

Ge 18:11 erant autem ambo senes provectaeque aetatis et desierant Sarrae fieri

muliebria

Ge 18:12 quae risit occulte dicens postquam consenui et dominus meus vetulus est

voluptati operam dabo

Ge 18:13 dixit autem Dominus ad Abraham quare risit Sarra dicens num vere

paritura sum anus

Ge 18:14 numquid Deo est quicquam difficile iuxta condictum revertar ad te hoc

eodem tempore vita comite et habebit Sarra filium

Ge 18:15 negavit Sarra dicens non risi timore perterrita Dominus autem non est

inquit ita sed risisti

Ge 18:16 cum ergo surrexissent inde viri direxerunt oculos suos contra Sodomam

et Abraham simul gradiebatur deducens eos

Ge 18:17 dixitque Dominus num celare potero Abraham quae gesturus sum

Ge 18:18 cum futurus sit in gentem magnam ac robustissimam et benedicendae

sint in illo omnes nationes terrae

Ge 18:19 scio enim quod praecepturus sit filiis suis et domui suae post se ut

custodiant viam Domini et faciant iustitiam et iudicium ut adducat

Dominus propter Abraham omnia quae locutus est ad eum

Ge 18:20 dixit itaque Dominus clamor Sodomorum et Gomorrae multiplicatus est

et peccatum earum adgravatum est nimis

Ge 18:21 descendam et videbo utrum clamorem qui venit ad me opere

conpleverint an non est ita ut sciam

Ge 18:22 converteruntque se inde et abierunt Sodomam Abraham vero adhuc

stabat coram Domino

Ge 18:23 et adpropinquans ait numquid perdes iustum cum impio

Ge 18:24 si fuerint quinquaginta iusti in civitate peribunt simul et non parces loco

illi propter quinquaginta iustos si fuerint in eo

Ge 18:25 absit a te ut rem hanc facias et occidas iustum cum impio fiatque iustus

sicut impius non est hoc tuum qui iudicas omnem terram nequaquam

facies iudicium

Ge 18:26 dixitque Dominus ad eum si invenero Sodomis quinquaginta iustos in

medio civitatis dimittam omni loco propter eos

Ge 18:27 respondens Abraham ait quia semel coepi loquar ad Dominum meum

cum sim pulvis et cinis

Ge 18:28 quid si minus quinquaginta iustis quinque fuerint delebis propter quinque

universam urbem et ait non delebo si invenero ibi quadraginta quinque

Ge 18:29 rursumque locutus est ad eum sin autem quadraginta inventi fuerint quid

facies ait non percutiam propter quadraginta

Ge 18:30 ne quaeso inquit indigneris Domine si loquar quid si inventi fuerint ibi

triginta respondit non faciam si invenero ibi triginta

Ge 18:31 quia semel ait coepi loquar ad Dominum meum quid si inventi fuerint ibi

viginti dixit non interficiam propter viginti

Ge 18:32 obsecro inquit ne irascaris Domine si loquar adhuc semel quid si inventi

fuerint ibi decem dixit non delebo propter decem

Ge 18:33 abiit Dominus postquam cessavit loqui ad Abraham et ille reversus est in

locum suum

Ge 19:1 veneruntque duo angeli Sodomam vespere sedente Loth in foribus

civitatis qui cum vidisset surrexit et ivit obviam eis adoravitque pronus

in terra

Ge 19:2 et dixit obsecro domini declinate in domum pueri vestri et manete ibi

lavate pedes vestros et mane proficiscimini in viam vestram qui dixerunt

minime sed in platea manebimus

Ge 19:3 conpulit illos oppido ut deverterent ad eum ingressisque domum illius

fecit convivium coxit azyma et comederunt

Ge 19:4 prius autem quam irent cubitum viri civitatis vallaverunt domum a puero

usque ad senem omnis populus simul

Ge 19:5 vocaveruntque Loth et dixerunt ei ubi sunt viri qui introierunt ad te nocte

educ illos huc ut cognoscamus eos

Ge 19:6 egressus ad eos Loth post tergum adcludens ostium ait

Ge 19:7 nolite quaeso fratres mei nolite malum hoc facere

Ge 19:8 habeo duas filias quae necdum cognoverunt virum educam eas ad vos et

abutimini eis sicut placuerit vobis dummodo viris istis nihil faciatis mali

quia ingressi sunt sub umbraculum tegminis mei

Ge 19:9 at illi dixerunt recede illuc et rursus ingressus es inquiunt ut advena

numquid ut iudices te ergo ipsum magis quam hos adfligemus vimque

faciebant Loth vehementissime iam prope erat ut refringerent fores

Ge 19:10 et ecce miserunt manum viri et introduxerunt ad se Loth cluseruntque

ostium

Ge 19:11 et eos qui erant foris percusserunt caecitate a minimo usque ad maximum

ita ut ostium invenire non possent

Ge 19:12 dixerunt autem ad Loth habes hic tuorum quempiam generum aut filios

aut filias omnes qui tui sunt educ de urbe hac

Ge 19:13 delebimus enim locum istum eo quod increverit clamor eorum coram

Domino qui misit nos ut perdamus illos

Ge 19:14 egressus itaque Loth locutus est ad generos suos qui accepturi erant filias

eius et dixit surgite egredimini de loco isto quia delebit Dominus

civitatem hanc et visus est eis quasi ludens loqui

Ge 19:15 cumque esset mane cogebant eum angeli dicentes surge et tolle uxorem

tuam et duas filias quas habes ne et tu pariter pereas in scelere civitatis

Ge 19:16 dissimulante illo adprehenderunt manum eius et manum uxoris ac

duarum filiarum eius eo quod parceret Dominus illi

Ge 19:17 et eduxerunt eum posueruntque extra civitatem ibi locutus est ad eum

salva animam tuam noli respicere post tergum nec stes in omni circa

regione sed in monte salvum te fac ne et tu simul pereas

Ge 19:18 dixitque Loth ad eos quaeso Domine mi

Ge 19:19 quia invenit servus tuus gratiam coram te et magnificasti misericordiam

tuam quam fecisti mecum ut salvares animam meam nec possum in

monte salvari ne forte adprehendat me malum et moriar

Ge 19:20 est civitas haec iuxta ad quam possum fugere parva et salvabor in ea

numquid non modica est et vivet anima mea

Ge 19:21 dixitque ad eum ecce etiam in hoc suscepi preces tuas ut non subvertam

urbem pro qua locutus es

Ge 19:22 festina et salvare ibi quia non potero facere quicquam donec ingrediaris

illuc idcirco vocatum est nomen urbis illius Segor

Ge 19:23 sol egressus est super terram et Loth ingressus est in Segor

Ge 19:24 igitur Dominus pluit super Sodomam et Gomorram sulphur et ignem a

Domino de caelo

Ge 19:25 et subvertit civitates has et omnem circa regionem universos habitatores

urbium et cuncta terrae virentia

Ge 19:26 respiciensque uxor eius post se versa est in statuam salis

Ge 19:27 Abraham autem consurgens mane ubi steterat prius cum Domino

Ge 19:28 intuitus est Sodomam et Gomorram et universam terram regionis illius

viditque ascendentem favillam de terra quasi fornacis fumum

Ge 19:29 cum enim subverteret Deus civitates regionis illius recordatus est

Abrahae et liberavit Loth de subversione urbium in quibus habitaverat

Ge 19:30 ascenditque Loth de Segor et mansit in monte duae quoque filiae eius

cum eo timuerat enim manere in Segor et mansit in spelunca ipse et duae

filiae eius

Ge 19:31 dixitque maior ad minorem pater noster senex est et nullus virorum

remansit in terra qui possit ingredi ad nos iuxta morem universae terrae

Ge 19:32 veni inebriemus eum vino dormiamusque cum eo ut servare possimus ex

patre nostro semen

Ge 19:33 dederunt itaque patri suo bibere vinum nocte illa et ingressa est maior

dormivitque cum patre at ille non sensit nec quando accubuit filia nec

quando surrexit

Ge 19:34 altera quoque die dixit maior ad minorem ecce dormivi heri cum patre

meo demus ei bibere vinum etiam hac nocte et dormies cum eo ut

salvemus semen de patre nostro

Ge 19:35 dederunt et illa nocte patri vinum ingressaque minor filia dormivit cum

eo et nec tunc quidem sensit quando concubuerit vel quando illa

surrexerit

Ge 19:36 conceperunt ergo duae filiae Loth de patre suo

Ge 19:37 peperitque maior filium et vocavit nomen eius Moab ipse est pater

Moabitarum usque in praesentem diem

Ge 19:38 minor quoque peperit filium et vocavit nomen eius Ammon id est filius

populi mei ipse est pater Ammanitarum usque hodie

Ge 20:1 profectus inde Abraham in terram australem habitavit inter Cades et Sur

et peregrinatus est in Geraris

Ge 20:2 dixitque de Sarra uxore sua soror mea est misit ergo Abimelech rex

Gerarae et tulit eam

Ge 20:3 venit autem Deus ad Abimelech per somnium noctis et ait ei en morieris

propter mulierem quam tulisti habet enim virum

Ge 20:4 Abimelech vero non tetigerat eam et ait Domine num gentem ignorantem

et iustam interficies

Ge 20:5 nonne ipse dixit mihi soror mea est et ipsa ait frater meus est in

simplicitate cordis mei et munditia manuum mearum feci hoc

Ge 20:6 dixitque ad eum Deus et ego scio quod simplici corde feceris et ideo

custodivi te ne peccares in me et non dimisi ut tangeres eam

Ge 20:7 nunc igitur redde uxorem viro suo quia propheta est et orabit pro te et

vives si autem nolueris reddere scito quod morte morieris tu et omnia

quae tua sunt

Ge 20:8 statimque de nocte consurgens Abimelech vocavit omnes servos suos et

locutus est universa verba haec in auribus eorum timueruntque omnes

viri valde

Ge 20:9 vocavit autem Abimelech etiam Abraham et dixit ei quid fecisti nobis

quid peccavimus in te quia induxisti super me et super regnum meum

peccatum grande quae non debuisti facere fecisti nobis

Ge 20:10 rursusque expostulans ait quid vidisti ut hoc faceres

Ge 20:11 respondit Abraham cogitavi mecum dicens forsitan non est timor Dei in

loco isto et interficient me propter uxorem meam

Ge 20:12 alias autem et vere soror mea est filia patris mei et non filia matris meae

et duxi eam uxorem

Ge 20:13 postquam autem eduxit me Deus de domo patris mei dixi ad eam hanc

misericordiam facies mecum in omni loco ad quem ingrediemur dices

quod frater tuus sim

Ge 20:14 tulit igitur Abimelech oves et boves et servos et ancillas et dedit

Abraham reddiditque illi Sarram uxorem suam

Ge 20:15 et ait terra coram vobis est ubicumque tibi placuerit habita

Ge 20:16 Sarrae autem dixit ecce mille argenteos dedi fratri tuo hoc erit tibi in

velamen oculorum ad omnes qui tecum sunt et quocumque perrexeris

mementoque te deprehensam

Ge 20:17 orante autem Abraham sanavit Deus Abimelech et uxorem ancillasque

eius et pepererunt

Ge 20:18 concluserat enim Deus omnem vulvam domus Abimelech propter

Sarram uxorem Abraham

Ge 21:1 visitavit autem Dominus Sarram sicut promiserat et implevit quae

locutus est

Ge 21:2 concepitque et peperit filium in senectute sua tempore quo praedixerat ei

Deus

Ge 21:3 vocavitque Abraham nomen filii sui quem genuit ei Sarra Isaac

Ge 21:4 et circumcidit eum octavo die sicut praeceperat ei Deus

Ge 21:5 cum centum esset annorum hac quippe aetate patris natus est Isaac

Ge 21:6 dixitque Sarra risum fecit mihi Deus quicumque audierit conridebit mihi

Ge 21:7 rursumque ait quis auditurum crederet Abraham quod Sarra lactaret

filium quem peperit ei iam seni

Ge 21:8 crevit igitur puer et ablactatus est fecitque Abraham grande convivium in

die ablactationis eius

Ge 21:9 cumque vidisset Sarra filium Agar Aegyptiae ludentem dixit ad Abraham

Ge 21:10 eice ancillam hanc et filium eius non enim erit heres filius ancillae cum

filio meo Isaac

Ge 21:11 dure accepit hoc Abraham pro filio suo

Ge 21:12 cui dixit Deus non tibi videatur asperum super puero et super ancilla tua

omnia quae dixerit tibi Sarra audi vocem eius quia in Isaac vocabitur tibi

semen

Ge 21:13 sed et filium ancillae faciam in gentem magnam quia semen tuum est

Ge 21:14 surrexit itaque Abraham mane et tollens panem et utrem aquae inposuit

scapulae eius tradiditque puerum et dimisit eam quae cum abisset errabat

in solitudine Bersabee

Ge 21:15 cumque consumpta esset aqua in utre abiecit puerum subter unam

arborum quae ibi erant

Ge 21:16 et abiit seditque e regione procul quantum potest arcus iacere dixit enim

non videbo morientem puerum et sedens contra levavit vocem suam et

flevit

Ge 21:17 exaudivit autem Deus vocem pueri vocavitque angelus Domini Agar de

caelo dicens quid agis Agar noli timere exaudivit enim Deus vocem

pueri de loco in quo est

Ge 21:18 surge tolle puerum et tene manum illius quia in gentem magnam faciam

eum

Ge 21:19 aperuitque oculos eius Deus quae videns puteum aquae abiit et implevit

utrem deditque puero bibere

Ge 21:20 et fuit cum eo qui crevit et moratus est in solitudine et factus est iuvenis

sagittarius

Ge 21:21 habitavitque in deserto Pharan et accepit illi mater sua uxorem de terra

Aegypti

Ge 21:22 eodem tempore dixit Abimelech et Fichol princeps exercitus eius ad

Abraham Deus tecum est in universis quae agis

Ge 21:23 iura ergo per Dominum ne noceas mihi et posteris meis stirpique meae

sed iuxta misericordiam quam feci tibi facies mihi et terrae in qua

versatus es advena

Ge 21:24 dixitque Abraham ego iurabo

Ge 21:25 et increpavit Abimelech propter puteum aquae quem vi abstulerant servi

illius

Ge 21:26 respondit Abimelech nescivi quis fecerit hanc rem sed et tu non indicasti

mihi et ego non audivi praeter hodie

Ge 21:27 tulit itaque Abraham oves et boves et dedit Abimelech percusseruntque

ambo foedus

Ge 21:28 et statuit Abraham septem agnas gregis seorsum

Ge 21:29 cui dixit Abimelech quid sibi volunt septem agnae istae quas stare fecisti

seorsum

Ge 21:30 at ille septem inquit agnas accipies de manu mea ut sint in testimonium

mihi quoniam ego fodi puteum istum

Ge 21:31 idcirco vocatus est locus ille Bersabee quia ibi uterque iuraverunt

Ge 21:32 et inierunt foedus pro puteo Iuramenti

Ge 21:33 surrexit autem Abimelech et Fichol princeps militiae eius reversique sunt

in terram Palestinorum Abraham vero plantavit nemus in Bersabee et

invocavit ibi nomen Domini Dei aeterni

Ge 21:34 et fuit colonus terrae Philisthinorum diebus multis

Ge 22:1 quae postquam gesta sunt temptavit Deus Abraham et dixit ad eum

Abraham ille respondit adsum

Ge 22:2 ait ei tolle filium tuum unigenitum quem diligis Isaac et vade in terram

Visionis atque offer eum ibi holocaustum super unum montium quem

monstravero tibi

Ge 22:3 igitur Abraham de nocte consurgens stravit asinum suum ducens secum

duos iuvenes et Isaac filium suum cumque concidisset ligna in

holocaustum abiit ad locum quem praeceperat ei Deus

Ge 22:4 die autem tertio elevatis oculis vidit locum procul

Ge 22:5 dixitque ad pueros suos expectate hic cum asino ego et puer illuc usque

properantes postquam adoraverimus revertemur ad vos

Ge 22:6 tulit quoque ligna holocausti et inposuit super Isaac filium suum ipse

vero portabat in manibus ignem et gladium cumque duo pergerent simul

Ge 22:7 dixit Isaac patri suo pater mi at ille respondit quid vis fili ecce inquit

ignis et ligna ubi est victima holocausti

Ge 22:8 dixit Abraham Deus providebit sibi victimam holocausti fili mi

pergebant ergo pariter

Ge 22:9 veneruntque ad locum quem ostenderat ei Deus in quo aedificavit altare

et desuper ligna conposuit cumque conligasset Isaac filium suum posuit

eum in altari super struem lignorum

Ge 22:10 extenditque manum et arripuit gladium ut immolaret filium

Ge 22:11 et ecce angelus Domini de caelo clamavit dicens Abraham Abraham qui

respondit adsum

Ge 22:12 dixitque ei non extendas manum tuam super puerum neque facias illi

quicquam nunc cognovi quod timeas Dominum et non peperceris filio

tuo unigenito propter me

Ge 22:13 levavit Abraham oculos viditque post tergum arietem inter vepres

herentem cornibus quem adsumens obtulit holocaustum pro filio

Ge 22:14 appellavitque nomen loci illius Dominus videt unde usque hodie dicitur

in monte Dominus videbit

Ge 22:15 vocavit autem angelus Domini Abraham secundo de caelo dicens

Ge 22:16 per memet ipsum iuravi dicit Dominus quia fecisti rem hanc et non

pepercisti filio tuo unigenito

Ge 22:17 benedicam tibi et multiplicabo semen tuum sicut stellas caeli et velut

harenam quae est in litore maris possidebit semen tuum portas

inimicorum suorum

Ge 22:18 et benedicentur in semine tuo omnes gentes terrae quia oboedisti voci

meae

Ge 22:19 reversus est Abraham ad pueros suos abieruntque Bersabee simul et

habitavit ibi

Ge 22:20 his itaque gestis nuntiatum est Abraham quod Melcha quoque genuisset

filios Nahor fratri suo

Ge 22:21 Hus primogenitum et Buz fratrem eius Camuhel patrem Syrorum

Ge 22:22 et Chased et Azau Pheldas quoque et Iedlaph

Ge 22:23 ac Bathuel de quo nata est Rebecca octo istos genuit Melcha Nahor fratri

Abraham

Ge 22:24 concubina vero illius nomine Roma peperit Tabee et Gaom et Thaas et

Maacha

Ge 23:1 vixit autem Sarra centum viginti septem annis

Ge 23:2 et mortua est in civitate Arbee quae est Hebron in terra Chanaan

venitque Abraham ut plangeret et fleret eam

Ge 23:3 cumque surrexisset ab officio funeris locutus est ad filios Heth dicens

Ge 23:4 advena sum et peregrinus apud vos date mihi ius sepulchri vobiscum ut

sepeliam mortuum meum

Ge 23:5 responderuntque filii Heth

Ge 23:6 audi nos domine princeps Dei es apud nos in electis sepulchris nostris

sepeli mortuum tuum nullusque prohibere te poterit quin in monumento

eius sepelias mortuum tuum

Ge 23:7 surrexit Abraham et adoravit populum terrae filios videlicet Heth

Ge 23:8 dixitque ad eos si placet animae vestrae ut sepeliam mortuum meum

audite me et intercedite apud Ephron filium Soor

Ge 23:9 ut det mihi speluncam duplicem quam habet in extrema parte agri sui

pecunia digna tradat mihi eam coram vobis in possessionem sepulchri

Ge 23:10 habitabat autem Ephron in medio filiorum Heth responditque ad

Abraham cunctis audientibus qui ingrediebantur portam civitatis illius

dicens

Ge 23:11 nequaquam ita fiat domine mi sed magis ausculta quod loquor agrum

trado tibi et speluncam quae in eo est praesentibus filiis populi mei sepeli

mortuum tuum

Ge 23:12 adoravit Abraham coram populo terrae

Ge 23:13 et locutus est ad Ephron circumstante plebe quaeso ut audias me dabo

pecuniam pro agro suscipe eam et sic sepeliam mortuum meum in eo

Ge 23:14 respondit Ephron

Ge 23:15 domine mi audi terram quam postulas quadringentis argenti siclis valet

istud est pretium inter me et te sed quantum est hoc sepeli mortuum

tuum

Ge 23:16 quod cum audisset Abraham adpendit pecuniam quam Ephron

postulaverat audientibus filiis Heth quadringentos siclos argenti et

probati monetae publicae

Ge 23:17 confirmatusque est ager quondam Ephronis in quo erat spelunca duplex

respiciens Mambre tam ipse quam spelunca et omnes arbores eius in

cunctis terminis per circuitum

Ge 23:18 Abrahae in possessionem videntibus filiis Heth et cunctis qui intrabant

portam civitatis illius

Ge 23:19 atque ita sepelivit Abraham Sarram uxorem suam in spelunca agri

duplici qui respiciebat Mambre haec est Hebron in terra Chanaan

Ge 23:20 et confirmatus est ager et antrum quod erat in eo Abrahae in

possessionem monumenti a filiis Heth

Ge 24:1 erat autem Abraham senex dierumque multorum et Dominus in cunctis

benedixerat ei

Ge 24:2 dixitque ad servum seniorem domus suae qui praeerat omnibus quae

habebat pone manum tuam subter femur meum

Ge 24:3 ut adiurem te per Dominum Deum caeli et terrae ut non accipias uxorem

filio meo de filiabus Chananeorum inter quos habito

Ge 24:4 sed ad terram et ad cognationem meam proficiscaris et inde accipias

uxorem filio meo Isaac

Ge 24:5 respondit servus si noluerit mulier venire mecum in terram hanc num

reducere debeo filium tuum ad locum de quo egressus es

Ge 24:6 dixit Abraham cave nequando reducas illuc filium meum

Ge 24:7 Dominus Deus caeli qui tulit me de domo patris mei et de terra nativitatis

meae qui locutus est mihi et iuravit dicens semini tuo dabo terram hanc

ipse mittet angelum suum coram te et accipies inde uxorem filio meo

Ge 24:8 sin autem noluerit mulier sequi te non teneberis iuramento filium tantum

meum ne reducas illuc

Ge 24:9 posuit ergo servus manum sub femore Abraham domini sui et iuravit illi

super sermone hoc

Ge 24:10 tulitque decem camelos de grege domini sui et abiit ex omnibus bonis

eius portans secum profectusque perrexit Mesopotamiam ad urbem

Nahor

Ge 24:11 cumque camelos fecisset accumbere extra oppidum iuxta puteum aquae

vespere eo tempore quo solent mulieres egredi ad hauriendam aquam

dixit

Ge 24:12 Domine Deus domini mei Abraham occurre obsecro hodie mihi et fac

misericordiam cum domino meo Abraham

Ge 24:13 ecce ego sto propter fontem aquae et filiae habitatorum huius civitatis

egredientur ad hauriendam aquam

Ge 24:14 igitur puella cui ego dixero inclina hydriam tuam ut bibam et illa

responderit bibe quin et camelis tuis dabo potum ipsa est quam

praeparasti servo tuo Isaac et per hoc intellegam quod feceris

misericordiam cum domino meo

Ge 24:15 necdum intra se verba conpleverat et ecce Rebecca egrediebatur filia

Bathuel filii Melchae uxoris Nahor fratris Abraham habens hydriam in

scapula

Ge 24:16 puella decora nimis virgoque pulcherrima et incognita viro descenderat

autem ad fontem et impleverat hydriam ac revertebatur

Ge 24:17 occurritque ei servus et ait pauxillum mihi ad sorbendum praebe aquae

de hydria tua

Ge 24:18 quae respondit bibe domine mi celeriterque deposuit hydriam super

ulnam suam et dedit ei potum

Ge 24:19 cumque ille bibisset adiecit quin et camelis tuis hauriam aquam donec

cuncti bibant

Ge 24:20 effundensque hydriam in canalibus recurrit ad puteum ut hauriret aquam

et haustam omnibus camelis dedit

Ge 24:21 ille autem contemplabatur eam tacitus scire volens utrum prosperum

fecisset iter suum Dominus an non

Ge 24:22 postquam ergo biberunt cameli protulit vir inaures aureas adpendentes

siclos duos et armillas totidem pondo siclorum decem

Ge 24:23 dixitque ad eam cuius es filia indica mihi est in domo patris tui locus ad

manendum

Ge 24:24 quae respondit filia Bathuelis sum filii Melchae quem peperit Nahor

Ge 24:25 et addidit dicens palearum quoque et faeni plurimum est apud nos et

locus spatiosus ad manendum

Ge 24:26 inclinavit se homo et adoravit Dominum

Ge 24:27 dicens benedictus Dominus Deus domini mei Abraham qui non abstulit

misericordiam et veritatem suam a domino meo et recto me itinere

perduxit in domum fratris domini mei

Ge 24:28 cucurrit itaque puella et nuntiavit in domum matris suae omnia quae

audierat

Ge 24:29 habebat autem Rebecca fratrem nomine Laban qui festinus egressus est

ad hominem ubi erat fons

Ge 24:30 cumque vidisset inaures et armillas in manibus sororis suae et audisset

cuncta verba referentis haec locutus est mihi homo venit ad virum qui

stabat iuxta camelos et propter fontem aquae

Ge 24:31 dixitque ad eum ingredere benedicte Domini cur foris stas praeparavi

domum et locum camelis

Ge 24:32 et introduxit eum hospitium ac destravit camelos deditque paleas et

faenum et aquam ad lavandos pedes camelorum et virorum qui venerant

cum eo

Ge 24:33 et adpositus est in conspectu eius panis qui ait non comedam donec

loquar sermones meos respondit ei loquere

Ge 24:34 at ille servus inquit Abraham sum

Ge 24:35 et Dominus benedixit domino meo valde magnificatusque est et dedit ei

oves et boves argentum et aurum servos et ancillas camelos et asinos

Ge 24:36 et peperit Sarra uxor domini mei filium domino meo in senectute sua

deditque illi omnia quae habuerat

Ge 24:37 et adiuravit me dominus meus dicens non accipies uxorem filio meo de

filiabus Chananeorum in quorum terra habito

Ge 24:38 sed ad domum patris mei perges et de cognatione mea accipies uxorem

filio meo

Ge 24:39 ego vero respondi domino meo quid si noluerit venire mecum mulier

Ge 24:40 Dominus ait in cuius conspectu ambulo mittet angelum suum tecum et

diriget viam tuam accipiesque uxorem filio meo de cognatione mea et de

domo patris mei

Ge 24:41 innocens eris a maledictione mea cum veneris ad propinquos meos et

non dederint tibi

Ge 24:42 veni ergo hodie ad fontem et dixi Domine Deus domini mei Abraham si

direxisti viam meam in qua nunc ambulo

Ge 24:43 ecce sto iuxta fontem aquae et virgo quae egredietur ad hauriendam

aquam audierit a me da mihi pauxillum aquae ad bibendum ex hydria tua

Ge 24:44 et dixerit mihi et tu bibe et camelis tuis hauriam ipsa est mulier quam

praeparavit Dominus filio domini mei

Ge 24:45 dum haec mecum tacitus volverem apparuit Rebecca veniens cum hydria

quam portabat in scapula descenditque ad fontem et hausit aquam et aio

ad eam da mihi paululum bibere

Ge 24:46 quae festina deposuit hydriam de umero et dixit mihi et tu bibe et

camelis tuis potum tribuam bibi et adaquavit camelos

Ge 24:47 interrogavique eam et dixi cuius es filia quae respondit filia Bathuelis

sum filii Nahor quem peperit illi Melcha suspendi itaque inaures ad

ornandam faciem eius et armillas posui in manibus

Ge 24:48 pronusque adoravi Dominum benedicens Domino Deo domini mei

Abraham qui perduxisset me recto itinere ut sumerem filiam fratris

domini mei filio eius

Ge 24:49 quam ob rem si facitis misericordiam et veritatem cum domino meo

indicate mihi sin autem aliud placet et hoc dicite ut vadam ad dextram

sive ad sinistram

Ge 24:50 responderunt Laban et Bathuel a Domino egressus est sermo non

possumus extra placitum eius quicquam aliud tecum loqui

Ge 24:51 en Rebecca coram te est tolle eam et proficiscere et sit uxor filii domini

tui sicut locutus est Dominus

Ge 24:52 quod cum audisset puer Abraham adoravit in terra Dominum

Ge 24:53 prolatisque vasis argenteis et aureis ac vestibus dedit ea Rebeccae pro

munere fratribus quoque eius et matri dona obtulit

Ge 24:54 initoque convivio vescentes pariter et bibentes manserunt ibi surgens

autem mane locutus est puer dimittite me ut vadam ad dominum meum

Ge 24:55 responderunt fratres eius et mater maneat puella saltem decem dies apud

nos et postea proficiscetur

Ge 24:56 nolite ait me retinere quia Dominus direxit viam meam dimittite me ut

pergam ad dominum meum

Ge 24:57 dixerunt vocemus puellam et quaeramus ipsius voluntatem

Ge 24:58 cumque vocata venisset sciscitati sunt vis ire cum homine isto quae ait

vadam

Ge 24:59 dimiserunt ergo eam et nutricem illius servumque Abraham et comites

eius

Ge 24:60 inprecantes prospera sorori suae atque dicentes soror nostra es crescas in

mille milia et possideat semen tuum portas inimicorum suorum

Ge 24:61 igitur Rebecca et puellae illius ascensis camelis secutae sunt virum qui

festinus revertebatur ad dominum suum

Ge 24:62 eo tempore Isaac deambulabat per viam quae ducit ad puteum cuius

nomen est Viventis et videntis habitabat enim in terra australi

Ge 24:63 et egressus fuerat ad meditandum in agro inclinata iam die cumque

levasset oculos vidit camelos venientes procul

Ge 24:64 Rebecca quoque conspecto Isaac descendit de camelo

Ge 24:65 et ait ad puerum quis est ille homo qui venit per agrum in occursum

nobis dixit ei ipse est dominus meus at illa tollens cito pallium operuit se

Ge 24:66 servus autem cuncta quae gesserat narravit Isaac

Ge 24:67 qui introduxit eam in tabernaculum Sarrae matris suae et accepit uxorem

et in tantum dilexit ut dolorem qui ex morte matris acciderat temperaret

Ge 25:1 Abraham vero aliam duxit uxorem nomine Cetthuram

Ge 25:2 quae peperit ei Zamram et Iexan et Madan et Madian et Iesboch et Sue

Ge 25:3 Iexan quoque genuit Saba et Dadan filii Dadan fuerunt Assurim et

Lathusim et Loommim

Ge 25:4 at vero ex Madian ortus est Epha et Opher et Enoch et Abida et Eldaa

omnes hii filii Cetthurae

Ge 25:5 deditque Abraham cuncta quae possederat Isaac

Ge 25:6 filiis autem concubinarum largitus est munera et separavit eos ab Isaac

filio suo dum adhuc ipse viveret ad plagam orientalem

Ge 25:7 fuerunt autem dies vitae eius centum septuaginta quinque anni

Ge 25:8 et deficiens mortuus est in senectute bona provectaeque aetatis et plenus

dierum congregatusque est ad populum suum

Ge 25:9 et sepelierunt eum Isaac et Ismahel filii sui in spelunca duplici quae sita

est in agro Ephron filii Soor Hetthei e regione Mambre

Ge 25:10 quem emerat a filiis Heth ibi sepultus est ipse et Sarra uxor eius

Ge 25:11 et post obitum illius benedixit Deus Isaac filio eius qui habitabat iuxta

puteum nomine Viventis et videntis

Ge 25:12 hae sunt generationes Ismahel filii Abraham quem peperit ei Agar

Aegyptia famula Sarrae

Ge 25:13 et haec nomina filiorum eius in vocabulis et generationibus suis

primogenitus Ismahelis Nabaioth dein Cedar et Abdeel et Mabsam

Ge 25:14 Masma quoque et Duma et Massa

Ge 25:15 Adad et Thema Itur et Naphis et Cedma

Ge 25:16 isti sunt filii Ismahel et haec nomina per castella et oppida eorum

duodecim principes tribuum suarum

Ge 25:17 anni vitae Ismahel centum triginta septem deficiens mortuus est et

adpositus ad populum suum

Ge 25:18 habitavit autem ab Evila usque Sur quae respicit Aegyptum introeuntibus

Assyrios coram cunctis fratribus suis obiit

Ge 25:19 hae quoque sunt generationes Isaac filii Abraham Abraham genuit Isaac

Ge 25:20 qui cum quadraginta esset annorum duxit uxorem Rebeccam filiam

Bathuel Syri de Mesopotamiam sororem Laban

Ge 25:21 deprecatusque est Dominum pro uxore sua eo quod esset sterilis qui

exaudivit eum et dedit conceptum Rebeccae

Ge 25:22 sed conlidebantur in utero eius parvuli quae ait si sic mihi futurum erat

quid necesse fuit concipere perrexitque ut consuleret Dominum

Ge 25:23 qui respondens ait duae gentes in utero tuo sunt et duo populi ex ventre

tuo dividentur populusque populum superabit et maior minori serviet

Ge 25:24 iam tempus pariendi venerat et ecce gemini in utero repperti sunt

Ge 25:25 qui primus egressus est rufus erat et totus in morem pellis hispidus

vocatumque est nomen eius Esau protinus alter egrediens plantam fratris

tenebat manu et idcirco appellavit eum Iacob

Ge 25:26 sexagenarius erat Isaac quando nati sunt parvuli

Ge 25:27 quibus adultis factus est Esau vir gnarus venandi et homo agricola Iacob

autem vir simplex habitabat in tabernaculis

Ge 25:28 Isaac amabat Esau eo quod de venationibus illius vesceretur et Rebecca

diligebat Iacob

Ge 25:29 coxit autem Iacob pulmentum ad quem cum venisset Esau de agro lassus

Ge 25:30 ait da mihi de coctione hac rufa quia oppido lassus sum quam ob causam

vocatum est nomen eius Edom

Ge 25:31 cui dixit Iacob vende mihi primogenita tua

Ge 25:32 ille respondit en morior quid mihi proderunt primogenita

Ge 25:33 ait Iacob iura ergo mihi iuravit Esau et vendidit primogenita

Ge 25:34 et sic accepto pane et lentis edulio comedit et bibit et abiit parvipendens

quod primogenita vendidisset

Ge 26:1 orta autem fame super terram post eam sterilitatem quae acciderat in

diebus Abraham abiit Isaac ad Abimelech regem Palestinorum in Gerara

Ge 26:2 apparuitque ei Dominus et ait ne descendas in Aegyptum sed quiesce in

terra quam dixero tibi

Ge 26:3 et peregrinare in ea eroque tecum et benedicam tibi tibi enim et semini

tuo dabo universas regiones has conplens iuramentum quod spopondi

Abraham patri tuo

Ge 26:4 et multiplicabo semen tuum sicut stellas caeli daboque posteris tuis

universas regiones has et benedicentur in semine tuo omnes gentes terrae

Ge 26:5 eo quod oboedierit Abraham voci meae et custodierit praecepta et

mandata mea et caerimonias legesque servaverit

Ge 26:6 mansit itaque Isaac in Geraris

Ge 26:7 qui cum interrogaretur a viris loci illius super uxore sua respondit soror

mea est timuerat enim confiteri quod sibi esset sociata coniugio reputans

ne forte interficerent eum propter illius pulchritudinem

Ge 26:8 cumque pertransissent dies plurimi et ibi demoraretur prospiciens

Abimelech Palestinorum rex per fenestram vidit eum iocantem cum

Rebecca uxore sua

Ge 26:9 et accersito ait perspicuum est quod uxor tua sit cur mentitus es sororem

tuam esse respondit timui ne morerer propter eam

Ge 26:10 dixitque Abimelech quare inposuisti nobis potuit coire quispiam de

populo cum uxore tua et induxeras super nos grande peccatum

praecepitque omni populo dicens

Ge 26:11 qui tetigerit hominis huius uxorem morte morietur

Ge 26:12 seruit autem Isaac in terra illa et invenit in ipso anno centuplum

benedixitque ei Dominus

Ge 26:13 et locupletatus est homo et ibat proficiens atque succrescens donec

magnus vehementer effectus est

Ge 26:14 habuit quoque possessionem ovium et armentorum et familiae plurimum

ob haec invidentes ei Palestini

Ge 26:15 omnes puteos quos foderant servi patris illius Abraham illo tempore

obstruxerunt implentes humo

Ge 26:16 in tantum ut ipse Abimelech diceret ad Isaac recede a nobis quoniam

potentior nostri factus es valde

Ge 26:17 et ille discedens veniret ad torrentem Gerarae habitaretque ibi

Ge 26:18 rursum fodit alios puteos quos foderant servi patris sui Abraham et quos

illo mortuo olim obstruxerant Philisthim appellavitque eos hisdem

nominibus quibus ante pater vocaverat

Ge 26:19 foderunt in torrente et reppererunt aquam vivam

Ge 26:20 sed et ibi iurgium fuit pastorum Gerarae adversum pastores Isaac

dicentium nostra est aqua quam ob rem nomen putei ex eo quod

acciderat vocavit Calumniam

Ge 26:21 foderunt et alium et pro illo quoque rixati sunt appellavitque eum

Inimicitias

Ge 26:22 profectus inde fodit alium puteum pro quo non contenderunt itaque

vocavit nomen illius Latitudo dicens nunc dilatavit nos Dominus et fecit

crescere super terram

Ge 26:23 ascendit autem ex illo loco in Bersabee

Ge 26:24 ubi apparuit ei Dominus in ipsa nocte dicens ego sum Deus Abraham

patris tui noli metuere quia tecum sum benedicam tibi et multiplicabo

semen tuum propter servum meum Abraham

Ge 26:25 itaque aedificavit ibi altare et invocato nomine Domini extendit

tabernaculum praecepitque servis suis ut foderent puteum

Ge 26:26 ad quem locum cum venissent de Geraris Abimelech et Ochozath amicus

illius et Fichol dux militum

Ge 26:27 locutus est eis Isaac quid venistis ad me hominem quem odistis et

expulistis a vobis

Ge 26:28 qui responderunt vidimus tecum esse Dominum et idcirco nunc diximus

sit iuramentum inter nos et ineamus foedus

Ge 26:29 ut non facias nobis quicquam mali sicut et nos nihil tuorum adtigimus

nec fecimus quod te laederet sed cum pace dimisimus auctum

benedictione Domini

Ge 26:30 fecit ergo eis convivium et post cibum et potum

Ge 26:31 surgentes mane iuraverunt sibi mutuo dimisitque eos Isaac pacifice in

locum suum

Ge 26:32 ecce autem venerunt in ipso die servi Isaac adnuntiantes ei de puteo

quem foderant atque dicentes invenimus aquam

Ge 26:33 unde appellavit eum Abundantiam et nomen urbi inpositum est Bersabee

usque in praesentem diem

Ge 26:34 Esau vero quadragenarius duxit uxores Iudith filiam Beeri Hetthei et

Basemath filiam Helon eiusdem loci

Ge 26:35 quae ambae offenderant animum Isaac et Rebeccae

Ge 27:1 senuit autem Isaac et caligaverunt oculi eius et videre non poterat

vocavitque Esau filium suum maiorem et dixit ei fili mi qui respondit

adsum

Ge 27:2 cui pater vides inquit quod senuerim et ignorem diem mortis meae

Ge 27:3 sume arma tua faretram et arcum et egredere foras cumque venatu

aliquid adprehenderis

Ge 27:4 fac mihi inde pulmentum sicut velle me nosti et adfer ut comedam et

benedicat tibi anima mea antequam moriar

Ge 27:5 quod cum audisset Rebecca et ille abisset in agrum ut iussionem patris

expleret

Ge 27:6 dixit filio suo Iacob audivi patrem tuum loquentem cum Esau fratre tuo

et dicentem ei

Ge 27:7 adfer mihi venationem tuam et fac cibos ut comedam et benedicam tibi

coram Domino antequam moriar

Ge 27:8 nunc ergo fili mi adquiesce consiliis meis

Ge 27:9 et pergens ad gregem adfer mihi duos hedos optimos ut faciam ex eis

escas patri tuo quibus libenter vescitur

Ge 27:10 quas cum intuleris et comederit benedicat tibi priusquam moriatur

Ge 27:11 cui ille respondit nosti quod Esau frater meus homo pilosus sit et ego

lenis

Ge 27:12 si adtractaverit me pater meus et senserit timeo ne putet sibi voluisse

inludere et inducat super me maledictionem pro benedictione

Ge 27:13 ad quem mater in me sit ait ista maledictio fili mi tantum audi vocem

meam et perge adferque quae dixi

Ge 27:14 abiit et adtulit deditque matri paravit illa cibos sicut noverat velle patrem

illius

Ge 27:15 et vestibus Esau valde bonis quas apud se habebat domi induit eum

Ge 27:16 pelliculasque hedorum circumdedit manibus et colli nuda protexit

Ge 27:17 dedit pulmentum et panes quos coxerat tradidit

Ge 27:18 quibus inlatis dixit pater mi et ille respondit audio quis tu es fili mi

Ge 27:19 dixitque Iacob ego sum Esau primogenitus tuus feci sicut praecepisti

mihi surge sede et comede de venatione mea ut benedicat mihi anima tua

Ge 27:20 rursum Isaac ad filium suum quomodo inquit tam cito invenire potuisti

fili mi qui respondit voluntatis Dei fuit ut cito mihi occurreret quod

volebam

Ge 27:21 dixitque Isaac accede huc ut tangam te fili mi et probem utrum tu sis

filius meus Esau an non

Ge 27:22 accessit ille ad patrem et palpato eo dixit Isaac vox quidem vox Iacob est

sed manus manus sunt Esau

Ge 27:23 et non cognovit eum quia pilosae manus similitudinem maioris

expresserant benedicens ergo illi

Ge 27:24 ait tu es filius meus Esau respondit ego sum

Ge 27:25 at ille offer inquit mihi cibos de venatione tua fili mi ut benedicat tibi

anima mea quos cum oblatos comedisset obtulit ei etiam vinum quo

hausto

Ge 27:26 dixit ad eum accede ad me et da mihi osculum fili mi

Ge 27:27 accessit et osculatus est eum statimque ut sensit vestimentorum illius

flagrantiam benedicens ait ecce odor filii mei sicut odor agri cui

benedixit Dominus

Ge 27:28 det tibi Deus de rore caeli et de pinguedine terrae abundantiam frumenti

et vini

Ge 27:29 et serviant tibi populi et adorent te tribus esto dominus fratrum tuorum et

incurventur ante te filii matris tuae qui maledixerit tibi sit maledictus et

qui benedixerit benedictionibus repleatur

Ge 27:30 vix Isaac sermonem impleverat et egresso Iacob foras venit Esau

Ge 27:31 coctosque de venatione cibos intulit patri dicens surge pater mi et

comede de venatione filii tui ut benedicat mihi anima tua

Ge 27:32 dixitque illi Isaac quis enim es tu qui respondit ego sum primogenitus

filius tuus Esau

Ge 27:33 expavit Isaac stupore vehementi et ultra quam credi potest admirans ait

quis igitur ille est qui dudum captam venationem adtulit mihi et comedi

ex omnibus priusquam tu venires benedixique ei et erit benedictus

Ge 27:34 auditis Esau sermonibus patris inrugiit clamore magno et consternatus ait

benedic etiam mihi pater mi

Ge 27:35 qui ait venit germanus tuus fraudulenter et accepit benedictionem tuam

Ge 27:36 at ille subiunxit iuste vocatum est nomen eius Iacob subplantavit enim

me en altera vice primogenita mea ante tulit et nunc secundo subripuit

benedictionem meam rursumque ad patrem numquid non reservasti ait et

mihi benedictionem

Ge 27:37 respondit Isaac dominum tuum illum constitui et omnes fratres eius

servituti illius subiugavi frumento et vino stabilivi eum tibi post haec fili

mi ultra quid faciam

Ge 27:38 cui Esau num unam inquit tantum benedictionem habes pater mihi

quoque obsecro ut benedicas cumque heiulatu magno fleret

Ge 27:39 motus Isaac dixit ad eum in pinguedine terrae et in rore caeli desuper

Ge 27:40 erit benedictio tua vives gladio et fratri tuo servies tempusque veniet cum

excutias et solvas iugum eius de cervicibus tuis

Ge 27:41 oderat ergo semper Esau Iacob pro benedictione qua benedixerat ei pater

dixitque in corde suo veniant dies luctus patris mei ut occidam Iacob

fratrem meum

Ge 27:42 nuntiata sunt haec Rebeccae quae mittens et vocans Iacob filium suum

dixit ad eum ecce Esau frater tuus minatur ut occidat te

Ge 27:43 nunc ergo fili audi vocem meam et consurgens fuge ad Laban fratrem

meum in Haran

Ge 27:44 habitabisque cum eo dies paucos donec requiescat furor fratris tui

Ge 27:45 et cesset indignatio eius obliviscaturque eorum quae fecisti in eum

postea mittam et adducam te inde huc cur utroque orbabor filio in una

die

Ge 27:46 dixit quoque Rebecca ad Isaac taedet me vitae meae propter filias Heth si

acceperit Iacob uxorem de stirpe huius terrae nolo vivere

Ge 28:1 vocavit itaque Isaac Iacob et benedixit praecepitque ei dicens noli

accipere coniugem de genere Chanaan

Ge 28:2 sed vade et proficiscere in Mesopotamiam Syriae ad domum Bathuel

patrem matris tuae et accipe tibi inde uxorem de filiabus Laban avunculi

tui

Ge 28:3 Deus autem omnipotens benedicat tibi et crescere te faciat atque

multiplicet ut sis in turbas populorum

Ge 28:4 et det tibi benedictiones Abraham et semini tuo post te ut possideas

terram peregrinationis tuae quam pollicitus est avo tuo

Ge 28:5 cumque dimisisset eum Isaac profectus venit in Mesopotamiam Syriae

ad Laban filium Bathuel Syri fratrem Rebeccae matris suae

Ge 28:6 videns autem Esau quod benedixisset pater suus Iacob et misisset eum in

Mesopotamiam Syriae ut inde uxorem duceret et quod post

benedictionem praecepisset ei dicens non accipies coniugem de filiabus

Chanaan

Ge 28:7 quodque oboediens Iacob parentibus isset in Syriam

Ge 28:8 probans quoque quod non libenter aspiceret filias Chanaan pater suus

Ge 28:9 ivit ad Ismahelem et duxit uxorem absque his quas prius habebat

Maeleth filiam Ismahel filii Abraham sororem Nabaioth

Ge 28:10 igitur egressus Iacob de Bersabee pergebat Haran

Ge 28:11 cumque venisset ad quendam locum et vellet in eo requiescere post solis

occubitum tulit de lapidibus qui iacebant et subponens capiti suo

dormivit in eodem loco

Ge 28:12 viditque in somnis scalam stantem super terram et cacumen illius

tangens caelum angelos quoque Dei ascendentes et descendentes per eam

Ge 28:13 et Dominum innixum scalae dicentem sibi ego sum Dominus Deus

Abraham patris tui et Deus Isaac terram in qua dormis tibi dabo et semini

tuo

Ge 28:14 eritque germen tuum quasi pulvis terrae dilataberis ad occidentem et

orientem septentrionem et meridiem et benedicentur in te et in semine

tuo cunctae tribus terrae

Ge 28:15 et ero custos tuus quocumque perrexeris et reducam te in terram hanc

nec dimittam nisi conplevero universa quae dixi

Ge 28:16 cumque evigilasset Iacob de somno ait vere Dominus est in loco isto et

ego nesciebam

Ge 28:17 pavensque quam terribilis inquit est locus iste non est hic aliud nisi

domus Dei et porta caeli

Ge 28:18 surgens ergo mane tulit lapidem quem subposuerat capiti suo et erexit in

titulum fundens oleum desuper

Ge 28:19 appellavitque nomen urbis Bethel quae prius Luza vocabatur

Ge 28:20 vovit etiam votum dicens si fuerit Deus mecum et custodierit me in via

per quam ambulo et dederit mihi panem ad vescendum et vestem ad

induendum

Ge 28:21 reversusque fuero prospere ad domum patris mei erit mihi Dominus in

Deum

Ge 28:22 et lapis iste quem erexi in titulum vocabitur Domus Dei cunctorumque

quae dederis mihi decimas offeram tibi

Ge 29:1 profectus ergo Iacob venit ad terram orientalem

Ge 29:2 et vidit puteum in agro tresque greges ovium accubantes iuxta eum nam

ex illo adaquabantur pecora et os eius grandi lapide claudebatur

Ge 29:3 morisque erat ut cunctis ovibus congregatis devolverent lapidem et

refectis gregibus rursum super os putei ponerent

Ge 29:4 dixitque ad pastores fratres unde estis qui responderunt de Haran

Ge 29:5 quos interrogans numquid ait nostis Laban filium Nahor dixerunt

novimus

Ge 29:6 sanusne est inquit valet inquiunt et ecce Rahel filia eius venit cum grege

suo

Ge 29:7 dixitque Iacob adhuc multum diei superest nec est tempus ut reducantur

ad caulas greges date ante potum ovibus et sic ad pastum eas reducite

Ge 29:8 qui responderunt non possumus donec omnia pecora congregentur et

amoveamus lapidem de ore putei ut adaquemus greges

Ge 29:9 adhuc loquebantur et ecce Rahel veniebat cum ovibus patris sui nam

gregem ipsa pascebat

Ge 29:10 quam cum vidisset Iacob et sciret consobrinam suam ovesque Laban

avunculi sui amovit lapidem quo puteus claudebatur

Ge 29:11 et adaquato grege osculatus est eam elevataque voce flevit

Ge 29:12 et indicavit ei quod frater esset patris eius et filius Rebeccae at illa

festinans nuntiavit patri suo

Ge 29:13 qui cum audisset venisse Iacob filium sororis suae cucurrit obviam

conplexusque eum et in oscula ruens duxit in domum suam auditis autem

causis itineris

Ge 29:14 respondit os meum es et caro mea et postquam expleti sunt dies mensis

unius

Ge 29:15 dixit ei num quia frater meus es gratis servies mihi dic quid mercedis

accipias

Ge 29:16 habebat vero filias duas nomen maioris Lia minor appellabatur Rahel

Ge 29:17 sed Lia lippis erat oculis Rahel decora facie et venusto aspectu

Ge 29:18 quam diligens Iacob ait serviam tibi pro Rahel filia tua minore septem

annis

Ge 29:19 respondit Laban melius est ut tibi eam dem quam viro alteri mane apud

me

Ge 29:20 servivit igitur Iacob pro Rahel septem annis et videbantur illi pauci dies

prae amoris magnitudine

Ge 29:21 dixitque ad Laban da mihi uxorem meam quia iam tempus expletum est

ut ingrediar ad eam

Ge 29:22 qui vocatis multis amicorum turbis ad convivium fecit nuptias

Ge 29:23 et vespere filiam suam Liam introduxit ad eum

Ge 29:24 dans ancillam filiae Zelpham nomine ad quam cum ex more Iacob fuisset

ingressus facto mane vidit Liam

Ge 29:25 et dixit ad socerum quid est quod facere voluisti nonne pro Rahel servivi

tibi quare inposuisti mihi

Ge 29:26 respondit Laban non est in loco nostro consuetudinis ut minores ante

tradamus ad nuptias

Ge 29:27 imple ebdomadem dierum huius copulae et hanc quoque dabo tibi pro

opere quo serviturus es mihi septem annis aliis

Ge 29:28 adquievit placito et ebdomade transacta Rahel duxit uxorem

Ge 29:29 cui pater servam Balam dederat

Ge 29:30 tandemque potitus optatis nuptiis amorem sequentis priori praetulit

serviens apud eum septem annis aliis

Ge 29:31 videns autem Dominus quod despiceret Liam aperuit vulvam eius sorore

sterili permanente

Ge 29:32 quae conceptum genuit filium vocavitque nomen eius Ruben dicens vidit

Dominus humilitatem meam nunc amabit me vir meus

Ge 29:33 rursumque concepit et peperit filium et ait quoniam audivit Dominus

haberi me contemptui dedit etiam istum mihi vocavitque nomen illius

Symeon

Ge 29:34 concepit tertio et genuit alium dixitque nunc quoque copulabitur mihi

maritus meus eo quod pepererim illi tres filios et idcirco appellavit

nomen eius Levi

Ge 29:35 quarto concepit et peperit filium et ait modo confitebor Domino et ob

hoc vocavit eum Iudam cessavitque parere

Ge 30:1 cernens autem Rahel quod infecunda esset invidit sorori et ait marito suo

da mihi liberos alioquin moriar

Ge 30:2 cui iratus respondit Iacob num pro Deo ego sum qui privavit te fructu

ventris tui

Ge 30:3 at illa habeo inquit famulam Balam ingredere ad eam ut pariat super

genua mea et habeam ex ea filios

Ge 30:4 deditque illi Balam in coniugium quae

Ge 30:5 ingresso ad se viro concepit et peperit filium

Ge 30:6 dixitque Rahel iudicavit mihi Dominus et exaudivit vocem meam dans

mihi filium et idcirco appellavit nomen illius Dan

Ge 30:7 rursumque Bala concipiens peperit alterum

Ge 30:8 pro quo ait Rahel conparavit me Deus cum sorore mea et invalui

vocavitque eum Nepthalim

Ge 30:9 sentiens Lia quod parere desisset Zelpham ancillam suam marito tradidit

Ge 30:10 qua post conceptum edente filium

Ge 30:11 dixit feliciter et idcirco vocavit nomen eius Gad

Ge 30:12 peperit quoque Zelpha alterum

Ge 30:13 dixitque Lia hoc pro beatitudine mea beatam quippe me dicent mulieres

propterea appellavit eum Aser

Ge 30:14 egressus autem Ruben tempore messis triticeae in agro repperit

mandragoras quos matri Liae detulit dixitque Rahel da mihi partem de

mandragoris filii tui

Ge 30:15 illa respondit parumne tibi videtur quod praeripueris maritum mihi nisi

etiam mandragoras filii mei tuleris ait Rahel dormiat tecum hac nocte pro

mandragoris filii tui

Ge 30:16 redeuntique ad vesperam de agro Iacob egressa est in occursum Lia et ad

me inquit intrabis quia mercede conduxi te pro mandragoris filii mei

dormivit cum ea nocte illa

Ge 30:17 et exaudivit Deus preces eius concepitque et peperit filium quintum

Ge 30:18 et ait dedit Deus mercedem mihi quia dedi ancillam meam viro meo

appellavitque nomen illius Isachar

Ge 30:19 rursum Lia concipiens peperit sextum filium

Ge 30:20 et ait ditavit me Deus dote bona etiam hac vice mecum erit maritus meus

eo quod genuerim ei sex filios et idcirco appellavit nomen eius Zabulon

Ge 30:21 post quem peperit filiam nomine Dinam

Ge 30:22 recordatus quoque Dominus Rahelis exaudivit eam et aperuit vulvam

illius

Ge 30:23 quae concepit et peperit filium dicens abstulit Deus obprobrium meum

Ge 30:24 et vocavit nomen illius Ioseph dicens addat mihi Dominus filium alterum

Ge 30:25 nato autem Ioseph dixit Iacob socero suo dimitte me ut revertar in

patriam et ad terram meam

Ge 30:26 da mihi uxores et liberos meos pro quibus servivi tibi ut abeam tu nosti

servitutem qua servivi tibi

Ge 30:27 ait ei Laban inveniam gratiam in conspectu tuo experimento didici quod

benedixerit mihi Deus propter te

Ge 30:28 constitue mercedem tuam quam dem tibi

Ge 30:29 at ille respondit tu nosti quomodo servierim tibi et quanta in manibus

meis fuerit possessio tua

Ge 30:30 modicum habuisti antequam venirem et nunc dives effectus es

benedixitque tibi Dominus ad introitum meum iustum est igitur ut

aliquando provideam etiam domui meae

Ge 30:31 dixitque Laban quid dabo tibi at ille ait nihil volo sed si feceris quod

postulo iterum pascam et custodiam pecora tua

Ge 30:32 gyra omnes greges tuos et separa cunctas oves varias et sparso vellere et

quodcumque furvum et maculosum variumque fuerit tam in ovibus quam

in capris erit merces mea

Ge 30:33 respondebitque mihi cras iustitia mea quando placiti tempus advenerit

coram te et omnia quae non fuerint varia et maculosa et furva tam in

ovibus quam in capris furti me arguent

Ge 30:34 dixit Laban gratum habeo quod petis

Ge 30:35 et separavit in die illo capras et oves hircos et arietes varios atque

maculosos cunctum autem gregem unicolorem id est albi et nigri velleris

tradidit in manu filiorum suorum

Ge 30:36 et posuit spatium itineris inter se et generum dierum trium qui pascebat

reliquos greges eius

Ge 30:37 tollens ergo Iacob virgas populeas virides et amigdalinas et ex platanis

ex parte decorticavit eas detractisque corticibus in his quae spoliata

fuerant candor apparuit illa vero quae integra erant viridia permanserunt

atque in hunc modum color effectus est varius

Ge 30:38 posuitque eas in canalibus ubi effundebatur aqua ut cum venissent greges

ad bibendum ante oculos haberent virgas et in aspectu earum conciperent

Ge 30:39 factumque est ut in ipso calore coitus oves intuerentur virgas et parerent

maculosa et varia et diverso colore respersa

Ge 30:40 divisitque gregem Iacob et posuit virgas ante oculos arietum erant autem

alba quaeque et nigra Laban cetera vero Iacob separatis inter se gregibus

Ge 30:41 igitur quando primo tempore ascendebantur oves ponebat Iacob virgas in

canalibus aquarum ante oculos arietum et ovium ut in earum

contemplatione conciperent

Ge 30:42 quando vero serotina admissura erat et conceptus extremus non ponebat

eas factaque sunt ea quae erant serotina Laban et quae primi temporis

Iacob

Ge 30:43 ditatusque est homo ultra modum et habuit greges multos ancillas et

servos camelos et asinos

Ge 31:1 postquam autem audivit verba filiorum Laban dicentium tulit Iacob

omnia quae fuerunt patris nostri et de illius facultate ditatus factus est

inclitus

Ge 31:2 animadvertit quoque faciem Laban quod non esset erga se sicut heri et

nudius tertius

Ge 31:3 maxime dicente sibi Domino revertere in terram patrum tuorum et ad

generationem tuam eroque tecum

Ge 31:4 misit et vocavit Rahel et Liam in agrum ubi pascebat greges

Ge 31:5 dixitque eis video faciem patris vestri quod non sit erga me sicut heri et

nudius tertius Deus autem patris mei fuit mecum

Ge 31:6 et ipsae nostis quod totis viribus meis servierim patri vestro

Ge 31:7 sed pater vester circumvenit me et mutavit mercedem meam decem

vicibus et tamen non dimisit eum Deus ut noceret mihi

Ge 31:8 si quando dixit variae erunt mercedes tuae pariebant omnes oves varios

fetus quando vero e contrario ait alba quaeque accipies pro mercede

omnes greges alba pepererunt

Ge 31:9 tulitque Deus substantiam patris vestri et dedit mihi

Ge 31:10 postquam enim conceptus ovium tempus advenerat levavi oculos meos et

vidi in somnis ascendentes mares super feminas varios et maculosos et

diversorum colorum

Ge 31:11 dixitque angelus Dei ad me in somnis Iacob et ego respondi adsum

Ge 31:12 qui ait leva oculos tuos et vide universos masculos ascendentes super

feminas varios respersos atque maculosos vidi enim omnia quae fecit tibi

Laban

Ge 31:13 ego sum Deus Bethel ubi unxisti lapidem et votum vovisti mihi nunc

ergo surge et egredere de terra hac revertens in terram nativitatis tuae

Ge 31:14 responderunt Rahel et Lia numquid habemus residui quicquam in

facultatibus et hereditate domus patris nostri

Ge 31:15 nonne quasi alienas reputavit nos et vendidit comeditque pretium

nostrum

Ge 31:16 sed Deus tulit opes patris nostri et nobis eas tradidit ac filiis nostris unde

omnia quae praecepit fac

Ge 31:17 surrexit itaque Iacob et inpositis liberis et coniugibus suis super camelos

abiit

Ge 31:18 tulitque omnem substantiam et greges et quicquid in Mesopotamiam

quaesierat pergens ad Isaac patrem suum in terram Chanaan

Ge 31:19 eo tempore Laban ierat ad tondendas oves et Rahel furata est idola patris

sui

Ge 31:20 noluitque Iacob confiteri socero quod fugeret

Ge 31:21 cumque abisset tam ipse quam omnia quae iuris eius erant et amne

transmisso pergeret contra montem Galaad

Ge 31:22 nuntiatum est Laban die tertio quod fugeret Iacob

Ge 31:23 qui adsumptis fratribus suis persecutus est eum diebus septem et

conprehendit in monte Galaad

Ge 31:24 viditque in somnis dicentem sibi Dominum cave ne quicquam aspere

loquaris contra Iacob

Ge 31:25 iamque Iacob extenderat in monte tabernaculum cum ille consecutus

eum cum fratribus suis in eodem monte Galaad fixit tentorium

Ge 31:26 et dixit ad Iacob quare ita egisti ut clam me abigeres filias meas quasi

captivas gladio

Ge 31:27 cur ignorante me fugere voluisti nec indicare mihi ut prosequerer te cum

gaudio et canticis et tympanis et cithara

Ge 31:28 non es passus ut oscularer filios meos ac filias stulte operatus es et nunc

Ge 31:29 valet quidem manus mea reddere tibi malum sed Deus patris vestri heri

dixit mihi cave ne loquaris cum Iacob quicquam durius

Ge 31:30 esto ad tuos ire cupiebas et desiderio tibi erat domus patris tui cur furatus

es deos meos

Ge 31:31 respondit Iacob quod inscio te profectus sum timui ne violenter auferres

filias tuas

Ge 31:32 quod autem furti arguis apud quemcumque inveneris deos tuos necetur

coram fratribus nostris scrutare quicquid tuorum apud me inveneris et

aufer haec dicens ignorabat quod Rahel furata esset idola

Ge 31:33 ingressus itaque Laban tabernaculum Iacob et Liae et utriusque famulae

non invenit cumque intrasset tentorium Rahelis

Ge 31:34 illa festinans abscondit idola subter stramen cameli et sedit desuper

scrutantique omne tentorium et nihil invenienti

Ge 31:35 ait ne irascatur dominus meus quod coram te adsurgere nequeo quia

iuxta consuetudinem feminarum nunc accidit mihi sic delusa sollicitudo

quaerentis est

Ge 31:36 tumensque Iacob cum iurgio ait quam ob culpam meam et ob quod

peccatum sic exarsisti post me

Ge 31:37 et scrutatus es omnem supellectilem meam quid invenisti de cuncta

substantia domus tuae pone hic coram fratribus meis et fratribus tuis et

iudicent inter me et te

Ge 31:38 idcirco viginti annis fui tecum oves tuae et caprae steriles non fuerunt

arietes gregis tui non comedi

Ge 31:39 nec captum a bestia ostendi tibi ego damnum omne reddebam quicquid

furto perierat a me exigebas

Ge 31:40 die noctuque aestu urebar et gelu fugiebat somnus ab oculis meis

Ge 31:41 sic per viginti annos in domo tua servivi tibi quattuordecim pro filiabus

et sex pro gregibus tuis inmutasti quoque mercedem meam decem

vicibus

Ge 31:42 nisi Deus patris mei Abraham et Timor Isaac adfuisset mihi forsitan

modo nudum me dimisisses adflictionem meam et laborem manuum

mearum respexit Deus et arguit te heri

Ge 31:43 respondit ei Laban filiae et filii et greges tui et omnia quae cernis mea

sunt quid possum facere filiis et nepotibus meis

Ge 31:44 veni ergo et ineamus foedus ut sit testimonium inter me et te

Ge 31:45 tulit itaque Iacob lapidem et erexit illum in titulum

Ge 31:46 dixitque fratribus suis adferte lapides qui congregantes fecerunt tumulum

comederuntque super eum

Ge 31:47 quem vocavit Laban tumulus Testis et Iacob acervum Testimonii uterque

iuxta proprietatem linguae suae

Ge 31:48 dixitque Laban tumulus iste testis erit inter me et te hodie et idcirco

appellatum est nomen eius Galaad id est tumulus Testis

Ge 31:49 intueatur Dominus et iudicet inter nos quando recesserimus a nobis

Ge 31:50 si adflixeris filias meas et si introduxeris uxores alias super eas nullus

sermonis nostri testis est absque Deo qui praesens respicit

Ge 31:51 dixitque rursus ad Iacob en tumulus hic et lapis quem erexi inter me et te

Ge 31:52 testis erit tumulus inquam iste et lapis sint in testimonio si aut ego

transiero illum pergens ad te aut tu praeterieris malum mihi cogitans

Ge 31:53 Deus Abraham et Deus Nahor iudicet inter nos Deus patris eorum iuravit

Iacob per Timorem patris sui Isaac

Ge 31:54 immolatisque victimis in monte vocavit fratres suos ut ederent panem

qui cum comedissent manserunt ibi

Ge 31:55 Laban vero de nocte consurgens osculatus est filios et filias suas et

benedixit illis reversus in locum suum

Ge 32:1 Iacob quoque abiit itinere quo coeperat fueruntque ei obviam angeli Dei

Ge 32:2 quos cum vidisset ait castra Dei sunt haec et appellavit nomen loci illius

Manaim id est Castra

Ge 32:3 misit autem et nuntios ante se ad Esau fratrem suum in terram Seir

regionis Edom

Ge 32:4 praecepitque eis dicens sic loquimini domino meo Esau haec dicit frater

tuus Iacob apud Laban peregrinatus sum et fui usque in praesentem diem

Ge 32:5 habeo boves et asinos oves et servos atque ancillas mittoque nunc

legationem ad dominum meum ut inveniam gratiam in conspectu tuo

Ge 32:6 reversi sunt nuntii ad Iacob dicentes venimus ad Esau fratrem tuum et

ecce properat in occursum tibi cum quadringentis viris

Ge 32:7 timuit Iacob valde et perterritus divisit populum qui secum erat greges

quoque et oves et boves et camelos in duas turmas

Ge 32:8 dicens si venerit Esau ad unam turmam et percusserit eam alia turma

quae reliqua est salvabitur

Ge 32:9 dixitque Iacob Deus patris mei Abraham et Deus patris mei Isaac

Domine qui dixisti mihi revertere in terram tuam et in locum nativitatis

tuae et benefaciam tibi

Ge 32:10 minor sum cunctis miserationibus et veritate quam explesti servo tuo in

baculo meo transivi Iordanem istum et nunc cum duabus turmis

regredior

Ge 32:11 erue me de manu fratris mei de manu Esau quia valde eum timeo ne forte

veniens percutiat matrem cum filiis

Ge 32:12 tu locutus es quod bene mihi faceres et dilatares semen meum sicut

harenam maris quae prae multitudine numerari non potest

Ge 32:13 cumque dormisset ibi nocte illa separavit de his quae habebat munera

Esau fratri suo

Ge 32:14 capras ducentas hircos viginti oves ducentas arietes viginti

Ge 32:15 camelos fetas cum pullis suis triginta vaccas quadraginta et tauros viginti

asinas viginti et pullos earum decem

Ge 32:16 et misit per manus servorum suorum singulos seorsum greges dixitque

pueris suis antecedite me et sit spatium inter gregem et gregem

Ge 32:17 et praecepit priori dicens si obvium habueris Esau fratrem meum et

interrogaverit te cuius es et quo vadis et cuius sunt ista quae sequeris

Ge 32:18 respondebis servi tui Iacob munera misit domino meo Esau ipse quoque

post nos venit

Ge 32:19 similiter mandata dedit secundo ac tertio et cunctis qui sequebantur

greges dicens hisdem verbis loquimini ad Esau cum inveneritis eum

Ge 32:20 et addetis ipse quoque servus tuus Iacob iter nostrum insequitur dixit

enim placabo illum muneribus quae praecedunt et postea videbo forsitan

propitiabitur mihi

Ge 32:21 praecesserunt itaque munera ante eum ipse vero mansit nocte illa in

Castris

Ge 32:22 cumque mature surrexisset tulit duas uxores suas et totidem famulas cum

undecim filiis et transivit vadum Iaboc

Ge 32:23 transductisque omnibus quae ad se pertinebant

Ge 32:24 remansit solus et ecce vir luctabatur cum eo usque mane

Ge 32:25 qui cum videret quod eum superare non posset tetigit nervum femoris

eius et statim emarcuit

Ge 32:26 dixitque ad eum dimitte me iam enim ascendit aurora respondit non

dimittam te nisi benedixeris mihi

Ge 32:27 ait ergo quod nomen est tibi respondit Iacob

Ge 32:28 at ille nequaquam inquit Iacob appellabitur nomen tuum sed Israhel

quoniam si contra Deum fortis fuisti quanto magis contra homines

praevalebis

Ge 32:29 interrogavit eum Iacob dic mihi quo appellaris nomine respondit cur

quaeris nomen meum et benedixit ei in eodem loco

Ge 32:30 vocavitque Iacob nomen loci illius Phanuhel dicens vidi Deum facie ad

faciem et salva facta est anima mea

Ge 32:31 ortusque est ei statim sol postquam transgressus est Phanuhel ipse vero

claudicabat pede

Ge 32:32 quam ob causam non comedunt filii Israhel nervum qui emarcuit in

femore Iacob usque in praesentem diem eo quod tetigerit nervum

femoris eius et obstipuerit

Ge 33:1 levans autem Iacob oculos suos vidit venientem Esau et cum eo

quadringentos viros divisitque filios Liae et Rahel ambarumque

famularum

Ge 33:2 et posuit utramque ancillam et liberos earum in principio Liam vero et

filios eius in secundo loco Rahel autem et Ioseph novissimos

Ge 33:3 et ipse praegrediens adoravit pronus in terram septies donec

adpropinquaret frater eius

Ge 33:4 currens itaque Esau obviam fratri suo amplexatus est eum stringensque

collum et osculans flevit

Ge 33:5 levatisque oculis vidit mulieres et parvulos earum et ait quid sibi volunt

isti et si ad te pertinent respondit parvuli sunt quos donavit mihi Deus

servo tuo

Ge 33:6 et adpropinquantes ancillae et filii earum incurvati sunt

Ge 33:7 accessitque Lia cum liberis suis et cum similiter adorassent extremi

Ioseph et Rahel adoraverunt

Ge 33:8 quaenam sunt inquit istae turmae quas obvias habui respondit ut

invenirem gratiam coram domino meo

Ge 33:9 et ille habeo ait plurima frater mi sint tua tibi

Ge 33:10 dixit Iacob noli ita obsecro sed si inveni gratiam in oculis tuis accipe

munusculum de manibus meis sic enim vidi faciem tuam quasi viderim

vultum Dei esto mihi propitius

Ge 33:11 et suscipe benedictionem quam adtuli tibi et quam donavit mihi Deus

tribuens omnia vix fratre conpellente suscipiens

Ge 33:12 ait gradiamur simul eroque socius itineris tui

Ge 33:13 dixit Iacob nosti domine mi quod parvulos habeam teneros et oves ac

boves fetas mecum quas si plus in ambulando fecero laborare morientur

una die cuncti greges

Ge 33:14 praecedat dominus meus ante servum suum et ego sequar paulatim

vestigia eius sicut videro posse parvulos meos donec veniam ad

dominum meum in Seir

Ge 33:15 respondit Esau oro te ut de populo qui mecum est saltem socii remaneant

viae tuae non est inquit necesse hoc uno indigeo ut inveniam gratiam in

conspectu domini mei

Ge 33:16 reversus est itaque illo die Esau itinere quo venerat in Seir

Ge 33:17 et Iacob venit in Soccoth ubi aedificata domo et fixis tentoriis appellavit

nomen loci illius Soccoth id est Tabernacula

Ge 33:18 transivitque in Salem urbem Sycimorum quae est in terra Chanaan

postquam regressus est de Mesopotamiam Syriae et habitavit iuxta

oppidum

Ge 33:19 emitque partem agri in qua fixerat tabernaculum a filiis Emor patris

Sychem centum agnis

Ge 33:20 et erecto ibi altari invocavit super illud Fortissimum Deum Israhel

Ge 34:1 egressa est autem Dina filia Liae ut videret mulieres regionis illius

Ge 34:2 quam cum vidisset Sychem filius Emor Evei princeps terrae illius

adamavit et rapuit et dormivit cum illa vi opprimens virginem

Ge 34:3 et conglutinata est anima eius cum ea tristemque blanditiis delinivit

Ge 34:4 et pergens ad Emor patrem suum accipe mihi inquit puellam hanc

coniugem

Ge 34:5 quod cum audisset Iacob absentibus filiis et in pastu occupatis pecorum

siluit donec redirent

Ge 34:6 egresso autem Emor patre Sychem ut loqueretur ad Iacob

Ge 34:7 ecce filii eius veniebant de agro auditoque quod acciderat irati sunt valde

eo quod foedam rem esset operatus in Israhel et violata filia Iacob rem

inlicitam perpetrasset

Ge 34:8 locutus est itaque Emor ad eos Sychem filii mei adhesit anima filiae

vestrae date eam illi uxorem

Ge 34:9 et iungamus vicissim conubia filias vestras tradite nobis et filias nostras

accipite

Ge 34:10 et habitate nobiscum terra in potestate vestra est exercete negotiamini et

possidete eam

Ge 34:11 sed et Sychem ad patrem et ad fratres eius ait inveniam gratiam coram

vobis et quaecumque statueritis dabo

Ge 34:12 augete dotem munera postulate libens tribuam quod petieritis tantum

date mihi puellam hanc uxorem

Ge 34:13 responderunt filii Iacob Sychem et patri eius in dolo saevientes ob

stuprum sororis

Ge 34:14 non possumus facere quod petitis nec dare sororem nostram homini

incircumciso quod inlicitum et nefarium est apud nos

Ge 34:15 sed in hoc valebimus foederari si esse volueritis nostri similes et

circumcidatur in vobis omne masculini sexus

Ge 34:16 tunc dabimus et accipiemus mutuo filias nostras ac vestras et

habitabimus vobiscum erimusque unus populus

Ge 34:17 sin autem circumcidi nolueritis tollemus filiam nostram et recedemus

Ge 34:18 placuit oblatio eorum Emor et Sychem filio eius

Ge 34:19 nec distulit adulescens quin statim quod petebatur expleret amabat enim

puellam valde et ipse erat inclitus in omni domo patris sui

Ge 34:20 ingressique portam urbis locuti sunt populo

Ge 34:21 viri isti pacifici sunt et volunt habitare nobiscum negotientur in terra et

exerceant eam quae spatiosa et lata cultoribus indiget filias eorum

accipiemus uxores et nostras illis dabimus

Ge 34:22 unum est quod differtur tantum bonum si circumcidamus masculos

nostros ritum gentis imitantes

Ge 34:23 et substantia eorum et pecora et cuncta quae possident nostra erunt

tantum in hoc adquiescamus et habitantes simul unum efficiemus

populum

Ge 34:24 adsensi sunt omnes circumcisis cunctis maribus

Ge 34:25 et ecce die tertio quando gravissimus vulnerum dolor est arreptis duo

Iacob filii Symeon et Levi fratres Dinae gladiis ingressi sunt urbem

confidenter interfectisque omnibus masculis

Ge 34:26 Emor et Sychem pariter necaverunt tollentes Dinam de domo Sychem

sororem suam

Ge 34:27 quibus egressis inruerunt super occisos ceteri filii Iacob et depopulati

sunt urbem in ultionem stupri

Ge 34:28 oves eorum et armenta et asinos cunctaque vastantes quae in domibus et

in agris erant

Ge 34:29 parvulos quoque et uxores eorum duxere captivas

Ge 34:30 quibus patratis audacter Iacob dixit ad Symeon et Levi turbastis me et

odiosum fecistis Chananeis et Ferezeis habitatoribus terrae huius nos

pauci sumus illi congregati percutient me et delebor ego et domus mea

Ge 34:31 responderunt numquid ut scorto abuti debuere sorore nostra

Ge 35:1 interea locutus est Deus ad Iacob surge et ascende Bethel et habita ibi

facque altare Deo qui apparuit tibi quando fugiebas Esau fratrem tuum

Ge 35:2 Iacob vero convocata omni domo sua ait abicite deos alienos qui in

medio vestri sunt et mundamini ac mutate vestimenta vestra

Ge 35:3 surgite et ascendamus in Bethel ut faciamus ibi altare Deo qui exaudivit

me in die tribulationis meae et fuit socius itineris mei

Ge 35:4 dederunt ergo ei omnes deos alienos quos habebant et inaures quae erant

in auribus eorum at ille infodit ea subter terebinthum quae est post urbem

Sychem

Ge 35:5 cumque profecti essent terror Dei invasit omnes per circuitum civitates et

non sunt ausi persequi recedentes

Ge 35:6 venit igitur Iacob Luzam quae est in terra Chanaan cognomento Bethel

ipse et omnis populus cum eo

Ge 35:7 aedificavitque ibi altare et appellavit nomen loci Domus Dei ibi enim

apparuit ei Deus cum fugeret fratrem suum

Ge 35:8 eodem tempore mortua est Debbora nutrix Rebeccae et sepulta ad

radices Bethel subter quercum vocatumque est nomen loci quercus

Fletus

Ge 35:9 apparuit autem iterum Deus Iacob postquam reversus est de

Mesopotamiam Syriae benedixitque ei

Ge 35:10 dicens non vocaberis ultra Iacob sed Israhel erit nomen tuum et

appellavit eum Israhel

Ge 35:11 dixitque ei ego Deus omnipotens cresce et multiplicare gentes et populi

nationum erunt ex te reges de lumbis tuis egredientur

Ge 35:12 terramque quam dedi Abraham et Isaac dabo tibi et semini tuo post te

Ge 35:13 et recessit ab eo

Ge 35:14 ille vero erexit titulum lapideum in loco quo locutus ei fuerat Deus libans

super eum libamina et effundens oleum

Ge 35:15 vocansque nomen loci Bethel

Ge 35:16 egressus inde venit verno tempore ad terram quae ducit Efratham in qua

cum parturiret Rahel

Ge 35:17 ob difficultatem partus periclitari coepit dixitque ei obsetrix noli timere

quia et hunc habebis filium

Ge 35:18 egrediente autem anima prae dolore et inminente iam morte vocavit

nomen filii sui Benoni id est filius doloris mei pater vero appellavit eum

Beniamin id est filius dexterae

Ge 35:19 mortua est ergo Rahel et sepulta in via quae ducit Efratham haec est

Bethleem

Ge 35:20 erexitque Iacob titulum super sepulchrum eius hic est titulus monumenti

Rahel usque in praesentem diem

Ge 35:21 egressus inde fixit tabernaculum trans turrem Gregis

Ge 35:22 cumque habitaret in illa regione abiit Ruben et dormivit cum Bala

concubina patris sui quod illum minime latuit erant autem filii Iacob

duodecim

Ge 35:23 filii Liae primogenitus Ruben et Symeon et Levi et Iudas et Isachar et

Zabulon

Ge 35:24 filii Rahel Ioseph et Beniamin

Ge 35:25 filii Balae ancillae Rahelis Dan et Nepthalim

Ge 35:26 filii Zelphae ancillae Liae Gad et Aser hii filii Iacob qui nati sunt ei in

Mesopotamiam Syriae

Ge 35:27 venit etiam ad Isaac patrem suum in Mambre civitatem Arbee haec est

Hebron in qua peregrinatus est Abraham et Isaac

Ge 35:28 et conpleti sunt dies Isaac centum octoginta annorum

Ge 35:29 consumptusque aetate mortuus est et adpositus populo suo senex et

plenus dierum et sepelierunt eum Esau et Iacob filii sui

Ge 36:1 hae sunt autem generationes Esau ipse est Edom

Ge 36:2 Esau accepit uxores de filiabus Chanaan Ada filiam Elom Hetthei et

Oolibama filiam Anae filiae Sebeon Evei

Ge 36:3 Basemath quoque filiam Ismahel sororem Nabaioth

Ge 36:4 peperit autem Ada Eliphaz Basemath genuit Rauhel

Ge 36:5 Oolibama edidit Hieus et Hielom et Core hii filii Esau qui nati sunt ei in

terra Chanaan

Ge 36:6 tulit autem Esau uxores suas et filios et filias et omnem animam domus

suae et substantiam et pecora et cuncta quae habere poterat in terra

Chanaan et abiit in alteram regionem recessitque a fratre suo Iacob

Ge 36:7 divites enim erant valde et simul habitare non poterant nec sustinebat eos

terra peregrinationis eorum prae multitudine gregum

Ge 36:8 habitavitque Esau in monte Seir ipse est Edom

Ge 36:9 hae sunt generationes Esau patris Edom in monte Seir

Ge 36:10 et haec nomina filiorum eius Eliphaz filius Ada uxoris Esau Rauhel

quoque filius Basemath uxoris eius

Ge 36:11 fueruntque filii Eliphaz Theman Omar Sephu et Gatham et Cenez

Ge 36:12 erat autem Thamna concubina Eliphaz filii Esau quae peperit ei Amalech

hii sunt filii Adae uxoris Esau

Ge 36:13 filii autem Rauhel Naath et Zara Semma et Meza hii filii Basemath

uxoris Esau

Ge 36:14 isti quoque erant filii Oolibama filiae Ana filiae Sebeon uxoris Esau quos

genuit ei Hieus et Hielom et Core

Ge 36:15 hii duces filiorum Esau filii Eliphaz primogeniti Esau dux Theman dux

Omar dux Sephu dux Cenez

Ge 36:16 dux Core dux Gatham dux Amalech hii filii Eliphaz in terra Edom et hii

filii Adae

Ge 36:17 hii quoque filii Rauhel filii Esau dux Naath dux Zara dux Semma dux

Meza hii duces Rauhel in terra Edom isti filii Basemath uxoris Esau

Ge 36:18 hii autem filii Oolibama uxoris Esau dux Hieus dux Hielom dux Core hii

duces Oolibama filiae Ana uxoris Esau

Ge 36:19 isti filii Esau et hii duces eorum ipse est Edom

Ge 36:20 isti filii Seir Horrei habitatores terrae Lotham et Sobal et Sebeon et Anan

Ge 36:21 Dison et Eser et Disan hii duces Horrei filii Seir in terra Edom

Ge 36:22 facti sunt autem filii Lotham Horrei et Heman erat autem soror Lotham

Thamna

Ge 36:23 et isti filii Sobal Alvam et Maneeth et Hebal Sephi et Onam

Ge 36:24 et hii filii Sebeon Ahaia et Anam iste est Ana qui invenit aquas calidas in

solitudine cum pasceret asinos Sebeon patris sui

Ge 36:25 habuitque filium Disan et filiam Oolibama

Ge 36:26 et isti filii Disan Amdan et Esban et Iethran et Charan

Ge 36:27 hii quoque filii Eser Balaan et Zevan et Acham

Ge 36:28 habuit autem filios Disan Hus et Aran

Ge 36:29 isti duces Horreorum dux Lothan dux Sobal dux Sebeon dux Ana

Ge 36:30 dux Dison dux Eser dux Disan isti duces Horreorum qui imperaverunt in

terra Seir

Ge 36:31 reges autem qui regnaverunt in terra Edom antequam haberent regem

filii Israhel fuerunt hii

Ge 36:32 Bale filius Beor nomenque urbis eius Denaba

Ge 36:33 mortuus est autem Bale et regnavit pro eo Iobab filius Zare de Bosra

Ge 36:34 cumque mortuus esset Iobab regnavit pro eo Husan de terra

Themanorum

Ge 36:35 hoc quoque mortuo regnavit pro eo Adad filius Badadi qui percussit

Madian in regione Moab et nomen urbis eius Ahuith

Ge 36:36 cumque mortuus esset Adad regnavit pro eo Semla de Maserecha

Ge 36:37 hoc quoque mortuo regnavit pro eo Saul de fluvio Rooboth

Ge 36:38 cumque et hic obisset successit in regnum Baalanam filius Achobor

Ge 36:39 isto quoque mortuo regnavit pro eo Adad nomenque urbis eius Phau et

appellabatur uxor illius Meezabel filia Matred filiae Mizaab

Ge 36:40 haec ergo nomina Esau in cognationibus et locis et vocabulis suis dux

Thamna dux Alva dux Ietheth

Ge 36:41 dux Oolibama dux Ela dux Phinon

Ge 36:42 dux Cenez dux Theman dux Mabsar

Ge 36:43 dux Mabdiel dux Iram hii duces Edom habitantes in terra imperii sui ipse

est Esau pater Idumeorum

Ge 37:1 habitavit autem Iacob in terra Chanaan in qua peregrinatus est pater suus

Ge 37:2 et hae sunt generationes eius Ioseph cum sedecim esset annorum

pascebat gregem cum fratribus suis adhuc puer et erat cum filiis Balae et

Zelphae uxorum patris sui accusavitque fratres suos apud patrem crimine

pessimo

Ge 37:3 Israhel autem diligebat Ioseph super omnes filios suos eo quod in

senectute genuisset eum fecitque ei tunicam polymitam

Ge 37:4 videntes autem fratres eius quod a patre plus cunctis filiis amaretur

oderant eum nec poterant ei quicquam pacificum loqui

Ge 37:5 accidit quoque ut visum somnium referret fratribus quae causa maioris

odii seminarium fuit

Ge 37:6 dixitque ad eos audite somnium meum quod vidi

Ge 37:7 putabam ligare nos manipulos in agro et quasi consurgere manipulum

meum et stare vestrosque manipulos circumstantes adorare manipulum

meum

Ge 37:8 responderunt fratres eius numquid rex noster eris aut subiciemur dicioni

tuae haec ergo causa somniorum atque sermonum invidiae et odii

fomitem ministravit

Ge 37:9 aliud quoque vidit somnium quod narrans fratribus ait vidi per somnium

quasi solem et lunam et stellas undecim adorare me

Ge 37:10 quod cum patri suo et fratribus rettulisset increpavit eum pater et dixit

quid sibi vult hoc somnium quod vidisti num ego et mater tua et fratres

adorabimus te super terram

Ge 37:11 invidebant igitur ei fratres sui pater vero rem tacitus considerabat

Ge 37:12 cumque fratres illius in pascendis gregibus patris morarentur in Sychem

Ge 37:13 dixit ad eum Israhel fratres tui pascunt oves in Sycimis veni mittam te ad

eos quo respondente

Ge 37:14 praesto sum ait vade et vide si cuncta prospera sint erga fratres tuos et

pecora et renuntia mihi quid agatur missus de valle Hebron venit in

Sychem

Ge 37:15 invenitque eum vir errantem in agro et interrogavit quid quaereret

Ge 37:16 at ille respondit fratres meos quaero indica mihi ubi pascant greges

Ge 37:17 dixitque ei vir recesserunt de loco isto audivi autem eos dicentes eamus

in Dothain perrexit ergo Ioseph post fratres suos et invenit eos in

Dothain

Ge 37:18 qui cum vidissent eum procul antequam accederet ad eos cogitaverunt

illum occidere

Ge 37:19 et mutuo loquebantur ecce somniator venit

Ge 37:20 venite occidamus eum et mittamus in cisternam veterem dicemusque fera

pessima devoravit eum et tunc apparebit quid illi prosint somnia sua

Ge 37:21 audiens hoc Ruben nitebatur liberare eum de manibus eorum et dicebat

Ge 37:22 non interficiamus animam eius nec effundatis sanguinem sed proicite

eum in cisternam hanc quae est in solitudine manusque vestras servate

innoxias hoc autem dicebat volens eripere eum de manibus eorum et

reddere patri suo

Ge 37:23 confestim igitur ut pervenit ad fratres nudaverunt eum tunica talari et

polymita

Ge 37:24 miseruntque in cisternam quae non habebat aquam

Ge 37:25 et sedentes ut comederent panem viderunt viatores Ismahelitas venire de

Galaad et camelos eorum portare aromata et resinam et stacten in

Aegyptum

Ge 37:26 dixit ergo Iudas fratribus suis quid nobis prodest si occiderimus fratrem

nostrum et celaverimus sanguinem ipsius

Ge 37:27 melius est ut vendatur Ismahelitis et manus nostrae non polluantur frater

enim et caro nostra est adquieverunt fratres sermonibus eius

Ge 37:28 et praetereuntibus Madianitis negotiatoribus extrahentes eum de cisterna

vendiderunt Ismahelitis viginti argenteis qui duxerunt eum in Aegyptum

Ge 37:29 reversusque Ruben ad cisternam non invenit puerum

Ge 37:30 et scissis vestibus pergens ad fratres ait puer non conparet et ego quo ibo

Ge 37:31 tulerunt autem tunicam eius et in sanguinem hedi quem occiderant

tinxerunt

Ge 37:32 mittentes qui ferrent ad patrem et dicerent hanc invenimus vide utrum

tunica filii tui sit an non

Ge 37:33 quam cum agnovisset pater ait tunica filii mei est fera pessima comedit

eum bestia devoravit Ioseph

Ge 37:34 scissisque vestibus indutus est cilicio lugens filium multo tempore

Ge 37:35 congregatis autem cunctis liberis eius ut lenirent dolorem patris noluit

consolationem recipere et ait descendam ad filium meum lugens in

infernum et illo perseverante in fletu

Ge 37:36 Madianei vendiderunt Ioseph in Aegypto Putiphar eunucho Pharaonis

magistro militiae

Ge 38:1 eo tempore descendens Iudas a fratribus suis divertit ad virum

odollamitem nomine Hiram

Ge 38:2 viditque ibi filiam hominis chananei vocabulo Suae et uxore accepta

ingressus est ad eam

Ge 38:3 quae concepit et peperit filium vocavitque nomen eius Her

Ge 38:4 rursum concepto fetu natum filium nominavit Onam

Ge 38:5 tertium quoque peperit quem appellavit Sela quo nato parere ultra

cessavit

Ge 38:6 dedit autem Iudas uxorem primogenito suo Her nomine Thamar

Ge 38:7 fuitque Her primogenitus Iudae nequam in conspectu Domini et ab eo

occisus est

Ge 38:8 dixit ergo Iudas ad Onam filium suum ingredere ad uxorem fratris tui et

sociare illi ut suscites semen fratri tuo

Ge 38:9 ille sciens non sibi nasci filios introiens ad uxorem fratris sui semen

fundebat in terram ne liberi fratris nomine nascerentur

Ge 38:10 et idcirco percussit eum Dominus quod rem detestabilem faceret

Ge 38:11 quam ob rem dixit Iudas Thamar nurui suae esto vidua in domo patris tui

donec crescat Sela filius meus timebat enim ne et ipse moreretur sicut

fratres eius quae abiit et habitavit in domo patris sui

Ge 38:12 evolutis autem multis diebus mortua est filia Suae uxor Iudae qui post

luctum consolatione suscepta ascendebat ad tonsores ovium suarum ipse

et Hiras opilio gregis Odollamita in Thamnas

Ge 38:13 nuntiatumque est Thamar quod socer illius ascenderet in Thamnas ad

tondendas oves

Ge 38:14 quae depositis viduitatis vestibus adsumpsit theristrum et mutato habitu

sedit in bivio itineris quod ducit Thamnam eo quod crevisset Sela et non

eum accepisset maritum

Ge 38:15 quam cum vidisset Iudas suspicatus est esse meretricem operuerat enim

vultum suum ne cognosceretur

Ge 38:16 ingrediensque ad eam ait dimitte me ut coeam tecum nesciebat enim

quod nurus sua esset qua respondente quid mihi dabis ut fruaris

concubitu meo

Ge 38:17 dixit mittam tibi hedum de gregibus rursum illa dicente patiar quod vis si

dederis mihi arrabonem donec mittas quod polliceris

Ge 38:18 ait Iudas quid vis tibi pro arrabone dari respondit anulum tuum et

armillam et baculum quem manu tenes ad unum igitur coitum concepit

mulier

Ge 38:19 et surgens abiit depositoque habitu quem adsumpserat induta est

viduitatis vestibus

Ge 38:20 misit autem Iudas hedum per pastorem suum Odollamitem ut reciperet

pignus quod dederat mulieri qui cum non invenisset eam

Ge 38:21 interrogavit homines loci illius ubi est mulier quae sedebat in bivio

respondentibus cunctis non fuit in loco isto meretrix

Ge 38:22 reversus est ad Iudam et dixit ei non inveni eam sed et homines loci illius

dixerunt mihi numquam ibi sedisse scortum

Ge 38:23 ait Iudas habeat sibi certe mendacii nos arguere non poterit ego misi

hedum quem promiseram et tu non invenisti eam

Ge 38:24 ecce autem post tres menses nuntiaverunt Iudae dicentes fornicata est

Thamar nurus tua et videtur uterus illius intumescere dixit Iudas

producite eam ut conburatur

Ge 38:25 quae cum educeretur ad poenam misit ad socerum suum dicens de viro

cuius haec sunt concepi cognosce cuius sit anulus et armilla et baculus

Ge 38:26 qui agnitis muneribus ait iustior me est quia non tradidi eam Sela filio

meo attamen ultra non cognovit illam

Ge 38:27 instante autem partu apparuerunt gemini in utero atque in ipsa effusione

infantum unus protulit manum in qua obsetrix ligavit coccinum dicens

Ge 38:28 iste egreditur prior

Ge 38:29 illo vero retrahente manum egressus est alter dixitque mulier quare

divisa est propter te maceria et ob hanc causam vocavit nomen eius

Phares

Ge 38:30 postea egressus est frater in cuius manu erat coccinum quem appellavit

Zara

Ge 39:1 igitur Ioseph ductus est in Aegyptum emitque eum Putiphar eunuchus

Pharaonis princeps exercitus vir aegyptius de manu Ismahelitarum a

quibus perductus erat

Ge 39:2 fuitque Dominus cum eo et erat vir in cunctis prospere agens

habitabatque in domo domini sui

Ge 39:3 qui optime noverat esse Dominum cum eo et omnia quae gereret ab eo

dirigi in manu illius

Ge 39:4 invenitque Ioseph gratiam coram domino suo et ministrabat ei a quo

praepositus omnibus gubernabat creditam sibi domum et universa quae

tradita fuerant

Ge 39:5 benedixitque Dominus domui Aegyptii propter Ioseph et multiplicavit

tam in aedibus quam in agris cunctam eius substantiam

Ge 39:6 nec quicquam aliud noverat nisi panem quo vescebatur erat autem Ioseph

pulchra facie et decorus aspectu

Ge 39:7 post multos itaque dies iecit domina oculos suos in Ioseph et ait dormi

mecum

Ge 39:8 qui nequaquam adquiescens operi nefario dixit ad eam ecce dominus

meus omnibus mihi traditis ignorat quid habeat in domo sua

Ge 39:9 nec quicquam est quod non in mea sit potestate vel non tradiderit mihi

praeter te quae uxor eius es quomodo ergo possum malum hoc facere et

peccare in Deum meum

Ge 39:10 huiuscemodi verbis per singulos dies et mulier molesta erat adulescenti

et ille recusabat stuprum

Ge 39:11 accidit autem ut quadam die intraret Ioseph domum et operis quippiam

absque arbitris faceret

Ge 39:12 et illa adprehensa lacinia vestimenti eius diceret dormi mecum qui relicto

in manu illius pallio fugit et egressus est foras

Ge 39:13 cumque vidisset mulier vestem in manibus suis et se esse contemptam

Ge 39:14 vocavit homines domus suae et ait ad eos en introduxit virum hebraeum

ut inluderet nobis ingressus est ad me ut coiret mecum cumque ego

succlamassem

Ge 39:15 et audisset vocem meam reliquit pallium quod tenebam et fugit foras

Ge 39:16 in argumentum ergo fidei retentum pallium ostendit marito revertenti

domum

Ge 39:17 et ait ingressus est ad me servus hebraeus quem adduxisti ut inluderet

mihi

Ge 39:18 cumque vidisset me clamare reliquit pallium et fugit foras

Ge 39:19 his auditis dominus et nimium credulus verbis coniugis iratus est valde

Ge 39:20 tradiditque Ioseph in carcerem ubi vincti regis custodiebantur et erat ibi

clausus

Ge 39:21 fuit autem Dominus cum Ioseph et misertus illius dedit ei gratiam in

conspectu principis carceris

Ge 39:22 qui tradidit in manu ipsius universos vinctos qui in custodia tenebantur et

quicquid fiebat sub ipso erat

Ge 39:23 nec noverat aliquid cunctis ei creditis Dominus enim erat cum illo et

omnia eius opera dirigebat

Ge 40:1 his ita gestis accidit ut peccarent duo eunuchi pincerna regis Aegypti et

pistor domino suo

Ge 40:2 iratusque Pharao contra eos nam alter pincernis praeerat alter pistoribus

Ge 40:3 misit eos in carcerem principis militum in quo erat vinctus et Ioseph

Ge 40:4 at custos carceris tradidit eos Ioseph qui et ministrabat eis aliquantum

temporis fluxerat et illi in custodia tenebantur

Ge 40:5 videruntque ambo somnium nocte una iuxta interpretationem congruam

sibi

Ge 40:6 ad quos cum introisset Ioseph mane et vidisset eos tristes

Ge 40:7 sciscitatus est dicens cur tristior est hodie solito facies vestra

Ge 40:8 qui responderunt somnium vidimus et non est qui interpretetur nobis

dixitque ad eos Ioseph numquid non Dei est interpretatio referte mihi

quid videritis

Ge 40:9 narravit prior praepositus pincernarum somnium videbam coram me

vitem

Ge 40:10 in qua erant tres propagines crescere paulatim gemmas et post flores

uvas maturescere

Ge 40:11 calicemque Pharaonis in manu mea tuli ergo uvas et expressi in calicem

quem tenebam et tradidi poculum Pharaoni

Ge 40:12 respondit Ioseph haec est interpretatio somnii tres propagines tres adhuc

dies sunt

Ge 40:13 post quos recordabitur Pharao magisterii tui et restituet te in gradum

pristinum dabisque ei calicem iuxta officium tuum sicut facere ante

consueveras

Ge 40:14 tantum memento mei cum tibi bene fuerit et facies mecum

misericordiam ut suggeras Pharaoni et educat me de isto carcere

Ge 40:15 quia furto sublatus sum de terra Hebraeorum et hic innocens in lacum

missus sum

Ge 40:16 videns pistorum magister quod prudenter somnium dissolvisset ait et ego

vidi somnium quod haberem tria canistra farinae super caput meum

Ge 40:17 et in uno canistro quod erat excelsius portare me omnes cibos qui fiunt

arte pistoria avesque comedere ex eo

Ge 40:18 respondit Ioseph haec est interpretatio somnii tria canistra tres adhuc dies

sunt

Ge 40:19 post quos auferet Pharao caput tuum ac suspendet te in cruce et

lacerabunt volucres carnes tuas

Ge 40:20 exin dies tertius natalicius Pharaonis erat qui faciens grande convivium

pueris suis recordatus est inter epulas magistri pincernarum et pistorum

principis

Ge 40:21 restituitque alterum in locum suum ut porrigeret regi poculum

Ge 40:22 alterum suspendit in patibulo ut coniectoris veritas probaretur

Ge 40:23 et tamen succedentibus prosperis praepositus pincernarum oblitus est

interpretis sui

Ge 41:1 post duos annos vidit Pharao somnium putabat se stare super fluvium

Ge 41:2 de quo ascendebant septem boves pulchrae et crassae nimis et

pascebantur in locis palustribus

Ge 41:3 aliae quoque septem emergebant de flumine foedae confectaeque macie

et pascebantur in ipsa amnis ripa in locis virentibus

Ge 41:4 devoraveruntque eas quarum mira species et habitudo corporum erat

expergefactus Pharao

Ge 41:5 rursum dormivit et vidit alterum somnium septem spicae pullulabant in

culmo uno plenae atque formonsae

Ge 41:6 aliae quoque totidem spicae tenues et percussae uredine oriebantur

Ge 41:7 devorantes omnem priorum pulchritudinem evigilans post quietem

Ge 41:8 et facto mane pavore perterritus misit ad coniectores Aegypti cunctosque

sapientes et accersitis narravit somnium nec erat qui interpretaretur

Ge 41:9 tunc demum reminiscens pincernarum magister ait confiteor peccatum

meum

Ge 41:10 iratus rex servis suis me et magistrum pistorum retrudi iussit in carcerem

principis militum

Ge 41:11 ubi una nocte uterque vidimus somnium praesagum futurorum

Ge 41:12 erat ibi puer hebraeus eiusdem ducis militum famulus cui narrantes

somnia

Ge 41:13 audivimus quicquid postea rei probavit eventus ego enim redditus sum

officio meo et ille suspensus est in cruce

Ge 41:14 protinus ad regis imperium eductum de carcere Ioseph totonderunt ac

veste mutata obtulerunt ei

Ge 41:15 cui ille ait vidi somnia nec est qui edisserat quae audivi te prudentissime

conicere

Ge 41:16 respondit Ioseph absque me Deus respondebit prospera Pharaoni

Ge 41:17 narravit ergo ille quod viderat putabam me stare super ripam fluminis

Ge 41:18 et septem boves de amne conscendere pulchras nimis et obesis carnibus

quae in pastu paludis virecta carpebant

Ge 41:19 et ecce has sequebantur aliae septem boves in tantum deformes et

macilentae ut numquam tales in terra Aegypti viderim

Ge 41:20 quae devoratis et consumptis prioribus

Ge 41:21 nullum saturitatis dedere vestigium sed simili macie et squalore

torpebant evigilans rursum sopore depressus

Ge 41:22 vidi somnium septem spicae pullulabant in culmo uno plenae atque

pulcherrimae

Ge 41:23 aliae quoque septem tenues et percussae uredine oriebantur stipula

Ge 41:24 quae priorum pulchritudinem devorarunt narravi coniectoribus somnium

et nemo est qui edisserat

Ge 41:25 respondit Ioseph somnium regis unum est quae facturus est Deus

ostendit Pharaoni

Ge 41:26 septem boves pulchrae et septem spicae plenae septem ubertatis anni

sunt eandemque vim somnii conprehendunt

Ge 41:27 septem quoque boves tenues atque macilentae quae ascenderunt post eas

et septem spicae tenues et vento urente percussae septem anni sunt

venturae famis

Ge 41:28 qui hoc ordine conplebuntur

Ge 41:29 ecce septem anni venient fertilitatis magnae in universa terra Aegypti

Ge 41:30 quos sequentur septem anni alii tantae sterilitatis ut oblivioni tradatur

cuncta retro abundantia consumptura est enim fames omnem terram

Ge 41:31 et ubertatis magnitudinem perditura inopiae magnitudo

Ge 41:32 quod autem vidisti secundo ad eandem rem pertinens somnium firmitatis

indicium est eo quod fiat sermo Dei et velocius impleatur

Ge 41:33 nunc ergo provideat rex virum sapientem et industrium et praeficiat eum

terrae Aegypti

Ge 41:34 qui constituat praepositos per singulas regiones et quintam partem

fructuum per septem annos fertilitatis

Ge 41:35 qui iam nunc futuri sunt congreget in horrea et omne frumentum sub

Pharaonis potestate condatur serveturque in urbibus

Ge 41:36 et paretur futurae septem annorum fami quae pressura est Aegyptum et

non consumetur terra inopia

Ge 41:37 placuit Pharaoni consilium et cunctis ministris eius

Ge 41:38 locutusque est ad eos num invenire poterimus talem virum qui spiritu

Dei plenus sit

Ge 41:39 dixit ergo ad Ioseph quia ostendit Deus tibi omnia quae locutus es

numquid sapientiorem et similem tui invenire potero

Ge 41:40 tu eris super domum meam et ad tui oris imperium cunctus populus

oboediet uno tantum regni solio te praecedam

Ge 41:41 dicens quoque rursum Pharao ad Ioseph ecce constitui te super

universam terram Aegypti

Ge 41:42 tulit anulum de manu sua et dedit in manu eius vestivitque eum stola

byssina et collo torquem auream circumposuit

Ge 41:43 fecitque ascendere super currum suum secundum clamante praecone ut

omnes coram eo genuflecterent et praepositum esse scirent universae

terrae Aegypti

Ge 41:44 dixit quoque rex ad Ioseph ego sum Pharao absque tuo imperio non

movebit quisquam manum aut pedem in omni terra Aegypti

Ge 41:45 vertitque nomen illius et vocavit eum lingua aegyptiaca Salvatorem

mundi dedit quoque illi uxorem Aseneth filiam Putiphare sacerdotis

Heliopoleos egressus itaque Ioseph ad terram Aegypti

Ge 41:46 triginta autem erat annorum quando stetit in conspectu regis Pharaonis

circuivit omnes regiones Aegypti

Ge 41:47 venitque fertilitas septem annorum et in manipulos redactae segetes

congregatae sunt in horrea Aegypti

Ge 41:48 omnis etiam frugum abundantia in singulis urbibus condita est

Ge 41:49 tantaque fuit multitudo tritici ut harenae maris coaequaretur et copia

mensuram excederet

Ge 41:50 nati sunt autem Ioseph filii duo antequam veniret fames quos ei peperit

Aseneth filia Putiphare sacerdotis Heliopoleos

Ge 41:51 vocavitque nomen primogeniti Manasse dicens oblivisci me fecit Deus

omnium laborum meorum et domum patris mei

Ge 41:52 nomen quoque secundi appellavit Ephraim dicens crescere me fecit Deus

in terra paupertatis meae

Ge 41:53 igitur transactis septem annis ubertatis qui fuerant in Aegypto

Ge 41:54 coeperunt venire septem anni inopiae quos praedixerat Ioseph et in

universo orbe fames praevaluit in cuncta autem terra Aegypti erat panis

Ge 41:55 qua esuriente clamavit populus ad Pharaonem alimenta petens quibus ille

respondit ite ad Ioseph et quicquid vobis dixerit facite

Ge 41:56 crescebat autem cotidie fames in omni terra aperuitque Ioseph universa

horrea et vendebat Aegyptiis nam et illos oppresserat fames

Ge 41:57 omnesque provinciae veniebant in Aegyptum ut emerent escas et malum

inopiae temperarent

Ge 42:1 audiens autem Iacob quod alimenta venderentur in Aegypto dixit filiis

suis quare neglegitis

Ge 42:2 audivi quod triticum venundetur in Aegypto descendite et emite nobis

necessaria ut possimus vivere et non consumamur inopia

Ge 42:3 descendentes igitur fratres Ioseph decem ut emerent frumenta in Aegypto

Ge 42:4 Beniamin domi retento ab Iacob qui dixerat fratribus eius ne forte in

itinere quicquam patiatur mali

Ge 42:5 ingressi sunt terram Aegypti cum aliis qui pergebant ad emendum erat

autem fames in terra Chanaan

Ge 42:6 et Ioseph princeps Aegypti atque ad illius nutum frumenta populis

vendebantur cumque adorassent eum fratres sui

Ge 42:7 et agnovisset eos quasi ad alienos durius loquebatur interrogans eos unde

venistis qui responderunt de terra Chanaan ut emamus victui necessaria

Ge 42:8 et tamen fratres ipse cognoscens non est agnitus ab eis

Ge 42:9 recordatusque somniorum quae aliquando viderat ait exploratores estis ut

videatis infirmiora terrae venistis

Ge 42:10 qui dixerunt non est ita domine sed servi tui venerunt ut emerent cibos

Ge 42:11 omnes filii unius viri sumus pacifici venimus nec quicquam famuli tui

machinantur mali

Ge 42:12 quibus ille respondit aliter est inmunita terrae huius considerare venistis

Ge 42:13 et illi duodecim inquiunt servi tui fratres sumus filii viri unius in terra

Chanaan minimus cum patre nostro est alius non est super

Ge 42:14 hoc est ait quod locutus sum exploratores estis

Ge 42:15 iam nunc experimentum vestri capiam per salutem Pharaonis non

egrediemini hinc donec veniat frater vester minimus

Ge 42:16 mittite e vobis unum et adducat eum vos autem eritis in vinculis donec

probentur quae dixistis utrum falsa an vera sint alioquin per salutem

Pharaonis exploratores estis

Ge 42:17 tradidit ergo eos custodiae tribus diebus

Ge 42:18 die autem tertio eductis de carcere ait facite quod dixi et vivetis Deum

enim timeo

Ge 42:19 si pacifici estis frater vester unus ligetur in carcere vos autem abite et

ferte frumenta quae emistis in domos vestras

Ge 42:20 et fratrem vestrum minimum ad me adducite ut possim vestros probare

sermones et non moriamini fecerunt ut dixerat

Ge 42:21 et locuti sunt invicem merito haec patimur quia peccavimus in fratrem

nostrum videntes angustiam animae illius cum deprecaretur nos et non

audivimus idcirco venit super nos ista tribulatio

Ge 42:22 e quibus unus Ruben ait numquid non dixi vobis nolite peccare in

puerum et non audistis me en sanguis eius exquiritur

Ge 42:23 nesciebant autem quod intellegeret Ioseph eo quod per interpretem

loquebatur ad eos

Ge 42:24 avertitque se parumper et flevit et reversus locutus est ad eos

Ge 42:25 tollens Symeon et ligans illis praesentibus iussitque ministris ut

implerent saccos eorum tritico et reponerent pecunias singulorum in

sacculis suis datis supra cibariis in via qui fecerunt ita

Ge 42:26 at illi portantes frumenta in asinis profecti sunt

Ge 42:27 apertoque unus sacco ut daret iumento pabulum in diversorio

contemplatus pecuniam in ore sacculi

Ge 42:28 dixit fratribus suis reddita est mihi pecunia en habetur in sacco et

obstupefacti turbatique dixerunt mutuo quidnam est hoc quod fecit nobis

Deus

Ge 42:29 veneruntque ad Iacob patrem suum in terra Chanaan et narraverunt ei

omnia quae accidissent sibi dicentes

Ge 42:30 locutus est nobis dominus terrae dure et putavit nos exploratores

provinciae

Ge 42:31 cui respondimus pacifici sumus nec ullas molimur insidias

Ge 42:32 duodecim fratres uno patre geniti sumus unus non est super minimus

cum patre versatur in terra Chanaan

Ge 42:33 qui ait nobis sic probabo quod pacifici sitis fratrem vestrum unum

dimittite apud me et cibaria domibus vestris necessaria sumite et abite

Ge 42:34 fratremque vestrum minimum adducite ad me ut sciam quod non sitis

exploratores et istum qui tenetur in vinculis recipere possitis ac deinceps

emendi quae vultis habeatis licentiam

Ge 42:35 his dictis cum frumenta effunderent singuli reppererunt in ore saccorum

ligatas pecunias exterritisque simul omnibus

Ge 42:36 dixit pater Iacob absque liberis me esse fecistis Ioseph non est super

Symeon tenetur in vinculis Beniamin auferetis in me haec mala omnia

reciderunt

Ge 42:37 cui respondit Ruben duos filios meos interfice si non reduxero illum tibi

trade in manu mea et ego eum restituam

Ge 42:38 at ille non descendet inquit filius meus vobiscum frater eius mortuus est

ipse solus remansit si quid ei adversi acciderit in terra ad quam pergitis

deducetis canos meos cum dolore ad inferos

Ge 43:1 interim fames omnem terram vehementer premebat

Ge 43:2 consumptisque cibis quos ex Aegypto detulerant dixit Iacob ad filios

suos revertimini et emite pauxillum escarum

Ge 43:3 respondit Iudas denuntiavit nobis vir ille sub testificatione iurandi dicens

non videbitis faciem meam nisi fratrem vestrum minimum adduxeritis

vobiscum

Ge 43:4 si ergo vis mittere eum nobiscum pergemus pariter et ememus tibi

necessaria

Ge 43:5 si autem non vis non ibimus vir enim ut saepe diximus denuntiavit nobis

dicens non videbitis faciem meam absque fratre vestro minimo

Ge 43:6 dixit eis Israhel in meam hoc fecistis miseriam ut indicaretis ei et alium

habere vos fratrem

Ge 43:7 at illi responderunt interrogavit nos homo per ordinem nostram

progeniem si pater viveret si haberemus fratrem et nos respondimus ei

consequenter iuxta id quod fuerat sciscitatus numquid scire poteramus

quod dicturus esset adducite vobiscum fratrem vestrum

Ge 43:8 Iudas quoque dixit patri suo mitte puerum mecum ut proficiscamur et

possimus vivere ne moriamur nos et parvuli nostri

Ge 43:9 ego suscipio puerum de manu mea require illum nisi reduxero et

tradidero eum tibi ero peccati in te reus omni tempore

Ge 43:10 si non intercessisset dilatio iam vice altera venissemus

Ge 43:11 igitur Israhel pater eorum dixit ad eos si sic necesse est facite quod vultis

sumite de optimis terrae fructibus in vasis vestris et deferte viro munera

modicum resinae et mellis et styracis et stactes et terebinthi et

amigdalarum

Ge 43:12 pecuniamque duplicem ferte vobiscum et illam quam invenistis in

sacculis reportate ne forte errore factum sit

Ge 43:13 sed et fratrem vestrum tollite et ite ad virum

Ge 43:14 Deus autem meus omnipotens faciat vobis eum placabilem et remittat

vobiscum fratrem vestrum quem tenet et hunc Beniamin ego autem quasi

orbatus absque liberis ero

Ge 43:15 tulerunt ergo viri munera et pecuniam duplicem et Beniamin

descenderuntque in Aegyptum et steterunt coram Ioseph

Ge 43:16 quos cum ille vidisset et Beniamin simul praecepit dispensatori domus

suae dicens introduc viros domum et occide victimas et instrue

convivium quoniam mecum sunt comesuri meridie

Ge 43:17 fecit ille sicut fuerat imperatum et introduxit viros domum

Ge 43:18 ibique exterriti dixerunt mutuo propter pecuniam quam rettulimus prius

in saccis nostris introducti sumus ut devolvat in nos calumniam et

violenter subiciat servituti et nos et asinos nostros

Ge 43:19 quam ob rem in ipsis foribus accedentes ad dispensatorem

Ge 43:20 locuti sunt oramus domine ut audias iam ante descendimus ut emeremus

escas

Ge 43:21 quibus emptis cum venissemus ad diversorium aperuimus sacculos

nostros et invenimus pecuniam in ore saccorum quam nunc eodem

pondere reportamus

Ge 43:22 sed et aliud adtulimus argentum ut emamus quae necessaria sunt non est

in nostra conscientia quis eam posuerit in marsuppiis nostris

Ge 43:23 at ille respondit pax vobiscum nolite timere Deus vester et Deus patris

vestri dedit vobis thesauros in sacculis vestris nam pecuniam quam

dedistis mihi probatam ego habeo eduxitque ad eos Symeon

Ge 43:24 et introductis domum adtulit aquam et laverunt pedes suos deditque

pabula asinis eorum

Ge 43:25 illi vero parabant munera donec ingrederetur Ioseph meridie audierant

enim quod ibi comesuri essent panem

Ge 43:26 igitur ingressus est Ioseph domum suam obtuleruntque ei munera

tenentes in manibus et adoraverunt proni in terram

Ge 43:27 at ille clementer resalutatis eis interrogavit dicens salvusne est pater

vester senex de quo dixeratis mihi adhuc vivit

Ge 43:28 qui responderunt sospes est servus tuus pater noster adhuc vivit et

incurvati adoraverunt eum

Ge 43:29 adtollens autem oculos Ioseph vidit Beniamin fratrem suum uterinum et

ait iste est frater vester parvulus de quo dixeratis mihi et rursum Deus

inquit misereatur tui fili mi

Ge 43:30 festinavitque quia commota fuerant viscera eius super fratre suo et

erumpebant lacrimae et introiens cubiculum flevit

Ge 43:31 rursusque lota facie egressus continuit se et ait ponite panes

Ge 43:32 quibus adpositis seorsum Ioseph et seorsum fratribus Aegyptiis quoque

qui vescebantur simul seorsum inlicitum est enim Aegyptiis comedere

cum Hebraeis et profanum putant huiuscemodi convivium

Ge 43:33 sederunt coram eo primogenitus iuxta primogenita sua et minimus iuxta

aetatem suam et mirabantur nimis

Ge 43:34 sumptis partibus quas ab eo acceperant maiorque pars venit Beniamin ita

ut quinque partibus excederet biberuntque et inebriati sunt cum eo

Ge 44:1 praecepit autem Ioseph dispensatori domus suae dicens imple saccos

eorum frumento quantum possunt capere et pone pecuniam singulorum

in summitate sacci

Ge 44:2 scyphum autem meum argenteum et pretium quod dedit tritici pone in

ore sacci iunioris factumque est ita

Ge 44:3 et orto mane dimissi sunt cum asinis suis

Ge 44:4 iamque urbem exierant et processerant paululum tum Ioseph arcessito

dispensatore domus surge inquit persequere viros et adprehensis dicito

quare reddidistis malum pro bono

Ge 44:5 scyphum quem furati estis ipse est in quo bibit dominus meus et in quo

augurari solet pessimam rem fecistis

Ge 44:6 fecit ille ut iusserat et adprehensis per ordinem locutus est

Ge 44:7 qui responderunt quare sic loquitur dominus noster ut servi tui tantum

flagitii commiserint

Ge 44:8 pecuniam quam invenimus in summitate saccorum reportavimus ad te de

terra Chanaan et quomodo consequens est ut furati simus de domo

domini tui aurum vel argentum

Ge 44:9 apud quemcumque fuerit inventum servorum tuorum quod quaeris

moriatur et nos servi erimus domini nostri

Ge 44:10 qui dixit fiat iuxta vestram sententiam apud quem fuerit inventum ipse

sit servus meus vos autem eritis innoxii

Ge 44:11 itaque festinato deponentes in terram saccos aperuerunt singuli

Ge 44:12 quos scrutatus incipiens a maiore usque ad minimum invenit scyphum in

sacco Beniamin

Ge 44:13 at illi scissis vestibus oneratisque rursum asinis reversi sunt in oppidum

Ge 44:14 primusque Iudas cum fratribus ingressus est ad Ioseph necdum enim de

loco abierat omnesque ante eum in terra pariter corruerunt

Ge 44:15 quibus ille ait cur sic agere voluistis an ignoratis quod non sit similis mei

in augurandi scientia

Ge 44:16 cui Iudas quid respondebimus inquit domino meo vel quid loquemur aut

iusti poterimus obtendere Deus invenit iniquitatem servorum tuorum en

omnes servi sumus domini mei et nos et apud quem inventus est scyphus

Ge 44:17 respondit Ioseph absit a me ut sic agam qui furatus est scyphum ipse sit

servus meus vos autem abite liberi ad patrem vestrum

Ge 44:18 accedens propius Iudas confidenter ait oro domine mi loquatur servus

tuus verbum in auribus tuis et ne irascaris famulo tuo tu es enim post

Pharaonem

Ge 44:19 dominus meus interrogasti prius servos tuos habetis patrem aut fratrem

Ge 44:20 et nos respondimus tibi domino meo est nobis pater senex et puer

parvulus qui in senecta illius natus est cuius uterinus frater est mortuus et

ipsum solum habet mater sua pater vero tenere diligit eum

Ge 44:21 dixistique servis tuis adducite eum ad me et ponam oculos meos super

illum

Ge 44:22 suggessimus domino meo non potest puer relinquere patrem suum si

enim illum dimiserit morietur

Ge 44:23 et dixisti servis tuis nisi venerit frater vester minimus vobiscum non

videbitis amplius faciem meam

Ge 44:24 cum ergo ascendissemus ad famulum tuum patrem nostrum narravimus

ei omnia quae locutus est dominus meus

Ge 44:25 et dixit pater noster revertimini et emite nobis parum tritici

Ge 44:26 cui diximus ire non possumus si frater noster minimus descendet

nobiscum proficiscemur simul alioquin illo absente non audemus videre

faciem viri

Ge 44:27 atque ille respondit vos scitis quod duos genuerit mihi uxor mea

Ge 44:28 egressus est unus et dixistis bestia devoravit eum et hucusque non

conparet

Ge 44:29 si tuleritis et istum et aliquid ei in via contigerit deducetis canos meos

cum maerore ad inferos

Ge 44:30 igitur si intravero ad servum tuum patrem nostrum et puer defuerit cum

anima illius ex huius anima pendeat

Ge 44:31 videritque eum non esse nobiscum morietur et deducent famuli tui canos

eius cum dolore ad inferos

Ge 44:32 ego proprie servus tuus qui in meam hunc recepi fidem et spopondi

dicens nisi reduxero eum peccati reus ero in patrem meum omni tempore

Ge 44:33 manebo itaque servus tuus pro puero in ministerium domini mei et puer

ascendat cum fratribus suis

Ge 44:34 non enim possum redire ad patrem absente puero ne calamitatis quae

oppressura est patrem meum testis adsistam

Ge 45:1 non se poterat ultra cohibere Ioseph multis coram adstantibus unde

praecepit ut egrederentur cuncti foras et nullus interesset alienus

agnitioni mutuae

Ge 45:2 elevavitque vocem cum fletu quam audierunt Aegyptii omnisque domus

Pharaonis

Ge 45:3 et dixit fratribus suis ego sum Ioseph adhuc pater meus vivit nec poterant

respondere fratres nimio timore perterriti

Ge 45:4 ad quos ille clementer accedite inquit ad me et cum accessissent prope

ego sum ait Ioseph frater vester quem vendidistis in Aegypto

Ge 45:5 nolite pavere nec vobis durum esse videatur quod vendidistis me in his

regionibus pro salute enim vestra misit me Deus ante vos in Aegyptum

Ge 45:6 biennium est quod fames esse coepit in terra et adhuc quinque anni

restant quibus nec arari poterit nec meti

Ge 45:7 praemisitque me Deus ut reservemini super terram et escas ad vivendum

habere possitis

Ge 45:8 non vestro consilio sed Dei huc voluntate missus sum qui fecit me quasi

patrem Pharaonis et dominum universae domus eius ac principem in

omni terra Aegypti

Ge 45:9 festinate et ascendite ad patrem meum et dicetis ei haec mandat filius

tuus Ioseph Deus me fecit dominum universae terrae Aegypti descende

ad me ne moreris

Ge 45:10 et habita in terra Gessen erisque iuxta me tu et filii tui et filii filiorum

tuorum oves tuae et armenta tua et universa quae possides

Ge 45:11 ibique te pascam adhuc enim quinque anni residui sunt famis ne et tu

pereas et domus tua et omnia quae possides

Ge 45:12 en oculi vestri et oculi fratris mei Beniamin vident quod os meum

loquatur ad vos

Ge 45:13 nuntiate patri meo universam gloriam meam et cuncta quae vidistis in

Aegypto festinate et adducite eum ad me

Ge 45:14 cumque amplexatus recidisset in collum Beniamin fratris sui flevit illo

quoque flente similiter super collum eius

Ge 45:15 osculatusque est Ioseph omnes fratres suos et ploravit super singulos

post quae ausi sunt loqui ad eum

Ge 45:16 auditumque est et celebri sermone vulgatum in aula regis venerunt

fratres Ioseph et gavisus est Pharao atque omnis familia eius

Ge 45:17 dixitque ad Ioseph ut imperaret fratribus suis dicens onerantes iumenta

ite in terram Chanaan

Ge 45:18 et tollite inde patrem vestrum et cognationem et venite ad me et ego dabo

vobis omnia bona Aegypti ut comedatis medullam terrae

Ge 45:19 praecipe etiam ut tollant plaustra de terra Aegypti ad subvectionem

parvulorum suorum et coniugum ac dicito tollite patrem vestrum et

properate quantocius venientes

Ge 45:20 ne dimittatis quicquam de supellectili vestra quia omnes opes Aegypti

vestrae erunt

Ge 45:21 fecerunt filii Israhel ut eis mandatum fuerat quibus dedit Ioseph plaustra

secundum Pharaonis imperium et cibaria in itinere

Ge 45:22 singulisque proferri iussit binas stolas Beniamin vero dedit trecentos

argenteos cum quinque stolis optimis

Ge 45:23 tantundem pecuniae et vestium mittens patri suo addens eis asinos decem

qui subveherent ex omnibus divitiis Aegypti et totidem asinas triticum in

itinere panesque portantes

Ge 45:24 dimisit ergo fratres suos et proficiscentibus ait ne irascamini in via

Ge 45:25 qui ascendentes ex Aegypto venerunt in terram Chanaan ad patrem suum

Iacob

Ge 45:26 et nuntiaverunt ei dicentes Ioseph vivit et ipse dominatur in omni terra

Aegypti quo audito quasi de gravi somno evigilans tamen non credebat

eis

Ge 45:27 illi contra referebant omnem ordinem rei cumque vidisset plaustra et

universa quae miserat revixit spiritus eius

Ge 45:28 et ait sufficit mihi si adhuc Ioseph filius meus vivit vadam et videbo

illum antequam moriar

Ge 46:1 profectusque Israhel cum omnibus quae habebat venit ad puteum

Iuramenti et mactatis ibi victimis Deo patris sui Isaac

Ge 46:2 audivit eum per visionem nocte vocantem se et dicentem sibi Iacob Iacob

cui respondit ecce adsum

Ge 46:3 ait illi Deus ego sum Fortissimus Deus patris tui noli timere et descende

in Aegyptum quia in gentem magnam faciam te ibi

Ge 46:4 ego descendam tecum illuc et ego inde adducam te revertentem Ioseph

quoque ponet manum suam super oculos tuos

Ge 46:5 surrexit Iacob a puteo Iuramenti tuleruntque eum filii cum parvulis et

uxoribus suis in plaustris quae miserat Pharao ad portandum senem

Ge 46:6 et omnia quae possederat in terra Chanaan venitque in Aegyptum cum

omni semine suo

Ge 46:7 filii eius et nepotes filiae et cuncta simul progenies

Ge 46:8 haec sunt autem nomina filiorum Israhel qui ingressi sunt in Aegyptum

ipse cum liberis suis primogenitus Ruben

Ge 46:9 filii Ruben Enoch et Phallu et Esrom et Charmi

Ge 46:10 filii Symeon Iemuhel et Iamin et Ahod et Iachin et Saher et Saul filius

Chananitidis

Ge 46:11 filii Levi Gerson Caath et Merari

Ge 46:12 filii Iuda Her et Onan et Sela et Phares et Zara mortui sunt autem Her et

Onan in terra Chanaan natique sunt filii Phares Esrom et Amul

Ge 46:13 filii Isachar Thola et Phua et Iob et Semron

Ge 46:14 filii Zabulon Sared et Helon et Iahelel

Ge 46:15 hii filii Liae quos genuit in Mesopotamiam Syriae cum Dina filia sua

omnes animae filiorum eius et filiarum triginta tres

Ge 46:16 filii Gad Sephion et Haggi Suni et Esebon Heri et Arodi et Areli

Ge 46:17 filii Aser Iamne et Iesua et Iesui et Beria Sara quoque soror eorum filii

Beria Heber et Melchihel

Ge 46:18 hii filii Zelphae quam dedit Laban Liae filiae suae et hos genuit Iacob

sedecim animas

Ge 46:19 filii Rahel uxoris Iacob Ioseph et Beniamin

Ge 46:20 natique sunt Ioseph filii in terra Aegypti quos genuit ei Aseneth filia

Putiphare sacerdotis Heliopoleos Manasses et Ephraim

Ge 46:21 filii Beniamin Bela et Bechor et Asbel Gera et Naaman et Ehi et Ros

Mophim et Opphim et Ared

Ge 46:22 hii filii Rahel quos genuit Iacob omnes animae quattuordecim

Ge 46:23 filii Dan Usim

Ge 46:24 filii Nepthalim Iasihel et Guni et Hieser et Sallem

Ge 46:25 hii filii Balae quam dedit Laban Raheli filiae suae et hos genuit Iacob

omnes animae septem

Ge 46:26 cunctae animae quae ingressae sunt cum Iacob in Aegyptum et egressae

de femore illius absque uxoribus filiorum sexaginta sex

Ge 46:27 filii autem Ioseph qui nati sunt ei in terra Aegypti animae duae omnis

anima domus Iacob quae ingressa est Aegyptum fuere septuaginta

Ge 46:28 misit autem Iudam ante se ad Ioseph ut nuntiaret ei et ille occurreret in

Gessen

Ge 46:29 quo cum pervenisset iuncto Ioseph curru suo ascendit obviam patri ad

eundem locum vidensque eum inruit super collum eius et inter amplexus

flevit

Ge 46:30 dixitque pater ad Ioseph iam laetus moriar quia vidi faciem tuam et

superstitem te relinquo

Ge 46:31 et ille locutus est ad fratres et ad omnem domum patris sui ascendam et

nuntiabo Pharaoni dicamque ei fratres mei et domus patris mei qui erant

in terra Chanaan venerunt ad me

Ge 46:32 et sunt viri pastores ovium curamque habent alendorum gregum pecora

sua et armenta et omnia quae habere potuerunt adduxerunt secum

Ge 46:33 cumque vocaverit vos et dixerit quod est opus vestrum

Ge 46:34 respondebitis viri pastores sumus servi tui ab infantia nostra usque in

praesens et nos et patres nostri haec autem dicetis ut habitare possitis in

terra Gessen quia detestantur Aegyptii omnes pastores ovium

Ge 47:1 ingressus ergo Ioseph nuntiavit Pharaoni dicens pater meus et fratres

oves eorum et armenta et cuncta quae possident venerunt de terra

Chanaan et ecce consistunt in terra Gessen

Ge 47:2 extremos quoque fratrum suorum quinque viros statuit coram rege

Ge 47:3 quos ille interrogavit quid habetis operis responderunt pastores ovium

sumus servi tui et nos et patres nostri

Ge 47:4 ad peregrinandum in terra tua venimus quoniam non est herba gregibus

servorum tuorum ingravescente fame in regione Chanaan petimusque ut

esse nos iubeas servos tuos in terra Gessen

Ge 47:5 dixit itaque rex ad Ioseph pater tuus et fratres tui venerunt ad te

Ge 47:6 terra Aegypti in conspectu tuo est in optimo loco fac habitare eos et trade

eis terram Gessen quod si nosti esse in eis viros industrios constitue illos

magistros pecorum meorum

Ge 47:7 post haec introduxit Ioseph patrem suum ad regem et statuit eum coram

eo qui benedicens illi

Ge 47:8 et interrogatus ab eo quot sunt dies annorum vitae tuae

Ge 47:9 respondit dies peregrinationis vitae meae centum triginta annorum sunt

parvi et mali et non pervenerunt usque ad dies patrum meorum quibus

peregrinati sunt

Ge 47:10 et benedicto rege egressus est foras

Ge 47:11 Ioseph vero patri et fratribus suis dedit possessionem in Aegypto in

optimo loco terrae solo Ramesses ut praeceperat Pharao

Ge 47:12 et alebat eos omnemque domum patris sui praebens cibaria singulis

Ge 47:13 in toto enim orbe panis deerat et oppresserat fames terram maxime

Aegypti et Chanaan

Ge 47:14 e quibus omnem pecuniam congregavit pro venditione frumenti et intulit

eam in aerarium regis

Ge 47:15 cumque defecisset emptoris pretium venit cuncta Aegyptus ad Ioseph

dicens da nobis panes quare morimur coram te deficiente pecunia

Ge 47:16 quibus ille respondit adducite pecora vestra et dabo vobis pro eis cibos si

pretium non habetis

Ge 47:17 quae cum adduxissent dedit eis alimenta pro equis et ovibus et bubus et

asinis sustentavitque eos illo anno pro commutatione pecorum

Ge 47:18 veneruntque anno secundo et dixerunt ei non celamus dominum nostrum

quod deficiente pecunia pecora simul defecerint nec clam te est quod

absque corporibus et terra nihil habeamus

Ge 47:19 cur ergo morimur te vidente et nos et terra nostra tui erimus eme nos in

servitutem regiam et praebe semina ne pereunte cultore redigatur terra in

solitudinem

Ge 47:20 emit igitur Ioseph omnem terram Aegypti vendentibus singulis

possessiones suas prae magnitudine famis subiecitque eam Pharaoni

Ge 47:21 et cunctos populos eius a novissimis terminis Aegypti usque ad extremos

fines eius

Ge 47:22 praeter terram sacerdotum quae a rege tradita fuerat eis quibus et statuta

cibaria ex horreis publicis praebebantur et idcirco non sunt conpulsi

vendere possessiones suas

Ge 47:23 dixit ergo Ioseph ad populos en ut cernitis et vos et terram vestram

Pharao possidet accipite semina et serite agros

Ge 47:24 ut fruges habere possitis quintam partem regi dabitis quattuor reliquas

permitto vobis in sementem et in cibos famulis et liberis vestris

Ge 47:25 qui responderunt salus nostra in manu tua est respiciat nos tantum

dominus noster et laeti serviemus regi

Ge 47:26 ex eo tempore usque in praesentem diem in universa terra Aegypti

regibus quinta pars solvitur et factum est quasi in legem absque terra

sacerdotali quae libera ab hac condicione fuit

Ge 47:27 habitavit ergo Israhel in Aegypto id est in terra Gessen et possedit eam

auctusque est et multiplicatus nimis

Ge 47:28 et vixit in ea decem et septem annis factique sunt omnes dies vitae illius

centum quadraginta septem annorum

Ge 47:29 cumque adpropinquare cerneret mortis diem vocavit filium suum Ioseph

et dixit ad eum si inveni gratiam in conspectu tuo pone manum sub

femore meo et facies mihi misericordiam et veritatem ut non sepelias me

in Aegypto

Ge 47:30 sed dormiam cum patribus meis et auferas me de hac terra condasque in

sepulchro maiorum cui respondit Ioseph ego faciam quod iussisti

Ge 47:31 et ille iura ergo inquit mihi quo iurante adoravit Israhel Deum conversus

ad lectuli caput

Ge 48:1 his ita transactis nuntiatum est Ioseph quod aegrotaret pater eius qui

adsumptis duobus filiis Manasse et Ephraim ire perrexit

Ge 48:2 dictumque est seni ecce filius tuus Ioseph venit ad te qui confortatus

sedit in lectulo

Ge 48:3 et ingresso ad se ait Deus omnipotens apparuit mihi in Luza quae est in

terra Chanaan benedixitque mihi

Ge 48:4 et ait ego te augebo et multiplicabo et faciam in turbas populorum

daboque tibi terram hanc et semini tuo post te in possessionem

sempiternam

Ge 48:5 duo igitur filii tui qui nati sunt tibi in terra Aegypti antequam huc

venirem ad te mei erunt Ephraim et Manasses sicut Ruben et Symeon

reputabuntur mihi

Ge 48:6 reliquos autem quos genueris post eos tui erunt et nomine fratrum

suorum vocabuntur in possessionibus suis

Ge 48:7 mihi enim quando veniebam de Mesopotamiam mortua est Rahel in terra

Chanaan in ipso itinere eratque vernum tempus et ingrediebar Ephratam

et sepelivi eam iuxta viam Ephratae quae alio nomine appellatur

Bethleem

Ge 48:8 videns autem filios eius dixit ad eum qui sunt isti

Ge 48:9 respondit filii mei sunt quos dedit mihi Deus in hoc loco adduc inquit

eos ad me ut benedicam illis

Ge 48:10 oculi enim Israhel caligabant prae nimia senectute et clare videre non

poterat adplicitosque ad se deosculatus et circumplexus

Ge 48:11 dixit ad filium non sum fraudatus aspectu tuo insuper ostendit mihi Deus

semen tuum

Ge 48:12 cumque tulisset eos Ioseph de gremio patris adoravit pronus in terram

Ge 48:13 et posuit Ephraim ad dexteram suam id est ad sinistram Israhel Manassen

vero in sinistra sua ad dexteram scilicet patris adplicuitque ambos ad

eum

Ge 48:14 qui extendens manum dextram posuit super caput Ephraim iunioris

fratris sinistram autem super caput Manasse qui maior natu erat

commutans manus

Ge 48:15 benedixitque Ioseph filio suo et ait Deus in cuius conspectu

ambulaverunt patres mei Abraham et Isaac Deus qui pascit me ab

adulescentia mea usque in praesentem diem

Ge 48:16 angelus qui eruit me de cunctis malis benedicat pueris et invocetur super

eos nomen meum nomina quoque patrum meorum Abraham et Isaac et

crescant in multitudinem super terram

Ge 48:17 videns autem Ioseph quod posuisset pater suus dexteram manum super

caput Ephraim graviter accepit et adprehensam patris manum levare

conatus est de capite Ephraim et transferre super caput Manasse

Ge 48:18 dixitque ad patrem non ita convenit pater quia hic est primogenitus pone

dexteram tuam super caput eius

Ge 48:19 qui rennuens ait scio fili mi scio et iste quidem erit in populos et

multiplicabitur sed frater eius iunior maior illo erit et semen illius crescet

in gentes

Ge 48:20 benedixitque eis in ipso tempore dicens in te benedicetur Israhel atque

dicetur faciat tibi Deus sicut Ephraim et sicut Manasse constituitque

Ephraim ante Manassen

Ge 48:21 et ait ad Ioseph filium suum en ego morior et erit Deus vobiscum

reducetque vos ad terram patrum vestrorum

Ge 48:22 do tibi partem unam extra fratres tuos quam tuli de manu Amorrei in

gladio et arcu meo

Ge 49:1 vocavit autem Iacob filios suos et ait eis congregamini ut adnuntiem

quae ventura sunt vobis diebus novissimis

Ge 49:2 congregamini et audite filii Iacob audite Israhel patrem vestrum

Ge 49:3 Ruben primogenitus meus tu fortitudo mea et principium doloris mei

prior in donis maior imperio

Ge 49:4 effusus es sicut aqua non crescas quia ascendisti cubile patris tui et

maculasti stratum eius

Ge 49:5 Symeon et Levi fratres vasa iniquitatis bellantia

Ge 49:6 in consilio eorum ne veniat anima mea et in coetu illorum non sit gloria

mea quia in furore suo occiderunt virum et in voluntate sua suffoderunt

murum

Ge 49:7 maledictus furor eorum quia pertinax et indignatio illorum quia dura

dividam eos in Iacob et dispergam illos in Israhel

Ge 49:8 Iuda te laudabunt fratres tui manus tua in cervicibus inimicorum tuorum

adorabunt te filii patris tui

Ge 49:9 catulus leonis Iuda a praeda fili mi ascendisti requiescens accubuisti ut

leo et quasi leaena quis suscitabit eum

Ge 49:10 non auferetur sceptrum de Iuda et dux de femoribus eius donec veniat

qui mittendus est et ipse erit expectatio gentium

Ge 49:11 ligans ad vineam pullum suum et ad vitem o fili mi asinam suam lavabit

vino stolam suam et sanguine uvae pallium suum

Ge 49:12 pulchriores oculi eius vino et dentes lacte candidiores

Ge 49:13 Zabulon in litore maris habitabit et in statione navium pertingens usque

ad Sidonem

Ge 49:14 Isachar asinus fortis accubans inter terminos

Ge 49:15 vidit requiem quod esset bona et terram quod optima et subposuit

umerum suum ad portandum factusque est tributis serviens

Ge 49:16 Dan iudicabit populum suum sicut et alia tribus Israhel

Ge 49:17 fiat Dan coluber in via cerastes in semita mordens ungulas equi ut cadat

ascensor eius retro

Ge 49:18 salutare tuum expectabo Domine

Ge 49:19 Gad accinctus proeliabitur ante eum et ipse accingetur retrorsum

Ge 49:20 Aser pinguis panis eius et praebebit delicias regibus

Ge 49:21 Nepthalim cervus emissus et dans eloquia pulchritudinis

Ge 49:22 filius adcrescens Ioseph filius adcrescens et decorus aspectu filiae

discurrerunt super murum

Ge 49:23 sed exasperaverunt eum et iurgati sunt invideruntque illi habentes iacula

Ge 49:24 sedit in forti arcus eius et dissoluta sunt vincula brachiorum et manuum

illius per manus potentis Iacob inde pastor egressus est lapis Israhel

Ge 49:25 Deus patris tui erit adiutor tuus et Omnipotens benedicet tibi

benedictionibus caeli desuper benedictionibus abyssi iacentis deorsum

benedictionibus uberum et vulvae

Ge 49:26 benedictiones patris tui confortatae sunt benedictionibus patrum eius

donec veniret desiderium collium aeternorum fiant in capite Ioseph et in

vertice nazarei inter fratres suos

Ge 49:27 Beniamin lupus rapax mane comedet praedam et vespere dividet spolia

Ge 49:28 omnes hii in tribubus Israhel duodecim haec locutus est eis pater suus

benedixitque singulis benedictionibus propriis

Ge 49:29 et praecepit eis dicens ego congregor ad populum meum sepelite me cum

patribus meis in spelunca duplici quae est in agro Ephron Hetthei

Ge 49:30 contra Mambre in terra Chanaan quam emit Abraham cum agro ab

Ephron Hettheo in possessionem sepulchri

Ge 49:31 ibi sepelierunt eum et Sarram uxorem eius ibi sepultus est Isaac cum

Rebecca coniuge ibi et Lia condita iacet

Ge 49:32 finitisque mandatis quibus filios instruebat collegit pedes suos super

lectulum et obiit adpositusque est ad populum suum

Ge 50:1 quod cernens Ioseph ruit super faciem patris flens et deosculans eum

Ge 50:2 praecepitque servis suis medicis ut aromatibus condirent patrem

Ge 50:3 quibus iussa explentibus transierunt quadraginta dies iste quippe mos

erat cadaverum conditorum flevitque eum Aegyptus septuaginta diebus

Ge 50:4 et expleto planctus tempore locutus est Ioseph ad familiam Pharaonis si

inveni gratiam in conspectu vestro loquimini in auribus Pharaonis

Ge 50:5 eo quod pater meus adiuraverit me dicens en morior in sepulchro meo

quod fodi mihi in terra Chanaan sepelies me ascendam igitur et sepeliam

patrem meum ac revertar

Ge 50:6 dixitque ei Pharao ascende et sepeli patrem tuum sicut adiuratus es

Ge 50:7 quo ascendente ierunt cum eo omnes senes domus Pharaonis cunctique

maiores natu terrae Aegypti

Ge 50:8 domus Ioseph cum fratribus suis absque parvulis et gregibus atque

armentis quae dereliquerant in terra Gessen

Ge 50:9 habuit quoque in comitatu currus et equites et facta est turba non modica

Ge 50:10 veneruntque ad aream Atad quae sita est trans Iordanem ubi celebrantes

exequias planctu magno atque vehementi impleverunt septem dies

Ge 50:11 quod cum vidissent habitatores terrae Chanaan dixerunt planctus magnus

est iste Aegyptiis et idcirco appellaverunt nomen loci illius Planctus

Aegypti

Ge 50:12 fecerunt ergo filii Iacob sicut praeceperat eis

Ge 50:13 et portantes eum in terram Chanaan sepelierunt in spelunca duplici quam

emerat Abraham cum agro in possessionem sepulchri ab Ephron Hettheo

contra faciem Mambre

Ge 50:14 reversusque est Ioseph in Aegyptum cum fratribus suis et omni comitatu

sepulto patre

Ge 50:15 quo mortuo timentes fratres eius et mutuo conloquentes ne forte memor

sit iniuriae quam passus est et reddat nobis malum omne quod fecimus

Ge 50:16 mandaverunt ei pater tuus praecepit nobis antequam moreretur

Ge 50:17 ut haec tibi verbis illius diceremus obsecro ut obliviscaris sceleris

fratrum tuorum et peccati atque malitiae quam exercuerunt in te nos

quoque oramus ut servis Dei patris tui dimittas iniquitatem hanc quibus

auditis flevit Ioseph

Ge 50:18 veneruntque ad eum fratres sui et proni in terram dixerunt servi tui

sumus

Ge 50:19 quibus ille respondit nolite timere num Dei possumus rennuere

voluntatem

Ge 50:20 vos cogitastis de me malum et Deus vertit illud in bonum ut exaltaret me

sicut inpraesentiarum cernitis et salvos faceret multos populos

Ge 50:21 nolite metuere ego pascam vos et parvulos vestros consolatusque est eos

et blande ac leniter est locutus

Ge 50:22 et habitavit in Aegypto cum omni domo patris sui vixitque centum

decem annis et vidit Ephraim filios usque ad tertiam generationem filii

quoque Machir filii Manasse nati sunt in genibus Ioseph

Ge 50:23 quibus transactis locutus est fratribus suis post mortem meam Deus

visitabit vos et ascendere faciet de terra ista ad terram quam iuravit

Abraham Isaac et Iacob

Ge 50:24 cumque adiurasset eos atque dixisset Deus visitabit vos asportate

vobiscum ossa mea de loco isto

Ge 50:25 mortuus est expletis centum decem vitae suae annis et conditus

aromatibus repositus est in loculo in Aegypto

Exodus

Ex 1:1 haec sunt nomina filiorum Israhel qui ingressi sunt Aegyptum cum Iacob

singuli cum domibus suis introierunt

Ex 1:2 Ruben Symeon Levi Iuda

Ex 1:3 Isachar Zabulon et Beniamin

Ex 1:4 Dan et Nepthalim Gad et Aser

Ex 1:5 erant igitur omnes animae eorum qui egressi sunt de femore Iacob

septuaginta Ioseph autem in Aegypto erat

Ex 1:6 quo mortuo et universis fratribus eius omnique cognatione illa

Ex 1:7 filii Israhel creverunt et quasi germinantes multiplicati sunt ac roborati

nimis impleverunt terram

Ex 1:8 surrexit interea rex novus super Aegyptum qui ignorabat Ioseph

Ex 1:9 et ait ad populum suum ecce populus filiorum Israhel multus et fortior

nobis

Ex 1:10 venite sapienter opprimamus eum ne forte multiplicetur et si ingruerit

contra nos bellum addatur inimicis nostris expugnatisque nobis

egrediatur e terra

Ex 1:11 praeposuit itaque eis magistros operum ut adfligerent eos oneribus

aedificaveruntque urbes tabernaculorum Pharaoni Phiton et Ramesses

Ex 1:12 quantoque opprimebant eos tanto magis multiplicabantur et crescebant

Ex 1:13 oderantque filios Israhel Aegyptii et adfligebant inludentes eis

Ex 1:14 atque ad amaritudinem perducebant vitam eorum operibus duris luti et

lateris omnique famulatu quo in terrae operibus premebantur

Ex 1:15 dixit autem rex Aegypti obsetricibus Hebraeorum quarum una vocabatur

Sephra altera Phua

Ex 1:16 praecipiens eis quando obsetricabitis Hebraeas et partus tempus

advenerit si masculus fuerit interficite illum si femina reservate

Ex 1:17 timuerunt autem obsetrices Deum et non fecerunt iuxta praeceptum regis

Aegypti sed conservabant mares

Ex 1:18 quibus ad se accersitis rex ait quidnam est hoc quod facere voluistis ut

pueros servaretis

Ex 1:19 quae responderunt non sunt hebraeae sicut aegyptiae mulieres ipsae enim

obsetricandi habent scientiam et priusquam veniamus ad eas pariunt

Ex 1:20 bene ergo fecit Deus obsetricibus et crevit populus confortatusque est

nimis

Ex 1:21 et quia timuerant obsetrices Deum aedificavit illis domos

Ex 1:22 praecepit autem Pharao omni populo suo dicens quicquid masculini

sexus natum fuerit in flumen proicite quicquid feminei reservate

Ex 2:1 egressus est post haec vir de domo Levi accepta uxore stirpis suae

Ex 2:2 quae concepit et peperit filium et videns eum elegantem abscondit tribus

mensibus

Ex 2:3 cumque iam celare non posset sumpsit fiscellam scirpeam et linivit eam

bitumine ac pice posuitque intus infantulum et exposuit eum in carecto

ripae fluminis

Ex 2:4 stante procul sorore eius et considerante eventum rei

Ex 2:5 ecce autem descendebat filia Pharaonis ut lavaretur in flumine et puellae

eius gradiebantur per crepidinem alvei quae cum vidisset fiscellam in

papyrione misit unam e famulis suis et adlatam

Ex 2:6 aperiens cernensque in ea parvulum vagientem miserta eius ait de

infantibus Hebraeorum est

Ex 2:7 cui soror pueri vis inquit ut vadam et vocem tibi hebraeam mulierem

quae nutrire possit infantulum

Ex 2:8 respondit vade perrexit puella et vocavit matrem eius

Ex 2:9 ad quam locuta filia Pharaonis accipe ait puerum istum et nutri mihi ego

tibi dabo mercedem tuam suscepit mulier et nutrivit puerum adultumque

tradidit filiae Pharaonis

Ex 2:10 quem illa adoptavit in locum filii vocavitque nomen eius Mosi dicens

quia de aqua tuli eum

Ex 2:11 in diebus illis postquam creverat Moses egressus ad fratres suos vidit

adflictionem eorum et virum aegyptium percutientem quendam de

Hebraeis fratribus suis

Ex 2:12 cumque circumspexisset huc atque illuc et nullum adesse vidisset

percussum Aegyptium abscondit sabulo

Ex 2:13 et egressus die altero conspexit duos Hebraeos rixantes dixitque ei qui

faciebat iniuriam quare percutis proximum tuum

Ex 2:14 qui respondit quis constituit te principem et iudicem super nos num

occidere me tu dicis sicut occidisti Aegyptium timuit Moses et ait

quomodo palam factum est verbum istud

Ex 2:15 audivitque Pharao sermonem hunc et quaerebat occidere Mosen qui

fugiens de conspectu eius moratus est in terra Madian et sedit iuxta

puteum

Ex 2:16 erant sacerdoti Madian septem filiae quae venerunt ad hauriendas aquas

et impletis canalibus adaquare cupiebant greges patris sui

Ex 2:17 supervenere pastores et eiecerunt eas surrexitque Moses et defensis

puellis adaquavit oves earum

Ex 2:18 quae cum revertissent ad Raguhel patrem suum dixit ad eas cur velocius

venistis solito

Ex 2:19 responderunt vir aegyptius liberavit nos de manu pastorum insuper et

hausit aquam nobiscum potumque dedit ovibus

Ex 2:20 at ille ubi est inquit quare dimisistis hominem vocate eum ut comedat

panem

Ex 2:21 iuravit ergo Moses quod habitaret cum eo accepitque Sefforam filiam

eius

Ex 2:22 quae peperit filium quem vocavit Gersam dicens advena fui in terra

aliena

Ex 2:23 post multum temporis mortuus est rex Aegypti et ingemescentes filii

Israhel propter opera vociferati sunt ascenditque clamor eorum ad Deum

ab operibus

Ex 2:24 et audivit gemitum eorum ac recordatus foederis quod pepigerat cum

Abraham et Isaac et Iacob

Ex 2:25 respexit filios Israhel et cognovit eos

Ex 3:1 Moses autem pascebat oves Iethro cognati sui sacerdotis Madian cumque

minasset gregem ad interiora deserti venit ad montem Dei Horeb

Ex 3:2 apparuitque ei Dominus in flamma ignis de medio rubi et videbat quod

rubus arderet et non conbureretur

Ex 3:3 dixit ergo Moses vadam et videbo visionem hanc magnam quare non

conburatur rubus

Ex 3:4 cernens autem Dominus quod pergeret ad videndum vocavit eum de

medio rubi et ait Moses Moses qui respondit adsum

Ex 3:5 at ille ne adpropies inquit huc solve calciamentum de pedibus tuis locus

enim in quo stas terra sancta est

Ex 3:6 et ait ego sum Deus patris tui Deus Abraham Deus Isaac Deus Iacob

abscondit Moses faciem suam non enim audebat aspicere contra Deum

Ex 3:7 cui ait Dominus vidi adflictionem populi mei in Aegypto et clamorem

eius audivi propter duritiam eorum qui praesunt operibus

Ex 3:8 et sciens dolorem eius descendi ut liberarem eum de manibus

Aegyptiorum et educerem de terra illa in terram bonam et spatiosam in

terram quae fluit lacte et melle ad loca Chananei et Hetthei et Amorrei

Ferezei et Evei et Iebusei

Ex 3:9 clamor ergo filiorum Israhel venit ad me vidique adflictionem eorum qua

ab Aegyptiis opprimuntur

Ex 3:10 sed veni mittam te ad Pharaonem ut educas populum meum filios Israhel

de Aegypto

Ex 3:11 dixit Moses ad Deum quis ego sum ut vadam ad Pharaonem et educam

filios Israhel de Aegypto

Ex 3:12 qui dixit ei ero tecum et hoc habebis signum quod miserim te cum

eduxeris populum de Aegypto immolabis Deo super montem istum

Ex 3:13 ait Moses ad Deum ecce ego vadam ad filios Israhel et dicam eis Deus

patrum vestrorum misit me ad vos si dixerint mihi quod est nomen eius

quid dicam eis

Ex 3:14 dixit Deus ad Mosen ego sum qui sum ait sic dices filiis Israhel qui est

misit me ad vos

Ex 3:15 dixitque iterum Deus ad Mosen haec dices filiis Israhel Dominus Deus

patrum vestrorum Deus Abraham Deus Isaac et Deus Iacob misit me ad

vos hoc nomen mihi est in aeternum et hoc memoriale meum in

generationem et generatione

Ex 3:16 vade congrega seniores Israhel et dices ad eos Dominus Deus patrum

vestrorum apparuit mihi Deus Abraham et Deus Isaac et Deus Iacob

dicens visitans visitavi vos et omnia quae acciderunt vobis in Aegypto

Ex 3:17 et dixi ut educam vos de adflictione Aegypti in terram Chananei et

Hetthei et Amorrei Ferezei et Evei et Iebusei ad terram fluentem lacte et

melle

Ex 3:18 et audient vocem tuam ingredierisque tu et seniores Israhel ad regem

Aegypti et dices ad eum Dominus Deus Hebraeorum vocavit nos ibimus

viam trium dierum per solitudinem ut immolemus Domino Deo nostro

Ex 3:19 sed ego scio quod non dimittet vos rex Aegypti ut eatis nisi per manum

validam

Ex 3:20 extendam enim manum meam et percutiam Aegyptum in cunctis

mirabilibus meis quae facturus sum in medio eorum post haec dimittet

vos

Ex 3:21 daboque gratiam populo huic coram Aegyptiis et cum egrediemini non

exibitis vacui

Ex 3:22 sed postulabit mulier a vicina sua et ab hospita vasa argentea et aurea ac

vestes ponetisque eas super filios et filias vestras et spoliabitis Aegyptum

Ex 4:1 respondens Moses ait non credent mihi neque audient vocem meam sed

dicent non apparuit tibi Dominus

Ex 4:2 dixit ergo ad eum quid est hoc quod tenes in manu tua respondit virga

Ex 4:3 ait proice eam in terram proiecit et versa est in colubrum ita ut fugeret

Moses

Ex 4:4 dixitque Dominus extende manum tuam et adprehende caudam eius

extendit et tenuit versaque est in virgam

Ex 4:5 ut credant inquit quod apparuerit tibi Dominus Deus patrum tuorum

Deus Abraham Deus Isaac Deus Iacob

Ex 4:6 dixitque Dominus rursum mitte manum in sinum tuum quam cum

misisset in sinum protulit leprosam instar nivis

Ex 4:7 retrahe ait manum in sinum tuum retraxit et protulit iterum et erat similis

carni reliquae

Ex 4:8 si non crediderint inquit tibi neque audierint sermonem signi prioris

credent verbo signi sequentis

Ex 4:9 quod si nec duobus quidem his signis crediderint neque audierint vocem

tuam sume aquam fluminis et effunde eam super aridam et quicquid

hauseris de fluvio vertetur in sanguinem

Ex 4:10 ait Moses obsecro Domine non sum eloquens ab heri et nudius tertius et

ex quo locutus es ad servum tuum inpeditioris et tardioris linguae sum

Ex 4:11 dixit Dominus ad eum quis fecit os hominis aut quis fabricatus est

mutum et surdum videntem et caecum nonne ego

Ex 4:12 perge igitur et ego ero in ore tuo doceboque te quid loquaris

Ex 4:13 at ille obsecro inquit Domine mitte quem missurus es

Ex 4:14 iratus Dominus in Mosen ait Aaron frater tuus Levites scio quod

eloquens sit ecce ipse egreditur in occursum tuum vidensque te laetabitur

corde

Ex 4:15 loquere ad eum et pone verba mea in ore eius ego ero in ore tuo et in ore

illius et ostendam vobis quid agere debeatis

Ex 4:16 ipse loquetur pro te ad populum et erit os tuum tu autem eris ei in his

quae ad Deum pertinent

Ex 4:17 virgam quoque hanc sume in manu tua in qua facturus es signa

Ex 4:18 abiit Moses et reversus est ad Iethro cognatum suum dixitque ei vadam

et revertar ad fratres meos in Aegyptum ut videam si adhuc vivunt cui ait

Iethro vade in pace

Ex 4:19 dixit ergo Dominus ad Mosen in Madian vade revertere in Aegyptum

mortui sunt omnes qui quaerebant animam tuam

Ex 4:20 tulit Moses uxorem et filios suos et inposuit eos super asinum

reversusque est in Aegyptum portans virgam Dei in manu sua

Ex 4:21 dixitque ei Dominus revertenti in Aegyptum vide ut omnia ostenta quae

posui in manu tua facias coram Pharaone ego indurabo cor eius et non

dimittet populum

Ex 4:22 dicesque ad eum haec dicit Dominus filius meus primogenitus meus

Israhel

Ex 4:23 dixi tibi dimitte filium meum ut serviat mihi et noluisti dimittere eum

ecce ego interficiam filium tuum primogenitum

Ex 4:24 cumque esset in itinere in diversorio occurrit ei Dominus et volebat

occidere eum

Ex 4:25 tulit ilico Seffora acutissimam petram et circumcidit praeputium filii sui

tetigitque pedes eius et ait sponsus sanguinum tu mihi es

Ex 4:26 et dimisit eum postquam dixerat sponsus sanguinum ob circumcisionem

Ex 4:27 dixit autem Dominus ad Aaron vade in occursum Mosi in deserto qui

perrexit ei obviam in montem Dei et osculatus est eum

Ex 4:28 narravitque Moses Aaron omnia verba Domini quibus miserat eum et

signa quae mandaverat

Ex 4:29 veneruntque simul et congregaverunt cunctos seniores filiorum Israhel

Ex 4:30 locutusque est Aaron omnia verba quae dixerat Dominus ad Mosen et

fecit signa coram populo

Ex 4:31 et credidit populus audieruntque quod visitasset Dominus filios Israhel et

quod respexisset adflictionem eorum et proni adoraverunt

Ex 5:1 post haec ingressi sunt Moses et Aaron et dixerunt Pharaoni haec dicit

Dominus Deus Israhel dimitte populum meum ut sacrificet mihi in

deserto

Ex 5:2 at ille respondit quis est Dominus ut audiam vocem eius et dimittam

Israhel nescio Dominum et Israhel non dimittam

Ex 5:3 dixerunt Deus Hebraeorum vocavit nos ut eamus viam trium dierum in

solitudinem et sacrificemus Domino Deo nostro ne forte accidat nobis

pestis aut gladius

Ex 5:4 ait ad eos rex Aegypti quare Moses et Aaron sollicitatis populum ab

operibus suis ite ad onera vestra

Ex 5:5 dixitque Pharao multus est populus terrae videtis quod turba succreverit

quanto magis si dederitis eis requiem ab operibus

Ex 5:6 praecepit ergo in die illo praefectis operum et exactoribus populi dicens

Ex 5:7 nequaquam ultra dabitis paleas populo ad conficiendos lateres sicut prius

sed ipsi vadant et colligant stipulam

Ex 5:8 et mensuram laterum quos prius faciebant inponetis super eos nec

minuetis quicquam vacant enim et idcirco vociferantur dicentes eamus et

sacrificemus Deo nostro

Ex 5:9 opprimantur operibus et expleant ea ut non adquiescant verbis

mendacibus

Ex 5:10 igitur egressi praefecti operum et exactores ad populum dixerunt sic dicit

Pharao non do vobis paleas

Ex 5:11 ite et colligite sicubi invenire potueritis nec minuetur quicquam de opere

vestro

Ex 5:12 dispersusque est populus per omnem terram Aegypti ad colligendas

paleas

Ex 5:13 praefecti quoque operum instabant dicentes conplete opus vestrum

cotidie ut prius facere solebatis quando dabantur vobis paleae

Ex 5:14 flagellatique sunt qui praeerant operibus filiorum Israhel ab exactoribus

Pharaonis dicentibus quare non impletis mensuram laterum sicut prius

nec heri nec hodie

Ex 5:15 veneruntque praepositi filiorum Israhel et vociferati sunt ad Pharaonem

dicentes cur ita agis contra servos tuos

Ex 5:16 paleae non dantur nobis et lateres similiter imperantur en famuli tui

flagellis caedimur et iniuste agitur contra populum tuum

Ex 5:17 qui ait vacatis otio et idcirco dicitis eamus et sacrificemus Domino

Ex 5:18 ite ergo et operamini paleae non dabuntur vobis et reddetis consuetum

numerum laterum

Ex 5:19 videbantque se praepositi filiorum Israhel in malo eo quod diceretur eis

non minuetur quicquam de lateribus per singulos dies

Ex 5:20 occurreruntque Mosi et Aaron qui stabant ex adverso egredientes a

Pharaone

Ex 5:21 et dixerunt ad eos videat Dominus et iudicet quoniam fetere fecistis

odorem nostrum coram Pharao et servis eius et praebuistis ei gladium ut

occideret nos

Ex 5:22 reversusque Moses ad Dominum ait Domine cur adflixisti populum

istum quare misisti me

Ex 5:23 ex eo enim quo ingressus sum ad Pharaonem ut loquerer nomine tuo

adflixit populum tuum et non liberasti eos

Ex 6:1 dixit Dominus ad Mosen nunc videbis quae facturus sum Pharaoni per

manum enim fortem dimittet eos et in manu robusta eiciet illos de terra

sua

Ex 6:2 locutusque est Dominus ad Mosen dicens ego Dominus

Ex 6:3 qui apparui Abraham Isaac et Iacob in Deo omnipotente et nomen meum

Adonai non indicavi eis

Ex 6:4 pepigique cum eis foedus ut darem illis terram Chanaan terram

peregrinationis eorum in qua fuerunt advenae

Ex 6:5 ego audivi gemitum filiorum Israhel quo Aegyptii oppresserunt eos et

recordatus sum pacti mei

Ex 6:6 ideo dic filiis Israhel ego Dominus qui educam vos de ergastulo

Aegyptiorum et eruam de servitute ac redimam in brachio excelso et

iudiciis magnis

Ex 6:7 et adsumam vos mihi in populum et ero vester Deus scietisque quod ego

sim Dominus Deus vester qui eduxerim vos de ergastulo Aegyptiorum

Ex 6:8 et induxerim in terram super quam levavi manum meam ut darem eam

Abraham Isaac et Iacob daboque illam vobis possidendam ego Dominus

Ex 6:9 narravit ergo Moses omnia filiis Israhel qui non adquieverunt ei propter

angustiam spiritus et opus durissimum

Ex 6:10 locutusque est Dominus ad Mosen dicens

Ex 6:11 ingredere et loquere ad Pharao regem Aegypti ut dimittat filios Israhel de

terra sua

Ex 6:12 respondit Moses coram Domino ecce filii Israhel non me audiunt et

quomodo audiet me Pharao praesertim cum sim incircumcisus labiis

Ex 6:13 locutus est Dominus ad Mosen et Aaron et dedit mandatum ad filios

Israhel et ad Pharao regem Aegypti ut educerent filios Israhel de terra

Aegypti

Ex 6:14 isti sunt principes domorum per familias suas filii Ruben primogeniti

Israhelis Enoch et Phallu Aesrom et Charmi

Ex 6:15 hae cognationes Ruben filii Symeon Iamuhel et Iamin et Aod Iachin et

Soer et Saul filius Chananitidis hae progenies Symeon

Ex 6:16 et haec nomina filiorum Levi per cognationes suas Gerson et Caath et

Merari anni autem vitae Levi fuerunt centum triginta septem

Ex 6:17 filii Gerson Lobeni et Semei per cognationes suas

Ex 6:18 filii Caath Amram et Isuar et Hebron et Ozihel annique vitae Caath

centum triginta tres

Ex 6:19 filii Merari Mooli et Musi hae cognationes Levi per familias suas

Ex 6:20 accepit autem Amram uxorem Iocabed patruelem suam quae peperit ei

Aaron et Mosen fueruntque anni vitae Amram centum triginta septem

Ex 6:21 filii quoque Isuar Core et Napheg et Zechri

Ex 6:22 filii quoque Ozihel Misahel et Elsaphan et Sethri

Ex 6:23 accepit autem Aaron uxorem Elisabe filiam Aminadab sororem Naasson

quae peperit ei Nadab et Abiu et Eleazar et Ithamar

Ex 6:24 filii quoque Core Asir et Helcana et Abiasab hae sunt cognationes

Coritarum

Ex 6:25 at vero Eleazar filius Aaron accepit uxorem de filiabus Phutihel quae

peperit ei Finees hii sunt principes familiarum leviticarum per

cognationes suas

Ex 6:26 iste est Aaron et Moses quibus praecepit Dominus ut educerent filios

Israhel de terra Aegypti per turmas suas

Ex 6:27 hii sunt qui loquuntur ad Pharao regem Aegypti ut educant filios Israhel

de Aegypto iste Moses et Aaron

Ex 6:28 in die qua locutus est Dominus ad Mosen in terra Aegypti

Ex 6:29 et locutus est Dominus ad Mosen dicens ego Dominus loquere ad Pharao

regem Aegypti omnia quae ego loquor tibi

Ex 6:30 et ait Moses coram Domino en incircumcisus labiis sum quomodo audiet

me Pharao

Ex 7:1 dixitque Dominus ad Mosen ecce constitui te Deum Pharaonis Aaron

frater tuus erit propheta tuus

Ex 7:2 tu loqueris omnia quae mando tibi ille loquetur ad Pharaonem ut dimittat

filios Israhel de terra sua

Ex 7:3 sed ego indurabo cor eius et multiplicabo signa et ostenta mea in terra

Aegypti

Ex 7:4 et non audiet vos inmittamque manum meam super Aegyptum et educam

exercitum et populum meum filios Israhel de terra Aegypti per iudicia

maxima

Ex 7:5 et scient Aegyptii quod ego sim Dominus qui extenderim manum meam

super Aegyptum et eduxerim filios Israhel de medio eorum

Ex 7:6 fecit itaque Moses et Aaron sicut praeceperat Dominus ita egerunt

Ex 7:7 erat autem Moses octoginta annorum et Aaron octoginta trium quando

locuti sunt ad Pharaonem

Ex 7:8 dixitque Dominus ad Mosen et Aaron

Ex 7:9 cum dixerit vobis Pharao ostendite signa dices ad Aaron tolle virgam

tuam et proice eam coram Pharao ac vertatur in colubrum

Ex 7:10 ingressi itaque Moses et Aaron ad Pharaonem fecerunt sicut praeceperat

Dominus tulitque Aaron virgam coram Pharao et servis eius quae versa

est in colubrum

Ex 7:11 vocavit autem Pharao sapientes et maleficos et fecerunt etiam ipsi per

incantationes aegyptias et arcana quaedam similiter

Ex 7:12 proieceruntque singuli virgas suas quae versae sunt in dracones sed

devoravit virga Aaron virgas eorum

Ex 7:13 induratumque est cor Pharaonis et non audivit eos sicut praeceperat

Dominus

Ex 7:14 dixit autem Dominus ad Mosen ingravatum est cor Pharaonis non vult

dimittere populum

Ex 7:15 vade ad eum mane ecce egredietur ad aquas et stabis in occursum eius

super ripam fluminis et virgam quae conversa est in draconem tolles in

manu tua

Ex 7:16 dicesque ad eum Dominus Deus Hebraeorum misit me ad te dicens

dimitte populum meum ut mihi sacrificet in deserto et usque ad praesens

audire noluisti

Ex 7:17 haec igitur dicit Dominus in hoc scies quod Dominus sim ecce percutiam

virga quae in manu mea est aquam fluminis et vertetur in sanguinem

Ex 7:18 pisces quoque qui sunt in fluvio morientur et conputrescent aquae et

adfligentur Aegyptii bibentes aquam fluminis

Ex 7:19 dixit quoque Dominus ad Mosen dic ad Aaron tolle virgam tuam et

extende manum tuam super aquas Aegypti et super fluvios eorum et

rivos ac paludes et omnes lacus aquarum ut vertantur in sanguinem et sit

cruor in omni terra Aegypti tam in ligneis vasis quam in saxeis

Ex 7:20 feceruntque ita Moses et Aaron sicut praeceperat Dominus et elevans

virgam percussit aquam fluminis coram Pharao et servis eius quae versa

est in sanguinem

Ex 7:21 et pisces qui erant in flumine mortui sunt conputruitque fluvius et non

poterant Aegyptii bibere aquam fluminis et fuit sanguis in tota terra

Aegypti

Ex 7:22 feceruntque similiter malefici Aegyptiorum incantationibus suis et

induratum est cor Pharaonis nec audivit eos sicut praeceperat Dominus

Ex 7:23 avertitque se et ingressus est domum suam nec adposuit cor etiam hac

vice

Ex 7:24 foderunt autem omnes Aegyptii per circuitum fluminis aquam ut biberent

non enim poterant bibere de aqua fluminis

Ex 7:25 impletique sunt septem dies postquam percussit Dominus fluvium

Ex 8:1 dixitque Dominus ad Mosen ingredere ad Pharao et dices ad eum haec

dicit Dominus dimitte populum meum ut sacrificet mihi

Ex 8:2 sin autem nolueris dimittere ecce ego percutiam omnes terminos tuos

ranis

Ex 8:3 et ebulliet fluvius ranas quae ascendent et ingredientur domum tuam et

cubiculum lectuli tui et super stratum tuum et in domos servorum tuorum

et in populum tuum et in furnos tuos et in reliquias ciborum tuorum

Ex 8:4 et ad te et ad populum tuum et ad omnes servos tuos intrabunt ranae

Ex 8:5 dixitque Dominus ad Mosen dic Aaron extende manum tuam super

fluvios et super rivos ac paludes et educ ranas super terram Aegypti

Ex 8:6 extendit Aaron manum super aquas Aegypti et ascenderunt ranae

operueruntque terram Aegypti

Ex 8:7 fecerunt autem et malefici per incantationes suas similiter eduxeruntque

ranas super terram Aegypti

Ex 8:8 vocavit autem Pharao Mosen et Aaron et dixit orate Dominum ut auferat

ranas a me et a populo meo et dimittam populum ut sacrificet Domino

Ex 8:9 dixitque Moses Pharaoni constitue mihi quando deprecer pro te et pro

servis tuis et pro populo tuo ut abigantur ranae a te et a domo tua et

tantum in flumine remaneant

Ex 8:10 qui respondit cras at ille iuxta verbum inquit tuum ut scias quoniam non

est sicut Dominus Deus noster

Ex 8:11 et recedent ranae a te et a domo tua et a servis tuis et a populo tuo tantum

in flumine remanebunt

Ex 8:12 egressique sunt Moses et Aaron a Pharaone et clamavit Moses ad

Dominum pro sponsione ranarum quam condixerat Pharaoni

Ex 8:13 fecitque Dominus iuxta verbum Mosi et mortuae sunt ranae de domibus

et de villis et de agris

Ex 8:14 congregaveruntque eas in inmensos aggeres et conputruit terra

Ex 8:15 videns autem Pharao quod data esset requies ingravavit cor suum et non

audivit eos sicut praeceperat Dominus

Ex 8:16 dixitque Dominus ad Mosen loquere ad Aaron extende virgam tuam et

percute pulverem terrae et sint scinifes in universa terra Aegypti

Ex 8:17 feceruntque ita et extendit Aaron manu virgam tenens percussitque

pulverem terrae et facti sunt scinifes in hominibus et in iumentis omnis

pulvis terrae versus est in scinifes per totam terram Aegypti

Ex 8:18 feceruntque similiter malefici incantationibus suis ut educerent scinifes

et non potuerunt erantque scinifes tam in hominibus quam in iumentis

Ex 8:19 et dixerunt malefici ad Pharao digitus Dei est induratumque est cor

Pharaonis et non audivit eos sicut praeceperat Dominus

Ex 8:20 dixit quoque Dominus ad Mosen consurge diluculo et sta coram

Pharaone egreditur enim ad aquas et dices ad eum haec dicit Dominus

dimitte populum meum ut sacrificet mihi

Ex 8:21 quod si non dimiseris eum ecce ego inmittam in te et in servos tuos et in

populum tuum et in domos tuas omne genus muscarum et implebuntur

domus Aegyptiorum muscis diversi generis et in universa terra in qua

fuerint

Ex 8:22 faciamque mirabilem in die illa terram Gessen in qua populus meus est

ut non sint ibi muscae et scias quoniam ego Dominus in medio terrae

Ex 8:23 ponamque divisionem inter populum meum et populum tuum cras erit

signum istud

Ex 8:24 fecitque Dominus ita et venit musca gravissima in domos Pharaonis et

servorum eius et in omnem terram Aegypti corruptaque est terra ab

huiuscemodi muscis

Ex 8:25 vocavit Pharao Mosen et Aaron et ait eis ite sacrificate Deo vestro in

terra

Ex 8:26 et ait Moses non potest ita fieri abominationes enim Aegyptiorum

immolabimus Domino Deo nostro quod si mactaverimus ea quae colunt

Aegyptii coram eis lapidibus nos obruent

Ex 8:27 via trium dierum pergemus in solitudine et sacrificabimus Domino Deo

nostro sicut praeceperit nobis

Ex 8:28 dixitque Pharao ego dimittam vos ut sacrificetis Domino Deo vestro in

deserto verumtamen longius ne abeatis rogate pro me

Ex 8:29 et ait Moses egressus a te orabo Dominum et recedet musca a Pharaone

et a servis et a populo eius cras verumtamen noli ultra fallere ut non

dimittas populum sacrificare Domino

Ex 8:30 egressusque Moses a Pharao oravit Dominum

Ex 8:31 qui fecit iuxta verbum illius et abstulit muscas a Pharao et a servis et a

populo eius non superfuit ne una quidem

Ex 8:32 et ingravatum est cor Pharaonis ita ut ne hac quidem vice dimitteret

populum

Ex 9:1 dixit autem Dominus ad Mosen ingredere ad Pharaonem et loquere ad

eum haec dicit Dominus Deus Hebraeorum dimitte populum meum ut

sacrificet mihi

Ex 9:2 quod si adhuc rennuis et retines eos

Ex 9:3 ecce manus mea erit super agros tuos et super equos et asinos et camelos

et boves et oves pestis valde gravis

Ex 9:4 et faciet Dominus mirabile inter possessiones Israhel et possessiones

Aegyptiorum ut nihil omnino intereat ex his quae pertinent ad filios

Israhel

Ex 9:5 constituitque Dominus tempus dicens cras faciet Dominus verbum istud

in terra

Ex 9:6 fecit ergo Dominus verbum hoc altero die mortuaque sunt omnia

animantia Aegyptiorum de animalibus vero filiorum Israhel nihil omnino

periit

Ex 9:7 et misit Pharao ad videndum nec erat quicquam mortuum de his quae

possidebat Israhel ingravatumque est cor Pharaonis et non dimisit

populum

Ex 9:8 et dixit Dominus ad Mosen et Aaron tollite plenas manus cineris de

camino et spargat illud Moses in caelum coram Pharao

Ex 9:9 sitque pulvis super omnem terram Aegypti erunt enim in hominibus et in

iumentis vulnera et vesicae turgentes in universa terra Aegypti

Ex 9:10 tuleruntque cinerem de camino et steterunt contra Pharao et sparsit illud

Moses in caelum factaque sunt vulnera vesicarum turgentium in

hominibus et in iumentis

Ex 9:11 nec poterant malefici stare coram Mosen propter vulnera quae in illis

erant et in omni terra Aegypti

Ex 9:12 induravitque Dominus cor Pharaonis et non audivit eos sicut locutus est

Dominus ad Mosen

Ex 9:13 dixit quoque Dominus ad Mosen mane consurge et sta coram Pharao et

dices ad eum haec dicit Dominus Deus Hebraeorum dimitte populum

meum ut sacrificet mihi

Ex 9:14 quia in hac vice mittam omnes plagas meas super cor tuum super servos

tuos et super populum tuum ut scias quod non sit similis mei in omni

terra

Ex 9:15 nunc enim extendens manum percutiam te et populum tuum peste

peribisque de terra

Ex 9:16 idcirco autem posui te ut ostendam in te fortitudinem meam et narretur

nomen meum in omni terra

Ex 9:17 adhuc retines populum meum et non vis eum dimittere

Ex 9:18 en pluam hac ipsa hora cras grandinem multam nimis qualis non fuit in

Aegypto a die qua fundata est usque in praesens tempus

Ex 9:19 mitte ergo iam nunc et congrega iumenta tua et omnia quae habes in agro

homines enim et iumenta et universa quae inventa fuerint foris nec

congregata de agris cecideritque super ea grando morientur

Ex 9:20 qui timuit verbum Domini de servis Pharao fecit confugere servos suos

et iumenta in domos

Ex 9:21 qui autem neglexit sermonem Domini dimisit servos suos et iumenta in

agris

Ex 9:22 et dixit Dominus ad Mosen extende manum tuam in caelum ut fiat

grando in universa terra Aegypti super homines et super iumenta et super

omnem herbam agri in terra Aegypti

Ex 9:23 extenditque Moses virgam in caelum et Dominus dedit tonitrua et

grandinem ac discurrentia fulgura super terram pluitque Dominus

grandinem super terram Aegypti

Ex 9:24 et grando et ignis inmixta pariter ferebantur tantaeque fuit magnitudinis

quanta ante numquam apparuit in universa terra Aegypti ex quo gens illa

condita est

Ex 9:25 et percussit grando in omni terra Aegypti cuncta quae fuerunt in agris ab

homine usque ad iumentum cunctam herbam agri percussit grando et

omne lignum regionis confregit

Ex 9:26 tantum in terra Gessen ubi erant filii Israhel grando non cecidit

Ex 9:27 misitque Pharao et vocavit Mosen et Aaron dicens ad eos peccavi etiam

nunc Dominus iustus ego et populus meus impii

Ex 9:28 orate Dominum et desinant tonitrua Dei et grando ut dimittam vos et

nequaquam hic ultra maneatis

Ex 9:29 ait Moses cum egressus fuero de urbe extendam palmas meas ad

Dominum et cessabunt tonitrua et grando non erit ut scias quia Domini

est terra

Ex 9:30 novi autem quod et tu et servi tui necdum timeatis Dominum Deum

Ex 9:31 linum ergo et hordeum laesum est eo quod hordeum esset virens et linum

iam folliculos germinaret

Ex 9:32 triticum autem et far non sunt laesa quia serotina erant

Ex 9:33 egressusque Moses a Pharaone et ex urbe tetendit manus ad Dominum et

cessaverunt tonitrua et grando nec ultra stillavit pluvia super terram

Ex 9:34 videns autem Pharao quod cessasset pluvia et grando et tonitrua auxit

peccatum

Ex 9:35 et ingravatum est cor eius et servorum illius et induratum nimis nec

dimisit filios Israhel sicut praeceperat Dominus per manum Mosi

Ex 10:1 et dixit Dominus ad Mosen ingredere ad Pharao ego enim induravi cor

eius et servorum illius ut faciam signa mea haec in eo

Ex 10:2 et narres in auribus filii tui et nepotum tuorum quotiens contriverim

Aegyptios et signa mea fecerim in eis et sciatis quia ego Dominus

Ex 10:3 introierunt ergo Moses et Aaron ad Pharaonem et dixerunt ad eum haec

dicit Dominus Deus Hebraeorum usquequo non vis subici mihi dimitte

populum meum ut sacrificet mihi

Ex 10:4 sin autem resistis et non vis dimittere eum ecce ego inducam cras

lucustam in fines tuos

Ex 10:5 quae operiat superficiem terrae nec quicquam eius appareat sed

comedatur quod residuum fuit grandini conrodet enim omnia ligna quae

germinant in agris

Ex 10:6 et implebunt domos tuas et servorum tuorum et omnium Aegyptiorum

quantam non viderunt patres tui et avi ex quo orti sunt super terram

usque in praesentem diem avertitque se et egressus est a Pharaone

Ex 10:7 dixerunt autem servi Pharaonis ad eum usquequo patiemur hoc

scandalum dimitte homines ut sacrificent Domino Deo suo nonne vides

quod perierit Aegyptus

Ex 10:8 revocaveruntque Mosen et Aaron ad Pharaonem qui dixit eis ite

sacrificate Domino Deo vestro quinam sunt qui ituri sunt

Ex 10:9 ait Moses cum parvulis nostris et senibus pergemus cum filiis et filiabus

cum ovibus et armentis est enim sollemnitas Domini nostri

Ex 10:10 et respondit sic Dominus sit vobiscum quomodo ego dimittam vos et

parvulos vestros cui dubium est quod pessime cogitetis

Ex 10:11 non fiet ita sed ite tantum viri et sacrificate Domino hoc enim et ipsi

petistis statimque eiecti sunt de conspectu Pharaonis

Ex 10:12 dixit autem Dominus ad Mosen extende manum tuam super terram

Aegypti ad lucustam ut ascendat super eam et devoret omnem herbam

quae residua fuit grandini

Ex 10:13 extendit Moses virgam super terram Aegypti et Dominus induxit ventum

urentem tota illa die ac nocte et mane facto ventus urens levavit lucustas

Ex 10:14 quae ascenderunt super universam terram Aegypti et sederunt in cunctis

finibus Aegyptiorum innumerabiles quales ante illud tempus non fuerant

nec postea futurae sunt

Ex 10:15 operueruntque universam superficiem terrae vastantes omnia devorata

est igitur herba terrae et quicquid pomorum in arboribus fuit quae grando

dimiserat nihilque omnino virens relictum est in lignis et in herbis terrae

in cuncta Aegypto

Ex 10:16 quam ob rem festinus Pharao vocavit Mosen et Aaron et dixit eis peccavi

in Dominum Deum vestrum et in vos

Ex 10:17 sed nunc dimittite peccatum mihi etiam hac vice et rogate Dominum

Deum vestrum ut auferat a me mortem istam

Ex 10:18 egressusque est de conspectu Pharaonis et oravit Dominum

Ex 10:19 qui flare fecit ventum ab occidente vehementissimum et arreptam

lucustam proiecit in mare Rubrum non remansit ne una quidem in

cunctis finibus Aegypti

Ex 10:20 et induravit Dominus cor Pharaonis nec dimisit filios Israhel

Ex 10:21 dixit autem Dominus ad Mosen extende manum tuam in caelum et sint

tenebrae super terram Aegypti tam densae ut palpari queant

Ex 10:22 extendit Moses manum in caelum et factae sunt tenebrae horribiles in

universa terra Aegypti tribus diebus

Ex 10:23 nemo vidit fratrem suum nec movit se de loco in quo erat ubicumque

autem habitabant filii Israhel lux erat

Ex 10:24 vocavitque Pharao Mosen et Aaron et dixit eis ite sacrificate Domino

oves tantum vestrae et armenta remaneant parvuli vestri eant vobiscum

Ex 10:25 ait Moses hostias quoque et holocausta dabis nobis quae offeramus

Domino Deo nostro

Ex 10:26 cuncti greges pergent nobiscum non remanebit ex eis ungula quae

necessaria sunt in cultum Domini Dei nostri praesertim cum ignoremus

quid debeat immolari donec ad ipsum locum perveniamus

Ex 10:27 induravit autem Dominus cor Pharaonis et noluit dimittere eos

Ex 10:28 dixitque Pharao ad eum recede a me cave ne ultra videas faciem meam

quocumque die apparueris mihi morieris

Ex 10:29 respondit Moses ita fiat ut locutus es non videbo ultra faciem tuam

Ex 11:1 et dixit Dominus ad Mosen adhuc una plaga tangam Pharaonem et

Aegyptum et post haec dimittet vos et exire conpellet

Ex 11:2 dices ergo omni plebi ut postulet vir ab amico suo et mulier a vicina sua

vasa argentea et aurea

Ex 11:3 dabit autem Dominus gratiam populo coram Aegyptiis fuitque Moses vir

magnus valde in terra Aegypti coram servis Pharao et omni populo

Ex 11:4 et ait haec dicit Dominus media nocte egrediar in Aegyptum

Ex 11:5 et morietur omne primogenitum in terra Aegyptiorum a primogenito

Pharaonis qui sedet in solio eius usque ad primogenitum ancillae quae

est ad molam et omnia primogenita iumentorum

Ex 11:6 eritque clamor magnus in universa terra Aegypti qualis nec ante fuit nec

postea futurus est

Ex 11:7 apud omnes autem filios Israhel non muttiet canis ab homine usque ad

pecus ut sciatis quanto miraculo dividat Dominus Aegyptios et Israhel

Ex 11:8 descendentque omnes servi tui isti ad me et adorabunt me dicentes

egredere tu et omnis populus qui subiectus est tibi post haec egrediemur

Ex 11:9 et exivit a Pharaone iratus nimis dixit autem Dominus ad Mosen non

audiet vos Pharao ut multa signa fiant in terra Aegypti

Ex 11:10 Moses autem et Aaron fecerunt omnia ostenta quae scripta sunt coram

Pharaone et induravit Dominus cor Pharaonis nec dimisit filios Israhel de

terra sua

Ex 12:1 dixit quoque Dominus ad Mosen et Aaron in terra Aegypti

Ex 12:2 mensis iste vobis principium mensuum primus erit in mensibus anni

Ex 12:3 loquimini ad universum coetum filiorum Israhel et dicite eis decima die

mensis huius tollat unusquisque agnum per familias et domos suas

Ex 12:4 sin autem minor est numerus ut sufficere possit ad vescendum agnum

adsumet vicinum suum qui iunctus est domui eius iuxta numerum

animarum quae sufficere possunt ad esum agni

Ex 12:5 erit autem agnus absque macula masculus anniculus iuxta quem ritum

tolletis et hedum

Ex 12:6 et servabitis eum usque ad quartamdecimam diem mensis huius

immolabitque eum universa multitudo filiorum Israhel ad vesperam

Ex 12:7 et sument de sanguine ac ponent super utrumque postem et in

superliminaribus domorum in quibus comedent illum

Ex 12:8 et edent carnes nocte illa assas igni et azymos panes cum lactucis

agrestibus

Ex 12:9 non comedetis ex eo crudum quid nec coctum aqua sed assum tantum

igni caput cum pedibus eius et intestinis vorabitis

Ex 12:10 nec remanebit ex eo quicquam usque mane si quid residui fuerit igne

conburetis

Ex 12:11 sic autem comedetis illum renes vestros accingetis calciamenta habebitis

in pedibus tenentes baculos in manibus et comedetis festinantes est enim

phase id est transitus Domini

Ex 12:12 et transibo per terram Aegypti nocte illa percutiamque omne

primogenitum in terra Aegypti ab homine usque ad pecus et in cunctis

diis Aegypti faciam iudicia ego Dominus

Ex 12:13 erit autem sanguis vobis in signum in aedibus in quibus eritis et videbo

sanguinem ac transibo vos nec erit in vobis plaga disperdens quando

percussero terram Aegypti

Ex 12:14 habebitis autem hanc diem in monumentum et celebrabitis eam

sollemnem Domino in generationibus vestris cultu sempiterno

Ex 12:15 septem diebus azyma comedetis in die primo non erit fermentum in

domibus vestris quicumque comederit fermentatum peribit anima illa de

Israhel a primo die usque ad diem septimum

Ex 12:16 dies prima erit sancta atque sollemnis et dies septima eadem festivitate

venerabilis nihil operis facietis in eis exceptis his quae ad vescendum

pertinent

Ex 12:17 et observabitis azyma in eadem enim ipsa die educam exercitum vestrum

de terra Aegypti et custodietis diem istum in generationes vestras ritu

perpetuo

Ex 12:18 primo mense quartadecima die mensis ad vesperam comedetis azyma

usque ad diem vicesimam primam eiusdem mensis ad vesperam

Ex 12:19 septem diebus fermentum non invenietur in domibus vestris qui

comederit fermentatum peribit anima eius de coetu Israhel tam de

advenis quam de indigenis terrae

Ex 12:20 omne fermentatum non comedetis in cunctis habitaculis vestris edetis

azyma

Ex 12:21 vocavit autem Moses omnes seniores filiorum Israhel et dixit ad eos ite

tollentes animal per familias vestras immolate phase

Ex 12:22 fasciculumque hysopi tinguite sanguine qui est in limine et aspergite ex

eo superliminare et utrumque postem nullus vestrum egrediatur ostium

domus suae usque mane

Ex 12:23 transibit enim Dominus percutiens Aegyptios cumque viderit sanguinem

in superliminari et in utroque poste transcendet ostium et non sinet

percussorem ingredi domos vestras et laedere

Ex 12:24 custodi verbum istud legitimum tibi et filiis tuis usque in aeternum

Ex 12:25 cumque introieritis terram quam Dominus daturus est vobis ut pollicitus

est observabitis caerimonias istas

Ex 12:26 et cum dixerint vobis filii vestri quae est ista religio

Ex 12:27 dicetis eis victima transitus Domini est quando transivit super domos

filiorum Israhel in Aegypto percutiens Aegyptios et domos nostras

liberans incurvatusque populus adoravit

Ex 12:28 et egressi filii Israhel fecerunt sicut praeceperat Dominus Mosi et Aaron

Ex 12:29 factum est autem in noctis medio percussit Dominus omne

primogenitum in terra Aegypti a primogenito Pharaonis qui sedebat in

solio eius usque ad primogenitum captivae quae erat in carcere et omne

primogenitum iumentorum

Ex 12:30 surrexitque Pharao nocte et omnes servi eius cunctaque Aegyptus et

ortus est clamor magnus in Aegypto neque enim erat domus in qua non

iaceret mortuus

Ex 12:31 vocatisque Mosen et Aaron nocte ait surgite egredimini a populo meo et

vos et filii Israhel ite immolate Domino sicut dicitis

Ex 12:32 oves vestras et armenta adsumite ut petieratis et abeuntes benedicite mihi

Ex 12:33 urguebantque Aegyptii populum de terra exire velociter dicentes omnes

moriemur

Ex 12:34 tulit igitur populus conspersam farinam antequam fermentaretur et ligans

in palliis posuit super umeros suos

Ex 12:35 feceruntque filii Israhel sicut praeceperat Moses et petierunt ab Aegyptiis

vasa argentea et aurea vestemque plurimam

Ex 12:36 dedit autem Dominus gratiam populo coram Aegyptiis ut commodarent

eis et spoliaverunt Aegyptios

Ex 12:37 profectique sunt filii Israhel de Ramesse in Soccoth sescenta ferme milia

peditum virorum absque parvulis

Ex 12:38 sed et vulgus promiscuum innumerabile ascendit cum eis oves et

armenta et animantia diversi generis multa nimis

Ex 12:39 coxeruntque farinam quam dudum conspersam de Aegypto tulerant et

fecerunt subcinericios panes azymos neque enim poterant fermentari

cogentibus exire Aegyptiis et nullam facere sinentibus moram nec

pulmenti quicquam occurrerant praeparare

Ex 12:40 habitatio autem filiorum Israhel qua manserant in Aegypto fuit

quadringentorum triginta annorum

Ex 12:41 quibus expletis eadem die egressus est omnis exercitus Domini de terra

Aegypti

Ex 12:42 nox est ista observabilis Domini quando eduxit eos de terra Aegypti hanc

observare debent omnes filii Israhel in generationibus suis

Ex 12:43 dixitque Dominus ad Mosen et Aaron haec est religio phase omnis

alienigena non comedet ex eo

Ex 12:44 omnis autem servus empticius circumcidetur et sic comedet

Ex 12:45 advena et mercennarius non edent ex eo

Ex 12:46 in una domo comedetur nec efferetis de carnibus eius foras nec os illius

confringetis

Ex 12:47 omnis coetus filiorum Israhel faciet illud

Ex 12:48 quod si quis peregrinorum in vestram voluerit transire coloniam et facere

phase Domini circumcidetur prius omne masculinum eius et tunc rite

celebrabit eritque sicut indigena terrae si quis autem circumcisus non

fuerit non vescetur ex eo

Ex 12:49 eadem lex erit indigenae et colono qui peregrinatur apud vos

Ex 12:50 fecerunt omnes filii Israhel sicut praeceperat Dominus Mosi et Aaron

Ex 12:51 et in eadem die eduxit Dominus filios Israhel de terra Aegypti per turmas

suas

Ex 13:1 locutusque est Dominus ad Mosen dicens

Ex 13:2 sanctifica mihi omne primogenitum quod aperit vulvam in filiis Israhel

tam de hominibus quam de iumentis mea sunt enim omnia

Ex 13:3 et ait Moses ad populum mementote diei huius in qua egressi estis de

Aegypto et de domo servitutis quoniam in manu forti eduxit vos

Dominus de loco isto ut non comedatis fermentatum panem

Ex 13:4 hodie egredimini mense novarum frugum

Ex 13:5 cumque te introduxerit Dominus in terram Chananei et Hetthei et

Amorrei et Evei et Iebusei quam iuravit patribus tuis ut daret tibi terram

fluentem lacte et melle celebrabis hunc morem sacrorum mense isto

Ex 13:6 septem diebus vesceris azymis et in die septimo erit sollemnitas Domini

Ex 13:7 azyma comedetis septem diebus non apparebit apud te aliquid

fermentatum nec in cunctis finibus tuis

Ex 13:8 narrabisque filio tuo in die illo dicens hoc est quod fecit Dominus mihi

quando egressus sum de Aegypto

Ex 13:9 et erit quasi signum in manu tua et quasi monumentum ante oculos tuos

et ut lex Domini semper in ore tuo in manu enim forti eduxit te Dominus

de Aegypto

Ex 13:10 custodies huiuscemodi cultum statuto tempore a diebus in dies

Ex 13:11 cumque introduxerit te in terram Chananei sicut iuravit tibi et patribus

tuis et dederit eam tibi

Ex 13:12 separabis omne quod aperit vulvam Domino et quod primitivum est in

pecoribus tuis quicquid habueris masculini sexus consecrabis Domino

Ex 13:13 primogenitum asini mutabis ove quod si non redemeris interficies omne

autem primogenitum hominis de filiis tuis pretio redimes

Ex 13:14 cumque interrogaverit te filius tuus cras dicens quid est hoc respondebis

ei in manu forti eduxit nos Dominus de Aegypto de domo servitutis

Ex 13:15 nam cum induratus esset Pharao et nollet nos dimittere occidit Dominus

omne primogenitum in terra Aegypti a primogenito hominis usque ad

primogenitum iumentorum idcirco immolo Domino omne quod aperit

vulvam masculini sexus et omnia primogenita filiorum meorum redimo

Ex 13:16 erit igitur quasi signum in manu tua et quasi adpensum quid ob

recordationem inter oculos tuos eo quod in manu forti eduxerit nos

Dominus de Aegypto

Ex 13:17 igitur cum emisisset Pharao populum non eos duxit Dominus per viam

terrae Philisthim quae vicina est reputans ne forte paeniteret eum si

vidisset adversum se bella consurgere et reverteretur in Aegyptum

Ex 13:18 sed circumduxit per viam deserti quae est iuxta mare Rubrum et armati

ascenderunt filii Israhel de terra Aegypti

Ex 13:19 tulit quoque Moses ossa Ioseph secum eo quod adiurasset filios Israhel

dicens visitabit vos Deus efferte ossa mea hinc vobiscum

Ex 13:20 profectique de Soccoth castrametati sunt in Etham in extremis finibus

solitudinis

Ex 13:21 Dominus autem praecedebat eos ad ostendendam viam per diem in

columna nubis et per noctem in columna ignis ut dux esset itineris

utroque tempore

Ex 13:22 numquam defuit columna nubis per diem nec columna ignis per noctem

coram populo

Ex 14:1 locutus est autem Dominus ad Mosen dicens

Ex 14:2 loquere filiis Israhel reversi castrametentur e regione Phiahiroth quae est

inter Magdolum et mare contra Beelsephon in conspectu eius castra

ponetis super mare

Ex 14:3 dicturusque est Pharao super filiis Israhel coartati sunt in terra conclusit

eos desertum

Ex 14:4 et indurabo cor eius ac persequetur vos et glorificabor in Pharao et in

omni exercitu eius scientque Aegyptii quia ego sum Dominus

feceruntque ita

Ex 14:5 et nuntiatum est regi Aegyptiorum quod fugisset populus inmutatumque

est cor Pharaonis et servorum eius super populo et dixerunt quid

voluimus facere ut dimitteremus Israhel ne serviret nobis

Ex 14:6 iunxit ergo currum et omnem populum suum adsumpsit secum

Ex 14:7 tulitque sescentos currus electos quicquid in Aegypto curruum fuit et

duces totius exercitus

Ex 14:8 induravitque Dominus cor Pharaonis regis Aegypti et persecutus est

filios Israhel at illi egressi erant in manu excelsa

Ex 14:9 cumque persequerentur Aegyptii vestigia praecedentium reppererunt eos

in castris super mare omnis equitatus et currus Pharaonis et universus

exercitus erant in Ahiroth contra Beelsephon

Ex 14:10 cumque adpropinquasset Pharao levantes filii Israhel oculos viderunt

Aegyptios post se et timuerunt valde clamaveruntque ad Dominum

Ex 14:11 et dixerunt ad Mosen forsitan non erant sepulchra in Aegypto ideo tulisti

nos ut moreremur in solitudine quid hoc facere voluisti ut educeres nos

ex Aegypto

Ex 14:12 nonne iste est sermo quem loquebamur ad te in Aegypto dicentes recede

a nobis ut serviamus Aegyptiis multo enim melius est servire eis quam

mori in solitudine

Ex 14:13 et ait Moses ad populum nolite timere state et videte magnalia Domini

quae facturus est hodie Aegyptios enim quos nunc videtis nequaquam

ultra videbitis usque in sempiternum

Ex 14:14 Dominus pugnabit pro vobis et vos tacebitis

Ex 14:15 dixitque Dominus ad Mosen quid clamas ad me loquere filiis Israhel ut

proficiscantur

Ex 14:16 tu autem eleva virgam tuam et extende manum super mare et divide illud

ut gradiantur filii Israhel in medio mari per siccum

Ex 14:17 ego autem indurabo cor Aegyptiorum ut persequantur vos et glorificabor

in Pharaone et in omni exercitu eius in curribus et in equitibus illius

Ex 14:18 et scient Aegyptii quia ego sum Dominus cum glorificatus fuero in

Pharaone et in curribus atque in equitibus eius

Ex 14:19 tollensque se angelus Dei qui praecedebat castra Israhel abiit post eos et

cum eo pariter columna nubis priora dimittens post tergum

Ex 14:20 stetit inter castra Aegyptiorum et castra Israhel et erat nubes tenebrosa et

inluminans noctem ut ad se invicem toto noctis tempore accedere non

valerent

Ex 14:21 cumque extendisset Moses manum super mare abstulit illud Dominus

flante vento vehementi et urente tota nocte et vertit in siccum divisaque

est aqua

Ex 14:22 et ingressi sunt filii Israhel per medium maris sicci erat enim aqua quasi

murus a dextra eorum et leva

Ex 14:23 persequentesque Aegyptii ingressi sunt post eos omnis equitatus

Pharaonis currus eius et equites per medium maris

Ex 14:24 iamque advenerat vigilia matutina et ecce respiciens Dominus super

castra Aegyptiorum per columnam ignis et nubis interfecit exercitum

eorum

Ex 14:25 et subvertit rotas curruum ferebanturque in profundum dixerunt ergo

Aegyptii fugiamus Israhelem Dominus enim pugnat pro eis contra nos

Ex 14:26 et ait Dominus ad Mosen extende manum tuam super mare ut revertantur

aquae ad Aegyptios super currus et equites eorum

Ex 14:27 cumque extendisset Moses manum contra mare reversum est primo

diluculo ad priorem locum fugientibusque Aegyptiis occurrerunt aquae

et involvit eos Dominus in mediis fluctibus

Ex 14:28 reversaeque sunt aquae et operuerunt currus et equites cuncti exercitus

Pharaonis qui sequentes ingressi fuerant mare ne unus quidem superfuit

ex eis

Ex 14:29 filii autem Israhel perrexerunt per medium sicci maris et aquae eis erant

quasi pro muro a dextris et a sinistris

Ex 14:30 liberavitque Dominus in die illo Israhel de manu Aegyptiorum

Ex 14:31 et viderunt Aegyptios mortuos super litus maris et manum magnam

quam exercuerat Dominus contra eos timuitque populus Dominum et

crediderunt Domino et Mosi servo eius

Ex 15:1 tunc cecinit Moses et filii Israhel carmen hoc Domino et dixerunt

cantemus Domino gloriose enim magnificatus est equum et ascensorem

deiecit in mare

Ex 15:2 fortitudo mea et laus mea Dominus et factus est mihi in salutem iste

Deus meus et glorificabo eum Deus patris mei et exaltabo eum

Ex 15:3 Dominus quasi vir pugnator Omnipotens nomen eius

Ex 15:4 currus Pharaonis et exercitum eius proiecit in mare electi principes eius

submersi sunt in mari Rubro

Ex 15:5 abyssi operuerunt eos descenderunt in profundum quasi lapis

Ex 15:6 dextera tua Domine magnifice in fortitudine dextera tua Domine

percussit inimicum

Ex 15:7 et in multitudine gloriae tuae deposuisti adversarios meos misisti iram

tuam quae devoravit eos ut stipulam

Ex 15:8 et in spiritu furoris tui congregatae sunt aquae stetit unda fluens

congregatae sunt abyssi in medio mari

Ex 15:9 dixit inimicus persequar et conprehendam dividam spolia implebitur

anima mea evaginabo gladium meum interficiet eos manus mea

Ex 15:10 flavit spiritus tuus et operuit eos mare submersi sunt quasi plumbum in

aquis vehementibus

Ex 15:11 quis similis tui in fortibus Domine quis similis tui magnificus in

sanctitate terribilis atque laudabilis et faciens mirabilia

Ex 15:12 extendisti manum tuam et devoravit eos terra

Ex 15:13 dux fuisti in misericordia tua populo quem redemisti et portasti eum in

fortitudine tua ad habitaculum sanctum tuum

Ex 15:14 adtenderunt populi et irati sunt dolores obtinuerunt habitatores Philisthim

Ex 15:15 tunc conturbati sunt principes Edom robustos Moab obtinuit tremor

obriguerunt omnes habitatores Chanaan

Ex 15:16 inruat super eos formido et pavor in magnitudine brachii tui fiant

inmobiles quasi lapis donec pertranseat populus tuus Domine donec

pertranseat populus tuus iste quem possedisti

Ex 15:17 introduces eos et plantabis in monte hereditatis tuae firmissimo

habitaculo tuo quod operatus es Domine sanctuarium Domine quod

firmaverunt manus tuae

Ex 15:18 Dominus regnabit in aeternum et ultra

Ex 15:19 ingressus est enim equus Pharao cum curribus et equitibus eius in mare

et reduxit super eos Dominus aquas maris filii autem Israhel

ambulaverunt per siccum in medio eius

Ex 15:20 sumpsit ergo Maria prophetis soror Aaron tympanum in manu

egressaeque sunt omnes mulieres post eam cum tympanis et choris

Ex 15:21 quibus praecinebat dicens cantemus Domino gloriose enim magnificatus

est equum et ascensorem eius deiecit in mare

Ex 15:22 tulit autem Moses Israhel de mari Rubro et egressi sunt in desertum Sur

ambulaveruntque tribus diebus per solitudinem et non inveniebant

aquam

Ex 15:23 et venerunt in Marath nec poterant bibere aquas de Mara eo quod essent

amarae unde et congruum loco nomen inposuit vocans illud Mara id est

amaritudinem

Ex 15:24 et murmuravit populus contra Mosen dicens quid bibemus

Ex 15:25 at ille clamavit ad Dominum qui ostendit ei lignum quod cum misisset in

aquas in dulcedinem versae sunt ibi constituit ei praecepta atque iudicia

et ibi temptavit eum

Ex 15:26 dicens si audieris vocem Domini Dei tui et quod rectum est coram eo

feceris et oboedieris mandatis eius custodierisque omnia praecepta illius

cunctum languorem quem posui in Aegypto non inducam super te ego

enim Dominus sanator tuus

Ex 15:27 venerunt autem in Helim ubi erant duodecim fontes aquarum et

septuaginta palmae et castrametati sunt iuxta aquas

Ex 16:1 profectique sunt de Helim et venit omnis multitudo filiorum Israhel in

desertum Sin quod est inter Helim et Sinai quintodecimo die mensis

secundi postquam egressi sunt de terra Aegypti

Ex 16:2 et murmuravit omnis congregatio filiorum Israhel contra Mosen et contra

Aaron in solitudine

Ex 16:3 dixeruntque ad eos filii Israhel utinam mortui essemus per manum

Domini in terra Aegypti quando sedebamus super ollas carnium et

comedebamus panes in saturitate cur eduxistis nos in desertum istud ut

occideretis omnem multitudinem fame

Ex 16:4 dixit autem Dominus ad Mosen ecce ego pluam vobis panes de caelo

egrediatur populus et colligat quae sufficiunt per singulos dies ut

temptem eum utrum ambulet in lege mea an non

Ex 16:5 die autem sexta parent quod inferant et sit duplum quam colligere

solebant per singulos dies

Ex 16:6 dixeruntque Moses et Aaron ad omnes filios Israhel vespere scietis quod

Dominus eduxerit vos de terra Aegypti

Ex 16:7 et mane videbitis gloriam Domini audivit enim murmur vestrum contra

Dominum nos vero quid sumus quia mussitatis contra nos

Ex 16:8 et ait Moses dabit Dominus vobis vespere carnes edere et mane panes in

saturitate eo quod audierit murmurationes vestras quibus murmurati estis

contra eum nos enim quid sumus nec contra nos est murmur vestrum sed

contra Dominum

Ex 16:9 dixitque Moses ad Aaron dic universae congregationi filiorum Israhel

accedite coram Domino audivit enim murmur vestrum

Ex 16:10 cumque loqueretur Aaron ad omnem coetum filiorum Israhel respexerunt

ad solitudinem et ecce gloria Domini apparuit in nube

Ex 16:11 locutus est autem Dominus ad Mosen dicens

Ex 16:12 audivi murmurationes filiorum Israhel loquere ad eos vespere comedetis

carnes et mane saturabimini panibus scietisque quod sim Dominus Deus

vester

Ex 16:13 factum est ergo vespere et ascendens coturnix operuit castra mane

quoque ros iacuit per circuitum castrorum

Ex 16:14 cumque operuisset superficiem terrae apparuit in solitudine minutum et

quasi pilo tunsum in similitudinem pruinae super terram

Ex 16:15 quod cum vidissent filii Israhel dixerunt ad invicem man hu quod

significat quid est hoc ignorabant enim quid esset quibus ait Moses iste

est panis quem dedit Dominus vobis ad vescendum

Ex 16:16 hic est sermo quem praecepit Dominus colligat ex eo unusquisque

quantum sufficiat ad vescendum gomor per singula capita iuxta

numerum animarum vestrarum quae habitant in tabernaculo sic tolletis

Ex 16:17 feceruntque ita filii Israhel et collegerunt alius plus alius minus

Ex 16:18 et mensi sunt ad mensuram gomor nec qui plus collegerat habuit amplius

nec qui minus paraverat repperit minus sed singuli iuxta id quod edere

poterant congregarunt

Ex 16:19 dixitque Moses ad eos nullus relinquat ex eo in mane

Ex 16:20 qui non audierunt eum sed dimiserunt quidam ex eis usque mane et

scatere coepit vermibus atque conputruit et iratus est contra eos Moses

Ex 16:21 colligebant autem mane singuli quantum sufficere poterat ad vescendum

cumque incaluisset sol liquefiebat

Ex 16:22 in die vero sexta collegerunt cibos duplices id est duo gomor per

singulos homines venerunt autem omnes principes multitudinis et

narraverunt Mosi

Ex 16:23 qui ait eis hoc est quod locutus est Dominus requies sabbati sanctificata

erit Domino cras quodcumque operandum est facite et quae coquenda

sunt coquite quicquid autem reliquum fuerit reponite usque in mane

Ex 16:24 feceruntque ita ut praeceperat Moses et non conputruit neque vermis

inventus est in eo

Ex 16:25 dixitque Moses comedite illud hodie quia sabbatum est Domino non

invenietur hodie in agro

Ex 16:26 sex diebus colligite in die autem septimo sabbatum est Domino idcirco

non invenietur

Ex 16:27 venit septima dies et egressi de populo ut colligerent non invenerunt

Ex 16:28 dixit autem Dominus ad Mosen usquequo non vultis custodire mandata

mea et legem meam

Ex 16:29 videte quod Dominus dederit vobis sabbatum et propter hoc tribuerit

vobis die sexto cibos duplices maneat unusquisque apud semet ipsum

nullus egrediatur de loco suo die septimo

Ex 16:30 et sabbatizavit populus die septimo

Ex 16:31 appellavitque domus Israhel nomen eius man quod erat quasi semen

coriandri album gustusque eius quasi similae cum melle

Ex 16:32 dixit autem Moses iste est sermo quem praecepit Dominus imple gomor

ex eo et custodiatur in futuras retro generationes ut noverint panem quo

alui vos in solitudine quando educti estis de terra Aegypti

Ex 16:33 dixitque Moses ad Aaron sume vas unum et mitte ibi man quantum

potest capere gomor et repone coram Domino ad servandum in

generationes vestras

Ex 16:34 sicut praecepit Dominus Mosi posuitque illud Aaron in tabernaculo

reservandum

Ex 16:35 filii autem Israhel comederunt man quadraginta annis donec venirent in

terram habitabilem hoc cibo aliti sunt usquequo tangerent fines terrae

Chanaan

Ex 16:36 gomor autem decima pars est oephi

Ex 17:1 igitur profecta omnis multitudo filiorum Israhel de deserto Sin per

mansiones suas iuxta sermonem Domini castrametata est in Raphidim

ubi non erat aqua ad bibendum populo

Ex 17:2 qui iurgatus contra Mosen ait da nobis aquam ut bibamus quibus

respondit Moses quid iurgamini contra me cur temptatis Dominum

Ex 17:3 sitivit ergo populus ibi pro aquae penuria et murmuravit contra Mosen

dicens cur nos exire fecisti de Aegypto ut occideres et nos et liberos

nostros ac iumenta siti

Ex 17:4 clamavit autem Moses ad Dominum dicens quid faciam populo huic

adhuc pauxillum et lapidabunt me

Ex 17:5 ait Dominus ad Mosen antecede populum et sume tecum de senibus

Israhel et virgam qua percussisti fluvium tolle in manu tua et vade

Ex 17:6 en ego stabo coram te ibi super petram Horeb percutiesque petram et

exibit ex ea aqua ut bibat populus fecit Moses ita coram senibus Israhel

Ex 17:7 et vocavit nomen loci illius Temptatio propter iurgium filiorum Israhel et

quia temptaverunt Dominum dicentes estne Dominus in nobis an non

Ex 17:8 venit autem Amalech et pugnabat contra Israhel in Raphidim

Ex 17:9 dixitque Moses ad Iosue elige viros et egressus pugna contra Amalech

cras ego stabo in vertice collis habens virgam Dei in manu mea

Ex 17:10 fecit Iosue ut locutus ei erat Moses et pugnavit contra Amalech Moses

autem et Aaron et Hur ascenderunt super verticem collis

Ex 17:11 cumque levaret Moses manus vincebat Israhel sin autem paululum

remisisset superabat Amalech

Ex 17:12 manus autem Mosi erant graves sumentes igitur lapidem posuerunt

subter eum in quo sedit Aaron autem et Hur sustentabant manus eius ex

utraque parte et factum est ut manus ipsius non lassarentur usque ad

occasum solis

Ex 17:13 fugavitque Iosue Amalech et populum eius in ore gladii

Ex 17:14 dixit autem Dominus ad Mosen scribe hoc ob monumentum in libro et

trade auribus Iosue delebo enim memoriam Amalech sub caelo

Ex 17:15 aedificavitque Moses altare et vocavit nomen eius Dominus exaltatio

mea dicens

Ex 17:16 quia manus solii Domini et bellum Dei erit contra Amalech a generatione

in generationem

Ex 18:1 cumque audisset Iethro sacerdos Madian cognatus Mosi omnia quae

fecerat Deus Mosi et Israhel populo suo eo quod eduxisset Dominus

Israhel de Aegypto

Ex 18:2 tulit Sefforam uxorem Mosi quam remiserat

Ex 18:3 et duos filios eius quorum unus vocabatur Gersan dicente patre advena

fui in terra aliena

Ex 18:4 alter vero Eliezer Deus enim ait patris mei adiutor meus et eruit me de

gladio Pharaonis

Ex 18:5 venit ergo Iethro cognatus Mosi et filii eius et uxor ad Mosen in

desertum ubi erat castrametatus iuxta montem Dei

Ex 18:6 et mandavit Mosi dicens ego cognatus tuus Iethro venio ad te et uxor tua

et duo filii tui cum ea

Ex 18:7 qui egressus in occursum cognati sui adoravit et osculatus est eum

salutaveruntque se mutuo verbis pacificis cumque intrasset tabernaculum

Ex 18:8 narravit Moses cognato suo cuncta quae fecerat Deus Pharaoni et

Aegyptiis propter Israhel universum laborem qui accidisset eis in itinere

quo liberarat eos Dominus

Ex 18:9 laetatusque est Iethro super omnibus bonis quae fecerat Dominus Israheli

eo quod eruisset eum de manu Aegyptiorum

Ex 18:10 et ait benedictus Dominus qui liberavit vos de manu Aegyptiorum et de

manu Pharaonis qui eruit populum suum de manu Aegypti

Ex 18:11 nunc cognovi quia magnus Dominus super omnes deos eo quod superbe

egerint contra illos

Ex 18:12 obtulit ergo Iethro cognatus Mosi holocausta et hostias Deo veneruntque

Aaron et omnes senes Israhel ut comederent panem cum eo coram

Domino

Ex 18:13 altero autem die sedit Moses ut iudicaret populum qui adsistebat Mosi de

mane usque ad vesperam

Ex 18:14 quod cum vidisset cognatus eius omnia scilicet quae agebat in populo ait

quid est hoc quod facis in plebe cur solus sedes et omnis populus

praestolatur de mane usque ad vesperam

Ex 18:15 cui respondit Moses venit ad me populus quaerens sententiam Dei

Ex 18:16 cumque acciderit eis aliqua disceptatio veniunt ad me ut iudicem inter

eos et ostendam praecepta Dei et leges eius

Ex 18:17 at ille non bonam inquit rem facis

Ex 18:18 stulto labore consumeris et tu et populus iste qui tecum est ultra vires

tuas est negotium solus illud non poteris sustinere

Ex 18:19 sed audi verba mea atque consilia et erit Deus tecum esto tu populo in

his quae ad Deum pertinent ut referas quae dicuntur ad eum

Ex 18:20 ostendasque populo caerimonias et ritum colendi viamque per quam

ingredi debeant et opus quod facere

Ex 18:21 provide autem de omni plebe viros potentes et timentes Deum in quibus

sit veritas et qui oderint avaritiam et constitue ex eis tribunos et

centuriones et quinquagenarios et decanos

Ex 18:22 qui iudicent populum omni tempore quicquid autem maius fuerit referant

ad te et ipsi minora tantummodo iudicent leviusque tibi sit partito in alios

onere

Ex 18:23 si hoc feceris implebis imperium Dei et praecepta eius poteris sustentare

et omnis hic populus revertetur cum pace ad loca sua

Ex 18:24 quibus auditis Moses fecit omnia quae ille suggesserat

Ex 18:25 et electis viris strenuis de cuncto Israhel constituit eos principes populi

tribunos et centuriones et quinquagenarios et decanos

Ex 18:26 qui iudicabant plebem omni tempore quicquid autem gravius erat

referebant ad eum faciliora tantummodo iudicantes

Ex 18:27 dimisitque cognatum qui reversus abiit in terram suam

Ex 19:1 mense tertio egressionis Israhel de terra Aegypti in die hac venerunt in

solitudinem Sinai

Ex 19:2 nam profecti de Raphidim et pervenientes usque in desertum Sinai

castrametati sunt in eodem loco ibique Israhel fixit tentoria e regione

montis

Ex 19:3 Moses autem ascendit ad Deum vocavitque eum Dominus de monte et

ait haec dices domui Iacob et adnuntiabis filiis Israhel

Ex 19:4 vos ipsi vidistis quae fecerim Aegyptiis quomodo portaverim vos super

alas aquilarum et adsumpserim mihi

Ex 19:5 si ergo audieritis vocem meam et custodieritis pactum meum eritis mihi

in peculium de cunctis populis mea est enim omnis terra

Ex 19:6 et vos eritis mihi regnum sacerdotale et gens sancta haec sunt verba quae

loqueris ad filios Israhel

Ex 19:7 venit Moses et convocatis maioribus natu populi exposuit omnes

sermones quos mandaverat Dominus

Ex 19:8 responditque universus populus simul cuncta quae locutus est Dominus

faciemus cumque rettulisset Moses verba populi ad Dominum

Ex 19:9 ait ei Dominus iam nunc veniam ad te in caligine nubis ut audiat me

populus loquentem ad te et credat tibi in perpetuum nuntiavit ergo Moses

verba populi ad Dominum

Ex 19:10 qui dixit ei vade ad populum et sanctifica illos hodie et cras laventque

vestimenta sua

Ex 19:11 et sint parati in diem tertium die enim tertio descendet Dominus coram

omni plebe super montem Sinai

Ex 19:12 constituesque terminos populo per circuitum et dices cavete ne

ascendatis in montem nec tangatis fines illius omnis qui tetigerit montem

morte morietur

Ex 19:13 manus non tanget eum sed lapidibus opprimetur aut confodietur iaculis

sive iumentum fuerit sive homo non vivet cum coeperit clangere bucina

tunc ascendant in montem

Ex 19:14 descenditque Moses de monte ad populum et sanctificavit eum cumque

lavissent vestimenta sua

Ex 19:15 ait ad eos estote parati in diem tertium ne adpropinquetis uxoribus vestris

Ex 19:16 iam advenerat tertius dies et mane inclaruerat et ecce coeperunt audiri

tonitrua ac micare fulgura et nubes densissima operire montem

clangorque bucinae vehementius perstrepebat timuit populus qui erat in

castris

Ex 19:17 cumque eduxisset eos Moses in occursum Dei de loco castrorum

steterunt ad radices montis

Ex 19:18 totus autem mons Sinai fumabat eo quod descendisset Dominus super

eum in igne et ascenderet fumus ex eo quasi de fornace eratque mons

omnis terribilis

Ex 19:19 et sonitus bucinae paulatim crescebat in maius et prolixius tendebatur

Moses loquebatur et Dominus respondebat ei

Ex 19:20 descenditque Dominus super montem Sinai in ipso montis vertice et

vocavit Mosen in cacumen eius quo cum ascendisset

Ex 19:21 dixit ad eum descende et contestare populum ne forte velint transcendere

terminos ad videndum Dominum et pereat ex eis plurima multitudo

Ex 19:22 sacerdotes quoque qui accedunt ad Dominum sanctificentur ne percutiat

eos

Ex 19:23 dixitque Moses ad Dominum non poterit vulgus ascendere in montem

Sinai tu enim testificatus es et iussisti dicens pone terminos circa

montem et sanctifica illum

Ex 19:24 cui ait Dominus vade descende ascendesque tu et Aaron tecum

sacerdotes autem et populus ne transeant terminos nec ascendant ad

Dominum ne forte interficiat illos

Ex 19:25 descendit Moses ad populum et omnia narravit eis

Ex 20:1 locutus quoque est Dominus cunctos sermones hos

Ex 20:2 ego sum Dominus Deus tuus qui eduxi te de terra Aegypti de domo

servitutis

Ex 20:3 non habebis deos alienos coram me

Ex 20:4 non facies tibi sculptile neque omnem similitudinem quae est in caelo

desuper et quae in terra deorsum nec eorum quae sunt in aquis sub terra

Ex 20:5 non adorabis ea neque coles ego sum Dominus Deus tuus fortis zelotes

visitans iniquitatem patrum in filiis in tertiam et quartam generationem

eorum qui oderunt me

Ex 20:6 et faciens misericordiam in milia his qui diligunt me et custodiunt

praecepta mea

Ex 20:7 non adsumes nomen Domini Dei tui in vanum nec enim habebit

insontem Dominus eum qui adsumpserit nomen Domini Dei sui frustra

Ex 20:8 memento ut diem sabbati sanctifices

Ex 20:9 sex diebus operaberis et facies omnia opera tua

Ex 20:10 septimo autem die sabbati Domini Dei tui non facies omne opus tu et

filius tuus et filia tua servus tuus et ancilla tua iumentum tuum et advena

qui est intra portas tuas

Ex 20:11 sex enim diebus fecit Dominus caelum et terram et mare et omnia quae

in eis sunt et requievit in die septimo idcirco benedixit Dominus diei

sabbati et sanctificavit eum

Ex 20:12 honora patrem tuum et matrem tuam ut sis longevus super terram quam

Dominus Deus tuus dabit tibi

Ex 20:13 non occides

Ex 20:14 non moechaberis

Ex 20:15 non furtum facies

Ex 20:16 non loqueris contra proximum tuum falsum testimonium

Ex 20:17 non concupisces domum proximi tui nec desiderabis uxorem eius non

servum non ancillam non bovem non asinum nec omnia quae illius sunt

Ex 20:18 cunctus autem populus videbat voces et lampadas et sonitum bucinae

montemque fumantem et perterriti ac pavore concussi steterunt procul

Ex 20:19 dicentes Mosi loquere tu nobis et audiemus non loquatur nobis Dominus

ne forte moriamur

Ex 20:20 et ait Moses ad populum nolite timere ut enim probaret vos venit Deus et

ut terror illius esset in vobis et non peccaretis

Ex 20:21 stetitque populus de longe Moses autem accessit ad caliginem in qua erat

Deus

Ex 20:22 dixit praeterea Dominus ad Mosen haec dices filiis Israhel vos vidistis

quod de caelo locutus sum vobis

Ex 20:23 non facietis mecum deos argenteos nec deos aureos facietis vobis

Ex 20:24 altare de terra facietis mihi et offeretis super eo holocausta et pacifica

vestra oves vestras et boves in omni loco in quo memoria fuerit nominis

mei veniam ad te et benedicam tibi

Ex 20:25 quod si altare lapideum feceris mihi non aedificabis illud de sectis

lapidibus si enim levaveris cultrum tuum super eo polluetur

Ex 20:26 non ascendes per gradus ad altare meum ne reveletur turpitudo tua

Ex 21:1 haec sunt iudicia quae propones eis

Ex 21:2 si emeris servum hebraeum sex annis serviet tibi in septimo egredietur

liber gratis

Ex 21:3 cum quali veste intraverit cum tali exeat si habens uxorem et uxor

egredietur simul

Ex 21:4 sin autem dominus dederit illi uxorem et peperit filios et filias mulier et

liberi eius erunt domini sui ipse vero exibit cum vestitu suo

Ex 21:5 quod si dixerit servus diligo dominum meum et uxorem ac liberos non

egrediar liber

Ex 21:6 offeret eum dominus diis et adplicabitur ad ostium et postes

perforabitque aurem eius subula et erit ei servus in saeculum

Ex 21:7 si quis vendiderit filiam suam in famulam non egredietur sicut ancillae

exire consuerunt

Ex 21:8 si displicuerit oculis domini sui cui tradita fuerit dimittet eam populo

autem alieno vendendi non habet potestatem si spreverit eam

Ex 21:9 sin autem filio suo desponderit eam iuxta morem filiarum faciet illi

Ex 21:10 quod si alteram ei acceperit providebit puellae nuptias et vestimenta et

pretium pudicitiae non negabit

Ex 21:11 si tria ista non fecerit egredietur gratis absque pecunia

Ex 21:12 qui percusserit hominem volens occidere morte moriatur

Ex 21:13 qui autem non est insidiatus sed Deus illum tradidit in manu eius

constituam tibi locum quo fugere debeat

Ex 21:14 si quis de industria occiderit proximum suum et per insidias ab altari

meo evelles eum ut moriatur

Ex 21:15 qui percusserit patrem suum et matrem morte moriatur

Ex 21:16 qui furatus fuerit hominem et vendiderit eum convictus noxae morte

moriatur

Ex 21:17 qui maledixerit patri suo et matri morte moriatur

Ex 21:18 si rixati fuerint viri et percusserit alter proximum suum lapide vel pugno

et ille mortuus non fuerit sed iacuerit in lectulo

Ex 21:19 si surrexerit et ambulaverit foris super baculum suum innocens erit qui

percussit ita tamen ut operas eius et inpensas in medicos restituat

Ex 21:20 qui percusserit servum suum vel ancillam virga et mortui fuerint in

manibus eius criminis reus erit

Ex 21:21 sin autem uno die supervixerit vel duobus non subiacebit poenae quia

pecunia illius est

Ex 21:22 si rixati fuerint viri et percusserit quis mulierem praegnantem et

abortivum quidem fecerit sed ipsa vixerit subiacebit damno quantum

expetierit maritus mulieris et arbitri iudicarint

Ex 21:23 sin autem mors eius fuerit subsecuta reddet animam pro anima

Ex 21:24 oculum pro oculo dentem pro dente manum pro manu pedem pro pede

Ex 21:25 adustionem pro adustione vulnus pro vulnere livorem pro livore

Ex 21:26 si percusserit quispiam oculum servi sui aut ancillae et luscos eos fecerit

dimittet liberos pro oculo quem eruit

Ex 21:27 dentem quoque si excusserit servo vel ancillae suae similiter dimittet eos

liberos

Ex 21:28 si bos cornu petierit virum aut mulierem et mortui fuerint lapidibus

obruetur et non comedentur carnes eius dominusque bovis innocens erit

Ex 21:29 quod si bos cornipeta fuerit ab heri et nudius tertius et contestati sunt

dominum eius nec reclusit eum occideritque virum aut mulierem et bos

lapidibus obruetur et dominum illius occident

Ex 21:30 quod si pretium ei fuerit inpositum dabit pro anima sua quicquid fuerit

postulatus

Ex 21:31 filium quoque et filiam si cornu percusserit simili sententiae subiacebit

Ex 21:32 si servum ancillamque invaserit triginta siclos argenti dabit domino bos

vero lapidibus opprimetur

Ex 21:33 si quis aperuerit cisternam et foderit et non operuerit eam cecideritque

bos vel asinus in eam

Ex 21:34 dominus cisternae reddet pretium iumentorum quod autem mortuum est

ipsius erit

Ex 21:35 si bos alienus bovem alterius vulnerarit et ille mortuus fuerit vendent

bovem vivum et divident pretium cadaver autem mortui inter se

dispertient

Ex 21:36 sin autem sciebat quod bos cornipeta esset ab heri et nudius tertius et non

custodivit eum dominus suus reddet bovem pro bove et cadaver integrum

accipiet

Ex 22:1 si quis furatus fuerit bovem aut ovem et occiderit vel vendiderit quinque

boves pro uno bove restituet et quattuor oves pro una ove

Ex 22:2 si effringens fur domum sive suffodiens fuerit inventus et accepto

vulnere mortuus fuerit percussor non erit reus sanguinis

Ex 22:3 quod si orto sole hoc fecerit homicidium perpetravit et ipse morietur si

non habuerit quod pro furto reddat venundabitur

Ex 22:4 si inventum fuerit apud eum quod furatus est vivens sive bos sive asinus

sive ovis duplum restituet

Ex 22:5 si laeserit quispiam agrum vel vineam et dimiserit iumentum suum ut

depascatur aliena quicquid optimum habuerit in agro suo vel in vinea pro

damni aestimatione restituet

Ex 22:6 si egressus ignis invenerit spinas et conprehenderit acervos frugum sive

stantes segetes in agris reddet damnum qui ignem succenderit

Ex 22:7 si quis commendaverit amico pecuniam aut vas in custodiam et ab eo qui

susceperat furto ablata fuerint si invenitur fur duplum reddet

Ex 22:8 si latet dominus domus adplicabitur ad deos et iurabit quod non

extenderit manum in rem proximi sui

Ex 22:9 ad perpetrandam fraudem tam in bove quam in asino et ove ac

vestimento et quicquid damnum inferre potest ad deos utriusque causa

perveniet et si illi iudicaverint duplum restituet proximo suo

Ex 22:10 si quis commendaverit proximo suo asinum bovem ovem et omne

iumentum ad custodiam et mortuum fuerit aut debilitatum vel captum ab

hostibus nullusque hoc viderit

Ex 22:11 iusiurandum erit in medio quod non extenderit manum ad rem proximi

sui suscipietque dominus iuramentum et ille reddere non cogetur

Ex 22:12 quod si furto ablatum fuerit restituet damnum domino

Ex 22:13 si comestum a bestia deferet ad eum quod occisum est et non restituet

Ex 22:14 qui a proximo suo quicquam horum mutuo postularit et debilitatum aut

mortuum fuerit domino non praesente reddere conpelletur

Ex 22:15 quod si inpraesentiarum fuit dominus non restituet maxime si conductum

venerat pro mercede operis sui

Ex 22:16 si seduxerit quis virginem necdum desponsatam et dormierit cum ea

dotabit eam et habebit uxorem

Ex 22:17 si pater virginis dare noluerit reddet pecuniam iuxta modum dotis quam

virgines accipere consuerunt

Ex 22:18 maleficos non patieris vivere

Ex 22:19 qui coierit cum iumento morte moriatur

Ex 22:20 qui immolat diis occidetur praeter Domino soli

Ex 22:21 advenam non contristabis neque adfliges eum advenae enim et ipsi

fuistis in terra Aegypti

Ex 22:22 viduae et pupillo non nocebitis

Ex 22:23 si laeseritis eos vociferabuntur ad me et ego audiam clamorem eorum

Ex 22:24 et indignabitur furor meus percutiamque vos gladio et erunt uxores

vestrae viduae et filii vestri pupilli

Ex 22:25 si pecuniam mutuam dederis populo meo pauperi qui habitat tecum non

urgues eum quasi exactor nec usuris opprimes

Ex 22:26 si pignus a proximo tuo acceperis vestimentum ante solis occasum redde

ei

Ex 22:27 ipsum enim est solum quo operitur indumentum carnis eius nec habet

aliud in quo dormiat si clamaverit ad me exaudiam eum quia misericors

sum

Ex 22:28 diis non detrahes et principi populi tui non maledices

Ex 22:29 decimas tuas et primitias non tardabis offerre primogenitum filiorum

tuorum dabis mihi

Ex 22:30 de bubus quoque et ovibus similiter facies septem diebus sit cum matre

sua die octavo reddes illum mihi

Ex 22:31 viri sancti eritis mihi carnem quae a bestiis fuerit praegustata non

comedetis sed proicietis canibus

Ex 23:1 non suscipies vocem mendacii nec iunges manum tuam ut pro impio

dicas falsum testimonium

Ex 23:2 non sequeris turbam ad faciendum malum nec in iudicio plurimorum

adquiesces sententiae ut a vero devies

Ex 23:3 pauperis quoque non misereberis in negotio

Ex 23:4 si occurreris bovi inimici tui aut asino erranti reduc ad eum

Ex 23:5 si videris asinum odientis te iacere sub onere non pertransibis sed

sublevabis cum eo

Ex 23:6 non declinabis in iudicio pauperis

Ex 23:7 mendacium fugies insontem et iustum non occides quia aversor impium

Ex 23:8 nec accipias munera quae excaecant etiam prudentes et subvertunt verba

iustorum

Ex 23:9 peregrino molestus non eris scitis enim advenarum animas quia et ipsi

peregrini fuistis in terra Aegypti

Ex 23:10 sex annis seminabis terram tuam et congregabis fruges eius

Ex 23:11 anno autem septimo dimittes eam et requiescere facies ut comedant

pauperes populi tui et quicquid reliqui fuerit edant bestiae agri ita facies

in vinea et in oliveto tuo

Ex 23:12 sex diebus operaberis septima die cessabis ut requiescat bos et asinus

tuus et refrigeretur filius ancillae tuae et advena

Ex 23:13 omnia quae dixi vobis custodite et per nomen externorum deorum non

iurabitis neque audietur ex ore vestro

Ex 23:14 tribus vicibus per singulos annos mihi festa celebrabitis

Ex 23:15 sollemnitatem azymorum custodies septem diebus comedes azyma sicut

praecepi tibi tempore mensis novorum quando egressus es de Aegypto

non apparebis in conspectu meo vacuus

Ex 23:16 et sollemnitatem messis primitivorum operis tui quaecumque serueris in

agro sollemnitatem quoque in exitu anni quando congregaveris omnes

fruges tuas de agro

Ex 23:17 ter in anno apparebit omne masculinum tuum coram Domino Deo

Ex 23:18 non immolabis super fermento sanguinem victimae meae nec remanebit

adeps sollemnitatis meae usque mane

Ex 23:19 primitias frugum terrae tuae deferes in domum Domini Dei tui nec

coques hedum in lacte matris suae

Ex 23:20 ecce ego mittam angelum meum qui praecedat te et custodiat in via et

introducat ad locum quem paravi

Ex 23:21 observa eum et audi vocem eius nec contemnendum putes quia non

dimittet cum peccaveritis et est nomen meum in illo

Ex 23:22 quod si audieris vocem eius et feceris omnia quae loquor inimicus ero

inimicis tuis et adfligam adfligentes te

Ex 23:23 praecedetque te angelus meus et introducet te ad Amorreum et Hettheum

et Ferezeum Chananeumque et Eveum et Iebuseum quos ego contribo

Ex 23:24 non adorabis deos eorum nec coles eos non facies opera eorum sed

destrues eos et confringes statuas eorum

Ex 23:25 servietisque Domino Deo vestro ut benedicam panibus tuis et aquis et

auferam infirmitatem de medio tui

Ex 23:26 non erit infecunda nec sterilis in terra tua numerum dierum tuorum

implebo

Ex 23:27 terrorem meum mittam in praecursum tuum et occidam omnem populum

ad quem ingredieris cunctorumque inimicorum tuorum coram te terga

vertam

Ex 23:28 emittens crabrones prius qui fugabunt Eveum et Chananeum et Hettheum

antequam introeas

Ex 23:29 non eiciam eos a facie tua anno uno ne terra in solitudinem redigatur et

crescant contra te bestiae

Ex 23:30 paulatim expellam eos de conspectu tuo donec augearis et possideas

terram

Ex 23:31 ponam autem terminos tuos a mari Rubro usque ad mare Palestinorum et

a deserto usque ad Fluvium tradam manibus vestris habitatores terrae et

eiciam eos de conspectu vestro

Ex 23:32 non inibis cum eis foedus nec cum diis eorum

Ex 23:33 non habitent in terra tua ne forte peccare te faciant in me si servieris diis

eorum quod tibi certo erit in scandalum

Ex 24:1 Mosi quoque dixit ascende ad Dominum tu et Aaron Nadab et Abiu et

septuaginta senes ex Israhel et adorabitis procul

Ex 24:2 solusque Moses ascendet ad Dominum et illi non adpropinquabunt nec

populus ascendet cum eo

Ex 24:3 venit ergo Moses et narravit plebi omnia verba Domini atque iudicia

responditque cunctus populus una voce omnia verba Domini quae

locutus est faciemus

Ex 24:4 scripsit autem Moses universos sermones Domini et mane consurgens

aedificavit altare ad radices montis et duodecim titulos per duodecim

tribus Israhel

Ex 24:5 misitque iuvenes de filiis Israhel et obtulerunt holocausta

immolaveruntque victimas pacificas Domino vitulos

Ex 24:6 tulit itaque Moses dimidiam partem sanguinis et misit in crateras partem

autem residuam fudit super altare

Ex 24:7 adsumensque volumen foederis legit audiente populo qui dixerunt omnia

quae locutus est Dominus faciemus et erimus oboedientes

Ex 24:8 ille vero sumptum sanguinem respersit in populum et ait hic est sanguis

foederis quod pepigit Dominus vobiscum super cunctis sermonibus his

Ex 24:9 ascenderuntque Moses et Aaron Nadab et Abiu et septuaginta de

senioribus Israhel

Ex 24:10 et viderunt Deum Israhel sub pedibus eius quasi opus lapidis sapphirini

et quasi caelum cum serenum est

Ex 24:11 nec super eos qui procul recesserant de filiis Israhel misit manum suam

videruntque Deum et comederunt ac biberunt

Ex 24:12 dixit autem Dominus ad Mosen ascende ad me in montem et esto ibi

daboque tibi tabulas lapideas et legem ac mandata quae scripsi ut doceas

eos

Ex 24:13 surrexerunt Moses et Iosue minister eius ascendensque Moses in

montem Dei

Ex 24:14 senioribus ait expectate hic donec revertamur ad vos habetis Aaron et

Hur vobiscum si quid natum fuerit quaestionis referetis ad eos

Ex 24:15 cumque ascendisset Moses operuit nubes montem

Ex 24:16 et habitavit gloria Domini super Sinai tegens illum nube sex diebus

septimo autem die vocavit eum de medio caliginis

Ex 24:17 erat autem species gloriae Domini quasi ignis ardens super verticem

montis in conspectu filiorum Israhel

Ex 24:18 ingressusque Moses medium nebulae ascendit in montem et fuit ibi

quadraginta diebus et quadraginta noctibus

Ex 25:1 locutusque est Dominus ad Mosen dicens

Ex 25:2 loquere filiis Israhel ut tollant mihi primitias ab omni homine qui offert

ultroneus accipietis eas

Ex 25:3 haec sunt autem quae accipere debetis aurum et argentum et aes

Ex 25:4 hyacinthum et purpuram coccumque bis tinctum et byssum pilos

caprarum

Ex 25:5 et pelles arietum rubricatas pelles ianthinas et ligna setthim

Ex 25:6 oleum ad luminaria concinnanda aromata in unguentum et thymiama

boni odoris

Ex 25:7 lapides onychinos et gemmas ad ornandum ephod ac rationale

Ex 25:8 facientque mihi sanctuarium et habitabo in medio eorum

Ex 25:9 iuxta omnem similitudinem tabernaculi quod ostendam tibi et omnium

vasorum in cultum eius sicque facietis illud

Ex 25:10 arcam de lignis setthim conpingite cuius longitudo habeat duos semis

cubitos latitudo cubitum et dimidium altitudo cubitum similiter ac

semissem

Ex 25:11 et deaurabis eam auro mundissimo intus et foris faciesque supra coronam

auream per circuitum

Ex 25:12 et quattuor circulos aureos quos pones per quattuor arcae angulos duo

circuli sint in latere uno et duo in altero

Ex 25:13 facies quoque vectes de lignis setthim et operies eos auro

Ex 25:14 inducesque per circulos qui sunt in arcae lateribus ut portetur in eis

Ex 25:15 qui semper erunt in circulis nec umquam extrahentur ab eis

Ex 25:16 ponesque in arcam testificationem quam dabo tibi

Ex 25:17 facies et propitiatorium de auro mundissimo duos cubitos et dimidium

tenebit longitudo eius cubitum ac semissem latitudo

Ex 25:18 duos quoque cherubin aureos et productiles facies ex utraque parte

oraculi

Ex 25:19 cherub unus sit in latere uno et alter in altero

Ex 25:20 utrumque latus propitiatorii tegant expandentes alas et operientes

oraculum respiciantque se mutuo versis vultibus in propitiatorium quo

operienda est arca

Ex 25:21 in qua pones testimonium quod dabo tibi

Ex 25:22 inde praecipiam et loquar ad te supra propitiatorio scilicet ac medio

duorum cherubin qui erunt super arcam testimonii cuncta quae mandabo

per te filiis Israhel

Ex 25:23 facies et mensam de lignis setthim habentem duos cubitos longitudinis et

in latitudine cubitum et in altitudine cubitum ac semissem

Ex 25:24 et inaurabis eam auro purissimo faciesque illi labium aureum per

circuitum

Ex 25:25 et ipsi labio coronam interrasilem altam quattuor digitis et super illam

alteram coronam aureolam

Ex 25:26 quattuor quoque circulos aureos praeparabis et pones eos in quattuor

angulis eiusdem mensae per singulos pedes

Ex 25:27 subter coronam erunt circuli aurei ut mittantur vectes per eos et possit

mensa portari

Ex 25:28 ipsosque vectes facies de lignis setthim et circumdabis auro ad

subvehendam mensam

Ex 25:29 parabis et acetabula ac fialas turibula et cyatos in quibus offerenda sunt

libamina ex auro purissimo

Ex 25:30 et pones super mensam panes propositionis in conspectu meo semper

Ex 25:31 facies et candelabrum ductile de auro mundissimo hastile eius et calamos

scyphos et spherulas ac lilia ex ipso procedentia

Ex 25:32 sex calami egredientur de lateribus tres ex uno latere et tres ex altero

Ex 25:33 tres scyphi quasi in nucis modum per calamos singulos spherulaque

simul et lilium et tres similiter scyphi instar nucis in calamo altero

spherulaque et lilium hoc erit opus sex calamorum qui producendi sunt

de hastili

Ex 25:34 in ipso autem candelabro erunt quattuor scyphi in nucis modum

spherulaeque per singulos et lilia

Ex 25:35 spherula sub duobus calamis per tria loca qui simul sex fiunt procedentes

de hastili uno

Ex 25:36 et spherae igitur et calami ex ipso erunt universa ductilia de auro

purissimo

Ex 25:37 facies et lucernas septem et pones eas super candelabrum ut luceant ex

adverso

Ex 25:38 emunctoria quoque et ubi quae emuncta sunt extinguantur fient de auro

purissimo

Ex 25:39 omne pondus candelabri cum universis vasis suis habebit talentum auri

mundissimi

Ex 25:40 inspice et fac secundum exemplar quod tibi in monte monstratum est

Ex 26:1 tabernaculum vero ita fiet decem cortinas de bysso retorta et hyacintho

ac purpura coccoque bis tincto variatas opere plumario facies

Ex 26:2 longitudo cortinae unius habebit viginti octo cubitos latitudo quattuor

cubitorum erit unius mensurae fient universa tentoria

Ex 26:3 quinque cortinae sibi iungentur mutuo et aliae quinque nexu simili

coherebunt

Ex 26:4 ansulas hyacinthinas in lateribus ac summitatibus facies cortinarum ut

possint invicem copulari

Ex 26:5 quinquagenas ansulas cortina habebit in utraque parte ita insertas ut ansa

contra ansam veniat et altera alteri possit aptari

Ex 26:6 facies et quinquaginta circulos aureos quibus cortinarum vela iungenda

sunt ut unum tabernaculum fiat

Ex 26:7 facies et saga cilicina undecim ad operiendum tectum tabernaculi

Ex 26:8 longitudo sagi unius habebit triginta cubitos et latitudo quattuor aequa

erit mensura sagorum omnium

Ex 26:9 e quibus quinque iunges seorsum et sex sibi mutuo copulabis ita ut

sextum sagum in fronte tecti duplices

Ex 26:10 facies et quinquaginta ansas in ora sagi unius ut coniungi cum altero

queat et quinquaginta ansas in ora sagi alterius ut cum altero copuletur

Ex 26:11 quinquaginta fibulas aeneas quibus iungantur ansae et unum ex omnibus

operimentum fiat

Ex 26:12 quod autem superfuerit in sagis quae parantur tecto id est unum sagum

quod amplius est ex medietate eius operies posteriora tabernaculi

Ex 26:13 et cubitus ex una parte pendebit et alter ex altera qui plus est in sagorum

longitudine utrumque latus tabernaculi protegens

Ex 26:14 facies et operimentum aliud tecto de pellibus arietum rubricatis et super

hoc rursum aliud operimentum de ianthinis pellibus

Ex 26:15 facies et tabulas stantes tabernaculi de lignis setthim

Ex 26:16 quae singulae denos cubitos in longitudine habeant et in latitudine

singulos ac semissem

Ex 26:17 in lateribus tabulae duae incastraturae fient quibus tabula alteri tabulae

conectatur atque in hunc modum cunctae tabulae parabuntur

Ex 26:18 quarum viginti erunt in latere meridiano quod vergit ad austrum

Ex 26:19 quibus quadraginta bases argenteas fundes ut binae bases singulis tabulis

per duos angulos subiciantur

Ex 26:20 in latere quoque secundo tabernaculi quod vergit ad aquilonem viginti

tabulae erunt

Ex 26:21 quadraginta habentes bases argenteas binae bases singulis tabulis

subponentur

Ex 26:22 ad occidentalem vero plagam tabernaculi facies sex tabulas

Ex 26:23 et rursum alias duas quae in angulis erigantur post tergum tabernaculi

Ex 26:24 eruntque coniunctae a deorsum usque sursum et una omnes conpago

retinebit duabus quoque tabulis quae in angulis ponendae sunt similis

iunctura servabitur

Ex 26:25 et erunt simul tabulae octo bases earum argenteae sedecim duabus

basibus per unam tabulam supputatis

Ex 26:26 facies et vectes de lignis setthim quinque ad continendas tabulas in uno

latere tabernaculi

Ex 26:27 et quinque alios in altero et eiusdem numeri ad occidentalem plagam

Ex 26:28 qui mittentur per medias tabulas a summo usque ad summum

Ex 26:29 ipsasque tabulas deaurabis et fundes eis anulos aureos per quos vectes

tabulata contineant quos operies lamminis aureis

Ex 26:30 et eriges tabernaculum iuxta exemplum quod tibi in monte monstratum

est

Ex 26:31 facies et velum de hyacintho et purpura coccoque bis tincto et bysso

retorta opere plumario et pulchra varietate contextum

Ex 26:32 quod adpendes ante quattuor columnas de lignis setthim quae ipsae

quidem deauratae erunt et habebunt capita aurea sed bases argenteas

Ex 26:33 inseretur autem velum per circulos intra quod pones arcam testimonii et

quo sanctuarium et sanctuarii sanctuaria dividentur

Ex 26:34 pones et propitiatorium super arcam testimonii in sancta sanctorum

Ex 26:35 mensamque extra velum et contra mensam candelabrum in latere

tabernaculi meridiano mensa enim stabit in parte aquilonis

Ex 26:36 facies et tentorium in introitu tabernaculi de hyacintho et purpura

coccoque bis tincto et bysso retorta opere plumarii

Ex 26:37 et quinque columnas deaurabis lignorum setthim ante quas ducetur

tentorium quarum erunt capita aurea et bases aeneae

Ex 27:1 facies et altare de lignis setthim quod habebit quinque cubitos in

longitudine et totidem in latitudine id est quadrum et tres cubitos in

altitudine

Ex 27:2 cornua autem per quattuor angulos ex ipso erunt et operies illud aere

Ex 27:3 faciesque in usus eius lebetas ad suscipiendos cineres et forcipes atque

fuscinulas et ignium receptacula omnia vasa ex aere fabricabis

Ex 27:4 craticulamque in modum retis aeneam per cuius quattuor angulos erunt

quattuor anuli aenei

Ex 27:5 quos pones subter arulam altaris eritque craticula usque ad altaris

medium

Ex 27:6 facies et vectes altaris de lignis setthim duos quos operies lamminis

aeneis

Ex 27:7 et induces per circulos eruntque ex utroque latere altaris ad portandum

Ex 27:8 non solidum sed inane et cavum intrinsecus facies illud sicut tibi in

monte monstratum est

Ex 27:9 facies et atrium tabernaculi in cuius plaga australi contra meridiem erunt

tentoria de bysso retorta centum cubitos unum latus tenebit in

longitudine

Ex 27:10 et columnas viginti cum basibus totidem aeneis quae capita cum celaturis

suis habebunt argentea

Ex 27:11 similiter in latere aquilonis per longum erunt tentoria centum cubitorum

columnae viginti et bases aeneae eiusdem numeri et capita earum cum

celaturis suis argentea

Ex 27:12 in latitudine vero atrii quod respicit ad occidentem erunt tentoria per

quinquaginta cubitos et columnae decem basesque totidem

Ex 27:13 in ea quoque atrii latitudine quae respicit ad orientem quinquaginta cubiti

erunt

Ex 27:14 in quibus quindecim cubitorum tentoria lateri uno deputabuntur

columnaeque tres et bases totidem

Ex 27:15 et in latere altero erunt tentoria cubitos obtinentia quindecim columnas

tres et bases totidem

Ex 27:16 in introitu vero atrii fiet tentorium cubitorum viginti ex hyacintho et

purpura coccoque bis tincto et bysso retorta opere plumarii columnas

habebit quattuor cum basibus totidem

Ex 27:17 omnes columnae atrii per circuitum vestitae erunt argenti lamminis

capitibus argenteis et basibus aeneis

Ex 27:18 in longitudine occupabit atrium cubitos centum in latitudine

quinquaginta altitudo quinque cubitorum erit fietque de bysso retorta et

habebit bases aeneas

Ex 27:19 cuncta vasa tabernaculi in omnes usus et caerimonias tam paxillos eius

quam atrii ex aere facies

Ex 27:20 praecipe filiis Israhel ut adferant tibi oleum de arboribus olivarum

purissimum piloque contusum ut ardeat lucerna semper

Ex 27:21 in tabernaculo testimonii extra velum quod oppansum est testimonio et

conlocabunt eam Aaron et filii eius ut usque mane luceat coram Domino

perpetuus erit cultus per successiones eorum a filiis Israhel

Ex 28:1 adplica quoque ad te Aaron fratrem tuum cum filiis suis de medio

filiorum Israhel ut sacerdotio fungantur mihi Aaron Nadab et Abiu

Eleazar et Ithamar

Ex 28:2 faciesque vestem sanctam fratri tuo in gloriam et decorem

Ex 28:3 et loqueris cunctis sapientibus corde quos replevi spiritu prudentiae ut

faciant vestes Aaron in quibus sanctificatus ministret mihi

Ex 28:4 haec autem erunt vestimenta quae facient rationale et superumerale

tunicam et lineam strictam cidarim et balteum facient vestimenta sancta

Aaron fratri tuo et filiis eius ut sacerdotio fungantur mihi

Ex 28:5 accipientque aurum et hyacinthum et purpuram coccumque bis tinctum

et byssum

Ex 28:6 facient autem superumerale de auro et hyacintho ac purpura coccoque

bis tincto et bysso retorta opere polymito

Ex 28:7 duas oras iunctas habebit in utroque latere summitatum ut in unum

redeant

Ex 28:8 ipsaque textura et cuncta operis varietas erit ex auro et hyacintho et

purpura coccoque bis tincto et bysso retorta

Ex 28:9 sumesque duos lapides onychinos et sculpes in eis nomina filiorum

Israhel

Ex 28:10 sex nomina in lapide uno et sex reliqua in altero iuxta ordinem nativitatis

eorum

Ex 28:11 opere sculptoris et celatura gemmarii sculpes eos nominibus filiorum

Israhel inclusos auro atque circumdatos

Ex 28:12 et pones in utroque latere superumeralis memoriale filiis Israhel

portabitque Aaron nomina eorum coram Domino super utrumque

umerum ob recordationem

Ex 28:13 facies et uncinos ex auro

Ex 28:14 et duas catenulas auri purissimi sibi invicem coherentes quas inseres

uncinis

Ex 28:15 rationale quoque iudicii facies opere polymito iuxta texturam

superumeralis ex auro hyacintho et purpura coccoque bis tincto et bysso

retorta

Ex 28:16 quadrangulum erit et duplex mensuram palmi habebit tam in longitudine

quam in latitudine

Ex 28:17 ponesque in eo quattuor ordines lapidum in primo versu erit lapis sardius

et topazius et zmaragdus

Ex 28:18 in secundo carbunculus sapphyrus et iaspis

Ex 28:19 in tertio ligyrius achates et amethistus

Ex 28:20 in quarto chrysolitus onychinus et berillus inclusi auro erunt per ordines

suos

Ex 28:21 habebuntque nomina filiorum Israhel duodecim nominibus celabuntur

singuli lapides nominibus singulorum per duodecim tribus

Ex 28:22 facies in rationali catenas sibi invicem coherentes ex auro purissimo

Ex 28:23 et duos anulos aureos quos pones in utraque rationalis summitate

Ex 28:24 catenasque aureas iunges anulis qui sunt in marginibus eius

Ex 28:25 et ipsarum catenarum extrema duobus copulabis uncinis in utroque latere

superumeralis quod rationale respicit

Ex 28:26 facies et duos anulos aureos quos pones in summitatibus rationalis et in

oris quae e regione sunt superumeralis et posteriora eius aspiciunt

Ex 28:27 nec non et alios duos anulos aureos qui ponendi sunt in utroque latere

superumeralis deorsum quod respicit contra faciem iuncturae inferioris

ut aptari possit cum superumerali

Ex 28:28 et stringatur rationale anulis suis cum anulis superumeralis vitta

hyacinthina ut maneat iunctura fabrefacta et a se invicem rationale et

superumerale nequeant separari

Ex 28:29 portabitque Aaron nomina filiorum Israhel in rationali iudicii super

pectus suum quando ingreditur sanctuarium memoriale coram Domino in

aeternum

Ex 28:30 pones autem in rationali iudicii doctrinam et veritatem quae erunt in

pectore Aaron quando ingreditur coram Domino et gestabit iudicium

filiorum Israhel in pectore suo in conspectu Domini semper

Ex 28:31 facies et tunicam superumeralis totam hyacinthinam

Ex 28:32 in cuius medio supra erit capitium et ora per gyrum eius textilis sicut

fieri solet in extremis vestium partibus ne facile rumpatur

Ex 28:33 deorsum vero ad pedes eiusdem tunicae per circuitum quasi mala punica

facies ex hyacintho et purpura et cocco bis tincto mixtis in medio

tintinabulis

Ex 28:34 ita ut tintinabulum sit aureum et malum rursumque tintinabulum aliud

aureum et malum punicum

Ex 28:35 et vestietur ea Aaron in officio ministerii ut audiatur sonitus quando

ingreditur et egreditur sanctuarium in conspectu Domini et non moriatur

Ex 28:36 facies et lamminam de auro purissimo in qua sculpes opere celatoris

Sanctum Domino

Ex 28:37 ligabisque eam vitta hyacinthina et erit super tiaram

Ex 28:38 inminens fronti pontificis portabitque Aaron iniquitates eorum quae

obtulerint et sanctificaverint filii Israhel in cunctis muneribus et donariis

suis erit autem lammina semper in fronte eius ut placatus eis sit Dominus

Ex 28:39 stringesque tunicam bysso et tiaram byssinam facies et balteum opere

plumarii

Ex 28:40 porro filiis Aaron tunicas lineas parabis et balteos ac tiaras in gloriam et

decorem

Ex 28:41 vestiesque his omnibus Aaron fratrem tuum et filios eius cum eo et

cunctorum consecrabis manus sanctificabisque illos ut sacerdotio

fungantur mihi

Ex 28:42 facies et feminalia linea ut operiant carnem turpitudinis suae a renibus

usque ad femina

Ex 28:43 et utentur eis Aaron et filii eius quando ingredientur tabernaculum

testimonii vel quando adpropinquant ad altare ut ministrent in sanctuario

ne iniquitatis rei moriantur legitimum sempiternum erit Aaron et semini

eius post eum

Ex 29:1 sed et hoc facies ut mihi in sacerdotio consecrentur tolle vitulum de

armento et arietes duos inmaculatos

Ex 29:2 panesque azymos et crustula absque fermento quae conspersa sint oleo

lagana quoque azyma oleo lita de simila triticea cuncta facies

Ex 29:3 et posita in canistro offeres vitulum autem et duos arietes

Ex 29:4 et Aaron ac filios eius adplicabis ad ostium tabernaculi testimonii

cumque laveris patrem cum filiis aqua

Ex 29:5 indues Aaron vestimentis suis id est linea et tunica et superumerali et

rationali quod constringes balteo

Ex 29:6 et pones tiaram in capite eius et lamminam sanctam super tiaram

Ex 29:7 et oleum unctionis fundes super caput eius atque hoc ritu consecrabitur

Ex 29:8 filios quoque illius adplicabis et indues tunicis lineis cingesque balteo

Ex 29:9 Aaron scilicet et liberos eius et inpones eis mitras eruntque sacerdotes

mei in religione perpetua postquam initiaveris manus eorum

Ex 29:10 adplicabis et vitulum coram tabernaculo testimonii inponentque Aaron et

filii eius manus super caput illius

Ex 29:11 et mactabis eum in conspectu Domini iuxta ostium tabernaculi testimonii

Ex 29:12 sumptumque de sanguine vituli pones super cornua altaris digito tuo

reliquum autem sanguinem fundes iuxta basim eius

Ex 29:13 sumes et adipem totum qui operit intestina et reticulum iecoris ac duos

renes et adipem qui super eos est et offeres incensum super altare

Ex 29:14 carnes vero vituli et corium et fimum conbures foris extra castra eo quod

pro peccato sit

Ex 29:15 unum quoque arietum sumes super cuius caput ponent Aaron et filii eius

manus

Ex 29:16 quem cum mactaveris tolles de sanguine eius et fundes circa altare

Ex 29:17 ipsum autem arietem secabis in frusta lotaque intestina eius ac pedes

pones super concisas carnes et super caput illius

Ex 29:18 et offeres totum arietem in incensum super altare oblatio est Domini odor

suavissimus victimae Dei

Ex 29:19 tolles quoque arietem alterum super cuius caput Aaron et filii eius ponent

manus

Ex 29:20 quem cum immolaveris sumes de sanguine ipsius et pones super

extremum dextrae auriculae Aaron et filiorum eius et super pollices

manus eorum et pedis dextri fundesque sanguinem super altare per

circuitum

Ex 29:21 cumque tuleris de sanguine qui est super altare et de oleo unctionis

asperges Aaron et vestes eius filios et vestimenta eorum consecratisque

et ipsis et vestibus

Ex 29:22 tolles adipem de ariete et caudam et arvinam quae operit vitalia ac

reticulum iecoris et duos renes atque adipem qui super eos est armumque

dextrum eo quod sit aries consecrationum

Ex 29:23 tortam panis unius crustulum conspersum oleo laganum de canistro

azymorum quod positum est in conspectu Domini

Ex 29:24 ponesque omnia super manus Aaron et filiorum eius et sanctificabis eos

elevans coram Domino

Ex 29:25 suscipiesque universa de manibus eorum et incendes super altare in

holocaustum odorem suavissimum in conspectu Domini quia oblatio eius

est

Ex 29:26 sumes quoque pectusculum de ariete quo initiatus est Aaron

sanctificabisque illud elatum coram Domino et cedet in partem tuam

Ex 29:27 sanctificabis et pectusculum consecratum et armum quem de ariete

separasti

Ex 29:28 quo initiatus est Aaron et filii eius cedentque in partem Aaron et filiorum

eius iure perpetuo a filiis Israhel quia primitiva sunt et initia de victimis

eorum pacificis quae offerunt Domino

Ex 29:29 vestem autem sanctam qua utitur Aaron habebunt filii eius post eum ut

unguantur in ea et consecrentur manus eorum

Ex 29:30 septem diebus utetur illa qui pontifex pro eo fuerit constitutus de filiis

eius et qui ingredietur tabernaculum testimonii ut ministret in sanctuario

Ex 29:31 arietem autem consecrationum tolles et coques carnes eius in loco sancto

Ex 29:32 quibus vescetur Aaron et filii eius panes quoque qui sunt in canistro in

vestibulo tabernaculi testimonii comedent

Ex 29:33 ut sit placabile sacrificium et sanctificentur offerentium manus

alienigena non vescetur ex eis quia sancti sunt

Ex 29:34 quod si remanserit de carnibus consecratis sive de panibus usque mane

conbures reliquias igni non comedentur quia sanctificata sunt

Ex 29:35 omnia quae praecepi tibi facies super Aaron et filiis eius septem diebus

consecrabis manus eorum

Ex 29:36 et vitulum pro peccato offeres per singulos dies ad expiandum

mundabisque altare cum immolaris expiationis hostiam et ungues illud in

sanctificationem

Ex 29:37 septem diebus expiabis altare et sanctificabis et erit sanctum sanctorum

omnis qui tetigerit illud sanctificabitur

Ex 29:38 hoc est quod facies in altari agnos anniculos duos per singulos dies

iugiter

Ex 29:39 unum agnum mane et alterum vespere

Ex 29:40 decimam partem similae conspersae oleo tunso quod habeat mensuram

quartam partem hin et vinum ad libandum eiusdem mensurae in agno

uno

Ex 29:41 alterum vero agnum offeres ad vesperam iuxta ritum matutinae

oblationis et iuxta ea quae diximus in odorem suavitatis

Ex 29:42 sacrificium Domino oblatione perpetua in generationes vestras ad ostium

tabernaculi testimonii coram Domino ubi constituam ut loquar ad te

Ex 29:43 ibique praecipiam filiis Israhel et sanctificabitur altare in gloria mea

Ex 29:44 sanctificabo et tabernaculum testimonii cum altari et Aaron cum filiis

eius ut sacerdotio fungantur mihi

Ex 29:45 et habitabo in medio filiorum Israhel eroque eis Deus

Ex 29:46 et scient quia ego Dominus Deus eorum qui eduxi eos de terra Aegypti ut

manerem inter illos ego Dominus Deus ipsorum

Ex 30:1 facies quoque altare in adolendum thymiama de lignis setthim

Ex 30:2 habens cubitum longitudinis et alterum latitudinis id est quadrangulum et

duos cubitos in altitudine cornua ex ipso procedent

Ex 30:3 vestiesque illud auro purissimo tam craticulam eius quam parietes per

circuitum et cornua faciesque ei coronam aureolam per gyrum

Ex 30:4 et duos anulos aureos sub corona per singula latera ut mittantur in eos

vectes et altare portetur

Ex 30:5 ipsos quoque vectes facies de lignis setthim et inaurabis

Ex 30:6 ponesque altare contra velum quod ante arcam pendet testimonii coram

propitiatorio quo tegitur testimonium ubi loquar tibi

Ex 30:7 et adolebit incensum super eo Aaron suave fraglans mane quando

conponet lucernas incendet illud

Ex 30:8 et quando conlocat eas ad vesperum uret thymiama sempiternum coram

Domino in generationes vestras

Ex 30:9 non offeretis super eo thymiama conpositionis alterius nec oblationem et

victimam nec liba libabitis

Ex 30:10 et deprecabitur Aaron super cornua eius semel per annum in sanguine

quod oblatum est pro peccato et placabit super eo in generationibus

vestris sanctum sanctorum erit Domino

Ex 30:11 locutusque est Dominus ad Mosen dicens

Ex 30:12 quando tuleris summam filiorum Israhel iuxta numerum dabunt singuli

pretium pro animabus suis Domino et non erit plaga in eis cum fuerint

recensiti

Ex 30:13 hoc autem dabit omnis qui transit ad nomen dimidium sicli iuxta

mensuram templi siclus viginti obolos habet media pars sicli offeretur

Domino

Ex 30:14 qui habetur in numero a viginti annis et supra dabit pretium

Ex 30:15 dives non addet ad medium sicli et pauper nihil minuet

Ex 30:16 susceptamque pecuniam quae conlata est a filiis Israhel trades in usus

tabernaculi testimonii ut sit monumentum eorum coram Domino et

propitietur animabus illorum

Ex 30:17 locutusque est Dominus ad Mosen dicens

Ex 30:18 facies et labium aeneum cum basi sua ad lavandum ponesque illud inter

tabernaculum testimonii et altare et missa aqua

Ex 30:19 lavabunt in eo Aaron et filii eius manus suas ac pedes

Ex 30:20 quando ingressuri sunt tabernaculum testimonii et quando accessuri ad

altare ut offerant in eo thymiama Domino

Ex 30:21 ne forte moriantur legitimum sempiternum erit ipsi et semini eius per

successiones

Ex 30:22 locutusque est Dominus ad Mosen

Ex 30:23 dicens sume tibi aromata prima et zmyrnae electae quingentos siclos et

cinnamomi medium id est ducentos quinquaginta calami similiter

ducentos quinquaginta

Ex 30:24 cassiae autem quingentos siclos in pondere sanctuarii olei de olivetis

mensuram hin

Ex 30:25 faciesque unctionis oleum sanctum unguentum conpositum opere

unguentarii

Ex 30:26 et ungues ex eo tabernaculum testimonii et arcam testamenti

Ex 30:27 mensamque cum vasis suis candelabrum et utensilia eius altaria

thymiamatis

Ex 30:28 et holocausti et universam supellectilem quae ad cultum eorum pertinent

Ex 30:29 sanctificabisque omnia et erunt sancta sanctorum qui tetigerit ea

sanctificabitur

Ex 30:30 Aaron et filios eius ungues sanctificabisque eos ut sacerdotio fungantur

mihi

Ex 30:31 filiis quoque Israhel dices hoc oleum unctionis sanctum erit mihi in

generationes vestras

Ex 30:32 caro hominis non unguetur ex eo et iuxta conpositionem eius non facietis

aliud quia sanctificatum est et sanctum erit vobis

Ex 30:33 homo quicumque tale conposuerit et dederit ex eo alieno exterminabitur

de populo suo

Ex 30:34 dixitque Dominus ad Mosen sume tibi aromata stacten et onycha

galbanen boni odoris et tus lucidissimum aequalis ponderis erunt omnia

Ex 30:35 faciesque thymiama conpositum opere unguentarii mixtum diligenter et

purum et sanctificatione dignissimum

Ex 30:36 cumque in tenuissimum pulverem universa contuderis pones ex eo coram

testimonio tabernaculi in quo loco apparebo tibi sanctum sanctorum erit

vobis thymiama

Ex 30:37 talem conpositionem non facietis in usus vestros quia sanctum est

Domino

Ex 30:38 homo quicumque fecerit simile ut odore illius perfruatur peribit de

populis suis

Ex 31:1 locutusque est Dominus ad Mosen dicens

Ex 31:2 ecce vocavi ex nomine Beselehel filium Uri filii Hur de tribu Iuda

Ex 31:3 et implevi eum spiritu Dei sapientia intellegentia et scientia in omni

opere

Ex 31:4 ad excogitandum fabre quicquid fieri potest ex auro et argento et aere

Ex 31:5 marmore et gemmis et diversitate lignorum

Ex 31:6 dedique ei socium Hooliab filium Achisamech de tribu Dan et in corde

omnis eruditi posui sapientiam ut faciant cuncta quae praecepi tibi

Ex 31:7 tabernaculum foederis et arcam testimonii et propitiatorium quod super

eam est et cuncta vasa tabernaculi

Ex 31:8 mensamque et vasa eius candelabrum purissimum cum vasis suis et

altaria thymiamatis

Ex 31:9 et holocausti et omnia vasa eorum labium cum basi sua

Ex 31:10 vestes sanctas in ministerio Aaron sacerdoti et filiis eius ut fungantur

officio suo in sacris

Ex 31:11 oleum unctionis et thymiama aromatum in sanctuario omnia quae

praecepi tibi facient

Ex 31:12 et locutus est Dominus ad Mosen dicens

Ex 31:13 loquere filiis Israhel et dices ad eos videte ut sabbatum meum custodiatis

quia signum est inter me et vos in generationibus vestris ut sciatis quia

ego Dominus qui sanctifico vos

Ex 31:14 custodite sabbatum sanctum est enim vobis qui polluerit illud morte

morietur qui fecerit in eo opus peribit anima illius de medio populi sui

Ex 31:15 sex diebus facietis opus in die septimo sabbatum est requies sancta

Domino omnis qui fecerit opus in hac die morietur

Ex 31:16 custodiant filii Israhel sabbatum et celebrent illud in generationibus suis

pactum est sempiternum

Ex 31:17 inter me et filios Israhel signumque perpetuum sex enim diebus fecit

Dominus caelum et terram et in septimo ab opere cessavit

Ex 31:18 dedit quoque Mosi conpletis huiuscemodi sermonibus in monte Sinai

duas tabulas testimonii lapideas scriptas digito Dei

Ex 32:1 videns autem populus quod moram faceret descendendi de monte Moses

congregatus adversus Aaron ait surge fac nobis deos qui nos praecedant

Mosi enim huic viro qui nos eduxit de terra Aegypti ignoramus quid

acciderit

Ex 32:2 dixitque ad eos Aaron tollite inaures aureas de uxorum filiorumque et

filiarum vestrarum auribus et adferte ad me

Ex 32:3 fecit populus quae iusserat deferens inaures ad Aaron

Ex 32:4 quas cum ille accepisset formavit opere fusorio et fecit ex eis vitulum

conflatilem dixeruntque hii sunt dii tui Israhel qui te eduxerunt de terra

Aegypti

Ex 32:5 quod cum vidisset Aaron aedificavit altare coram eo et praeconis voce

clamavit dicens cras sollemnitas Domini est

Ex 32:6 surgentesque mane obtulerunt holocausta et hostias pacificas et sedit

populus comedere ac bibere et surrexerunt ludere

Ex 32:7 locutus est autem Dominus ad Mosen vade descende peccavit populus

tuus quem eduxisti de terra Aegypti

Ex 32:8 recesserunt cito de via quam ostendisti eis feceruntque sibi vitulum

conflatilem et adoraverunt atque immolantes ei hostias dixerunt isti sunt

dii tui Israhel qui te eduxerunt de terra Aegypti

Ex 32:9 rursumque ait Dominus ad Mosen cerno quod populus iste durae cervicis

sit

Ex 32:10 dimitte me ut irascatur furor meus contra eos et deleam eos faciamque te

in gentem magnam

Ex 32:11 Moses autem orabat Dominum Deum suum dicens cur Domine irascitur

furor tuus contra populum tuum quem eduxisti de terra Aegypti in

fortitudine magna et in manu robusta

Ex 32:12 ne quaeso dicant Aegyptii callide eduxit eos ut interficeret in montibus et

deleret e terra quiescat ira tua et esto placabilis super nequitia populi tui

Ex 32:13 recordare Abraham Isaac et Israhel servorum tuorum quibus iurasti per

temet ipsum dicens multiplicabo semen vestrum sicut stellas caeli et

universam terram hanc de qua locutus sum dabo semini vestro et

possidebitis eam semper

Ex 32:14 placatusque est Dominus ne faceret malum quod locutus fuerat adversus

populum suum

Ex 32:15 et reversus est Moses de monte portans duas tabulas testimonii manu

scriptas ex utraque parte

Ex 32:16 et factas opere Dei scriptura quoque Dei erat sculpta in tabulis

Ex 32:17 audiens autem Iosue tumultum populi vociferantis dixit ad Mosen

ululatus pugnae auditur in castris

Ex 32:18 qui respondit non est clamor adhortantium ad pugnam neque vociferatio

conpellentium ad fugam sed vocem cantantium ego audio

Ex 32:19 cumque adpropinquasset ad castra vidit vitulum et choros iratusque valde

proiecit de manu tabulas et confregit eas ad radices montis

Ex 32:20 arripiensque vitulum quem fecerant conbusit et contrivit usque ad

pulverem quem sparsit in aqua et dedit ex eo potum filiis Israhel

Ex 32:21 dixitque ad Aaron quid tibi fecit hic populus ut induceres super eum

peccatum maximum

Ex 32:22 cui ille respondit ne indignetur dominus meus tu enim nosti populum

istum quod pronus sit ad malum

Ex 32:23 dixerunt mihi fac nobis deos qui praecedant nos huic enim Mosi qui nos

eduxit de terra Aegypti nescimus quid acciderit

Ex 32:24 quibus ego dixi quis vestrum habet aurum tulerunt et dederunt mihi et

proieci illud in ignem egressusque est hic vitulus

Ex 32:25 videns ergo Moses populum quod esset nudatus spoliaverat enim eum

Aaron propter ignominiam sordis et inter hostes nudum constituerat

Ex 32:26 et stans in porta castrorum ait si quis est Domini iungatur mihi

congregatique sunt ad eum omnes filii Levi

Ex 32:27 quibus ait haec dicit Dominus Deus Israhel ponat vir gladium super

femur suum ite et redite de porta usque ad portam per medium castrorum

et occidat unusquisque fratrem et amicum et proximum suum

Ex 32:28 fecerunt filii Levi iuxta sermonem Mosi cecideruntque in die illo quasi

tria milia hominum

Ex 32:29 et ait Moses consecrastis manus vestras hodie Domino unusquisque in

filio et fratre suo ut detur vobis benedictio

Ex 32:30 facto autem die altero locutus est Moses ad populum peccastis peccatum

maximum ascendam ad Dominum si quo modo eum quivero deprecari

pro scelere vestro

Ex 32:31 reversusque ad Dominum ait obsecro peccavit populus iste peccatum

magnum feceruntque sibi deos aureos aut dimitte eis hanc noxam

Ex 32:32 aut si non facis dele me de libro tuo quem scripsisti

Ex 32:33 cui respondit Dominus qui peccaverit mihi delebo eum de libro meo

Ex 32:34 tu autem vade et duc populum istum quo locutus sum tibi angelus meus

praecedet te ego autem in die ultionis visitabo et hoc peccatum eorum

Ex 32:35 percussit ergo Dominus populum pro reatu vituli quem fecit Aaron

Ex 33:1 locutusque est Dominus ad Mosen vade ascende de loco isto tu et

populus tuus quem eduxisti de terra Aegypti in terram quam iuravi

Abraham Isaac et Iacob dicens semini tuo dabo eam

Ex 33:2 et mittam praecursorem tui angelum ut eiciam Chananeum et Amorreum

et Hettheum et Ferezeum et Eveum et Iebuseum

Ex 33:3 et intres in terram fluentem lacte et melle non enim ascendam tecum quia

populus durae cervicis est ne forte disperdam te in via

Ex 33:4 audiens populus sermonem hunc pessimum luxit et nullus ex more

indutus est cultu suo

Ex 33:5 dixitque Dominus ad Mosen loquere filiis Israhel populus durae cervicis

es semel ascendam in medio tui et delebo te iam nunc depone ornatum

tuum ut sciam quid faciam tibi

Ex 33:6 deposuerunt ergo filii Israhel ornatum suum a monte Horeb

Ex 33:7 Moses quoque tollens tabernaculum tetendit extra castra procul

vocavitque nomen eius tabernaculum foederis et omnis populus qui

habebat aliquam quaestionem egrediebatur ad tabernaculum foederis

extra castra

Ex 33:8 cumque egrederetur Moses ad tabernaculum surgebat universa plebs et

stabat unusquisque in ostio papilionis sui aspiciebantque tergum Mosi

donec ingrederetur tentorium

Ex 33:9 ingresso autem illo tabernaculum foederis descendebat columna nubis et

stabat ad ostium loquebaturque cum Mosi

Ex 33:10 cernentibus universis quod columna nubis staret ad ostium tabernaculi

stabantque ipsi et adorabant per fores tabernaculorum suorum

Ex 33:11 loquebatur autem Dominus ad Mosen facie ad faciem sicut loqui solet

homo ad amicum suum cumque ille reverteretur in castra minister eius

Iosue filius Nun puer non recedebat de tabernaculo

Ex 33:12 dixit autem Moses ad Dominum praecipis ut educam populum istum et

non indicas mihi quem missurus es mecum praesertim cum dixeris novi

te ex nomine et invenisti gratiam coram me

Ex 33:13 si ergo inveni gratiam in conspectu tuo ostende mihi viam tuam ut sciam

te et inveniam gratiam ante oculos tuos respice populum tuum gentem

hanc

Ex 33:14 dixitque Dominus facies mea praecedet te et requiem dabo tibi

Ex 33:15 et ait Moses si non tu ipse praecedes ne educas nos de loco isto

Ex 33:16 in quo enim scire poterimus ego et populus tuus invenisse nos gratiam in

conspectu tuo nisi ambulaveris nobiscum ut glorificemur ab omnibus

populis qui habitant super terram

Ex 33:17 dixit autem Dominus ad Mosen et verbum istud quod locutus es faciam

invenisti enim gratiam coram me et te ipsum novi ex nomine

Ex 33:18 qui ait ostende mihi gloriam tuam

Ex 33:19 respondit ego ostendam omne bonum tibi et vocabo in nomine Domini

coram te et miserebor cui voluero et clemens ero in quem mihi placuerit

Ex 33:20 rursumque ait non poteris videre faciem meam non enim videbit me

homo et vivet

Ex 33:21 et iterum ecce inquit est locus apud me stabis super petram

Ex 33:22 cumque transibit gloria mea ponam te in foramine petrae et protegam

dextera mea donec transeam

Ex 33:23 tollamque manum meam et videbis posteriora mea faciem autem meam

videre non poteris

Ex 34:1 ac deinceps praecide ait tibi duas tabulas lapideas instar priorum et

scribam super eas verba quae habuerunt tabulae quas fregisti

Ex 34:2 esto paratus mane ut ascendas statim in montem Sinai stabisque mecum

super verticem montis

Ex 34:3 nullus ascendat tecum nec videatur quispiam per totum montem boves

quoque et oves non pascantur e contra

Ex 34:4 excidit ergo duas tabulas lapideas quales ante fuerant et de nocte

consurgens ascendit in montem Sinai sicut ei praeceperat Dominus

portans secum tabulas

Ex 34:5 cumque descendisset Dominus per nubem stetit Moses cum eo invocans

nomen Domini

Ex 34:6 quo transeunte coram eo ait Dominator Domine Deus misericors et

clemens patiens et multae miserationis ac verus

Ex 34:7 qui custodis misericordiam in milia qui aufers iniquitatem et scelera

atque peccata nullusque apud te per se innocens est qui reddis

iniquitatem patrum in filiis ac nepotibus in tertiam et quartam progeniem

Ex 34:8 festinusque Moses curvatus est pronus in terram et adorans

Ex 34:9 ait si inveni gratiam in conspectu tuo Domine obsecro ut gradiaris

nobiscum populus enim durae cervicis est et auferas iniquitates nostras

atque peccata nosque possideas

Ex 34:10 respondit Dominus ego inibo pactum videntibus cunctis signa faciam

quae numquam sunt visa super terram nec in ullis gentibus ut cernat

populus in cuius es medio opus Domini terribile quod facturus sum

Ex 34:11 observa cuncta quae hodie mando tibi ego ipse eiciam ante faciem tuam

Amorreum et Chananeum et Hettheum Ferezeum quoque et Eveum et

Iebuseum

Ex 34:12 cave ne umquam cum habitatoribus terrae illius iungas amicitias quae

tibi sint in ruinam

Ex 34:13 sed aras eorum destrue confringe statuas lucosque succide

Ex 34:14 noli adorare deum alienum Dominus Zelotes nomen eius Deus est

aemulator

Ex 34:15 ne ineas pactum cum hominibus illarum regionum ne cum fornicati

fuerint cum diis suis et adoraverint simulacra eorum vocet te quispiam ut

comedas de immolatis

Ex 34:16 nec uxorem de filiabus eorum accipies filiis tuis ne postquam ipsae

fuerint fornicatae fornicari faciant et filios tuos in deos suos

Ex 34:17 deos conflatiles non facies tibi

Ex 34:18 sollemnitatem azymorum custodies septem diebus vesceris azymis sicut

praecepi tibi in tempore mensis novorum mense enim verni temporis

egressus es de Aegypto

Ex 34:19 omne quod aperit vulvam generis masculini meum erit de cunctis

animantibus tam de bubus quam de ovibus meum erit

Ex 34:20 primogenitum asini redimes ove sin autem nec pretium pro eo dederis

occidetur primogenitum filiorum tuorum redimes nec apparebis in

conspectu meo vacuus

Ex 34:21 sex diebus operaberis die septimo cessabis arare et metere

Ex 34:22 sollemnitatem ebdomadarum facies tibi in primitiis frugum messis tuae

triticeae et sollemnitatem quando redeunte anni tempore cuncta

conduntur

Ex 34:23 tribus temporibus anni apparebit omne masculinum tuum in conspectu

omnipotentis Domini Dei Israhel

Ex 34:24 cum enim tulero gentes a facie tua et dilatavero terminos tuos nullus

insidiabitur terrae tuae ascendente te et apparente in conspectu Domini

Dei tui ter in anno

Ex 34:25 non immolabis super fermento sanguinem hostiae meae neque residebit

mane de victima sollemnitatis phase

Ex 34:26 primitias frugum terrae tuae offeres in domum Domini Dei tui non

coques hedum in lacte matris suae

Ex 34:27 dixitque Dominus ad Mosen scribe tibi verba haec quibus et tecum et

cum Israhel pepigi foedus

Ex 34:28 fecit ergo ibi cum Domino quadraginta dies et quadraginta noctes panem

non comedit et aquam non bibit et scripsit in tabulis verba foederis

decem

Ex 34:29 cumque descenderet Moses de monte Sinai tenebat duas tabulas

testimonii et ignorabat quod cornuta esset facies sua ex consortio

sermonis Dei

Ex 34:30 videntes autem Aaron et filii Israhel cornutam Mosi faciem timuerunt

prope accedere

Ex 34:31 vocatique ab eo reversi sunt tam Aaron quam principes synagogae et

postquam locutus est

Ex 34:32 venerunt ad eum etiam omnes filii Israhel quibus praecepit cuncta quae

audierat a Domino in monte Sinai

Ex 34:33 impletisque sermonibus posuit velamen super faciem suam

Ex 34:34 quod ingressus ad Dominum et loquens cum eo auferebat donec exiret et

tunc loquebatur ad filios Israhel omnia quae sibi fuerant imperata

Ex 34:35 qui videbant faciem egredientis Mosi esse cornutam sed operiebat rursus

ille faciem suam si quando loquebatur ad eos

Ex 35:1 igitur congregata omni turba filiorum Israhel dixit ad eos haec sunt quae

iussit Dominus fieri

Ex 35:2 sex diebus facietis opus septimus dies erit vobis sanctus sabbatum et

requies Domini qui fecerit opus in eo occidetur

Ex 35:3 non succendetis ignem in omnibus habitaculis vestris per diem sabbati

Ex 35:4 et ait Moses ad omnem catervam filiorum Israhel iste est sermo quem

praecepit Dominus dicens

Ex 35:5 separate apud vos primitias Domino omnis voluntarius et proni animi

offerat eas Domino aurum et argentum et aes

Ex 35:6 hyacinthum purpuram coccumque bis tinctum et byssum pilos caprarum

Ex 35:7 et pelles arietum rubricatas et ianthinas

Ex 35:8 ligna setthim

Ex 35:9 et oleum ad luminaria concinnanda et ut conficiatur unguentum et

thymiama suavissimum

Ex 35:10 lapides onychinos et gemmas ad ornatum superumeralis et rationalis

Ex 35:11 quisquis vestrum est sapiens veniat et faciat quod Dominus imperavit

Ex 35:12 tabernaculum scilicet et tectum eius atque operimentum anulos et

tabulata cum vectibus paxillos et bases

Ex 35:13 arcam et vectes propitiatorium et velum quod ante illud oppanditur

Ex 35:14 mensam cum vectibus et vasis et propositionis panibus

Ex 35:15 candelabrum ad luminaria sustentanda vasa illius et lucernas et oleum ad

nutrimenta ignium

Ex 35:16 altare thymiamatis et vectes oleum unctionis et thymiama ex aromatibus

tentorium ad ostium tabernaculi

Ex 35:17 altare holocausti et craticulam eius aeneam cum vectibus et vasis suis

labrum et basim eius

Ex 35:18 cortinas atrii cum columnis et basibus tentorium in foribus vestibuli

Ex 35:19 paxillos tabernaculi et atrii cum funiculis suis

Ex 35:20 vestimenta quorum usus est in ministerio sanctuarii vestes Aaron

pontificis ac filiorum eius ut sacerdotio fungantur mihi

Ex 35:21 egressaque omnis multitudo filiorum Israhel de conspectu Mosi

Ex 35:22 obtulit mente promptissima atque devota primitias Domino ad faciendum

opus tabernaculi testimonii quicquid in cultum et ad vestes sanctas

necessarium erat

Ex 35:23 viri cum mulieribus praebuerunt armillas et inaures anulos et dextralia

omne vas aureum in donaria Domini separatum est

Ex 35:24 si quis habuit hyacinthum purpuram coccumque bis tinctum byssum et

pilos caprarum pelles arietum rubricatas et ianthinas

Ex 35:25 argenti et aeris metalla obtulerunt Domino lignaque setthim in varios

usus

Ex 35:26 sed et mulieres doctae dederunt quae neverant hyacinthum purpuram et

vermiculum ac byssum

Ex 35:27 et pilos caprarum sponte propria cuncta tribuentes

Ex 35:28 principes vero obtulerunt lapides onychinos et gemmas ad superumerale

et rationale

Ex 35:29 aromataque et oleum ad luminaria concinnanda et ad praeparandum

unguentum ac thymiama odoris suavissimi conponendum

Ex 35:30 omnes viri et mulieres mente devota obtulerunt donaria ut fierent opera

quae iusserat Dominus per manum Mosi cuncti filii Israhel voluntaria

Domino dedicaverunt

Ex 35:31 dixitque Moses ad filios Israhel ecce vocavit Dominus ex nomine

Beselehel filium Uri filii Hur de tribu Iuda

Ex 35:32 implevitque eum spiritu Dei sapientiae et intellegentiae et scientiae omni

doctrina

Ex 35:33 ad excogitandum et faciendum opus in auro et argento et aere

sculpendisque lapidibus et opere carpentario quicquid fabre adinveniri

potest

Ex 35:34 dedit in corde eius Hooliab quoque filium Achisamech de tribu Dan

Ex 35:35 ambos erudivit sapientia ut faciant opera abietarii polymitarii ac plumarii

de hyacintho et purpura coccoque bis tincto et bysso et texant omnia ac

nova quaeque repperiant

Ex 36:1 fecit ergo Beselehel et Hooliab et omnis vir sapiens quibus dedit

Dominus sapientiam et intellectum ut scirent fabre operari quae in usus

sanctuarii necessaria sunt et quae praecepit Dominus

Ex 36:2 cumque vocasset eos Moses et omnem eruditum virum cui dederat Deus

sapientiam et qui sponte sua obtulerant se ad faciendum opus

Ex 36:3 tradidit eis universa donaria filiorum Israhel qui cum instarent operi

cotidie mane vota populus offerebat

Ex 36:4 unde artifices venire conpulsi

Ex 36:5 dixerunt Mosi plus offert populus quam necessarium est

Ex 36:6 iussit ergo Moses praeconis voce cantari nec vir nec mulier quicquam

ultra offerat in opere sanctuarii sicque cessatum est a muneribus

offerendis

Ex 36:7 eo quod oblata sufficerent et superabundarent

Ex 36:8 feceruntque omnes corde sapientes ad explendum opus tabernaculi

cortinas decem de bysso retorta et hyacintho et purpura coccoque bis

tincto opere vario et arte polymita

Ex 36:9 quarum una habebat in longitudine viginti octo cubitos et in latitudine

quattuor una mensura erat omnium cortinarum

Ex 36:10 coniunxitque cortinas quinque alteram alteri et alias quinque sibi invicem

copulavit

Ex 36:11 fecit et ansas hyacinthinas in ora cortinae unius ex utroque latere et in

ora cortinae alterius similiter

Ex 36:12 ut contra se invicem venirent ansae et mutuo iungerentur

Ex 36:13 unde et quinquaginta fudit circulos aureos qui morderent cortinarum

ansas et fieret unum tabernaculum

Ex 36:14 fecit et saga undecim de pilis caprarum ad operiendum tectum

tabernaculi

Ex 36:15 unum sagum habebat in longitudine cubitos triginta et in latitudine

cubitos quattuor unius mensurae erant omnia saga

Ex 36:16 quorum quinque iunxit seorsum et sex alia separatim

Ex 36:17 fecitque ansas quinquaginta in ora sagi unius et quinquaginta in ora sagi

alterius ut sibi invicem iungerentur

Ex 36:18 et fibulas aeneas quinquaginta quibus necteretur tectum et unum pallium

ex omnibus sagis fieret

Ex 36:19 fecit et opertorium tabernaculi de pellibus arietum rubricatis aliudque

desuper velamentum de pellibus ianthinis

Ex 36:20 fecit et tabulas tabernaculi de lignis setthim stantes

Ex 36:21 decem cubitorum erat longitudo tabulae unius et unum ac semis cubitum

latitudo retinebat

Ex 36:22 binae incastraturae erant per singulas tabulas ut altera alteri iungeretur

sic fecit in omnibus tabulis tabernaculi

Ex 36:23 e quibus viginti ad plagam meridianam erant contra austrum

Ex 36:24 cum quadraginta basibus argenteis duae bases sub una tabula ponebantur

ex utraque angulorum parte ubi incastraturae laterum in angulis

terminantur

Ex 36:25 ad plagam quoque tabernaculi quae respicit ad aquilonem fecit viginti

tabulas

Ex 36:26 cum quadraginta argenteis basibus duas bases per singulas tabulas

Ex 36:27 contra occidentem vero id est ad eam partem tabernaculi quae mare

respicit fecit sex tabulas

Ex 36:28 et duas alias per singulos angulos tabernaculi retro

Ex 36:29 quae iunctae erant deorsum usque sursum et in unam conpagem pariter

ferebantur ita fecit ex utraque parte per angulos

Ex 36:30 ut octo essent simul tabulae et haberent bases argenteas sedecim binas

scilicet bases sub singulis tabulis

Ex 36:31 fecit et vectes de lignis setthim quinque ad continendas tabulas unius

lateris tabernaculi

Ex 36:32 et quinque alios ad alterius lateris tabulas coaptandas et extra hos

quinque alios vectes ad occidentalem plagam tabernaculi contra mare

Ex 36:33 fecit quoque vectem alium qui per medias tabulas ab angulo usque ad

angulum perveniret

Ex 36:34 ipsa autem tabulata deauravit et circulos eorum fecit aureos per quos

vectes induci possint quos et ipsos aureis lamminis operuit

Ex 36:35 fecit et velum de hyacintho purpura vermiculo ac bysso retorta opere

polymitario varium atque distinctum

Ex 36:36 et quattuor columnas de lignis setthim quas cum capitibus deauravit fusis

basibus earum argenteis

Ex 36:37 fecit et tentorium in introitu tabernaculi ex hyacintho purpura vermiculo

byssoque retorta opere plumarii

Ex 36:38 et columnas quinque cum capitibus suis quas operuit auro basesque

earum fudit aeneas

Ex 37:1 fecit autem Beselehel et arcam de lignis setthim habentem duos semis

cubitos in longitudinem et cubitum ac semissem in latitudinem altitudo

quoque uno cubito fuit et dimidio vestivitque eam auro purissimo intus

ac foris

Ex 37:2 et fecit illi coronam auream per gyrum

Ex 37:3 conflans quattuor anulos aureos per quattuor angulos eius duos anulos in

latere uno et duos in altero

Ex 37:4 vectes quoque fecit de lignis setthim quos vestivit auro

Ex 37:5 et quos misit in anulos qui erant in lateribus arcae ad portandum eam

Ex 37:6 fecit et propitiatorium id est oraculum de auro mundissimo duorum

cubitorum et dimidio in longitudine et cubito ac semisse in latitudine

Ex 37:7 duos etiam cherubin ex auro ductili quos posuit ex utraque parte

propitiatorii

Ex 37:8 cherub unum in summitate huius partis et cherub alterum in summitate

partis alterius duos cherubin in singulis summitatibus propitiatorii

Ex 37:9 extendentes alas et tegentes propitiatorium seque mutuo et illud

respectantes

Ex 37:10 fecit et mensam de lignis setthim in longitudine duorum cubitorum et in

latitudine unius cubiti quae habebat in altitudine cubitum ac semissem

Ex 37:11 circumdeditque eam auro mundissimo et fecit illi labium aureum per

gyrum

Ex 37:12 ipsique labio coronam interrasilem quattuor digitorum et super eandem

alteram coronam auream

Ex 37:13 fudit et quattuor circulos aureos quos posuit in quattuor angulis per

singulos pedes mensae

Ex 37:14 contra coronam misitque in eos vectes ut possit mensa portari

Ex 37:15 ipsos quoque vectes fecit de lignis setthim et circumdedit eos auro

Ex 37:16 et vasa ad diversos usus mensae acetabula fialas cyatos et turibula ex

auro puro in quibus offerenda sunt liba

Ex 37:17 fecit et candelabrum ductile de auro mundissimo de cuius vecte calami

scyphi spherulae ac lilia procedebant

Ex 37:18 sex in utroque latere tres calami ex parte una et tres ex altera

Ex 37:19 tres scyphi in nucis modum per calamos singulos spherulaeque simul et

lilia et tres scyphi instar nucis in calamo altero spherulaeque simul et

lilia aequum erat opus sex calamorum qui procedebant de stipite

candelabri

Ex 37:20 in ipso autem vecte erant quattuor scyphi in nucis modum spherulaeque

per singulos et lilia

Ex 37:21 et spherae sub duobus calamis per loca tria qui simul sex fiunt calami

procedentes de vecte uno

Ex 37:22 et spherae igitur et calami ex ipso erant universa ductilia de auro

purissimo

Ex 37:23 fecit et lucernas septem cum emunctoriis suis et vasa ubi quae emuncta

sunt extinguuntur de auro mundissimo

Ex 37:24 talentum auri adpendebat candelabrum cum omnibus vasis suis

Ex 37:25 fecit et altare thymiamatis de lignis setthim habens per quadrum singulos

cubitos et in altitudine duos e cuius angulis procedebant cornua

Ex 37:26 vestivitque illud auro purissimo cum craticula ac parietibus et cornibus

Ex 37:27 fecitque ei coronam aureolam per gyrum et duos anulos aureos sub

corona per singula latera ut mittantur in eos vectes et possit altare portari

Ex 37:28 ipsos autem vectes fecit de lignis setthim et operuit lamminis aureis

Ex 37:29 conposuit et oleum ad sanctificationis unguentum et thymiama de

aromatibus mundissimis opere pigmentarii

Ex 38:1 fecit et altare holocausti de lignis setthim quinque cubitorum per

quadrum et trium in altitudine

Ex 38:2 cuius cornua de angulis procedebant operuitque illud aeneis lamminis

Ex 38:3 et in usus eius paravit ex aere vasa diversa lebetas forcipes fuscinulas

uncinos et ignium receptacula

Ex 38:4 craticulamque eius in modum retis fecit aeneam et subter eam in altaris

medio arulam

Ex 38:5 fusis quattuor anulis per totidem retiaculi summitates ad inmittendos

vectes ad portandum

Ex 38:6 quos et ipsos fecit de lignis setthim et operuit lamminis aeneis

Ex 38:7 induxitque in circulos qui in altaris lateribus eminebant ipsum autem

altare non erat solidum sed cavum ex tabulis et intus vacuum

Ex 38:8 fecit et labrum aeneum cum base sua de speculis mulierum quae

excubabant in ostio tabernaculi

Ex 38:9 et atrium in cuius australi plaga erant tentoria de bysso retorta cubitorum

centum

Ex 38:10 columnae aeneae viginti cum basibus suis capita columnarum et tota

operis celatura argentea

Ex 38:11 aeque ad septentrionalis plagam tentoria columnae basesque et capita

columnarum eiusdem et mensurae et operis ac metalli erant

Ex 38:12 in ea vero plaga quae occidentem respicit fuere tentoria cubitorum

quinquaginta columnae decem cum basibus suis aeneae et capita

columnarum celata argentea

Ex 38:13 porro contra orientem quinquaginta cubitorum paravit tentoria

Ex 38:14 e quibus quindecim cubitos columnarum trium cum basibus suis unum

tenebat latus

Ex 38:15 et in parte altera quia utraque introitum tabernaculi facit quindecim

aeque cubitorum erant tentoria columnae tres et bases totidem

Ex 38:16 cuncta atrii tentoria byssus torta texuerat

Ex 38:17 bases columnarum fuere aeneae capita autem earum cum celaturis suis

argentea sed et ipsas columnas atrii vestivit argento

Ex 38:18 et in introitu eius opere plumario fecit tentorium ex hyacintho purpura

vermiculo ac bysso retorta quod habebat viginti cubitos in longitudine

altitudo vero quinque cubitorum erat iuxta mensuram quam cuncta atrii

habebant tentoria

Ex 38:19 columnae autem ingressus fuere quattuor cum basibus aeneis capitaque

earum et celaturae argenteae

Ex 38:20 paxillos quoque tabernaculi et atrii per gyrum fecit aeneos

Ex 38:21 haec sunt instrumenta tabernaculi testimonii quae numerata sunt iuxta

praeceptum Mosi in caerimonias Levitarum per manum Ithamar filii

Aaron sacerdotis

Ex 38:22 quas Beselehel filius Uri filii Hur de tribu Iuda Domino per Mosen

iubente conpleverat

Ex 38:23 iuncto sibi socio Hooliab filio Achisamech de tribu Dan qui et ipse

artifex lignorum egregius fuit et polymitarius atque plumarius ex

hyacintho purpura vermiculo et bysso

Ex 38:24 omne aurum quod expensum est in opere sanctuarii et quod oblatum in

donariis viginti novem talentorum fuit et septingentorum triginta

siclorum ad mensuram sanctuarii

Ex 38:25 oblatum est autem ab his qui transierant ad numerum a viginti annis et

supra de sescentis tribus milibus et quingentis quinquaginta armatorum

Ex 38:26 fuerunt praeterea centum talenta argenti e quibus conflatae sunt bases

sanctuarii et introitus ubi velum pendet

Ex 38:27 centum bases factae sunt de talentis centum singulis talentis per bases

singulas supputatis

Ex 38:28 de mille autem septingentis et septuaginta quinque fecit capita

columnarum quas et ipsas vestivit argento

Ex 38:29 aeris quoque oblata sunt talenta septuaginta duo milia et quadringenti

supra sicli

Ex 38:30 ex quibus fusae sunt bases in introitu tabernaculi testimonii et altare

aeneum cum craticula sua omniaque vasa quae ad usum eius pertinent

Ex 38:31 et bases atrii tam in circuitu quam in ingressu eius et paxilli tabernaculi

atque atrii per gyrum

Ex 39:1 de hyacintho vero et purpura vermiculo ac bysso fecit vestes quibus

indueretur Aaron quando ministrabat in sanctis sicut praecepit Dominus

Mosi

Ex 39:2 fecit igitur superumerale de auro hyacintho et purpura coccoque bis

tincto et bysso retorta

Ex 39:3 opere polymitario inciditque bratteas aureas et extenuavit in fila ut

possint torqueri cum priorum colorum subtemine

Ex 39:4 duasque oras sibi invicem copulatas in utroque latere summitatum

Ex 39:5 et balteum ex hisdem coloribus sicut praeceperat Dominus Mosi

Ex 39:6 paravit et duos lapides onychinos adstrictos et inclusos auro et sculptos

arte gemmaria nominibus filiorum Israhel

Ex 39:7 posuitque eos in lateribus superumeralis in monumentum filiorum

Israhel sicut praeceperat Dominus Mosi

Ex 39:8 fecit et rationale opere polymito iuxta opus superumeralis ex auro

hyacintho purpura coccoque bis tincto et bysso retorta

Ex 39:9 quadrangulum duplex mensurae palmi

Ex 39:10 et posuit in eo gemmarum ordines quattuor in primo versu erat sardius

topazius zmaragdus

Ex 39:11 in secundo carbunculus sapphyrus iaspis

Ex 39:12 in tertio ligyrius achates amethistus

Ex 39:13 in quarto chrysolitus onychinus berillus circumdati et inclusi auro per

ordines suos

Ex 39:14 ipsique lapides duodecim sculpti erant nominibus duodecim tribuum

Israhel singuli per nomina singulorum

Ex 39:15 fecerunt in rationali et catenulas sibi invicem coherentes de auro

purissimo

Ex 39:16 et duos uncinos totidemque anulos aureos porro anulos posuerunt in

utroque latere rationalis

Ex 39:17 e quibus penderent duae catenae aureae quas inseruerunt uncinis qui in

superumeralis angulis eminebant

Ex 39:18 haec et ante et retro ita conveniebant sibi ut superumerale et rationale

mutuo necterentur

Ex 39:19 stricta ad balteum et anulis fortius copulata quos iungebat vitta

hyacinthina ne laxe fluerent et a se invicem moverentur sicut praecepit

Dominus Mosi

Ex 39:20 fecerunt quoque tunicam superumeralis totam hyacinthinam

Ex 39:21 et capitium in superiori parte contra medium oramque per gyrum capitii

textilem

Ex 39:22 deorsum autem ad pedes mala punica ex hyacintho purpura vermiculo ac

bysso retorta

Ex 39:23 et tintinabula de auro mundissimo quae posuerunt inter mala granata in

extrema parte tunicae per gyrum

Ex 39:24 tintinabulum aureum et malum punicum quibus ornatus incedebat

pontifex quando ministerio fungebatur sicut praecepit Dominus Mosi

Ex 39:25 fecerunt et tunicas byssinas opere textili Aaron et filiis eius

Ex 39:26 et mitras cum coronulis suis ex bysso

Ex 39:27 feminalia quoque linea byssina

Ex 39:28 cingulum vero de bysso retorta hyacintho purpura ac vermiculo

distinctum arte plumaria sicut praecepit Dominus Mosi

Ex 39:29 fecerunt et lamminam sacrae venerationis de auro purissimo

scripseruntque in ea opere gemmario Sanctum Domini

Ex 39:30 et strinxerunt eam cum mitra vitta hyacinthina sicut praecepit Dominus

Mosi

Ex 39:31 perfectum est igitur omne opus tabernaculi et tecti testimonii feceruntque

filii Israhel cuncta quae praeceperat Dominus Mosi

Ex 39:32 et obtulerunt tabernaculum et tectum et universam supellectilem anulos

tabulas vectes columnas ac bases

Ex 39:33 opertorium de pellibus arietum rubricatis et aliud operimentum de

ianthinis pellibus

Ex 39:34 velum arcam vectes propitiatorium

Ex 39:35 mensam cum vasis et propositionis panibus

Ex 39:36 candelabrum lucernas et utensilia eorum cum oleo

Ex 39:37 altare aureum et unguentum thymiama ex aromatibus

Ex 39:38 et tentorium in introitu tabernaculi

Ex 39:39 altare aeneum retiaculum vectes et vasa eius omnia labrum cum basi sua

tentoria atrii et columnas cum basibus suis

Ex 39:40 tentorium in introitu atrii funiculosque illius et paxillos nihil ex vasis

defuit quae in ministerium tabernaculi et in tectum foederis iussa sunt

fieri

Ex 39:41 vestes quoque quibus sacerdotes utuntur in sanctuario Aaron scilicet et

filii eius

Ex 39:42 obtulerunt filii Israhel sicut praeceperat Dominus

Ex 39:43 quae postquam Moses cuncta vidit expleta benedixit eis

Ex 40:1 locutusque est Dominus ad Mosen dicens

Ex 40:2 mense primo die prima mensis eriges tabernaculum testimonii

Ex 40:3 et pones in eo arcam dimittesque ante illam velum

Ex 40:4 et inlata mensa pones super eam quae rite praecepta sunt candelabrum

stabit cum lucernis suis

Ex 40:5 et altare aureum in quo adoletur incensum coram arca testimonii

tentorium in introitu tabernaculi pones

Ex 40:6 et ante illud altare holocausti

Ex 40:7 labrum inter altare et tabernaculum quod implebis aqua

Ex 40:8 circumdabisque atrium tentoriis et ingressum eius

Ex 40:9 et adsumpto unctionis oleo ungues tabernaculum cum vasis suis ut

sanctificentur

Ex 40:10 altare holocausti et omnia vasa eius

Ex 40:11 labrum cum basi sua omnia unctionis oleo consecrabis ut sint sancta

sanctorum

Ex 40:12 adplicabisque Aaron et filios eius ad fores tabernaculi testimonii et lotos

aqua

Ex 40:13 indues sanctis vestibus ut ministrent mihi et unctio eorum in sacerdotium

proficiat sempiternum

Ex 40:14 fecitque Moses omnia quae praeceperat Dominus

Ex 40:15 igitur mense primo anni secundi in prima die mensis conlocatum est

tabernaculum

Ex 40:16 erexitque illud Moses et posuit tabulas ac bases et vectes statuitque

columnas

Ex 40:17 et expandit tectum super tabernaculum inposito desuper operimento sicut

Dominus imperarat

Ex 40:18 posuit et testimonium in arca subditis infra vectibus et oraculum desuper

Ex 40:19 cumque intulisset arcam in tabernaculum adpendit ante eam velum ut

expleret Domini iussionem

Ex 40:20 posuit et mensam in tabernaculo testimonii ad plagam septentrionalem

extra velum

Ex 40:21 ordinatis coram propositionis panibus sicut praeceperat Dominus Mosi

Ex 40:22 posuit et candelabrum in tabernaculum testimonii e regione mensae in

parte australi

Ex 40:23 locatis per ordinem lucernis iuxta praeceptum Domini

Ex 40:24 posuit et altare aureum sub tecto testimonii contra velum

Ex 40:25 et adolevit super eo incensum aromatum sicut iusserat Dominus

Ex 40:26 posuit et tentorium in introitu tabernaculi

Ex 40:27 et altare holocausti in vestibulo testimonii offerens in eo holocaustum et

sacrificia ut Dominus imperarat

Ex 40:28 labrum quoque statuit inter tabernaculum testimonii et altare implens

illud aqua

Ex 40:29 laveruntque Moses et Aaron ac filii eius manus suas et pedes

Ex 40:30 cum ingrederentur tectum foederis et accederent ad altare sicut

praeceperat Dominus

Ex 40:31 erexit et atrium per gyrum tabernaculi et altaris ducto in introitu eius

tentorio postquam cuncta perfecta sunt

Ex 40:32 operuit nubes tabernaculum testimonii et gloria Domini implevit illud

Ex 40:33 nec poterat Moses ingredi tectum foederis nube operiente omnia et

maiestate Domini coruscante quia cuncta nubes operuerat

Ex 40:34 si quando nubes tabernaculum deserebat proficiscebantur filii Israhel per

turmas suas

Ex 40:35 si pendebat desuper manebant in eodem loco

Ex 40:36 nubes quippe Domini incubabat per diem tabernaculo et ignis in nocte

videntibus populis Israhel per cunctas mansiones suas

Leviticus

Le 1:1 vocavit autem Mosen et locutus est ei Dominus de tabernaculo testimonii

dicens

Le 1:2 loquere filiis Israhel et dices ad eos homo qui obtulerit ex vobis hostiam

Domino de pecoribus id est de bubus et ovibus offerens victimas

Le 1:3 si holocaustum fuerit eius oblatio ac de armento masculum inmaculatum

offeret ad ostium tabernaculi testimonii ad placandum sibi Dominum

Le 1:4 ponetque manus super caput hostiae et acceptabilis erit atque in

expiationem eius proficiens

Le 1:5 immolabitque vitulum coram Domino et offerent filii Aaron sacerdotes

sanguinem eius fundentes super altaris circuitum quod est ante ostium

tabernaculi

Le 1:6 detractaque pelle hostiae artus in frusta concident

Le 1:7 et subicient in altari ignem strue lignorum ante conposita

Le 1:8 et membra quae caesa sunt desuper ordinantes caput videlicet et cuncta

quae adherent iecori

Le 1:9 intestinis et pedibus lotis aqua adolebitque ea sacerdos super altare in

holocaustum et suavem odorem Domino

Le 1:10 quod si de pecoribus oblatio est de ovibus sive de capris holocaustum

anniculum et absque macula offeret

Le 1:11 immolabitque ad latus altaris quod respicit ad aquilonem coram Domino

sanguinem vero illius fundent super altare filii Aaron per circuitum

Le 1:12 dividentque membra caput et omnia quae adherent iecori et inponent

super ligna quibus subiciendus est ignis

Le 1:13 intestina vero et pedes lavabunt aqua et oblata omnia adolebit sacerdos

super altare in holocaustum et odorem suavissimum Domino

Le 1:14 sin autem de avibus holocausti oblatio fuerit Domino de turturibus et

pullis columbae

Le 1:15 offeret eam sacerdos ad altare et retorto ad collum capite ac rupto

vulneris loco decurrere faciet sanguinem super crepidinem altaris

Le 1:16 vesiculam vero gutturis et plumas proiciet propter altare ad orientalem

plagam in loco in quo cineres effundi solent

Le 1:17 confringetque ascellas eius et non secabit nec ferro dividet eam et

adolebit super altare lignis igne subposito holocaustum est et oblatio

suavissimi odoris Domino

Le 2:1 anima cum obtulerit oblationem sacrificii Domino simila erit eius oblatio

fundetque super eam oleum et ponet tus

Le 2:2 ac deferet ad filios Aaron sacerdotes quorum unus tollet pugillum

plenum similae et olei ac totum tus et ponet memoriale super altare in

odorem suavissimum Domino

Le 2:3 quod autem reliquum fuerit de sacrificio erit Aaron et filiorum eius

sanctum sanctorum de oblationibus Domini

Le 2:4 cum autem obtuleris sacrificium coctum in clibano de simila panes

scilicet absque fermento conspersos oleo et lagana azyma oleo lita

Le 2:5 si oblatio tua fuerit de sartagine similae conspersae oleo et absque

fermento

Le 2:6 divides eam minutatim et fundes supra oleum

Le 2:7 sin autem de craticula sacrificium aeque simila oleo conspergetur

Le 2:8 quam offeres Domino tradens manibus sacerdotis

Le 2:9 qui cum obtulerit eam tollet memoriale de sacrificio et adolebit super

altare in odorem suavitatis Domino

Le 2:10 quicquid autem reliquum est erit Aaron et filiorum eius sanctum

sanctorum de oblationibus Domini

Le 2:11 omnis oblatio quae offertur Domino absque fermento fiet nec quicquam

fermenti ac mellis adolebitur in sacrificio Domini

Le 2:12 primitias tantum eorum offeretis et munera super altare vero non

ponentur in odorem suavitatis

Le 2:13 quicquid obtuleris sacrificii sale condies nec auferes sal foederis Dei tui

de sacrificio tuo in omni oblatione offeres sal

Le 2:14 sin autem obtuleris munus primarum frugum tuarum Domino de spicis

adhuc virentibus torres eas igni et confringes in morem farris et sic

offeres primitias tuas Domino

Le 2:15 fundens supra oleum et tus inponens quia oblatio Domini est

Le 2:16 de qua adolebit sacerdos in memoriam muneris partem farris fracti et olei

ac totum tus

Le 3:1 quod si hostia pacificorum fuerit eius oblatio et de bubus voluerit offerre

marem sive feminam inmaculata offeret coram Domino

Le 3:2 ponetque manum super caput victimae suae quae immolabitur in introitu

tabernaculi fundentque filii Aaron sacerdotes sanguinem per circuitum

altaris

Le 3:3 et offerent de hostia pacificorum in oblationem Domini adipem qui

operit vitalia et quicquid pinguedinis intrinsecus est

Le 3:4 duos renes cum adipe quo teguntur ilia et reticulum iecoris cum

renunculis

Le 3:5 adolebuntque ea super altare in holocaustum lignis igne subposito in

oblationem suavissimi odoris Domino

Le 3:6 si vero de ovibus fuerit eius oblatio et pacificorum hostia sive masculum

sive feminam obtulerit inmaculata erunt

Le 3:7 si agnum obtulerit coram Domino

Le 3:8 ponet manum super caput victimae suae quae immolabitur in vestibulo

tabernaculi testimonii fundentque filii Aaron sanguinem eius per altaris

circuitum

Le 3:9 et offerent de pacificorum hostia sacrificium Domino adipem et caudam

totam

Le 3:10 cum renibus et pinguedinem quae operit ventrem atque universa vitalia

et utrumque renunculum cum adipe qui est iuxta ilia reticulumque iecoris

cum renunculis

Le 3:11 et adolebit ea sacerdos super altare in pabulum ignis et oblationis Domini

Le 3:12 si capra fuerit eius oblatio et obtulerit eam Domino

Le 3:13 ponet manum suam super caput eius immolabitque eam in introitu

tabernaculi testimonii et fundent filii Aaron sanguinem eius per altaris

circuitum

Le 3:14 tollentque ex ea in pastum ignis dominici adipem qui operit ventrem et

qui tegit universa vitalia

Le 3:15 duos renunculos cum reticulo qui est super eos iuxta ilia et arvinam

iecoris cum renunculis

Le 3:16 adolebitque ea sacerdos super altare in alimoniam ignis et suavissimi

odoris omnis adeps Domini erit

Le 3:17 iure perpetuo in generationibus et cunctis habitaculis vestris nec adipes

nec sanguinem omnino comedetis

Le 4:1 locutusque est Dominus ad Mosen dicens

Le 4:2 loquere filiis Israhel anima cum peccaverit per ignorantiam et de

universis mandatis Domini quae praecepit ut non fierent quippiam fecerit

Le 4:3 si sacerdos qui est unctus peccaverit delinquere faciens populum offeret

pro peccato suo vitulum inmaculatum Domino

Le 4:4 et adducet illum ad ostium tabernaculi testimonii coram Domino

ponetque manum super caput eius et immolabit eum Domino

Le 4:5 hauriet quoque de sanguine vituli inferens illud in tabernaculum

testimonii

Le 4:6 cumque intinxerit digitum in sanguinem asperget eo septies coram

Domino contra velum sanctuarii

Le 4:7 ponetque de eodem sanguine super cornua altaris thymiamatis gratissimi

Domino quod est in tabernaculo testimonii omnem autem reliquum

sanguinem fundet in basim altaris holocausti in introitu tabernaculi

Le 4:8 et adipem vituli auferet pro peccato tam eum qui operit vitalia quam

omnia quae intrinsecus sunt

Le 4:9 duos renunculos et reticulum quod est super eos iuxta ilia et adipem

iecoris cum renunculis

Le 4:10 sicut aufertur de vitulo hostiae pacificorum et adolebit ea super altare

holocausti

Le 4:11 pellem vero et omnes carnes cum capite et pedibus et intestinis et fimo

Le 4:12 et reliquo corpore efferet extra castra in locum mundum ubi cineres

effundi solent incendetque ea super lignorum struem quae in loco

effusorum cinerum cremabuntur

Le 4:13 quod si omnis turba Israhel ignoraverit et per inperitiam fecerit quod

contra mandatum Domini est

Le 4:14 et postea intellexerit peccatum suum offeret vitulum pro peccato

adducetque eum ad ostium tabernaculi

Le 4:15 et ponent seniores populi manus super caput eius coram Domino

immolatoque vitulo in conspectu Domini

Le 4:16 inferet sacerdos qui unctus est de sanguine eius in tabernaculum

testimonii

Le 4:17 tincto digito aspergens septies contra velum

Le 4:18 ponetque de eodem sanguine in cornibus altaris quod est coram Domino

in tabernaculo testimonii reliquum autem sanguinem fundet iuxta basim

altaris holocaustorum quod est in ostio tabernaculi testimonii

Le 4:19 omnemque eius adipem tollet et adolebit super altare

Le 4:20 sic faciens et de hoc vitulo quomodo fecit et prius et rogante pro eis

sacerdote propitius erit Dominus

Le 4:21 ipsum autem vitulum efferet extra castra atque conburet sicut et priorem

vitulum quia pro peccato est multitudinis

Le 4:22 si peccaverit princeps et fecerit unum e pluribus per ignorantiam quod

Domini lege prohibetur

Le 4:23 et postea intellexerit peccatum suum offeret hostiam Domino hircum de

capris inmaculatum

Le 4:24 ponetque manum suam super caput eius cumque immolaverit eum in

loco ubi solet mactari holocaustum coram Domino quia pro peccato est

Le 4:25 tinguet sacerdos digitum in sanguine hostiae pro peccato tangens cornua

altaris holocausti et reliquum fundens ad basim eius

Le 4:26 adipem vero adolebit supra sicut in victimis pacificorum fieri solet

rogabitque pro eo et pro peccato eius ac dimittetur ei

Le 4:27 quod si peccaverit anima per ignorantiam de populo terrae ut faciat

quicquam ex his quae Domini lege prohibentur atque delinquat

Le 4:28 et cognoverit peccatum suum offeret capram inmaculatam

Le 4:29 ponetque manum super caput hostiae quae pro peccato est et immolabit

eam in loco holocausti

Le 4:30 tolletque sacerdos de sanguine in digito suo et tangens cornua altaris

holocausti reliquum fundet ad basim eius

Le 4:31 omnem autem auferens adipem sicut auferri solet de victimis

pacificorum adolebit super altare in odorem suavitatis Domino

rogabitque pro eo et dimittetur ei

Le 4:32 sin autem de pecoribus obtulerit victimam pro peccato ovem scilicet

inmaculatam

Le 4:33 ponet manum super caput eius et immolabit eam in loco ubi solent

holocaustorum caedi hostiae

Le 4:34 sumetque sacerdos de sanguine eius digito suo et tangens cornua altaris

holocausti reliquum fundet ad basim eius

Le 4:35 omnem quoque auferens adipem sicut auferri solet adeps arietis qui

immolatur pro pacificis et cremabit super altare in incensum Domini

rogabitque pro eo et pro peccato eius et dimittetur illi

Le 5:1 si peccaverit anima et audierit vocem iurantis testisque fuerit quod aut

ipse vidit aut conscius est nisi indicaverit portabit iniquitatem suam

Le 5:2 anima quae tetigerit aliquid inmundum sive quod occisum a bestia est aut

per se mortuum vel quodlibet aliud reptile et oblita fuerit inmunditiae

suae rea est et deliquit

Le 5:3 et si tetigerit quicquam de inmunditia hominis iuxta omnem inpuritatem

qua pollui solet oblitaque cognoverit postea subiacebit delicto

Le 5:4 anima quae iuraverit et protulerit labiis suis ut vel male quid faceret vel

bene et id ipsum iuramento et sermone firmaverit oblitaque postea

intellexerit delictum suum

Le 5:5 agat paenitentiam pro peccato

Le 5:6 et offerat agnam de gregibus sive capram orabitque pro eo sacerdos et

pro peccato eius

Le 5:7 sin autem non potuerit offerre pecus offerat duos turtures vel duos pullos

columbarum Domino unum pro peccato et alterum in holocaustum

Le 5:8 dabitque eos sacerdoti qui primum offerens pro peccato retorquebit caput

eius ad pinnulas ita ut collo hereat et non penitus abrumpatur

Le 5:9 et asperget de sanguine eius parietem altaris quicquid autem reliquum

fuerit faciet destillare ad fundamentum eius quia pro peccato est

Le 5:10 alterum vero adolebit holocaustum ut fieri solet rogabitque pro eo

sacerdos et pro peccato eius et dimittetur ei

Le 5:11 quod si non quiverit manus eius offerre duos turtures vel duos pullos

columbae offeret pro peccato similam partem oephi decimam non mittet

in eam oleum nec turis aliquid inponet quia pro peccato est

Le 5:12 tradetque eam sacerdoti qui plenum ex toto pugillum hauriens cremabit

super altare in monumentum eius qui obtulit

Le 5:13 rogans pro illo et expians reliquam vero partem ipse habebit in munere

Le 5:14 locutus est Dominus ad Mosen dicens

Le 5:15 anima si praevaricans caerimonias per errorem in his quae Domino sunt

sanctificata peccaverit offeret pro delicto suo arietem inmaculatum de

gregibus qui emi potest duobus siclis iuxta pondus sanctuarii

Le 5:16 ipsumque quod intulit damni restituet et quintam partem ponet supra

tradens sacerdoti qui rogabit pro eo offerens arietem et dimittetur ei

Le 5:17 anima si peccaverit per ignorantiam feceritque unum ex his quae Domini

lege prohibentur et peccati rea intellexerit iniquitatem suam

Le 5:18 offeret arietem inmaculatum de gregibus sacerdoti iuxta mensuram

aestimationemque peccati qui orabit pro eo quod nesciens fecerit et

dimittetur ei

Le 5:19 quia per errorem deliquit in Dominum

Le 6:1 locutus est Dominus ad Mosen dicens

Le 6:2 anima quae peccaverit et contempto Domino negaverit depositum

proximo suo quod fidei eius creditum fuerat vel vi aliquid extorserit aut

calumniam fecerit

Le 6:3 sive rem perditam invenerit et infitians insuper peierarit et quodlibet

aliud ex pluribus fecerit in quibus peccare solent homines

Le 6:4 convicta delicti reddet

Le 6:5 omnia quae per fraudem voluit obtinere integra et quintam insuper

partem domino cui damnum intulerat

Le 6:6 pro peccato autem suo offeret arietem inmaculatum de grege et dabit

eum sacerdoti iuxta aestimationem mensuramque delicti

Le 6:7 qui rogabit pro eo coram Domino et dimittetur illi pro singulis quae

faciendo peccaverit

Le 6:8 locutus est Dominus ad Mosen dicens

Le 6:9 praecipe Aaron et filiis eius haec est lex holocausti cremabitur in altari

tota nocte usque mane ignis ex eodem altari erit

Le 6:10 vestietur sacerdos tunica et feminalibus lineis tolletque cineres quos

vorans ignis exusit et ponens iuxta altare

Le 6:11 spoliabitur prioribus vestimentis indutusque aliis efferet eos extra castra

et in loco mundissimo usque ad favillam consumi faciet

Le 6:12 ignis autem in altari semper ardebit quem nutriet sacerdos subiciens

ligna mane per singulos dies et inposito holocausto desuper adolebit

adipes pacificorum

Le 6:13 ignis est iste perpetuus qui numquam deficiet in altari

Le 6:14 haec est lex sacrificii et libamentorum quae offerent filii Aaron coram

Domino et coram altari

Le 6:15 tollet sacerdos pugillum similae quae conspersa est oleo et totum tus

quod super similam positum est adolebitque illud in altari in

monumentum odoris suavissimi Domino

Le 6:16 reliquam autem partem similae comedet Aaron cum filiis suis absque

fermento et comedet in loco sancto atrii tabernaculi

Le 6:17 ideo autem non fermentabitur quia pars eius in Domini offertur incensum

sanctum sanctorum erit sicut pro peccato atque delicto

Le 6:18 mares tantum stirpis Aaron comedent illud legitimum ac sempiternum

est in generationibus vestris de sacrificiis Domini omnis qui tetigerit illa

sanctificabitur

Le 6:19 et locutus est Dominus ad Mosen dicens

Le 6:20 haec est oblatio Aaron et filiorum eius quam offerre debent Domino in

die unctionis suae decimam partem oephi offerent similae in sacrificio

sempiterno medium eius mane et medium vespere

Le 6:21 quae in sartagine oleo conspersa frigetur offeret autem eam calidam in

odorem suavissimum Domino

Le 6:22 sacerdos qui patri iure successerit et tota cremabitur in altari

Le 6:23 omne enim sacrificium sacerdotum igne consumetur nec quisquam

comedet ex eo

Le 6:24 locutus est Dominus ad Mosen dicens

Le 6:25 loquere Aaron et filiis eius ista est lex hostiae pro peccato in loco ubi

offertur holocaustum immolabitur coram Domino sanctum sanctorum est

Le 6:26 sacerdos qui offert comedet eam in loco sancto in atrio tabernaculi

Le 6:27 quicquid tetigerit carnes eius sanctificabitur si de sanguine illius vestis

fuerit aspersa lavabitur in loco sancto

Le 6:28 vas autem fictile in quo cocta est confringetur quod si vas aeneum fuerit

defricabitur et lavabitur aqua

Le 6:29 omnis masculus de genere sacerdotali vescetur carnibus eius quia

sanctum sanctorum est

Le 6:30 hostia enim quae caeditur pro peccato cuius sanguis infertur in

tabernaculum testimonii ad expiandum in sanctuario non comedetur sed

conburetur igni

Le 7:1 haec quoque est lex hostiae pro delicto sancta sanctorum est

Le 7:2 idcirco ubi immolatur holocaustum mactabitur et victima pro delicto

sanguis eius per gyrum fundetur altaris

Le 7:3 offerent ex ea caudam et adipem qui operit vitalia

Le 7:4 duos renunculos et pinguedinem quae iuxta ilia est reticulumque iecoris

cum renunculis

Le 7:5 et adolebit ea sacerdos super altare incensum est Domini pro delicto

Le 7:6 omnis masculus de sacerdotali genere in loco sancto vescetur his

carnibus quia sanctum sanctorum est

Le 7:7 sicut pro peccato offertur hostia ita et pro delicto utriusque hostiae lex

una erit ad sacerdotem qui eam obtulerit pertinebit

Le 7:8 sacerdos qui offert holocausti victimam habebit pellem eius

Le 7:9 et omne sacrificium similae quod coquitur in clibano et quicquid in

craticula vel in sartagine praeparatur eius erit sacerdotis a quo offertur

Le 7:10 sive oleo conspersa sive arida fuerit cunctis filiis Aaron aequa mensura

per singulos dividetur

Le 7:11 haec est lex hostiae pacificorum quae offertur Domino

Le 7:12 si pro gratiarum actione fuerit oblatio offerent panes absque fermento

conspersos oleo et lagana azyma uncta oleo coctamque similam et

collyridas olei admixtione conspersas

Le 7:13 panes quoque fermentatos cum hostia gratiarum quae immolatur pro

pacificis

Le 7:14 ex quibus unus pro primitiis offeretur Domino et erit sacerdotis qui

fundet hostiae sanguinem

Le 7:15 cuius carnes eadem comedentur die nec remanebit ex eis quicquam

usque mane

Le 7:16 si voto vel sponte quisquam obtulerit hostiam eadem similiter edetur die

sed et si quid in crastinum remanserit vesci licitum est

Le 7:17 quicquid autem tertius invenerit dies ignis absumet

Le 7:18 si quis de carnibus victimae pacificorum die tertio comederit irrita fiet

oblatio nec proderit offerenti quin potius quaecumque anima tali se

edulio contaminarit praevaricationis rea erit

Le 7:19 caro quae aliquid tetigerit inmundum non comedetur sed conburetur igni

qui fuerit mundus vescetur ea

Le 7:20 anima polluta quae ederit de carnibus hostiae pacificorum quae oblata est

Domino peribit de populis suis

Le 7:21 et quae tetigerit inmunditiam hominis vel iumenti sive omnis rei quae

polluere potest et comederit de huiuscemodi carnibus interibit de populis

suis

Le 7:22 locutusque est Dominus ad Mosen dicens

Le 7:23 loquere filiis Israhel adipem bovis et ovis et caprae non comedetis

Le 7:24 adipem cadaveris morticini et eius animalis quod a bestia captum est

habebitis in usus varios

Le 7:25 si quis adipem qui offerri debet in incensum Domini comederit peribit de

populo suo

Le 7:26 sanguinem quoque omnis animalis non sumetis in cibo tam de avibus

quam de pecoribus

Le 7:27 omnis anima quae ederit sanguinem peribit de populis suis

Le 7:28 locutus est Dominus ad Mosen dicens

Le 7:29 loquere filiis Israhel qui offert victimam pacificorum Domino offerat

simul et sacrificium id est libamenta eius

Le 7:30 tenebit manibus adipem hostiae et pectusculum cumque ambo oblata

Domino consecrarit tradet sacerdoti

Le 7:31 qui adolebit adipem super altare pectusculum autem erit Aaron et

filiorum eius

Le 7:32 armus quoque dexter de pacificorum hostiis cedet in primitias sacerdotis

Le 7:33 qui obtulerit sanguinem et adipem filiorum Aaron ipse habebit et armum

dextrum in portione sua

Le 7:34 pectusculum enim elationis et armum separationis tuli a filiis Israhel de

hostiis eorum pacificis et dedi Aaron sacerdoti ac filiis eius lege perpetua

ab omni populo Israhel

Le 7:35 haec est unctio Aaron et filiorum eius in caerimoniis Domini die qua

obtulit eos Moses ut sacerdotio fungerentur

Le 7:36 et quae praecepit dari eis Dominus a filiis Israhel religione perpetua in

generationibus suis

Le 7:37 ista est lex holocausti et sacrificii pro peccato atque delicto et pro

consecratione et pacificorum victimis

Le 7:38 quas constituit Dominus Mosi in monte Sinai quando mandavit filiis

Israhel ut offerrent oblationes suas Domino in deserto Sinai

Le 8:1 locutusque est Dominus ad Mosen dicens

Le 8:2 tolle Aaron cum filiis suis vestes eorum et unctionis oleum vitulum pro

peccato duos arietes canistrum cum azymis

Le 8:3 et congregabis omnem coetum ad ostium tabernaculi

Le 8:4 fecit Moses ut Dominus imperarat congregataque omni turba ante fores

Le 8:5 ait iste est sermo quem iussit Dominus fieri

Le 8:6 statimque obtulit Aaron et filios eius cumque lavisset eos

Le 8:7 vestivit pontificem subucula linea accingens eum balteo et induens

tunica hyacinthina et desuper umerale inposuit

Le 8:8 quod adstringens cingulo aptavit rationali in quo erat doctrina et veritas

Le 8:9 cidarim quoque texit caput et super eam contra frontem posuit

lamminam auream consecratam in sanctificationem sicut praeceperat ei

Dominus

Le 8:10 tulit et unctionis oleum quo levit tabernaculum cum omni supellectili sua

Le 8:11 cumque sanctificans aspersisset altare septem vicibus unxit illud et

omnia vasa eius labrumque cum basi sua sanctificavit oleo

Le 8:12 quod fundens super caput Aaron unxit eum et consecravit

Le 8:13 filios quoque eius oblatos vestivit tunicis lineis et cinxit balteo

inposuitque mitras ut iusserat Dominus

Le 8:14 obtulit et vitulum pro peccato cumque super caput eius posuissent Aaron

et filii eius manus suas

Le 8:15 immolavit eum hauriens sanguinem et tincto digito tetigit cornua altaris

per gyrum quo expiato et sanctificato fudit reliquum sanguinem ad

fundamenta eius

Le 8:16 adipem autem qui erat super vitalia et reticulum iecoris duosque

renunculos cum arvinulis suis adolevit super altare

Le 8:17 vitulum cum pelle carnibus et fimo cremans extra castra sicut

praeceperat Dominus

Le 8:18 obtulit et arietem in holocaustum super cuius caput cum inposuissent

Aaron et filii eius manus suas

Le 8:19 immolavit eum et fudit sanguinem eius per altaris circuitum

Le 8:20 ipsumque arietem in frusta concidens caput eius et artus et adipem

adolevit igni

Le 8:21 lotis prius intestinis et pedibus totumque simul arietem incendit super

altare eo quod esset holocaustum suavissimi odoris Domino sicut

praeceperat ei

Le 8:22 obtulit et arietem secundum in consecrationem sacerdotum posueruntque

super caput illius Aaron et filii eius manus suas

Le 8:23 quem cum immolasset Moses sumens de sanguine tetigit extremum

auriculae dextrae Aaron et pollicem manus eius dextrae similiter et pedis

Le 8:24 obtulit et filios Aaron cumque de sanguine arietis immolati tetigisset

extremum auriculae singulorum dextrae et pollices manus ac pedis dextri

reliquum fudit super altare per circuitum

Le 8:25 adipem vero et caudam omnemque pinguedinem quae operit intestina

reticulumque iecoris et duos renes cum adipibus suis et armo dextro

separavit

Le 8:26 tollens autem de canistro azymorum quod erat coram Domino panem

absque fermento et collyridam conspersam oleo laganumque posuit

super adipes et armum dextrum

Le 8:27 tradens simul omnia Aaron et filiis eius qui postquam levaverunt ea

coram Domino

Le 8:28 rursum suscepta de manibus eorum adolevit super altare holocausti eo

quod consecrationis esset oblatio in odorem suavitatis sacrificii Domini

Le 8:29 tulit et pectusculum elevans illud coram Domino de ariete consecrationis

in partem suam sicut praeceperat ei Dominus

Le 8:30 adsumensque unguentum et sanguinem qui erat in altari aspersit super

Aaron et vestimenta eius et super filios illius ac vestes eorum

Le 8:31 cumque sanctificasset eos in vestitu suo praecepit eis dicens coquite

carnes ante fores tabernaculi et ibi comedite eas panes quoque

consecrationis edite qui positi sunt in canistro sicut praecepit mihi dicens

Aaron et filii eius comedent eos

Le 8:32 quicquid autem reliquum fuerit de carne et panibus ignis absumet

Le 8:33 de ostio quoque tabernaculi non exibitis septem diebus usque ad diem

quo conplebitur tempus consecrationis vestrae septem enim diebus

finitur consecratio

Le 8:34 sicut et inpraesentiarum factum est ut ritus sacrificii conpleretur

Le 8:35 die ac nocte manebitis in tabernaculo observantes custodias Domini ne

moriamini sic enim mihi praeceptum est

Le 8:36 feceruntque Aaron et filii eius cuncta quae locutus est Dominus per

manum Mosi

Le 9:1 facto autem octavo die vocavit Moses Aaron et filios eius ac maiores

natu Israhel dixitque ad Aaron

Le 9:2 tolle de armento vitulum pro peccato et arietem in holocaustum

utrumque inmaculatos et offer illos coram Domino

Le 9:3 et ad filios Israhel loqueris tollite hircum pro peccato et vitulum atque

agnum anniculos et sine macula in holocaustum

Le 9:4 bovem et arietem pro pacificis et immolate eos coram Domino in

sacrificio singulorum similam oleo conspersam offerentes hodie enim

Dominus apparebit vobis

Le 9:5 tulerunt ergo cuncta quae iusserat Moses ad ostium tabernaculi ubi cum

omnis staret multitudo

Le 9:6 ait Moses iste est sermo quem praecepit Dominus facite et apparebit

vobis gloria eius

Le 9:7 dixit et ad Aaron accede ad altare et immola pro peccato tuo offer

holocaustum et deprecare pro te et pro populo cumque mactaveris

hostiam populi ora pro eo sicut praecepit Dominus

Le 9:8 statimque Aaron accedens ad altare immolavit vitulum pro peccato suo

Le 9:9 cuius sanguinem obtulerunt ei filii sui in quo tinguens digitum tetigit

cornua altaris et fudit residuum ad basim eius

Le 9:10 adipemque et renunculos ac reticulum iecoris quae sunt pro peccato

adolevit super altare sicut praeceperat Dominus Mosi

Le 9:11 carnes vero et pellem eius extra castra conbusit igni

Le 9:12 immolavit et holocausti victimam obtuleruntque ei filii sui sanguinem

eius quem fudit per altaris circuitum

Le 9:13 ipsam etiam hostiam in frusta concisam cum capite et membris singulis

obtulerunt quae omnia super altare cremavit igni

Le 9:14 lotis prius aqua intestinis et pedibus

Le 9:15 et pro peccato populi offerens mactavit hircum expiatoque altari

Le 9:16 fecit holocaustum

Le 9:17 addens in sacrificio libamenta quae pariter offeruntur et adolens ea super

altare absque caerimoniis holocausti matutini

Le 9:18 immolavit et bovem atque arietem hostias pacificas populi obtuleruntque

ei filii sui sanguinem quem fudit super altare in circuitu

Le 9:19 adipes autem bovis et caudam arietis renunculosque cum adipibus suis et

reticulum iecoris

Le 9:20 posuerunt super pectora cumque cremati essent adipes in altari

Le 9:21 pectora eorum et armos dextros separavit Aaron elevans coram Domino

sicut praeceperat Moses

Le 9:22 et tendens manum contra populum benedixit eis sicque conpletis hostiis

pro peccato et holocaustis et pacificis descendit

Le 9:23 ingressi autem Moses et Aaron tabernaculum testimonii et deinceps

egressi benedixerunt populo apparuitque gloria Domini omni multitudini

Le 9:24 et ecce egressus ignis a Domino devoravit holocaustum et adipes qui

erant super altare quod cum vidissent turbae laudaverunt Dominum

ruentes in facies suas

Le 10:1 arreptisque Nadab et Abiu filii Aaron turibulis posuerunt ignem et

incensum desuper offerentes coram Domino ignem alienum quod eis

praeceptum non erat

Le 10:2 egressusque ignis a Domino devoravit eos et mortui sunt coram Domino

Le 10:3 dixitque Moses ad Aaron hoc est quod locutus est Dominus sanctificabor

in his qui adpropinquant mihi et in conspectu omnis populi glorificabor

quod audiens tacuit Aaron

Le 10:4 vocatis autem Moses Misahel et Elsaphan filios Ozihel patrui Aaron ait

ad eos ite et colligite fratres vestros de conspectu sanctuarii et asportate

extra castra

Le 10:5 confestimque pergentes tulerunt eos sicut iacebant vestitos lineis tunicis

et eiecerunt foras ut sibi fuerat imperatum

Le 10:6 locutus est Moses ad Aaron et ad Eleazar atque Ithamar filios eius capita

vestra nolite nudare et vestimenta nolite scindere ne forte moriamini et

super omnem coetum oriatur indignatio fratres vestri et omnis domus

Israhel plangant incendium quod Dominus suscitavit

Le 10:7 vos autem non egredimini fores tabernaculi alioquin peribitis oleum

quippe sanctae unctionis est super vos qui fecerunt omnia iuxta

praeceptum Mosi

Le 10:8 dixit quoque Dominus ad Aaron

Le 10:9 vinum et omne quod inebriare potest non bibetis tu et filii tui quando

intratis tabernaculum testimonii ne moriamini quia praeceptum est

sempiternum in generationes vestras

Le 10:10 et ut habeatis scientiam discernendi inter sanctum et profanum inter

pollutum et mundum

Le 10:11 doceatisque filios Israhel omnia legitima mea quae locutus est Dominus

ad eos per manum Mosi

Le 10:12 locutusque est Moses ad Aaron et ad Eleazar atque Ithamar filios eius

qui residui erant tollite sacrificium quod remansit de oblatione Domini et

comedite illud absque fermento iuxta altare quia sanctum sanctorum est

Le 10:13 comedetis autem in loco sancto quod datum est tibi et filiis tuis de

oblationibus Domini sicut praeceptum est mihi

Le 10:14 pectusculum quoque quod oblatum est et armum qui separatus est edetis

in loco mundissimo tu et filii tui ac filiae tuae tecum tibi enim ac liberis

tuis reposita sunt de hostiis salutaribus filiorum Israhel

Le 10:15 eo quod armum et pectus et adipes qui cremantur in altari elevaverint

coram Domino et pertineant ad te et ad filios tuos lege perpetua sicut

praecepit Dominus

Le 10:16 inter haec hircum qui oblatus fuerat pro peccato cum quaereret Moses

exustum repperit iratusque contra Eleazar et Ithamar filios Aaron qui

remanserant ait

Le 10:17 cur non comedistis hostiam pro peccato in loco sancto quae sancta

sanctorum est et data vobis ut portetis iniquitatem multitudinis et rogetis

pro ea in conspectu Domini

Le 10:18 praesertim cum de sanguine illius non sit inlatum intra sancta et

comedere eam debueritis in sanctuario sicut praeceptum est mihi

Le 10:19 respondit Aaron oblata est hodie victima pro peccato et holocaustum

coram Domino mihi autem accidit quod vides quomodo potui comedere

eam aut placere Domino in caerimoniis mente lugubri

Le 10:20 quod cum audisset Moses recepit satisfactionem

Le 11:1 locutus est Dominus ad Mosen et Aaron dicens

Le 11:2 dicite filiis Israhel haec sunt animalia quae comedere debetis de cunctis

animantibus terrae

Le 11:3 omne quod habet divisam ungulam et ruminat in pecoribus comedetis

Le 11:4 quicquid autem ruminat quidem et habet ungulam sed non dividit eam

sicut camelus et cetera non comedetis illud et inter inmunda reputabitis

Le 11:5 chyrogryllius qui ruminat ungulamque non dividit inmundus est

Le 11:6 lepus quoque nam et ipse ruminat sed ungulam non dividit

Le 11:7 et sus qui cum ungulam dividat non ruminat

Le 11:8 horum carnibus non vescemini nec cadavera contingetis quia inmunda

sunt vobis

Le 11:9 haec sunt quae gignuntur in aquis et vesci licitum est omne quod habet

pinnulas et squamas tam in mari quam in fluminibus et stagnis comedetis

Le 11:10 quicquid autem pinnulas et squamas non habet eorum quae in aquis

moventur et vivunt abominabile vobis

Le 11:11 et execrandum erit carnes eorum non comedetis et morticina vitabitis

Le 11:12 cuncta quae non habent pinnulas et squamas in aquis polluta erunt

Le 11:13 haec sunt quae de avibus comedere non debetis et vitanda sunt vobis

aquilam et grypem et alietum

Le 11:14 milvum ac vulturem iuxta genus suum

Le 11:15 et omne corvini generis in similitudinem suam

Le 11:16 strutionem et noctuam et larum et accipitrem iuxta genus suum

Le 11:17 bubonem et mergulum et ibin

Le 11:18 cycnum et onocrotalum et porphirionem

Le 11:19 erodionem et charadrion iuxta genus suum opupam quoque et

vespertilionem

Le 11:20 omne de volucribus quod graditur super quattuor pedes abominabile erit

vobis

Le 11:21 quicquid autem ambulat quidem super quattuor pedes sed habet longiora

retro crura per quae salit super terram

Le 11:22 comedere debetis ut est brucus in genere suo et attacus atque

ophiomachus ac lucusta singula iuxta genus suum

Le 11:23 quicquid autem ex volucribus quattuor tantum habet pedes execrabile erit

vobis

Le 11:24 et quicumque morticina eorum tetigerit polluetur et erit inmundus usque

ad vesperum

Le 11:25 et si necesse fuerit ut portet quippiam horum mortuum lavabit vestimenta

sua et inmundus erit usque ad solis occasum

Le 11:26 omne animal quod habet quidem ungulam sed non dividit eam nec

ruminat inmundum erit et quicquid tetigerit illud contaminabitur

Le 11:27 quod ambulat super manus ex cunctis animantibus quae incedunt

quadrupedia inmundum erit qui tetigerit morticina eorum polluetur usque

ad vesperum

Le 11:28 et qui portaverit huiuscemodi cadavera lavabit vestimenta sua et

inmundus erit usque ad vesperum quia omnia haec inmunda sunt vobis

Le 11:29 hoc quoque inter polluta reputabitur de his quae moventur in terra

mustela et mus et corcodillus singula iuxta genus suum

Le 11:30 migale et cameleon et stelio ac lacerta et talpa

Le 11:31 omnia haec inmunda sunt qui tetigerit morticina eorum inmundus erit

usque ad vesperum

Le 11:32 et super quod ceciderit quicquam de morticinis eorum polluetur tam vas

ligneum et vestimentum quam pelles et cilicia et in quocumque fit opus

tinguentur aqua et polluta erunt usque ad vesperum et sic postea

mundabuntur

Le 11:33 vas autem fictile in quo horum quicquam intro ceciderit polluetur et

idcirco frangendum est

Le 11:34 omnis cibus quem comeditis si fusa fuerit super eum aqua inmundus erit

et omne liquens quod bibitur de universo vase inmundum erit

Le 11:35 et quicquid de morticinis istiusmodi ceciderit super illud inmundum erit

sive clibani sive cytropodes destruentur et inmundi erunt

Le 11:36 fontes vero et cisternae et omnis aquarum congregatio munda erit qui

morticinum eorum tetigerit polluetur

Le 11:37 si ceciderint super sementem non polluent eam

Le 11:38 sin autem quispiam aqua sementem perfuderit et postea morticinis tacta

fuerit ilico polluetur

Le 11:39 si mortuum fuerit animal quod licet vobis comedere qui cadaver eius

tetigerit inmundus erit usque ad vesperum

Le 11:40 et qui comederit ex eo quippiam sive portaverit lavabit vestimenta sua et

inmundus erit usque ad vesperum

Le 11:41 omne quod reptat super terram abominabile erit nec adsumetur in cibum

Le 11:42 quicquid super pectus quadrupes graditur et multos habet pedes sive per

humum trahitur non comedetis quia abominabile est

Le 11:43 nolite contaminare animas vestras nec tangatis quicquam eorum ne

inmundi sitis

Le 11:44 ego enim sum Dominus Deus vester sancti estote quoniam et ego sanctus

sum ne polluatis animas vestras in omni reptili quod movetur super

terram

Le 11:45 ego sum Dominus qui eduxi vos de terra Aegypti ut essem vobis in

Deum sancti eritis quia et ego sanctus sum

Le 11:46 ista est lex animantium et volucrum et omnis animae viventis quae

movetur in aqua et reptat in terra

Le 11:47 ut differentias noveritis mundi et inmundi et sciatis quid comedere et

quid respuere debeatis

Le 12:1 locutus est Dominus ad Mosen dicens

Le 12:2 loquere filiis Israhel et dices ad eos mulier si suscepto semine pepererit

masculum inmunda erit septem diebus iuxta dies separationis menstruae

Le 12:3 et die octavo circumcidetur infantulus

Le 12:4 ipsa vero triginta tribus diebus manebit in sanguine purificationis suae

omne sanctum non tanget nec ingredietur sanctuarium donec impleantur

dies purificationis eius

Le 12:5 sin autem feminam pepererit inmunda erit duabus ebdomadibus iuxta

ritum fluxus menstrui et sexaginta ac sex diebus manebit in sanguine

purificationis suae

Le 12:6 cumque expleti fuerint dies purificationis eius pro filio sive pro filia

deferet agnum anniculum in holocaustum et pullum columbae sive

turturem pro peccato ad ostium tabernaculi testimonii et tradet sacerdoti

Le 12:7 qui offeret illa coram Domino et rogabit pro ea et sic mundabitur a

profluvio sanguinis sui ista est lex parientis masculum ac feminam

Le 12:8 quod si non invenerit manus eius nec potuerit offerre agnum sumet duos

turtures vel duos pullos columbae unum in holocaustum et alterum pro

peccato orabitque pro ea sacerdos et sic mundabitur

Le 13:1 locutus est Dominus ad Mosen et Aaron dicens

Le 13:2 homo in cuius carne et cute ortus fuerit diversus color sive pustula aut

quasi lucens quippiam id est plaga leprae adducetur ad Aaron

sacerdotem vel ad unum quemlibet filiorum eius

Le 13:3 qui cum viderit lepram in cute et pilos in album mutatos colorem

ipsamque speciem leprae humiliorem cute et carne reliqua plaga leprae

est et ad arbitrium eius separabitur

Le 13:4 sin autem lucens candor fuerit in cute nec humilior carne reliqua et pili

coloris pristini recludet eum sacerdos septem diebus

Le 13:5 et considerabit die septimo et siquidem lepra ultra non creverit nec

transierit in cute priores terminos rursum includet eum septem diebus

aliis

Le 13:6 et die septimo contemplabitur si obscurior fuerit lepra et non creverit in

cute mundabit eum quia scabies est lavabitque homo vestimenta sua et

mundus erit

Le 13:7 quod si postquam a sacerdote visus est et redditus munditiae iterum lepra

creverit adducetur ad eum

Le 13:8 et inmunditiae condemnabitur

Le 13:9 plaga leprae si fuerit in homine adducetur ad sacerdotem

Le 13:10 et videbit eum cumque color albus in cute fuerit et capillorum mutarit

aspectum ipsa quoque caro viva apparuerit

Le 13:11 lepra vetustissima iudicabitur atque inolita cuti contaminabit itaque eum

sacerdos et non recludet quia perspicue inmunditia est

Le 13:12 sin autem effloruerit discurrens lepra in cute et operuerit omnem carnem

a capite usque ad pedes quicquid sub aspectu oculorum cadit

Le 13:13 considerabit eum sacerdos et teneri lepra mundissima iudicabit eo quod

omnis in candorem versa sit et idcirco homo mundus erit

Le 13:14 quando vero caro vivens in eo apparuerit

Le 13:15 tunc sacerdotis iudicio polluetur et inter inmundos reputabitur caro enim

viva si lepra aspergatur inmunda est

Le 13:16 quod si rursum versa fuerit in alborem et totum hominem operuerit

Le 13:17 considerabit eum sacerdos et mundum esse decernet

Le 13:18 caro et cutis in qua ulcus natum est et sanatum

Le 13:19 et in loco ulceris cicatrix apparuerit alba sive subrufa adducetur homo ad

sacerdotem

Le 13:20 qui cum viderit locum leprae humiliorem carne reliqua et pilos versos in

candorem contaminabit eum plaga enim leprae orta est in ulcere

Le 13:21 quod si pilus coloris est pristini et cicatrix subobscura et vicina carne non

est humilior recludet eum septem diebus

Le 13:22 et siquidem creverit adiudicabit eum leprae

Le 13:23 sin autem steterit in loco suo ulceris est cicatrix et homo mundus erit

Le 13:24 caro et cutis quam ignis exuserit et sanata albam sive rufam habuerit

cicatricem

Le 13:25 considerabit eam sacerdos et ecce versa est in alborem et locus eius

reliqua cute humilior contaminabit eum quia plaga leprae in cicatrice

orta est

Le 13:26 quod si pilorum color non fuerit inmutatus nec humilior plaga carne

reliqua et ipsa leprae species fuerit subobscura recludet eum septem

diebus

Le 13:27 et die septimo contemplabitur si creverit in cute lepra contaminabit eum

Le 13:28 sin autem in loco suo candor steterit non satis clarus plaga conbustionis

est et idcirco mundabitur quia cicatrix est conbusturae

Le 13:29 vir sive mulier in cuius capite vel barba germinarit lepra videbit eos

sacerdos

Le 13:30 et siquidem humilior fuerit locus carne reliqua et capillus flavus

solitoque subtilior contaminabit eos quia lepra capitis ac barbae est

Le 13:31 sin autem viderit et locum maculae aequalem vicinae carni et capillum

nigrum recludet eos septem diebus

Le 13:32 et die septimo intuebitur si non creverit macula et capillus sui coloris est

et locus plagae carni reliquae aequalis

Le 13:33 radetur homo absque loco maculae et includetur septem diebus aliis

Le 13:34 si die septimo visa fuerit stetisse plaga in loco suo nec humilior carne

reliqua mundabit eum lotisque vestibus mundus erit

Le 13:35 sin autem post emundationem rursus creverit macula in cute

Le 13:36 non quaeret amplius utrum capillus in flavum colorem sit commutatus

quia aperte inmundus est

Le 13:37 porro si steterit macula et capilli nigri fuerint noverit hominem esse

sanatum et confidenter eum pronuntiet mundum

Le 13:38 vir et mulier in cuius cute candor apparuerit

Le 13:39 intuebitur eos sacerdos si deprehenderit subobscurum alborem lucere in

cute sciat non esse lepram sed maculam coloris candidi et hominem

mundum

Le 13:40 vir de cuius capite capilli fluunt calvus ac mundus est

Le 13:41 et si a fronte ceciderint pili recalvaster et mundus est

Le 13:42 sin autem in calvitio sive in recalvatione albus vel rufus color fuerit

exortus

Le 13:43 et hoc sacerdos viderit condemnabit eum haut dubiae leprae quae orta est

in calvitio

Le 13:44 quicumque ergo maculatus fuerit lepra et separatus ad arbitrium

sacerdotis

Le 13:45 habebit vestimenta dissuta caput nudum os veste contectum

contaminatum ac sordidum se clamabit

Le 13:46 omni tempore quo leprosus est et inmundus solus habitabit extra castra

Le 13:47 vestis lanea sive linea quae lepram habuerit

Le 13:48 in stamine atque subtemine aut certe pellis vel quicquid ex pelle

confectum est

Le 13:49 si alba aut rufa macula fuerit infecta lepra reputabitur ostendeturque

sacerdoti

Le 13:50 qui consideratam recludet septem diebus

Le 13:51 et die septimo rursus aspiciens si crevisse deprehenderit lepra

perseverans est pollutum iudicabit vestimentum et omne in quo fuerit

inventa

Le 13:52 et idcirco conburetur flammis

Le 13:53 quod si eam viderit non crevisse

Le 13:54 praecipiet et lavabunt id in quo lepra est recludetque illud septem diebus

aliis

Le 13:55 et cum viderit faciem quidem pristinam non reversam nec tamen crevisse

lepram inmundum iudicabit et igne conburet eo quod infusa sit in

superficie vestimenti vel per totum lepra

Le 13:56 sin autem obscurior fuerit locus leprae postquam vestis est lota abrumpet

eum et a solido dividet

Le 13:57 quod si ultra apparuerit in his locis quae prius inmaculata erant lepra

volatilis et vaga debet igne conburi

Le 13:58 si cessaverit lavabit ea quae pura sunt secundo et munda erunt

Le 13:59 ista est lex leprae vestimenti lanei et linei staminis atque subteminis

omnisque supellectilis pelliciae quomodo mundari debeat vel

contaminari

Le 14:1 locutusque est Dominus ad Mosen dicens

Le 14:2 hic est ritus leprosi quando mundandus est adducetur ad sacerdotem

Le 14:3 qui egressus e castris cum invenerit lepram esse mundatam

Le 14:4 praecipiet ei qui purificatur ut offerat pro se duos passeres vivos quos

vesci licitum est et lignum cedrinum vermiculumque et hysopum

Le 14:5 et unum e passeribus immolari iubebit in vase fictili super aquas viventes

Le 14:6 alium autem vivum cum ligno cedrino et cocco et hysopo tinguet in

sanguine passeris immolati

Le 14:7 quo asperget illum qui mundandus est septies ut iure purgetur et dimittet

passerem vivum ut in agrum avolet

Le 14:8 cumque laverit homo vestimenta sua radet omnes pilos corporis et

lavabitur aqua purificatusque ingredietur castra ita dumtaxat ut maneat

extra tabernaculum suum septem diebus

Le 14:9 et die septimo radat capillos capitis barbamque et supercilia ac totius

corporis pilos et lotis rursum vestibus et corpore

Le 14:10 die octavo adsumet duos agnos inmaculatos et ovem anniculam absque

macula et tres decimas similae in sacrificium quae conspersa sit oleo et

seorsum olei sextarium

Le 14:11 cumque sacerdos purificans hominem statuerit eum et haec omnia coram

Domino in ostio tabernaculi testimonii

Le 14:12 tollet agnum et offeret eum pro delicto oleique sextarium et oblatis ante

Dominum omnibus

Le 14:13 immolabit agnum ubi immolari solet hostia pro peccato et holocaustum

id est in loco sancto sicut enim pro peccato ita et pro delicto ad

sacerdotem pertinet hostia sancta sanctorum est

Le 14:14 adsumensque sacerdos de sanguine hostiae quae immolata est pro delicto

ponet super extremum auriculae dextrae eius qui mundatur et super

pollices manus dextrae et pedis

Le 14:15 et de olei sextario mittet in manum suam sinistram

Le 14:16 tinguetque digitum dextrum in eo et asperget septies contra Dominum

Le 14:17 quod autem reliquum est olei in leva manu fundet super extremum

auriculae dextrae eius qui mundatur et super pollices manus ac pedis

dextri et super sanguinem qui fusus est pro delicto

Le 14:18 et super caput eius

Le 14:19 rogabitque pro eo coram Domino et faciet sacrificium pro peccato tunc

immolabit holocaustum

Le 14:20 et ponet illud in altari cum libamentis suis et homo rite mundabitur

Le 14:21 quod si pauper est et non potest manus eius invenire quae dicta sunt

adsumet agnum pro delicto ad oblationem ut roget pro eo sacerdos

decimamque partem similae conspersae oleo in sacrificium et olei

sextarium

Le 14:22 duosque turtures sive duos pullos columbae quorum sit unus pro peccato

et alter in holocaustum

Le 14:23 offeretque ea die octavo purificationis suae sacerdoti ad ostium

tabernaculi testimonii coram Domino

Le 14:24 qui suscipiens agnum pro delicto et sextarium olei levabit simul

Le 14:25 immolatoque agno de sanguine eius ponet super extremum auriculae

dextrae illius qui mundatur et super pollices manus eius ac pedis dextri

Le 14:26 olei vero partem mittet in manum suam sinistram

Le 14:27 in quo tinguens digitum dextrae manus asperget septies contra Dominum

Le 14:28 tangetque extremum dextrae auriculae illius qui mundatur et pollices

manus ac pedis dextri in loco sanguinis qui effusus est pro delicto

Le 14:29 reliquam autem partem olei quae est in sinistra manu mittet super caput

purificati ut placet pro eo Dominum

Le 14:30 et turturem sive pullum columbae offeret

Le 14:31 unum pro delicto et alterum in holocaustum cum libamentis suis

Le 14:32 hoc est sacrificium leprosi qui habere non potest omnia in emundationem

sui

Le 14:33 locutus est Dominus ad Mosen et Aaron dicens

Le 14:34 cum ingressi fueritis terram Chanaan quam ego dabo vobis in

possessionem si fuerit plaga leprae in aedibus

Le 14:35 ibit cuius est domus nuntians sacerdoti et dicet quasi plaga leprae videtur

mihi esse in domo mea

Le 14:36 at ille praecipiet ut efferant universa de domo priusquam ingrediatur eam

et videat utrum lepra sit ne inmunda fiant omnia quae in domo sunt

intrabitque postea ut consideret domus lepram

Le 14:37 et cum viderit in parietibus illius quasi valliculas pallore sive rubore

deformes et humiliores superficie reliqua

Le 14:38 egredietur ostium domus et statim claudet eam septem diebus

Le 14:39 reversusque die septimo considerabit eam si invenerit crevisse lepram

Le 14:40 iubebit erui lapides in quibus lepra est et proici eos extra civitatem in

loco inmundo

Le 14:41 domum autem ipsam radi intrinsecus per circuitum et spargi pulverem

rasurae extra urbem in loco inmundo

Le 14:42 lapidesque alios reponi pro his qui ablati fuerint et luto alio liniri domum

Le 14:43 sin autem postquam eruti sunt lapides et pulvis elatus et alia terra lita

Le 14:44 ingressus sacerdos viderit reversam lepram et parietes aspersos maculis

lepra est perseverans et inmunda domus

Le 14:45 quam statim destruent et lapides eius ac ligna atque universum pulverem

proicient extra oppidum in loco inmundo

Le 14:46 qui intraverit domum quando clausa est inmundus erit usque ad

vesperum

Le 14:47 et qui dormierit in ea et comederit quippiam lavabit vestimenta sua

Le 14:48 quod si introiens sacerdos viderit lepram non crevisse in domo postquam

denuo lita est purificabit eam reddita sanitate

Le 14:49 et in purificationem eius sumet duos passeres lignumque cedrinum et

vermiculum atque hysopum

Le 14:50 et immolato uno passere in vase fictili super aquas vivas

Le 14:51 tollet lignum cedrinum et hysopum et coccum et passerem vivum et

intinguet omnia in sanguine passeris immolati atque in aquis viventibus

et asperget domum septies

Le 14:52 purificabitque eam tam in sanguine passeris quam in aquis viventibus et

in passere vivo lignoque cedrino et hysopo atque vermiculo

Le 14:53 cumque dimiserit passerem avolare in agrum libere orabit pro domo et

iure mundabitur

Le 14:54 ista est lex omnis leprae et percussurae

Le 14:55 leprae vestium et domorum

Le 14:56 cicatricis et erumpentium papularum lucentis maculae et in varias

species coloribus inmutatis

Le 14:57 ut possit sciri quo tempore mundum quid vel inmundum sit

Le 15:1 locutusque est Dominus ad Mosen et Aaron dicens

Le 15:2 loquimini filiis Israhel et dicite eis vir qui patitur fluxum seminis

inmundus erit

Le 15:3 et tunc iudicabitur huic vitio subiacere cum per momenta singula

adheserit carni illius atque concreverit foedus humor

Le 15:4 omne stratum in quo dormierit inmundum erit et ubicumque sederit

Le 15:5 si quis hominum tetigerit lectum eius lavabit vestimenta sua et ipse lotus

aqua inmundus erit usque ad vesperum

Le 15:6 si sederit ubi ille sederat et ipse lavabit vestimenta sua et lotus aqua

inmundus erit usque ad vesperum

Le 15:7 qui tetigerit carnem eius lavabit vestimenta sua et ipse lotus aqua

inmundus erit usque ad vesperum

Le 15:8 si salivam huiuscemodi homo iecerit super eum qui mundus est lavabit

vestem suam et lotus aqua inmundus erit usque ad vesperum

Le 15:9 sagma super quo sederit inmundum erit

Le 15:10 et quicquid sub eo fuerit qui fluxum seminis patitur pollutum erit usque

ad vesperum qui portaverit horum aliquid lavabit vestem suam et ipse

lotus aqua inmundus erit usque ad vesperum

Le 15:11 omnis quem tetigerit qui talis est non lotis ante manibus lavabit

vestimenta sua et lotus aqua inmundus erit usque ad vesperum

Le 15:12 vas fictile quod tetigerit confringetur vas autem ligneum lavabitur aqua

Le 15:13 si sanatus fuerit qui huiuscemodi sustinet passionem numerabit septem

dies post emundationem sui et lotis vestibus ac toto corpore in aquis

viventibus erit mundus

Le 15:14 die autem octavo sumet duos turtures aut duos pullos columbae et veniet

in conspectu Domini ad ostium tabernaculi testimonii dabitque eos

sacerdoti

Le 15:15 qui faciet unum pro peccato et alterum in holocaustum rogabitque pro eo

coram Domino ut emundetur a fluxu seminis sui

Le 15:16 vir de quo egreditur semen coitus lavabit aqua omne corpus suum et

inmundus erit usque ad vesperum

Le 15:17 vestem et pellem quam habuerit lavabit aqua et inmunda erit usque ad

vesperum

Le 15:18 mulier cum qua coierit lavabitur aqua et inmunda erit usque ad vesperum

Le 15:19 mulier quae redeunte mense patitur fluxum sanguinis septem diebus

separabitur

Le 15:20 omnis qui tetigerit eam inmundus erit usque ad vesperum

Le 15:21 et in quo dormierit vel sederit diebus separationis suae polluetur

Le 15:22 qui tetigerit lectum eius lavabit vestimenta sua et ipse lotus aqua

inmundus erit usque ad vesperum

Le 15:23 omne vas super quo illa sederit quisquis adtigerit lavabit vestimenta sua

et lotus aqua pollutus erit usque ad vesperum

Le 15:24 si coierit cum ea vir tempore sanguinis menstrualis inmundus erit septem

diebus et omne stratum in quo dormierit polluetur

Le 15:25 mulier quae patitur multis diebus fluxum sanguinis non in tempore

menstruali vel quae post menstruum sanguinem fluere non cessat

quamdiu huic subiacet passioni inmunda erit quasi sit in tempore

menstruo

Le 15:26 omne stratum in quo dormierit et vas in quo sederit pollutum erit

Le 15:27 quicumque tetigerit eam lavabit vestimenta sua et ipse lotus aqua

inmundus erit usque ad vesperum

Le 15:28 si steterit sanguis et fluere cessarit numerabit septem dies purificationis

suae

Le 15:29 et octavo die offeret pro se sacerdoti duos turtures vel duos pullos

columbae ad ostium tabernaculi testimonii

Le 15:30 qui unum faciet pro peccato et alterum in holocaustum rogabitque pro ea

coram Domino et pro fluxu inmunditiae eius

Le 15:31 docebitis ergo filios Israhel ut caveant inmunditiam et non moriantur in

sordibus suis cum polluerint tabernaculum meum quod est inter eos

Le 15:32 ista est lex eius qui patitur fluxum seminis et qui polluitur coitu

Le 15:33 et quae menstruis temporibus separatur vel quae iugi fluit sanguine et

hominis qui dormierit cum ea

Le 16:1 locutusque est Dominus ad Mosen post mortem duum filiorum Aaron

quando offerentes ignem alienum interfecti sunt

Le 16:2 et praecepit ei dicens loquere ad Aaron fratrem tuum ne omni tempore

ingrediatur sanctuarium quod est intra velum coram propitiatorio quo

tegitur arca ut non moriatur quia in nube apparebo super oraculum

Le 16:3 nisi haec ante fecerit vitulum offeret pro peccato et arietem in

holocaustum

Le 16:4 tunica linea vestietur feminalibus lineis verecunda celabit accingetur

zona linea cidarim lineam inponet capiti haec enim vestimenta sunt

sancta quibus cunctis cum lotus fuerit induetur

Le 16:5 suscipietque ab universa multitudine filiorum Israhel duos hircos pro

peccato et unum arietem in holocaustum

Le 16:6 cumque obtulerit vitulum et oraverit pro se et pro domo sua

Le 16:7 duos hircos stare faciet coram Domino in ostio tabernaculi testimonii

Le 16:8 mittens super utrumque sortem unam Domino et alteram capro emissario

Le 16:9 cuius sors exierit Domino offeret illum pro peccato

Le 16:10 cuius autem in caprum emissarium statuet eum vivum coram Domino ut

fundat preces super eo et emittat illum in solitudinem

Le 16:11 his rite celebratis offeret vitulum et rogans pro se et pro domo sua

immolabit eum

Le 16:12 adsumptoque turibulo quod de prunis altaris impleverit et hauriens manu

conpositum thymiama in incensum ultra velum intrabit in sancta

Le 16:13 ut positis super ignem aromatibus nebula eorum et vapor operiat

oraculum quod est super testimonium et non moriatur

Le 16:14 tollet quoque de sanguine vituli et asperget digito septies contra

propitiatorium ad orientem

Le 16:15 cumque mactaverit hircum pro peccato populi inferet sanguinem eius

intra velum sicut praeceptum est de sanguine vituli ut aspergat e regione

oraculi

Le 16:16 et expiet sanctuarium ab inmunditiis filiorum Israhel et a

praevaricationibus eorum cunctisque peccatis iuxta hunc ritum faciet

tabernaculo testimonii quod fixum est inter eos in medio sordium

habitationis eorum

Le 16:17 nullus hominum sit in tabernaculo quando pontifex ingreditur

sanctuarium ut roget pro se et pro domo sua et pro universo coetu Israhel

donec egrediatur

Le 16:18 cum autem exierit ad altare quod coram Domino est oret pro se et

sumptum sanguinem vituli atque hirci fundat super cornua eius per

gyrum

Le 16:19 aspergensque digito septies expiet et sanctificet illud ab inmunditiis

filiorum Israhel

Le 16:20 postquam emundarit sanctuarium et tabernaculum et altare tunc offerat

hircum viventem

Le 16:21 et posita utraque manu super caput eius confiteatur omnes iniquitates

filiorum Israhel et universa delicta atque peccata eorum quae inprecans

capiti eius emittet illum per hominem paratum in desertum

Le 16:22 cumque portaverit hircus omnes iniquitates eorum in terram solitariam et

dimissus fuerit in deserto

Le 16:23 revertetur Aaron in tabernaculum testimonii et depositis vestibus quibus

prius indutus erat cum intraret sanctuarium relictisque ibi

Le 16:24 lavabit carnem suam in loco sancto indueturque vestimentis suis et

postquam egressus obtulerit holocaustum suum ac plebis rogabit tam pro

se quam pro populo

Le 16:25 et adipem qui oblatus est pro peccatis adolebit super altare

Le 16:26 ille vero qui dimiserit caprum emissarium lavabit vestimenta sua et

corpus aqua et sic ingredietur in castra

Le 16:27 vitulum autem et hircum qui pro peccato fuerant immolati et quorum

sanguis inlatus est ut in sanctuario expiatio conpleretur asportabunt foras

castra et conburent igni tam pelles quam carnes eorum et fimum

Le 16:28 et quicumque conbuserit ea lavabit vestimenta sua et carnem aqua et sic

ingredietur in castra

Le 16:29 eritque hoc vobis legitimum sempiternum mense septimo decima die

mensis adfligetis animas vestras nullumque facietis opus sive indigena

sive advena qui peregrinatur inter vos

Le 16:30 in hac die expiatio erit vestri atque mundatio ab omnibus peccatis vestris

coram Domino mundabimini

Le 16:31 sabbatum enim requietionis est et adfligetis animas vestras religione

perpetua

Le 16:32 expiabit autem sacerdos qui unctus fuerit et cuius initiatae manus ut

sacerdotio fungatur pro patre suo indueturque stola linea et vestibus

sanctis

Le 16:33 et expiabit sanctuarium et tabernaculum testimonii atque altare

sacerdotes quoque et universum populum

Le 16:34 eritque hoc vobis legitimum sempiternum ut oretis pro filiis Israhel et

pro cunctis peccatis eorum semel in anno fecit igitur sicut praeceperat

Dominus Mosi

Le 17:1 et locutus est Dominus ad Mosen dicens

Le 17:2 loquere Aaron et filiis eius et cunctis filiis Israhel et dices ad eos iste est

sermo quem mandavit Dominus dicens

Le 17:3 homo quilibet de domo Israhel si occiderit bovem aut ovem sive capram

in castris vel extra castra

Le 17:4 et non obtulerit ad ostium tabernaculi oblationem Domino sanguinis reus

erit quasi sanguinem fuderit sic peribit de medio populi sui

Le 17:5 ideo offerre debent sacerdoti filii Israhel hostias suas quas occidunt in

agro ut sanctificentur Domino ante ostium tabernaculi testimonii et

immolent eas hostias pacificas Domino

Le 17:6 fundetque sacerdos sanguinem super altare Domini ad ostium tabernaculi

testimonii et adolebit adipem in odorem suavitatis Domino

Le 17:7 et nequaquam ultra immolabunt hostias suas daemonibus cum quibus

fornicati sunt legitimum sempiternum erit illis et posteris eorum

Le 17:8 et ad ipsos dices homo de domo Israhel et de advenis qui peregrinantur

apud vos qui obtulerit holocaustum sive victimam

Le 17:9 et ad ostium tabernaculi testimonii non adduxerit eam ut offeratur

Domino interibit de populo suo

Le 17:10 homo quilibet de domo Israhel et de advenis qui peregrinantur inter eos

si comederit sanguinem obfirmabo faciem meam contra animam illius et

disperdam eam de populo suo

Le 17:11 quia anima carnis in sanguine est et ego dedi illum vobis ut super altare

in eo expietis pro animabus vestris et sanguis pro animae piaculo sit

Le 17:12 idcirco dixi filiis Israhel omnis anima ex vobis non comedet sanguinem

nec ex advenis qui peregrinantur inter vos

Le 17:13 homo quicumque de filiis Israhel et de advenis qui peregrinantur apud

vos si venatione atque aucupio ceperit feram vel avem quibus vesci

licitum est fundat sanguinem eius et operiat illum terra

Le 17:14 anima enim omnis carnis in sanguine est unde dixi filiis Israhel

sanguinem universae carnis non comedetis quia anima carnis in sanguine

est et quicumque comederit illum interibit

Le 17:15 anima quae comederit morticinum vel captum a bestia tam de indigenis

quam de advenis lavabit vestes suas et semet ipsum aqua et contaminatus

erit usque ad vesperum et hoc ordine mundus fiet

Le 17:16 quod si non laverit vestimenta sua nec corpus portabit iniquitatem suam

Le 18:1 locutusque est Dominus ad Mosen dicens

Le 18:2 loquere filiis Israhel et dices ad eos ego Dominus Deus vester

Le 18:3 iuxta consuetudinem terrae Aegypti in qua habitastis non facietis et iuxta

morem regionis Chanaan ad quam ego introducturus sum vos non agetis

nec in legitimis eorum ambulabitis

Le 18:4 facietis iudicia mea et praecepta servabitis et ambulabitis in eis ego

Dominus Deus vester

Le 18:5 custodite leges meas atque iudicia quae faciens homo vivet in eis ego

Dominus

Le 18:6 omnis homo ad proximam sanguinis sui non accedet ut revelet

turpitudinem eius ego Dominus

Le 18:7 turpitudinem patris et turpitudinem matris tuae non discoperies mater tua

est non revelabis turpitudinem eius

Le 18:8 turpitudinem uxoris patris tui non discoperies turpitudo enim patris tui

est

Le 18:9 turpitudinem sororis tuae ex patre sive ex matre quae domi vel foris

genita est non revelabis

Le 18:10 turpitudinem filiae filii tui vel neptis ex filia non revelabis quia turpitudo

tua est

Le 18:11 turpitudinem filiae uxoris patris tui quam peperit patri tuo et est soror tua

non revelabis

Le 18:12 turpitudinem sororis patris tui non discoperies quia caro est patris tui

Le 18:13 turpitudinem sororis matris tuae non revelabis eo quod caro sit matris

tuae

Le 18:14 turpitudinem patrui tui non revelabis nec accedes ad uxorem eius quae

tibi adfinitate coniungitur

Le 18:15 turpitudinem nurus tuae non revelabis quia uxor filii tui est nec

discoperies ignominiam eius

Le 18:16 turpitudinem uxoris fratris tui non revelabis quia turpitudo fratris tui est

Le 18:17 turpitudinem uxoris tuae et filiae eius non revelabis filiam filii eius et

filiam filiae illius non sumes ut reveles ignominiam eius quia caro illius

sunt et talis coitus incestus est

Le 18:18 sororem uxoris tuae in pelicatum illius non accipies nec revelabis

turpitudinem eius adhuc illa vivente

Le 18:19 ad mulierem quae patitur menstrua non accedes nec revelabis foeditatem

eius

Le 18:20 cum uxore proximi tui non coibis nec seminis commixtione maculaberis

Le 18:21 de semine tuo non dabis ut consecretur idolo Moloch nec pollues nomen

Dei tui ego Dominus

Le 18:22 cum masculo non commisceberis coitu femineo quia abominatio est

Le 18:23 cum omni pecore non coibis nec maculaberis cum eo mulier non

subcumbet iumento nec miscebitur ei quia scelus est

Le 18:24 ne polluamini in omnibus his quibus contaminatae sunt universae gentes

quas ego eiciam ante conspectum vestrum

Le 18:25 et quibus polluta est terra cuius ego scelera visitabo ut evomat

habitatores suos

Le 18:26 custodite legitima mea atque iudicia et non faciat ex omnibus

abominationibus istis tam indigena quam colonus qui peregrinatur apud

vos

Le 18:27 omnes enim execrationes istas fecerunt accolae terrae qui fuerunt ante

vos et polluerunt eam

Le 18:28 cavete ergo ne et vos similiter evomat cum paria feceritis sicut evomuit

gentem quae fuit ante vos

Le 18:29 omnis anima quae fecerit de abominationibus his quippiam peribit de

medio populi sui

Le 18:30 custodite mandata mea nolite facere quae fecerunt hii qui fuerunt ante

vos et ne polluamini in eis ego Dominus Deus vester

Le 19:1 locutus est Dominus ad Mosen dicens

Le 19:2 loquere ad omnem coetum filiorum Israhel et dices ad eos sancti estote

quia ego sanctus sum Dominus Deus vester

Le 19:3 unusquisque matrem et patrem suum timeat sabbata mea custodite ego

Dominus Deus vester

Le 19:4 nolite converti ad idola nec deos conflatiles faciatis vobis ego Dominus

Deus vester

Le 19:5 si immolaveritis hostiam pacificorum Domino ut sit placabilis

Le 19:6 eo die quo fuerit immolata comedetis eam et die altero quicquid autem

residuum fuerit in diem tertium igne conburetis

Le 19:7 si quis post biduum comederit ex ea profanus erit et impietatis reus

Le 19:8 portabit iniquitatem suam quia sanctum Domini polluit et peribit anima

illa de populo suo

Le 19:9 cum messueris segetes terrae tuae non tondebis usque ad solum

superficiem terrae nec remanentes spicas colliges

Le 19:10 neque in vinea tua racemos et grana decidentia congregabis sed

pauperibus et peregrinis carpenda dimittes ego Dominus Deus vester

Le 19:11 non facietis furtum non mentiemini nec decipiet unusquisque proximum

suum

Le 19:12 non peierabis in nomine meo nec pollues nomen Dei tui ego Dominus

Le 19:13 non facies calumniam proximo tuo nec vi opprimes eum non morabitur

opus mercennarii apud te usque mane

Le 19:14 non maledices surdo nec coram caeco pones offendiculum sed timebis

Deum tuum quia ego sum Dominus

Le 19:15 non facies quod iniquum est nec iniuste iudicabis nec consideres

personam pauperis nec honores vultum potentis iuste iudica proximo tuo

Le 19:16 non eris criminator et susurro in populis non stabis contra sanguinem

proximi tui ego Dominus

Le 19:17 ne oderis fratrem tuum in corde tuo sed publice argue eum ne habeas

super illo peccatum

Le 19:18 non quaeres ultionem nec memor eris iniuriae civium tuorum diliges

amicum tuum sicut temet ipsum ego Dominus

Le 19:19 leges meas custodite iumenta tua non facies coire cum alterius generis

animantibus agrum non seres diverso semine veste quae ex duobus texta

est non indueris

Le 19:20 homo si dormierit cum muliere coitu seminis quae sit ancilla etiam

nubilis et tamen pretio non redempta nec libertate donata vapulabunt

ambo et non morientur quia non fuit libera

Le 19:21 pro delicto autem suo offeret Domino ad ostium tabernaculi testimonii

arietem

Le 19:22 orabitque pro eo sacerdos et pro delicto eius coram Domino et

repropitiabitur ei dimitteturque peccatum

Le 19:23 quando ingressi fueritis terram et plantaveritis in ea ligna pomifera

auferetis praeputia eorum poma quae germinant inmunda erunt vobis nec

edetis ex eis

Le 19:24 quarto anno omnis fructus eorum sanctificabitur laudabilis Domino

Le 19:25 quinto autem anno comedetis fructus congregantes poma quae proferunt

ego Dominus Deus vester

Le 19:26 non comedetis cum sanguine non augurabimini nec observabitis somnia

Le 19:27 neque in rotundum adtondebitis comam nec radatis barbam

Le 19:28 et super mortuo non incidetis carnem vestram neque figuras aliquas et

stigmata facietis vobis ego Dominus

Le 19:29 ne prostituas filiam tuam et contaminetur terra et impleatur piaculo

Le 19:30 sabbata mea custodite et sanctuarium meum metuite ego Dominus

Le 19:31 ne declinetis ad magos nec ab ariolis aliquid sciscitemini ut polluamini

per eos ego Dominus Deus vester

Le 19:32 coram cano capite consurge et honora personam senis et time Deum

tuum ego sum Dominus

Le 19:33 si habitaverit advena in terra vestra et moratus fuerit inter vos ne

exprobretis ei

Le 19:34 sed sit inter vos quasi indigena et diligetis eum quasi vosmet ipsos fuistis

enim et vos advenae in terra Aegypti ego Dominus Deus vester

Le 19:35 nolite facere iniquum aliquid in iudicio in regula in pondere in mensura

Le 19:36 statera iusta et aequa sint pondera iustus modius aequusque sextarius ego

Dominus Deus vester qui eduxi vos de terra Aegypti

Le 19:37 custodite omnia praecepta mea et universa iudicia et facite ea ego

Dominus

Le 20:1 locutusque est Dominus ad Mosen dicens

Le 20:2 haec loqueris filiis Israhel homo de filiis Israhel et de advenis qui

habitant in Israhel si quis dederit de semine suo idolo Moloch morte

moriatur populus terrae lapidabit eum

Le 20:3 et ego ponam faciem meam contra illum succidamque eum de medio

populi sui eo quod dederit de semine suo Moloch et contaminaverit

sanctuarium meum ac polluerit nomen sanctum meum

Le 20:4 quod si neglegens populus terrae et quasi parvipendens imperium meum

dimiserit hominem qui dederit de semine suo Moloch nec voluerit eum

occidere

Le 20:5 ponam faciem meam super hominem illum et cognationem eius

succidamque et ipsum et omnes qui consenserunt ei ut fornicarentur cum

Moloch de medio populi sui

Le 20:6 anima quae declinaverit ad magos et ariolos et fornicata fuerit cum eis

ponam faciem meam contra eam et interficiam illam de medio populi sui

Le 20:7 sanctificamini et estote sancti quia ego Dominus Deus vester

Le 20:8 custodite praecepta mea et facite ea ego Dominus qui sanctifico vos

Le 20:9 qui maledixerit patri suo et matri morte moriatur patri matrique maledixit

sanguis eius sit super eum

Le 20:10 si moechatus quis fuerit cum uxore alterius et adulterium perpetrarit cum

coniuge proximi sui morte moriantur et moechus et adultera

Le 20:11 qui dormierit cum noverca sua et revelaverit ignominiam patris sui morte

moriantur ambo sanguis eorum sit super eos

Le 20:12 si quis dormierit cum nuru sua uterque moriantur quia scelus operati sunt

sanguis eorum sit super eos

Le 20:13 qui dormierit cum masculo coitu femineo uterque operati sunt nefas

morte moriantur sit sanguis eorum super eos

Le 20:14 qui supra uxorem filiam duxerit matrem eius scelus operatus est vivus

ardebit cum eis nec permanebit tantum nefas in medio vestri

Le 20:15 qui cum iumento et pecore coierit morte moriatur pecus quoque occidite

Le 20:16 mulier quae subcubuerit cuilibet iumento simul interficietur cum eo

sanguis eorum sit super eos

Le 20:17 qui acceperit sororem suam filiam patris sui vel filiam matris suae et

viderit turpitudinem eius illaque conspexerit fratris ignominiam nefariam

rem operati sunt occidentur in conspectu populi sui eo quod turpitudinem

suam mutuo revelarint et portabunt iniquitatem suam

Le 20:18 qui coierit cum muliere in fluxu menstruo et revelaverit turpitudinem

eius ipsaque aperuerit fontem sanguinis sui interficientur ambo de medio

populi sui

Le 20:19 turpitudinem materterae tuae et amitae tuae non discoperies qui hoc

fecerit ignominiam carnis suae nudavit portabunt ambo iniquitatem suam

Le 20:20 qui coierit cum uxore patrui vel avunculi sui et revelaverit ignominiam

cognationis suae portabunt ambo peccatum suum absque liberis

morientur

Le 20:21 qui duxerit uxorem fratris sui rem facit inlicitam turpitudinem fratris sui

revelavit absque filiis erunt

Le 20:22 custodite leges meas atque iudicia et facite ea ne et vos evomat terra

quam intraturi estis et habitaturi

Le 20:23 nolite ambulare in legitimis nationum quas ego expulsurus sum ante vos

omnia enim haec fecerunt et abominatus sum eos

Le 20:24 vobis autem loquor possidete terram eorum quam dabo vobis in

hereditatem terram fluentem lacte et melle ego Dominus Deus vester qui

separavi vos a ceteris populis

Le 20:25 separate ergo et vos iumentum mundum ab inmundo et avem mundam ab

inmunda ne polluatis animas vestras in pecore et in avibus et cunctis

quae moventur in terra et quae vobis ostendi esse polluta

Le 20:26 eritis sancti mihi quia sanctus ego sum Dominus et separavi vos a ceteris

populis ut essetis mei

Le 20:27 vir sive mulier in quibus pythonicus vel divinationis fuerit spiritus morte

moriantur lapidibus obruent eos sanguis eorum sit super illos

Le 21:1 dixit quoque Dominus ad Mosen loquere ad sacerdotes filios Aaron et

dices eis ne contaminetur sacerdos in mortibus civium suorum

Le 21:2 nisi tantum in consanguineis ac propinquis id est super matre et patre et

filio ac filia fratre quoque

Le 21:3 et sorore virgine quae non est nupta viro

Le 21:4 sed nec in principe populi sui contaminabitur

Le 21:5 non radent caput nec barbam neque in carnibus suis facient incisuras

Le 21:6 sancti erunt Deo suo et non polluent nomen eius incensum enim Domini

et panes Dei sui offerunt et ideo sancti erunt

Le 21:7 scortum et vile prostibulum non ducet uxorem nec eam quae repudiata

est a marito quia consecratus est Deo suo

Le 21:8 et panes propositionis offert sit ergo sanctus quia et ego sanctus sum

Dominus qui sanctifico vos

Le 21:9 sacerdotis filia si deprehensa fuerit in stupro et violaverit nomen patris

sui flammis exuretur

Le 21:10 pontifex id est sacerdos maximus inter fratres suos super cuius caput

fusum est unctionis oleum et cuius manus in sacerdotio consecratae sunt

vestitusque est sanctis vestibus caput suum non discoperiet vestimenta

non scindet

Le 21:11 et ad omnem mortuum non ingredietur omnino super patre quoque suo et

matre non contaminabitur

Le 21:12 nec egredietur de sanctis ne polluat sanctuarium Domini quia oleum

sanctae unctionis Dei sui super eum est ego Dominus

Le 21:13 virginem ducet uxorem

Le 21:14 viduam et repudiatam et sordidam atque meretricem non accipiet sed

puellam de populo suo

Le 21:15 ne commisceat stirpem generis sui vulgo gentis suae quia ego Dominus

qui sanctifico eum

Le 21:16 locutusque est Dominus ad Mosen dicens

Le 21:17 loquere ad Aaron homo de semine tuo per familias qui habuerit maculam

non offeret panes Deo suo

Le 21:18 nec accedet ad ministerium eius si caecus fuerit si claudus si vel parvo

vel grandi et torto naso

Le 21:19 si fracto pede si manu

Le 21:20 si gibbus si lippus si albuginem habens in oculo si iugem scabiem si

inpetiginem in corpore vel hirniosus

Le 21:21 omnis qui habuerit maculam de semine Aaron sacerdotis non accedet

offerre hostias Domino nec panes Deo suo

Le 21:22 vescetur tamen panibus qui offeruntur in sanctuario

Le 21:23 ita dumtaxat ut intra velum non ingrediatur nec accedat ad altare quia

maculam habet et contaminare non debet sanctuarium meum ego

Dominus qui sanctifico eos

Le 21:24 locutus est ergo Moses ad Aaron et filios eius et ad omnem Israhel

cuncta quae sibi fuerant imperata

Le 22:1 locutus quoque est Dominus ad Mosen dicens

Le 22:2 loquere ad Aaron et ad filios eius ut caveant ab his quae consecrata sunt

filiorum Israhel et non contaminent nomen sanctificatorum mihi quae

ipsi offerunt ego Dominus

Le 22:3 dic ad eos et ad posteros eorum omnis homo qui accesserit de stirpe

vestra ad ea quae consecrata sunt et quae obtulerunt filii Israhel Domino

in quo est inmunditia peribit coram Domino ego sum Dominus

Le 22:4 homo de semine Aaron qui fuerit leprosus aut patiens fluxum seminis

non vescetur de his quae sanctificata sunt mihi donec sanetur qui tetigerit

inmundum super mortuo et ex quo egreditur semen quasi coitus

Le 22:5 et qui tangit reptile et quodlibet inmundum cuius tactus est sordidus

Le 22:6 inmundus erit usque ad vesperum et non vescetur his quae sanctificata

sunt sed cum laverit carnem suam aqua

Le 22:7 et occubuerit sol tunc mundatus vescetur de sanctificatis quia cibus illius

est

Le 22:8 morticinum et captum a bestia non comedent nec polluentur in eis ego

sum Dominus

Le 22:9 custodient praecepta mea ut non subiaceant peccato et moriantur in

sanctuario cum polluerint illud ego Dominus qui sanctifico eos

Le 22:10 omnis alienigena non comedet de sanctificatis inquilinus sacerdotis et

mercennarius non vescentur ex eis

Le 22:11 quem autem sacerdos emerit et qui vernaculus domus eius fuerit hii

comedent ex eis

Le 22:12 si filia sacerdotis cuilibet ex populo nupta fuerit de his quae sanctificata

sunt et de primitiis non vescetur

Le 22:13 sin autem vidua vel repudiata et absque liberis reversa fuerit ad domum

patris sui sicut puella consuerat aletur cibis patris sui omnis alienigena

comedendi ex eis non habet potestatem

Le 22:14 qui comederit de sanctificatis per ignorantiam addet quintam partem cum

eo quod comedit et dabit sacerdoti in sanctuarium

Le 22:15 nec contaminabunt sanctificata filiorum Israhel quae offerunt Domino

Le 22:16 ne forte sustineant iniquitatem delicti sui cum sanctificata comederint

ego Dominus qui sanctifico eos

Le 22:17 locutus est Dominus ad Mosen dicens

Le 22:18 loquere ad Aaron et filios eius et ad omnes filios Israhel dicesque ad eos

homo de domo Israhel et de advenis qui habitant apud vos qui obtulerit

oblationem suam vel vota solvens vel sponte offerens quicquid illud

obtulerit in holocaustum Domini

Le 22:19 ut offeratur per vos masculus inmaculatus erit ex bubus et ex ovibus et

ex capris

Le 22:20 si maculam habuerit non offeretis neque erit acceptabile

Le 22:21 homo qui obtulerit victimam pacificorum Domino vel vota solvens vel

sponte offerens tam de bubus quam de ovibus inmaculatum offeret ut

acceptabile sit omnis macula non erit in eo

Le 22:22 si caecum fuerit si fractum si cicatricem habens si papulas aut scabiem

vel inpetiginem non offeretis ea Domino neque adolebitis ex eis super

altare Domini

Le 22:23 bovem et ovem aure et cauda amputatis voluntarie offerre potes votum

autem ex his solvi non potest

Le 22:24 omne animal quod vel contritis vel tunsis vel sectis ablatisque testiculis

est non offeretis Domino et in terra vestra hoc omnino ne faciatis

Le 22:25 de manu alienigenae non offeretis panes Deo vestro et quicquid aliud

dare voluerint quia corrupta et maculata sunt omnia non suscipietis ea

Le 22:26 locutusque est Dominus ad Mosen dicens

Le 22:27 bos ovis et capra cum genita fuerint septem diebus erunt sub ubere

matris suae die autem octavo et deinceps offerri poterunt Domino

Le 22:28 sive illa bos sive ovis non immolabuntur una die cum fetibus suis

Le 22:29 si immolaveritis hostiam pro gratiarum actione Domino ut possit esse

placabilis

Le 22:30 eodem die comedetis eam non remanebit quicquam in mane alterius diei

ego Dominus

Le 22:31 custodite mandata mea et facite ea ego Dominus

Le 22:32 ne polluatis nomen meum sanctum ut sanctificer in medio filiorum

Israhel ego Dominus qui sanctifico vos

Le 22:33 et eduxi de terra Aegypti ut essem vobis in Deum ego Dominus

Le 23:1 locutus est Dominus ad Mosen dicens

Le 23:2 loquere filiis Israhel et dices ad eos hae sunt feriae Domini quas

vocabitis sanctas

Le 23:3 sex diebus facietis opus dies septimus quia sabbati requies est vocabitur

sanctus omne opus non facietis in eo sabbatum Domini est in cunctis

habitationibus vestris

Le 23:4 hae sunt ergo feriae Domini sanctae quas celebrare debetis temporibus

suis

Le 23:5 mense primo quartadecima die mensis ad vesperum phase Domini est

Le 23:6 et quintadecima die mensis huius sollemnitas azymorum Domini est

septem diebus azyma comedetis

Le 23:7 dies primus erit vobis celeberrimus sanctusque omne opus servile non

facietis in eo

Le 23:8 sed offeretis sacrificium in igne Domino septem diebus dies autem

septimus erit celebrior et sanctior nullumque servile opus fiet in eo

Le 23:9 locutusque est Dominus ad Mosen dicens

Le 23:10 loquere filiis Israhel et dices ad eos cum ingressi fueritis terram quam

ego dabo vobis et messueritis segetem feretis manipulos spicarum

primitias messis vestrae ad sacerdotem

Le 23:11 qui elevabit fasciculum coram Domino ut acceptabile sit pro vobis altero

die sabbati et sanctificabit illum

Le 23:12 atque in eodem die quo manipulus consecratur caedetur agnus

inmaculatus anniculus in holocaustum Domini

Le 23:13 et libamenta offerentur cum eo duae decimae similae conspersae oleo in

incensum Domini odoremque suavissimum liba quoque vini quarta pars

hin

Le 23:14 panem et pulentam et pultes non comedetis ex segete usque ad diem qua

offeratis ex ea Deo vestro praeceptum est sempiternum in generationibus

cunctisque habitaculis vestris

Le 23:15 numerabitis ergo ab altero die sabbati in quo obtulistis manipulum

primitiarum septem ebdomadas plenas

Le 23:16 usque ad alteram diem expletionis ebdomadae septimae id est

quinquaginta dies et sic offeretis sacrificium novum Domino

Le 23:17 ex omnibus habitaculis vestris panes primitiarum duos de duabus

decimis similae fermentatae quos coquetis in primitias Domini

Le 23:18 offeretisque cum panibus septem agnos inmaculatos anniculos et vitulum

de armento unum et arietes duos et erunt in holocausto cum libamentis

suis in odorem suavissimum Domino

Le 23:19 facietis et hircum pro peccato duosque agnos anniculos hostias

pacificorum

Le 23:20 cumque elevaverit eos sacerdos cum panibus primitiarum coram Domino

cedent in usum eius

Le 23:21 et vocabitis hunc diem celeberrimum atque sanctissimum omne opus

servile non facietis in eo legitimum sempiternum erit in cunctis

habitaculis et generationibus vestris

Le 23:22 postquam autem messueritis segetem terrae vestrae non secabitis eam

usque ad solum nec remanentes spicas colligetis sed pauperibus et

peregrinis dimittetis eas ego Dominus Deus vester

Le 23:23 locutusque est Dominus ad Mosen dicens

Le 23:24 loquere filiis Israhel mense septimo prima die mensis erit vobis

sabbatum memorabile clangentibus tubis et vocabitur sanctum

Le 23:25 omne opus servile non facietis in eo et offeretis holocaustum Domino

Le 23:26 locutusque est Dominus ad Mosen dicens

Le 23:27 decimo die mensis huius septimi dies expiationum erit celeberrimus et

vocabitur sanctus adfligetisque animas vestras in eo et offeretis

holocaustum Domino

Le 23:28 omne opus non facietis in tempore diei huius quia dies propitiationis est

ut propitietur vobis Dominus Deus vester

Le 23:29 omnis anima quae adflicta non fuerit die hoc peribit de populis suis

Le 23:30 et quae operis quippiam fecerit delebo eam de populo suo

Le 23:31 nihil ergo operis facietis in eo legitimum sempiternum erit vobis in

cunctis generationibus et habitationibus vestris

Le 23:32 sabbatum requietionis est adfligetis animas vestras die nono mensis a

vespero usque ad vesperum celebrabitis sabbata vestra

Le 23:33 et locutus est Dominus ad Mosen dicens

Le 23:34 loquere filiis Israhel a quintodecimo die mensis huius septimi erunt

feriae tabernaculorum septem diebus Domino

Le 23:35 dies primus vocabitur celeberrimus atque sanctissimus omne opus servile

non facietis

Le 23:36 et septem diebus offeretis holocausta Domino dies quoque octavus erit

celeberrimus atque sanctissimus et offeretis holocaustum Domino est

enim coetus atque collectae omne opus servile non facietis in eo

Le 23:37 hae sunt feriae Domini quas vocabitis celeberrimas et sanctissimas

offeretisque in eis oblationes Domino holocausta et libamenta iuxta

ritum uniuscuiusque diei

Le 23:38 exceptis sabbatis Domini donisque vestris et quae offertis ex voto vel

quae sponte tribuitis Domino

Le 23:39 a quintodecimo ergo die mensis septimi quando congregaveritis omnes

fructus terrae vestrae celebrabitis ferias Domini septem diebus die primo

et die octavo erit sabbatum id est requies

Le 23:40 sumetisque vobis die primo fructus arboris pulcherrimae spatulasque

palmarum et ramos ligni densarum frondium et salices de torrente et

laetabimini coram Domino Deo vestro

Le 23:41 celebrabitisque sollemnitatem eius septem diebus per annum legitimum

sempiternum erit in generationibus vestris mense septimo festa

celebrabitis

Le 23:42 et habitabitis in umbraculis septem diebus omnis qui de genere est

Israhel manebit in tabernaculis

Le 23:43 ut discant posteri vestri quod in tabernaculis habitare fecerim filios

Israhel cum educerem eos de terra Aegypti ego Dominus Deus vester

Le 23:44 locutusque est Moses super sollemnitatibus Domini ad filios Israhel

Le 24:1 et locutus est Dominus ad Mosen dicens

Le 24:2 praecipe filiis Israhel ut adferant tibi oleum de olivis purissimum ac

lucidum ad concinnandas lucernas iugiter

Le 24:3 extra velum testimonii in tabernaculo foederis ponetque eas Aaron a

vespere usque in mane coram Domino cultu rituque perpetuo in

generationibus vestris

Le 24:4 super candelabro mundissimo ponentur semper in conspectu Domini

Le 24:5 accipies quoque similam et coques ex ea duodecim panes qui singuli

habebunt duas decimas

Le 24:6 quorum senos altrinsecus super mensam purissimam coram Domino

statues

Le 24:7 et pones super eos tus lucidissimum ut sit panis in monumentum

oblationis Domini

Le 24:8 per singula sabbata mutabuntur coram Domino suscepti a filiis Israhel

foedere sempiterno

Le 24:9 eruntque Aaron et filiorum eius ut comedant eos in loco sancto quia

sanctum sanctorum est de sacrificiis Domini iure perpetuo

Le 24:10 ecce autem egressus filius mulieris israhelitis quem pepererat de viro

aegyptio inter filios Israhel iurgatus est in castris cum viro israhelite

Le 24:11 cumque blasphemasset nomen et maledixisset ei adductus est ad Mosen

vocabatur autem mater eius Salumith filia Dabri de tribu Dan

Le 24:12 miseruntque eum in carcerem donec nossent quid iuberet Dominus

Le 24:13 qui locutus est ad Mosen

Le 24:14 dicens educ blasphemum extra castra et ponant omnes qui audierunt

manus suas super caput eius et lapidet eum populus universus

Le 24:15 et ad filios Israhel loqueris homo qui maledixerit Deo suo portabit

peccatum suum

Le 24:16 et qui blasphemaverit nomen Domini morte moriatur lapidibus opprimet

eum omnis multitudo sive ille civis seu peregrinus fuerit qui

blasphemaverit nomen Domini morte moriatur

Le 24:17 qui percusserit et occiderit hominem morte moriatur

Le 24:18 qui percusserit animal reddat vicarium id est animam pro anima

Le 24:19 qui inrogaverit maculam cuilibet civium suorum sicut fecit fiet ei

Le 24:20 fracturam pro fractura oculum pro oculo dentem pro dente restituet

qualem inflixerit maculam talem sustinere cogetur

Le 24:21 qui percusserit iumentum reddet aliud qui percusserit hominem punietur

Le 24:22 aequum iudicium sit inter vos sive peregrinus sive civis peccaverit quia

ego sum Dominus Deus vester

Le 24:23 locutusque est Moses ad filios Israhel et eduxerunt eum qui

blasphemaverat extra castra ac lapidibus oppresserunt feceruntque filii

Israhel sicut praeceperat Dominus Mosi

Le 25:1 locutusque est Dominus ad Mosen in monte Sinai dicens

Le 25:2 loquere filiis Israhel et dices ad eos quando ingressi fueritis terram quam

ego dabo vobis sabbatizet sabbatum Domini

Le 25:3 sex annis seres agrum tuum et sex annis putabis vineam tuam

colligesque fructus eius

Le 25:4 septimo autem anno sabbatum erit terrae requietionis Domini agrum non

seres et vineam non putabis

Le 25:5 quae sponte gignit humus non metes et uvas primitiarum tuarum non

colliges quasi vindemiam annus enim requietionis terrae est

Le 25:6 sed erunt vobis in cibum tibi et servo tuo ancillae et mercennario tuo et

advenae qui peregrinantur apud te

Le 25:7 iumentis tuis et pecoribus omnia quae nascuntur praebebunt cibum

Le 25:8 numerabis quoque tibi septem ebdomades annorum id est septem septies

quae simul faciunt annos quadraginta novem

Le 25:9 et clanges bucina mense septimo decima die mensis propitiationis

tempore in universa terra vestra

Le 25:10 sanctificabisque annum quinquagesimum et vocabis remissionem cunctis

habitatoribus terrae tuae ipse est enim iobeleus revertetur homo ad

possessionem suam et unusquisque rediet ad familiam pristinam

Le 25:11 quia iobeleus est et quinquagesimus annus non seretis neque metetis

sponte in agro nascentia et primitias vindemiae non colligetis

Le 25:12 ob sanctificationem iobelei sed statim ablata comedetis

Le 25:13 anno iobelei redient omnes ad possessiones suas

Le 25:14 quando vendes quippiam civi tuo vel emes ab eo ne contristes fratrem

tuum sed iuxta numerum annorum iobelei emes ab eo

Le 25:15 et iuxta supputationem frugum vendet tibi

Le 25:16 quanto plus anni remanserint post iobeleum tanto crescet et pretium et

quanto minus temporis numeraveris tanto minoris et emptio constabit

tempus enim frugum vendet tibi

Le 25:17 nolite adfligere contribules vestros sed timeat unusquisque Deum suum

quia ego Dominus Deus vester

Le 25:18 facite praecepta mea et iudicia custodite et implete ea ut habitare possitis

in terra absque ullo pavore

Le 25:19 et gignat vobis humus fructus suos quibus vescamini usque ad

saturitatem nullius impetum formidantes

Le 25:20 quod si dixeritis quid comedemus anno septimo si non seruerimus neque

collegerimus fruges nostras

Le 25:21 dabo benedictionem meam vobis anno sexto et faciet fructus trium

annorum

Le 25:22 seretisque anno octavo et comedetis veteres fruges usque ad nonum

annum donec nova nascantur edetis vetera

Le 25:23 terra quoque non veniet in perpetuum quia mea est et vos advenae et

coloni mei estis

Le 25:24 unde cuncta regio possessionis vestrae sub redemptionis condicione

vendetur

Le 25:25 si adtenuatus frater tuus vendiderit possessiunculam suam et voluerit

propinquus eius potest redimere quod ille vendiderat

Le 25:26 sin autem non habuerit proximum et ipse pretium ad redimendum

potuerit invenire

Le 25:27 conputabuntur fructus ex eo tempore quo vendidit et quod reliquum est

reddet emptori sicque recipiet possessionem suam

Le 25:28 quod si non invenerit manus eius ut reddat pretium habebit emptor quod

emerat usque ad annum iobeleum in ipso enim omnis venditio redit ad

dominum et ad possessorem pristinum

Le 25:29 qui vendiderit domum intra urbis muros habebit licentiam redimendi

donec unus impleatur annus

Le 25:30 si non redemerit et anni circulus fuerit evolutus emptor possidebit eam et

posteri eius in perpetuum et redimi non poterit etiam in iobeleo

Le 25:31 sin autem in villa fuerit domus quae muros non habet agrorum iure

vendetur si ante redempta non fuerit in iobeleo revertetur ad dominum

Le 25:32 aedes Levitarum quae in urbibus sunt semper possunt redimi

Le 25:33 si redemptae non fuerint in iobeleo revertentur ad dominos quia domus

urbium leviticarum pro possessionibus sunt inter filios Israhel

Le 25:34 suburbana autem eorum non venient quia possessio sempiterna est

Le 25:35 si adtenuatus fuerit frater tuus et infirmus manu et susceperis eum quasi

advenam et peregrinum et vixerit tecum

Le 25:36 ne accipias usuras ab eo nec amplius quam dedisti time Deum tuum ut

vivere possit frater tuus apud te

Le 25:37 pecuniam tuam non dabis ei ad usuram et frugum superabundantiam non

exiges

Le 25:38 ego Dominus Deus vester qui eduxi vos de terra Aegypti ut darem vobis

terram Chanaan et essem vester Deus

Le 25:39 si paupertate conpulsus vendiderit se tibi frater tuus non eum opprimes

servitute famulorum

Le 25:40 sed quasi mercennarius et colonus erit usque ad annum iobeleum

operabitur apud te

Le 25:41 et postea egredietur cum liberis suis et revertetur ad cognationem et ad

possessionem patrum suorum

Le 25:42 mei enim servi sunt et ego eduxi eos de terra Aegypti non venient

condicione servorum

Le 25:43 ne adfligas eum per potentiam sed metuito Deum tuum

Le 25:44 servus et ancilla sint vobis de nationibus quae in circuitu vestro sunt

Le 25:45 et de advenis qui peregrinantur apud vos vel qui ex his nati fuerint in

terra vestra hos habebitis famulos

Le 25:46 et hereditario iure transmittetis ad posteros ac possidebitis in aeternum

fratres autem vestros filios Israhel ne opprimatis per potentiam

Le 25:47 si invaluerit apud vos manus advenae atque peregrini et adtenuatus frater

tuus vendiderit se ei aut cuiquam de stirpe eius

Le 25:48 post venditionem potest redimi qui voluerit ex fratribus suis redimet eum

Le 25:49 et patruus et patruelis et consanguineus et adfinis sin autem et ipse

potuerit redimet se

Le 25:50 supputatis dumtaxat annis a tempore venditionis suae usque ad annum

iobeleum et pecunia qua venditus fuerat iuxta annorum numerum et

rationem mercennarii supputata

Le 25:51 si plures fuerint anni qui remanent usque ad iobeleum secundum hos

reddet et pretium

Le 25:52 si pauci ponet rationem cum eo iuxta annorum numerum et reddet

emptori quod reliquum est annorum

Le 25:53 quibus ante servivit mercedibus inputatis non adfliget eum violenter in

conspectu tuo

Le 25:54 quod si per haec redimi non potuerit anno iobeleo egredietur cum liberis

suis

Le 25:55 mei sunt enim servi filii Israhel quos eduxi de terra Aegypti

Le 26:1 ego Dominus Deus vester non facietis vobis idolum et sculptile nec

titulos erigetis nec insignem lapidem ponetis in terra vestra ut adoretis

eum ego enim sum Dominus Deus vester

Le 26:2 custodite sabbata mea et pavete ad sanctuarium meum ego Dominus

Le 26:3 si in praeceptis meis ambulaveritis et mandata mea custodieritis et

feceritis ea dabo vobis pluvias temporibus suis

Le 26:4 et terra gignet germen suum et pomis arbores replebuntur

Le 26:5 adprehendet messium tritura vindemiam et vindemia occupabit

sementem et comedetis panem vestrum in saturitatem et absque pavore

habitabitis in terra vestra

Le 26:6 dabo pacem in finibus vestris dormietis et non erit qui exterreat auferam

malas bestias et gladius non transibit terminos vestros

Le 26:7 persequemini inimicos vestros et corruent coram vobis

Le 26:8 persequentur quinque de vestris centum alienos et centum ex vobis

decem milia cadent inimici vestri in conspectu vestro gladio

Le 26:9 respiciam vos et crescere faciam multiplicabimini et firmabo pactum

meum vobiscum

Le 26:10 comedetis vetustissima veterum et vetera novis supervenientibus

proicietis

Le 26:11 ponam tabernaculum meum in medio vestri et non abiciet vos anima mea

Le 26:12 ambulabo inter vos et ero vester Deus vosque eritis populus meus

Le 26:13 ego Dominus Deus vester qui eduxi vos de terra Aegyptiorum ne

serviretis eis et qui confregi catenas cervicum vestrarum ut incederetis

erecti

Le 26:14 quod si non audieritis me nec feceritis omnia mandata mea

Le 26:15 si spreveritis leges meas et iudicia mea contempseritis ut non faciatis ea

quae a me constituta sunt et ad irritum perducatis pactum meum

Le 26:16 ego quoque haec faciam vobis visitabo vos velociter in egestate et ardore

qui conficiat oculos vestros et consumat animas frustra seretis sementem

quae ab hostibus devorabitur

Le 26:17 ponam faciem meam contra vos et corruetis coram hostibus vestris et

subiciemini his qui oderunt vos fugietis nemine persequente

Le 26:18 sin autem nec sic oboedieritis mihi addam correptiones vestras

septuplum propter peccata vestra

Le 26:19 et conteram superbiam duritiae vestrae daboque caelum vobis desuper

sicut ferrum et terram aeneam

Le 26:20 consumetur in cassum labor vester non proferet terra germen nec arbores

poma praebebunt

Le 26:21 si ambulaveritis ex adverso mihi nec volueritis audire me addam plagas

vestras usque in septuplum propter peccata vestra

Le 26:22 emittamque in vos bestias agri quae consumant et vos et pecora vestra et

ad paucitatem cuncta redigant desertaeque fiant viae vestrae

Le 26:23 quod si nec sic volueritis recipere disciplinam sed ambulaveritis ex

adverso mihi

Le 26:24 ego quoque contra vos adversus incedam et percutiam vos septies

propter peccata vestra

Le 26:25 inducamque super vos gladium ultorem foederis mei cumque

confugeritis in urbes mittam pestilentiam in medio vestri et trademini

hostium manibus

Le 26:26 postquam confregero baculum panis vestri ita ut decem mulieres in uno

clibano coquant panes et reddant eos ad pondus et comedetis et non

saturabimini

Le 26:27 sin autem nec per haec audieritis me sed ambulaveritis contra me

Le 26:28 et ego incedam adversum vos in furore contrario et corripiam vos septem

plagis propter peccata vestra

Le 26:29 ita ut comedatis carnes filiorum et filiarum vestrarum

Le 26:30 destruam excelsa vestra et simulacra confringam cadetis inter ruinas

idolorum vestrorum et abominabitur vos anima mea

Le 26:31 in tantum ut urbes vestras redigam in solitudinem et deserta faciam

sanctuaria vestra nec recipiam ultra odorem suavissimum

Le 26:32 disperdamque terram vestram et stupebunt super ea inimici vestri cum

habitatores illius fuerint

Le 26:33 vos autem dispergam in gentes et evaginabo post vos gladium eritque

terra vestra deserta et civitates dirutae

Le 26:34 tunc placebunt terrae sabbata sua cunctis diebus solitudinis suae quando

fueritis

Le 26:35 in terra hostili sabbatizabit et requiescet in sabbatis solitudinis suae eo

quod non requieverit in sabbatis vestris quando habitabatis in ea

Le 26:36 et qui de vobis remanserint dabo pavorem in cordibus eorum in

regionibus hostium terrebit eos sonitus folii volantis et ita fugient quasi

gladium cadent nullo sequente

Le 26:37 et corruent singuli super fratres suos quasi bella fugientes nemo vestrum

inimicis audebit resistere

Le 26:38 peribitis inter gentes et hostilis vos terra consumet

Le 26:39 quod si et de his aliqui remanserint tabescent in iniquitatibus suis in terra

inimicorum suorum et propter peccata patrum suorum et sua adfligentur

Le 26:40 donec confiteantur iniquitates suas et maiorum suorum quibus

praevaricati sunt in me et ambulaverunt ex adverso mihi

Le 26:41 ambulabo igitur et ego contra eos et inducam illos in terram hostilem

donec erubescat incircumcisa mens eorum tunc orabunt pro impietatibus

suis

Le 26:42 et recordabor foederis mei quod pepigi cum Iacob et Isaac et Abraham

terrae quoque memor ero

Le 26:43 quae cum relicta fuerit ab eis conplacebit sibi in sabbatis suis patiens

solitudinem propter illos ipsi vero rogabunt pro peccatis suis eo quod

abiecerint iudicia mea et leges meas despexerint

Le 26:44 et tamen etiam cum essent in terra hostili non penitus abieci eos neque

sic despexi ut consumerentur et irritum facerem pactum meum cum eis

ego enim sum Dominus Deus eorum

Le 26:45 et recordabor foederis mei pristini quando eduxi eos de terra Aegypti in

conspectu gentium ut essem Deus eorum ego Dominus Deus haec sunt

praecepta atque iudicia et leges quas dedit Dominus inter se et inter filios

Israhel in monte Sinai per manum Mosi

Le 27:1 locutusque est Dominus ad Mosen dicens

Le 27:2 loquere filiis Israhel et dices ad eos homo qui votum fecerit et

spoponderit Deo animam suam sub aestimatione dabit pretium

Le 27:3 si fuerit masculus a vicesimo usque ad sexagesimum annum dabit

quinquaginta siclos argenti ad mensuram sanctuarii

Le 27:4 si mulier triginta

Le 27:5 a quinto autem anno usque ad vicesimum masculus dabit viginti siclos

femina decem

Le 27:6 ab uno mense usque ad annum quintum pro masculo dabuntur quinque

sicli pro femina tres

Le 27:7 sexagenarius et ultra masculus dabit quindecim siclos femina decem

Le 27:8 si pauper fuerit et aestimationem reddere non valebit stabit coram

sacerdote et quantum ille aestimaverit et viderit eum posse reddere

tantum dabit

Le 27:9 animal autem quod immolari potest Domino si quis voverit sanctum erit

Le 27:10 et mutari non poterit id est nec melius malo nec peius bono quod si

mutaverit et ipsum quod mutatum est et illud pro quo mutatum est

consecratum erit Domino

Le 27:11 animal inmundum quod immolari Domino non potest si quis voverit

adducetur ante sacerdotem

Le 27:12 qui diiudicans utrum bonum an malum sit statuet pretium

Le 27:13 quod si dare voluerit is qui offert addet supra aestimationis quintam

partem

Le 27:14 homo si voverit domum suam et sanctificaverit Domino considerabit

eam sacerdos utrum bona an mala sit et iuxta pretium quod ab eo fuerit

constitutum venundabitur

Le 27:15 sin autem ille qui voverat voluerit redimere eam dabit quintam partem

aestimationis supra et habebit domum

Le 27:16 quod si agrum possessionis suae voverit et consecraverit Domino iuxta

mensuram sementis aestimabitur pretium si triginta modiis hordei seritur

terra quinquaginta siclis veniet argenti

Le 27:17 si statim ab anno incipientis iobelei voverit agrum quanto valere potest

tanto aestimabitur

Le 27:18 sin autem post aliquantum temporis supputabit sacerdos pecuniam iuxta

annorum qui reliqui sunt numerum usque ad iobeleum et detrahetur ex

pretio

Le 27:19 quod si voluerit redimere agrum ille qui voverat addet quintam partem

aestimatae pecuniae et possidebit eum

Le 27:20 sin autem noluerit redimere sed alteri cuilibet fuerit venundatus ultra

eum qui voverat redimere non poterit

Le 27:21 quia cum iobelei venerit dies sanctificatus erit Domino et possessio

consecrata ad ius pertinet sacerdotum

Le 27:22 si ager emptus et non de possessione maiorum sanctificatus fuerit

Domino

Le 27:23 supputabit sacerdos iuxta annorum numerum usque ad iobeleum pretium

et dabit ille qui voverat eum Domino

Le 27:24 in iobeleo autem revertetur ad priorem dominum qui vendiderat eum et

habuerat in sortem possessionis suae

Le 27:25 omnis aestimatio siclo sanctuarii ponderabitur siclus viginti obolos habet

Le 27:26 primogenita quae ad Dominum pertinent nemo sanctificare poterit et

vovere sive bos sive ovis fuerit Domini sunt

Le 27:27 quod si inmundum est animal redimet qui obtulit iuxta aestimationem

tuam et addet quintam partem pretii si redimere noluerit vendetur alteri

quantocumque a te fuerit aestimatum

Le 27:28 omne quod Domino consecratur sive homo fuerit sive animal sive ager

non veniet nec redimi poterit quicquid semel fuerit consecratum sanctum

sanctorum erit Domino

Le 27:29 et omnis consecratio quae offertur ab homine non redimetur sed morte

morietur

Le 27:30 omnes decimae terrae sive de frugibus sive de pomis arborum Domini

sunt et illi sanctificantur

Le 27:31 si quis autem voluerit redimere decimas suas addet quintam partem

earum

Le 27:32 omnium decimarum boves et oves et caprae quae sub pastoris virga

transeunt quicquid decimum venerit sanctificabitur Domino

Le 27:33 non eligetur nec bonum nec malum nec altero commutabitur si quis

mutaverit et quod mutatum est et pro quo mutatum est sanctificabitur

Domino et non redimetur

Le 27:34 haec sunt praecepta quae mandavit Dominus Mosi ad filios Israhel in

monte Sinai

Numbers

Nu 1:1 locutusque est Dominus ad Mosen in deserto Sinai in tabernaculo

foederis prima die mensis secundi anno altero egressionis eorum ex

Aegypto dicens

Nu 1:2 tollite summam universae congregationis filiorum Israhel per

cognationes et domos suas et nomina singulorum quicquid sexus est

masculini

Nu 1:3 a vicesimo anno et supra omnium virorum fortium ex Israhel et

numerabitis eos per turmas suas tu et Aaron

Nu 1:4 eruntque vobiscum principes tribuum ac domorum in cognationibus suis

Nu 1:5 quorum ista sunt nomina de Ruben Elisur filius Sedeur

Nu 1:6 de Symeon Salamihel filius Surisaddai

Nu 1:7 de Iuda Naasson filius Aminadab

Nu 1:8 de Isachar Nathanahel filius Suar

Nu 1:9 de Zabulon Heliab filius Helon

Nu 1:10 filiorum autem Ioseph de Ephraim Helisama filius Ammiud de Manasse

Gamalihel filius Phadassur

Nu 1:11 de Beniamin Abidan filius Gedeonis

Nu 1:12 de Dan Ahiezer filius Amisaddai

Nu 1:13 de Aser Phegihel filius Ochran

Nu 1:14 de Gad Heliasaph filius Duhel

Nu 1:15 de Nepthali Ahira filius Henan

Nu 1:16 hii nobilissimi principes multitudinis per tribus et cognationes suas et

capita exercitus Israhel

Nu 1:17 quos tulerunt Moses et Aaron cum omni vulgi multitudine

Nu 1:18 et congregaverunt primo die mensis secundi recensentes eos per

cognationes et domos ac familias et capita et nomina singulorum a

vicesimo anno et supra

Nu 1:19 sicut praeceperat Dominus Mosi numeratique sunt in deserto Sinai

Nu 1:20 de Ruben primogenito Israhelis per generationes et familias ac domos

suas et nomina capitum singulorum omne quod sexus est masculini a

vicesimo anno et supra procedentium ad bellum

Nu 1:21 quadraginta sex milia quingenti

Nu 1:22 de filiis Symeon per generationes et familias ac domos cognationum

suarum recensiti sunt per nomina et capita singulorum omne quod sexus

est masculini a vicesimo anno et supra procedentium ad bellum

Nu 1:23 quinquaginta novem milia trecenti

Nu 1:24 de filiis Gad per generationes et familias ac domos cognationum suarum

recensiti sunt per nomina singulorum a viginti annis et supra omnes qui

ad bella procederent

Nu 1:25 quadraginta quinque milia sescenti quinquaginta

Nu 1:26 de filiis Iuda per generationes et familias ac domos cognationum suarum

per nomina singulorum a vicesimo anno et supra omnes qui poterant ad

bella procedere

Nu 1:27 recensiti sunt septuaginta quattuor milia sescenti

Nu 1:28 de filiis Isachar per generationes et familias ac domos cognationum

suarum per nomina singulorum a vicesimo anno et supra omnes qui ad

bella procederent

Nu 1:29 recensiti sunt quinquaginta quattuor milia quadringenti

Nu 1:30 de filiis Zabulon per generationes et familias ac domos cognationum

suarum recensiti sunt per nomina singulorum a vicesimo anno et supra

omnes qui poterant ad bella procedere

Nu 1:31 quinquaginta septem milia quadringenti

Nu 1:32 de filiis Ioseph filiorum Ephraim per generationes et familias ac domos

cognationum suarum recensiti sunt per nomina singulorum a vicesimo

anno et supra omnes qui poterant ad bella procedere

Nu 1:33 quadraginta milia quingenti

Nu 1:34 porro filiorum Manasse per generationes et familias ac domos

cognationum suarum recensiti sunt per nomina singulorum a viginti

annis et supra omnes qui poterant ad bella procedere

Nu 1:35 triginta duo milia ducenti

Nu 1:36 de filiis Beniamin per generationes et familias ac domos cognationum

suarum recensiti sunt nominibus singulorum a vicesimo anno et supra

omnes qui poterant ad bella procedere

Nu 1:37 triginta quinque milia quadringenti

Nu 1:38 de filiis Dan per generationes et familias ac domos cognationum suarum

recensiti sunt nominibus singulorum a vicesimo anno et supra omnes qui

poterant ad bella procedere

Nu 1:39 sexaginta duo milia septingenti

Nu 1:40 de filiis Aser per generationes et familias ac domos cognationum suarum

recensiti sunt per nomina singulorum a vicesimo anno et supra omnes

qui poterant ad bella procedere

Nu 1:41 quadraginta milia et mille quingenti

Nu 1:42 de filiis Nepthali per generationes et familias ac domos cognationum

suarum recensiti sunt nominibus singulorum a vicesimo anno et supra

omnes qui poterant ad bella procedere

Nu 1:43 quinquaginta tria milia quadringenti

Nu 1:44 hii sunt quos numeraverunt Moses et Aaron et duodecim principes

Israhel singulos per domos cognationum suarum

Nu 1:45 fueruntque omnes filiorum Israhel per domos et familias suas a vicesimo

anno et supra qui poterant ad bella procedere

Nu 1:46 sescenta tria milia virorum quingenti quinquaginta

Nu 1:47 Levitae autem in tribu familiarum suarum non sunt numerati cum eis

Nu 1:48 locutusque est Dominus ad Mosen dicens

Nu 1:49 tribum Levi noli numerare neque ponas summam eorum cum filiis

Israhel

Nu 1:50 sed constitue eos super tabernaculum testimonii cuncta vasa eius et

quicquid ad caerimonias pertinet ipsi portabunt tabernaculum et omnia

utensilia eius et erunt in ministerio ac per gyrum tabernaculi metabuntur

Nu 1:51 cum proficiscendum fuerit deponent Levitae tabernaculum cum castra

metanda erigent quisquis externorum accesserit occidetur

Nu 1:52 metabuntur autem castra filii Israhel unusquisque per turmas et cuneos

atque exercitum suum

Nu 1:53 porro Levitae per gyrum tabernaculi figent tentoria ne fiat indignatio

super multitudinem filiorum Israhel et excubabunt in custodiis

tabernaculi testimonii

Nu 1:54 fecerunt ergo filii Israhel iuxta omnia quae praeceperat Dominus Mosi

Nu 2:1 locutusque est Dominus ad Mosen et Aaron dicens

Nu 2:2 singuli per turmas signa atque vexilla et domos cognationum suarum

castrametabuntur filiorum Israhel per gyrum tabernaculi foederis

Nu 2:3 ad orientem Iudas figet tentoria per turmas exercitus sui eritque princeps

filiorum eius Naasson filius Aminadab

Nu 2:4 et omnis de stirpe eius summa pugnantium septuaginta quattuor milia

sescentorum

Nu 2:5 iuxta eum castrametati sunt de tribu Isachar quorum princeps fuit

Nathanahel filius Suar

Nu 2:6 et omnis numerus pugnatorum eius quinquaginta quattuor milia

quadringenti

Nu 2:7 in tribu Zabulon princeps fuit Heliab filius Helon

Nu 2:8 omnis de stirpe eius exercitus pugnatorum quinquaginta septem milia

quadringenti

Nu 2:9 universi qui in castris Iudae adnumerati sunt fuerunt centum octoginta

sex milia quadringenti et per turmas suas primi egredientur

Nu 2:10 in castris filiorum Ruben ad meridianam plagam erit princeps Elisur

filius Sedeur

Nu 2:11 et cunctus exercitus pugnatorum eius qui numerati sunt quadraginta sex

milia quingenti

Nu 2:12 iuxta eum castrametati sunt de tribu Symeon quorum princeps fuit

Salamihel filius Surisaddai

Nu 2:13 et cunctus exercitus pugnatorum eius qui numerati sunt quinquaginta

novem milia trecenti

Nu 2:14 in tribu Gad princeps fuit Heliasaph filius Duhel

Nu 2:15 et cunctus exercitus pugnatorum eius qui numerati sunt quadraginta

quinque milia sescenti quinquaginta

Nu 2:16 omnes qui recensiti sunt in castris Ruben centum quinquaginta milia et

mille quadringenti quinquaginta per turmas suas in secundo loco

proficiscentur

Nu 2:17 levabitur autem tabernaculum testimonii per officia Levitarum et turmas

eorum quomodo erigetur ita et deponetur singuli per loca et ordines suos

proficiscentur

Nu 2:18 ad occidentalem plagam erunt castra filiorum Ephraim quorum princeps

fuit Helisama filius Ammiud

Nu 2:19 cunctus exercitus pugnatorum eius qui numerati sunt quadraginta milia

quingenti

Nu 2:20 et cum eis tribus filiorum Manasse quorum princeps fuit Gamalihel filius

Phadassur

Nu 2:21 cunctus exercitus pugnatorum eius qui numerati sunt triginta duo milia

ducenti

Nu 2:22 in tribu filiorum Beniamin princeps fuit Abidan filius Gedeonis

Nu 2:23 et cunctus exercitus pugnatorum eius qui recensiti sunt triginta quinque

milia quadringenti

Nu 2:24 omnes qui numerati sunt in castris Ephraim centum octo milia centum

per turmas suas tertii proficiscentur

Nu 2:25 ad aquilonis partem castrametati sunt filii Dan quorum princeps fuit

Ahiezer filius Amisaddai

Nu 2:26 cunctus exercitus pugnatorum eius qui numerati sunt sexaginta duo milia

septingenti

Nu 2:27 iuxta eum fixere tentoria de tribu Aser quorum princeps fuit Phegihel

filius Ochran

Nu 2:28 cunctus exercitus pugnatorum eius qui numerati sunt quadraginta milia et

mille quingenti

Nu 2:29 de tribu filiorum Nepthalim princeps fuit Ahira filius Henan

Nu 2:30 cunctus exercitus pugnatorum eius quinquaginta tria milia quadringenti

Nu 2:31 omnes qui numerati sunt in castris Dan fuerunt centum quinquaginta

septem milia sescenti et novissimi proficiscentur

Nu 2:32 hic numerus filiorum Israhel per domos cognationum suarum et turmas

divisi exercitus sescenta tria milia quingenti quinquaginta

Nu 2:33 Levitae autem non sunt numerati inter filios Israhel sic enim praecepit

Dominus Mosi

Nu 2:34 feceruntque filii Israhel iuxta omnia quae mandaverat Dominus

castrametati sunt per turmas suas et profecti per familias ac domos

patrum suorum

Nu 3:1 haec sunt generationes Aaron et Mosi in die qua locutus est Dominus ad

Mosen in monte Sinai

Nu 3:2 et haec nomina filiorum Aaron primogenitus eius Nadab dein Abiu et

Eleazar et Ithamar

Nu 3:3 haec nomina filiorum Aaron sacerdotum qui uncti sunt et quorum

repletae et consecratae manus ut sacerdotio fungerentur

Nu 3:4 mortui sunt Nadab et Abiu cum offerrent ignem alienum in conspectu

Domini in deserto Sinai absque liberis functique sunt sacerdotio Eleazar

et Ithamar coram Aaron patre suo

Nu 3:5 locutus est Dominus ad Mosen dicens

Nu 3:6 adplica tribum Levi et fac stare in conspectu Aaron sacerdotis ut

ministrent ei et excubent

Nu 3:7 et observent quicquid ad cultum pertinet multitudinis coram tabernaculo

testimonii

Nu 3:8 et custodiant vasa tabernaculi servientes in ministerio eius

Nu 3:9 dabisque dono Levitas

Nu 3:10 Aaron et filiis eius quibus traditi sunt a filiis Israhel Aaron autem et

filios eius constitues super cultum sacerdotii externus qui ad

ministrandum accesserit morietur

Nu 3:11 locutusque est Dominus ad Mosen dicens

Nu 3:12 ego tuli Levitas a filiis Israhel pro omni primogenito qui aperit vulvam in

filiis Israhel eruntque Levitae mei

Nu 3:13 meum est enim omne primogenitum ex quo percussi primogenitos in

terra Aegypti sanctificavi mihi quicquid primum nascitur in Israhel ab

homine usque ad pecus mei sunt ego Dominus

Nu 3:14 locutus est Dominus ad Mosen in deserto Sinai dicens

Nu 3:15 numera filios Levi per domos patrum suorum et familias omnem

masculum ab uno mense et supra

Nu 3:16 numeravit Moses ut praeceperat Dominus

Nu 3:17 et inventi sunt filii Levi per nomina sua Gerson et Caath et Merari

Nu 3:18 filii Gerson Lebni et Semei

Nu 3:19 filii Caath Amram et Iessaar Hebron et Ozihel

Nu 3:20 filii Merari Mooli et Musi

Nu 3:21 de Gerson fuere familiae duae lebnitica et semeitica

Nu 3:22 quarum numeratus est populus sexus masculini ab uno mense et supra

septem milia quingentorum

Nu 3:23 hii post tabernaculum metabuntur ad occidentem

Nu 3:24 sub principe Eliasaph filio Lahel

Nu 3:25 et habebunt excubias in tabernaculo foederis

Nu 3:26 ipsum tabernaculum et operimentum eius tentorium quod trahitur ante

fores tecti foederis et cortinas atrii tentorium quoque quod adpenditur in

introitu atrii tabernaculi et quicquid ad ritum altaris pertinet funes

tabernaculi et omnia utensilia eius

Nu 3:27 cognatio Caath habebit populos Amramitas et Iessaaritas et Hebronitas et

Ozihelitas hae sunt familiae Caathitarum recensitae per nomina sua

Nu 3:28 omnes generis masculini ab uno mense et supra octo milia sescenti

habebunt excubias sanctuarii

Nu 3:29 et castrametabuntur ad meridianam plagam

Nu 3:30 princepsque eorum erit Elisaphan filius Ozihel

Nu 3:31 et custodient arcam mensamque et candelabrum altaria et vasa sanctuarii

in quibus ministratur et velum cunctamque huiuscemodi supellectilem

Nu 3:32 princeps autem principum Levitarum Eleazar filius Aaron sacerdotis erit

super excubitores custodiae sanctuarii

Nu 3:33 at vero de Merari erunt populi Moolitae et Musitae recensiti per nomina

sua

Nu 3:34 omnes generis masculini ab uno mense et supra sex milia ducenti

Nu 3:35 princeps eorum Surihel filius Abiahihel in plaga septentrionali

castrametabuntur

Nu 3:36 erunt sub custodia eorum tabulae tabernaculi et vectes et columnae ac

bases earum et omnia quae ad cultum huiuscemodi pertinent

Nu 3:37 columnaeque atrii per circuitum cum basibus suis et paxilli cum funibus

Nu 3:38 castrametabuntur ante tabernaculum foederis id est ad orientalem plagam

Moses et Aaron cum filiis suis habentes custodiam sanctuarii in medio

filiorum Israhel quisquis alienus accesserit morietur

Nu 3:39 omnes Levitae quos numeraverunt Moses et Aaron iuxta praeceptum

Domini per familias suas in genere masculino a mense uno et supra

fuerunt viginti duo milia

Nu 3:40 et ait Dominus ad Mosen numera primogenitos sexus masculini de filiis

Israhel a mense uno et supra et habebis summam eorum

Nu 3:41 tollesque Levitas mihi pro omni primogenito filiorum Israhel ego sum

Dominus et pecora eorum pro universis primogenitis pecoris filiorum

Israhel

Nu 3:42 recensuit Moses sicut praeceperat Dominus primogenitos filiorum

Israhel

Nu 3:43 et fuerunt masculi per nomina sua a mense uno et supra viginti duo milia

ducenti septuaginta tres

Nu 3:44 locutusque est Dominus ad Mosen

Nu 3:45 tolle Levitas pro primogenitis filiorum Israhel et pecora Levitarum pro

pecoribus eorum eruntque Levitae mei ego sum Dominus

Nu 3:46 in pretio autem ducentorum septuaginta trium qui excedunt numerum

Levitarum de primogenitis filiorum Israhel

Nu 3:47 accipies quinque siclos per singula capita ad mensuram sanctuarii siclus

habet obolos viginti

Nu 3:48 dabisque pecuniam Aaron et filiis eius pretium eorum qui supra sunt

Nu 3:49 tulit igitur Moses pecuniam eorum qui fuerant amplius et quos

redemerant a Levitis

Nu 3:50 pro primogenitis filiorum Israhel mille trecentorum sexaginta quinque

siclorum iuxta pondus sanctuarii

Nu 3:51 et dedit eam Aaroni et filiis eius iuxta verbum quod praeceperat sibi

Dominus

Nu 4:1 locutusque est Dominus ad Mosen et Aaron dicens

Nu 4:2 tolle summam filiorum Caath de medio Levitarum per domos et familias

suas

Nu 4:3 a tricesimo anno et supra usque ad quinquagesimum annum omnium qui

ingrediuntur ut stent et ministrent in tabernaculo foederis

Nu 4:4 hic est cultus filiorum Caath tabernaculum foederis et sanctum

sanctorum

Nu 4:5 ingredientur Aaron et filii eius quando movenda sunt castra et deponent

velum quod pendet ante fores involventque eo arcam testimonii

Nu 4:6 et operient rursum velamine ianthinarum pellium extendentque desuper

pallium totum hyacinthinum et inducent vectes

Nu 4:7 mensam quoque propositionis involvent hyacinthino pallio et ponent

cum ea turibula et mortariola cyatos et crateras ad liba fundenda panes

semper in ea erunt

Nu 4:8 extendentque desuper pallium coccineum quod rursum operient

velamento ianthinarum pellium et inducent vectes

Nu 4:9 sument et pallium hyacinthinum quo operient candelabrum cum lucernis

et forcipibus suis et emunctoriis et cunctis vasis olei quae ad

concinnandas lucernas necessaria sunt

Nu 4:10 et super omnia ponent operimentum ianthinarum pellium et inducent

vectes

Nu 4:11 nec non et altare aureum involvent hyacinthino vestimento et extendent

desuper operimentum ianthinarum pellium inducentque vectes

Nu 4:12 omnia vasa quibus ministratur in sanctuario involvent hyacinthino pallio

et extendent desuper operimentum ianthinarum pellium inducentque

vectes

Nu 4:13 sed et altare mundabunt cinere et involvent illud purpureo vestimento

Nu 4:14 ponentque cum eo omnia vasa quibus in ministerio eius utuntur id est

ignium receptacula fuscinulas ac tridentes uncinos et vatilla cuncta vasa

altaris operient simul velamine ianthinarum pellium et inducent vectes

Nu 4:15 cumque involverint Aaron et filii eius sanctuarium et omnia vasa eius in

commotione castrorum tunc intrabunt filii Caath ut portent involuta et

non tangant vasa sanctuarii ne moriantur ista sunt onera filiorum Caath

in tabernaculo foederis

Nu 4:16 super quos erit Eleazar filius Aaron sacerdotis ad cuius pertinet curam

oleum ad concinnandas lucernas et conpositionis incensum et sacrificium

quod semper offertur et oleum unctionis et quicquid ad cultum

tabernaculi pertinet omniumque vasorum quae in sanctuario sunt

Nu 4:17 locutusque est Dominus ad Mosen et Aaron dicens

Nu 4:18 nolite perdere populum Caath de medio Levitarum

Nu 4:19 sed hoc facite eis ut vivant et non moriantur si tetigerint sancta

sanctorum Aaron et filii eius intrabunt ipsique disponent opera

singulorum et divident quid portare quis debeat

Nu 4:20 alii nulla curiositate videant quae sunt in sanctuario priusquam

involvantur alioquin morientur

Nu 4:21 locutus est Dominus ad Mosen dicens

Nu 4:22 tolle summam etiam filiorum Gerson per domos ac familias et

cognationes suas

Nu 4:23 a triginta annis et supra usque ad annos quinquaginta numera omnes qui

ingrediuntur et ministrant in tabernaculo foederis

Nu 4:24 hoc est officium familiae Gersonitarum

Nu 4:25 ut portent cortinas tabernaculi et tectum foederis operimentum aliud et

super omnia velamen ianthinum tentoriumque quod pendet in introitu

foederis tabernaculi

Nu 4:26 cortinas atrii et velum in introitu quod est ante tabernaculum omnia quae

ad altare pertinent funiculos et vasa ministerii

Nu 4:27 iubente Aaron et filiis eius portabunt filii Gerson et scient singuli cui

debeant oneri mancipari

Nu 4:28 hic est cultus familiae Gersonitarum in tabernaculo foederis eruntque sub

manu Ithamar filii Aaron sacerdotis

Nu 4:29 filios quoque Merari per familias et domos patrum suorum recensebis

Nu 4:30 a triginta annis et supra usque ad annos quinquaginta omnes qui

ingrediuntur ad officium ministerii sui et cultum foederis testimonii

Nu 4:31 haec sunt onera eorum portabunt tabulas tabernaculi et vectes eius

columnas et bases earum

Nu 4:32 columnas quoque atrii per circuitum cum basibus et paxillis et funibus

suis omnia vasa et supellectilem ad numerum accipient sicque portabunt

Nu 4:33 hoc est officium familiae Meraritarum et ministerium in tabernaculo

foederis eruntque sub manu Ithamar filii Aaron sacerdotis

Nu 4:34 recensuerunt igitur Moses et Aaron et principes synagogae filios Caath

per cognationes et domos patrum suorum

Nu 4:35 a triginta annis et supra usque ad annum quinquagesimum omnes qui

ingrediuntur ad ministerium tabernaculi foederis

Nu 4:36 et inventi sunt duo milia septingenti quinquaginta

Nu 4:37 hic est numerus populi Caath qui intrat tabernaculum foederis hos

numeravit Moses et Aaron iuxta sermonem Domini per manum Mosi

Nu 4:38 numerati sunt et filii Gerson per cognationes et domos patrum suorum

Nu 4:39 a triginta annis et supra usque ad annum quinquagesimum omnes qui

ingrediuntur ut ministrent in tabernaculo foederis

Nu 4:40 et inventi sunt duo milia sescenti triginta

Nu 4:41 hic est populus Gersonitarum quos numeraverunt Moses et Aaron iuxta

verbum Domini

Nu 4:42 numerati sunt et filii Merari per cognationes et domos patrum suorum

Nu 4:43 a triginta annis et supra usque ad annum quinquagesimum omnes qui

ingrediuntur ad explendos ritus tabernaculi foederis

Nu 4:44 et inventi sunt tria milia ducenti

Nu 4:45 hic est numerus filiorum Merari quos recensuerunt Moses et Aaron iuxta

imperium Domini per manum Mosi

Nu 4:46 omnes qui recensiti sunt de Levitis et quos fecit ad nomen Moses et

Aaron et principes Israhel per cognationes et domos patrum suorum

Nu 4:47 a triginta annis et supra usque ad annum quinquagesimum ingredientes

ad ministerium tabernaculi et onera portanda

Nu 4:48 fuerunt simul octo milia quingenti octoginta

Nu 4:49 iuxta verbum Domini recensuit eos Moses unumquemque iuxta officium

et onera sua sicut praeceperat ei Dominus

Nu 5:1 locutusque est Dominus ad Mosen dicens

Nu 5:2 praecipe filiis Israhel ut eiciant de castris omnem leprosum et qui semine

fluit pollutusque est super mortuo

Nu 5:3 tam masculum quam feminam eicite de castris ne contaminent ea cum

habitaverim vobiscum

Nu 5:4 feceruntque ita filii Israhel et eiecerunt eos extra castra sicut locutus erat

Dominus Mosi

Nu 5:5 locutus est Dominus ad Mosen dicens

Nu 5:6 loquere ad filios Israhel vir sive mulier cum fecerint ex omnibus peccatis

quae solent hominibus accidere et per neglegentiam transgressi fuerint

mandatum Domini atque deliquerint

Nu 5:7 confitebuntur peccatum suum et reddent ipsum caput quintamque partem

desuper ei in quem peccaverint

Nu 5:8 sin autem non fuerit qui recipiat dabunt Domino et erit sacerdotis

excepto ariete qui offertur pro expiatione ut sit placabilis hostia

Nu 5:9 omnes quoque primitiae quas offerunt filii Israhel ad sacerdotem

pertinent

Nu 5:10 et quicquid in sanctuarium offertur a singulis et traditur manibus

sacerdotis ipsius erit

Nu 5:11 locutus est Dominus ad Mosen dicens

Nu 5:12 loquere ad filios Israhel et dices ad eos vir cuius uxor erraverit

maritumque contemnens

Nu 5:13 dormierit cum altero viro et hoc maritus deprehendere non quiverit sed

latet adulterium et testibus argui non potest quia non est inventa in stupro

Nu 5:14 si spiritus zelotypiae concitaverit virum contra uxorem suam quae vel

polluta est vel falsa suspicione appetitur

Nu 5:15 adducet eam ad sacerdotem et offeret oblationem pro illa decimam

partem sati farinae hordiaciae non fundet super eam oleum nec inponet

tus quia sacrificium zelotypiae est et oblatio investigans adulterium

Nu 5:16 offeret igitur eam sacerdos et statuet coram Domino

Nu 5:17 adsumetque aquam sanctam in vase fictili et pauxillum terrae de

pavimento tabernaculi mittet in eam

Nu 5:18 cumque steterit mulier in conspectu Domini discoperiet caput eius et

ponet super manus illius sacrificium recordationis et oblationem

zelotypiae ipse autem tenebit aquas amarissimas in quibus cum

execratione maledicta congessit

Nu 5:19 adiurabitque eam et dicet si non dormivit vir alienus tecum et si non

polluta es deserto mariti toro non te nocebunt aquae istae amarissimae in

quas maledicta congessi

Nu 5:20 sin autem declinasti a viro tuo atque polluta es et concubuisti cum altero

Nu 5:21 his maledictionibus subiacebis det te Dominus in maledictionem

exemplumque cunctorum in populo suo putrescere faciat femur tuum et

tumens uterus disrumpatur

Nu 5:22 ingrediantur aquae maledictae in ventrem tuum et utero tumescente

putrescat femur et respondebit mulier amen amen

Nu 5:23 scribetque sacerdos in libello ista maledicta et delebit ea aquis

amarissimis in quas maledicta congessit

Nu 5:24 et dabit ei bibere quas cum exhauserit

Nu 5:25 tollet sacerdos de manu eius sacrificium zelotypiae et elevabit illud

coram Domino inponetque super altare ita dumtaxat ut prius

Nu 5:26 pugillum sacrificii tollat de eo quod offertur et incendat super altare et

sic potum det mulieri aquas amarissimas

Nu 5:27 quas cum biberit si polluta est et contempto viro adulterii rea

pertransibunt eam aquae maledictionis et inflato ventre conputrescet

femur eritque mulier in maledictionem et in exemplum omni populo

Nu 5:28 quod si polluta non fuerit erit innoxia et faciet liberos

Nu 5:29 ista est lex zelotypiae si declinaverit mulier a viro suo et si polluta fuerit

Nu 5:30 maritusque zelotypiae spiritu concitatus adduxerit eam in conspectu

Domini et fecerit ei sacerdos iuxta omnia quae scripta sunt

Nu 5:31 maritus absque culpa erit et illa recipiet iniquitatem suam

Nu 6:1 locutus est Dominus ad Mosen dicens

Nu 6:2 loquere ad filios Israhel et dices ad eos vir sive mulier cum fecerit votum

ut sanctificentur et se voluerint Domino consecrare

Nu 6:3 vino et omni quod inebriare potest abstinebunt acetum ex vino et ex

qualibet alia potione et quicquid de uva exprimitur non bibent uvas

recentes siccasque non comedent

Nu 6:4 cunctis diebus quibus ex voto Domino consecrantur quicquid ex vinea

esse potest ab uva passa usque ad acinum non comedent

Nu 6:5 omni tempore separationis suae novacula non transibit super caput eius

usque ad conpletum diem quo Domino consecratur sanctus erit crescente

caesarie capitis eius

Nu 6:6 omni tempore consecrationis suae super mortuum non ingredietur

Nu 6:7 nec super patris quidem et matris et fratris sororisque funere

contaminabitur quia consecratio Dei sui super caput eius est

Nu 6:8 omnes dies separationis suae sanctus erit Domino

Nu 6:9 sin autem mortuus fuerit subito quispiam coram eo polluetur caput

consecrationis eius quod radet ilico et in eadem die purgationis suae et

rursum septima

Nu 6:10 in octavo autem die offeret duos turtures vel duos pullos columbae

sacerdoti in introitu foederis testimonii

Nu 6:11 facietque sacerdos unum pro peccato et alterum in holocaustum et

deprecabitur pro eo quia peccavit super mortuo sanctificabitque caput

eius in die illo

Nu 6:12 et consecrabit Domino dies separationis illius offerens agnum anniculum

pro peccato ita tamen ut dies priores irriti fiant quoniam polluta est

sanctificatio eius

Nu 6:13 ista est lex consecrationis cum dies quos ex voto decreverat conplebuntur

adducet eum ad ostium tabernaculi foederis

Nu 6:14 et offeret oblationem eius Domino agnum anniculum inmaculatum in

holocaustum et ovem anniculam inmaculatam pro peccato et arietem

inmaculatum hostiam pacificam

Nu 6:15 canistrum quoque panum azymorum qui conspersi sunt oleo et lagana

absque fermento uncta oleo ac libamina singulorum

Nu 6:16 quae offeret sacerdos coram Domino et faciet tam pro peccato quam in

holocaustum

Nu 6:17 arietem vero immolabit hostiam pacificam Domino offerens simul

canistrum azymorum et libamenta quae ex more debentur

Nu 6:18 tunc radetur nazareus ante ostium tabernaculi foederis caesarie

consecrationis suae tolletque capillos eius et ponet super ignem qui est

subpositus sacrificio pacificorum

Nu 6:19 et armum coctum arietis tortamque absque fermento unam de canistro et

laganum azymum unum et tradet in manibus nazarei postquam rasum

fuerit caput eius

Nu 6:20 susceptaque rursum ab eo elevabit in conspectu Domini et sanctificata

sacerdotis erunt sicut pectusculum quod separari iussum est et femur

post haec potest bibere nazareus vinum

Nu 6:21 ista est lex nazarei cum voverit oblationem suam Domino tempore

consecrationis suae exceptis his quae invenerit manus eius iuxta quod

mente devoverat ita faciet ad perfectionem sanctificationis suae

Nu 6:22 locutus est Dominus ad Mosen dicens

Nu 6:23 loquere Aaron et filiis eius sic benedicetis filiis Israhel et dicetis eis

Nu 6:24 benedicat tibi Dominus et custodiat te

Nu 6:25 ostendat Dominus faciem suam tibi et misereatur tui

Nu 6:26 convertat Dominus vultum suum ad te et det tibi pacem

Nu 6:27 invocabunt nomen meum super filios Israhel et ego benedicam eis

Nu 7:1 factum est autem in die qua conplevit Moses tabernaculum et erexit illud

unxitque et sanctificavit cum omnibus vasis suis altare similiter et vasa

eius

Nu 7:2 obtulerunt principes Israhel et capita familiarum qui erant per singulas

tribus praefecti eorum qui numerati fuerant

Nu 7:3 munera coram Domino sex plaustra tecta cum duodecim bubus unum

plaustrum obtulere duo duces et unum bovem singuli obtuleruntque ea in

conspectu tabernaculi

Nu 7:4 ait autem Dominus ad Mosen

Nu 7:5 suscipe ab eis ut serviant in ministerio tabernaculi et tradas ea Levitis

iuxta ordinem ministerii sui

Nu 7:6 itaque cum suscepisset Moses plaustra et boves tradidit eos Levitis

Nu 7:7 duo plaustra et quattuor boves dedit filiis Gerson iuxta id quod habebant

necessarium

Nu 7:8 quattuor alia plaustra et octo boves dedit filiis Merari secundum officia

et cultum suum sub manu Ithamar filii Aaron sacerdotis

Nu 7:9 filiis autem Caath non dedit plaustra et boves quia in sanctuario serviunt

et onera propriis portant umeris

Nu 7:10 igitur obtulerunt duces in dedicationem altaris die qua unctum est

oblationem suam ante altare

Nu 7:11 dixitque Dominus ad Mosen singuli duces per singulos dies offerant

munera in dedicationem altaris

Nu 7:12 primo die obtulit oblationem suam Naasson filius Aminadab de tribu

Iuda

Nu 7:13 fueruntque in ea acetabulum argenteum pondo centum triginta siclorum

fiala argentea habens septuaginta siclos iuxta pondus sanctuarii

utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificium

Nu 7:14 mortariolum ex decem siclis aureis plenum incenso

Nu 7:15 bovem et arietem et agnum anniculum in holocaustum

Nu 7:16 hircumque pro peccato

Nu 7:17 et in sacrificio pacificorum boves duos arietes quinque hircos quinque

agnos anniculos quinque haec est oblatio Naasson filii Aminadab

Nu 7:18 secundo die obtulit Nathanahel filius Suar dux de tribu Isachar

Nu 7:19 acetabulum argenteum adpendens centum triginta siclos fialam

argenteam habentem septuaginta siclos iuxta pondus sanctuarii utrumque

plenum simila conspersa oleo in sacrificium

Nu 7:20 mortariolum aureum habens decem siclos plenum incenso

Nu 7:21 bovem de armento et arietem et agnum anniculum in holocaustum

Nu 7:22 hircumque pro peccato

Nu 7:23 et in sacrificio pacificorum boves duos arietes quinque hircos quinque

agnos anniculos quinque haec fuit oblatio Nathanahel filii Suar

Nu 7:24 tertio die princeps filiorum Zabulon Heliab filius Helon

Nu 7:25 obtulit acetabulum argenteum adpendens centum triginta siclos fialam

argenteam habentem septuaginta siclos ad pondus sanctuarii utrumque

plenum simila conspersa oleo in sacrificium

Nu 7:26 mortariolum aureum adpendens decem siclos plenum incenso

Nu 7:27 bovem de armento et arietem et agnum anniculum in holocaustum

Nu 7:28 hircumque pro peccato

Nu 7:29 et in sacrificio pacificorum boves duos arietes quinque hircos quinque

agnos anniculos quinque haec est oblatio Heliab filii Helon

Nu 7:30 die quarto princeps filiorum Ruben Helisur filius Sedeur

Nu 7:31 obtulit acetabulum argenteum adpendens centum triginta siclos fialam

argenteam habentem septuaginta siclos ad pondus sanctuarii utrumque

plenum simila conspersa oleo in sacrificium

Nu 7:32 mortariolum aureum adpendens decem siclos plenum incenso

Nu 7:33 bovem de armento et arietem et agnum anniculum in holocaustum

Nu 7:34 hircumque pro peccato

Nu 7:35 et in hostias pacificorum boves duos arietes quinque hircos quinque

agnos anniculos quinque haec fuit oblatio Helisur filii Sedeur

Nu 7:36 die quinto princeps filiorum Symeon Salamihel filius Surisaddai

Nu 7:37 obtulit acetabulum argenteum adpendens centum triginta siclos fialam

argenteam habentem septuaginta siclos ad pondus sanctuarii utrumque

plenum simila conspersa oleo in sacrificium

Nu 7:38 mortariolum aureum adpendens decem siclos plenum incenso

Nu 7:39 bovem de armento et arietem et agnum anniculum in holocaustum

Nu 7:40 hircumque pro peccato

Nu 7:41 et in hostias pacificorum boves duos arietes quinque hircos quinque

agnos anniculos quinque haec fuit oblatio Salamihel filii Surisaddai

Nu 7:42 die sexto princeps filiorum Gad Heliasaph filius Duhel

Nu 7:43 obtulit acetabulum argenteum adpendens centum triginta siclos fialam

argenteam habentem septuaginta siclos ad pondus sanctuarii utrumque

plenum simila conspersa oleo in sacrificium

Nu 7:44 mortariolum aureum adpendens siclos decem plenum incenso

Nu 7:45 bovem de armento et arietem et agnum anniculum in holocaustum

Nu 7:46 hircumque pro peccato

Nu 7:47 et in hostias pacificorum boves duos arietes quinque hircos quinque

agnos anniculos quinque haec fuit oblatio Heliasaph filii Duhel

Nu 7:48 die septimo princeps filiorum Ephraim Helisama filius Ammiud

Nu 7:49 obtulit acetabulum argenteum adpendens centum triginta siclos fialam

argenteam habentem septuaginta siclos ad pondus sanctuarii utrumque

plenum simila conspersa oleo in sacrificium

Nu 7:50 mortariolum aureum adpendens decem siclos plenum incenso

Nu 7:51 bovem de armento et arietem et agnum anniculum in holocaustum

Nu 7:52 hircumque pro peccato

Nu 7:53 et in hostias pacificas boves duos arietes quinque hircos quinque agnos

anniculos quinque haec fuit oblatio Helisama filii Ammiud

Nu 7:54 die octavo princeps filiorum Manasse Gamalihel filius Phadassur

Nu 7:55 obtulit acetabulum argenteum adpendens centum triginta siclos fialam

argenteam habentem septuaginta siclos ad pondus sanctuarii utrumque

plenum simila conspersa oleo in sacrificium

Nu 7:56 mortariolum aureum adpendens decem siclos plenum incenso

Nu 7:57 bovem de armento et arietem et agnum anniculum in holocaustum

Nu 7:58 hircumque pro peccato

Nu 7:59 et in hostias pacificorum boves duos arietes quinque hircos quinque

agnos anniculos quinque haec fuit oblatio Gamalihel filii Phadassur

Nu 7:60 die nono princeps filiorum Beniamin Abidan filius Gedeonis

Nu 7:61 obtulit acetabulum argenteum adpendens centum triginta siclos fialam

argenteam habentem septuaginta siclos ad pondus sanctuarii utrumque

plenum simila conspersa oleo in sacrificium

Nu 7:62 mortariolum aureum adpendens decem siclos plenum incenso

Nu 7:63 bovem de armento et arietem et agnum anniculum in holocaustum

Nu 7:64 hircumque pro peccato

Nu 7:65 et in hostias pacificorum boves duos arietes quinque hircos quinque

agnos anniculos quinque haec fuit oblatio Abidan filii Gedeonis

Nu 7:66 die decimo princeps filiorum Dan Ahiezer filius Amisaddai

Nu 7:67 obtulit acetabulum argenteum adpendens centum triginta siclos fialam

argenteam habentem septuaginta siclos ad pondus sanctuarii utrumque

plenum simila conspersa oleo in sacrificium

Nu 7:68 mortariolum aureum adpendens decem siclos plenum incenso

Nu 7:69 bovem de armento et arietem et agnum anniculum in holocaustum

Nu 7:70 hircumque pro peccato

Nu 7:71 et in hostias pacificorum boves duos arietes quinque hircos quinque

agnos anniculos quinque haec fuit oblatio Ahiezer filii Amisaddai

Nu 7:72 die undecimo princeps filiorum Aser Phagaihel filius Ochran

Nu 7:73 obtulit acetabulum argenteum adpendens centum triginta siclos fialam

argenteam habentem septuaginta siclos ad pondus sanctuarii utrumque

plenum simila conspersa oleo in sacrificium

Nu 7:74 mortariolum aureum adpendens decem siclos plenum incenso

Nu 7:75 bovem de armento et arietem et agnum anniculum in holocaustum

Nu 7:76 hircumque pro peccato

Nu 7:77 et in hostias pacificorum boves duos arietes quinque hircos quinque

agnos anniculos quinque haec fuit oblatio Phagaihel filii Ochran

Nu 7:78 die duodecimo princeps filiorum Nepthalim Achira filius Henan

Nu 7:79 obtulit acetabulum argenteum adpendens centum triginta siclos fialam

argenteam habentem septuaginta siclos ad pondus sanctuarii utrumque

plenum simila conspersa oleo in sacrificium

Nu 7:80 mortariolum aureum adpendens decem siclos plenum incenso

Nu 7:81 bovem de armento et arietem et agnum anniculum in holocaustum

Nu 7:82 hircumque pro peccato

Nu 7:83 et in hostias pacificorum boves duos arietes quinque hircos quinque

agnos anniculos quinque haec fuit oblatio Achira filii Henan

Nu 7:84 haec in dedicatione altaris oblata sunt a principibus Israhel in die qua

consecratum est acetabula argentea duodecim fialae argenteae duodecim

mortariola aurea duodecim

Nu 7:85 ita ut centum triginta argenti siclos haberet unum acetabulum et

septuaginta siclos una fiala id est in commune vasorum omnium ex

argento sicli duo milia quadringenti pondere sanctuarii

Nu 7:86 mortariola aurea duodecim plena incenso denos siclos adpendentia

pondere sanctuarii id est simul auri sicli centum viginti

Nu 7:87 boves de armento in holocaustum duodecim arietes duodecim agni

anniculi duodecim et libamenta eorum hirci duodecim pro peccato

Nu 7:88 hostiae pacificorum boves viginti quattuor arietes sexaginta hirci

sexaginta agni anniculi sexaginta haec oblata sunt in dedicatione altaris

quando unctum est

Nu 7:89 cumque ingrederetur Moses tabernaculum foederis ut consuleret

oraculum audiebat vocem loquentis ad se de propitiatorio quod erat

super arcam testimonii inter duos cherubin unde et loquebatur ei

Nu 8:1 locutus est Dominus ad Mosen dicens

Nu 8:2 loquere Aaroni et dices ad eum cum posueris septem lucernas contra eam

partem quam candelabrum respicit lucere debebunt

Nu 8:3 fecitque Aaron et inposuit lucernas super candelabrum ut praeceperat

Dominus Mosi

Nu 8:4 haec autem erat factura candelabri ex auro ductili tam medius stipes

quam cuncta ex utroque calamorum latera nascebantur iuxta exemplum

quod ostendit Dominus Mosi ita operatus est candelabrum

Nu 8:5 et locutus est Dominus ad Mosen dicens

Nu 8:6 tolle Levitas de medio filiorum Israhel et purificabis eos

Nu 8:7 iuxta hunc ritum aspergantur aqua lustrationis et radant omnes pilos

carnis suae cumque laverint vestimenta sua et mundati fuerint

Nu 8:8 tollant bovem de armentis et libamentum eius similam oleo conspersam

bovem autem alterum de armento tu accipies pro peccato

Nu 8:9 et adplicabis Levitas coram tabernaculo foederis convocata omni

multitudine filiorum Israhel

Nu 8:10 cumque Levitae fuerint coram Domino ponent filii Israhel manus suas

super eos

Nu 8:11 et offeret Aaron Levitas munus in conspectu Domini a filiis Israhel ut

serviant in ministerio eius

Nu 8:12 Levitae quoque ponent manus suas super capita boum e quibus unum

facies pro peccato et alterum in holocaustum Domini ut depreceris pro

eis

Nu 8:13 statuesque Levitas in conspectu Aaron et filiorum eius et consecrabis

oblatos Domino

Nu 8:14 ac separabis de medio filiorum Israhel ut sint mei

Nu 8:15 et postea ingrediantur tabernaculum foederis ut serviant mihi sicque

purificabis et consecrabis eos in oblationem Domini quoniam dono

donati sunt mihi a filiis Israhel

Nu 8:16 pro primogenitis quae aperiunt omnem vulvam in Israhel accepi eos

Nu 8:17 mea sunt omnia primogenita filiorum Israhel tam ex hominibus quam ex

iumentis ex die quo percussi omnem primogenitum in terra Aegypti

sanctificavi eos mihi

Nu 8:18 et tuli Levitas pro cunctis primogenitis filiorum Israhel

Nu 8:19 tradidique eos dono Aaroni et filiis eius de medio populi ut serviant mihi

pro Israhel in tabernaculo foederis et orent pro eis ne sit in populo plaga

si ausi fuerint accedere ad sanctuarium

Nu 8:20 feceruntque Moses et Aaron et omnis multitudo filiorum Israhel super

Levitas quae praeceperat Dominus Mosi

Nu 8:21 purificatique sunt et laverunt vestimenta sua elevavitque eos Aaron in

conspectu Domini et oravit pro eis

Nu 8:22 ut purificati ingrederentur ad officia sua in tabernaculum foederis coram

Aaron et filiis eius sicut praeceperat Dominus Mosi de Levitis ita factum

est

Nu 8:23 locutus est Dominus ad Mosen dicens

Nu 8:24 haec est lex Levitarum a viginti quinque annis et supra ingredientur ut

ministrent in tabernaculo foederis

Nu 8:25 cumque quinquagesimum annum aetatis impleverint servire cessabunt

Nu 8:26 eruntque ministri fratrum suorum in tabernaculo foederis ut custodiant

quae sibi fuerint commendata opera autem ipsa non faciant sic dispones

Levitas in custodiis suis

Nu 9:1 locutus est Dominus ad Mosen in deserto Sinai anno secundo postquam

egressi sunt de terra Aegypti mense primo dicens

Nu 9:2 faciant filii Israhel phase in tempore suo

Nu 9:3 quartadecima die mensis huius ad vesperam iuxta omnes caerimonias et

iustificationes eius

Nu 9:4 praecepitque Moses filiis Israhel ut facerent phase

Nu 9:5 qui fecerunt tempore suo quartadecima die mensis ad vesperam in monte

Sinai iuxta omnia quae mandaverat Dominus Mosi fecerunt filii Israhel

Nu 9:6 ecce autem quidam inmundi super animam hominis qui non poterant

facere pascha in die illo accedentes ad Mosen et Aaron

Nu 9:7 dixerunt eis inmundi sumus super animam hominis quare fraudamur ut

non valeamus offerre oblationem Domino in tempore suo inter filios

Israhel

Nu 9:8 quibus respondit Moses state ut consulam quid praecipiat Dominus de

vobis

Nu 9:9 locutusque est Dominus ad Mosen dicens

Nu 9:10 loquere filiis Israhel homo qui fuerit inmundus super anima sive in via

procul in gente vestra faciat phase Domino

Nu 9:11 mense secundo quartadecima die mensis ad vesperam cum azymis et

lactucis agrestibus comedent illud

Nu 9:12 non relinquent ex eo quippiam usque mane et os eius non confringent

omnem ritum phase observabunt

Nu 9:13 si quis autem et mundus est et in itinere non fuit et tamen non fecit phase

exterminabitur anima illa de populis suis quia sacrificium Domino non

obtulit tempore suo peccatum suum ipse portabit

Nu 9:14 peregrinus quoque et advena si fuerit apud vos faciet phase Domini iuxta

caerimonias et iustificationes eius praeceptum idem erit apud vos tam

advenae quam indigenae

Nu 9:15 igitur die qua erectum est tabernaculum operuit illud nubes a vespere

autem super tentorium erat quasi species ignis usque mane

Nu 9:16 sic fiebat iugiter per diem operiebat illud nubes et per noctem quasi

species ignis

Nu 9:17 cumque ablata fuisset nubes quae tabernaculum protegebat tunc

proficiscebantur filii Israhel et in loco ubi stetisset nubes ibi

castrametabantur

Nu 9:18 ad imperium Domini proficiscebantur et ad imperium illius figebant

tabernaculum cunctis diebus quibus stabat nubes super tabernaculum

manebant in eodem loco

Nu 9:19 et si evenisset ut multo tempore maneret super illud erant filii Israhel in

excubiis Domini et non proficiscebantur

Nu 9:20 quotquot diebus fuisset nubes super tabernaculum ad imperium Domini

erigebant tentoria et ad imperium illius deponebant

Nu 9:21 si fuisset nubes a vespere usque mane et statim diluculo tabernaculum

reliquisset proficiscebantur et si post diem et noctem recessisset

dissipabant tentoria

Nu 9:22 si biduo aut uno mense vel longiori tempore fuisset super tabernaculum

manebant filii Israhel in eodem loco et non proficiscebantur statim autem

ut recessisset movebant castra

Nu 9:23 per verbum Domini figebant tentoria et per verbum illius

proficiscebantur erantque in excubiis Domini iuxta imperium eius per

manum Mosi

Nu 10:1 locutus est Dominus ad Mosen dicens

Nu 10:2 fac tibi duas tubas argenteas ductiles quibus convocare possis

multitudinem quando movenda sunt castra

Nu 10:3 cumque increpueris tubis congregabitur ad te omnis turba ad ostium

foederis tabernaculi

Nu 10:4 si semel clangueris venient ad te principes et capita multitudinis Israhel

Nu 10:5 sin autem prolixior atque concisus clangor increpuerit movebunt castra

primi qui sunt ad orientalem plagam

Nu 10:6 in secundo autem sonitu et pari ululatu tubae levabunt tentoria qui

habitant ad meridiem et iuxta hunc modum reliqui facient ululantibus

tubis in profectione

Nu 10:7 quando autem congregandus est populus simplex tubarum clangor erit et

non concise ululabunt

Nu 10:8 filii Aaron sacerdotes clangent tubis eritque hoc legitimum sempiternum

in generationibus vestris

Nu 10:9 si exieritis ad bellum de terra vestra contra hostes qui dimicant adversum

vos clangetis ululantibus tubis et erit recordatio vestri coram Domino

Deo vestro ut eruamini de manibus inimicorum vestrorum

Nu 10:10 si quando habebitis epulum et dies festos et kalendas canetis tubis super

holocaustis et pacificis victimis ut sint vobis in recordationem Dei vestri

ego Dominus Deus vester

Nu 10:11 anno secundo mense secundo vicesima die mensis elevata est nubes de

tabernaculo foederis

Nu 10:12 profectique sunt filii Israhel per turmas suas de deserto Sinai et recubuit

nubes in solitudine Pharan

Nu 10:13 moveruntque castra primi iuxta imperium Domini in manu Mosi

Nu 10:14 filii Iuda per turmas suas quorum princeps erat Naasson filius Aminadab

Nu 10:15 in tribu filiorum Isachar fuit princeps Nathanahel filius Suar

Nu 10:16 in tribu Zabulon erat princeps Heliab filius Helon

Nu 10:17 depositumque est tabernaculum quod portantes egressi sunt filii Gerson

et Merari

Nu 10:18 profectique sunt et filii Ruben per turmas et ordinem suum quorum

princeps erat Helisur filius Sedeur

Nu 10:19 in tribu autem filiorum Symeon princeps fuit Salamihel filius Surisaddai

Nu 10:20 porro in tribu Gad erat princeps Heliasaph filius Duhel

Nu 10:21 profectique sunt et Caathitae portantes sanctuarium tamdiu tabernaculum

portabatur donec venirent ad erectionis locum

Nu 10:22 moverunt castra et filii Ephraim per turmas suas in quorum exercitu

princeps erat Helisama filius Ammiud

Nu 10:23 in tribu autem filiorum Manasse princeps fuit Gamalihel filius Phadassur

Nu 10:24 et in tribu Beniamin dux Abidan filius Gedeonis

Nu 10:25 novissimi castrorum omnium profecti sunt filii Dan per turmas suas in

quorum exercitu princeps fuit Ahiezer filius Amisaddai

Nu 10:26 in tribu autem filiorum Aser erat princeps Phagaihel filius Ochran

Nu 10:27 et in tribu filiorum Nepthalim princeps Achira filius Henan

Nu 10:28 haec sunt castra et profectiones filiorum Israhel per turmas suas quando

egrediebantur

Nu 10:29 dixitque Moses Hobab filio Rahuhel Madianiti cognato suo

proficiscimur ad locum quem Dominus daturus est nobis veni nobiscum

ut benefaciamus tibi quia Dominus bona promisit Israheli

Nu 10:30 cui ille respondit non vadam tecum sed revertar in terram meam in qua

natus sum

Nu 10:31 et ille noli inquit nos relinquere tu enim nosti in quibus locis per

desertum castra ponere debeamus et eris ductor noster

Nu 10:32 cumque nobiscum veneris quicquid optimum fuerit ex opibus quas nobis

traditurus est Dominus dabimus tibi

Nu 10:33 profecti sunt ergo de monte Domini via trium dierum arcaque foederis

Domini praecedebat eos per dies tres providens castrorum locum

Nu 10:34 nubes quoque Domini super eos erat per diem cum incederent

Nu 10:35 cumque elevaretur arca dicebat Moses surge Domine et dissipentur

inimici tui et fugiant qui oderunt te a facie tua

Nu 10:36 cum autem deponeretur aiebat revertere Domine ad multitudinem

exercitus Israhel

Nu 11:1 interea ortum est murmur populi quasi dolentium pro labore contra

Dominum quod cum audisset iratus est et accensus in eos ignis Domini

devoravit extremam castrorum partem

Nu 11:2 cumque clamasset populus ad Mosen oravit Moses Dominum et absortus

est ignis

Nu 11:3 vocavitque nomen loci illius Incensio eo quod succensus fuisset contra

eos ignis Domini

Nu 11:4 vulgus quippe promiscuum quod ascenderat cum eis flagravit desiderio

sedens et flens iunctis sibi pariter filiis Israhel et ait quis dabit nobis ad

vescendum carnes

Nu 11:5 recordamur piscium quos comedebamus in Aegypto gratis in mentem

nobis veniunt cucumeres et pepones porrique et cepae et alia

Nu 11:6 anima nostra arida est nihil aliud respiciunt oculi nostri nisi man

Nu 11:7 erat autem man quasi semen coriandri coloris bdellii

Nu 11:8 circuibatque populus et colligens illud frangebat mola sive terebat in

mortario coquens in olla et faciens ex eo tortulas saporis quasi panis

oleati

Nu 11:9 cumque descenderet nocte super castra ros descendebat pariter et man

Nu 11:10 audivit ergo Moses flentem populum per familias singulos per ostia

tentorii sui iratusque est furor Domini valde sed et Mosi intoleranda res

visa est

Nu 11:11 et ait ad Dominum cur adflixisti servum tuum quare non invenio gratiam

coram te et cur inposuisti pondus universi populi huius super me

Nu 11:12 numquid ego concepi omnem hanc multitudinem vel genui eam ut dicas

mihi porta eos in sinu tuo sicut portare solet nutrix infantulum et defer in

terram pro qua iurasti patribus eorum

Nu 11:13 unde mihi carnes ut dem tantae multitudini flent contra me dicentes da

nobis carnes ut comedamus

Nu 11:14 non possum solus sustinere omnem hunc populum quia gravis mihi est

Nu 11:15 sin aliter tibi videtur obsecro ut interficias me et inveniam gratiam in

oculis tuis ne tantis adficiar malis

Nu 11:16 et dixit Dominus ad Mosen congrega mihi septuaginta viros de senibus

Israhel quos tu nosti quod senes populi sint ac magistri et duces eos ad

ostium tabernaculi foederis faciesque ibi stare tecum

Nu 11:17 ut descendam et loquar tibi et auferam de spiritu tuo tradamque eis ut

sustentent tecum onus populi et non tu solus graveris

Nu 11:18 populo quoque dices sanctificamini cras comedetis carnes ego enim

audivi vos dicere quis dabit nobis escas carnium bene nobis erat in

Aegypto ut det vobis Dominus carnes et comedatis

Nu 11:19 non uno die nec duobus vel quinque aut decem nec viginti quidem

Nu 11:20 sed usque ad mensem dierum donec exeat per nares vestras et vertatur in

nausiam eo quod reppuleritis Dominum qui in medio vestri est et

fleveritis coram eo dicentes quare egressi sumus ex Aegypto

Nu 11:21 et ait Moses sescenta milia peditum huius populi sunt et tu dicis dabo eis

esum carnium mense integro

Nu 11:22 numquid ovium et boum multitudo caedetur ut possit sufficere ad cibum

vel omnes pisces maris in unum congregabuntur ut eos satient

Nu 11:23 cui respondit Dominus numquid manus Domini invalida est iam nunc

videbis utrum meus sermo opere conpleatur

Nu 11:24 venit igitur Moses et narravit populo verba Domini congregans

septuaginta viros de senibus Israhel quos stare fecit circa tabernaculum

Nu 11:25 descenditque Dominus per nubem et locutus est ad eum auferens de

spiritu qui erat in Mosen et dans septuaginta viris cumque requievisset in

eis spiritus prophetaverunt nec ultra cessarunt

Nu 11:26 remanserant autem in castris duo viri quorum unus vocabatur Heldad et

alter Medad super quos requievit spiritus nam et ipsi descripti fuerant et

non exierant ad tabernaculum

Nu 11:27 cumque prophetarent in castris cucurrit puer et nuntiavit Mosi dicens

Heldad et Medad prophetant in castris

Nu 11:28 statim Iosue filius Nun minister Mosi et electus e pluribus ait domine mi

Moses prohibe eos

Nu 11:29 at ille quid inquit aemularis pro me quis tribuat ut omnis populus

prophetet et det eis Dominus spiritum suum

Nu 11:30 reversusque est Moses et maiores natu Israhel in castra

Nu 11:31 ventus autem egrediens a Domino arreptas trans mare coturnices detulit

et dimisit in castra itinere quantum uno die confici potest ex omni parte

castrorum per circuitum volabantque in aere duobus cubitis altitudine

super terram

Nu 11:32 surgens ergo populus toto die illo et nocte ac die altero congregavit

coturnicum qui parum decem choros et siccaverunt eas per gyrum

castrorum

Nu 11:33 adhuc carnes erant in dentibus eorum nec defecerat huiuscemodi cibus et

ecce furor Domini concitatus in populum percussit eum plaga magna

nimis

Nu 11:34 vocatusque est ille locus sepulchra Concupiscentiae ibi enim sepelierunt

populum qui desideraverat egressi autem de sepulchris Concupiscentiae

venerunt in Aseroth et manserunt ibi

Nu 12:1 locutaque est Maria et Aaron contra Mosen propter uxorem eius

aethiopissam

Nu 12:2 et dixerunt num per solum Mosen locutus est Dominus nonne et nobis

similiter est locutus quod cum audisset Dominus

Nu 12:3 erat enim Moses vir mitissimus super omnes homines qui morabantur in

terra

Nu 12:4 statim locutus est ad eum et ad Aaron et Mariam egredimini vos tantum

tres ad tabernaculum foederis cumque fuissent egressi

Nu 12:5 descendit Dominus in columna nubis et stetit in introitu tabernaculi

vocans Aaron et Mariam qui cum issent

Nu 12:6 dixit ad eos audite sermones meos si quis fuerit inter vos propheta

Domini in visione apparebo ei vel per somnium loquar ad illum

Nu 12:7 at non talis servus meus Moses qui in omni domo mea fidelissimus est

Nu 12:8 ore enim ad os loquor ei et palam non per enigmata et figuras Dominum

videt quare igitur non timuistis detrahere servo meo Mosi

Nu 12:9 iratusque contra eos abiit

Nu 12:10 nubes quoque recessit quae erat super tabernaculum et ecce Maria

apparuit candens lepra quasi nix cumque respexisset eam Aaron et

vidisset perfusam lepra

Nu 12:11 ait ad Mosen obsecro domine mi ne inponas nobis hoc peccatum quod

stulte commisimus

Nu 12:12 ne fiat haec quasi mortua et ut abortivum quod proicitur de vulva matris

suae ecce iam medium carnis eius devoratum est lepra

Nu 12:13 clamavitque Moses ad Dominum dicens Deus obsecro sana eam

Nu 12:14 cui respondit Dominus si pater eius spuisset in faciem illius nonne

debuerat saltem septem dierum rubore suffundi separetur septem diebus

extra castra et postea revocabitur

Nu 12:15 exclusa est itaque Maria extra castra septem diebus et populus non est

motus de loco illo donec revocata est Maria

Nu 13:1 profectus est de Aseroth fixis tentoriis in deserto Pharan

Nu 13:2 ibi locutus est Dominus ad Mosen dicens

Nu 13:3 mitte viros qui considerent terram Chanaan quam daturus sum filiis

Israhel singulos de singulis tribubus ex principibus

Nu 13:4 fecit Moses quod Dominus imperarat de deserto Pharan mittens principes

viros quorum ista sunt nomina

Nu 13:5 de tribu Ruben Semmua filium Zecchur

Nu 13:6 de tribu Symeon Saphat filium Huri

Nu 13:7 de tribu Iuda Chaleb filium Iepphonne

Nu 13:8 de tribu Isachar Igal filium Ioseph

Nu 13:9 de tribu Ephraim Osee filium Nun

Nu 13:10 de tribu Beniamin Phalti filium Raphu

Nu 13:11 de tribu Zabulon Geddihel filium Sodi

Nu 13:12 de tribu Ioseph sceptri Manasse Gaddi filium Susi

Nu 13:13 de tribu Dan Ammihel filium Gemalli

Nu 13:14 de tribu Aser Sthur filium Michahel

Nu 13:15 de tribu Nepthali Naabbi filium Vaphsi

Nu 13:16 de tribu Gad Guhel filium Machi

Nu 13:17 haec sunt nomina virorum quos misit Moses ad considerandam terram

vocavitque Osee filium Nun Iosue

Nu 13:18 misit ergo eos Moses ad considerandam terram Chanaan et dixit ad eos

ascendite per meridianam plagam cumque veneritis ad montes

Nu 13:19 considerate terram qualis sit et populum qui habitator est eius utrum

fortis sit an infirmus pauci numero an plures

Nu 13:20 ipsa terra bona an mala urbes quales muratae an absque muris

Nu 13:21 humus pinguis an sterilis nemorosa an absque arboribus confortamini et

adferte nobis de fructibus terrae erat autem tempus quando iam

praecoquae uvae vesci possunt

Nu 13:22 cumque ascendissent exploraverunt terram a deserto Sin usque Roob

intrantibus Emath

Nu 13:23 ascenderuntque ad meridiem et venerunt in Hebron ubi erant Ahiman et

Sisai et Tholmai filii Enach nam Hebron septem annis ante Tanim urbem

Aegypti condita est

Nu 13:24 pergentesque usque ad torrentem Botri absciderunt palmitem cum uva

sua quem portaverunt in vecte duo viri de malis quoque granatis et de

ficis loci illius tulerunt

Nu 13:25 qui appellatus est Neelescol id est torrens Botri eo quod botrum inde

portassent filii Israhel

Nu 13:26 reversique exploratores terrae post quadraginta dies omni regione

circuita

Nu 13:27 venerunt ad Mosen et Aaron et ad omnem coetum filiorum Israhel in

desertum Pharan quod est in Cades locutique eis et omni multitudini

ostenderunt fructus terrae

Nu 13:28 et narraverunt dicentes venimus in terram ad quam misisti nos quae re

vera fluit lacte et melle ut ex his fructibus cognosci potest

Nu 13:29 sed cultores fortissimos habet et urbes grandes atque muratas stirpem

Enach vidimus ibi

Nu 13:30 Amalech habitat in meridie Hettheus et Iebuseus et Amorreus in

montanis Chananeus vero moratur iuxta mare et circa fluenta Iordanis

Nu 13:31 inter haec Chaleb conpescens murmur populi qui oriebatur contra Mosen

ait ascendamus et possideamus terram quoniam poterimus obtinere eam

Nu 13:32 alii vero qui fuerant cum eo dicebant nequaquam ad hunc populum

valemus ascendere quia fortior nobis est

Nu 13:33 detraxeruntque terrae quam inspexerant apud filios Israhel dicentes

terram quam lustravimus devorat habitatores suos populum quem

aspeximus procerae staturae est

Nu 13:34 ibi vidimus monstra quaedam filiorum Enach de genere giganteo quibus

conparati quasi lucustae videbamur

Nu 14:1 igitur vociferans omnis turba flevit nocte illa

Nu 14:2 et murmurati sunt contra Mosen et Aaron cuncti filii Israhel dicentes

Nu 14:3 utinam mortui essemus in Aegypto et non in hac vasta solitudine utinam

pereamus et non inducat nos Dominus in terram istam ne cadamus gladio

et uxores ac liberi nostri ducantur captivi nonne melius est reverti in

Aegyptum

Nu 14:4 dixeruntque alter ad alterum constituamus nobis ducem et revertamur in

Aegyptum

Nu 14:5 quo audito Moses et Aaron ceciderunt proni in terram coram omni

multitudine filiorum Israhel

Nu 14:6 at vero Iosue filius Nun et Chaleb filius Iepphonne qui et ipsi

lustraverant terram sciderunt vestimenta sua

Nu 14:7 et ad omnem multitudinem filiorum Israhel locuti sunt terram quam

circuivimus valde bona est

Nu 14:8 si propitius fuerit Dominus inducet nos in eam et tradet humum lacte et

melle manantem

Nu 14:9 nolite rebelles esse contra Dominum neque timeatis populum terrae

huius quia sicut panem ita eos possumus devorare recessit ab illis omne

praesidium Dominus nobiscum est nolite metuere

Nu 14:10 cumque clamaret omnis multitudo et lapidibus eos vellet opprimere

apparuit gloria Domini super tectum foederis cunctis filiis Israhel

Nu 14:11 et dixit Dominus ad Mosen usquequo detrahet mihi populus iste

quousque non credent mihi in omnibus signis quae feci coram eis

Nu 14:12 feriam igitur eos pestilentia atque consumam te autem faciam principem

super gentem magnam et fortiorem quam haec est

Nu 14:13 et ait Moses ad Dominum ut audiant Aegyptii de quorum medio eduxisti

populum istum

Nu 14:14 et habitatores terrae huius qui audierunt quod tu Domine in populo isto

sis et facie videaris ad faciem et nubes tua protegat illos et in columna

nubis praecedas eos per diem et in columna ignis per noctem

Nu 14:15 quod occideris tantam multitudinem quasi unum hominem et dicant

Nu 14:16 non poterat introducere populum in terram pro qua iuraverat idcirco

occidit eos in solitudine

Nu 14:17 magnificetur ergo fortitudo Domini sicut iurasti dicens

Nu 14:18 Dominus patiens et multae misericordiae auferens iniquitatem et scelera

nullumque innoxium derelinquens qui visitas peccata patrum in filios in

tertiam et quartam generationem

Nu 14:19 dimitte obsecro peccatum populi tui huius secundum magnitudinem

misericordiae tuae sicut propitius fuisti egredientibus de Aegypto usque

ad locum istum

Nu 14:20 dixitque Dominus dimisi iuxta verbum tuum

Nu 14:21 vivo ego et implebitur gloria Domini universa terra

Nu 14:22 attamen omnes homines qui viderunt maiestatem meam et signa quae

feci in Aegypto et in solitudine et temptaverunt me iam per decem vices

nec oboedierunt voci meae

Nu 14:23 non videbunt terram pro qua iuravi patribus eorum nec quisquam ex illis

qui detraxit mihi intuebitur eam

Nu 14:24 servum meum Chaleb qui plenus alio spiritu secutus est me inducam in

terram hanc quam circuivit et semen eius possidebit eam

Nu 14:25 quoniam Amalechites et Chananeus habitant in vallibus cras movete

castra et revertimini in solitudinem per viam maris Rubri

Nu 14:26 locutusque est Dominus ad Mosen et Aaron dicens

Nu 14:27 usquequo multitudo haec pessima murmurat contra me querellas filiorum

Israhel audivi

Nu 14:28 dic ergo eis vivo ego ait Dominus sicut locuti estis audiente me sic

faciam vobis

Nu 14:29 in solitudine hac iacebunt cadavera vestra omnes qui numerati estis a

viginti annis et supra et murmurastis contra me

Nu 14:30 non intrabitis terram super quam levavi manum meam ut habitare vos

facerem praeter Chaleb filium Iepphonne et Iosue filium Nun

Nu 14:31 parvulos autem vestros de quibus dixistis quod praedae hostibus forent

introducam ut videant terram quae vobis displicuit

Nu 14:32 vestra cadavera iacebunt in solitudine

Nu 14:33 filii vestri erunt vagi in deserto annis quadraginta et portabunt

fornicationem vestram donec consumantur cadavera patrum in deserto

Nu 14:34 iuxta numerum quadraginta dierum quibus considerastis terram annus

pro die inputabitur et quadraginta annis recipietis iniquitates vestras et

scietis ultionem meam

Nu 14:35 quoniam sicut locutus sum ita faciam omni multitudini huic pessimae

quae consurrexit adversum me in solitudine hac deficiet et morietur

Nu 14:36 igitur omnes viri quos miserat Moses ad contemplandam terram et qui

reversi murmurare fecerant contra eum omnem multitudinem detrahentes

terrae quod esset mala

Nu 14:37 mortui sunt atque percussi in conspectu Domini

Nu 14:38 Iosue autem filius Nun et Chaleb filius Iepphonne vixerunt ex omnibus

qui perrexerant ad considerandam terram

Nu 14:39 locutusque est Moses universa verba haec ad omnes filios Israhel et luxit

populus nimis

Nu 14:40 et ecce mane primo surgentes ascenderunt verticem montis atque

dixerunt parati sumus ascendere ad locum de quo Dominus locutus est

quia peccavimus

Nu 14:41 quibus Moses cur inquit transgredimini verbum Domini quod vobis non

cedet in prosperum

Nu 14:42 nolite ascendere non enim est Dominus vobiscum ne corruatis coram

inimicis vestris

Nu 14:43 Amalechites et Chananeus ante vos sunt quorum gladio corruetis eo

quod nolueritis adquiescere Domino nec erit Dominus vobiscum

Nu 14:44 at illi contenebrati ascenderunt in verticem montis arca autem testamenti

Domini et Moses non recesserunt de castris

Nu 14:45 descenditque Amalechites et Chananeus qui habitabant in monte et

percutiens eos atque concidens persecutus est usque Horma

Nu 15:1 locutus est Dominus ad Mosen dicens

Nu 15:2 loquere ad filios Israhel et dices ad eos cum ingressi fueritis terram

habitationis vestrae quam ego dabo vobis

Nu 15:3 et feceritis oblationem Domino in holocaustum aut victimam vota

solventes vel sponte offerentes munera aut in sollemnitatibus vestris

adolentes odorem suavitatis Domino de bubus sive de ovibus

Nu 15:4 offeret quicumque immolaverit victimam sacrificium similae decimam

partem oephi conspersae oleo quod mensuram habebit quartam partem

hin

Nu 15:5 et vinum ad liba fundenda eiusdem mensurae dabit in holocausto sive in

victima per agnos singulos

Nu 15:6 et arietis erit sacrificium similae duarum decimarum quae conspersa sit

oleo tertiae partis hin

Nu 15:7 et vinum ad libamentum tertiae partis eiusdem mensurae offeret in

odorem suavitatis Domino

Nu 15:8 quando vero de bubus feceris holocaustum aut hostiam ut impleas votum

vel pacificas victimas

Nu 15:9 dabis per singulos boves similae tres decimas conspersae oleo quod

habeat medium mensurae hin

Nu 15:10 et vinum ad liba fundenda eiusdem mensurae in oblationem suavissimi

odoris Domino

Nu 15:11 sic facietis

Nu 15:12 per singulos boves et arietes et agnos et hedos

Nu 15:13 tam indigenae quam peregrini

Nu 15:14 eodem ritu offerent sacrificia

Nu 15:15 unum praeceptum erit atque iudicium tam vobis quam advenis terrae

Nu 15:16 locutus est Dominus ad Mosen dicens

Nu 15:17 loquere filiis Israhel et dices ad eos

Nu 15:18 cum veneritis in terram quam dabo vobis

Nu 15:19 et comederitis de panibus regionis illius separabitis primitias Domino

Nu 15:20 de cibis vestris sicut de areis primitias separatis

Nu 15:21 ita et de pulmentis dabitis primitiva Domino

Nu 15:22 quod si per ignorantiam praeterieritis quicquam horum quae locutus est

Dominus ad Mosen

Nu 15:23 et mandavit per eum ad vos a die qua coepit iubere et ultra

Nu 15:24 oblitaque fuerit facere multitudo offeret vitulum de armento holocaustum

in odorem suavissimum Domino et sacrificium eius ac liba ut

caerimoniae postulant hircumque pro peccato

Nu 15:25 et rogabit sacerdos pro omni multitudine filiorum Israhel et dimittetur eis

quoniam non sponte peccaverunt nihilominus offerentes incensum

Domino pro se et pro peccato atque errore suo

Nu 15:26 et dimittetur universae plebi filiorum Israhel et advenis qui peregrinantur

inter vos quoniam culpa est omnis populi per ignorantiam

Nu 15:27 quod si anima una nesciens peccaverit offeret capram anniculam pro

peccato suo

Nu 15:28 et deprecabitur pro ea sacerdos quod inscia peccaverit coram Domino

inpetrabitque ei veniam et dimittetur illi

Nu 15:29 tam indigenis quam advenis una lex erit omnium qui peccaverint

ignorantes

Nu 15:30 anima vero quae per superbiam aliquid commiserit sive civis sit ille sive

peregrinus quoniam adversum Dominum rebellis fuit peribit de populo

suo

Nu 15:31 verbum enim Domini contempsit et praeceptum illius fecit irritum

idcirco delebitur et portabit iniquitatem suam

Nu 15:32 factum est autem cum essent filii Israhel in solitudine et invenissent

hominem colligentem ligna in die sabbati

Nu 15:33 obtulerunt eum Mosi et Aaron et universae multitudini

Nu 15:34 qui recluserunt eum in carcerem nescientes quid super eo facere deberent

Nu 15:35 dixitque Dominus ad Mosen morte moriatur homo iste obruat eum

lapidibus omnis turba extra castra

Nu 15:36 cumque eduxissent eum foras obruerunt lapidibus et mortuus est sicut

praeceperat Dominus

Nu 15:37 dixit quoque Dominus ad Mosen

Nu 15:38 loquere filiis Israhel et dices ad eos ut faciant sibi fimbrias per angulos

palliorum ponentes in eis vittas hyacinthinas

Nu 15:39 quas cum viderint recordentur omnium mandatorum Domini nec

sequantur cogitationes suas et oculos per res varias fornicantes

Nu 15:40 sed magis memores praeceptorum Domini faciant ea sintque sancti Deo

suo

Nu 15:41 ego Dominus Deus vester qui eduxi vos de terra Aegypti ut essem vester

Deus

Nu 16:1 ecce autem Core filius Isaar filii Caath filii Levi et Dathan atque Abiram

filii Heliab Hon quoque filius Pheleth de filiis Ruben

Nu 16:2 surrexerunt contra Mosen aliique filiorum Israhel ducenti quinquaginta

viri proceres synagogae et qui tempore concilii per nomina vocabantur

Nu 16:3 cumque stetissent adversum Mosen et Aaron dixerunt sufficiat vobis

quia omnis multitudo sanctorum est et in ipsis est Dominus cur

elevamini super populum Domini

Nu 16:4 quod cum audisset Moses cecidit pronus in faciem

Nu 16:5 locutusque ad Core et ad omnem multitudinem mane inquit notum faciet

Dominus qui ad se pertineant et sanctos adplicabit sibi et quos elegerit

adpropinquabunt ei

Nu 16:6 hoc igitur facite tollat unusquisque turibula sua tu Core et omne

concilium tuum

Nu 16:7 et hausto cras igne ponite desuper thymiama coram Domino et

quemcumque elegerit ipse erit sanctus multum erigimini filii Levi

Nu 16:8 dixitque rursum ad Core audite filii Levi

Nu 16:9 num parum vobis est quod separavit vos Deus Israhel ab omni populo et

iunxit sibi ut serviretis ei in cultu tabernaculi et staretis coram frequentia

populi et ministraretis ei

Nu 16:10 idcirco ad se fecit accedere te et omnes fratres tuos filios Levi ut vobis

etiam sacerdotium vindicetis

Nu 16:11 et omnis globus tuus stet contra Dominum quid est enim Aaron ut

murmuretis contra eum

Nu 16:12 misit ergo Moses ut vocaret Dathan et Abiram filios Heliab qui

responderunt non venimus

Nu 16:13 numquid parum est tibi quod eduxisti nos de terra quae lacte et melle

manabat ut occideres in deserto nisi et dominatus fueris nostri

Nu 16:14 re vera induxisti nos in terram quae fluit rivis lactis et mellis et dedisti

nobis possessiones agrorum et vinearum an et oculos nostros vis eruere

non venimus

Nu 16:15 iratusque Moses valde ait ad Dominum ne respicias sacrificia eorum tu

scis quod ne asellum quidem umquam acceperim ab eis nec adflixerim

quempiam eorum

Nu 16:16 dixitque ad Core tu et omnis congregatio tua state seorsum coram

Domino et Aaron die crastino separatim

Nu 16:17 tollite singuli turibula vestra et ponite super ea incensum offerentes

Domino ducenta quinquaginta turibula Aaron quoque teneat turibulum

suum

Nu 16:18 quod cum fecissent stantibus Mosen et Aaron

Nu 16:19 et coacervassent adversum eos omnem multitudinem ad ostium

tabernaculi apparuit cunctis gloria Domini

Nu 16:20 locutusque Dominus ad Mosen et Aaron ait

Nu 16:21 separamini de medio congregationis huius ut eos repente disperdam

Nu 16:22 qui ceciderunt proni in faciem atque dixerunt fortissime Deus spirituum

universae carnis num uno peccante contra omnes tua ira desaeviet

Nu 16:23 et ait Dominus ad Mosen

Nu 16:24 praecipe universo populo ut separetur a tabernaculis Core et Dathan et

Abiram

Nu 16:25 surrexitque Moses et abiit ad Dathan et Abiram et sequentibus eum

senioribus Israhel

Nu 16:26 dixit ad turbam recedite a tabernaculis hominum impiorum et nolite

tangere quae ad eos pertinent ne involvamini in peccatis eorum

Nu 16:27 cumque recessissent a tentoriis eorum per circuitum Dathan et Abiram

egressi stabant in introitu papilionum suorum cum uxoribus et liberis

omnique frequentia

Nu 16:28 et ait Moses in hoc scietis quod Dominus miserit me ut facerem universa

quae cernitis et non ex proprio ea corde protulerim

Nu 16:29 si consueta hominum morte interierint et visitaverit eos plaga qua et

ceteri visitari solent non misit me Dominus

Nu 16:30 sin autem novam rem fecerit Dominus ut aperiens terra os suum

degluttiat eos et omnia quae ad illos pertinent descenderintque viventes

in infernum scietis quod blasphemaverint Dominum

Nu 16:31 confestim igitur ut cessavit loqui disrupta est terra sub pedibus eorum

Nu 16:32 et aperiens os suum devoravit illos cum tabernaculis suis et universa

substantia

Nu 16:33 descenderuntque vivi in infernum operti humo et perierunt de medio

multitudinis

Nu 16:34 at vero omnis Israhel qui stabat per gyrum fugit ad clamorem pereuntium

dicens ne forte et nos terra degluttiat

Nu 16:35 sed et ignis egressus a Domino interfecit ducentos quinquaginta viros qui

offerebant incensum

Nu 16:36 locutusque est Dominus ad Mosen dicens

Nu 16:37 praecipe Eleazaro filio Aaron sacerdotis ut tollat turibula quae iacent in

incendio et ignem huc illucque dispergat quoniam sanctificata sunt

Nu 16:38 in mortibus peccatorum producatque ea in lamminas et adfigat altari eo

quod oblatum sit in eis incensum Domino et sanctificata sint ut cernant

ea pro signo et monumento filii Israhel

Nu 16:39 tulit ergo Eleazar sacerdos turibula aenea in quibus obtulerant hii quos

incendium devoravit et produxit ea in lamminas adfigens altari

Nu 16:40 ut haberent postea filii Israhel quibus commonerentur ne quis accedat

alienigena et qui non est de semine Aaron ad offerendum incensum

Domino ne patiatur sicut passus est Core et omnis congregatio eius

loquente Domino ad Mosen

Nu 16:41 murmuravit autem omnis multitudo filiorum Israhel sequenti die contra

Mosen et Aaron dicens vos interfecistis populum Domini

Nu 16:42 cumque oreretur seditio et tumultus incresceret

Nu 16:43 Moses et Aaron fugerunt ad tabernaculum foederis quod postquam

ingressi sunt operuit n